RSS

Ο ΓΑΤΟΣ ΜΟΥ Ο …ΑΖΩΡ ή πώς πεθαίνει ένας καημός

28 Μαρ.

Στην αρχη , εμοιαζε με υποψια . Απροσδιοριστο . Σαν κατι να της θυμιζε . Κατι σαν …γαργαλητο απ’το στομαχι , που προσπαθουσε να ανηφορισει και …κολλουσε . Εγινε φτερουγισμα , περασε το διαφραγμα , κι αρχισε να «παιρνει τα επανω του» . Μεγαλωσε , δυναμωσε , θεριεψε , εγινε τρανταγμα στο στηθος , μουδιασμα στα χερια , ριγος δυνατο στη πλατη , και σε μια υστατη προσπαθεια , περασε σαν μεγαλος κομπος απο τον λαιμο και … ξεσπασε στο προσωπο . Σ’ενα προσωπο κατακοκκινο , με ορθανοιχτο στομα , φουντωμενα αυτια , μισοκλειστα και πνιγμενα στα δακρυα ματια .

Μα , ενα γέλιο… Μουγκρισμα , ξεφυσημα , κακάρισμα , ενα ξεφρενο χαχανητο , που γεμισε την καμπινα του αυτοκινητου σαν χρωματιστος καπνος , σαν εκνευρισμενο μελίσσι , σαν ενθουσιασμενο ακροατηριο προεκλογικου αγωνα .

Ακους εκει ,…»ο γατος μου , ο Αζώρ»!!!..

……………………………………………………………………………………………………………………………………….

Ειχε ξεκινησει απο το πρωί , ενα αφηρημενο , χωρις σκοπο τριγυρισμα στους δρομους , με μια απελπισια δαγκωμενη στα χειλια με ενα καημο , που διογκωνονταν σταθερα αντι να ξεχνιεται…»Οι καημοι , δεν ξεχνιουνται . Για να … ξεφωλιασουν απο μεσα σου , πρεπει να …πεθανουν » . Καποιος , καποτε , της το ειχε πει αυτο το τελευταιο . Δεν θυμοταν πια ποιος της το ειπε και γιατι. Και τελος παντων , τί ειναι αυτο , που μπορει να σκοτωσει ενα καημο ;… Τιποτα . Ενα «τιποτα» , καρφωμενο στον νου απο το πρωι , και ειχε φτασει απογευμα . Εβρεχε κιόλας …

Ερωτα , φονια του γέλιου , φθοροποιέ της χαρας… Ερωτα φονια , …γενικώς .

Κομματιασμενες εικονες , λεξεις , αγγίγματα , να δερνουν τον νου , κατα ριπές . Το πρωτο κοίταγμα , ενα χερι που ετρεμε ελαφρα , το πρωτο τρομαγμενο φιλι , η αφή , το πρωτο ψεμμα -πότε αληθεια συνεβη αυτο ;- , καποια υπεκφυγη μετά και υστερα η … αρνηση , που πιο πολυ την εννοιωσε παρα την δεχτηκε – μπερδεμενα πραγματα – . Που ηταν η χαρα σε ολα αυτα ; Ετσι , καθως τα εψαχνε , δεν την ευρισκε πουθενα . Ξαναρθε στο μυαλο , το χερι που ετρεμε . Ελαφρα . Ανεπαισθητα . Ισα , για να το καταλαβει . Ισα , για να ανοιξει την πορτα στον ..καημο . Το χερι…

Φρεναρησε αποτομα . Ενα καμπανακι χτυπουσε στο δεξιο της κρόταφο … Οχι , ηταν αληθινο καμπανακι . Οργανωσε το βλεμμα της , ισα μπροστα . Σιδηροδρομικη διαβαση , φυλασσόμενη …. Θα περνουσε το τραινο … Καποτε , τα αγαπουσε τα τραινα .Υστερα , ηταν εκεινο το ταξιδι με το τραινο , που δεν εκαναν μαζι… και…

Το καμπανακι και το κοκκινο φως στα δεξιά και κατι ακινητο , αθορυβο κι αχρωμο στα αριστερα . Το πώς περασε στη συνειδηση του αριστερου της κροταφου , … μυστηριο . Εστρεψε το κεφαλι , τοσο αργα , που το εννοιωσε να τριζει στους αρμους του . Ανοιξε το παραθυρο , το ιδιο αργα . Δυο πλασματα , ακινητα διπλα της , κοντα στις γραμμες του τραινου . Δυο …παιδια . Το ενα , μεγαλυτερο , ίσαμε εντεκα χρονω , κοριτσι , με το βλεμμα καρφωμενο στο «πουθενα» , με τα μαλλια βρεγμενα και κολλημενα στο προσωπο , κρατουσε με το ενα χερι , το μικροτερο , απο τους ωμους .Το μικρότερο… Αγορι ; δεν θα επαιρνε και …ορκο . Ενα …αφυλο πλασμα , μαυριδερο , με ξυρισμενο κεφαλι , μακρυ φόρεμα ,- μαλλον φανελλα αντρικη ηταν , κουρελιασμενη κοντα στους αστραγαλους – , με ενα βλεμμα συγκλονιστικο στα υγρα αισθαντικα ματια του , και , με κατι μεγαλο , μαλλιαρό , που ισως κάποτε να ηταν ασπρο , χαλαρο και ακινητο στην αγκαλια του . Ειχε και ουρά ;;; ναι ειχε. Εσκυψε επικινδυνα εξω απο το παραθυρο του αυτοκινητου .

– Τι ειναι αυτο που κρατας ;

«Τι ηταν » ηθελε να ρωτησει , αλλα σαν κατι να την φοβισε. Η φωνη της , ακουστηκε υστερικη , της φανηκε οτι σκεπασε και τον θορυβο του τραινου , που περνουσε εκεινη την στιγμη. Η σιωπη , που ακολουθησε , ηταν τραγικη . Αυτη , σιγουρα σκεπασε τον θορυβο , αλλα και την απολυτη ησυχια , που ειχε αφησει πισω του το τραινο . Το …συγκλονιστικο βλεμμα του παιδιου , μετακινηθηκε , – ασχετα με τους βολβους του – , απο τα … ματια της , στην αγκαλια του .

– Ο γατος μου , ο Αζώρ…Πεθανε χτες….

Η παραφορά της , μεγαλωσε . Γκάζωσε το αυτοκινητο και σε μεσα σε ενα κλιμα …αλλοφροσυνης , περασε τις γραμμες . Οι μνημες του χαμενου ερωτα , κομματιαστηκαν . Θρυψαλα μνημης , ανακατεμενα με δακρυα , κάνανε …φτερα απο το ανοιχτο παραθυρο . Το εκλεισε και εκοψε ταχυτητα .

Και τοτε , της  ηρθε το γέλιο . Στην αρχη , έμοιαζε με …υποψια . Απροσδιόριστο . Ακους εκει ….»ο γατος μου ο Αζώρ» !!!… Μα , ενα γελιο ! Μουγκρισμα , ξεφυσημα , κακάρισμα , ενα ξεφρενο χαχανητο , λεπίδα στην καρδια του στρογγυλοκαθισμενου καημου . Σχεδον , άκουσε το ξεψυχισμα του .

Η βροχη ειχε σταματησει . Η δυση , ματωνε αναμεσα σε μολυβένιες λουρίδες . Η άσφαλτος , βρεγμενη . Ο καημος , εμεινε αψυχος , επανω της .

Δεν γυρισε , ουτε να τον κοιταξει. Ανοιξε το ραδιοφωνο , και σιγομουρμουρισε μαζι με την καλλιτεχνιδα το…..»Σ’ όποιον αρεσουμε….» .

………………………………………………………………………………………………………………………………………

Το γελιο , μακραινει τη ζωη , σκοτωνει τους καημους , (ακομη και τους ερωτικους) , ανοίγει τα  πνευμονια , ομορφαινει το προσωπο , και δημιουργει αξιαγαπητες ρυτιδες …Γελατε .

 
2 Σχόλια

Posted by στο Μαρτίου 28 , 2007 in διηγήσεις

 

2 responses to “Ο ΓΑΤΟΣ ΜΟΥ Ο …ΑΖΩΡ ή πώς πεθαίνει ένας καημός

  1. Allu Fun Marx

    Μαρτίου 28 , 2007 at 19:39

    Καλησπέρα Σίλια.
    Μ’ άρεσε πολύ η ιστορία και το εύρημα «γάτος-Αζώρ»…
    Και πιο πολύ μ΄άρεσε στην αρχή η περιγραφή για το πώς το γέλιο από απροσδιόριστη υποψία έγινε ξέφρενο χαχανητό.
    🙂

     
  2. silia

    Μαρτίου 29 , 2007 at 21:24

    Η ιστορια , ειναι περα για περα αληθινη…εκτος απο …..το σιγομουρμουρισμα του «σ’οποιον αρεσουμε» , μαζι με την καλλιτεχνιδα . Ενταξει ,….ειπαμε …στυλακι , αλλα οχι και τοσο….
    Το γελιο , ειναι πραγματι ο ….κολλητος μου φιλος , χρονια τωρα…..γι αυτο τον ξερω και τον περιγραφω με τοσες λεπτομερειες…..Μου εχει ….συμπαρασταθει , παμπολλες φορες .
    ……………………………………………………..
    Θεωρω , οτι ειναι τιμη μου να με ….διαβαζεις .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: