RSS

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΙ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ

28 Μαρ.

Ταξιδευοντας αποψε στην Μπλογκοσφαιρα , με ουριο αερακι και χαμηλωμενα πανια , και …πιστευοντας οτι εχω κανει το καθηκον μου για σημερα (εγραψα ηδη ενα ποστ) , «σκαλωσα» τυχαια σε ενα λιμανακι (σκουληκαντέρες) , ενος ηλιόκαλου νησιου (imikrimarika)….Κι ετσι , κοιταζοντας το , γεμισε το μυαλο μου μνημες απο τα παιδικα μου χρονια κι αποφασισα σαν γυρισα στη βαση μου να γραψω ακομη ενα ποστ…..Αυτο…..

Σαν ημουνα παιδι , στην πολη που γεννηθηκα και μεγαλωνα , υπηρχε μια πανεμορφη και ανθουσα Δημοτικη Βιβλιοθηκη , που την διηυθηνε ο κυριος Θαλής , ενας 50αρης τοτε , κοντος , κακασχημος (εμενα μου αρεζε παντως) καραφλος αντρας , αγνωστου (για μενα) επαγγελματος και πόρων διαβιωσης . Ο κυριος Θαλης , εκτος των αλλων , ηταν και ανυπαντρος και ομοφυλοφιλος(ετσι λεγανε καποιοι) , και ζουσε με την ηλικιωμενη μητερα του σε ενα παλιο διορωφο απεναντι απο το σπιτικο μας . Καποιες μαμαδες , δεν αφηνανε τα αγορακια τους να πηγαινουν στην βιβλιοθηκη (τοτε σχεδον ολοι , αγαπουσαμε τα βιβλια) εξ αιτιας του κυριου Θαλη , που οπως σας ειπα ηταν κοντος , κακασχημος ανυπαντρος και ομοφυλοφιλος (τοτε ακομη , δεν καταλαβαινα , τί απ’ ολα εφταιγε) . Εγω , παντως , δεν ειχα τετοιο προβλημα , γιατι αφ ενος μεν , ημουν κοριτσακι , αφ ετερου δε η μαμα μου ηταν φιλη με την μαμα του κ.Θαλη και σαν νοσοκομα που ηταν , της εκανε ενεσεις και κλυσματα και βεντουζες ,επειδη ηταν συνεχεια αρρωστη και επισης και του κυριου Θαλη του εκανε κι αυτουνου ενεσεις , οταν αρρωσταινε , με τα «λαιμά» του κυριως . Αφετρίτου , ο μπαμπας μου αγαπουσε και εκτιμουσε τοσο πολυ τα βιβλια και τις βιβλιοθηκες , που γινοταν και ….ριψοκινδυνος γι αυτα (ετσι τον ακουσα να λεει καποτε , σε εναν «σάχλα» φιλο του) . Ετσι λοιπον , μη εχοντας προβλημα προσβασης στην Βιβλιοθηκη , που με εχανες , που με εβρισκες , ολο εκει βρισκομουν ειτε για να διαβαζω βιβλια (με εικονες ή με σκουληκαντερες) , ή για να βοηθω στις καρτελες και να αδειαζω τα σταχτοδοχεια …(οσο κι αν σας φαινεται παραξενο , το καπνισμα επιτρεποταν στην Βιβλιοθηκη….το «ομοφυλοφιλος τους πειραζε) , ειτε για να κανω διαφορα «θεληματα» στον κυριο Θαλη και την ηλικιωμενη μητερα του …….

Για «θελημα» βρεθηκα στη Βιβλιοθηκη εκεινη την μαγικη ημερα (του ειχα παει το κολατσο του , που το ειχε ξεχασει στο σπιτι και η μητερα του στεναχωρεθηκε) . Με το που ανοιξα την πορτα και εισεβαλα στην ψηλοταβανη ηλιολουστη αιθουσα , μια αυρα μαγικη με συνεπηρε ……Ο κυριος Θαλης στεκοταν ορθιος διπλα σε εναν παχουλο νεωτερο απο αυτον αντρα ,που φορουσε σκουρο κουστουμι και ενα κιτρινο με μαυρα πουα , παπιγιον . Τα βλεμματα μας (του παχουλου και το δικο μου) διασταυρωθηκαν στη μεση της αιθουσας και εννοιωσα ενα καψιμο στο στηθος , σαν γρατσουνια απο ξιφος ,ομως δεν ειχα ματωσει….μονο καψιμο . Τον …ερωτευθηκα αμεσως .Και μη νομισετε , πως ερωτευομουν ευκολα . Μεχρι εκεινη την ωρα ειχα ερωτευθει εναν ακομη , τον Αλεκο Αλεξανδρακη , που τον ειχα δει σε μια ταινια , με τον μπαμπα μου , σε θερινο σινεμα ……..Φαινεται , πως και ο παχουλος αντρας , με ….ερωτευθηκε , γιατι με κοιταζε κι εκεινος , με ….ενταση (και μη μου λετε , οτι μου φανηκε) . Το προσεξε και ο κυριος Θαλης και μου ….εγνεψε να πλησιασω .

– Σιλια , εισαι τυχερη . Σημερα θα γνωρισεις τον πιο σπουδαιο ανθρωπο του κοσμου…(του κοσμου , ειπε ….οχι της Ελλαδας) . Τον Μανο Χατζιδακη…..Ειναι προσωπικος μου φιλος ….Ειναι μουσικος ….»χάρτινο το φεγγαρακι , ψευτικη η ακρογιαλια….μμμμμ….» (σιγοτραγουδησε) ……Μαιτρ , η Σιλια ειναι λιγο ….ρωσσιδα , ομως , προς Θεου , οχι κουμμουνιστρια ….γνωριζω τον πατερα της….Με βοηθαει με τα βιβλια……

– Τι θα γινεις οταν μεγαλωσεις Σιλια ; …..με ρωτησε ο …ερωτευμενος (με μενα) παχουλος αντρας….

– Μεγαλη ειμαι , του αντιγυρισα με μια πρωτοφανη ξεδιαντροπια….

Χαμογελασε…….Εμοιαζε αφηρημενος….

– Να γινεις …καλλιτεχνης………..Κι αμεσως μετα:

– Νοιωθω κουρασμενος Θαλη…..Εχω κι ενα σωρο δουλειες…….

….Εφυγαν , χωρις να μου ξαναμιλησουν….Εμεινα με το κολατσο του Θαλη , στο χερι , μη ξεροντας τι να το κανω…..

Συνεχισα να πηγαινω στη Βιβλιοθηκη , με την ελπιδα οτι θα τον ξαναβλεπα….Ομως , Εκεινος….δεν ξαναρθε .Ουτε ο κυριος Θαλης μου ξαναμιλησε γι αυτον…..Καποτε …απελπιστηκα οτι θα τον ξαναβλεπα …..αλλα και παλι συνεχισα να πηγαινω , γιατι αγαπουσα τα βιβλια (ολοι λιγο πολυ τα αγαπουσαμε τοτε) .

Σαν …ημουνα μικρη , πιστευα , πως πολυτέλεια , ειναι οι παραθαλασσιες βιλλες και οι μακριες τουαλλετες των καλοχτενισμενων και ευπορων κυριών …..Τωρα , στην ωριμοτητα μου πιστευω οτι πολυτελεια ειναι , κατι σαν αυτο που εζησα εκεινο το πρωινο στην Δημοτικη Βιβλιοθηκη…….

 
14 Σχόλια

Posted by στο Μαρτίου 28 , 2007 in Μνήμες

 

14 responses to “ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΑΙ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗΣ

  1. imikrimarika

    Μαρτίου 28 , 2007 at 23:42

    Ωραίος ο έρωτας σου και το παπιγιόν του μου άρεσε ….ακόμη περισσότερο!

     
  2. esta

    Μαρτίου 29 , 2007 at 08:17

    υπέροχο…
    🙂

     
  3. melomenos

    Μαρτίου 29 , 2007 at 10:49

    τέτοιες συναντήσεις με τέτοιους ανθρώπους δεν ξεχνάς ποτέ!
    πολύ όμορφα τα περιέγραψες
    καλό μεσημέρι

     
  4. Γρηγόρης

    Μαρτίου 29 , 2007 at 13:19

    «άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε»
    στην περίπτωση αυτή (που διάβασα) ο στίχος βρίσκει την απόλυτη δικαιώση του…

     
  5. Χαρτοπόντικας

    Μαρτίου 29 , 2007 at 18:14

    Ώστε σε ερωτεύτηκε ο Χατζιδάκης! Μούσια λοιπόν τα όσα λέγονται για τις ερωτικές του προτιμήσεις.
    😀

    Πέρα από αστεία, όμορφο Σίλια!

     
  6. silia

    Μαρτίου 29 , 2007 at 21:51

    @ imikrimarika
    Αν τον ακουγες να παιζει και πιανο…..αυτο θα σου αρεζε πιο πολυ κι απο το παπιγιον του….(η ιστορια ειναι αληθινη)

    @ esta
    Σ’εχαριστω……Κατι τετοιες …λεξεις , βαζουν «καύσιμα» στην μηχανη μου ….

    @ melomenos
    Κατι τετοιες αναμνησεις (τετοιων ανθρωπων) ειναι τα …δεκανικια , που κρατανε ακομη ορθια και ….περιπατουσα , την ….αναπηρη ψυχη μου . Σ’ευχαριστω ποιητη μου

    @ Γρηγορης
    Δωσε μου και ….τους υπολοιπους στιχους καλε μου Γρηγορη….αν γινεται βεβαια……Μαζευω ομορφους στιχους ….

    @ Χαρτοποντικας
    Ωχου !!! ….καλο μου χαρτοφαγο τρωκτικο…..Αν εισαι 11 χρονων…..ξερεις ποσοι σε …»ερωτευονται» ….;;; Οσοι σε κοιταζουν , οσοι σου απευθυνουν το λογο και οσοι σου χαμογελουν , ειναι …απο χερι …ερωτευμενοι μαζι σου (δεν εξαιρουνται ουτε οι σπουδαιοι)…..
    Και κατι αλλο…..θεωρω οτι ειμαι απο τους πιο πλουσιους ανθρωπους , σάυτο τον τοπο….Διαθετω μια απο τις πλουσιωτερες συλλογες ομορφων αναμνησεων …..του κοσμου ……
    Τιμη μου να με διαβαζεις

     
  7. librarian

    Μαρτίου 30 , 2007 at 09:34

    Κάπως έτσι γνώρισα και εγώ έναν ποιητή.
    Τον Νικηφόρο Βρετάκο.
    Στην Πλούμιτσα. 5 σπίτια σε ένα βουνό της Λακωνίας, όπου διαμένουν οι Βρεττακαίοι. Ο τόπος ίσως της ποιητικής καταγωγής του, απέναντι στον Ταϋγετο.
    Πιτσιρικάς, στα 10. Τον φανταζόμουν έναν νέο γελαστό άντρα. Ίσως γιατί έτσι νόμιζα πως είναι οι ποιητές. Εκείνος ήταν τελικά ένας ηλιοκαμμένος και χρονοσκαμμένος παππούς με μειλίχια και ζεστή φωνή. Ίσως γιατί έτσι είναι οι ποιητές

    «Στο Γιώργο και το Θοδωρή, με αγάπη

    Νικηφόρος Βρετάκος»

    Στην πρώτη σελίδα του «Γυμνού παιδιού» η αφιέρωσή του, σαν να τον ακούω ακόμη να τη γράφει σε ένα παιδί. Ίσως γιατί έτσι είναι τα παιδιά: Γυμνά

     
  8. Γρηγόρης

    Μαρτίου 30 , 2007 at 19:32

    Οι στίχοι που μου ζήτησες (Γ.Ρίτσος από την «Εαρινή Συμφωνία» μελοποιήθηκαν πριν χρόνια από το Γ.Μαρκόπουλο)

    Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο
    και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
    Το φως κελαηδάει, άιντε κελαηδάει
    στις φλέβες του χόρτου και της πέτρας.
    Άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε.

