RSS

Μ.ΣΑΒΒΑΤΟ…(επεισόδια …μπρος στην Ωραία Πύλη)

08 Απρ.

Ανοιξη του ’74 , συγκεκριμενα , Μεγαλοβδομαδα , πανω στη Πινδο……Υπηρεσια υπαιθρου……Λιγο πριν τη μεταπολιτευση……
Απο βραδις , Μ.Παρασκευη , με επισκεφθηκε ο δασκαλος του χωριου και με μαλωσε :
– Ολη τη Μεγαλοβδομαδα , δεν πατησες το ποδι σου στην εκκλησια…..Ντροπη…σέ’χουν και σε εκτιμηση…Παλιοκουμμουνιστρια , που θες να μου χαλασεις ολη τη γιορτη….Που εμεινα εδω πανω , και δεν πηγα πασχαλιατικα στο σπιτι μου , μονο και μονο για να ειμαι μαζι σου , σκατο του …Σταλιν , που εχε χαρη ,που ειμαι ερωτευμενος μαζι σου και δεν σε «καρφωνω» σε καμμια Ασφαλεια , να φας μια «δυσμενή»….να σου πω εγω…(Δυσμενέστερα πού;)
Κλεινοντας του το στομα και με τις δυο μου παλαμες , τον ρωτησα ποτε ειναι η …επομενη Λειτουργια για να …παρευρεθω κι εγω. (Οχι γιατι φοβομουν την «δυσμενη» , αλλα γιατι αφ’ενος ειχα βαρεθει το ιδιο το τροπαριο , αφ’ετερου , ηξερα και τί θα ακολουθουσε , κανοντας του το χατηρι…Κατι που μου αρεζε)…Πηρε τα δυο μου χερια στα χερια του και φιλωντας τα :
– Καμαρι μου γλυκο…..Αυριο , Μ.Σαββατο πρωι , εξτρα Λειτουργια , για να μεταλαβουν τα παιδια του σχολειου……..Λεβεντια μου…Αγαπη μου ομορφη….Και πού εισαι ;….Οχι παντελονι κι αηδιες…..Και δεν θα καπνιζεις στο προαύλιο…
Ετσι , βρεθηκα Μεγαλοσαββατιατικα , στην εκκλησια του χωριου , να φιγουραρω σε περιοπτη θεση , με ενα ηλιθιο φουστανι , που μου ειχε μεινει απο την …Ιπποκρατεια ορκομωσια , και να παρακολουθω τη λειτουργια της ..παιδικης Μεταλαβιάς ….Και ολα κυλησαν κατ’ευχην ,και πλησιαζαμε προς το τελος και ειχα»κανει …κρα» για τσιγαρο, οταν……Βρε , εγω το ειχα προσεξει πως το ματι του παπα – Βλαση ειχε γυαλισει με το που αντικρυσε τον Στεφανακο ,το μονακριβο γιο του Κιτσου (Κιτσος = Χρηστος) να πλησιαζει στο Αγιο Βημα……..Ο Κιτσος…..Ενας ευσταλης , ομορφαντρας , ευκαταστατος (για τα δεδομενα της εποχης και του χωριου) , με ..ομορφη γυναικα , 2000 «κεφαλια» γιδια στην κατοχη του ,και μια ομαδα καλοεκπαιδευμενα κυνηγοσκυλα ,που αλλος κανενας δεν ειχε στο χωριο…..(Ηταν βλεπεις και κυνηγος , παναθεμα τον….ολα τα καλα …επανω του) .
– Μεταλαμβαααανει ο δουουουουλος του Θεουουουου , Στεφανος…….. Τι εγινε μωρε Κιτσοπουλο ; Σκυλεύτηκε η σκυλα σας η γκέκα , να παρουμε κι εμεις κανα καλο κταβ ;(=κουταβι)

– Οχι , ακομη Αγιε Δεσποτα…Μα το ξερει ο κύρης μου…Δεν θα το αμελησει .Ειπε πως θα σου κρατησει δυο , ενα σερνικό κι ενα θηλυκο , με ορθια αυτια , για να διαλεξεις……
Ο παπα-Βλασης , εμεινε με το χερι …μετεωρο…Κοκκινησε κι υστερα χλωμιασε σα νάχε δει τον …Εξαποδω να πλησιαζει στο Δισκοποτηρο ..Τρομαξε να ξαναβρει την λαλια του :
– Τι ειπες ορε παλιοζαγαρι του κερατα ; Τί ηταν αυτο που ξεστομισες ,παλιοχαμενο ορνιο ; …Ειπες την λεξη «θηλυκο» μπρος στην Ωραία Πυλη ;….Πως θα σε μεταλαβω τωρα βρε …»σκουντηγμενο» απο τον Σατανα ;…Πως ;;; Αχ τί να κανω Χριστε μου Μεγαλοδυναμε ….τι να κανω ;;;Ειπα και το ονομα σου πανω απ’το Αγιο Δισκοποτηρο…..
Πανικος….Το …εκκλησιασμα αναστατο…..Ο Στεφανακος να κλαιει…Η μανα του Στεφανακου , να κλαιει κι αυτη…..Ο Κιτσος , ο μπαμπας του Στεφανακου βγηκε οργισμενος στο προαυλιο για να καπνισει….(Μαλλον για να χαζεψει την «αρραβωνιαστικια» του Αστυνομου βγηκε . Μια διμετρη γυμναστρια απο την Βερροια , που ειχε ερθει για Πασχα στο χωριο και καθοταν ολο εξω απο την Εκκλησια γιατι την ….πειραζε η μυρουδια απ’το λιβανι)….

