RSS

Η ΒΑΛΙΤΣΑ….

18 Ιον.

…..Ξερω πολυ καλα και ποιος ειμαι και που ειμαι και απο που ερχομαι και που πηγαινω , κι ας εχω γυρω μου ενα σωρο ανθρωπους , που προσπαθουν να με …πεισουν για το αντιθετο . Ειμαι ο Κονσταντίν……μμμμ….τελος παντων , δεν το θυμαμαι αυτη τη στιγμη , απο την Ευπατόρια της Κριμαίας . Ειμαι ζωηρος νεαρος και κατεβασα ενα βαρυ μελανοδοχειο (γεματο μελανι ….χα χα χα) στο κεφαλι του Αστυνομου που με ανεκρινε στο γραφειο του για ….δεν θυμαμαι ακριβως για ποιο πραγμα . Αυτο εγινε αιτια να βρεθω για τρια χρονια σε γκουλανγκ στη Σιβηρια , ….42 μερες ταξιδευαμε με τον Υπερσιβηρικό μεχρι να παμε…..Ημουν ψαρας στη Ιαπωνικη θαλασσα…Εξορια-εξορια , αλλα στο τελος μας πληρωσαν με ενα βαρελακι μαυρο χαβιαρι τον καθενα , ….οχι οπως εδω στην Ελλαδα που σε στελνουν εξορια και σου δινουν …μονο ξυλο ….Τι ειπα ; …Ελλαδα ; Λοιπον κοιτα να δεις….τωρα σαν να θυμηθηκα….Μα ναι….ΤΩΡΑ ζω στην Ελλαδα ….σε μια πολη ….Θεσσαλονικη τη λενε , μα δεν μοιαζει με την Θεσσαλονικη που μας εφερε ο πατερας μου……Τωρα που ειπα «πατερας μου»….Υπαρχουν πραγματα , που δεν μπορω να καταλαβω …..Λογου χαριν , σ’αυτη τη Θεσσαλονικη , που δεν ειναι η Θεσσαλονικη του 1937 ,που γνωρισα , ζω σ’ενα σπιτι με καποιους που δεν γνωριζω καθολου , αυτοι ομως , μου συμπεριφερονται σαν να με γνωριζουν ….και ιδιως αυτη η νεα γυναικα με τα δυο παιδακια , εννοει να με αποκαλει «πατερα» ….και ολο κλαίει….ολο δακρυσμενη ειναι …ιδιως οταν μου μιλα….Καλα….δεν προκειται ποτε στη ζωη μου να ξεχασω οταν καποιος , που εμοιαζε με γιατρος αλλα δεν ηταν , (δεν φορουσε ακουστικα στο λαιμο του) της ειπε μια γερμανικη λεξη – κατι σαν ….Αλτσχάιμερ…θαρρω – , πλανταξε στο κλαμμα , εμοιαζε και τρομοκρατημενη τοσο που μου ηρθε να τον μαλωσω αυτον τον γερμανο γιατρο «μαϊμου»…..Τωρα το τί γυρευα εγω μαζι της …μου διαφευγει αυτη τη στιγμη …..Ειναι κι εκεινη , η αλλη , η ηλικιωμενη , με τα μεγαλα ματια …..Αυτη , μαλιστα….Δεν λεει πολλα , δεν κλαψουριζει , μου κανει τσαϊ , βαζει κρυφα και λιγο μπράντι και πινει μαζι μου ,και….αχ ….καλη της ωρα …μου μιλα για την Ευπατόρια και μου λεει πως καποτε θα παμε ταξιδι εκει , μαζι ,……Και οταν τη ρωτω , ποτε ειναι αυτο το «καποτε» , μου απαντα με χαμογελο «αυριο»….παντα με χαμογελο….Αλεξανδρα την λενε…Πρεπει να ηταν πολυ ομορφη στα νιατα της…….Πω , πω …. ξεχαστηκα ….. Σημερα ειναι αυτο το …»αυριο»…το ξερω πολυ καλα ….Πρεπει να ετοιμαστω …. Λοιπον , εχουμε και λεμε ……την παλια μεγαλη βαλιτσα , που ειχα στη Σιβηρια….μμμ καλη ειναι….Τι θα παρω μαζι μου ; για να δουμε……

– Μπαμπα ;….τι κανεις αυτού ; Γιατι κατεβασες τη βαλιτσα ;

– Καλημερα σας , καλη μου . Φευγω ταξιδι …Καλοκαιριασε πια ….Διακοπες στην золотой пляж (χρυση παραλια) της ομορφης Κριμαίας .Θα μεινω ολο το καλοκαιρι , γι αυτο και η …μεγαλη βαλιτσα …… Μα , γιατι κλαίτε επιτελους ;τι σας συμβαινει ;

– Τιποτα , τιποτα…κατι μπηκε στο ματι μου…..Θελεις να ερθω μαζι σου ; Να σε βοηθω με τη βαλιτσα….Να μου μιλας για την ομορφη πατριδα σου…. Θα σε παω και με το αυτοκινητο ….Κοντα ειναι ….μιση ωρα δρομος ….τί λες ;

– Ειστε πολυ γενναιοδωρος ανθρωπος , καλη μου ,….φιλοτιμη , γαλαντομος ,…μια λεβεντιά …. Παμε λοιπον …. Θα σας κανει και καλο σ’αυτη την …ψιλοκαταθλιψή σας η θαλασσα . Η…. золотой пляж «ζαλατόϊ πλιάς» , ειναι απο τις …πιο γλυκες παραλιες της Μαυρης Θαλασσας , λενε ….. Καθαριζει η ψυχη σου απ’ τις μαυρίλες …… Τη βαλιτσα , θα την κρατω εγω …..Σας παρακαλω…Τί …καβαλλιέρος θα ημουν αλλωστε ;….

……………………………………………………………………………………………………..

– Λοιπον μπαμπα , τι λες ;…..σου αρεσε ; Πρεπει να πηγαινουμε πισω σιγα – σιγα …..η ωρα περασε …..

– Εχεις δικιο γλυκια μου Άννιτσκα….Ηταν θαυμα…Ηταν ενα υπεροχο απογευμα ….Εγω και η μονακριβη μου κορη , σε μια τοσο ομορφη παραλια …Αλήθεια πως ειπες πως το λεν το μερος ;

– Μαρώνεια ….. Παμε ….Μαζευει συννεφα . Θα βρεξει…..

– Ναι , θα βρεξει….Φυσάει κιόλας….Τί περιμενεις ;…Νοεμβρης μηνας ….. Παμε , ετοιμος…….. Εϊ….. τη βαλιτσα σου δεν θα την παρεις ; Την ξεχασες ; Μη περιμενεις απο μενα Άννιτσκα ….Ειμαι γερος ανθρωπος …..

– Δικια σου ειναι η βαλιτσα μπαμπα ……

– Δεν εισαι με τα καλα σου ….. Απο πού σου ηρθε αυτο ; ….. Η βαλιτσα ηταν παρατημενη εδω , απο τοτε που ηρθαμε ……. Φανταστηκα οτι ηταν δικη σου ….. Οχι ;…..Τελος παντων…… παμε……αστην την βαλιτσα ….μη σκοτιζεσαι …. Αδεια φαινεται , αλλωστε ….. ελαφρια ειναι ……. Παει , παραλόγησαν οι ανθρωποι ….ξεχναν δεξια κι αριστερα τις βαλιτσες τους …..Παμε ….Θα την παρει η παλιρροια ……το βραδυ…..οταν θα «σηκωθει» η θαλασσα ….. Παμε .

—————————————————————————— ——————————————————————————

Αυτη την ιστορια , που – λιγο πολυ – ειναι αληθινη , την εγραψα μετα απο προτροπη – προσκληση του διαδικτυακου μου φιλου stranger12 .…..Την αφιερωνω νοερα , (μερα που ειναι….17-6 ) σε εναν απο τους πιο ομορφους και γλυκους αντρες του κοσμου , που γνωρισα στη ζωη μου …….. Τον πατερα μου .

 
16 Σχόλια

Posted by στο Ιουνίου 18 , 2007 in Μνήμες, διηγήσεις

 

16 responses to “Η ΒΑΛΙΤΣΑ….

  1. nik-athenian

    Ιουνίου 18 , 2007 at 19:26

    Καλησπέρα.
    Διαβάζοντας την ιστορία σας, ήταν αδύνατο να μην πάει το μυαλό μου στο φιλμ Κοκτεμπέλ του Κλεμπνίκοφ.
    Το αποσπασματικό ύφος που δοκιμάσατε είναι αρκετά υπαινικτικό και όταν έφτασα στο τέλος του κειμένου χρειάστηκε να ξαναγυρίσω στην αρχή για να συνδέσω πια με τη δεύτερη ανάγνωση τα κομμάτια ενός ανθρώπου και μιας σχέσης.
    Ο τυπικός ρώσικος ουρανός και το σκοτεινό νερό , είναι έτοιμοι να σμίξουν και να τραβήξουν στο βυθό ή στα ύψη, μια ανθρώπινη ιστορία κλεισμένη μέσα στη βαλίτσα

     
  2. anlu

    Ιουνίου 18 , 2007 at 19:51

    Τίποτα λιγότερο…τίποτα περισσότερο από αυτό 😉

     
  3. melomenos

    Ιουνίου 18 , 2007 at 20:17

    αληθινοί διάλογοι και η ζωή πάντα ταξιδεύτρα!
    🙂 καλησπέρα σου

     
  4. Γρηγόρης

    Ιουνίου 18 , 2007 at 21:01

    … μια βαλίτσα τελικά γίνεται πηγή έμνευσης….

    ή

    ένα κομμάτι ζωής.

    Βαλίτσα της φυγής και του ταξιδιού , του χωρισμού και του πόνου.

    Θα ήθελα κάποτε ένα κόσμο που δεν θα υπάρχουν βαλίτσες.
    Γυμνοί άνθρωποι μόνο με τις ιδέες και τη καρδιά τους. Χωρίς τα άχρηστα βαρίδια.
    Και πίστεψέ με «Άννιτσκα» κουβαλάμε πολλά άχρσητα βαρίδια στις βαλίτσες κάθε είδους….

    ( υπέροχη η περιγραφή και … πολλά βάσανα το παρελθόν…)

     
  5. stranger12

    Ιουνίου 19 , 2007 at 12:40

    Ποτέ δεν με απογοητεύεις! 😉

     
  6. Φάνης

    Ιουνίου 19 , 2007 at 15:37

    Όλη η ζωή κλεισμένη σε μια άδεια βαλίτσα. Που ταξιδεύει συνεχώς και είναι πάντα στο ίδιο μέρος. Αυτή τη ζωή, στο διάλειμμα της άνοιας, ο κάτοχός της σου την χαρίζει. Προσποιείται ότι είναι δική σου ή αδιαφορεί, για να σε ενθαρρύνει να την κουβαλήσεις παρακάτω. Ο κύκλος της ζωής σε κείμενο Κάφκα ή ταινία Κισλόφσκι. Άραγε, σ΄αυτά του τα διαλείμματα, συνειδητοποιεί πόσο τυχερός στάθηκε που παραδίδει σε τέτοια θυγατέρα;
    logo

     
  7. Ο θειος Ισιδωρος

    Ιουνίου 20 , 2007 at 10:46

    Αυτο συνεβη και στον δικο μου πατερα για 8 ολοκληρα χρονια, μεχρι που εφυγε χωρις τη ….βαλιτσα.
    Ωρες ωρες σκεφτομαι οτι μπορει να την κουβαλησω κι εγω κι αναρωτιεμαι:
    -Που θα παει τελοσπαντων αυτη η βαλιτσα?

    ΥΓ
    τα δακρυα που αναφερεις ποτε δεν τ΄αφησα να τρεξουν, αντιθετως τον περιβαλαμε ολοι με χαρα και χιουμορ για να μην κανουμε τη βαλιτσα πιο βαρια, γι αυτον και για εμας.
    Την καλημερα μου!

     
  8. Allu Fun Marx

    Ιουνίου 22 , 2007 at 09:35

    Σίλια, αυτό το ποστ είναι πραγματικά σαν μικρού μήκους ταινία…
    Τρυφερό και ευαίσθητο κείμενο, χωρίς να εκβιάζει όμως την συγκίνηση με μελό κλισέ.

    Καλημέρα Σίλια…

     
  9. envain

    Ιουνίου 23 , 2007 at 06:30

    τα σέβη μου
    για τον μπαμπά σου
    και για το κείμενο.
    Καλημέρα!

     
  10. anthrakoryxos

    Ιουνίου 24 , 2007 at 03:02

    Θα σταθώ εδώ :
    Παμε ….Θα την παρει η παλιρροια ……το βραδυ…..οταν θα “σηκωθει” η θαλασσα ….. Παμε .

    Και θα σου πω, ότι θα έχω πράγματα να θυμάμαι, μέσα απο τις ιστορίες σου.
    Αν για κάποιο λόγο πάλι, δεν θα μπορώ να τα θυμάμαι, θα υπάρχουν εικόνες -είμαι σίγουρος-, όπως μια παρατημένη βαλίτσα, που θα μου φαίνονται γλυκύτατα οικίες.
    Και είναι τόσο όμορφο αυτό..

     
  11. silia

    Ιουνίου 24 , 2007 at 11:15

    @ Nik-Athenian
    Εκλαμβανω σαν επαινο το γεγονος οτι ενας «αναγνωστης» σαν κι εσας , επανερχεται και ξαναδιαβαζει ενα κειμενο μου ….
    Οσο για την ομολογουμενως εξοχη ταινια στην οποια αναφερεστε …… ναι , η ζωη μου με τον πατερα μου ηταν παντα ,ενα road movie …. μια περιπλανηση , ενα ταξιδι…ομως παντα …νοερο . ….Ποτε στην αληθεια , δεν ταξιδεψαμε μαζι …..και προπαντος στην Ευπατόρια ,που τοσο αγαπουσε…… Ουτε καν μονη μου ταξιδεψα εκει …… Μετα το δικο του μεγαλο….ταξιδι , θεώρησα οτι δεν θα ειχε κανενα νοημα για μενα …..Αλλωστε οι τόποι αλλαζουν με τον καιρο…….Κι αυτο με τρομαζει …..
    Σ’ευχαριστω που ασχολεισαι μαζι μου ….(ΩΠΑ!!!….ενικος…πηρα θαρρος)

    @ AnLu
    Γεια σου λιτή , δωρική μου φιλη .

    @ melomenos
    «…….και η ζωη ,παντα ταξιδεύτρα….»
    Και η φαντασια και οι μνημες μας , …..τα καράβια μας

    @ Γρηγορης
    Κι ομως , χρειαζονται οι βαλιτσες στα ταξιδια μας…. για την επιστροφη ….Τοσες εικονες και μνημες , πού θα τις βαλουμε ;
    Κι ο ….Νους , μια βαλιτσα ειναι .

    @ Stranger12
    Ουτε εσυ , μικρε δραπετη….Πως παει το καλοκαιρι χωρις δουλεια ; Ζαχαρη….φανταζομαι …

    @ Φανης
    Σ’ευχαριστω φιλε μου για το ….λυτρωτικο κλαμμα που μου χάρισες…..
    «……. Αυτή τη ζωή, στο διάλειμμα της άνοιας, ο κάτοχός της σου την χαρίζει. Προσποιείται ότι είναι δική σου ή αδιαφορεί, για να σε ενθαρρύνει να την κουβαλήσεις παρακάτω. Ο κύκλος της ζωής …..»
    Αυτο σκεφτόμουν πάντα αναζητωντας την παρηγορια …..

    @ Ο θειος Ισιδωρος
    Απο ό,τι τουλαχιστον αναφερει η ….Ιατρικη , ναι …..κι εσυ και εγω (συγνωμη για τον ενικο, αλλα τελευταια αρχισα να νοιωθω πιο ανετα μεσα στο Διαδικτυο….και δεν ξερω ακομα αν ειναι καλο αυτο) ,……εχουμε πολλες πιθανοτητες να την …. κουβαλησουμε αυτη την βαλιτσα . Ομως , η Ιατρικη ειναι μια πονηρη και αλαζονικη…..μαϊμου , που οταν δεν ξερει τι ακριβως να σου απαντησει …το ριχνει στην κληρονομικοτητα ……και στην Ιδιοσυστασια .
    Οσο για το υστερογραφο σου ……εχω να πω ….»μπραβο σας» ,….Εγω , δεν το πολυκαταφερα…..Λενε οτι οι βορειοανατολικες ρατσες , εχουν ενα ιδιαιτερα ευαισθητο συναισθηματικο μπακγκράουντ .
    Τιμη μου , να τριγυρνας στις γειτονιες μου .

     
  12. silia

    Ιουνίου 24 , 2007 at 12:27

    @ Allu-Fun-Marx
    Λοιπον , οταν ημουνα μικρη , ειχα δει μια ταινια , οπου τραγουδουσε η Μαιρη Λιντα , και απο τοτε μου καρφωθηκε στο ….ακατοικητο , να ασχοληθω με τον κινηματογραφο …..(λες να φταιει αυτο ; )….Ομως εφαγα το ξυλο της …αρκουδας απο την μανα μου οταν της το ανακοινωσα και ετσι ολη η ιστορια ατονησε …. Ημουν και καλη μαθητρια στο σχολειο…Ατυχησε η 7η Τεχνη…..
    Σ’ευχαριστω . Ηταν μια πολυ ωραια φιλοφρονηση .

    @ envain
    ….Ηταν οντως ενας αξιοσεβαστος ανθρωπος…Απο ολες τις σκοπιες….Για το κειμενο , τί να πω …..
    Νοιωθω περηφανη , που δεχεται τον σεβασμο σου .
    Καλημερα και σε σενα .

    @ anthrakoryxos
    Μια παλίρροια η ….ανοια , που καποιο βραδυ , …καταπινει τις «βαλιτσες» , καποιων ανθρωπων ….
    Σου ευχομαι να μην το δεις ποτε αυτο ….. Παντα να κρατας την βαλιτσα σου μαζι σου….σφιχτα στο χερι σου .
    Αυτο που ειναι ομως ιδιαιτερα θλιβερο , ειναι οτι η ζωη μας, αλλαζει μερα με τη μερα και δεν πολυσυμβαινει πια αυτο , που περιγραφει παραπάνω ο θειος Ισίδωρος …..Οι ανοϊκοι γεροντες ανθρωποι πια , δεν ξεχνανε τις βαλιτσες τους στον δρομο …..Δεν πολυκυκλοφορουν ….γι αυτο …… Ειναι καλα «ασφαλισμενοι» στα διαφορα «ΙΔΡΥΜΑΤΑ»….που φροντιζουν να μην παρατιουνται οι βαλιτσες στους δρομους και «βαζουν σε ….κοπο» τους οικειους τους …..
    Συγνωμη , για το ….θλιμενο του σχολιου μου ….. αλλα ετσι νοιωθω , οταν βλεπω σιγα-σιγα τις «φωλιες»(οικογενειακη θαλπωρη) να …χανονται .

     
  13. εφηβων βουλη

    Ιανουαρίου 27 , 2009 at 11:46

    ba..litsa.com

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 30 , 2009 at 15:24

      @ εφηβων βουλη
      ? ….
      Αν … καταλάβαινα κιόλας …

       
  14. amelinia

    Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 09:32

    τι συγκινητική ιστορία Σίλια μου. ένιωσα ένα κόμπο στο λαιμό σαν τη διάβαζα..

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 30 , 2009 at 15:27

      @ amelinia
      Είναι πολύ πικρό να βλέπεις το πρόσωπο αυτών που αγαπάς , να το έχει «καλύψει» και να το έχει αλλοιώσει η … Άνοια …
      Σου εύχομαι , να μην το ζήσεις ποτέ .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: