Το να είσαι υπάλληλος γραφείου , πριν από 150 + χρόνια , στο βικτωριανό Λονδίνο, ήταν μια θέση , ζηλευτή . Υπήρχαν μόνο 50.000 υπάλληλοι σε όλη την Αγγλία , που ο πληθυσμός της τότε έφτανε , τα 21.000.000 κατοίκους . Ο υπάλληλος , έπρεπε να είναι τακτικός , καθαρός , τρομερά αξιοπρεπής , κι αν ήταν απολύτως άξιος εμπιστοσύνης , και είχε πολλά χρόνια στην Εταιρεία , μπορεί και να έφτανε στον εκπληκτικό μισθό των … 78 λιρών (στερλινών) τον χρόνο . Μ’ αυτό το ποσό , αν η οικογένεια το διαχειριζότανε σωστά , μπορούσαν να ζήσουν , αρκετά καλά , αν σκεφθεί κανείς , ότι μια οικογένεια με εισόδημα 500 λιρών τον χρόνο , διέθεται μαγείρισσα και τρεις υπηρέτες .

Το να είσαι όμως υπάλληλος μιας Εταιρείας , έπρεπε να ευπειθείς στους αυστηρούς κανονισμούς της . Ιδού ένας κανονισμός μιας Εταιρείας , για το υπαλληλικό της προσωπικό : 1. Η θεοσέβεια , η καθαριότητα και η ακρίβεια , είναι απαραίτητα για την πρόοδο της εργασίας . 2. Η Εταιρεία μας , έχει μειώσει τις ώρες εργασίας και τώρα , το υπαλληλικό προσωπικό , οφείλει να βρίσκεται στα γραφεία μας , μόνο μεταξύ 7 πμ και 6 μμ . 3. Η πρωινή προσευχή θα γίνεται καθημερινά , στην κεντρική αίθουσα των γραφείων . Το προσωπικό οφείλει να παρίσταται .
4. Η ενδυμασία , πρέπει να είναι σοβαρή . Το προσωπικό δεν επιτρέπεται να φέρει ενδύματα , ζωηρού χρώματος . 5. Γαλότσες και παλτό , δεν επιτρέπονται μέσα στα γραφεία . Αν το κρύο είναι δριμύ , επιτρέπονται μόνο κασκόλ και καπέλα . 6. Η Εταιρεία , παρέχει σόμπα για το υπαλληλικό προσωπικό . Το κάρβουνο και τα ξύλα , πρέπει να φυλάσσονται μέσα στην αποθήκη . Συστήνεται σε έκαστο μέλος του υπαλληλικού προσωπικού , να φέρνει τέσσερις λίβρες κάρβουνο την ημέρα , όσο ο καιρός , είναι κρύος . 7. Κανένα μέλος του προσωπικού , δεν μπορεί να βγει από την αίθουσα των γραφείων , χωρίς την άδεια του κ. Ρότζερς . Οι … φυσικές ανάγκες επιτρέπονται (! ) και το προσωπικό μπορεί να χρησιμοποιεί για τον σκοπό αυτό , τον … κήπο πίσω από την δεύτερη αυλόπορτα . Η περιοχή αυτή , πρέπει να διατηρείται σε καλή κατάσταση από τους ίδιους τους υπαλλήλους . 8. Δεν επιτρέπονται οι ομιλίες κατά την ώρα της εργασίας . 9. Ο πόθος για καπνό , οινοπνευματώδη και … σεξουαλικά υπονοούμενα καθώς και “ελαφρό” χιούμορ” , είναι ανθρώπινες αδυναμίες και ως τοιούτες , … απαγορεύονται σε όλα τα μέλη του υπαλληλικού προσωπικού . 10. Τώρα που οι ώρες εργασίας , έχουν μειωθεί δραστικά στο 11ωρο (βλέπε παράγραφο 2 ) , η κατανάλωση τροφής επιτρέπεται μόνον , μεταξύ 11.30 και μεσημβρίας , αλλά για κανέναν λόγο , δεν επιτρέπεται να διακοπεί η εργασία (! ) . 11. Η Εταιρεία , δεν παρέχει πέννες για γράψιμο , παρά μόνον την μελάνη . Οι υπάλληλοι , είναι υποχρεωμένοι , να φέρουν τις δικές τους , για την εκτέλεση της εργασίας τους . Ο κανονισμός , έχει και μια τελευταία παράγραφο , που λέει , ότι : ” Οι ιδιοκτήτες της Εταιρείας , περιμένουν , μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας , αντίστοιχη προς αυτές τις … σχεδόν ιδανικές , συνθήκες εργασίας” . ……………………………………………………………………….
……………………………………………………………….. …. Μίλησε κανείς ;….

Το να είσαι όμως υπάλληλος μιας Εταιρείας , έπρεπε να ευπειθείς στους αυστηρούς κανονισμούς της . Ιδού ένας κανονισμός μιας Εταιρείας , για το υπαλληλικό της προσωπικό : 1. Η θεοσέβεια , η καθαριότητα και η ακρίβεια , είναι απαραίτητα για την πρόοδο της εργασίας . 2. Η Εταιρεία μας , έχει μειώσει τις ώρες εργασίας και τώρα , το υπαλληλικό προσωπικό , οφείλει να βρίσκεται στα γραφεία μας , μόνο μεταξύ 7 πμ και 6 μμ . 3. Η πρωινή προσευχή θα γίνεται καθημερινά , στην κεντρική αίθουσα των γραφείων . Το προσωπικό οφείλει να παρίσταται .
4. Η ενδυμασία , πρέπει να είναι σοβαρή . Το προσωπικό δεν επιτρέπεται να φέρει ενδύματα , ζωηρού χρώματος . 5. Γαλότσες και παλτό , δεν επιτρέπονται μέσα στα γραφεία . Αν το κρύο είναι δριμύ , επιτρέπονται μόνο κασκόλ και καπέλα . 6. Η Εταιρεία , παρέχει σόμπα για το υπαλληλικό προσωπικό . Το κάρβουνο και τα ξύλα , πρέπει να φυλάσσονται μέσα στην αποθήκη . Συστήνεται σε έκαστο μέλος του υπαλληλικού προσωπικού , να φέρνει τέσσερις λίβρες κάρβουνο την ημέρα , όσο ο καιρός , είναι κρύος . 7. Κανένα μέλος του προσωπικού , δεν μπορεί να βγει από την αίθουσα των γραφείων , χωρίς την άδεια του κ. Ρότζερς . Οι … φυσικές ανάγκες επιτρέπονται (! ) και το προσωπικό μπορεί να χρησιμοποιεί για τον σκοπό αυτό , τον … κήπο πίσω από την δεύτερη αυλόπορτα . Η περιοχή αυτή , πρέπει να διατηρείται σε καλή κατάσταση από τους ίδιους τους υπαλλήλους . 8. Δεν επιτρέπονται οι ομιλίες κατά την ώρα της εργασίας . 9. Ο πόθος για καπνό , οινοπνευματώδη και … σεξουαλικά υπονοούμενα καθώς και “ελαφρό” χιούμορ” , είναι ανθρώπινες αδυναμίες και ως τοιούτες , … απαγορεύονται σε όλα τα μέλη του υπαλληλικού προσωπικού . 10. Τώρα που οι ώρες εργασίας , έχουν μειωθεί δραστικά στο 11ωρο (βλέπε παράγραφο 2 ) , η κατανάλωση τροφής επιτρέπεται μόνον , μεταξύ 11.30 και μεσημβρίας , αλλά για κανέναν λόγο , δεν επιτρέπεται να διακοπεί η εργασία (! ) . 11. Η Εταιρεία , δεν παρέχει πέννες για γράψιμο , παρά μόνον την μελάνη . Οι υπάλληλοι , είναι υποχρεωμένοι , να φέρουν τις δικές τους , για την εκτέλεση της εργασίας τους . Ο κανονισμός , έχει και μια τελευταία παράγραφο , που λέει , ότι : ” Οι ιδιοκτήτες της Εταιρείας , περιμένουν , μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας , αντίστοιχη προς αυτές τις … σχεδόν ιδανικές , συνθήκες εργασίας” . ……………………………………………………………………….

……………………………………………………………….. …. Μίλησε κανείς ;….
35 σχόλια
Φεβρουαρίου 25 , 2009 σε 22:49
Επειδή υπάρχει κρίση …
Και στην Ελλάδα …
Ίσως πρέπει να τις στείλεις στον πρωθυπουργό στον Mr. George και στον Mr. Alexis , να τις … προωθήσουν για να βγούμε …
(από που να … βγούμε έ, ό,τι θέλει ας βάνει ο καθείς στο νου του) !
Την καλησπέρα μου.
Φεβρουαρίου 26 , 2009 σε 10:49
Εχουν αλλαξει οι εποχές από τότε.. και σίγουρα έχουν βελτριωθεί πολλά στις συνθήκες των εργαζομένων ειδικά των γυναικών.. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ούτε να γκρινιάζουμε συνεχώς. Τη σημερινή εποχή πρέπει να λέμε “τυχεροί” όσοι δουλεύουν. Φιλιά, καλές απόκριες, καλά κούλουμα
Φεβρουαρίου 26 , 2009 σε 12:44
Η “μόδα” κι η ζωή μας, κύκλους κάνει. Ελπίζω να έχουμε το σθένος να φρενάρουμε τις ορέξεις ορισμένων, που ένεκα της κρίσης έχουν αναθαρρήσει…
Φεβρουαρίου 26 , 2009 σε 15:18
Γιατί δεν συμβαίνει σήμερα?? Κατά Κίνα μεριά ας πούμε???
Μην το γελάτε καθόλου εκεί μας οδηγούν οι απανταχού προϊστάμενοι και αγιογδύτες …
Στο όνομα του κέρδους βεβαίως ,βεβαίως.
Και βέβαια..μην νομίζετε ότι θα έχουμε και υπηρετικό προσωπικό.
Φεβρουαρίου 26 , 2009 σε 18:45
Όχι, όχι, δε μίλησε κανείς, εγώ είμαι καλό παιδί…!!!
Φεβρουαρίου 26 , 2009 σε 19:25
νάσαι καλά για την δημοσίευση!
να ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά…τώρα τον πόθο και τα υποννοούμενα πως θα βολέψουμε!
πρέπει κάτι να σκεφτούμε!
Φεβρουαρίου 27 , 2009 σε 00:43
Να μην ακουσω κουβεντα δια τους εργοδοτας
Δεν θελουν εμας πιο φτωχους,απλα θελουν εαυτους πιο πλουσιους.
Φεβρουαρίου 27 , 2009 σε 09:06
Την Καλημέρα μου !
Φεβρουαρίου 27 , 2009 σε 10:36
Οι εργοδότες θέλουν το καλό του λαού. Απλά δεν λένε ποιου λαού:) Μέρα καλή
Φεβρουαρίου 27 , 2009 σε 18:39
Οι … φυσικές ανάγκες επιτρέπονται (! )
αλλά … Δεν επιτρέπονται οι ομιλίες κατά την ώρα της εργασίας . .
Πολύ σωστά , κι ετσι οι συνθήκες εργασίας ειναι πλέον σχεδόν ιδανικές ! ! !
Ποιος να μιλήσει λοιπόν ! ! !
Αρης
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 08:43
Καλημέρα και καλό τριήμερο !
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 18:06
@faros
To ότι υπάρχει κρίση ΚΑΙ στην Ελλάδα , … υπάρχει . Κανείς δεν το αμφισβητεί . Αλλά με τίποτα , δεν θα με κάνεις να … πολιτικολογήσω (σοβαρά) εδώ μέσα .
Καλή Αποκρηά και χαρούμενα Κούλουμα .
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 18:18
@ vasilis
Με το σχόλιο σου , με έκανες να θυμηθώ μια κοπέλα , που δουλεύει σαν καθαρίστρια στον χώρο της δουλειάς μου , σε ιδιωτικό συνεργείο καθαριότητας . Χαρούμενη , όμορφη , αρκετά νέα , καθόλου χαζή κοπέλα , ένας αξιοπρόσεκτος και ευγενικός άνθρωπος . Πριν λίγες ημέρες την ρώτησα : – Πόσο αμοίβεσαι Ε. για την δουλειά σου ; … – 370 ευρώ κυρία Σίλια , αλλά δεν παραπονιέμαι , γιατί είναι αμοιβή ημιαπασχόλησης , έχω κι άλλη δουλειά το απόγευμα , καθαρίζω και κάποια γραφεία το Σαββατοκύριακο και είμαι υγιής ώστε να μπορώ να τα κάνω όλα αυτά … Άλλωστε είναι σπουδαία δουλειά αυτή , γιατί εδώ μέσα , γνωρίζω ποιός είναι καλός γιατρός , ποιος θα με βοηθήσει καλύτερα και χωρίς να με εκμεταλλευτεί σε περίπτωση που θα χρειαστώ Νοσοκομείο … Λίγο το έχετε ; …
Έμεινα … ενεός , να την ακούω … Όση ώρα μου μιλούσε μου χαμογελούσε με μια φωτεινή ειλικρίνεια .
——————————
Δεν ξέρω , γιατί το σχόλιο σου , μου θύμησε αυτή την ιστορία .. ίσως γιατί έγραψες αυτό το : “Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ούτε να γκρινιάζουμε συνεχώς.”
Και τις δικές μου τις ευχές για το τριήμερο .
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 18:22
@ gvarvakis
Οι “κρίσεις” δεν θα ήσαν ίσως τόσο οδυνηρές , αν δεν υπήρχαν τα “αρπαχτικά” , που τις εκεταλλεύονται για ίδιο όφελος και τις κάνουν ακόμα πιο οδυνηρές έως και “θανατηφόρες” .
Καλώς ήρθες .
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 18:31
@ tdjm
Γιατί να πάμε τόσο μακριά ;… στην Κίνα ;… Μήπως κι εδώ ακόμα , δεν συμβαίνουν παρόμοια φαινόμενα ;… ‘Ισως κεκαλυμμένα με έναν μανδύα μοντέρνου (ας το πούμε) πολιτισμού , αλλά … συμβαίνουν … Στον Ιδιωτικό τομέα περισσότερο …
Ωστόσο , επιμένω , πως αν αναλίσκαμε λιγότερη φαιά ουσία , και συναίσθημα στην γκρίνια και ασχολιόμασταν με περισσότερες δυνάμεις στον ουσιαστικό αγώνα , για την πάταξη αυτής της πατσαβουριάς , ίσως θα πετυχαίναμε περισσότερα .
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 18:34
@ lemon
Εντάξει … δεν μίλησες . Αλλά σε είδα εγώ … Ήσουν έτοιμη να μιλήσεις … Και εκτός αυτού , χαμογελούσες και κάπως … “ξινά” (λόγω … nickname μάλλον).
Tις ευχές μου για ένα ανέφελο τριήμερο .
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 18:48
@ anepidoti
Δύσκολα τα πράγματα πολύ δύσκολα … Γιατί ,… το να κουβαλάμε τέσσερις λίβρες κάρβουνο την ημέρα , όσο ο καιρός , είναι κρύος και κανένα μέλος του προσωπικού , να μην μπορεί να βγει από την αίθουσα των γραφείων , ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΡΟΤΖΕΡΣ … πού το βάζεις ;…. Φρίκη , απελπισία … Τον ξέρεις δα τον κύριο Ρότζερς , τί … στριμμένο άντερο που είναι …
Ας γελάσουμε λίγο , γιατί είμαστε για … κλάμματα .
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 20:05
Δηλαδή εγώ …σοβαροπολιτικολόγησα ;;;;
Δεν μας είπες, θα πετάξεις αετό ;;;
Καλή Αποκριά !
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 20:25
@ vinumbonum
Μπορεί να μην μας θέλουν πιο φτωχούς , αλλά σαφώς μας θέλουν πιο εργατικούς κι ακούραστους και χωρίς γκρίνιες και χωρις αιτήματα και απαιτήσεις και χωρίς πολλά πολλά δικαιώματα … όταν είμαστε στην δούλεψή τους …
——————————-
Φίλε μου vinum , μου λείπετε αφόρητα … Θαρρώ πως το ξαναείπα αυτό … ναι , σίγουρα το είπα …
Καλή Αποκρηά . Η Σαρακοστή , να σας βρει χαρούμενο και με λιγότερες έννοιες , σας εύχομαι .
Φεβρουαρίου 28 , 2009 σε 20:29
@ Λάκης Φουρουκλάς
Του λαού , που … θα αγοράσει τα προϊόντα τους μάλλον … Ξέρω κι εγώ ;… Τι να πω … Όλοι το καλό κάποιου λαού τάχα επιθυμούνε και ευαγγελίζονται .
Μαρτίου 1 , 2009 σε 09:50
Πολλά από τα “μέτρα” που αναφέρεις δυστυχώς ισχύουν σε αρκετές επιχειρήσεις ΚΑΙ στην Ελλάδα του ΣΗΜΕΡΑ !
Πολύ πολύ Καλημέρα και όμορφα να περάσεις.
Καλό Μήνα, Καλή Άνοιξη !
Μαρτίου 1 , 2009 σε 11:52
Καλό μήνα και καλά κούλουμα!
Πολλά φιλιά!
Μαρτίου 1 , 2009 σε 13:49
Πω πω!!!
Δηλαδή να μην παραπονιόμαστε καθόλου!!
Λες να σκέφτονται να μας γυρίσουν πίσω στα χρόνια εκείνα;;
Καθόλου απίθανο!!
Μαρτίου 2 , 2009 σε 09:02
Καλημέρα Καλά Κούλουμα !
Μαρτίου 2 , 2009 σε 21:57
τ’ αλλοτινά που έρχονται και στοιχειώνουν το σήμερα, το οποίο δεν είναι λιγότερο ζοφερό και γκρίζο.
γοητευτικό κείμενο.
Μαρτίου 3 , 2009 σε 08:43
Πολύ πολύ Καλημέρα !
Μαρτίου 3 , 2009 σε 13:32
Καλή σου μέρα Σίλια! Καλή Σαρακοστή κιόλας!
Ωραίο το κείμενό σου και η περιγραφή σου όπως πάντα, μεστή με ελαφριά σκωπτική διάθεση, χωρίς χλευασμό της όλης κατάστασης. Φαντάσου πως ζούσαν αυτοί οι άνθρωποι και πόσο σήμερα έχει κάνει θαύματα η τεχνολογία και η επιστήμη. Όσο και αν μεμψιμοιρούμε πολλοί, δεν υπάρχουν τόσες και τόσες βελτιώσεις στην ποιότητα της ζωής μας; Πολλοί από εμάς θεωρούμε αυτονόητα κάποια πράγματα που για τους παλαιούς ήταν άπιαστο όνειρο ή μακρινές επιδιώξεις. Έστω και αν είναι ίδιον του Έλληνα κυρίως να εξωραϊζει το παρελθόν και να λιθοβολεί το παρόν και το μέλλον.
Θα μπορούσα να σκεφτώ και το εξής πάντως, έτσι για να παρουσιάσω και τις άλλες πτυχές της πιο σφαιρικής αλήθειας. Σε αναλογία με την πρόοδο της επιστήμης, οι μόνο 3 ώρες ημερησίως μείωσης του χρόνου εργασίας (έστω τέσσερις, αν συνυπολογίσουμε το πενθήμερο) σε σχέση με το παρελθόν που παρουσιάζεται είναι πολύ λίγες. Αν σκεφτούμε, την δραματική μείωση του χρόνου ας πούμε των ταξιδιών και της διεκπεραίωσης ίδιων ή παρόμοιων εργασιών μέσω υπολογιστών ή νέων μηχανών και λοιπών μέσων.
Δεν ξέρω ποια άποψη είναι πιο κοντά στην αλήθεια, αν δηλαδή σήμερα έχουμε βελτίωση ή όχι (πάντοτε με αναφορά στην εποχή). Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του.
Φιλιά.
Μαρτίου 3 , 2009 σε 18:22
Αναρωτιέμαι μετά 150 χρόνια τι θα σκέπτονται για τις ιδανικότερες εργασιακές συνθήκες της εποχής μας?
Από την άλλη νομίζω ότι οποιοσδήποτε από μας, αν ζούσε τότε, θα αισθανόταν εξίσου ευτυχής με τους υπόλοιπους `σύγχρονους’.
Σε όλες τις εποχές οι `εύνοια` ετεροπροσδιορίζεται.
Μαρτίου 3 , 2009 σε 23:36
@ Αρης
“Οι φυσικές ανάγκες , επιτρέπονται…”
Τελικά , οι … “φυσικές ανάγκες” είναι μια αξία διαχρονική … Όλοι και πάντα , τίς σεβόντουσαν ….
Αν και …
Αν και εγώ προσωπικά , πολλές φορές έχω ακούσει στον χώρο της δουλειάς μου τη φράση :
- Κατουρήστε ή φορέστε τους καθετήρες σας , φάτε , πιείτε νερό , βήξτε , φτύστε … γιατί μπαίνουμε για πολύωρο χειρουργείο ….
… και δεν λέγεται πάντα για πλάκα .
Από ομιλίες όμως … να φάνε και οι κότες …
Μαρτίου 3 , 2009 σε 23:39
@ faros
Α , μπα … Για αετό , μάλλον όχι …
Τώρα της μόδας είναι τα ελικόπτερα … Εκπαιδεύομαι για να μάθω να πετώ ελικόπτερο … Καλοπληρώνονται έμαθα .
Καλημέρα
Καλό μήνα
Καλή Σαρακοστή
Καλά μυαλά .
Μαρτίου 3 , 2009 σε 23:49
@ μαριάννα
Τις καλύτερες ευχές κι από μένα .
Αν σου μείνει καιρός και διάθεση , βρες μου σε παρακαλώ τους στίχους , από ένα παλιό τραγούδι της Αρλέτας , που κάπου έλεγε “Τα Κούλουμα , χαρταετό …” .
Το είχα (σαν φοιτήτρια) σε 33άρι βινύλιο και το λάτρευα . Συγχρόνως , λάτρευα και κάποιον , με τον οποίο χωρίσαμε κακήν κακώς μετά από κάποια χρόνια … Με έβρισε , με … χτύπησε , με έσυρε στις … Ασφάλειες , με απείλησε , με κυνήγησε και … μου πήρε και τον δίσκο … Ποτέ μου δεν του ξαναμίλησα για να τον γυρέψω πίσω … Αλλά κι αν το έκανα , τζάμπα θα μιλούσα . Δεν επρόκειτο ποτέ να μου τον δώσει πίσω . Τον λάτρευε κι αυτός …
Τέλος πάντων … Τί θυμάται ο άνθρωπος , δίνοντας και παίρνοντας ευχές …
Φιλιά .
Μαρτίου 3 , 2009 σε 23:54
@ marianaonice
Δεν βαριέσαι … Ας μας γυρίσουν πίσω , σ’ εκείνη την εποχή . Ξέρεις τί πλάκα θα έχουμε όλοι μαζί , στον επιτρεπόμενο … κήπο πίσω από την δεύτερη αυλόπορτα ;
Μαρτίου 3 , 2009 σε 23:57
@ Po
Ζοφερή και γκρίζα , δεν θα έπρεπε να είναι η δουλειά … ούτε τότε , ούτε τώρα , ούτε ποτέ … Γιατί κατάντησε έτσι ;
Γοητευτικό σχόλιο .
Μαρτίου 4 , 2009 σε 00:55
@ museum
Γειά σου και σε σένα museum .
Βρίσκω πως το σχόλιο σου , είναι τόσο όμορφο , που ξεπερνά το όμορφο (κατά τα λεγόμενά σου πάντα) κείμενό μου .
Ξέρεις φίλε μου τί λατρεύω σε σένα ; Το ότι είσαι ένας “ψαράς” , που διαφέρει από τους πολλούς . Οι περισσότεροι σύγχρονοι ψαράδες είναι ικανοί , μέσα από μια “θάλασσα” ομορφιάς , να παλέψουν και να ανασύρουν , έναν “λάθος” κόκκο άμμου … Ενώ εσύ , ακόμη και από μια θάλασσα ασχήμιας , θα καταφέρεις να βρεις κάτι όμορφο , ίσως και το μοναδικό όμορφο στοιχείο της που υπάρχει , για να το ανασύρεις και να μας το δείξεις …
Ίσως αυτή η απάντηση στο σχόλιο σου να μοιάζει λίγο … άσχετη , αλλ΄αυτό έννοιωσα ότι έπρεπε να πω , διαβάζοντάς σε .
Μαρτίου 4 , 2009 σε 01:02
@ olvios
Σοφό αυτό το “Σε όλες τις εποχές οι `εύνοια` ετεροπροσδιορίζεται” , που είπες .
Ωστόσο , έχω να πω , πως σε … 150 χρόνια δεν θα υπάρχει κανείς εργαζόμενος που να σκέπτεται για τις ιδανικότερες εργασιακές συνθήκες της εποχής μας , γιατί θα είμαστε όλοι … εργοδότες …
…….
Τί είπα πάλι η αστόχαστη ;…
Μάλλον πρέπει να πάω για ύπνο .