RSS

Daily Archives: Ιουλίου 10 , 2007

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ ….. ΖΩΗΣ …. (Μακρόνησος)

Υπαρχουν τοποι πολλοι που θα’θελα να παω , πολλα ταξιδια που σχεδιαζω να κανω , χωρες που ονειρευομαι να γνωρισω , πολεις που μελετω να περπατησω , εξοχες που σκοπευω να αποθανατισω σε φιλμ , …..προορισμοι ζωης ……. Καποιους απο αυτους , με προσκαλεσε ο φιλος Adonios , να γραψω …… Ομως …… Ομως δεν θα το κανω , οσο κι αν μου ειναι συμπαθης . Ή μαλλον , δεν θα κανω ακριβώς αυτο που μου ζητησε , αλλα θα κανω κατι αλλο ……. Θα γραψω για τα …. ξάγναντα και τις ….κόχες αυτου του Συμπαντος Κοσμου , που ονειρευτηκα να βρεθω αλλα ….ΠΟΤΕ , μα ποτε , δεν θα τα …. καταφέρω .
Και επειδη ειμαι ….φλυαρη , θα το κανω σταδιακα , σιγα – σιγα . Καθε τοσο . Ενας προορισμος ….αδύνατος σε καθε ποστ μου ….Και ετσι θα γεμισει το μπλογκ μου ταξιδια , πηγαιμους , δροσιά (τα δακρυα παντα δροσιζουν) …Θα γινει ενα … καλοκαιρινο μπλογκ , γεματο εικονες , χρωματα , μυρουδιες , αυρες και αεράκια , που ποτε , μα ποτε δεν θα μπορεσω – δια ζωσης – να ….απολαυσω . Το «γιατι» , θα το αντιληφθειτε , θα το νοιωσετε , θα το καταλαβετε και θα το βιωσετε βημα – βημα , μαζι μου , σ’αυτο το …. ονειρικο ταξιδι …στο ….ΑΔΥΝΑΤΟ .
Παμε λοιπον…….

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΖΩΗΣ 1ος ……. (Μακρόνησος)
———
————————————————-
images.jpg

Η Παναγιωτα Χατζη , ηταν ο πρωτος ανθρωπος που μου ….έκανε «ΚΛΙΚ» εκει πάνω . Πίνδος , 1136 μετρα υψομετρο ….. Λαχανιαζες με το παραμικρο …. Φλεβαρης του 1974 ….Υπηρεσια υπαιθρου για μια νεαρη γιατρο …..
Λεπτοκαμωμενη γυναικα…. δεν θα την ελεγες ψηλη ….. Χερια νευρικα , αεικινητα ….. Ομορφα μεγαλα ματια ….. Στο χρωμα του ωριμου καρυδιού ….. 50άρα τοτε …… Μαυροντυμενη .
Επιλεχθηκε απο τον Κοινοταρχη να με βοηθαει στο συγυρισμα και την καθαριοτητα του Ιατρειου και να με συνοδευει στις επισκεψεις μου στα ….»όμορα» χωρια για εβδομαδιαιο ιατρειο , πραγμα που γινοταν με πεζοπορεια πανω στο βουνο , γιατι δεν υπηρχε αυτοκινητο στο χωριο , ουτε αλλο ειδος τροχοφορου …..
«Πανάγιω , θα προσεχεις την γιατρίντσα – μαυρα ματια καναμε μεχρι να δουμε γιατρο εδω πανου – ….Μην την γαυγισει κανενα παλιοζαγάρι , μην συναπαντηθει με την αρκουδα , μη της λάχει κανα κουνάβι και ….σκιαχτει»……. ηταν η ….εντολη του Κοινοτάρχη . …. Τοτε , νομιζα , ότι απλα ήθελε να αστειευθει και να με εντυπωσιασει . Ηταν αρχη ακομα …..

Γιναμε φιλες …… Καναμε πορειες στο βουνο για να μαζεψουμε ξυλα και δαδιά για το Χειμωνα και μου ….μιλουσε . Κατεβαιναμε στο ποταμι για να ψαρεψουμε καμμια «μπριάνα» ή πεστροφα και ….μου μιλουσε . Πηγαιναμε μαζι στα κοντινα πανηγυρια , να ακουσουμε κανενα κλαρινο και ….μου μιλουσε . Και τα βραδυα στο τζακι της μπροστα , παρεα με τις αγαπημενες της γατες , παλι μου μιλουσε ….Ειχε τοσα να μου πει … Τοσα πολλα …. Ετσι εμαθα για τη ζωη της ……
Ηταν μια αρκετα μεγαλη και «καλοδεμένη» οικογενεια καποτε . Πατερας , μητερα , δυο αδερφια μια αδερφη παντρεμενη με ενα αρσενικο μωρο και τον αντρα της που εμενε μαζι τους και η Πανάγιω , η πιο μικρη ….. 17 χρονων , οταν «κατέβηκαν» οι Γερμανοι κατακτητες στα μερη τους . Μια ριπή απο τα «θάμνα», ερριξε κατω δυο γερμανους αξιωματικους . Την αλλη μερα οι Γερμανοι , μαζεψαν ολους τους αντρες στην εκκλησιά του διπλανου χωριου και βαλανε φωτια στην εκκλησια …. Παει ο πατερας και τα δυο της αδερφια ….. Ο γαμπρος εκεινη τη μερα ελλειπε . Σαν γυρισε , δεν τον σηκωνε πια ο τοπος . Εφυγε στο «βουνο» …. με τους ανταρτες . Πηρε και την γυναικα του μαζι , αφηνοντας το μωρο στην Παναγιωτα και στην μανα της . Δεν ….ξαναγυρισε κανεις τους . Σαν αρχισε η υποχωρηση του «αντάρτικου» , η Παναγιω πηρε ενα βραδυ το παιδακι και για ενα λογο , που ποτε δεν μου ομολογησε , εφυγε κι αυτη για το ….βουνο . Εζησε εκει ενα περιπου χρονο . Το μικρο , το εχασε απο την πεινα και τις κακουχιες του βουνου ….Η ιδια σε καποια φαση , οταν ολα ειχαν καταρρευσει , συνεληφθη , δικαστηκε με συνοπτικες διαδικασιες και φυλακιστηκε ….στη Μακρονησο ….. Τρια χρονια μετα , ξαναγυρνωντας στο χωριο , βρηκε το σπιτι αδειο . Της είπανε οτι η μανα της ειχε πεθανει μετα απο βραχυχρονη αρρώστια ……….

………………………………………………………………………………………………………………..
Το πρωτο βραδυ της μεταπολιτευσης , βγηκα στην πλατεια του χωριου και μπλεχτηκα με το χαρουμενο πληθος … Αντρες , γυναικες , παιδια , σκυλια , μεχρι και τα γίδια στους δρομους ….. Αργοτερα , οι γυναικες , τα συμμάζεψαν . Οι αντρες , δεν συμμαζευτηκαν εκεινο το βραδυ . Μαζευτηκαν στο μοναδικο καφενειο και πινανε «σταφιδάτο» κρασι , πυροβολωντας που και που στον αερα , μεχρι το πρωί ….Εμεινα να πινω μαζι τους . Κοντα στα ξημερωματα , γυρνωντας στο σπιτι ψιλοπιωμενη , μπηκα στης Πανάγιως (ειχε φως ακομα) , για να τη χαιρετησω ….. Τα ματια της ηταν υγρα και μου φανηκαν πιο μεγαλα ….Σαν να ειχε ψηλωσει κιόλας …… Μου εδωσε ενα ποτηρι νερο , με συνοδεψε μεχρι το σπιτι μου (απεναντι ηταν) , μου εστρωσε προχειρα και με καληνυχτισε με ενα χαδι στο ώμο ….. «Αυριο» μου ψιθυρισε και εφυγε ελαφροπατώντας …. Μου φανηκε πως σιγοτραγουδουσε κιόλας , αλλα μπορει και να το ειδα στον υπνο μου …. αλλωστε ημουν και λιγο πιωμενη .
Την επαύριο , δεν μου ειπε τιποτα . Ουτε την αλλη , ουτε την παράλλη …. Μια βδομαδα μετα , οταν αρχισε να κατακαθίζει ο ….»κουρνιαχτος» της γιορτης , τοτε μιλησαμε .

– Θελω να πας στο ….. νησι , να δεις τη φυλακη μου . Το θελω πολυ . Θελω να πας και να μου πεις πως ειναι …. Αν υπαρχουν τα κρεββατια μας , οι παγκοι οι σανιδενιοι που τρωγαμε , αν η … Ανατολη ειναι ακομα ομορφη απο το υψωμα απεναντι ….. Εχω ξεχασει και μια φωτογραφια μου εκει ….να ψαξεις …. ειμαι μαζι με τα αλλα τα κοριτσια .Ειναι ωραια φωτογραφια ….γελαμε …παιζουμε με τα τενεκεδένια μας «μαστραπαδάκια» και η Καιτη η Ντιριντάουα ….. ναι αυτη η …ηθοποιος , ξερεις ….μας τραγουδάει ….. Τρια χρονια , κοιμόμασταν διπλα-διπλα …καλη γυναικα ….και ομορφη …. Θελω να πας ….
– Ελα ρε Πανάγιω …. Και γιατι δεν πας εσυ ;
– Δεν εχω λεφτα . Εσυ , εχεις ….γιατρος εισαι . Φοβαμαι κιόλας . Μη με δουν να τριγυριζω εκει πανω παλι….. Δεν ξερω τί λογιώ …Δημοκρατια μας ξημερωσε ….Δεν τις πολυεμπιστευομαι εγω , τετοιες Δημοκρατιες …..
– Καλα ….. θα παω …..Καποτε θα παω ….
– Τωρα , συντομα να πας . Πριν πανε οι τουριστες ….. Ξερεις στην Δημοκρατια , χαλανε οι φυλακές ….πλακωνουν και οι τουριστες ….. Νησι ειναι ….Ό,τι και νάναι ….ειναι νησι .
– Καλα ….ησύχασε ….Θα παω , οσο πιο συντομα μπορεσω …..

…………………………………………………………………………………………………
Ενα χρονο μετα , πηρα μια μεγαλη αδεια ενος μηνος , και σαν γυρισα στο χωριο , της ειπα ….ψεμματα , πως πηγα στο νησι . Πως τα βρηκα ολα ….άθικτα , μονο φθαρμενα απο τον χρονο …. Πως δεν τα κανουνε καλη συντηρηση – σκατοδημοκρατιες , προχειροδουλειες – ….Την φωτογραφια , δεν τη βρηκα – τοσος καιρος ειχε περασει – πως βρηκα ομως ενα εκδρομικο γκρουπ που χαζευε μαζι μου το ηλιοβασιλεμα απο το υψωμα – οχι την Ανατολη , ….Το ηλιοβασιλεμα – …… Ηταν και η ….Καιτη Ντιριντάουα μαζι τους …. Πραγματικα , ομορφη γυναικα ,κι ας περασαν τα χρονια …. Σε θυμοταν ….Χαρηκε πολυ που της μιλησα για σενα ….. Ενα σωρο ψεμματα της ειπα …… ποτε μου δεν καταλαβα το γιατι .
…………………………………………………………………………………
Στο νησι αυτο , δεν πηγα ποτε μου . Δεν πηγα γιατι βαρεθηκα , γιατι δεν προλαβα , γιατι αμελησα , γιατι ποτε , δεν βρηκα τα …λεφτα , γιατι ειμαι δειλη . Δειλη και τιποτενια . Γιατι ειμαι μικρη . Οχι στα χρονια , αλλα στο ….»δέμας» , στην ψυχη ……Μπροστα στην Πανάγιω ειμαι πολυ μικρη .
Ουτε και θα παω ποτε μου …… Δεν μπορω να παω …… Και δεν μπορω , γιατι φοβαμαι . Φοβαμαι μηπως και την βρω εκει , πανω στο υψωμα , να ψαχνει για τον ανατελλοντα ηλιο , και μεσα στα χαλασματα της φυλακης της , την ξεχασμενη φωτογραφια ….. Φοβαμαι , μηπως και με κοιταξει , με εκεινα τα υγρα , μεγαλα ματια …. τα ματια στο χρωμα του ωριμου κάστανου …….. Δεν θα παω ποτε …Οχι δεν θα παω . Δεν το …αξιζω για να παω ……
…………………………………………………………………………..
Η Παναγιώτα Χατζή , εξέτισε την ποινη της ….επιγειας ζωης και …απελυθη , περισυ τετοιες μερες περιπου …… Επεστρεψε στον Παράδεισο . Εκει δηλαδη , απ’ όπου ειχε ξεκινήσει ……..

—————————————————————————-

Προσκαλω τον φιλο mostel να γραψει αν θελει και μπορει για τους αγαπημενους προορισμους της ζωης του .
Προκειται για ενα πολυ νεο ανθρωπο («αγγελο» , ηθελα να γραψω , αλλα διστασα) , που αξιζει τον κοπο να τον …διαβάσετε .

 
16 Σχόλια

Posted by στο Ιουλίου 10 , 2007 in Μνήμες, Uncategorized