Ένα καλό μονοπάτι για την αυτογνωσία , είναι να υποβάλλουμε στον εαυτό μας ερωτήσεις και να απαντάμε μετά με ειλικρίνεια . Ακολουθώντας την ιδέα αυτή , θα ήθελα να προτείνω μερικές ερωτήσεις , που μπορούμε όλοι να υποβάλουμε στον εαυτό μας , στο τέλος κάθε ημέρας :
- Νοιώθουμε λίγο πιο ευτυχισμένοι , αφού τα καταφέραμε καλά και …. σήμερα ;
- Αφήσαμε κάποια σίγουρη απόδειξη της καλοσύνης μας , κάποιο σημάδι της … αγάπης μας ;
- Προσπαθήσαμε να σκεφθούμε κάποιον γνωστό μας , κάτω από ένα …. θετικότερο φως ;
- Βοηθήσαμε κάποιον να νοιώσει χαρά , να γελάσει , ή έστω τουλάχιστον … να χαμογελάσει ;
- Προσπαθήσαμε να διώξουμε λίγη από την σκουριά , που …. διαβρώνει τις σχέσεις μας ;
- Περάσαμε τη μέρα μας , χωρίς να δυσφορούμε για τα πράγματα που δεν έχουμε και να χαιρόμαστε για τα πράγματα , …. που έχουμε ;
- Συγχωρήσαμε τους άλλους , που είναι κάτι λιγότερο …. από τέλειοι ;
- Μάθαμε κάτι καινούριο για τη ζωή , για την επιβίωση ,… για την αγάπη ;
- Συγχωρήσαμε τον … εαυτό μας ;
Αν δεν ικανοποιηθείτε με τις απαντήσεις σας , μην αποκαρδιωθείτε Αύριο πείτε τα πάλι από την αρχή με τον εαυτό σας …. Κι αν συνεχίσετε έτσι , να είστε σίγουροι , ότι στο κουίζ αυτό , θα βγείτε … νικητές .
— ————————————————————————————-
Το παραπάνω κείμενο είναι παρμένο από το βιβλίο του Λεό Μπουσκάλια , “ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ” (Στοχασμοί για τη θεμελίωση της αγάπης στις ανθρώπινες σχέσεις)
13 σχόλια
Σεπτεμβρίου 28 , 2007 σε 21:01
Αυτές οι ερωτήσεις είναι αναγκαίες στο δρόμο προς την αγάπη και την αυτογνωσία.
Και αγαπητή Σιλια γράφεις αυτό το post σήμερα (που για μένα είναι μια ιδιαίτερη και μοναδική μέρα…) και ίσως είναι η πρώτη φόρα που θα απαντήσω σε όλες αυτές τις ερωτήσεις με ένα μεγάλο ΝΑΙ!
(άσχετο: Δεν μου αρέσει καθόλου ο Λέο Μπουσκάλια , τον διάβαζα πριν χρόνια και … δεν άντεχα την “χριστιανική” απόδοση της αγάπης. Ίσως να έχω ανάγκη από κάτι πιο “άρωστο” )
Προς το παρόν σου στέλνω μια σταγόνα χάρας από τη σημερινή ημέρα μου.
Σεπτεμβρίου 29 , 2007 σε 19:25
Love is the triumph of imagination over intelligence.
Σεπτεμβρίου 30 , 2007 σε 08:50
τροφή για σκέψη οι παραπάνω ερωτήσεις……..
νομίζω θα τις αποτυπώσω βαθιά μέσα στο μυαλό μου . κάποιες στιγμές που φυσιολογικά τα βλέπουμε όλα μαύρα, χρειάζεται μια γερή δόση πραγματικότητας για να μας επαναφέρει……….
Οκτωβρίου 1 , 2007 σε 05:31
πολυ θα ηθελα να σκεφτομαι με αυτον τον τροπο..θα προσπαθησω..
καλημερα και καλον οκτωβρη ευχομαι!!
Οκτωβρίου 3 , 2007 σε 22:09
@ προς όλους
Καλέ …. ξέχασα να σας απαντήσω (μπα , …δεν πάω καλά τελευταία) .
Και τώρα έναν – έναν :
@ Γρηγόρης
Το “πριν χρόνια” , σημαίνει ότι τότε ήσουν πολύ μικρός για να εκτιμήσεις θετικά το … χριστιανικό πρόσωπο της αγάπης …. Αυτό το τελευταίο ακούγεται σαν “τραγέλαφος” , γιατί η Αγάπη , δεν έχει διάφορα πρόσωπα . Έχει μόνο ένα πρόσωπο , παγκόσμιο , πανανθρώπινο , παλλαϊκό , πάνδημο , και προπάντων διαχρονικό και άφθαρτο . Η Αγάπη , είναι ο ίδιος ο Θεός .
———————————-
Έτσι μου έρχεται να … κλείσω με ένα … “Αμήν” αλλά δεν θα το κάνω , φοβούμενη μήπως εκληφθεί σαν κοροϊδία .
@ nik-athenian
Αν και κατάλαβα περίπου τι εννοείς , θα ήθελα να σου θυμίσω , ότι όταν η κυρία Βαρτουί , πολεμούσε να μας μάθει κανένα “αγγλικό” , εγώ , χάζευα έξω από το παράθυρο . (βλέπε την ιστορία μου με τα Μαθηματικά)
@ ethanandthecity
Tροφή ναι ….Τροφή .
Τροφή χρειάζονται το Συναίσθημα και η Αντοχές μας …. Πετσί και κόκκαλο έχουν μείνει . Μόνο η Αγάπη μπορεί να τις … επαναφέρει .
@ με το φεγγάρι αγκαλιά
Απέτυχαν από χέρι , μόνο αυτοί που δεν … προσπάθησαν .
Να είσαι πάντα καλά .
Οκτωβρίου 10 , 2007 σε 06:39
Η αγάπη παραμένει η τροφός του κυτταρικού εαυτού μας. Χωρίς αυτήν, τα κυτταρα γηράσκουν πολύ πιο γρήγορα. Αλλά δυστυχώς δεν την βρίσκεις μπροστά σου , ακομη κι αν νομίζεις ότι εισαι ετοιμος, φτιαγμένος, γεννημένος γι αυτήν.
Κι ετσι , κυλάει η ζωή ανάμεσα σε υποτιθέμενες αγάπες που αποδεικνύονται φρουδες ελπίδες και εξελίσσονται τις περισσότερες φορές σε βατερλώ.
Οχι, δεν μου εχουν συμβεί ή κι αν εχουν συμβεί, όχι σ αυτό το βαθμό. Αλλά νομίζω ότι ολοι εχουμε βιώσει αυτου του είδους την αντίφαση αναμεσα σ αυτό που νομίζουμε και σα υτό που ειναι
καλημερα
Οκτωβρίου 15 , 2007 σε 14:32
@ ritsmas
Λες : “Αλλά νομίζω ότι ολοι εχουμε βιώσει αυτου του είδους την αντίφαση αναμεσα σ αυτό που νομίζουμε και σα υτό που ειναι”
Λέω : Ίσως γι αυτό έχουμε όλοι μας , αυτό το … θλιμμένο ύφος ….
Καλημέρα και σε σένα .
Αυγούστου 25 , 2009 σε 15:49
Apta klaa fasonia!
Αυγούστου 25 , 2009 σε 15:51
Aptis klees faseis!!!
Αυγούστου 25 , 2009 σε 15:59
Fuck off mutherfuckers!!!
Αυγούστου 25 , 2009 σε 16:00
Cagapw. LeoO. m.<333
Αυγούστου 25 , 2009 σε 16:02
Kelly+Dimitrhs=(L) yaa
Αυγούστου 25 , 2009 σε 16:04
Cane+$ocky=(L) gia. pantaa .mazii.
Bunakii m cgpw!<3333