.Πρίν αρκετό καιρό , την εποχή των μεγάλων black-out λόγω των απεργιών της ΔΕΗ , κάποια καλή μου φίλη μου εδήλωσε : “Απολαμβάνω το χιούμορ σου , που δεν το επηρεάζει καμμιά σκοτεινιά” . Μου ήρθαν πολλά και διάφορα στο μυαλό που ήθελα να της πω . Όλα , σχετικά με το χιούμορ απ’ τη μια μεριά , και τις … “σκοτεινιές” της καθημερινότητας μας από την άλλη . Κάποτε , παλιά , οι “σκοτεινιές” (μεταφορικά , πάντα) , με … τσάκιζαν , με πονούσαν αφόρητα …. Στην καλύτερη των περιπτώσεων , με ενοχλούσαν υπερβολικά . Ζώντας όμως … συνηθίζεις . Καθώς περνάει ο καιρός , μαθαίνεις να προσαρμόζεσαι …. Δεν συμβιβάζεσαι (αυτό δεν πρέπει το κάνεις ποτέ – ή σχεδόν ποτέ-) , αλλά απλά , να προσαρμόζεσαι …. Ωστόσο , όσο και να προσαρμοστείς , ή να συνηθίσεις μια περίοδο σκοτεινιάς , πάντα καλό θα ήταν , να προσπαθήσεις να την … “φωτίσεις” … Να διαλύσεις την σκοτεινιά σου με κάποιο “φως” . Και σε τελευταία ανάλυση , τί μπορεί να διαλύσει μια “σκοτεινιά” , καλύτερα από ένα … φωτεινό χαμόγελο ;… Να λοιπόν , πού μας χρειάζεται το χιούμορ . Το χιούμορ , σκορπίζει τις ομίχλες και τα … λυκόφωτα , που μας ταλανίζουν , τραβάει στην άκρη τις βαριές κουρτίνες που μας βάζουν οι άλλοι (αλλά και εμείς οι ίδιοι , βάζουμε καμιά φορά) για να μας κρύβουν το φως της ζωής , φτιάχνει “αστροφεγγιές” , μέσα στις σκοτεινές “νύχτες” , και ανάβει … προβολείς , βολταϊκά τόξα , λυχνίες , φωτεινές επιγραφές , πολυελαίους , λαμπιόνια , φανούς θυέλλης , καντηλέρια , … ακόμη και ταπεινά κεράκια , που όμως θα φωτίσουν τα “σκοτάδια” μας και θα μας κάνουν , έστω και προς στιγμήν , να … ξεχαστούμε . Το χιούμορ , μακραίνει την ζωή , φρεσκάρει την επιδερμίδα , ανεβάζει την libido (καρατσεκαρισμένο αυτό) , “φέγγει” στα σκοτάδια μας (πχ, τί κάναμε στις διακοπές ρεύματος της ΔΕΗ ; λέγαμε ανέκδοτα … όταν δεν βρίζαμε , δηλαδή) και μας χαρίζει … αξιαγάπητες ρυτίδες . Φώτα , λοιπόν … Μια ακόμα παράσταση … Ζωής , αρχίζει ! ———————————————————————— Και … επειδή μια “σκοτεινιά” ταλανίζει τελευταία την καθημερινότητα μου , … ας ανάψω ένα μικρό … “φως” : .
37 σχόλια
Οκτωβρίου 9 , 2009 σε 00:38
Το χιούμορ το έχω για άμυνα και μέχρι στιγμής με έχει βγάλει ασπροπρόσωπη αλλιώς θα ήμουν τρίτη πτέρυγα δεξιά!
Καλησπέρες!
Οκτωβρίου 9 , 2009 σε 23:01
@ Magissa Kirki
Έτσι μπράβο !…
Αλλά , μην το κρατάς μόνο για άμυνα . Κάνε μια … επιθετική “κατεβασιά” με το κατάλληλο χιούμορ και θα δεις … κενή την εστία …και ανοχύρωτη την πόλη , του “αντιπάλου” σου .
Καλό σου βράδυ .
Οκτωβρίου 9 , 2009 σε 12:59
Οκτωβρίου 9 , 2009 σε 22:53
@ Νικος
Κατά το :
“Πού’ ντο , πού’ ντο ;
Νάτο , νάτο ,
στην αμυγδαλιά από κάτω ,
και τσακίζει μυγδαλάκια
με τα δυό του τα χεράκια” ….
… είναι και το :
“Πού’ ντο , πού’ ντο ;
Νάτο , νάτο ,
στο … ανέκδοτο από κάτω
και τσακίζει σκοταδάκια
μ’ ένα δύο … αστειάκια” .
———————————-
Γειά σου φίλε μου Νικόλα .
Οκτωβρίου 9 , 2009 σε 19:16
Χαμογελάτε γιατί χανόμαστε…
Οκτωβρίου 9 , 2009 σε 22:46
@ Κούκος
Εγώ θα κάνω ένα βήμα επιπλέον …
Μην χαμογελάτε απλά …
Χαχανίστε …
Δακρύστε …
ξελιγωθείτε …
… από τα γέλια …
Κι ας μας πάρουν για … φαιδρούς .
Οκτωβρίου 10 , 2009 σε 04:07
Ακόμη καλύτερο απο το χιούμορ είναι ο σαρκασμός.
Ανώτερο απ’ όλα και αξεπέραστο είναι ο αυτοσαρκασμός.
Οκτωβρίου 14 , 2009 σε 14:04
@ Καναλιώτης
Μόνον όσον αφαρά τον σαρκασμό , θα διαφωνήσω .
Γιατί , ναι μεν ο αυτοσαρκασμός δείχνει , δύναμη , αλλά ο σαρκασμός προς τους άλλους , δείχνει αδυναμία και τάση για χτυπήματα “κάτω από την ζώνη” .
Ο αυτοσαρκασμός , όντως , μεγάλη αρετή και δεξιότητα .
Οκτωβρίου 14 , 2009 σε 19:51
Από άνθρωπο που αυτοσαρκάζεται δέχομαι ευχάριστα τον σαρκασμό του.
Οκτωβρίου 12 , 2009 σε 08:43
Παλι δυσκολα κυρια, μπαστουνια θα ελεγα για εναν ανθρωπο σχεδον αγελαστο σαν κι εμενα που γελω μονο με το “γελοιο” πια,καποτε γελουσα με αστεια σχεδον ποτε με την φαρσα και απο το παρελθον θα ανασυρω μια ιστοριουλα που ελεγε η γιαγια,σχετικη και με την ΔΕΗ,”παιδακι μου τα παλια τα χρονια γεννουσαν οι γυναικες πολλα παιδια,δεν ειχαμε και ηλεκτρικο βλεπεις…….” τα σεβη μου!!!!
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 16:04
@ Γιωργος
“Αγέλαστος” , Γιώργο μου ;… Ειλικρινά , σε συμπονώ , και θα ήθελα να κάνω , ό, τι περνάει από το χέρι μου , για να το αλλάξω αυτό .
Με το … ¨γελοίο” πάλι , εμένα , μου … ανεβαίνουν δάκρυα .
Όσο για την ιστοριούλα της γιαγιάς , εγώ πάντα το έλεγα , πως η TV , είναι η βασική αιτία της … υπογεννητικότητας ….
Θαρρώ πως το έχεις διαβάσει , αλλά , αν δεν το έχεις κάνει , διάβασε το : http://silia.wordpress.com/2008/03/10 (ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΝΑ ΑΜΑΡΤΗΣΕΙΣ , ΟΥΤΕ ΠΟΥ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΘΕΙΣ) .
Οκτωβρίου 12 , 2009 σε 19:44
Επιτέλους !!!
Σε πετυχαίνω χαρούμενη !!!
(ελπίζω να μην … φταίει γι αυτό, η επίσημη πλέον αμερικανοκρατία στο Ελλαδιστάν) !!!
Καλά … καλά … ένα αστειάκι έκανα !!!
Ήμουν Κέρκυρα (φυσικά με κοινωνικό τουρισμό, εγώ ένας απλός … συνταξιούχος είμαι )
Υπέροχη καταγραφή του καλώς εννοούμενου χιούμορ του κόμικ σου !
Μπράβο !
υ.γ. 1: εντάξει, το ποιηματάκι σου απλά … δεν παίζεται
υ.γ. 2: ξέρεις τι μου έκανε εντύπωση στην Κέρκυρα; ότι έμαθα ότι παλιά οι τότε … μπουρζουάδες χρησιμοποιούσαν τις … κλανιόρες και τις αναπαυοψόλιες – το τόνος μπαίνει και στο … τέλος !!!
Την εκ βαθέων καλησπέρα μου !
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 16:15
@ faros
Αν και θαρρώ ότι με αδικείς λιγάκι (γιατί τις περισσότερες φορές χαρούμενη είμαι , απ’ ότι λυπημένη) , εν τούτοις , σε συγχωρώ γιατί λες πολύ καλά λογάκια για το … ποιηματάκι μου (και όχι μόνο) .
ΥΓ. Καλέ … τί προστυχόλογα ξεσήκωσες από το νησί αυτό ; … Σε κανένα καλύτερο και σεμνότερο , δεν μπορούσαν να σας πάνε ;… Έλεος πια μ΄αυτόν τον Κοινωνικό Τουρισμό !… Να θυμηθώ να .. εισηγηθώ στην Μαριλίζα , να σας στέλνει (εσάς τους απλούς συνταξιούχους) από του χρόνου στην … Μύκονο , που ΣΑΦΩΣ , είναι σεμνότερη .
Τα φιλιά μου και την αγάπη μου (εσύ τουλάχιστον , ξέρεις να … γελάς) .
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 17:58
Μα, δεν είναι προστυχόλογα !
Είναι Ιστορικές Αναφορές !
Αυτά που γράφω ήταν ας το πούμε “έπιπλα” που χρησιμοποιούσε η καλή κοινωνία της τότε Κέρκυρας !
Σήμερα, αλήθεια, δεν χρησιμοποιούντε – τουλάχιστον φανερά !!!
Καλησπέρα !
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 00:18
@ faros
Φάρε , άσχετα με το θέμα αυτού του ποστ , σήμερα γνώρισα έναν Κερκυραίο , που πήγε για λίγες ημέρες πρόσφατα στην Σαμοθράκη και μου είπε πως ΟΛΟΙ οι Σαμοθρακίτες , λέγανε την ίδια λέξη , συνέχεια και για όσες μέρες έμεινε εκεί … Όλοι λέγανε “μχανισμός” …
Τί να εννοούνε άραγε ;…
Μήπως ξέρεις να μας πεις ;
========================
Τώρα που το καλοσκέφτομαι , αυτό το σχόλιο , δεν είναι και εντελώς άσχετο με το θέμα του ποστ μου .
Οκτωβρίου 12 , 2009 σε 20:53
“Χαμογελάτε, κάνει τους γύρω σας να ανησυχούν!”
Την πιο γλυκιά καλησπέρα σε μια από τις καλύτερες σελίδες του ελληνικού διαδικτυακού χώρου και… παρακολουθώ αρκετές.
Είπαμε, το σερφάρισμα μας γλιτώνει από τον Ψ.
Αυτό ήθελα να στο στείλω εδώ και καιρό…
http://blogs.sch.gr/zoi/2009/09/17/blog2print/
Φιλιά πολλά
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 00:12
@ Ζ.
Αν μη τι άλλο … ναι , τους κάνει και ανησυχούν .
Πω πω !… σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια .
————————————–
Σ’ ευχαριστώ και για τον σύνδεσμο . Δεν μπορεσα ακόμη να τον “δουλέψω” … Ίσως να αφορά την bogspot και όχι την wordpress. Ίσως πάλι , να φταίω εγώ , που δεν κατέχω και καλά τα … ηλεκτρονικά .
Οκτωβρίου 13 , 2009 σε 08:14
Μια Χαρούμενη Χαμογελαστή Καλημέρα !
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 00:13
@ faros
Μια χαμογελαστή “καληνύχτα” .
Οκτωβρίου 13 , 2009 σε 10:36
Το χιούμορ είναι τόσο ωραίο, καλοδεχούμενο και θεραπευτικό του άγχους, του σκοταδιού όπως λες και άλλων κακών. Είναι δύσκολο πράγμα το χιούμορ, θέλει Τέχνη για να το μεταδώσει κάποιος χωρίς να ξεπερνάει όρια γιατί θα κινδύνευε να γίνει σαχλός και αστείος.
Τα άτομα με αληθινό χιούμορ έχουν ευαισθησίες, ίσως και γενναιοδωρία γιατί κάποιες φορές αυτοσαρκάζονται. Και κυρίως ξέρουν ποια είναι τα όριά του και πόσο εύκολα μπορεί να μετακυλήσει στο χαζοχαρούμενο ή και υπερβολικό.
Όπως το χαμόγελο είναι μία μετριασμένη κατάσταση χαράς και μας φωτίζει, έτσι και το τρανταχτό γέλιο μπορεί να είναι υπερβολή που την γκρεμίζει. Θέλει μαστοριά το αστείο, δεν είναι .. αστεία πράγματα
Καλημέρα και πρωινά φιλιά !
Οκτωβρίου 14 , 2009 σε 14:45
@ museum
Όταν μιλάμε για χιούμορ , φυσικά μιλάμε για το γνήσιο και “υγιές” χιούμορ και όχι για τα … “σκοτεινά” παρακλάδια του , όπως είναι ο σαρκασμός , η ειρωνεία , η κοροϊδία , ο κεκαλυμένος από αστειότητα χλευασμός , η γελοιοποίηση , ο εμπαιγμός η προστυχιά και τόσα άλλα .
Και φυσικά όπως σε όλες τις ανθρώπινες εκδηλώσεις , έτσι και στο πολύ … “σοβαρό” θέμα του χιούμορ , ισχύει το “Μέτρον άριστον” των αρχαίων μας ανιόντων .
Καλημέρα και σε σένα . Μου αρέσει υπερβολικά , να “μιλάω” μαζί σου .
Οκτωβρίου 13 , 2009 σε 10:37
Na se kala, to xreiazomastan ligo xioymor tetoies wres. Thn kalhmera moy.
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 15:53
@ anentaxtosaristeros
Καλώς ήρθες Ανένταχτε . Χαίρομαι να ακούω ότι κάποιοι που χρειάζονται κάτι το βρίσκουν .
Καλημέρα και σε σένα .
Οκτωβρίου 14 , 2009 σε 07:46
Καλημερούδια …
Οκτωβρίου 14 , 2009 σε 11:02
το χιούμορ…μεγάλη υπόθεση.
Θα πρόσθετα ότι σου δίνει ΔΥΝΑΜΗ….εσωτερική…
δύναμη να αντιμετωπίσεις τους κακόπιστους,τους αγενείς…τις μαύρες τρύπες της ζωή σου!
Τι μου θύμισες πάντως!
όταν είχαμε τότε τις μεγάλες διακοπές ρεύματος…
ονειρευόμουν να μου κάτσει η φάση…να κλειστό στο ασανσέρ όχι με τη γιαγιά του πέμπτου…αλλά με τον παιδαρά του τρίτου που είχαμε στην πολυκατοικια….:)
Οκτωβρίου 14 , 2009 σε 13:35
@ glaykidarling
Έπειδή ακριβώς όπως το λές “το χιούμορ…μεγάλη υπόθεση” , θα ήθελα να σε πληροφορήσω , πως και η γιαγιά του πέμπτου , … το ίδιο ονειρευόταν (να της κάτσει η φάση και να κλειστεί στο ασανσέρ με τον παιδαρά του τρίτου … για να μην σου πω και με τον παιδαρά του δευτέρου και του πρώτου , ακόμη και με τον παιδαρά του ισογείου , που απλά πηγαίνει στην ταράτσα , να … απλώσει την μπουγάδα … )… Και πρίν γελάσεις , σε πληροφορώ ακόμη πως … ο Θεός , είναι μεγάλος …
Φιλιά .
Οκτωβρίου 14 , 2009 σε 11:03
ΥΣ:ΝΑΚΛΕΙΣΤΏ[με ωμέγα βεβαίως βεβαίως!]
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 02:23
Τα τελευταία σας σχόλια μου θύμισαν ένα ανέκδοτο.
Πάει παππούλης (ονόματα δεν λέμε) στον σεξολόγο.
-Γιατρέ μου δύσκολα τα πράγματα. Είμαι ερωτευμένος με ένα καταπληκτικό πλάσμα 25 χρονών αλλά μετά τον πρώτο έχω πρόβλημα. Δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου, σέρνομαι.
-Πόσων χρονών είστε;
-Ε, δεν θα είμαι (και του λέει την γνωστή ηλικία, ονόματα δεν λέμε).
-Στην ηλικία σας πρέπει να είστε ευτυχισμένος και με τον πρώτο.
-Μα γιατρέ μου, το πουτανάκι μένει στον τρίτο.
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 16:32
@ Καναλιώτης
Α χα χα χα χα χα !!!,μεγάλη πλάκα ..
Αλλά … άσχετο : Ποια ακριβώς είναι αυτή η … “γνωστή ηλικία” ; … Γίνε σαφέστερος .
———————————–
Με την ευκαιρία , να θυμηθώ να εισηγηθώ στην Φώφη , να χορηγήσει … επίδομα ενοικίου στα “πουτανάκια” , με την προϋπόθεση να νοικιάζουν … μόνο ισόγεια …
(Όταν σας λέω ότι είμαστε … πρωτοποριακή Κυβέρνηση , εσείς δεν με πολυπιστεύετε) …
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 00:47
Πρωτοποριακή Κυβέρνηση το λές αυτό;
Να στερήσει ακόμη και τον πρώτο απο τον άνθρωπο. τσ τσ τσ.
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 14:12
@ Καναλιώτης
Επειδή εκτός από “πρωτοποριακή” , είμαστε και κυβέρνηση με μεγάλη … υπομονή , θα σου τα εξηγήσω τα πράγματα ακόμη μία φορά , για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις :
Όταν η λέξη “πρώτος” αναφέρεται σε … όροφο , είμαστε …”πρωτοποριακή” κυβέρνηση . ‘Οταν η λέξη “πρώτος” αναφέρεται στην γνωστή ανδρική ανατομική λεπτομέρεια , … δεν είμαστε και τόσο … πρωτοποριακή κυβέρνηση , αλλά … νέοι είμαστε , και έχουμε … έφεση για μάθηση .
—————————-
Και για όποιον νομίζει πως το Anna-Silia , είναι απλώς ψευδώνυμο και το πραγματικό μου όνομα , είναι … Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου (τί όνομα σιδηρόδρομος , Χριστέ μου ! ) , έχω να πω , πως … είναι μακριά νυχτωμένος .
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 02:27
για να γίνει σωστά η προσευχή πρέπει να πεις
Allah u akbar, Allah u akbar, Allah u akbar
la ilaha illa Allah
Allahu akbar, Allahu akbar
wa li-illahi al-hamd
Μετάφραση
Ο Αλλάχ είναι μεγάλος, ο Αλλάχ είναι μεγάλος, ο Αλλάχ είναι μεγάλος
Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός απ’ τον Αλλάχ
Ο Αλλάχ είναι μεγάλος, ο Αλλάχ είναι μεγάλος
Όλη η δόξα ανήκει στον Αλλάχ
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 16:26
@ Καναλιώτης
———————————————–
Αλλά … συγγνώμη δηλαδή , … γιατί μου τις δίνεις όλες αυτές τις συμβουλές ;;;… Μήπως θαρρείς ότι , είμαι … “γιαγιά” ; ‘Η μήπως (ακόμα χειρότερο) θαρρείς πως … μένω στον πέμπτο ;…
=========================
Με την ευκαιρία , μου θύμισες μια πολύ ωραία ιστορία , που αξίζει τον κόπο να την γράψω (μόλις μπορέσω , γιατί είμαι “κάπως” τώρα τελευταία) … και να σου την αφιερώσω .
Φιλιά .
Οκτωβρίου 15 , 2009 σε 09:08
Μετά το σκοτάδι έρχεται πάντα φως. Αρκει ν΄ανοίξουμε τα παράθυρα. (τα οποία πρέπει να τα έχουμε καιλίγο λαδωμένα να μη μαγκώνουν)
Το …παραβάν πάντως αποδεικνύει πως δεν είναι έτσι όπως νομίζουμε.
(το΄πε και η παπαρήγα!)
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 00:22
@ αλέξανδρος ανδρουλάκης
Ε , αφού το είπε η Αλέκα , ποια είμαι εγώ , που θα το αμφισβητήσω ;…
Αλέξανδρε , ψιλοχαθήκαμε , ή μου φαίνεται ;
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 08:42
Silia, λάθος στο είπε ! Δεν λέει κανένας τέτοια λέξη …
Ότι, “τρώνε” φωνήεντα αλήθεια είναι … αλλά αυτή τη λέξη … όχι … ή λάθος καταλάβαινε το Κερκυραίος ή λάθος στου την μετέφερε !
Για τα … “έπιπλα” δεν σχολιάσες και μου κάνει εντύπωση !!!
Μια θερμή Καλημέρα !
Οκτωβρίου 16 , 2009 σε 09:49
@ faros
Δεν το λέω εγώ (Άλλωστε δεν είμαι Σαμοθρακίτισσα) . Ένας φίλος μου Σαμοθρακίτης μου το είπε (η ιστορία με τον Κερκυραίο , όπως καταλαβαίνεις , είναι παραμύθι , για να γελάσουμε) .
Εκτός αυτού , δες κι αυτό :
http://www.pardalilexi.gr/words.php?id=397