- Γράψε, γράψε, γράψε.
Ασε τα δάκτυλα στο πληκτρολόγιο να παίξουν πιάνο για εμάς.

Αυτό το ποστ , καλοί μου φίλοι και αναγνώστες , το ”χρωστάτε” στον διαδικτυακό μου φίλο Φάρο , και συγκεκριμένα , σ’ εκείνο το υπέροχο “… Μάζεψε τα κουράγια σου και ξαναβγές στο προσκήνιο … Μέρες που περνάμε, είμαστε απαραίτητοι ο ένας στον άλλον … Πλιζ …” , που μου έγραψε σαν σχόλιο στην ακριβώς προηγούμενη από αυτήν , ανάρτηση μου . 

Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς, είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.

Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ’ ένα πιατάκι , είσαι ανάμεσα στο 8% των ανθρώπων που ευημερούν.

Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί με περισσότερη υγεία από όση αρρώστια είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως την αυριανή μέρα.

Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς , της φυλακής, της αγωνίας , του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.

Αν μπορείς να μπεις σε έναν οποιονδήποτε ναό οποιασδήποτε θρησκείας , χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης , θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.

Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί , είσαι … τυχερός .

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς , δεν είσαι ο κανόνας , είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.

Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το ποστ , είσαι πιο τυχερός από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν.

Καλέ μου φίλε Φάρε … Καρδιακέ μου φίλε (και δεν υπερβάλω σ’ αυτόν τον χαρακτηρισμό)  : Θέλω να σου πω ένα μεγάλο “ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ” γι αυτές σου τις λέξεις … Έδρασαν επάνω μου , θετικά … σαν ένα μικρό θαύμα … Με έκαναν να βγω από μια “λακκούβα” θλίψης και μιζέριας και να ξαναχτυπήσω τα πλήκτρα με όρεξη … όπως παλιά … μετά από αρκετό καιρό … Είναι μερικά πράγματα , που όμορφα στην απλότητα τους , δρουν σαν “πασπαρτού” και ξεκλειδώνουν “κλεισμένες” καρδιές . Σ’ ευχαριστώ καλέ μου … Ιδίως , για εκείνο το μικρό , από καρδιάς … “πλιζ” …