RSS

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΖΩΗΣ Νο 2 (Βλαδιβοστόκ)

19 Ιολ.

Πιστή στην υπόσχεση που έδωσα πριν λίγες μέρες , συνεχίζω με τους προορισμούς ζωής. Με τόπους , που …ονειρεύτηκα ή που λαχταρώ να βρεθώ αλλά , που ποτέ δεν θα τα καταφέρω …….

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΖΩΗΣ Νο 2 …….. (Βλαδιβοστόκ)
————————————————————

Τρία χρόνια έζησε στο Βλαδιβοστόκ , κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου , άκουσα να μου διηγείται τόσες ιστορίες , σαν νά’χε ζήσει εκεί ….χίλια τουλάχιστον χρόνια .
Για τον πατέρα μου μιλάω …..
Ρώσος , αυστηρά σωβινιστής με την πατρίδα του τη Ρωσία . Να σκεφτείς , ότι ποτέ του δεν ξεστόμισε την εκφραση «Σοβιετική ‘Ενωση», παρά όταν ήθελε να αναφερθεί σ’αυτήν , την ονομάτιζε ……»αυτό»,…… ετσι , ουδέτερο , απρόσωπο ….υποτιμητικά …..

Γι αυτόν , η πατρίδα του ήταν η ….Ρωσία .
– Όλη αυτή Άννιτσκα , (και το χέρι του «χάϊδευε»το χάρτη απο την Πολωνία ως τον Ειρηνικό) , ειναι η Ρωσία …. Είναι μεγάλη η Ρωσία , ντότσινκα μαγιά (κορούλα μου) , πολύ μεγάλη και …αγαπά την θάλασσα . Γι αυτό φτιάχνει δρόμους και …πολέμους …Για να φτάνει πάντα στη θάλασσα …. Γι αυτό έφτιαξε και τον μεγάλο σιδηρόδρομο – τον Υπερσιβηρικό – , ….για να «βγει» στη μεγάλη θάλασσα , στον Ειρηνικό ….. Το Βλαδιβοστόκ , ειναι το μάτι της «μανούλας» Ρωσίας στη μεγάλη θάλασσα . Εκεί , που μ’έστειλαν , τάχα για να τιμωρηθώ …χα, χα …. ακούς «για να τιμωρηθώ»…. στο πιο όμορφο μέρος του κόσμου…. στο «μάτι» της «μανούλας»….. Κάποια μέρα , θα ξαναπάω εκεί ….Όταν , θα πάψει να υπάρχει ….»αυτό»……γιατί κάποτε , θα πάψει …. δεν το σηκώνει «αυτό» , η ψυχή του …ρώσου …… Μαζί θα πάμε …… να δούμε τον Ωκεανό …. να δούμε τα ….τους…..τις …..
Κι αυτά τα «τα», «τους», «τις» ήταν αμέτρητα κι ατέλειωτα και γέμιζαν τις μέρες και τις νύχτες μου με εικόνες , ήχους , μυρουδιές , κι αγγίγματα και μ’έκαναν να ψιλοξεχνώ και τη μεγάλη λαχτάρα για το …. σινεμά ….. «πανάκριβος ο σινεμάς , πανάθεμά τον ….. πρέπει ομως να το πηγαίνεις που και που το παιδί , ένα το έχουμε…..καλά θα παμε , στο θερινό , που είναι και καλύτερα «….. Μέχρι που……
Μέχρι που …. πήρα να μεγαλωνω και άρχισα να υποπτεύομαι στην αρχή και να …μπαίνω σιγά-σιγά στο νόημα αργότερα , πως το Βλαδιβοστόκ , είχε ντυθεί με ένα …τεράστιο μύθο …. Όχι πως δεν πήγε ποτέ εκεί…Πήγε . Αλλά , τα μεγαλοποιούσε όλα , τα … παραφούσκωνε , έβαζε και ένα σωρό «σάλτσες»και προσθήκες …και όταν παραέπαιρνε φόρα , «κολλούσε» στο …δύστυχο το Βλαδιβοστόκ , ό,τι περίεργο και «ακραίο» διάβασε σε βιβλία , εφημερίδες και περιοδικά , άκουσε σε παρέες ή στο ραδιόφωνο, ή είδε στο σινεμά ……
……………………………………………
– Που λες Άννιτσκα , για να βρεθώ στο Βλαδιβοστόκ , ταξίδευα με τον Υπερσιβηρικό, 42 μέρες …. Αικατερινμπουργκ , Ουράλια , Λίμνη Βαϊκάλη , και η …απέραντη Σιβηρία … Χάζευα το ατέλειωτο χιόνι απ’το παράθυρο του τρένου…. Δεν φυσούσε δράμι …..Απόλυτη σιγαλιά …. Να σκεφτεις ότι το χιόνι από την νηνεμία , έφτιαχνε λεπτό «τείχος» πάνω στο τηλεγραφικό σύρμα , ίσαμε …τρία μέτρα ….και οι νιφάδες μεγάλες , σαν ….πιάτα του φαγητού….
– Μπαμπά….. τί ειναι αυτά που λες ;
– Εντάξει …. γύρω στο ένα μέτρο ήτανε …. Και οι νιφάδες σαν τα …πιατάκια του καφέ .
Είναι λιμάνι το Βλαδιβοστόκ , ξέρεις ….. Πολύβουο , ζωντανό ….. Ένα σωρό άνθρωποι , διάφοροι , παράξενοι , που άλλη φορά δεν έχεις ξαναδεί …. Έπεσα ένα πρωινό , πάνω σ’έναν …… μικροκαμωμένο «κασιγλάζι»(σχιστομάτη) , που θέλοντας να …απαγχονισθει με το ζωνάρι του απο ένα καρφί σε τοίχο , σήκωσε τα πόδια του ψηλά μέχρι να …. πεθάνει , γιατί το καρφί ήτανε χαμηλά και δεν θα τα κατάφερνε αλλοιώς ….
– Αμάν βρε μπαμπά ….. τί παραμύθια ειναι αυτά , που αραδιάζεις ;
Δεν με πιστεύεις , γιατί δεν ξέρεις τί ….μυστήριοι και επίμονοι ανθρωποι ειναι οι ….Κινέζοι ….. Και όταν λέω «σήκωσε τα πόδια» εννοώ ότι τα δίπλωσε ….. Λίγο τα δίπλωσε …. Τα δάχτυλα….. Το είδα ….Ξυπόλυτος ήταν …..
Μια φορά το μήνα , μας άφηναν να κάνουμε περίπατο στα πέριξ δάση…. Μας βάζανε να κάνουμε και προσωπική εργασία ….Ξέρεις …καθαριότητα , κλαδέματα , σκάμματα για πυροπροστασία …… Πολύ όμορφα δάση ….Μέχρι και λιοντάρι είδαμε μια μέρα …..
– Μπαμπααά…….
Εντάξει …. εντάξει….. δεν ήτανε ακριβώς λιοντάρι ….Πάντως ήτανε ….αιλουροειδές . Είχε και ….φούντες στα αυτιά , σαν κουδουνάκια ….
– Μπαμπαααααααααααααά……
……………………………………..
Αργότερα , πριν πάω για ύπνο , πρόσεξα στο ….»ΡΟΜΑΝΤΖΟ» που κυλιόταν δίπλα του , μια φωτογραφία μιας ομολογουμένως παράξενης και μεγαλόσωμης ….γάτας , με τίτλο ….»Ο λύγκας της στέπας» …….
………………………………………………………………………………………

Πόσο λαχταράω να πάω να τα δω όλα αυτά….. Να πάμε μαζί , όπως σχεδιάζαμε τότε ….. Όμως ….
Όμως , είναι αδύνατο γιατί , αυτό το Βλαδιβοστόκ , που ξέρω εγώ , απλά ,…δεν υπάρχει
Μόνο στα ….λόγια του υπήρχε…..
Ακόμη όμως , κι αν υποθέσουμε πως κάπου , σε μια γωνιά αυτού του μακάριου πλανήτη , υπάρχει , πάλι μου είναι αδύνατο να ταξιδέψω εκεί …. Γιατί , του έταξα , πως μόνο μαζί θα πηγαίναμε …… , κι αυτός έχει πια φύγει για …άλλο ταξίδι ….μοναχικό .
Ούτε να πέσει το ….»Αυτό» , δεν περίμενε …… Βαρέθηκε να περιμένει μάλλον και έφυγε .

———————————————————————-
Θα ήθελα , αν είναι μπορετό , να γράψει για τους αγαπημένους προορισμούς της ζωής του , ο φίλος anthrakoryxos …… Είναι ένας …. «σκοτεινός» ποιητής …. Σκοτεινός , αλλά αξίζει να ακούσει κανείς , τα ….»τραγούδια» του .

 
20 Σχόλια

Posted by στο Ιουλίου 19 , 2007 in Μνήμες

 

20 responses to “ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΖΩΗΣ Νο 2 (Βλαδιβοστόκ)

  1. Adonios

    Ιουλίου 19 , 2007 at 09:35

    Επεδίωξα και συνάντησα κάποιον που έκανε το ταξίδι για το Βλαδιβοστόκ, γιατί ήταν ένας προορισμός και για μένα…
    και μετά απο τις περιγραφές του, ακόμα είναι!
    Καλημέρα Silia

     
  2. nik-athenian

    Ιουλίου 19 , 2007 at 17:13

    Να πας Άννιτσκα στο Βλαδιβοστόκ. Να πάρεις το κομματάκι εκείνο του ψυχισμού σου που κατοικεί ο πατέρας σου και να πάτε στον «Κυρίαρχο της Ανατολής».
    Έχει τώρα εκεί ένα ήπιο και δροσερό καλοκαιράκι και νυχτώνει πολύ αργά, μετά τις 10 το βράδι, αλλά από την άλλη οι παραλίες του στη Θάλασσα της Ιαπωνίας δεν έχουν καμιά σχέση με τις παραλίες του Αιγαίου.
    Βέβαια ο πατέρας σου ίσως στενοχωρηθεί που έχει πια αυτονομηθεί από τη Ρωσία, αλλά από την άλλη είναι από τους λίγους τουριστικούς προορισμούς που δεν μιλιούνται τα Αγγλικά αλλά μόνο τα Ρώσικα.
    Γεμάτο σήμερα από Κινέζους (δίπλα από τα Βόρεια σύνορά τους βλέπεις) και Γιαπωνέζους τουρίστες. Ένας από τους βασικούς λόγους άφιξης των τουριστών, οι ωραιότατες, λευκές, ξανθές γαλανομάτες γυναίκες , μαγνήτης για τους Ασιάτες.
    Α, και να μην ξεχάσεις να πάρεις μαζί σου τις πιστωτικές κάρτες γιατί οι τιμές σήμερα είναι κάτι σαν την Πράγα.

     
  3. Γρηγόρης

    Ιουλίου 20 , 2007 at 04:17

    Ταξίδια σε αγαπημένους προορισμούς…
    Για άλλη μια φορά υπέροχη…

    Μερικές φορές τρομάζω αν σκεφτώ ότι υπάρχουν τόσα πολλά μέρη και προορισμοί που δεν θα επισκεφτώ ΠΟΤΕ….

    «μεγάλος είσαι κόσμε και πως να σε γνωρίσω»

    Καλά που υπάρχει η Anna-Silia και με ταξιδεύει…

    (Ευχές για δροσερές ημέρες….)

     
  4. roidis

    Ιουλίου 20 , 2007 at 20:33

    απολαυστικό.

     
  5. mostel

    Ιουλίου 21 , 2007 at 00:55

    Όταν η μελάνη της πένας αναβλύζει σύγκορμα από το συναίσθημα, το αποτέλεσμα είναι μαγικό, εκπληκτικό…

    Κλείνω με μια λέξη που ‘χει κατηντήσει κοινότυπη, αλλά πού και πού αποκτά ιδιαίτερο νοήμα, όπως τώρα:

    Ευχαριστούμε…

     
  6. silia

    Ιουλίου 21 , 2007 at 23:49

    @ Adonios
    Εσυ να πας καλε μου φίλε ….. Για μενα , – περα απο τους «λογοτεχνικούς» συναισθηματισμους – , ειναι πολυ δυσκολο . Τωρα πια , ειναι δυσκολο .
    Εσυ να πας…. …..Μοιάζεις , τόσο …….νέος ….

    @ nik-athenian
    Σε ποιό Βλαδιβοστόκ να παω καλε μου ; Σε ποιο ;…. Σ’αυτο με τους …»μαγνητισμένους» απο τα …θελγητρα της ράτσας μου … ασιάτες ; (ασχετο : τελικα , ομορφη ράτσα ειμαστε οι …Ρωσοι) .
    Άλλωστε ειναι πια αργα για μενα ….για μεγαλα ταξιδια εννοω

    @ Γ ρ η γ ο ρ η ς
    Στην πραγματικοτητα , ξερεις , ταξιδεψα ελαχιστα (μια ζωη υποχρεώσεις διαφορες , και τώρα …ανημπορια) ….όμως , με τα …»καραβάκια» του νου , τριγύρισα σχεδόν όλο τον κόσμο
    Γεια σου Γρηγόρη ….

    @ Ροϊδης
    Τιμή μου , να με κρινεις έτσι εσυ …Σου το εχω ξαναπει θαρρώ .

    @ mostel
    ……………………..(συνεχεια απο προηγουμενη απαντηση σε σχολιο σου)
    …………………………..
    ….Επισης , «αγγελος» , ειναι αυτός , που μπορει σε μια κοινωνία ευτέλειας , να λεει ακομα «ευχαριστω».

     
  7. ghteytria

    Ιουλίου 22 , 2007 at 09:52

    Υπέροχο ταξίδι! Συγκινήθηκα… Αφηγείσαι τόσο τρυφερά, τόσο νοσταλγικά, που δεν σηκώνει τα μάτια ο αναγνώστης, μη χαθεί η μαγεία. Με έλκουν τα ρώσικα, με μαγεύει η χώρα, με μαγεύει η τέχνη τους και η λογοτεχνία, μα πάνω απ’ όλα με μαγεύει η θλίψη τους… οι αξιοπρεπείς σιωπές τους, τα υγρά τους μάτια τα βελούδινα, ο γνήσιος πόνος της νοσταλγίας τους. Με άγγιξε πολύ το ταξίδι σου…
    Τυχερή πολύ είσαι! Για τον πατέρα σου…

     
  8. Suspect

    Ιουλίου 22 , 2007 at 11:11

    ενιοτε ο μεγας λαϊκος θυμοσοφος Γεωργιος Γεωργιου οταν θελει να δειξει στον ακροατη του οτι το αστειο του δεν ηταν και το πλεον πετυχημενο, αναφερει:

    «μαγκα αυτο που λες ειναι βλαδιβοστοκ. -50»

    Χωρις να θελω να «χαλασω» το ποστ αλλα αυτος ο συνειρμος μου ηρθε

    🙂

     
  9. anthrakoryxos

    Ιουλίου 23 , 2007 at 23:50

    Ανατριχίλα όταν σε διαβάζω την κατάλληλη ώρα..
    Βρέθηκα σε δύο μέρη ταυτόχρονα.
    Βλαδιβοστόκ και εκεί που ο πατέρας σου μίλαγε.
    Μαγικά τα ζωντανεύεις όλα.
    Απο ψυχής.
    Πόσο ατέλειωτη ψυχή έχουν κάποιοι Ρώσοι.
    Απο εδώ ίσαμε το “μάτι” της “μανούλας”!!
    Θα το κάνω το »ταξίδι» Σίλλια μου.
    Δεν ξέρω πότε, αλλά θα το κάνω.
    Μια κάρτα, σίγουρα δική σου.

     
  10. nomansland

    Ιουλίου 31 , 2007 at 23:39

    Βλέπω πράγματι σου αρέσουν οι τελείες (lol), μου αρέσει η γραφή σου πολύ…ένα από τα μεγάλα μου όνειρα ο υπερσιβηρικός κι ένα δεύτερο για το οποίο έμαθα πριν λίγες μέρες Μόσχα – Αγία Πετρούπολη με ποταμόπλοιο…μαγεύτηκα…μακάρι να τα καταφέρω κάποτε…προς το παρόν τα 4.000 ευρώ κατ’ άτομο το καθένα είναι απαγορευτικά…νομίζω έχουμε και κάποιους κοινούς φίλους…μικρός που είναι ο κόσμος…δε λέω τίποτα μέχρι να βεβαιωθώ

    Καλή σου μέρα…

     
  11. silia

    Αύγουστος 1 , 2007 at 21:12

    @ ghteytria
    Εγώ συγκινήθηκα μ’αυτά που μου λες . Σ’ευχαριστώ .

    @ Suspect
    Δεν βλέπω σχεδόν καθόλου τηλεόραση
    Είναι κάποιος δημοσιογράφος αθλητικής εκπομπης ή κάνω λάθος ;
    Γιατί τι λέει αυτό ; Τί να εννοεί ;

    @ anthrakoryxos
    Aτέλειωτες , είναι οι ψυχές όλων των ανθρώπων …Μόνο που ειναι «διπλωμένες» . Πρέπει να ξέρουν – κι αν δεν ξέρουν να …εκπαιδευτούν να τις ξεδιπλώνουν – στα «μάτια» των συνανθρώπων τους …
    Να το κάνεις το ταξίδι , ποιητή μου , και μετά να μας το τραγουδήσεις .

    @ nomansland
    Πράγματι , μου αρέσουν τα αποσιωπητικά …. Εκεί φωλιαζουν η μικροπονηρια , το υπονοούμενο , η σταση για να σκεφτεις καλύτερα , ή να θυμηθείς κάτι , ο λυγμός….
    …Κοινούς φίλους ; Μακάρι να ειναι έτσι….

     
  12. anthrakoryxos

    Αύγουστος 19 , 2007 at 16:01

    Τρείς
    στάσεις, απροσδιόριστες, μόνο στην ψυχή γνωστές, απάντηση στο κάλεσμά σου.
    Αγαπημένη Θράκη..

     
    • silia

      Αύγουστος 28 , 2010 at 16:41

      @ anthrakoryxos
      Ό, τι καλύτερο . Ευχαριστώ .

       
  13. Rodia

    Αύγουστος 27 , 2010 at 01:08

    Πολυ όμορφο Αννα :))
    Πάμε;

     
    • silia

      Αύγουστος 28 , 2010 at 16:40

      @ Rodia
      Μακάρι να γινόταν …
      Θα μου πεις … μια απόφαση είναι όλα .

       
  14. χ.κ.

    Ιουλίου 19 , 2011 at 08:40

    Γεωργάκη μου, ποιάν αγαπάς
    κ’ ολημερής την τραγουδάς;

    Αυτό ήτο το δίστιχον, δι’ ού με υπεδέχετο πάντοτε με ανοικτάς τας αγκάλας ο αγαθώτατος γέρων.
    Αυτό δεν ήτο πλέον απάτη. Δεν ήτο φάντασμα. Ο παππούλης εβρόντηξε τον άγγελον χαμαί και την “εσκαπούλισεν”! ― εσκέφθην κατ’ εμαυτόν. ― Τί χαρά! Τί αγαλλίασις!…
    ― Επήγες εις την Πόλη, ψυχή μου, είπεν ο παππούς, όταν ετελείωσαν αι περιπτύξεις και τα φιλήματα, και εστέγνωσαν τα δάκρυά μου. ― Επήγες εις την Πόλη. ― Είδες πολύν κόσμον!
    ― Ναι, παππού. Είδα την Συληβριά με το Παραπόρτι αψηλά αψηλά και με κάτι μύλους που έχουν φτερά και γυρίζουν με τον άνεμο!
    ― Άς τ’ αυτά! Είπεν ο παππούς. Επέρασες από την χώρα, που ψήv’ ο ήλιος το ψωμί; Και είδες τους Σκυλοκεφάλους;
    ― Όχι, παππού! Δεν τους είδα. Πού είναι αυτοί οι Σκυλοκέφαλοι;
    ― Νά, κομμάτι παρ’ εδώ από την χώρα, που ψήν’ ο ήλιος το ψωμί. Είπεν ο παππούς, σημειών το “παρ’ εδώ” εις τον ορίζοντα δια δεικτικής χειρονομίας, ως κάμνουν οι γεωγράφοι, όσοι επεσκέφθησαν τα μέρη περί ων διδάσκουσι.
    ― Απ’ εμπρός είναι άνθρωποι ―εξηκολούθησεν ο παππούς― και από πίσω σκύλοι. Απ’ εμπρός μιλούν και από πίσω γαυγίζουνε. Απ’ εμπρός σε καλοπιάνουν και από πίσω σε τρώνε! Γι’ αυτό, ψυχή μου, καλλίτερα που δεν επήγες.
    http://el.wikisource.org/wiki/%CE%A4%CE%BF_%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BD_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B6%CF%89%CE%AE%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BD

    με όλη μου την αγάπη

     
    • silia

      Αύγουστος 6 , 2011 at 23:22

      @ χ.κ.
      Όμορφο … πολύ όμορφο .
      Ευχαριστώ σε .

       
  15. χριστίνα

    Δεκέμβριος 12 , 2011 at 23:23

    (αγνοήστε τον τίτλο-η μουσική μου ταίριαξε με την ατμόσφαιρα)

    καληνύχτα

     
  16. silia

    Δεκέμβριος 13 , 2011 at 00:07

    @ χριστίνα
    Όμορφο … Θα κοιμηθώ έχοντας το αγκαλιά … Πίστεψέ με .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: