Ηταν Πρωτομαγια , χαρα Θεου να τη βλεπεις . Μέρα απ’αυτες ,που ο ανθρωπος με την ατομικη και συλλογικη ηρωικη θυσια του μενει αθάνατος , “γραφοντας” με το αιμα του, ενα Μύθο , κειμηλιο για τους κατοπινους…Τετοιο κειμηλιο ειναι η Πρωτομαγια του ‘44 στο Σκοπευτηριο της Καισαριανης , οπου , θυσιαστηκαν 200 παλληκαρια , για χαρη του …φασιστικου Μινώταυρου …..Οι παλιοι και ομόψυχοί τους , τους θυμουνται .Οι γεννημενοι μεταπολεμικα , εμαθαν και πολλοι εβαλαν για παντα στη καρδια τους, τα 200 παλληκαρια …….Οι περισσοτεροι σημερινοι ομως νεοι και τα παιδια , κινδυνευουν να απωλεσουν αυτον τον Μυθο, μια και η συγχρονη σχολικη παιδεια , ελαχιστες αραδες ,έως και καμμια ….διαθετουν για την Θυσια στη Καισαριανη . Κι ομως τοσο πολλοι και ομορφοι στιχοι γραφηκαν απο κορυφαιους και αλλους ,οχι τοσο γνωστους μας ποιητες…Καποιους , ελαχιστους απο αυτους τους στιχους παραθετω εδω….Ετσι , γιατι σημερα ….ειναι Πρωτομαγια…..
“Πρωτομαγια 1944″……ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ
Πέσε στα γόνατα , προσκύνα το πανάγιο χώμα
με τη ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη
όποιος και νά’σαι,όθε και νά’σαι,κι ό,τι άνθρωπος νά’σαι.
Πιότερο ,αν εισαι του λαού ξωμάχος, χειρομάχος ,
φτωχόπαιδο , που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις,
τον αδερφό σου αντίκρα σου, -με μάνα εσύ κι εκείνος – .
Ετούτη η μάντρα αντίκρυ σου , το σύνορο του κόσμου .
Σ’αυτην επάνω βρόντηξαν ο Διγενής κι ο Χάρος .
Ήτανε πρώτη του Μαγιού , φως όλα μέσα κι έξω
(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)
που αράδιασε πα στο σοβά πισθάγκωνα δεμένους
και θέρισε με μπαταριές , οχτρός ελληνομάχος,
οχι εναν , δυο , ή τρεις….διακόσια παλληκάρια .
Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα ,
μον ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι .
Και πρώτος άρχος του χορού , δυο μπόγια πάνω απ’όλους ,
κι απο το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος . (…)
========
“Σκοπευτήριο Καισαριανής”……ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
Εδώ πέσαμε . Παιδιά του λαού . Γνωρίζετε γιατί .
Γυμνοί , κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες ,
-η Ελλάδα τις έρραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο -.
Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα .
Είδατε τα πουλιά , που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες
αγγίζοντας με τα φτερά τους ,τον ανατέλλοντα πυρφόρον .
Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν’ανοίγουνε στο μέλλον .
Εμείς , μερτικό δε ζητήσαμε ….Τίποτα …Μόνον
θυμηθείτε το : αν η ελευθερία
δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας ,
εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα . Γεια σας .
Το κείμενο ειναι αποσπασμα απο επετειακό δημοσιευμα του “ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ” με ημερομηνια ….11 Μάη 1997……(ναι …ναι ….κρατάω τοσο παλιες εφημεριδες….μυρίζουν όμορφα….)
Και του χρόνου .
6 σχόλια
Μαΐου 2 , 2007 σε 11:05:11 p05
Μπράβο για το κείμενό σου που προκαλεί διάφορα συναισθήματα που μερικοί από εμάς τίνουν να ξεχάσουν.
Καλό σου Μήνα.
Μαΐου 2 , 2007 σε 03:05:07 p05
εύγε!
Μαΐου 2 , 2007 σε 07:05:31 p05
@ roidis
Για να …”προκληθουν” και να μορφοποιηθουν τα συναισθηματα , πρεπει να υπαρχει υποβαθρο . Πρεπει να διαθετεις εκεινο τον “εξοπλισμο” που θα βαλει την τελευταια πινελια σχηματοποιησης και θα κανει τα θετικα αυτα συναισθηματα , που σου προκαλεσαν τα λογια καποιου , ……αναγνωρισιμα .
Κι εσυ τον διαθετεις (τον εξοπλισμο).
Σε διαβαζω ,- πιστος αναγνωστης- , εδω και τρεις μηνες ,απο τοτε δηλαδη, που “ανοιξα” αυτο το μπλογκ .
Θεωρω την σημερινη , μια …ιδιαιτερα καλη μερα…..Με διαβασες κι εσυ .
Μαΐου 3 , 2007 σε 10:05:23 p05
@ κροτκαγια
Σ’ευχαριστω , νοιωθω πολυ ομορφα , που σου αρεσουν τα γραπτα μου
Μαΐου 3 , 2008 σε 11:05:42 p05
gia soy syntrofisa!
Μαΐου 4 , 2008 σε 09:05:28 p05
@ panos
Γεια σου και σε σένα καλέ μου .