Ηθελα να χαχανισω….ηθελα να παρω αγκαλια τον δυστυχο τον Στεφανο και να σφουγγισω τα δακρυα του ….ηθελα να βγω εξω στο προαυλιο να κανω συντροφια στη γυμναστρια του Αστυνομου…ηθελα να φυγω τρεχοντας …..Τιποτα ομως απ’ολα αυτα δεν εκανα , γιατι – πιο πολυ το εννοιωσα παρα το ειδα – , ο δασκαλος απο τα αντρικα στασιδια , με ικετευε να μεινω εκει που ημουν και …οπως ημουν …ασαλευτη…Αμεσως μετα…ανελαβε δραση . Κινηθηκε προς τον Αμβωνα…ειχε αποφασισει να παρει την κατασταση στα χερια του….

– Παπα-Βλαση , κυρα παπαδια , Προεδρε , Αστυνομε , αγαπητη φιλοξενουμενη μας (κατα ενα τροπο …μαγικο , μεχρι και η γυμναστρια ειχε μπει μεσα στην εκκλησια , ισως γιατι δεν θυμιατιζε πια κανεις), αγαπητοι μου χωριανοι , γονεις  και συγγενεις των μικρων μου μαθητων (εμενα , με ειχε ξεχασει ;  εννοιωσα να θυμωνω)…..Ενταξει , ο Στεφανος…αμαρτησε…ΟΜΩΣ….πριν αμαρτησει πρεπει να σας ομολογησω ,οτι εγινε αιτια να επιτελεσθει ενα θαυμα….Η απολυτη …σιωπη….Μεχρι κι εγω , κρατουσα την ανασα μου . Ο Στεφανακος , εμοιαζε αποσβολωμενος …Δεν κοιταγε πουθενα…ειχε περασει σε αλλη διασταση .

…….Εγινε αιτια να ερθει η γιατριντσα μας(εγω ημουν αυτη) στην εκκλησια . Την παρακαλεσε -αφου πηρε φωτιση απο τον Αγιο Χριστό – να ερχεται που και που εδω και να εκκλησιαζεται σαν καλη Χριστιανη και ελληνιδα , που ειναι ….Μη με ρωτησετε απο που το ξερω…..το ξερω…Παντα ο δασκαλος ξερει τί κανουν οι μαθητες του…..Ελα , πατερ Βλαση….ελα …μεταλαβε το το αμαρτωλο…..ειναι θελημα του Θεου….

Πυτιριδα απ’το κεφαλι του Στεφανου , να επεφτε κατω , …θα εκανε κροτο…..Τα δακρυα του εκκλησιασματος…θα μπορουσαν να ξεδιψασουν …καραβανι στην ερημο ….Κι αμεσως μετα :

– ….εις το ονοοομαααα του Πατροοοος και του Υιουουου και του Αγιιιιου Πνευμααααατος…

Και ο Στεφανακος , μπουκωθηκε την Μεταλαβια , εν μεσω χειροκροτηματων και βρεγμενων ασπασμων…(μεχρι και η γυμναστρια -η γκομενα του Αστυνομου-τον φιλησε ….στο στομα ;;;; ή μου φανηκε ; )

…………………………………………………………………………………..

Αβυσσος ….ιδεολογικη , μας χωριζε εμενα και τον δασκαλο….Ωστοσο , την ιδια εκεινη μερα….εξουθενωμενοι και οι δυο απο ….τα γελια , συμφωνησαμε , πως ειναι καλο που και που να …εκκλησιαζομαι κι εγω .

 
12 Σχόλια

Posted by στο Απρίλιος 8 , 2007 in διηγήσεις

 

12 responses to “Μ.ΣΑΒΒΑΤΟ…(επεισόδια …μπρος στην Ωραία Πύλη)

  1. γιώργος

    Απρίλιος 9 , 2007 at 14:23

    Χριστός Ανέστη…
    Χρόνια Καλά, γεμάτα υγεία και ευτυχία…
    Εύχομαι, οι προσδοκίες σου να πραγματοποιηθούν…

    Και πάλι, Χρόνια Καλά…

     
  2. stranger12

    Απρίλιος 9 , 2007 at 16:38

    Καλή Ανάσταση!!! Αυτό το κείμενο κατάφερε να με κάνει να αντιπαθήσω ακόμα περισσότερο τους παπάδες!!!

     
  3. silia

    Απρίλιος 11 , 2007 at 10:43

    @γιωργος
    Σ’ευχαριστω…Πραγματι , τα «Χρονια καλα» ειναι για μενα τουλαχιστον , καλυτερη ευχη απο το «…πολλα».

    @stranger12
    Σ’ευχαριστω και αντευχομαι….
    Μην εισαι ομως τοσο αυστηρος…..Μη ξεχνας , οτι για εκεινη τουλαχιστον την εποχη , ο παπας , ηταν εντελως αγραμματος , ενω ο δασκαλος υποτιθεται οτι ειχε καποια ακαδημαϊκη μορφωση .
    …Ολα , ειναι θεμα …παιδειας (με την ευρεια της εννοια).

     
  4. hliaxtina

    Απρίλιος 11 , 2007 at 17:27

    Γιατρίνα μου
    Χριστός Ανέστη
    Χρόνια ΚΑΛΑ (συμφωνώ και επ’ αυξάνω)!

    Θέματα παιδείας και μόρφωσης, όντως, που δεν εξασφαλίζονται με πτυχία και διδακτορικά….

     
  5. melomenos

    Απρίλιος 12 , 2007 at 09:20

    😀 εγώ θα γέλαγα ακόμα!!!
    αλλά δυστυχώς οι παπάδες ακόμα έτσι σκέφτονται!
    καλημέρα σου

     
  6. anlu

    Απρίλιος 12 , 2007 at 18:46

    Μιλάμε για πολύ γέλιο! Το δε «μπάλωμα» αποθέωση! 😉

     
  7. athemita

    Απρίλιος 13 , 2007 at 07:33

    πολύ ωραία! και πού να διαβάσεις τα βάσανα του Σωτηράκη μου…

     
  8. Allu Fun Marx

    Απρίλιος 13 , 2007 at 14:18

    Να σαι καλά … Γέλασα πολύ.
    Σαν ταινία μικρού μήκους είναι…
    Μπράβο Σίλια

     
  9. Rodia

    Απρίλιος 13 , 2007 at 20:03

    Ωραία τα διηγείσαι! Τρέχουν οι εικόνες μπροστά στα μάτια μου. 🙂

     
  10. silia

    Απρίλιος 15 , 2007 at 10:57

    Λοιπον , παραξενο μου φαινεται , οτι πολλοι απο σας , επικεντρωθηκατε στην ..αστεια πλευρα αυτης της διηγησης…..Περιμενα να σας ελκυσει περισσοτερο το ….ερωτικο υποβαθρο , που …αχνοφεγγει στο βαθος αυτου του γραπτου…..
    Πλακα κανω…..
    Το γελιο , οπως ειπα κι αλλου , μακραινει τη ζωη , ομορφαινει το προσωπο , ανοιγει τα πνευμονια , και δημιουργει …αξιαγαπητες ρυτιδες .
    Ας γελαμε λοιπον…ολο και πιο συχνα..πιο πολυ…πιο δυνατα…για πιο πολλη ωρα ….πιο φασαριατζιδικα ….
    Σας ευχαριστω για τα καλα σας λογια….

     
  11. ghteytria

    Ιουλίου 12 , 2007 at 10:30

    ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ να μην τα έχεις κάνει βιβλίο αυτά όλα… Κι αν παρ’ ελπίδα ΔΕΝ… θα σε παρακαλούσα να τα συγκεντρώσεις και να το κάνεις.
    Θαυμάσιες περιγραφές και τόσο συγκινητικά δοσμένοι οι χαραχτήρες. Και με απίστευτη τέχνη οι λεπτομέρειες, που δημιουργούν φοβερές εικόνες. Κάτι σαν σενάριο. Νιώθω να τα είδα όλα σαν να ήμουν εκεί. Μεγάλο χάρισμα καλή μου. Μεγάλο.
    Ξέρεις Σίλια καμιά φορά η ηλικία έρχεται με την απέραντη ομορφιά της. Κουβαλά μνήμες, σοφία, αξίες και αισθήματα που είναι καλά κρυμμένα όταν είσαι νέος και καλώς συμβαίνει. Μεγαλώνοντας όμως, έρχονται όλα αυτά στην επιφάνεια και σκορπούν φως. Απέραντο φως. Αν και κρίνοντας από τις χρονικές αναφορές σου, καταρρίπτεται ο μύθος της μεγάλης ηλικίας που μας έχεις περάσει αγαπητή μου! 🙂
    Θεωρώ ότι είσαι στην κατάλληλη ηλικία για συγγραφή…
    Σε θαυμάζω και ειλικρινά, σε νιώθω φίλη μου από τις περιγραφές σου!
    Ένα μεγάλο ευχαριστώ που τα μοιράζεσαι μαζί μας…

     
  12. microsurfer

    Απρίλιος 16 , 2009 at 20:38

    Όταν ζεις τέτοια πατροπαραδοτα κλισέ σε κάνουν να νιώθεις ότι παίζεις σε κωμική μίνι σειρά του μέγκα 😛 Ευτυχώς που μερικοί τα κρατάνε ακόμα και ας φέρνουν γέλιο.

    Χρόνια πολλά και καλή ανάσταση 🙂

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: