RSS

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΑ…..(21 Μαρτιου)

21 Μαρ.



ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
                  
……………………………………………………….
……Πως να γινότανε να μέναμε ανεξάρτητοι κι εμείς , με την ωραία
      χαρά της αδιαφορίας , της ανεξηθρησκείας , πέρα απ’τα πάντα ,
      μέσα στα πάντα , μέσα μας μόνοι , ενωμένοι , αδέσμευτοι ,
      δίχως συγκρίσεις , ανταγωνισμούς , ελέγχους , δίχως
      να μας μετράει , η όποια αναμονή κι απαίτηση των άλλων……..(Ορέστης)
…………………………………………………………………………………………..

                  και αλλού…………………..

……………………………………………………………………………………………..
…….Το ξέρω πως καθένας μονάχος πορεύεται στον έρωτα ,
       μονάχος στη δόξα και στο θάνατο .
       Το ξέρω . Το δοκίμασα . Δεν ωφελεί .
       Άφησέ με να έρθω μαζί σου…….(Η σονάτα του
                                                      σεληνόφωτος)

 

Ritsos1.jpg

 

 
10 Σχόλια

Posted by στο Μαρτίου 21 , 2007 in Ποίηση

 

10 responses to “ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΑ…..(21 Μαρτιου)

  1. argyrenia

    Μαρτίου 22 , 2007 at 12:30

    Υπέροχο.
    Όπως κι εσύ.

     
  2. Λυκάων

    Μαρτίου 23 , 2007 at 15:28

    Πως να γινότανε, σύντροφε και Δούκα της Mονεμβασιάς κύριε Pίτσε μου, με το γουνάκι και την πίπα εκ… ταρταρουγός; Eμ, πως να γινότανε αφού «θέλει αρετήν και τόλμην η Eλευθερία»;

    […]
    «Γυρίζοντας ο K.Λ. από την Iκαριά, βρήκε το γιό του, παλικάρι πια, σε μια σχολή κινηματογράφου, με τις σπουδές του σταματημένες στη Γ’ Γυμνασίου. Πούλησε κάτι παλιά βιβλία, του αγόρασε καινούργιο κουστούμι, του ‘βαλε ένα γνωστό του καθηγητή να τον προγυμνάσει στα μαθηματικά. Tο πέμπτο βράδυ, σ’ έναν καυγά στο σπίτι, το παλικάρι σήκωσε τη γροθιά του και του την έφερε στο πρόσωπο, βρίζοντάς τον χαμένο κορμί και παλιοκερατά».
    (Mανόλης Aναγνωστάκης, Περιθώριο ’68-’69)

    Kαλή σας μέρα!
    Λ.-

     
  3. melomenos

    Μαρτίου 25 , 2007 at 21:08

    γράφτηκαν στον βράχο της Μονεμβασιάς!
    ίσως τα φιλοσόφησε αγναντεύοντας το Αιγαίο κάποια ανοιξιάτικη βραδιά!
    καλό σου ξημέρωμα

     
  4. silia

    Μαρτίου 26 , 2007 at 18:59

    @ Λυκαων
    Γιατι δεν σε καταλαβαινω ; Βοηθησέ με….αν θελεις βεβαια…

     
  5. Λυκάων

    Μαρτίου 26 , 2007 at 22:40

    Θέλω, μα δεν ξέρω αν πρέπη.

    Περί ανεξαρτησίας ήταν ο λόγος και για τη χαρά της αδιαφορίας, της ανεξιθρησκείας, της απομάκρυνσης, χωρίς συγκρίσεις και ανταγωνισμούς χωρίς να μας μετρά (ορίζει την πορεία μας) η όποια απαίτηση των άλλων.

    Αυτά τα λόγια ειπωμένα από έναν υμνητή του Στάλιν, με προκάλεσαν να αντιδράσω αναφέροντας σε αντιδιαστολή τα λόγια του Κάλβου, ευθέως εννοώντας -κι όχι υπονοώντας- ότι η υπό του εν λόγω ποιητού οραματιζόμενη-ορεγόμενη-εξυμνούμενη Ελευθερία έχει ως πρώτιστη προϋπόθεση την Αρετή και την Τόλμη αντίθετα από την τυφλή προσκόλληση («στράτευση» τη λέει η ad-hoc ορολογία) σε ιδεολογίες και πρακτικές αφαιρετικές της Ελευθερίας, καταδικασμένες στη συλλογική συνείδηση.

    Η παράθεση του Αναγνωστάκη ήταν μια προσπάθεια να αναδείξη το αδιέξοδο με ό,τι θεωρώ ότι είναι η προσκόληση στα κοινωνικά δεδομένα ακόμα -και ειδικά- από κείνους που λέγανε πως θέλουν ν’ αλλάξουν τον κόσμο. Δεν του άρεσε του επαναστάτη γεννήτορα το ότι το βλαστάρι του άφησε το γυμνάσιο και πήγε στη σχολή κινηματογράφου, και φυσικά δεν μπήκε στο κόπο να το συζητήση μαζί του. Πήρε τις αποφάσεις του, εξασκώντας το (ποιό;) δικαίωμα που του έδινε ο γονεϊκός τίτλος και έκανε την προσπάθεια να επαναφέρη το παιδί του στο δρόμο του μικροαστικού ονείρου, εξ ου και η μπουνιά στη μούρη.

    Η επανάσταση που στρέφεται κατά του «επαναστάτη» ως αδήριτη ανάγκη ανταγωνισμού.

    Με άλλα λόγια:
    Πως ν’ αλλάξης τον κόσμο αν δεν αλλάξης πρώτα εσύ;
    Και πως ν’ αλλάξης όταν ο κόσμος σε κρατά δέσμιο εκείνου ακριβώς που εσύ θέλης ν’ αλλάξης;

    Ο ατέρμων ιμάς. Ο φαύλος κύκλος προϊόν της ανθρώπινης αδυναμίας για φαντασία και απο-φασιστικές τομές.

    Να ξέρατε πόσο οδυνηρό υπήρξε αυτό το ερώτημα για κάποιους από κείνους στο τέλος του μάταιου βίου τους.

    Σας ζητώ συγγνώμη για το ακούσιο νεφελώδες της παρέμβασής μου.

    Με κάθε φιλικότητα
    Λ.-

    —————-
    Ειλικρινά, μου στοιχίζει πολύ να αναλύω και να ερμηνεύω τους λόγους των ποιητών. Θεωρώ ότι κάνοντάς το βεβηλώνω το άδυτο των Μουσών. Για χάρη σας όμως, χαλάλι. Κάτι μου λέει ότι δεν θα μου θυμώσουν.

     
  6. Silvia Okaliova

    Μαρτίου 27 , 2007 at 08:28

    Προς το παρόν σιωπώ.

     
  7. silia

    Μαρτίου 27 , 2007 at 09:20

    @ Λυκαων
    Καλε μου φιλε…..που , μου’γινε συνηθεια να….σε ψαχνω….Ακουσε αυτο που θα σου πω :
    Η ηλικια μου , μου δινει το δικαιωμα και το θαρρος να κανω κατι , που αλλοι (οι νεωτεροι)δεν πρεπει , κι αν το κανουν , να το κανουν με …περισκεψη πολλη…..Να δινω συμβουλες….Ακου λοιπον , μια . Μη χαμογελας…το ξερω πως ζησαμε σε…παρομοιες σφαιρες…..Μην απορριπτεις τις συμβουλες , επειδη εισαι στην ηλικια που μπορεις να τις προσφερεις….Κρατα τες -πολυτιμα αποκτηματα- μαζι με τους αλλους θησαυρους σου κι ας μην τις εξαργυρωσεις ποτε ….Λοιπον….μην εισαι τοσο αυστηρος με τους ανθρωπους….Κανεις δεν ειναι τελειος….Κι αυτη ειναι η ομορφια τους…..(Αυτη ηταν η συμβουλη μου)
    Και κατι αλλο…..Οι Μουσες δεν θυμωνουν…..Κατα βαθος την ….τραβαει ο οργανισμος τους την «βεβηλωση»(προσεξε , σε εισαγωγικα την εβαλα τη λεξη)….Ειναι πονηρες και παιχνιδιαρες και ψιλοχαμογελουν πισω απο την πλατη μας . Κι εμεις …το ξερουμε αυτο και …παιζουμε το παιχνιδι τους…..
    @ Silvia Okaliova
    Γιατι ; Γιατι το κανεις αυτο ; Γιατι ; και μού’ρχεται να …παρω αυτο το …»παρον» που σε κανει να σωπαινεις και να το μαλλωσω…..

     
  8. Λυκάων

    Μαρτίου 27 , 2007 at 13:05

    Οι συμβουλές σας ευπρόσδεκτες (πως το καταλάβατε ότι δεν δέχομαι σχεδόν ποτέ συμβουλές και σχεδόν από κανένα;) και οι προθέσεις σας απολύτως σεβαστές. Σας βεβαιώνω ότι δεν χαμογέλασα καθόλου, αλλά διάβασα τα λόγια σας με απόλυτη προσοχή και τα βρήκα εξαιρετικά εποικοδομητικά, απολύτως λογικά και πάνω απ’ όλα ανθρώπινα.

    Περισσότερο όμως απ’ όλα αυτά, και με την άδειά σας, κρατώ ως διαμάντι στο δαχτυλίδι που μου προσφέρετε την προσφώνηση «καλέ μου φίλε» κι αυτό μου αρκεί για να χαρακτηρίσω τη μέρα μου όμορφη και χρήσιμη.

    Ελπίζω μόνο να μη σας θύμωσα με το απόλυτο των κρίσεών μου. Ενυπάρχει βλέπετε μία κεκτημένη ταχύτητα από άλλες καταστάσεις. Υπόσχομαι να είμαι προσεκτικότερος στο μέλλον.

    Καλή σας μέρα!
    Λ.-

     
  9. Silvia Okaliova

    Μαρτίου 28 , 2007 at 13:00

    Μάλωσε με, είναι ωραίο το blog σου, το διάβασα ωραία, όλο, περιμένο τη συνέχεια όμως…

     
  10. silia

    Μαρτίου 28 , 2007 at 18:08

    @ Λυκάων
    Δεν υπαρχει (για μενα) πιο σπουδαιο πραγμα , απο το να κανεις την ημερα καποιου , ομορφη και χρησιμη……
    ….Καλε μου φιλε , που ….μου’γινε συνηθεια το να σε ψαχνω….

    @ Silvia Okaliova
    Δεν θα περιμενεις για πολυ….Ηδη δημοσιοποιηθηκε το νεο μου post . Σ’ ευχαριστω για τα καλα σου λογια . Μου δινουν ερεθισμα , για να γραφω .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: