ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟ … ΦΙΛΙΑ ;

Μετάβαση στα σχόλια

Μερικοί άνθρωποι , έρχονται στη ζωή μας και γρήγορα φεύγουν …. Μερικοί , μένουν κάποιο διάστημα και αφήνουν τα χνάρια τους στην καρδιά μας . Και ποτέ , ποτέ ξανά , δεν θα είμαστε , τότε , οι ίδιοι . (FLAVIA) .

Ποιος μπορεί να εξηγήσει το εκπληκτικό εκείνο ένστικτο , που μας λέει – μετά από μια μοναδική συνάντηση – , ότι εκείνο , ή το άλλο συγκεκριμένο πρόσωπο , κατά κάποιο μυστηριώδη τρόπο , έχει αξία για μας ; (ARTHUR CHRISTOFER BENSON * 1862-1925)

Κάποτε , ανακαλύπτουμε ξαφνικά , ανάμεσα στο πλήθος των φίλων , έναν άνθρωπο , που χαίρεται ιδιαίτερα να βρίσκεται μαζί μας και στον οποίο , συνειδητοποιούμε , ότι έχουμε ατέλειωτα πράγματα να πούμε . (NATALIA  GINZBURG * γενν. 1916)

Για να παγιωθεί μια φιλία , ειδικά ανάμεσα σε ξένους , ή σε άτομα από διαφορετικούς (κοινωνικούς , ηλικιακούς , μορφωτικούς , παραδοσιακούς) κόσμους , πρέπει μια σπίθα με την οποία είχαν και οι δυο κρυφά … φορτισθεί , να πετάξει από τον έναν στον άλλο και να … διαπεράσει τις συμπτώσεις του τόπου και του χρόνου . (GEORGE  SANTAYANA * 1863-1952)

Δυο άνθρωποι , μπορεί να μιλάνε μαζί , κάτω από την ίδια στέγη, για πολλά χρόνια , κι όμως , να μην “συναντηθούν” ποτέ . Και δυο άλλοι , με την πρώτη κουβέντα , να είναι ήδη … παλιόφιλοι . (MARY  CATHERWOOD * 1847-1901 * από το “MARIANSON”)

Όλοι μας έχουμε ανταλλάξει ματιές με κάποιον νοιώθοντας ένα είδος αναγνώρισης , που θα μπορούσε να είναι το ξεκίνημα μιας φιλίας ….. Όμως τα φώτα αλλάζουν , το τρένο φεύγει , το πλήθος στροβιλίζεται γύρω μας , …. και δεν θα το μάθουμε ποτέ . (PAM  BROWN * γενν. 1928)

Όταν οι άνθρωποι , διαθέτουν εσωτερικό φως , το εκπέμπουν . Τότε , καταφέρνουμε να γνωριστούμε , καθώς βαδίζουμε μαζί στο σκοτάδι , χωρίς να χρειάζεται να αγγίξουμε ο ένας το πρόσωπο του άλλου με τα χέρια μας ή να εισβάλλουμε ο ένας στην καρδιά του άλλου . (ALBERT  SCHWEITZER * 1875-1965)

Η φιλία , είναι κάτι … μαγικό . Γιατί ενώ δημιουργείται από την μακρόχρονη γνωριμία , μπορεί να γεννηθεί και μ’ ένα … ξαφνικό χαμόγελο . (ΛΑΟ ΤΣΙ * 5ος αιώνας π.Χ. * ΚΙΝΑ)

Όταν πρωτοαρρώστησα , ένα σωρός άνθρωποι , ενδιαφέρθηκαν και με βοήθησαν …. Μόνο ένας  , ήρθε κοντά μου και μου κράτησε βουβά , το χέρι …. Αυτός ήταν ο … ξαφνικός μου φίλος . (ΑΣΘΕΝΗΣ ΜΕ ΕΪΤΖ)

—————————————————————–

Αφιερωμένο στον διαδικτυακό φίλο Nekko , σαν ένα είδος … απάντησης στον σχολιασμό του στο προηγούμενό μου ποστ .

19 σχόλια

Filed under ΕΙΠΑΝ ...., Κοινωνιολογια, αφιερωμένα