    Αγαπούμε τη γη, τους ανθρώπους και τα ζώα.
    Τα ερπετά, τον ουρανό και τα έντομα.
    Είμαστε, είμαστε κι εμείς όλα μαζί.
    Μαζί κι ο ουρανός και η γη.

    Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο
    και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
    Ο ήλιος με φωνάζει, ο ήλιος με φωνάζει.
    Χαρά, χαρά. Δεν μας νοιάζει τι θ’ αφήσει
    το φιλί μας μες στο χρόνο και στο τραγούδι

     
  9. hliaxtina

    Μαρτίου 30 , 2007 at 20:49

    Είναι ποτέ δυνατό να μην ερωτευτείς ένα (οποιοδήποτε) παιδί;

    Αχ πόσο σε ζηλεύω!

    Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή
    Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω
    Μη φοβηθείς
    Και θα με βρείς είτε σαν άστρο
    Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
    Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
    Έιτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
    Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος

    Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ’ άστρα
    Μαζεύονται όλοι οι ποιητές
    Και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα
    Μασάν χρυσόσκονη πηδάνε τα ποτάμια
    Και περιμένουν
    Να λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιγοθυμήσουν
    Να πέσουν μεσ’ στον ύπνο σου
    Να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου
    Να σε ξυπνήσουν και να δεις απ’ το παραθυρό σου
    Το προσωπό μου φωτεινό
    Να σχηματίζει αστερισμό
    Να σου χαμογελάει
    Και να σου ψιθυρίζει
    Καλή νύχτα

     
  10. anthrakoryxos

    Μαρτίου 31 , 2007 at 11:42

    Τα συγχαρητήριά μου, για την υπέροχη ιστορία και το πιο υπέροχο blog.

     
  11. silia

    Μαρτίου 31 , 2007 at 18:57

    @librarian
    Ημουν σιγουρη οτι σ’αυτον τον ομορφο τοπο , οπου ανθει η «φαιδρα πορτοκαλλεα» , οπου σε μαγευει το μπλε του αττικου ουρανου , οπου γλυφει θεραπευτικα τις πληγες της ψυχης σου το κυμα του Θερμαϊκου , οπου γεννηθηκαν και περπατησαν ο Αριστοτελης , ο Δημοκριτος , ο Ιπποκρατης , ο Σοφοκλης , ο Ορφεας (φτανει τοσοι….θα γραφω ολη νυχτα)…..ημουν σιγουρη λεω , οτι δεν ειμαστε λιγοι αυτοι που εζησαν «πολυτελως» την ζωη τους ….Σ’ευχαριστω , που ηρθες σπιτι μου…

    @ Γρηγορης και @ hliaxtina
    Σας ευχαριστω με ενα «ευχαριστω» , πιο μεγαλο κι απο την συγκινηση μου αυτη την ωρα…..

     
  12. silia

    Μαρτίου 31 , 2007 at 19:05

    @ anthrakoryxos
    Σ’ευχαριστω καλε μου ποιητη…..Και τα δικα μου συγχαρητηρια για το υψηλης αισθητικης μπλογκ σου (υψηλης αισθητικης απο καθε αποψη)

     
  13. Allu Fun Marx

    Απρίλιος 6 , 2007 at 11:40

    Πολυτέλεια και τύχη είναι…
    Τυχερή Σίλια…

     
  14. silia

    Ιουλίου 30 , 2007 at 13:57

    @ Allu Fun Marx
    Τύχη , ναι ….
    Το είπα και λιγο παραπάνω ….

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: