Φεβρουαρίου 9 , 2009...02:24

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΝΤΙΒΑΡΙΟΥΣ

Μετάβαση στα σχόλια

violi

Λίγα μυστήρια , έχουν αντέξει στην επέλαση της σύγχρονης επιστήμης τόσο πεισματικά , όσο το μυστικό του Αντόνιο Στραντιβάρι , του φημισμένου κατασκευαστή βιολιών του 17ου αιώνα . Για περισσότερα από 200 χρόνια , οι τεχνίτες , προσπαθούν να αναδημιουργήσουν τον ασύγκριτο ήχο αυτού του μουσικού οργάνου . Κανείς όμως δεν τα κατάφερε πραγματικά . Το αποτέλεσμα είναι , ένα Στραντιβάριους , σήμερα να κοστίζει μυθικά ποσά . Τελευταία τιμή που αναφέρεται για ένα τέτοιο βιολί , είναι … πάνω από 3.500.000 δολλάρια που προσφέρθηκε σε δημοπρασία στον οίκο «Christie» .
Από κατασκευαστική άποψη ένα βιολί , δεν είναι παρά ένα απλό ξύλινο κουτί , με το επάνω μέρος του από ερυθροελάτη και το κάτω από σφεντάμι (συνήθως) , που περικλείει κάποιον όγκο αέρα . Έχει χορδές μεταλλικές ή από έντερο προβάτου , τυλιγμένες με σύρμα από ασήμι ή αλουμίνιο και τεντωμένες στο μπροστινό μέρος του οργάνου …. Αυτό όμως , μοιάζει σαν να λέμε ότι η … Τζιοκόντα (Μόνα Λίζα), είναι απλώς διάφορες μπογιές πασαλειμμένες , πάνω σε ξύλο λεύκας .
Ο χαρακτηριστικός ήχος ενός βιολιού , μπορεί ακόμα να εξαρτάται , από χιλιάδες μεταβλητές στη φύση του ξύλου , στο σχήμα του οργάνου και στο είδος του στόκου και του βερνικιού με τα οποία έχει “δουλευτεί” .
Τα εργαλεία και τα χνάρια του Στραντιβάρι , βρίσκονται σε κάποιο μουσείο της Κρεμόνας , εκεί δηλαδή που έζησε και εργάστηκε , η τεχνική όμως μέθοδος της παραγωγής του , παραμένει αίνιγμα . Κανείς δεν γνωρίζει , πώς επεξεργαζόταν το ξύλο , ή τί είδος βερνίκι χρησιμοποιούσε . Εικάζεται πως χρησιμοποιούσε βερνίκια με διαλύτες σε υδατική βάση , δηλαδή βερνίκια πλούσια σε οξυγόνο , ή ένα μίγμα βερνικιού όπως η χιτίνη που παράγεται από φτερά εντόμων , ανακατεμένη με λινέλαιο . Ακόμη , πιστεύουν πως το ξύλο που μεταχειριζόταν ο Στραντιβάρι περιείχε πυρίτιο ή ότι μπορεί να επεξεργαζόταν σκόπιμα το ξύλο με χημικά της εποχής .
Σήμερα , με την βοήθεια ολογραφικών τεχνικών μεθόδων , έχουν καταρτιστεί λεπτομερή διαγράμματα δονήσεων των διάσημων αυτών βιολιών και γίνονται επίσης έρευνες πάνω σε μαθηματικές μεθόδους σχεδίασης με την χρήση υπολογιστών και εξελιγμένων αναλυτών .
Στο τέλος , όπως πιστεύουν πολλοί ειδικοί , η έρευνα αυτή , θα μπορούσε να αποδείξει ότι το μυστικό του Στραντιβάρι , δεν είναι τόσο θέμα τεχνολογίας , όσο αυτού , που οι επιστήμονες αποκαλούν “Ψυχοακουστική” … Εκείνο που ο βιολονίστας ακούει και νοιώθει , όταν παίζει , είναι τόσο υποκειμενικό όσο και το … πώς αντιλαμβάνεται και εκτιμά το … άρωμα ενός ρόδου . Οι βιολονίστες , αναφέρουν , πως χρειάζεται να “ντρεσσάρουν” , ακόμα και ένα εξαίρετο βιολί – παίζοντάς το , ώσπου ο ήχος του να ακούγεται καλά στο δικό τους αυτί . Ίσως η παραγματικότητα να είναι πως … μάλλον αυτοί οι ίδιοι είναι που “ντρεσσάρονται” από το βιολί τους …
Ποιός ξέρει ;…
Για την ώρα , μένουμε να αναρωτιόμαστε , πού τάχα να οφείλεται η μαγεία της μουσικής ενός Στραντιβάριους …και η απάντηση ακόμα , αργεί .

30 σχόλια

  • Που λες, πριν αρκετά χρόνια, πήγαμε εκδρομή στη Βουλγαρία. Στο ξενοδοχείο που μας πήγαν, για μεσημεριανό, έπαιζε μια ορχήστρα που αποτελούνταν από καμιά τριανταριά βιολιτζήδες !

    Ήταν κάτι εκπληκτικό, θα μου μείνει αξέχαστο …
    (να σημειωθεί ότι έχω ιδιαίτρη αδυναμία στο βιολί)

    Πολύ καλό άρθρο, να είσαι καλά !

    Την Καλημέρα μου και Καλή Βδομάδα !

  • Καλημέρα Σίλια.
    Όπως πάντα, μας γοητεύεις με τα θέματά σου. Και όπως πάντα και τούτο εδώ άρτιο και εξαιρετικό.

    Στο link που σου στέλνω, θα ανακαλύψεις πόσοι…μαγεύτηκαν από ένα Stradivarius!…
    …Στα χέρια μάλιστα του Joshua Bell.

    http://www.youtube.com/watch?v=WC9IvjrgZ7I

    Τα φιλιά μου.
    Ζ.

  • δεν καλωσήρθα τώρα, παλιά θαμώνας είμαι με αλλαγμένο νικ και στο λέω αυτό γιατί ώρες ώρες ανεβάζεις κάτι ποστ απροσδόκητα που λέω “ασε δε το διαβάζω”. Ωστόσο μόλις τα τελειώνω διαπιστώνω ότι ειναι το ίδιο γοητευτικά με εκείνα που με τραβούν απ’ την πρώτη στιγμή.
    αχ ωραίος ήχος ε?

  • Καλημέρα
    Μάλλον έχω κρατήσει στα χέρια μου ένα τέτοιο βιολί,
    Στα χρόνια των μεγάλων ανατροπών σε μια χώρα της Βαλκανικής μου ζήτησαν βοήθεια για να τους φέρω σε επαφή με εκτιμητές για να πάρουν πιστοποίηση.
    Δεν ήταν κανονικό μέγεθος , μικρότερο αλλά όχι πολύ μικρό.
    Δεν μπορώ να πω ότι ακούγοντας ένα βιολί θα καταλάβω αν είναι κάποιου μεγάλου και φημισμένου κατασκευαστή.
    Το βιολί που με μάγεψε το άκουσα από έναν πλανόδιο μουσικό στο Μοναστηράκι.
    Το 1975 ήταν, έμεινα δίπλα του μέχρι που τα μάζεψε και έφυγε, ήταν 3 ώρες με μελωδίες που ακόμα θυμάμαι με ευχαρίστηση.

  • Κάποτε είχα γνωρίσει έναν καθηγητή της ΑΣΟΕ, (δεν ζει τώρα) πολύ μορφωμένος άνθρωπος. Στο σπίτι του στη γιορτή του μας έπαιζε βιολί και έλεγε ότι το βιολί του ήταν ένα Στραντιβάριους!
    Αυτός μας είχε πει ότι ο μύθος έλεγε ότι αυτά τα βιολιά είχαν αποκτήσει μαγεία και μυστήριο γιατί ο κατασκευαστής τους τα τοποθετούσε στην κρεββατοκάμαρά του επί χρόνια και έτσι μεταγγίζονταν σ’ αυτά η ενέργεια από τις δικές του δραστηριότητες, συναισθήματα, σκέψεις, και γενικά όλη η ακτινοβολία της ψυχής του.
    Ποιός να ξέρει!

  • Την Καλημέρα μου … και αν μπορούσα μια καλή … δοξαριά … !

  • Μερικές φόρες είναι καλό κάποια ερωτήματα να μένουν αναπάντητα.

  • Καλημέραααααααααααα !

  • Ας αρκεστούμε λοιπόν στην μαγεια που μας χαρίζει ενα Στραντιβάριους και ας αφήσουμε το μυστικό του καλά κρυμμένο …

    Αρης

  • Σε πολλά πράγματα, ή μάλλον σε λίγα αλλά πολύτιμα, ψάχνουμε να βρούμε τη συνταγή. Πολύ φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα τα καταφέρουμε γιατί ενώ εμείς αναζητάμε την σωστή αναλογία των υλικών, μας ξεφεύγει το άρρηκτο δέσιμο του σημιουργού με το αντικείμενο, το οποίο εκτός από υλικά εμπεριέχει ψυχή και ενέργεια.
    Ο Στραντιβάρι δεν ήταν τεχντίτης, ήταν καλλιτέχνης. Ένα καλλιτέχνημα μπορούμε να το αντιγράψουμε;

  • Πέρα από το ότι ο Στραντιβάρι ήξερε να φτάχνει καλά βιολιά, πιστεύω ότι κυρίως είναι ψυχολογικοί οι λόγοι που αναδεικνύεται περισσότερο η μουσική μέσα από τα δάχτυλα του βιολονίστα… Η σπανιότητα αυτών των βιολιών δημιουργεί μια αίσθηση μια ανάγκη για μεγαλύτερη απόδοση.. Καλημέρα!

  • @faros
    Οι ανατολικοευρωπαϊκοί λαοί , είχαν πάντα μια ιδιαίτερη αναπτυγμένη κουλτούρα και έφεση προς την κλασσική και ποιοτική μουσική .
    Κρίμα που εμείς οι Έλληνες , αν και βαλκάνιος λαός πολύ λίγα πήραμε από αυτούς όσον αφορά την κλασσική μουσική .
    Τώρα που το σκέφτομαι όμως , θα ήταν παράλειψη , να μην αναφέρω την παραδοσιακή δημοτική μας μουσική , που βρίθει από τους ήχους του βιολιού .. Μπορεί όχι “μαγικών” Στραντιβάριους , αλλά η … μαγεία είναι στα χέρια και στην αγάπη και στο μεράκι του μουσικού, εν πολλοίς … Έτσι νομίζω εγώ .
    Πολλές πολλές “καλημέρες” κι από εμένα … Αργώ να απαντήσω , γιατί λείπω από την βάση μου … Η ζωή μου γέμισε από προβλήματα τελευταία .

  • @ Zambia
    Σ’ ευχαριστώ για όλα . Και για τα όμορφα σου λόγια για τα γραπτά μου , και για το λινκ . Υπέροχο .

  • @ tsoumepa
    Χαίρομαι να ακούω πως οι φίλοι αναγνώστες μου , επιμένουν να με “διαβάζουν” από παλιά .
    Πολύ όμορφος ήχος πράγματι .

  • @ olvios
    Τυχεροί οι άνθρωποι , που κάποτε ήρθαν σε επαφή , (είτε το συνειδητοποίησαν , είτε οχι) , με μαγικές στιγμές , καταστάσεις , αντικείμενα , ιδέες … ανθρώπους …. Γιατί υπάρχουν και “μαγικοί” άνθρωποι .. το πιστεύω ακράδαντα αυτό (αν θέλεις , και μπορείς , διάβασε το http://www.silia.wordpress.com/2007/03/28 (ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΙ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ) .

  • @ marianaonice
    Κανείς δεν ξέρει …
    Όμως οι μύθοι είναι … γλυκείς … και είναι κι από μόνοι τους κατά κάποιο τρόπο “μαγεία” .

  • @faros 2
    ” και αν μπορούσα μια καλή … δοξαριά …”
    ——————————————
    “… Κι η Άννα-Σίλια με το ντέφι , θα γελάει και θα σου γνέφει …”
    (Τραγούδι είναι … διασκευασμένο από μένα … )

  • @ Λάκης Φουρουκλάς
    Έχεις δίκιο … Καλύτερα είναι … Να μην χάνεται και η μαγεία , που “ντύνει” κάποια πράγματα .

  • @ Άρης
    Ας αρκεστούμε λοιπόν …
    Ξέρεις τώρα που το σκέφτομαι , δεν αξιώθηκα ποτέ να ακούσω δια ζώσης , ένα Στραντιβάριους . Κάποτε , πριν πολλά χρόνια σε ένα πανηγύρι στα βλαχοχώρια της Πίνδου , ακούγοντας μια λαϊκή τσιγγάνικη ορχήστρα , ενώ όλοι θαύμαζαν τον οργανοπαίχτη που έπαιζε το κλαρίνο , εγώ , μαγεύτηκα από τον βιολιτζή …. Λες ;….

  • @ Νεφελόεσσα
    Ακόμη και την ανάλογη ποσότητα ψυχής και ενέργειας να δοκιμάσουμε να “βάλουμε” , πάλι το ίδιο “καλλιτέχνημα” , δεν θα μπορέσουμε να φτιάξουμε … Ακόμη κι αν είμαστε κι εμείς καλλιτέχνες … πάλι ολόϊδιο , δεν θα είναι . Θα είναι κάτι άλλο … Όμορφο … ίσως και ομορφότερο , αλλά , “κάτι άλλο” … Γιατί θα είναι η δική μας ψυχή και η δική μας ενέργεια , πράγματα που είναι σαν τα … δακτυλικά αποτυπώματα … Μοναδικά .
    Χαίρομαι να σε ακούω .

  • @ Vasilis
    Tα σπουδαία πράγματα και έργα , δημιουργούν και μεγάλες αξιώσεις και υποχρεώσεις .
    Την αγάπη μου .

  • Θέλω να πιστεύω ότι τα ξεπέρασες ή έστω μειώθηκαν …

    Αρκεί να μην είναι θέματα υγείας ..

    Όλα τα άλλα λύνονται, τα λύνουμε εμείς, είμαστε δυνατοί γι αυτό … σαν να παίζει ένα στραντιβάριους και εμείς προχωράμε μπροστά !

    Την θερμή μου καλησπέρα !

  • αμετανόητη/οι παιδί μου!
    υγ εύχομαι αίσιο τέλος στα προβλήματα.

  • … και την Καλημέρα μου και καλό σαββατοκύριακο !

  • Τώρα εμένα που θυμήθηκα την ατάκα “ο καθένας το βιολί του και αυτός το τι και τι του”, θα με πεις απλά φαιδρό;

  • Το κλαρινο του Πετρολουκα ποιος να το κατασκευασε αραγε και ηχει διαφορετικα;

    Υ.Γ. Ε!!!Τι να κανεις Αννα.Καταβολες ειναι αυτες.

  • @ vinumbonum
    Λεβέντικες , όμως … (στις … καταβολές , αναφέρομαι) .
    Όσο για το … κλαρίνο του Πετρολουκά … τί να πω … Συγγνώμη βρε vinum , … αλλά με έπιασαν τα γέλια ….
    Ακούς το “κλαρίνο του Πετρολουκά” ….


Υποβολή απάντησης