RSS

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ ….. ΖΩΗΣ …. (Μακρόνησος)

10 Ιουλ

Υπαρχουν τοποι πολλοι που θα’θελα να παω , πολλα ταξιδια που σχεδιαζω να κανω , χωρες που ονειρευομαι να γνωρισω , πολεις που μελετω να περπατησω , εξοχες που σκοπευω να αποθανατισω σε φιλμ , …..προορισμοι ζωης ……. Καποιους απο αυτους , με προσκαλεσε ο φιλος Adonios , να γραψω …… Ομως …… Ομως δεν θα το κανω , οσο κι αν μου ειναι συμπαθης . Ή μαλλον , δεν θα κανω ακριβώς αυτο που μου ζητησε , αλλα θα κανω κατι αλλο ……. Θα γραψω για τα …. ξάγναντα και τις ….κόχες αυτου του Συμπαντος Κοσμου , που ονειρευτηκα να βρεθω αλλα ….ΠΟΤΕ , μα ποτε , δεν θα τα …. καταφέρω .
Και επειδη ειμαι ….φλυαρη , θα το κανω σταδιακα , σιγα – σιγα . Καθε τοσο . Ενας προορισμος ….αδύνατος σε καθε ποστ μου ….Και ετσι θα γεμισει το μπλογκ μου ταξιδια , πηγαιμους , δροσιά (τα δακρυα παντα δροσιζουν) …Θα γινει ενα … καλοκαιρινο μπλογκ , γεματο εικονες , χρωματα , μυρουδιες , αυρες και αεράκια , που ποτε , μα ποτε δεν θα μπορεσω – δια ζωσης – να ….απολαυσω . Το “γιατι” , θα το αντιληφθειτε , θα το νοιωσετε , θα το καταλαβετε και θα το βιωσετε βημα – βημα , μαζι μου , σ’αυτο το …. ονειρικο ταξιδι …στο ….ΑΔΥΝΑΤΟ .
Παμε λοιπον…….

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΖΩΗΣ 1ος ……. (Μακρόνησος)
———
————————————————-
images.jpg

Η Παναγιωτα Χατζη , ηταν ο πρωτος ανθρωπος που μου ….έκανε “ΚΛΙΚ” εκει πάνω . Πίνδος , 1136 μετρα υψομετρο ….. Λαχανιαζες με το παραμικρο …. Φλεβαρης του 1974 ….Υπηρεσια υπαιθρου για μια νεαρη γιατρο …..
Λεπτοκαμωμενη γυναικα…. δεν θα την ελεγες ψηλη ….. Χερια νευρικα , αεικινητα ….. Ομορφα μεγαλα ματια ….. Στο χρωμα του ωριμου καρυδιού ….. 50άρα τοτε …… Μαυροντυμενη .
Επιλεχθηκε απο τον Κοινοταρχη να με βοηθαει στο συγυρισμα και την καθαριοτητα του Ιατρειου και να με συνοδευει στις επισκεψεις μου στα ….”όμορα” χωρια για εβδομαδιαιο ιατρειο , πραγμα που γινοταν με πεζοπορεια πανω στο βουνο , γιατι δεν υπηρχε αυτοκινητο στο χωριο , ουτε αλλο ειδος τροχοφορου …..
“Πανάγιω , θα προσεχεις την γιατρίντσα – μαυρα ματια καναμε μεχρι να δουμε γιατρο εδω πανου – ….Μην την γαυγισει κανενα παλιοζαγάρι , μην συναπαντηθει με την αρκουδα , μη της λάχει κανα κουνάβι και ….σκιαχτει”……. ηταν η ….εντολη του Κοινοτάρχη . …. Τοτε , νομιζα , ότι απλα ήθελε να αστειευθει και να με εντυπωσιασει . Ηταν αρχη ακομα …..

Γιναμε φιλες …… Καναμε πορειες στο βουνο για να μαζεψουμε ξυλα και δαδιά για το Χειμωνα και μου ….μιλουσε . Κατεβαιναμε στο ποταμι για να ψαρεψουμε καμμια “μπριάνα” ή πεστροφα και ….μου μιλουσε . Πηγαιναμε μαζι στα κοντινα πανηγυρια , να ακουσουμε κανενα κλαρινο και ….μου μιλουσε . Και τα βραδυα στο τζακι της μπροστα , παρεα με τις αγαπημενες της γατες , παλι μου μιλουσε ….Ειχε τοσα να μου πει … Τοσα πολλα …. Ετσι εμαθα για τη ζωη της ……
Ηταν μια αρκετα μεγαλη και “καλοδεμένη” οικογενεια καποτε . Πατερας , μητερα , δυο αδερφια μια αδερφη παντρεμενη με ενα αρσενικο μωρο και τον αντρα της που εμενε μαζι τους και η Πανάγιω , η πιο μικρη ….. 17 χρονων , οταν “κατέβηκαν” οι Γερμανοι κατακτητες στα μερη τους . Μια ριπή απο τα “θάμνα”, ερριξε κατω δυο γερμανους αξιωματικους . Την αλλη μερα οι Γερμανοι , μαζεψαν ολους τους αντρες στην εκκλησιά του διπλανου χωριου και βαλανε φωτια στην εκκλησια …. Παει ο πατερας και τα δυο της αδερφια ….. Ο γαμπρος εκεινη τη μερα ελλειπε . Σαν γυρισε , δεν τον σηκωνε πια ο τοπος . Εφυγε στο “βουνο” …. με τους ανταρτες . Πηρε και την γυναικα του μαζι , αφηνοντας το μωρο στην Παναγιωτα και στην μανα της . Δεν ….ξαναγυρισε κανεις τους . Σαν αρχισε η υποχωρηση του “αντάρτικου” , η Παναγιω πηρε ενα βραδυ το παιδακι και για ενα λογο , που ποτε δεν μου ομολογησε , εφυγε κι αυτη για το ….βουνο . Εζησε εκει ενα περιπου χρονο . Το μικρο , το εχασε απο την πεινα και τις κακουχιες του βουνου ….Η ιδια σε καποια φαση , οταν ολα ειχαν καταρρευσει , συνεληφθη , δικαστηκε με συνοπτικες διαδικασιες και φυλακιστηκε ….στη Μακρονησο ….. Τρια χρονια μετα , ξαναγυρνωντας στο χωριο , βρηκε το σπιτι αδειο . Της είπανε οτι η μανα της ειχε πεθανει μετα απο βραχυχρονη αρρώστια ……….

………………………………………………………………………………………………………………..
Το πρωτο βραδυ της μεταπολιτευσης , βγηκα στην πλατεια του χωριου και μπλεχτηκα με το χαρουμενο πληθος … Αντρες , γυναικες , παιδια , σκυλια , μεχρι και τα γίδια στους δρομους ….. Αργοτερα , οι γυναικες , τα συμμάζεψαν . Οι αντρες , δεν συμμαζευτηκαν εκεινο το βραδυ . Μαζευτηκαν στο μοναδικο καφενειο και πινανε “σταφιδάτο” κρασι , πυροβολωντας που και που στον αερα , μεχρι το πρωί ….Εμεινα να πινω μαζι τους . Κοντα στα ξημερωματα , γυρνωντας στο σπιτι ψιλοπιωμενη , μπηκα στης Πανάγιως (ειχε φως ακομα) , για να τη χαιρετησω ….. Τα ματια της ηταν υγρα και μου φανηκαν πιο μεγαλα ….Σαν να ειχε ψηλωσει κιόλας …… Μου εδωσε ενα ποτηρι νερο , με συνοδεψε μεχρι το σπιτι μου (απεναντι ηταν) , μου εστρωσε προχειρα και με καληνυχτισε με ενα χαδι στο ώμο ….. “Αυριο” μου ψιθυρισε και εφυγε ελαφροπατώντας …. Μου φανηκε πως σιγοτραγουδουσε κιόλας , αλλα μπορει και να το ειδα στον υπνο μου …. αλλωστε ημουν και λιγο πιωμενη .
Την επαύριο , δεν μου ειπε τιποτα . Ουτε την αλλη , ουτε την παράλλη …. Μια βδομαδα μετα , οταν αρχισε να κατακαθίζει ο ….”κουρνιαχτος” της γιορτης , τοτε μιλησαμε .

- Θελω να πας στο ….. νησι , να δεις τη φυλακη μου . Το θελω πολυ . Θελω να πας και να μου πεις πως ειναι …. Αν υπαρχουν τα κρεββατια μας , οι παγκοι οι σανιδενιοι που τρωγαμε , αν η … Ανατολη ειναι ακομα ομορφη απο το υψωμα απεναντι ….. Εχω ξεχασει και μια φωτογραφια μου εκει ….να ψαξεις …. ειμαι μαζι με τα αλλα τα κοριτσια .Ειναι ωραια φωτογραφια ….γελαμε …παιζουμε με τα τενεκεδένια μας “μαστραπαδάκια” και η Καιτη η Ντιριντάουα ….. ναι αυτη η …ηθοποιος , ξερεις ….μας τραγουδάει ….. Τρια χρονια , κοιμόμασταν διπλα-διπλα …καλη γυναικα ….και ομορφη …. Θελω να πας ….
- Ελα ρε Πανάγιω …. Και γιατι δεν πας εσυ ;
- Δεν εχω λεφτα . Εσυ , εχεις ….γιατρος εισαι . Φοβαμαι κιόλας . Μη με δουν να τριγυριζω εκει πανω παλι….. Δεν ξερω τί λογιώ …Δημοκρατια μας ξημερωσε ….Δεν τις πολυεμπιστευομαι εγω , τετοιες Δημοκρατιες …..
- Καλα ….. θα παω …..Καποτε θα παω ….
- Τωρα , συντομα να πας . Πριν πανε οι τουριστες ….. Ξερεις στην Δημοκρατια , χαλανε οι φυλακές ….πλακωνουν και οι τουριστες ….. Νησι ειναι ….Ό,τι και νάναι ….ειναι νησι .
- Καλα ….ησύχασε ….Θα παω , οσο πιο συντομα μπορεσω …..

…………………………………………………………………………………………………
Ενα χρονο μετα , πηρα μια μεγαλη αδεια ενος μηνος , και σαν γυρισα στο χωριο , της ειπα ….ψεμματα , πως πηγα στο νησι . Πως τα βρηκα ολα ….άθικτα , μονο φθαρμενα απο τον χρονο …. Πως δεν τα κανουνε καλη συντηρηση – σκατοδημοκρατιες , προχειροδουλειες – ….Την φωτογραφια , δεν τη βρηκα – τοσος καιρος ειχε περασει – πως βρηκα ομως ενα εκδρομικο γκρουπ που χαζευε μαζι μου το ηλιοβασιλεμα απο το υψωμα – οχι την Ανατολη , ….Το ηλιοβασιλεμα – …… Ηταν και η ….Καιτη Ντιριντάουα μαζι τους …. Πραγματικα , ομορφη γυναικα ,κι ας περασαν τα χρονια …. Σε θυμοταν ….Χαρηκε πολυ που της μιλησα για σενα ….. Ενα σωρο ψεμματα της ειπα …… ποτε μου δεν καταλαβα το γιατι .
…………………………………………………………………………………
Στο νησι αυτο , δεν πηγα ποτε μου . Δεν πηγα γιατι βαρεθηκα , γιατι δεν προλαβα , γιατι αμελησα , γιατι ποτε , δεν βρηκα τα …λεφτα , γιατι ειμαι δειλη . Δειλη και τιποτενια . Γιατι ειμαι μικρη . Οχι στα χρονια , αλλα στο ….”δέμας” , στην ψυχη ……Μπροστα στην Πανάγιω ειμαι πολυ μικρη .
Ουτε και θα παω ποτε μου …… Δεν μπορω να παω …… Και δεν μπορω , γιατι φοβαμαι . Φοβαμαι μηπως και την βρω εκει , πανω στο υψωμα , να ψαχνει για τον ανατελλοντα ηλιο , και μεσα στα χαλασματα της φυλακης της , την ξεχασμενη φωτογραφια ….. Φοβαμαι , μηπως και με κοιταξει , με εκεινα τα υγρα , μεγαλα ματια …. τα ματια στο χρωμα του ωριμου κάστανου …….. Δεν θα παω ποτε …Οχι δεν θα παω . Δεν το …αξιζω για να παω ……
…………………………………………………………………………..
Η Παναγιώτα Χατζή , εξέτισε την ποινη της ….επιγειας ζωης και …απελυθη , περισυ τετοιες μερες περιπου …… Επεστρεψε στον Παράδεισο . Εκει δηλαδη , απ’ όπου ειχε ξεκινήσει ……..

—————————————————————————-

Προσκαλω τον φιλο mostel να γραψει αν θελει και μπορει για τους αγαπημενους προορισμους της ζωης του .
Προκειται για ενα πολυ νεο ανθρωπο (“αγγελο” , ηθελα να γραψω , αλλα διστασα) , που αξιζει τον κοπο να τον …διαβάσετε .

 
16 σχόλια

Αναρτήθηκε από τον/την στο Ιουλίου 10 , 2007 in Μνήμες, Uncategorized

 

16 responses to “ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ ….. ΖΩΗΣ …. (Μακρόνησος)

  1. nik-athenian

    Ιουλίου 10 , 2007 at 22:46

    Σίλια, πήγες στο Μακρονήσι. Και μετά την πρώτη φορά πήγες κι άλλες….

     
  2. mostel

    Ιουλίου 11 , 2007 at 00:25

    Όπως λέει και το τραγούδι:

    Κάθε λιμάνι κι καημός.. κάθε καημός κι δάκρυ.. κι είναι η ζωή του καθενός.. θάλαττα, δίχως άκρη..

    Δε ξέρω αν έχετε επισκευτεί πολλές φορές το Μακρονήσι, το μόνο σίγουρο είναι πως η Παναγιώτα θα σας καταλάβαινε !

    Με χαρά δέχτηκα την πρόσκλησή σας και ήδη έγραψα, έστω και πρόχειρα, τον πρώτο προορισμό…

    Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια! Δεν είμαι άγγελος, ούτε πρόκειται να γίνω ποτέ. Ίσως είμαι λίγο άνθρωπος…

    Καληνύχτα !

     
  3. Adonios

    Ιουλίου 11 , 2007 at 07:05

    Εντυπωσίασες silia.
    Οι προορισμοί σου δεν εγκλωβίζονται γεωγραφικά, αλλά μας ταξιδεύουν ιστορικά.
    Η ιστορική σου αναδρομή τους ζωντανεύει και όπως πολύ σωστά σχολιάζει και ο nik-athenian, ταξιδεύεις εκεί, ταξιδεύεις κι εμάς…
    Χαίρομαι silia γιατί “δεν έκανες αυτό που σου ζήτησα”
    Την καλημέρα μου…

     
  4. Λυκάων

    Ιουλίου 11 , 2007 at 09:01

    Το δέος δεν είναι δειλία… Κι ο άνθρωπος που σέβεται δεν μπορεί ποτέ και με κανένα τρόπο να χαρακτηριστή τιποτένιος.

    Απ’ άλλη φύρα είναι οι δειλοί κι οι τιποτένιοι. Το είπε κι η Πανάγιω με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια που μπορούν να εκφράζονται αυτά τα πράγματα:

    «Δεν ξερω τί λογιώ …Δημοκρατια μας ξημερωσε ….Δεν τις πολυεμπιστευομαι εγω , τετοιες Δημοκρατιες …..»

    Καλή μέρα…
    Λ.-

     
  5. fani

    Ιουλίου 11 , 2007 at 19:17

    Ας πούμε πως το παραμύθι είναι κάπως έτσι: Τα πολύ παλιά χρόνια ήταν μιά βασίλισσα που είχε τρεις γιούς και μια θυγατέρα-το στερνοπούλι της. Αποφάσισε λοιπόν πριν ακόμη φτάσουν τα στερνά της να αφήσει το θρόνο στο παιδί της, που αφού θα έκανε το γύρο του κόσμου, θα επέστρεφε πρώτο με πλήθος εμπειριών και γνώσεων, ο σοφός πλέον και αναμφισβήτητος διάδοχός της. Δίνει λοιπόν την ευχή της στον πρώτο και ξεχύνεται στον δρόμο της Ανατολής, δίνει την ευχή της στον δεύτερο και φεύγει πρός την Δύση, δίνει την ευχή της στον τρίτο και παίρνει τα μονοπάτια του Βορρά. Έφτασε κι η ώρα να αποχαιρετίσει τη μοσχαναθρεμένη της. Τη φιλάει και την αποχαιρετάει κρατώντας με κόπο μεγάλο τα δακρυά της. Η μικρή γλυκά και τρυφερά δέχεται τα χάδια της και αφού κάνει ένα κύκλο γύρω από τη μάνα της ξαναχύνεται στην αγκαλιά της.
    Τη Μακρόνησο. Σήλια, την κουβαλάς μέσα σου και να΄σαι καλά που τη μοιράζεσαι μαζί μας.

     
  6. Manos S.

    Ιουλίου 11 , 2007 at 20:47

    Ο καλύτερος προορισμός που διάβασα…

     
  7. ghteytria

    Ιουλίου 12 , 2007 at 10:28

    Είσαι υπέροχη! Όσο σε μαθαίνω, τόσο σ’ εκτιμώ… Ανατρίχιασα… Η Ανατολή της Πανάγιως με συγκίνησε τόσο… Και η περιγραφή σου. Οι εικόνες σου. Η ευαισθησία σου. Το γιατί της είπες ψέματα… που δεν ήταν ψέματα. Η τρυφεράδα σου και η ζεστή καρδιά σου να καλύψεις την ανάγκη αυτών που ήθελε να ακούσει η γλυκιά μου… Κατάφερες και μας έκανες μέσα από λίγες γραμμές να αγαπήσουμε την Πανάγιω και να συμπάσχουμε μαζί της. Είσαι σπουδαία φίλη Σίλια και εξαιρετικός άνθρωπος. Κι ας μην πήγες στο Μακρονήσι ποτέ… Ευτύχησα στη ζωή μου να γνωρίσω εκλεκτούς ανθρώπους που άφησαν μέρος της ζωής τους στις Ανατολές του νησιού, ιδρώτα στις πέτρες του, αίμα και δάκρυα πικρά στα χώματα και στα κύματά του. Γνώρισα όμως και πολλούς εξ’ ίσου εκλεκτούς, που ξέρουν να τιμούν, να θυμούνται και να σέβονται όλους αυτούς που αγωνίστηκαν κι ας μην πήγαν ποτέ. Τους σέβομαι το ίδιο.

     
  8. ritsmas

    Ιουλίου 12 , 2007 at 12:06

    ΣΙΛΙΑ Γιατί αμελήσαμε όλοι καλή μου. Γιατί ο άλλος οδοστρωτηρας, αυτός της ατομικιστικής επιβίωσης και του υπερκαταναλωτισμού, της επίπλαστης ευημερίας μας οδήγησε σε λοξοδρόμησεις που δεν της άξιζαν εκείνης της γυναίκας. Αλλά ξέρεις, έτσι είμαστε όλοι μας. Μόλις απομακρυνθεί ο κίνδυνος, μόλις χαθεί εκείνος ο μοναδικός συνδετικός κρίκος, γινόμαστε μονάδες που δεν απλώνουν τα χέρια τους, παρα μονον για ν αρπάξουν του άλλου το κάλλος, το βιος. Δεν μπορούν όμως να του αρπάξουν τη βαθύτερη δευτερη σκέψη. Και νομίζω ότι αυτη είναι η σπουδαία περγαμηνή της γυναίκας που ομορφαίνει σημερα τους παραδείσιους τόπους.
    Ριτς

     
  9. melomenos

    Ιουλίου 12 , 2007 at 13:17

    τι μου θύμισες!… πριν 15 χρόνια πήγα στην Μακρόνησο έμεινα τρεις ώρες εκεί και δεν μίλησα, μονο άκουγα!
    και ίσως κάποια στιγμή δάκρυσα!
    είχα συνοδέψει εκεί τον παππού μου το είχε τάμα να ξαναπάει,
    τώρα όμως είχε πάει διαφορετικά!
    γι’αυτόν ήταν ζωντανά ακόμα τα πάντα δεν ήξερε τι να πρωτοδιηγηθεί απ’ότι είχε ζήσει… μόνο τον άκουγα!
    όταν φεύγαμε τον ένοιωσα να ξαλαφρώνει…

    υπέροχο το κειμενό σου για άλλη μια φορά!
    καλό σου απόγευμα

     
  10. roidis

    Ιουλίου 12 , 2007 at 15:03

    γοητευτικό, όμορφο. γραμμένο για ζωές ξεγραμμένες.

     
  11. underinformation

    Ιουλίου 12 , 2007 at 16:02

    “Μακρονησος, ο νεος Παρθενωνας της Σύγχρονης Ελλαδος”
    Παναγιωτακης (δεν εγινε ποτε Παναγιωτης)ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ,Ακαδημαικος,πολιτικος,θειος του “εθναρχη”κωνσταντινου καραμανλη.
    Για να μην ξεχναμε……

     
  12. Composition Doll

    Ιουλίου 12 , 2007 at 20:12

    Εξαιρετικό! Προορισμός ζωής! Σας ζηλεύω!

     
  13. Νεφελόεσσα

    Ιουλίου 12 , 2007 at 22:03

    Οι εσωτερικοί. Αυτοί είναι οι πιο μακρινοί και πιο αξιοθαύμαστοι προορισμοί

     
  14. en vain encre

    Ιουλίου 13 , 2007 at 11:14

    αυτός ,
    ναι ήταν – είναι προορισμός ζωής…

     
  15. silia

    Ιουλίου 15 , 2007 at 17:46

    @ nik-athenian
    …………………… (αυτο , σημαίνει “ΣΙΩΠΗ”)
    …………………………………………………………
    Μόνο με μια ….σιωπη , μπορώ να σου απαντήσω …
    Σ’ευχαριστώ ……που με καταλαβαίνεις .

    @ mostel
    Αυτός που λέει “Ίσως είμαι λίγο άνθρωπος…” , ειναι άγγελος καλέ μου …
    Συνέχισε ετσι …

    @ adonios
    Ανέκαθεν , ήμουν ,…ατίθασο και ανυπάκουο πλάσμα . Μεγαλώνοντας βέβαια , κατάφερα να μάθω να το “κουκουλώνω” …να το “μακιγιάρω” …όχι ομως να το αποβάλω .Πρωτη μου φορά αυτή μου η ανυπακοή , προκαλεί χαρά σε κάποιον .
    Σ’ευχαριστω , που μου έδωσες την αφορμη…την ευκαιρία .

     
  16. silia

    Ιουλίου 15 , 2007 at 21:39

    @ Λυκάων
    Άφησέ με να νοιωθω μικρή , δειλή και τιποτένια ….Μαλακώνει τις ενοχές μου , όχι μονο απέναντι στην Πανάγιω , αλλά σ ολους αυτους , που “απαρνηθήκαμε” και ξεχάσαμε , πριν …. “Ο αλέκτωρ λαλήσει τρις” . Σε όλους αυτούς , που ….γδάρανε και κομματιασαν τα σωματα και τις ψυχές τους , για να θεωρούμε εμείς σήμερα , κάποια πράγματα δεδομένα …..Άφησε με καλέ μου φίλε …. να το κάνω .

    @ fani
    Την κουβαλάω …οντως . Και με έχει τσακίσει το ….βάρος της . Μεχρι να κλείσω τα μάτια μου , θα την κουβαλάω …Και οταν τα κλείσω , ελπίζω μονο ένα πράγμα ….Να έχω καταφέρει ώστε κάποιοι , (τα παιδια μου , ας πούμε – και οχι μόνο) να συνεχισουν να την ….κουβαλάνε .
    Σ’ευχαριστω .

    @ Manos S
    Σ’ευχαριστω , είσαι πολύ καλός .

    @ ghteytria
    Δεν θα πω πολλα …. Εκλαψα μια φορά , πάνω απο το πληκτρολόγιο , γράφοντας αυτο το ποστ , ας μην ξανακλάψω , προσπαθώντας να σου απαντήσω . Θα πω , μόνο “ευχαριστώ”….Είμαι πολύ συγκινημένη .

    @ ritsmas
    Εχεις δικιο …
    “πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις” …… απαρνιόμαστε …..
    Οσο για την “δεύτερη σκέψη” ….Αυτη ειναι η ….σπανιότατη κάρτα εισόδου στον Παράδεισο .
    Καλές διακοπές .

    @ melomenos
    Είσαι από τους ….”τυχερούς” , που τουλάχιστον ειχες κάποιον δικό σου να σου μιλήσει γι’ αυτά , που σε κάνουν μεν να κλαις , αλλά συγχρόνως ….μυρώνουν με Αγιο Μύρο τη ψυχή σου .

    @ roidis
    Ποιος ειναι αυτός , που τις ….”ξέγραψε” ; Ποιος ;

    @ underinformation
    Το να ξεχνάς , είναι “πρόβα” θανάτου .

    @ Composition Doll
    Eυχαριστω … Με τιμάς .

    @ Νεφελόεσσα
    Μέσα μας ….Μέσα στους άλλους….Παντα μέσα μας ….Εκεί που κρύβεται το …θαύμα .

    @ en vain encre
    ……………….
    Υπήρξα τυχερή στη ζωή μου …..

     

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 116 other followers

%d bloggers like this: