RSS

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ (ΗΘΙΚΗ) ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ … μια ιστορία-αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας …

07 Μαρ
Ήταν μια από εκείνες τις ημέρες , που τις χαρακτηρίζεις «φορτωμένες» . Πολλή δουλειά , πολύ τρέξιμο απ’ το πρωί , χωρίς διάλειμμα , εκνευρισμός και ψιλοένταση . Είχε σχεδόν μεσημεριάσει και ήδη είχα επικοινωνήσει με την Χειρουργική Κλινική , ζητώντας να είδοποιήσουν τον Μ. (θα τον λέω Μ.) , ότι ένα από τα περιστατικά του αναβάλλεται για λόγους ατελούς προετοιμασίας και ζητώντας επίσης , να έρθει στον χώρο του χειρουργείου , το επόμενο περιστατικό (που ήταν του ίδιου) , όταν δέχθηκα την επίσκεψη φίλων ιατρικών αντιπροσώπων για ενημέρωση πάνω σε εργαλεία και συσκευές ελέγχου της δουλειάς μας και έπιασα κουβέντα μαζί τους . Η αλήθεια είναι πως ξεχάστηκα και καθυστέρησα λιγάκι για ένα 15-20λεπτο περίπου γιατί το θεώρησα σαν ένα είδος διαλείμματος και χαλάρωσης και γιατί υπέθεσα ότι η δουλειά θα έβγαινε μέχρι αργά το μεσημέρι . Άλλωστε ο επόμενος ασθενής , βρισκόταν ήδη στον χώρο προετοιμασίας (προνάρκωσης) και δεν με είχε ενοχλήσει κανένας για γκρίνιες ή παράπονα . Με το που αντιλήφθηκα ότι η ώρα είχε περάσει , ξαπόστειλα ευγενικά την παρέα των ιατρικών επισκεπτών και συμμάζευα κάποια ψιλοπράγματα και χαρτιά πάνω από το γραφείο , ετοιμαζόμενη να μπω ξανά στο χειρουργείο , όταν … μπήκε μέσα ο Μ.
Στα 54 μου (εγώ τότε) χρόνια και στα 38 του αυτός . Παντρεμμένος , πατέρας δυό μικρών παιδιών και γιός τακτικού καθηγητή (άσχετου με την δουλειά μας) του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας) ενός καθ’ όλα αξιοσέβαστου και υπερήλικα ανθρώπου . Χειρουργός , χαμηλά στην ιεραρχία , ουσιαστικά υφιστάμενος μου και τυπικά , υφιστάμενος του Χειρουργού συζύγου μου , ο οποίος τον είχε κάπως … υπό την προστασία του , φροντίζοντας να τον προστατεύει από κακοτοπιές , να του προσφέρει την εμπειρία του , να του «χαρίζει» περιστατικά για να κερδίζει σε γνώσεις , εμπειρία και προσωπικό επαγγελματικό image , πράγμα πολύ σπουδαίο , για τον στενό επαρχιώτικο κύκλο , όπου ζούμε . Άνθρωπος εσωστρεφής , χωρίς (εμφανείς) φίλους , μειωμένων απ ‘ό ,τι μπορούσα να αντιληφθώ ενδιαφερόντων , μιλούσε μόνο (και εκνευριζόταν εύκολα) για τα ποδοσφαιρικά και κάπου-κάπου άνοιγε κάποιες , εντελώς … απαξιωτικές κουβέντες για τις γυναίκες για τους αλλόθρησκους συμπολίτες μας , για τους αλλόφυλους μειονοτικούς , για τους  «ξένους» και για τους ομοφυλόφιλους … Εντάξει , … τον είχα χαρακτηρίσει σαν ρατσιστή , αλλά ούτε στην παρέα μου ήταν αφ’ ενός και αφ’ ετέρου εκτιμούσα το ότι ήταν ένας αρκετά καλός χειρουργός (απ ‘ότι καταλάβαινα δηλ. και χωρίς απ ‘ ότι ήξερα να εκμεταλλεύεται χρηματικά τους αρρώστους) και του παρέβλεπα κάποιες φασιστοειδορατσιστικές απόψεις , επειδή είχε αρκετά ανεπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ και πίστευα (ή ήθελα να πιστεύω , ότι σε πολλά , … αστειευόταν) . Ποτέ , μα ποτέ , τίποτα δεν είχε συμβεί , που να με κάνει επιφυλακτική απέναντί του , όσον αφορά τις διαπροσωπικές μας σχέσεις . Ποτέ μέχρι τότε , δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι μπορούσε να μου κάνει για οποιονδήποτε λόγο , κακό . Με το που μπήκε ο Μ. μέσα στο γραφείο , το πρώτο πράγμα που μου πέρασε από το μυαλό ήταν να σκεφθώ ότι θα ήθελε να του αιτιολογήσω προσωπικά την αναβολή του πρώτου του χειρουργείου και είχα έτοιμο τον λόγο κάτω από την γλώσσα μου που λένε , ή ότι ήθελε να παραπονεθεί για την αργοπορία του άλλου του περιστατικού , οπότε ήμουν έτοιμη να ζητήσω συγγνώμη και να τον πάρω να μπούμε αμέσως στο χειρουργείο … Αλλά … τίποτα από αυτά δεν έγινε . Ο Μ. αμίλητος , με ένα παντελώς … ουδέτερο ύφος (τώρα που τα ξανασκέφτομαι , μάλλον χαμογελαστό ήταν … αόριστα και ελάχιστα … αλλά , χαμογελαστό) , μπήκε μέσα γύρισε και … κλείδωσε την πόρτα με τα κλειδιά που κρεμόντουσαν στην κλειδαριά και με πλησίασε . Μου παραξενοφάνηκε το κλείδωμα της πόρτας , αλλά θεώρησα ότι ήθελε κάποιον να μου κουτσομπολέψει , ή να μου κατηγορήσει και φοβόταν να μην μπει κανείς … Μπαίνοντας κατά κάποιο τρόπο στο «παιχνίδι» , χαμογέλασα συνομωτικά και ρώτησα :
- Έλα βρε … τι τρέχει ;… τι έγινε ;
Αντί απάντησης , ο Μ. με πλησίασε στάθηκε στα δύο μέτρα από εμένα , ξεκούμπωσε το παντελόνι του , το κατέβασε μαζί με το εσώρρουχό του , μου γύρισε την πλάτη και σκύβοντας μου «έδειξε» τα οπίσθια του αφήνοντας και μια ηχηρή κλανιά . Στην συνέχεια , ξαναγυρνώντας πρόσωπο με πρόσωπο , και πιάνοντας και επιδεικνύοντας τα γεννητικά του όργανα , με πλησίασε σε απόσταση αναπνοής και σχεδόν αγγίζοντας με μου είπε απαθέστατα  (το «απαθέστατα» σημαίνει , χωρίς καμιά οργή , ή άλλο εμφανές συναίσθημα) :
- Πάρτα , χαμούρα , να μην σου τα χρωστάω …
…και φορώντας δια μιας τα ρούχα του ξεκλείδωσε την πόρτα και … έφυγε …
Μισή ώρα αργότερα , με βρήκε ένας συνάδελφος χειρουργός , ακόμα ακίνητη , σε μια κατάσταση ψυχολογικής εμβροντησίας , χλωμή και ανίκανη να αντιδράσω σε οτιδήποτε και με περιέθαλψε , χωρίς ακριβώς να καταλαβαίνει τί ακριβώς μου είχε συμβεί . Του μίλησα με μισόλογα μία ώρα μετά και κατάφερα να …  κλάψω το … βράδυ της ίδιας ημέρας ….
======================================
Θα τελειώσω την αφήγηση εδώ και αν θέλετε κάτι περισσότερο να μάθετε , ίσως θα βρούμε την ευκαιρία , να το συζητήσουμε στα σχόλια … Και λέω “ίσως” , γιατί δεν είμαι απόλυτα σίγουρη για το αν θα τα καταφέρω (να απαντήσω σε σχόλια) … Πίστευα , ότι 7 χρόνια μετά , θα μπορούσα άνετα να την διηγηθώ την ιστορία και να κουβεντιάσω γι αυτήν , αλλά ήδη … έχει αγριέψει η ψυχή μου , ξαναθυμούμενη και γράφοντας , όλα αυτά .
Ωστόσο , επειδή αφ’ ενός την ιστορία αυτή την έγραψα , όχι για να σκαλίσω τις πληγές μου αλλά σαν αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας , αφ’ ετέρου δε , έχω και το ελάττωμα του … μακρυγορείν , επιτρέψτε μου να σας γράψω , αποσπασματικά , λόγια (προφορικά ή γραπτά) , ανθρώπων , που κατά κάποιο τρόπο , αναμίχθηκαν ή απλά πληροφορήθηκαν αυτή την θλιβερή ιστορία .
————————————————————-
“Τί να σου πω … Ο άντρας σου φταίει , που τον παραχάϊδεψε και τον βοηθούσε , αντί να συνενέσει να τον … διώξουμε απ’ το ΕΣΥ , … ξέρεις … τότε που είχε συμμαχήσει με τον Ε. και μου “τρώγανε” όλα τα περιστατικά …” (Άντρας , 59 ετών , συνάδελφος χειρουργός)
.
“Αμάν βρε Άννα , με το να μαλλώνεις συνέχεια … τώρα πρέπει να μπαίνω εγώ στο χειρουργείο και μ’ αυτόν και είναι και … αργός … Θα με ξεκάνει …” (Γυναίκα , 58 ετών , συνάδελφος και άμεσα προϊσταμένη μου τότε) .
.
“Απίστευτο !… βρε , Άννα … μήπως του … “κουνήθηκες” κι εσύ λίγο ;… (Άντρας 39 ετών , ανύπαντρος , Νοσηλευτής , άμεσος συνεργάτης μου και φίλος) .
.
“Α χα χα χα χα !!!… Βρε τον μαλάκα !…. και τί έγινε ;… Έπρεπε να του πεις ¨αααα , γι αυτό η γυναίκα σου π^%$@#ται δεξιά κι αριστερά … επειδή την έχεις τόσο μικρή… ” (Άντρας , 46 ετών συνεργάτης γιατρός , διαζευγμένος) .
.
“Θεέ μου !… Τί να κάνω ; … Πές μου τί θέλεις να κάνω – κάνουμε , και θα το προσπαθήσω … Μάλλον πρέπει να τον … σκοτώσω ”  (Ο σύζυγος μου , 55 ετών τότε και βαριά άρρωστος , κλινήρης εκείνη την εποχή … Όλοι πιστεύαμε ότι θα … πεθάνει) .
.
“Είμαι … αναρμόδιος … Βρείτε τα μεταξύ σας . Μόνο να μην διαταραχθεί η ομαλή λειτουργία του Νοσοκομείου ”  (άντρας 62 ετών , Διοικητής του Νοσοκομείου τότε , 2003)
.
“Είμαστε … αναρμόδιοι . Να απευθυνθείς στην Δικαιοσύνη”  (Επιστημονική Επιτροπή του Νοσοκομείου)
.
“Είμαστε … αναρμόδιοι” (Νοσοκομειακή Επιτροπή του Νοσοκομείου – συνδικαλιστικό όργανο) .
.
“Είμαστε … αναρμόδιοι . Τώρα τον θυμηθήκατε τον Σύλλογο ;… Μια ζωή τρώγεστε εσείς οι γιατροί για τα φακελλάκια σας και σημασία δεν δίνετε στο υπόλοιπο προσωπικό … Βγάλτε τα πέρα μόνοι σας” (Άντρας 50 ετών , απόφοιτος Δημοτικού σχολείου , εκπρόσωπος του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου)
.
“Είμαστε … αναρμόδιοι … Ζητείστε από τον Διοικητή του Νοσοκομείου , να κάνει ΕΔΕ” (Ιατρικός Σύλλογος της περιοχής μας)
.
“Είμαστε … αναρμόδιοι” (Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος … Έτσι “σκέτο” … Ούτε για ΕΔΕ , ούτε για Δικαιοσύνη , μιλάει) .
.
“Κουράγιο κυρία Άννα … Θα σας βοηθήσω όσο μπορώ . Θα το παλαίψουμε μαζί . Βασική προϋπόθεση , ΝΑ ΜΗΝ συνεργασθείτε ποτέ μαζί του , εφ’ όρου ζωής … Κουράγιο” (Άντρας 40 ετών , ψυχίατρος και ψυχοθεραπευτής μου παλιότερα . Σημειωτέον , ότι είχα μόλις , προ έτους “βγει” από 4ετή ψυχοθεραπεία για κατάθλιψη . Μου χορήγησε κι αυτό :

“Αδιανόητο !… Μη μπλεχτείς Άννα , με αγωγές και Δικαστήρια … Τα ξέρω από πρώτο χέρι . Θα σε “ξεσκίσουν” κ.υ.ρ.ι.ο.λ.ε.τ.ι.κ.ά ! … θα σε πρεσσάρουν , θα σε ξεφτιλίσουν … Κι εσύ δεν έχεις … “στομάχι” για τέτοια πράγματα … Θα σε διαλύσουν … Ξέρω τί σου λέω …” (Γυναίκα 46 ετών , Εφέτης Δικαστής , φίλη καλή)
.
“Μη Άννα … Σκέψου το καλύτερα . Θα … σε διαλύσουν μέσα στις ανακρίσεις και τις ακροάσεις … Δεν έχεις και μάρτυρες … Ο Νόμος βέβαια οφείλει πάντα να είναι με το μέρος του θύματος ενός έστω και αναπόδεικτου ηθικού βιασμού , αλλά μην τα ψάχνεις … Στην καλύτερη των περιπτώσεων , θα γίνεις το θέμα φαιδρών συζητήσεων και γελώτων, στους διαδρόμους των Δικαστηρίων για κανα-δυο μήνες και πάει ξεχάστηκε … Παράτα τα , και πρόσεξε και τον σύζυγό σου που δεν είναι καλά και χειροτέρεψε με όλα αυτά ” (Γυναίκα 35 ετών Δικηγόρος , φίλη) .
.
“Συγχαρητήρια γιατρέ ! , που επιλέξατε να μην συνεχίσετε αυτόν τον αγώνα στα Δικαστήρια . Θα κάνετε πιστέψτε μας , καλό στον εαυτό σας … Πάντως εμείς , στην διάθεσή σας , για ό, τι χρειαστείτε” (Άνδρας νομικός και γυναίκα ψυχολόγος που μου έστειλαν από το ΚΕΘΙ Θεσσαλονίκης , όπου απευθύνθηκα) . Σε πρώτη φάση μου έστειλαν αυτό :
====================================================
Δεν προσέφυγα τελικά στην Δικαιοσύνη … Δεν την εμπιστεύθηκα .
Δεν ξανασυνεργασθήκαμε ποτέ μέχρι τώρα (εδώ και 7 χρόνια) , αν και σαν ειδικότητες , είμαστε “πολύτιμο είδος , εν ανεπαρκεία” . Σ’ αυτό οφείλω να ομολογήσω , ότι με βοήθησαν κάποιοι συνάδελφοι και συνεργάτες .
Και με τον λόγο ενός τέτοιου φίλου και συνεργάτη (Άντρας 38 ετών τότε , Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα και υφιστάμενος μου) , θα κλείσω αυτό το αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας :
-Μην στεναχωριέσαι Άννα . Θα σε βοηθήσω εγώ , να μην βρεθείτε ποτέ ενώπιος ενωπίω στη δουλειά . Θα σε βοηθήσω , όσο υπάρχω και υπάρχεις …Το έχω πάρει προσωπικά …
- Γιατί ;… (ρώτησα συγκινημένη)
- Γιατί … μεγαλώνω κόρη …
======================================
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ , ΚΟΡΙΤΣΙΑ !

 

Ετικέτες: , , ,

42 responses to “ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ (ΗΘΙΚΗ) ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ … μια ιστορία-αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας …

  1. Marina

    Μαρτίου 7 , 2010 at 22:46

    Θέε μου! Τι βρωμερή εμπειρία! Βρωμερή γιατί τον είχατε ευεργετήσει αυτον τον άνθρωπο και σου φέρθηκε τόσο σιχαμένα.

    Αναρωτιέμαι τι τον ώθησε να συμπεριφερθεί σε εσένα έτσι; Πέρα βέβαια απο την τρέλλα.
    To ότι είσαι γυναίκα..ελπίζω να μην είναι ο λόγος. Γιατί σαν γιατρός πώς θα συμπεριφερθεί αύριο αν δεν γουστάρει τη μούρη μιάς ασθενούς, θα της κόψει τη παροχή οξυγόνου;

    Κακώς είναι και έμεινε σε ένα τέτοιο ανθρωπιστικό επάγγελμα.. οι παλιές μέθοδοι είναι συχνά και οι πιο αποδοτικές..ένα μπερντάκι ξύλο απο τα αδέλφια σου, μιά χαρά θα του καθόταν.!

     
    • silia

      Μαρτίου 8 , 2010 at 00:13

      @ Marina
      Ακόμη και να μην τον είχαμε ευεργετήσει , είναι τρόπος να εκδικήσαι ή να παραδειγματίζεις μια γυναίκα ;… Θα έκανε το ίδιο , αν είχε έναν άντρα μπροστά του ;… Σκέφθηκε ποτέ (έστω και τώρα μετά από 7 χρόνια) την κόρη του ;
      Χιλιάδες φορές τα σκέφτηκα αυτά τα πράγματα .
      Αν και … η ουσία του ποστ αυτού βρίσκεται στο … μπλέ (με μπλε γραφή) κομμάτι … Εκεί ίσως νοιώσεις το πιο απογοητευτικό … Το ότι δηλαδή , έχουμε πολύ αγώνα ακόμα μπροστά μας …
      ——————————–
      Και … δυστυχώς , αδέρφια , ΔΕΝ έχω…
      Αν και … μου θύμισες μ’ αυτό που είπες , τον φίλο μου τον Νικήτα , έναν περιθωριακό άνθρωπο , από αυτούς που εύκολα χαρακτηρίζεις “χαμένα κορμιά” που όταν το έμαθε (η πόλη είναι μικρή και τα νέα-κουτσομπολιά , κυκλοφορούνε γρήγορα) , ήρθε , με βρήκε και με ρώτησε :
      – Πές μου … Θέλεις να τον δείρω ;… να του βάλω κανένα στουπί κάτω από το αυτοκίνητο ;… Θέλεις να τον … σφάξω στο γόνατο για πάρτη σου ;… Ό, τι θέλεις … Μόνο να τρομάξω το κοριτσάκι του μη μου ζητήσεις … Είναι ανέντιμο ….
      Άκου τώρα !…

       
  2. anomia

    Μαρτίου 8 , 2010 at 00:12

    Πάντοτε ήθελα να έχω τρεις – τέσσερις αδελφούς αθληταράδες…….για σίγουρα αποτελέσματα. Και μετά θα είχα τυφλή εμπιστοσύνη σε όλους τους θεσμούς.
    (πρόκειται απλώς για την υπεροχή του φυσικού έναντι του θετού δικαίου, που καθιερώνει αμφίβολες εορτές όπως η 8η Μαρτίου )

     
    • silia

      Μαρτίου 8 , 2010 at 22:47

      @ anomia
      Λοιπόν … έτσι όπως το θέτεις , έχω αρχίσει κι εγώ να … αμφιβάλλω για την … αξία της γιορτής .

       
  3. Aldebaran

    Μαρτίου 8 , 2010 at 06:42

    Τι να πω για την ιστορία σου αυτή, Άννα;… Να δηλώσω κι εγώ αναρμοδιότητα λόγω φύλου;…

    Απλά θα υπενθυμίσω πως σήμερα δεν είναι κάποια χαζοχαρούμενη γιορτούλα για τις γυναίκες… Και μιλώ γι’ αυτές που σήμερα το βράδυ θα σχηματίσουν γυναικοπαρέες και θα πάνε να “διασκεδάσουν” σε χώρους όπου εξευτελίζεται η γυναίκα…

    Σήμερα είναι η “Παγκόσμια Ημέρα για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ” της Γυναίκας”…

     
    • silia

      Μαρτίου 8 , 2010 at 22:52

      @ Aldebaran
      Όχι … μην λες τίποτα … Μη δηλώνεις κι εσύ , αναρμοδιότητα .
      Εκείνο που με πονάει και με σφάζει πιο πολύ τόσα χρόνια μετά , είναι αυτή … αναρμοδιότητα και η υπεκφυγή και ο τρόπος που εκφράσθηκε ή εκδηλώθηκε (βλέπε μπλε γραφή) στην πλειοψηφία τουλάχιστον .

       
  4. DaisyCrazy

    Μαρτίου 8 , 2010 at 07:23

    Άννα μου με συγκίνησε η ιστορία σου γιατί δείχνει ξεκάθαρα πόσο ανυπεράσπιστες μπορεί να βρεθούμε εμείς οι γυναίκες στα χέρια του κάθε κομπλεξικού κι ανώμαλου.
    Αυτό όμως που έκανες (επίσημη καταγγελία και που το έψαξες το θέμα από όλες του τις πλευρές) πιστεύω ότι σε έκανε να αισθάνεσαι λιγότερο θύμα. Αν το είχες αποσιωπήσει εντελώς θα αισθανόσουν χειρότερα σίγουρα.
    Πάλι καλά που υπάρχουν και άτομα σαν το τελευταίο συνάδελφο σου που σου στάθηκε και σε βοήθησε και σε βοηθά ακόμα. Να’ναι καλά :)
    Ευχαριστώ που μας εμπιστεύτηκες αυτή τη προσωπική, τραυματική σου εμπειρία.
    Πολλά φιλιά

     
    • silia

      Μαρτίου 10 , 2010 at 01:19

      @ DaisyCrazy
      Εκείνο που έκανα , μόλις ξαναβρήκα κομμάτια από την αυτοκυριαρχία μου , ήταν 1ο. Να ζητήσω νομικές συμβουλές , 2ο. Να προφυλάξω την ψυχή μου από την κατάρρευση (έχω ήδη αναφέρει , πως μόλις είχα τελειώσει μια μακροχρόνια ψυχοθεραπεία , για “νόσημα” , που είχε θέσει σε κίνδυνο την ζωή μου http://silia.wordpress.com/2007/05/15 Η ΚΑΣΤΡΩ ΤΟ ΣΑΠΟΥΝΙ ΚΑΙ Η ΜΕΛΙΣΣΑ) και 3ο. Να ΜΗΝ ξανασυνεργαστώ μαζί του γιατί η δουλειά μας απαιτεί ομόνοια και απόλυτη συνεννόηση , αλλιώς μπορεί να γίνει … δολοφονική … Σ’ αυτό το τελευταίο , χρειάστηκα και την βοήθεια κάποιων …
      Αν περίμενα τα προβλήματα μου να τα λύσουν οι άλλοι … αν περίμενα ότι ήταν ευθύνη και υποχρέωση άλλων της Πολιτείας πχ (ως όφειλε) , ή αν “προσπαθούσα να το ξεχάσω” όπως αστόχαστα και επιπόλαια , κάποιοι (με καλή πρόθεση πάντως) με συμβούλεψαν … τότε καλή μου φίλη , ήμουν … από χέρι καμένη .
      Φιλιά κι από μένα .

       
  5. faros

    Μαρτίου 8 , 2010 at 08:01

    Η αλήθεια, Σήλια μας, η αλήθεια είναι ότι 100 χρόνια από την ημέρα που η Κλάρα καθιέρωσε να γιορτάζουμε την Διεθνή Μέρα της Γυναίκας και 153 από την αιτία – την άγρια επίθεση στις γυναίκες της Ν.Υ. που αγωνίζονταν για τα δικαιώματά τους -, τίποτα δεν άλλαξε – σήμερα!

    Μια προσπάθεια που έγινε για την καταξίωση της Γυναίκας, την απόδοση – δεν είναι σωστή η έκφραση, αυτή, όμως μου ήρθε – σ΄Αυτήν της θέσης που της αρμόζει και της αξίζει, τελικά έμεινε στη μέση !

    Εκπληκτική ιστορία – ως συνήθως, επίτρεψέ μου απλά να σου πω δυο πράγματα:

    1. Συγνώμη εκ μέρους όλων των ανδρών

    2. ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ !

    υ.γ. και … και μην … κολώνεις, εσύ π.χ. δείχνεις σε όλο τον κόσμο πόσο τυχερός είναι ο κόσμος που υπάρχουν Γυναίκες !
    Σας είμαστε υποχρεωμένοι !

    Θερμότατη Καλημέρα !

     
    • silia

      Μαρτίου 10 , 2010 at 01:05

      @ faros
      Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου και … όσον αφορά την συγγνώμη σου , διάβασε παρακάτω την απάντηση μου στον φίλο mr e … Δεν φταίνε οι άντρες … γενικά . Φταίει η πολύ κακή μας Παιδεία (με την ευρεία της έννοια) .
      ———————————
      ΥΓ. Και … δεν κολώνω . Κι αν τέλος πάντων , κάτι μου συμβεί και νοιώσω ζόρικα , ανοίγω το μπλογκ και διαβάζω κάποια σχόλια φίλων , μεταξύ των οποίων και πολλά δικά σου , και με μιας ξεκαθαρίζουν κάποιες “ομίχλες” της ζωής μου .
      Φιλιά .

       
  6. Lilith

    Μαρτίου 8 , 2010 at 08:51

    Θα έλεγα κάτι για τον συγκεκριμένο τύπο (γιατί η συμπεριφορά του δείχνει προς μία και μόνο κατεύθυνση) αλλά δε θα το πω γιατί θα κινδυνέψω να χαρακτηριστώ ρατσίστρια…
    Αυτό που δεν καταλαβαίνω…
    Είχε προηγηθεί κάτι πριν από όλο αυτό ή απλά του θύμιζες (ατυχώς) εμφανισιακά (ίσως) τη μάνα του που τον κακοποιούσε;
    Ήθελε πολλά κότσια να μοιραστείς αυτή την ιστορία μαζί μας και θέλω να σε ευχαριστήσω πολύ που το έκανες παρόλο τον πόνο που είμαι σίγουρη ότι σου προκάλεσε!
    Θα συμφωνήσω ότι στα δικαστήρια δε θα έβρισκες ποτέ το δίκιο σου, αλλά ακόμα και αν το έβρισκες τελικά, θα είχες περάσει τέτοια οδύνη που δε θα άξιζε τον κόπο…
    Και επίσης θα συμφωνήσω ότι η καλύτερη λύση σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι να έχεις αδέλφια, πατέρα ή κάποιον τέλος πάντων που να έχει μπράτσα και πάνω απ’ όλα balls για να του κάνουν τη μούρη αγνώριστη!
    Δεν ξέρεις πόσες φορές το ευχήθηκα να είχα τουλάχιστον μια τέτοια παρουσία στη ζωή μου!
    Και όχι για να “καθαρίζει” για μ*****ες μου, αλλά για να αποδώσει δικαιοσύνη εκεί που everything else fails!

    Καλή σου μέρα και να ξέρεις ότι αυτά τα πράγματα δεν μένουν ατιμώρητα.
    One way or another…

    ΥΓ: Και από πού σου ήρθε η βοήθεια όμως, ε;
    Από μουσουλμάνο που θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν ο χειρότερος σωβινιστής!

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 13:25

      @ Lilith
      Τίποτα απολύτως δεν είχε προηγηθεί . Όσο το ξανασκέφτομαι στην διάρκεια του χρόνου , τείνω να καταλήξω , ότι … συφιλιάστηκε με την αναβολή του χειρουργείου του … Ξέρεις Lilith , η πλειονότητα των “φακελλάκηδων” χειρουργών , συνηθίζει να … ΠΡΟπληρώνεται , και μετά , πώς να δικαιολογήσει μια αναβολή χειρουργείου ;… Ειμαι προετοιμασμένη , όταν τα βάζω με κάποιον από δαύτους … Για τον συγκεκριμένο πίστευα ότι δεν πληρώνεται και γι αυτό βρέθηκα απροετοίμαστη ….
      Το κακό με την ειδικότητα μου , είναι ότι είναι “εξαρτημένη” (από τους χειρουργούς) ειδικότητα . Τέλος πάντων … επαγγελματικές “πληγές” … Τα πάντα (επανέρχομαι στο θέμα) , είναι θέμα Παιδείας – Καλλιέργειας και Συνενόησης – Κατανόησης .
      ————————————
      Λοιπόν , … όσο διαβάζω τα σχόλια , που κατατίθενται εδώ και μέρες σ’ αυτό το ποστ , τείνω να πιστέψω , ότι πολλοί , πάρα πολλοί από εμάς , σκεφτόμαστε πολύ έντονα , το θέμα της … Αυτοδικίας . Είναι ένα πάρα πολύ σοβαρόθέμα , και ίσως θα έπρεπε να ξεκινήσουμε μια ιδιαίτερη συζήτηση επ’ αυτού . Θα ήταν φοβερά ενδιαφέρον .
      Όσο για το γεγονός ότι κι εσύ όπως και αρκετοί άλλοι εντυπωσιάστηκες από το γεγονός της κατανόησης και της συμπαράστασης σε ένα γυναικείο πρόβλημα από έναν Μουσουλμάνο , έχω να πω τα εξής :
      Γεννήθηκα και πέρασα τα πρώτα 18 χρόνια της ζωή μου ανάμεσά τους και περνώ και τα τελευταία 30 περίπου χρόνια μαζί τους και αυτό μου δίνει το δικαίωμα να πω , ότι τους ξέρω αρκετά καλά . Οι μειονοτικοί Μουσουλμάνοι της Θράκης , είναι κόσμος εν πολλοίς ήσυχος , πιστός στις παραδόσεις , με σεβασμό στους θεσμούς (οικογένεια , Νόμοι , Δικαιοσύνη , Μόρφωση , Εντιμότητα στις συναλλαγές , κλπ) . Όχι πως δεν έχουν κι αυτοί στην κοινωνία τους τα επονομαζόμενα … “κοπρόσκυλα” και τους αλήτες , αλλά , πίστεψέ με πολύ-πολύ αραιότερα από εμάς τους υπόλοιπους . Ο σωβινισμός του φύλου , δεν είναι κάτι που είναι γραμμένο στο … DNA τους , αλλά πιθανόν είναι νόμος της Σαρία (αν και αυτό το τελευταίο το γράφω με επιφύλαξη , γιατί δεν το γνωρίζω καλά το θέμα) . Μέσα στη “ζούγκλα” της καθημερινότητας μας, είναι ευκολότερο να βρεις έναν σωστό φίλο Μουσουλμάνο , από έναν Χριστιανό … Τα 50 περίπου χρόνια , που ζω μαζί τους , με κάνουν να μπορώ να τολέω αυτό .
      Φιλιά .

       
  7. mamma

    Μαρτίου 8 , 2010 at 11:47

    Σοκαριστική η ιστορία σου. Ούτε μπορώ να φανταστώ το μέγεθος της ταραχής σου.

    Διαβάζοντάς το σκέφτηκα χίλια δυό που θα του έκανα αν κάποια στιγμή βρισκόμουν σε αντίστοιχη θέση. Και μετά σκέφτηκα “ευτυχώς που δεν έχω βρεθεί”.

    Καλή βδομάδα.

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 13:43

      @ mamma
      Απίστευτη η ταραχή και απίστευτο , ακόμα μέχρι τώρα το συναίσθημα … Ενοχής (ναι , ναι … ενοχής) για το αν έφταιξα σε κάτι . Αυτό ήταν που με τσάκισε περισσότερο απ’ ‘ολα .
      Κι εγώ είχα σκεφτεί να κάνω διάφορα … όπως πχ να τα γράψω όλα στον αξιοσέβαστο, όπως όλοι λένε υπερήλικα πατέρα του , αλλά ένα ένα τα αρνιόμουν και τα παρατούσα όλα … Κι αυτό , μεγάλωνε τις ενοχές μου και μείωνε κι άλλο την αυτοεκτίμηση μου … Κι αυτό ήταν το χειρότερο απ ‘όλα .
      Να μην σου τύχει ολοστρόγγυλη mamma , ποτέ .
      Την αγάπη μου

       
  8. Mr e

    Μαρτίου 8 , 2010 at 15:23

    Ποιο άλλο συναίσθημα μπορεί να γεννήσει μια τέτοια θλιβερή ιστορία εκτός από ντροπή? ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ! Nαι ντρέπομαι για λογαριασμό όλων αυτών των απαίδευτων που φοράνε παντελόνια και που νομίζουν ότι αυτό και μόνο τους κάνει άνδρες…
    —————
    Όμως, δυστυχώς, υπάρχουν και αυτοί. Γιαυτό και σου θυμίζω μια αποστροφή από το περίφημο ΑΝ του Kipling […] Αν ούτε οι εχθροί ούτε οι αγαπητοί φίλοι σου μπορούν να σε πονέσουν […] έτσι να τοχεις κατά νου γιατί ποτέ κανείς δεν ξέρει… και γιατί είσαι ψυχούλα ευαίσθητη και δεν πρέπει να πονάς…
    ————-
    Χρόνια Πολλά Άννα μας… Φιλια.
    Εδώ http://www.fileden.com/files/2007/5/22/1102709/pink-rose.jpg ένα τριαντάφυλλο που σου χρωστώ από … παλιά… αλλά που πάντα δίνεται μια ευκαιρία να στο ξαναχωρίσω…

     
    • Mr e

      Μαρτίου 8 , 2010 at 17:41

      …ευκαιρία να στο ξαναχαρίσω…

       
    • silia

      Μαρτίου 10 , 2010 at 00:57

      @ Mr e
      Μην ντρέπεσαι εσύ , καλέ μου φίλε … Δεν μπορεί ο καθένας μας να …”αίρει τις αμαρτίες” όλων των άλλων .
      Μα …. αν είναι κάποιος να πρέπει οπωσδήποτε να ντρέπεται , ας ντραπούμε όλοι , που δεν καταφέραμε να γίνει η Παιδεία (με την έννοια της Καλλιέργειας) κτήμα όλων μας .
      —————————
      Σ’ ευχαριστώ πολύ , για το δώρο σου . Το είχα … ψυλλιαστεί από την προηγούμενη φορά , το πόσο όμορφο μπορούσε να είναι .

       
  9. Liakada

    Μαρτίου 8 , 2010 at 21:54

    Σιχαμερό σκουλίκι ο τύπος! Ισως σε τελική ανάλυση θα ήταν καλύτερο να τον έσερνες έτσι ξεβράκωτο έξω από το δωμάτιο και να τον ξεφώνηζ να τον καμαρώσουν βλέποντας τη ” γυμνια του” ! Λίγοι θα ήταν οι αντρες γιατροι και γενικά συνάδελφοί σου που δεν θα σε πίστευαν και θα σε βοηθούσαν !
    Αλλά επαγγελματικά μην του χαρίζεσαι όσο περνάει από το χέρι σου! Χαντάκωσε τον! Του αξίζει για να μαθει να σεβεται αν μη τι άλλο!
    Μου είχε τυχει παρεμφερές περιστατικό στην πρώτη μου δουλειά! Δουλευαμε νυχτερινή βάρδυα στο αεροδρόμιο, 00:2πμ -10:00πμ ! Εγω,η Καθριν ( 24χρονες κι ανύπαντρες τότε) κι ένας συναδελφος ( 50ρης πατέρας δυο κοριτσιών ) Στα ενδιάμεσα δυο πτήσεων ξεκουραζαμε τα ποδια μας σε ενα καναπέ στο καθιστικο του προσωπικού. Ο τύπος μπήκε μέσα , έκλεσε την πορτα πίσω του κάθισε δίπλα μας και άρχισε να χαιδευεται προκλητικά! Αηδιασμένες και οι δυο του είπαμε η μια ότι είναι γύφτουλας κι η άλλη ότι ειναι σιχαμένος ! Για να τον αποφύγουμε αναγκαστήμε να του παραχωρήσουμε το χώρο που δικαιωματικά μοιραζόμαστε και να περάσουμε τις υπόλοιπες ωρες μας στην τρανσιτ καθισμένες στο counter προκειμενου να έχουμε όλη την ώρα κόσμο γύρω μας! Οταν η βάρδια άλλαξε φρόντισε να μάθουν όλοι οτι τη νύχτα τον στριμώξαμε! Η Καθριν δεν του νύχιασε το πρόσωπο όπως επιθυμούσε , εγώ όμως βαθειά θιγμένη ζήτησα ακρόαση απο τη γενική διεύθυνση και δήλωσα κατηγορηματικά ότι μαζί του δεν ξαναδουλεύω βάρδια ούτε ημερήσια ( μακάρι να μ απολύσουν) γιατί είναι “πέφτουλας” και σιχαμένος ! Είμαστε τυχερές γιατι ο τότε διευθυντή μας ένας εξαιρετικός άνθρωπος τον έβαλε στη θέση του δίνοντας του 10 μέρες άδειας άνευ αποδοχών
    ( γιατί είχε υποπέσει στην αντιληψή του και προηγούμενο περιστατικό) ! Δεν πρέπει αν σωπαίνουμε γιατί αποθρασύνονται!

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 13:58

      @ Liakada
      Ακόμα μια … “όμορφη” ιστορία …
      Τουλάχιστον ο δικός σου ο προϊστάμενος κινήθηκε … κάτι έκανε . Η δική μου τότε Δ/ντρια , δεν δέχτηκε ούτε να αναβάλλει το χειρουργείο του εκείνη την ώρα , αλλά χώθηκε μαζί του στο χειρουργείο λέγοντας “να μην μας κάνουν καμιά … παρατήρηση … δεν έχω όρεξη για φασαρίες” … Ο δε … υπερ-προϊστάμενος μας , ο Διοικητής του Νοσοκομείου , δήλωσε “αναρμόδιος” … Και όμως , ο νέος Ευρωπαϊκός Νόμος , ορίζει σαφώς , ότι σε περίπτωση σεξουαλικής – ηθικής παρενόχλησης , η προϊσταμένη αρχή , είναι απόλυτα υπεύθυνη για την δημιουργία σωστών συνθηκών εργασίας στον χώρο ευθύνης της , και αν δεν το έχει προβλέψει … διώκεται ποινικά …
      Τέλος πάντων … άλλα λόγια να αγαπιόμαστε …
      Θα σου σκανάρω τον Νόμο αυτόν και θα σου τον κάνω λινκ . Δεν το έχω αυτή την στιγμή …
      Ξαναρίξε μια ματιά σ’ αυτό το σχόλιο, αργότερα .
      Φιλιά πολλά .
      .
      .
      .
      update : http://farm3.static.flickr.com/2762/4425577586_013f8e0425_b.jpg
      Μεγέθυνέ το και διάβασε το .

       
  10. glaykidarling

    Μαρτίου 9 , 2010 at 00:21

    Άννα…δεν έχει να κάνει με το φύλο…έχει να κάνει με το μυαλό….
    όσοι άνθρωποι νοιώθουν πως μειονεκτούν…και είναι άρρωστοι[πνευματικά]…νομίζω πως προσπαθούν να επιβληθούν με ανάλογα μέσα….
    Νομίζω…πως το σοκ δεν ήταν αυτό…
    ήταν όλες οι αντιδράσεις που ακουλούθησαν….
    εκεί εγώ προσωπικά θα κλειδωνόμουν τόσο πολύ σε μένα…που δε θέλω να το σκέφτομαι…

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 15:06

      @ glaykidarling
      Σαφώς και δεν έχει να κάνει με το φύλο … Δες και παρακάτω το σχόλιο του φίλου μου του Γιώργου …
      Η συντριπτική όμως πλειοψηφία των θυμάτων της σεξουαλικής – ηθικής παρενόχλησης , είναι γυναίκες … Όπως επίσης η συντριπτική πλειοψηφία τους , είναι … υφιστάμενες γυναίκες . Από το ΚΕΘΙ , εκείνη την εποχή με πληροφόρησαν και έδειξαν ένα υπερβολικό ενδιαφέρον και απορία , πως αυτό ήταν από τις μεγάλες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα , ότι δηλαδή ο “βιαστής” μου (γιατί χαρακτηρίζεται ηθικός και ισάξιος με τον σωματικό , ΒΙΑΣΜΟΣ) , ήταν υφιστάμενος μου …
      Θα τολμούσε να κάνει τα ίδια προσβλητικά στον … άρρενα Δ/ντή του ;…
      Και ναι … ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΜΕ ΤΣΑΚΙΣΕ , ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ …
      ————————————-
      Μην το σκέφτεσαι , καθόλου … Θα καταθλιφτείς .
      Την αγάπη μου .

       
  11. atheofobos

    Μαρτίου 9 , 2010 at 00:26

    Ο άνθρωπος αυτός σαφώς είναι ψυχοπαθητική προσωπικότητα.
    Δυστυχώς σε τέτοιες καταστάσεις πρέπει κανείς να έχει τεράστια ικανότητα ψυχραιμίας και ετοιμότητας για να απαντήσει δεόντως όπως πχ
    -Δεν έχω ξαναδεί πιο μικρή!
    Καλώς δεν έκανες καμιά νομική ενέργεια γιατί θα ήταν αναποτελεσματική λόγω ελλείψεως μαρτύρων και μπορεί τελικά να γύρναγε εναντίον σου σαν συκοφαντική δυσφήμηση .
    Καλώς επίσης δημοσιοποίησες το γεγονός γιατί τουλάχιστον έτσι εκτός από την σχετική απομόνωση που υφίσταται από τον περίγυρο είναι δύσκολο να το επαναλάβει σε άλλο άτομο.

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 16:03

      @ atheofobos
      Θέλω να σχολιάσω λίγο πάνω στο : “…από την σχετική απομόνωση που υφίσταται από τον περίγυρο…” , που είπες .
      Πρίν λίγες ημέρες μέσα στον χώρο του νοσοκομείου , βρεθηκα σε ένα “πηγαδάκι” νεαρών συναδέλφων , ειδικευόμενων , ποικίλλων ειδικοτήτων . Μιλούσαν για κάποιους από τους μεγαλύτερους σε ηλικία και ιεραρχία γιατρούς και αναφέρθηκαν και στον Μ. Ενώ για όλους έβαζαν το …”πρόθεμα “ο κύριος” , “η κυρία” Τάδε γι αυτόν έλεγαν απλά … “ο Μ.” … Στην αρχή νόμισα ότι ήταν τυχαίο , αλλά όσο η ώρα περνούσε και επαναλαμβανόταν , μπερδεύτηκα και παίρνοντας κατά μέρος τους δικούς μου ειδικευόμενους (ένα αγόρι και ένα κορίτσι ηλικίας από 25 έως 31) τους παρατήρησα , όταν μιλούν εις επήκοον άλλων και προπαντός εις επήκοον ασθενών για τους προϊσταμένους τους , να μιλούν πάντα με το πρόθεμα “Κος” ή “Κα” . Τότε ήταν που πήρα την απάντηση έκπληξη :
      – Υπάρχει μια άτυπη συνενόηση μεταξύ μας , όταν είστε μπροστά , εσείς κυρία Silia , να μην τον αποκαλούμε “κύριο” τον συγκεκριμένο συνάδελφο …
      Σημειωτέον , ότι όταν προ 7ετίας συνέβησαν αυτά , οι νυν ειδικευόμενοι δεν ήσαν καν γιατροί … Το πολύ πολύ να ήσαν μαθητές Λυκείου .
      Αυτό … σημαίνει πολλά .
      —————————————
      Σ’ ευχαριστώ πολύ Αθεόφοβε , για το όμορφο σχόλιο σου .

       
  12. faros

    Μαρτίου 9 , 2010 at 09:24

    Καλημέρα !

     
  13. Γιωργος

    Μαρτίου 9 , 2010 at 09:36

    Συμφωνώ απόλυτα με τον αθεόφοβο και με μιά άλλη άποψη που λέει πως δεν έχει να κάνει με το φύλλο ή την ηλικία,δεν πιστεύω πως θα αισθανθείτε καλύτερα αν σας πώ οτι πριν αρκετά χρόνια έπεσα κι εγώ θύμα ηπιότερης ενόχλησης και εκείνο που με εξόργισε ήταν η αδυναμία μου να αντιδράσω με τον συνήθη τρόπο,εννοώ την βία που χαρακτήριζε όλη την παρέα των τότε εικοσάχρονων, η απόλυτη ξεφτίλα η αυτοπεριφρόνηση και τέλος ο αυτοτραυματισμός που λίγο έλειψε να μου στοιχίσει ένα χέρι.

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 20:59

      @ Γιωργος
      Σαφώς Γιώργο μου , έχει να κάνει με την καλλιέργεια και την αγωγή μας , αλλά όπως είπα και παραπάνω , τα θύματα της σεξουαλικής παρενόχλησης είναι σε συντριπτική πλειοψηφία , γυναίκες , ή γενικά , αδύναμοι να αντιδράσουν άνθρωποι , όπως πχ υφιστάμενοι στον χώρο της δουλειάς , ή γενικά , άτομα που έχουν κατά οποιονδήποτε τρόπο , την ανάγκη του …θύτη .
      Ωστόσο , βρίσκω άκρως ενδιαφέρουσα την ιστορία σου και θα ήθελα να μου την διηγηθείς κάπως πιο πριβέ . Αν το θέλεις φυσικά κι εσύ .
      Την μεγάλη μου , εκτίμηση στο πρόσωπό σου .

       
  14. irlandos

    Μαρτίου 9 , 2010 at 11:51

    Δεν ξέρω αν με “σόκαρε” περισσότερο η αφήγησή σου ή ορισμένα από τα “μπλε” λόγια που σού είπαν κάποιοι.

    Αυτό πάντως που δεν περίμενα ήταν να διαπιστώσω ότι τα πιο ανθρώπινα και τελικώς τα πιο χρήσιμα, ήταν αυτά που σού είπε ο Μουσουλμάνος φίλος και συνεργάτης σου.

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 21:10

      @ irlandos
      Εμένα πάντως με σόκαραν πολύ … πάρα πολύ ορισμένα από τα “μπλε” λόγια που μού είπαν … γι αυτό και τα ανάφερα , τουλάχιστον , όσα μου είχαν κάνει ιδιαίτερα μεγάλη εντύπωση .
      Όσο για τον Μουσουλμάνο φίλο μου , εκτός που μίλησα παραπάνω στην απάντηση στο σχόλιο της Lilith , έχω μιλήσει και πολύ παλιότερα γι αυτόν , εδώ : http://silia.wordpress.com/2008/09/06 (ασθενής και οδοιπόρος) και εδώ : http://www.silia.wordpress.com/2008/01/11 (- QVO VADIS … DOMIN(A) ? …………… – ΣΤΟ … ΑΒΑΤΟΝ) . Είναι ένα καταπληκτικό παιδί , που πολύ το αγαπάω .

       
  15. Βιολιστής στη στέγη

    Μαρτίου 9 , 2010 at 15:05

    Καλησπέρα Αννιτσκα…
    Εδώ Γή. Εδώ άνθρωποι.
    Οντα, πολλές φορές ανεπαρκή, μοχθηρά και άρρωστα.
    Τα πιό αδύναμα μέλη του κόσμου αυτού, ευνοούν την ανάπτυξη και εκδήλωση νοσηρών καταστάσεων. Οπως, η υγρασία, την ανάπτυξη ιών. Ετσι, η ανεπάρκεια και τα κόμπλεξ, ευδοκιμούν περισσότερο σε περιβάλλον με γυναίκες και παιδιά.
    Καμία Ημέρα της Γυναίκας….
    Καμία Ημέρα του Παιδιού…
    Δεν μπορούν να τους εξαφανίσουν…

    Περιφρούρισε τη ψυχική σου ισορροπία, όσο μπορείς! Είναι πολύτιμη!

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 21:15

      @ Βιολιστής στη στέγη
      Κι εγώ , σαν τελική σκέψη επ’ αυτού , κράτησα το ότι ο τύπος είναι “άρρωστος” … Όχι για να “χρυσώσω το χάπι” ή με την έννοια παρηγοριά στον άρρωστο όσο να βγει η ψυχή του” , αλλά γιατί πιστεύω ότι παρόμοιες συμπεριφορές , μόνο από αρρωστημένα μυαλά , μπορούν να πηγάζουν .
      ————————————
      Η ψυχική ισορροπία του καθενός , είναι η μόνη του πραγματική περιουσία . Τόσο πολύτιμη .
      Σ’ ευχαριστώ για το υπέροχο σχόλιο σου , και για το ότι έρχεσαι εδώ και με διαβάζεις .

       
  16. faros

    Μαρτίου 10 , 2010 at 09:08

    Η συγνώμη έχει να κάνει και με το γεγονός ότι και εγώ δεν κατάφερα να πείσω κόσμο ότι παλεύοντας για τα δικαιώματα των Γυναικών, στην ουσία παλεύουμε ΚΑΙ για τα δικά μας !
    Η αδυναμία αυτή με κάνει πιο … αδύναμο !

    Θερμή Καλημέρα !

     
  17. silia

    Μαρτίου 10 , 2010 at 13:57

    @ faros
    Το να μπορεί να ζητάει συγγνώμη κάποιος , είναι ένδειξη δύναμης (εσωτερικής – ψυχικής) και όχι αδυναμίας .
    Καλή σου μέρα .

     
  18. μούργος

    Μαρτίου 10 , 2010 at 15:47

    σοκ!
    εχω ακουσει διαφορα για χυδαιοτητες γιατρων αλλα τετοιο πραγμα ουδεποτε!
    μα καλα και συ βρε Σιλια δεν βρηκες τιποτα προχειρο για να του χωσεις στον κ@λο οταν εσκυψε για την διευκολυνση των εντερων του; [τετοιες κινησεις , οπως και η επομενη του χρηζουν αμεσης απαντησης]

     
    • silia

      Μαρτίου 11 , 2010 at 16:11

      @ μούργος
      Μα … τί να κάνω βρε Μούργε μου ;… Πού να το βρω το μπουκάλι της σαμπάνιας , μέσα σε ένα παρακμιακό γραφείο γιατρών του ΕΣΥ ;…
      Τί είμαι εγώ , θαρρείς ;… καμιά Τζούλια , να έχω … σαμπάνιες ;…
      Ρε , … τώρα που το ανέφερα … Λες να ήθελε την … “σαμπάνια” του ;
      —————————————
      Νά είσαι καλά Μούργε . Με έκανες και γέλασα , που μ’ αυτό το ποστ , κόντεψα να το ξεχάσω , πως είναι το γέλιο .
      Να περνάς καλά .

       
  19. faros

    Μαρτίου 11 , 2010 at 09:04

    Θερμή Καλημέρα !

     
  20. An-Lu

    Μαρτίου 11 , 2010 at 19:07

     
  21. ο δείμος του πολίτη

    Δεκεμβρίου 5 , 2011 at 11:46

    Όντως πολύ σκληρό. Η πλάκα είναι ότι συνήθως το πρώτο που σκεφτομαστε είναι μήπως έκανε, μήπως κουνήθηκε (όπως σου είπε και κάποιος άλλος) η γυναίκα. Δεν είναι ότι δεν ενοχλούμαστε άμεσα με το συμβάν, αλλά ακόμα χειρότερα αναρωτιόμαστε μήπως φταίει η γυναίκα ή μήπως είναι συνωμοσία, κόλπο κλπ. Αντί να κοιτάμε το δράστη, κοιτάμε το θύμα όχι μόνο υποτιμητικά, αλλά ως πιθανό δράστη συκοφαντίας.

    σ.σ. το α΄ πληθυντικό λειτουργεί με την οικουμενική διάσταση.

     
    • silia

      Δεκεμβρίου 15 , 2011 at 11:32

      @ ο δείμος του πολίτη
      Καλώς ήρθες στα “μέρη” μου .
      Το εντελώς “ξινό” , είναι ότι αυτό το “πρώτο που σκεφτομαστε είναι μήπως έκανε, μήπως κουνήθηκε (όπως σου είπε και κάποιος άλλος) η γυναίκα” , που είπες , ότι δεν περνάει μόνο από το αντρικό μυαλό) όπου κατα κάποιο τρόπο … δικαιολογείται η “θεωρία συνομωσίας” , αλλά και από το γυναικείο . Κι αυτό είναι … θλιβερό .
      ————————————
      Θα χαίρομαι να σε βλέπω εδώ .

       
  22. k.t.

    Αυγούστου 11 , 2012 at 21:58

    “Α χα χα χα χα !!!… Βρε τον μαλάκα !…. και τί έγινε ;… Έπρεπε να του πεις ¨αααα , γι αυτό η γυναίκα σου π^%$@#ται δεξιά κι αριστερά … επειδή την έχεις τόσο μικρή… ” (Άντρας , 46 ετών συνεργάτης γιατρός , διαζευγμένος) .

    Αυτό που σου είπε ο συνάδελφος ήταν το καλύτερο. Αυτό έπρεπε να κάνεις! Τέτοιοι τύποι είναι ανίατες περιπτώσεις. Μόνο με απαξίωση μπαίνουν στη θέση τους. Έπρεπε να του δείξεις ότι τον έχεις παντελώς γραμμένο.

     

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 122 other followers

%d bloggers like this: