Σχόλια στο ΚΑΤΙ … ΜΑΓΙΚΟ

Από: silia

silia — Fri, 21 Nov 2008 11:43:12 +0000

@ Abravanel
Σ’ ευχαριστώ πολύ καλέ μου φίλε για τον καλό σου λόγο .
Είναι πολύ όμορφη η φιλοφρόνηση σου .

Από: Abravanel

Abravanel — Tue, 28 Oct 2008 22:32:21 +0000

Φτάνω από αλλού και μάλιστα επ’ευκαιρία της άλλης εθνικής εορτής.

Εξαιρετικό κείμενο και είναι μια από τις σπάνιες φορές που διάβασα κάτι τόσο το “πατριωτικό” χωρίς να φοβάμαι για υπερβολές άλλου τύπου – ειλικρινά, συγχαρητήρια.

Από: silia

silia — Mon, 31 Mar 2008 20:59:44 +0000

@ faros 6
Ευχαριστώ

@ alepou
Μη λυπάσαι που άργησες … Φτάνει που το διάβασες
Εγώ χαίρομαι που το διάβασες και μου το είπες .

Από: alepou

alepou — Mon, 31 Mar 2008 20:34:23 +0000

Λυπάμαι που το διάβασα με κάποια χρονική καθυστέρηση το κείμενο και χαίρομαι που το διάβασα έτσι κι αλλιώς. Θυμήθηκα κι αυτό που είχες γράψει στις 28 Οκτωβρίου!

Από: faros

faros — Mon, 31 Mar 2008 07:02:44 +0000

Σωστήήήήήήήή

Την πιο θερμή μου καλημέρα και καλή εβδομάδα σε σένα Silia και σε όλους τους φίλους που κατοικοεδρεύουν σ΄αυτό το μπλογκ!

Από: silia

silia — Sat, 29 Mar 2008 14:48:38 +0000

@ faros 5
Θα το έβλεπα , με … πολύ θετικό μάτι …
Ο μόνος τρόπος να φτιάξουμε ένα καλύτερο “αύριο” για τα παιδιά μας , είναι να λέμε “ΟΧΙ” στο βόλεμα , αλλά και να τα μαθαίνουμε , να λένε “ΟΧΙ” στο βόλεμα κι αυτά .

Από: silia

silia — Sat, 29 Mar 2008 14:44:37 +0000

@ Nina C
Ο σκοπός μου μ’ αυτό το κείμενο , δεν ήταν να μιλήσω για τον πατριωτισμό …. αλλά για τον γλυκό τρόπο , που με μεγάλωναν οι γονείς μου και για τις …. γ@….νες τις διακρίσεις , που ακόμη και σήμερα , λιγότερο ίσως (υπό συζήτηση) , ταλανίζουν τα μικρά παιδιά ….
Ε , εντάξει … βρήκα και εκμεταλλεύθηκα την ευκαιρία , να … παινευτώ και για το παλληκαράκι μου …. Μάνα είμαι …
——————————
Όσο για το β’ σας σχόλιο …. κυρία μου … (άκου … “μαντάμ” …. μου θυμίζει μπορντέλλο) , θα το … αντιπαρέλθω γιατί σας έχω και σε συμπάθεια … Δεν θα γίνουμε …..”κώλος” , για τους …. “ξερετεποιούς” μας .

Από: faros 5

faros 5 — Sat, 29 Mar 2008 11:50:54 +0000

Το ΟΧΙ, στο … βόλεμά μας, πως θα το έβλεπες;

Από: Nina C

Nina C — Sat, 29 Mar 2008 09:11:17 +0000

“Βάλε την … Composition , μέσα στο σαλόνι , που μου την έχεις έξω στην βεράντα , να σου φτιάχνει … χιονάνθρωπο …. Πάγωσε η δύστυχη …. και είναι και … μεγάλη γυναίκα ….”

Τώρα το είδα αυτό το αισχρό. Ένα σας λέω, μαντάμ: με το κρύο σφίγουν οι ξερετεποιοί. Όχι ότι ο δικός μου το χρειάζεται, αλλά λίγη παγωνιά δεν θα έβλαπτε τον δικό σας. Τσ…

Από: Nina C

Nina C — Sat, 29 Mar 2008 09:07:13 +0000

Λοιπόν, εγώ έχω κλάψει πολύ για τις παρελάσεις. Όχι γιατί δεν με έβαζαν από το σχολείο, αλλά γιατί δε με άφηνε ο πατέρας μου. Δημοτικό σχολείο μέσα στη Χούντα, καλή μαθήτρια η NinaC, έφτασε η μέρα της να σηκώσει τη σημαία και να παρελάσει. Και είπε ο πατέρας το καταπληκτικό: “Δικό μου παιδί δεν θα παρελάσει μπροστά στους φασίστες” και μας πήρε και πήγαμε εκδρομή. Τότε έκλαιγα όλη μέρα.
Στην εφηβεία ήμουν ήδη στην Κομμουνιστική Νεολαία και δεν ήθελα εγώ να παρελαύνω. Και μάλλον το κουσούρι του πατέρα είχε μεταφερθεί και σ’ εμένα: κι εγώ πήγαινα τις κόρες μου εκδρομή αντί στην παρέλαση.
Την πατρίδα έκαστος την κουβαλάει μέσα του και τη γιγαντώνει όσο εκείνος νομίζει. Το να σηκώνεις τη σημαία στην παρέλαση δεν σε κάνει καλύτερο πατριώτη. Ίσως λίγο πιο καμαρωτό!
——-
Το κείμενο εξαιρετικό, σιχαίνομαι που στο λέω, αλλά έτσι είναι! Πφφφφ….