RSS

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΖΩΗΣ Νο 4 ________ (Μπουρδελότσαρκα στην Οδησσό)

01 Αυγ.

Καλοβαλμένος , εργατικός και …είχε και τον τρόπο του (που λένε όταν θέλουν να αναφερθούν στην οικονομική κατάσταση κάποιου) . Ένας χαμηλών τόνων ομορφάντρας , ο Ιωσήφ Γουμπαρένκο , από την Ευπατόρια της Κριμαίας , ασχολιόταν με ζήλο με το εμπόριο σιταριού και πάγου . Είχε και ένα δικό του παγοποιείο στο πίσω μέρος του πατρικού του σπιτιού, δική του επινόηση και δημιούργημα . Χωρίς γονιούς , – τους είχε χάσει νωρίς – και χωρίς αδέρφια , – η μία και μοναδική αδερφή , μεγαλύτερή του , είχε παντρευτεί πολύ μικρή , ούτε που την θυμότανε καλά-καλά , στο Ταλίν της Εσθονίας ….πάει αυτή – και με πολύ λίγους φίλους . Δουλειά , δουλειά και …Άγιος ο Θεός …. Και η μόνη διασκέδαση , το μόνο «ξέδωμα» , οι βόλτες στα bordella της Οδησσού μια ή δυο φορές το μήνα …..
Απ’ όλα , ξεχώρισε σιγά-σιγά αυτό , απέναντι από την Όπερα . Καθαρό , φωτεινό , με μεγάλη και «εξέχουσα» κίνηση (τελικά , δεν ήταν και …… αντικοινωνικός ο Ιωσήφ…απλά , ήθελε να μην τον πολυενοχλούνε) . Άρχισε να συχνάζει όλο και πιο πολύ εκεί . Οι αντροπαρέες ήταν εκλεκτές ,οι κουβέντες εξεζητημένες , ο καπνός γιαβάσικος , το μπράντυ φίνο …Εκεί γνώρισε και την Φένια…..Την ξεχώρισε αμέσως απ’όλες . Ψηλή , με μια χοντρή ξανθιά κοτσίδα , ψυχρά απόμακρα μπλε μάτια , σχεδόν αμίλητη , χαμογέλαγε μόνον όταν της μίλαγε για τις …πορτοκαλλιές του Νότου …. Σιγά-σιγά , άρχισε να χαμογελά και κάθε που τον έβλεπε να μπαίνει στο bordello ….. Mε τον καιρό , η «σχέση» τους , έγινε …αποκλειστική . Ζήταγε μόνο την Φένια και έφτασε κάποτε να την «περιμένει» μια ολόκληρη μέρα και μια νύχτα και πάλι δεν μπόρεσε να την «δει» γιατί του έκανε η …Διεύθυνση ζοριλίκια , -να μη δημιουργούνται προτιμήσεις και …προσωπικοί δεσμοί και χαλούσε η φήμη του μαγαζιού …. Ήταν bordello περιωπής – ….. Ακόμη κι όταν η Φένια έμεινε έγκυος (τα «ατυχήματα» αυτού του είδους , ήταν συχνό φαινόμενο σε τέτοια μέρη), δεν σταμάτησε να την βλέπει (παρ’όλο , που οι «δουλειές» έσπαζαν σε κάτι τέτοιες φάσεις με το συγκεκριμένο κορίτσι) , μέχρι που στο τέλος της εγκυμοσύνης, έμεινε ο μοναδικός της πελάτης …. Το αγοράκι , που γεννήθηκε ανήμερα Χριστούγεννα του 1911 , ….ήταν ίδιος ο Ιωσήφ Γουμπαρένκο …….
……………………………………………………………………………………………………

Ο Ιγκόρ Στεπάνοβιτς Αρτάν ήταν ένας ηλικιωμένος Ρωσοαρμένης , ό,τι του είχε απομείνει του Ιωσήφ από τους γονείς του – παλιός υποτακτικός του πατέρα του – . Τώρα κρατούσε το παγοποιείο και την γενική διαχείρηση του σπιτιού .
– Να πας να πάρεις το παιδί σου από εκεί (του μίλησε μια μέρα)…. Είναι αγόρι και δεν θά’χει μέλλον εκεί μέσα …Δούλος θα καταντήσει ….Να σφουγγαρίζει τις «παστρικιές» και να φροντίζει τις «πατρόνες»….Αν ήταν θηλυκό , ας έμενε με τις μάνες του εκεί …. μια χαρά θα περνούσε …. Όμως είναι αρσενικό και είναι ο γιός σου , Ιωσήφ Βασίλιεβιτς ,τον είδα εγώ …κι ας μη μας αφήνουν εμάς τους παρατρεχάμενούς σας να πολυτριγυρνάμε σε τέτοια μέρη ….Να πας να το πάρεις … Τριώ χρονώ κοντεύει πια .
Κι ύστερα σώπασε και δεν ξαναμίλησε γι αυτό το θέμα …. Όμως ο Ιωσήφ που πάντα σχεδόν τον άκουγε , έκανε αυτό που τον συμβούλεψε ο γερο-Ιγκόρ … Πήγε στο μεγάλο bordello στην Οδησσό και με πολύ σύντομη διαδικασία πήρε τον γιό του και τον έφερε στο σπιτικό του στην Ευπατόρια
. Μόνο για το όνομά του ρώτησε .
– Πως τον έχεις βαφτισμένο ;
Κι επειδή η Φένια , έφυγε τρέχοντας προς τα μέσα δώματα , χωρίς να του απαντήσει , γύρισε απορημένα προς την παρέα των κατσουφιασμένων κοριτσιών ….
-Κονσταντίν …. Κότια …. Κότια τον φωνάζαμε μέχρι τώρα ….
….Του απάντησε μια ηλικιωμένη επικεφαλής και τον έσμπρωξε μαλακά προς την έξοδο….. Ουφ , τέλειωσε κι αυτό …..

………………………………………………………………………………………….

Μια χαρά μεγάλωσε ο Κότια δίπλα στον πατέρα του , με τη βοήθεια συγγενισών και φίλων γυναικών του σπιτιού . Κατά καιρούς ο Ιωσήφ τον έπαιρνε μαζί του στην Οδησσό και τον πήγαινε στο bordello να ειδωθεί με την μάνα του …. Ήταν τόσο όμορφες εκείνες οι μέρες….. Μόνο που τον Ιωσήφ τον πείραζε που η Φένια , δεν ξαναπλάγιασε μαζί του ποτέ …. Σιγά σιγά όμως το πήρε κι αυτό απόφαση κι έμοιαζε να μη τον ενοχλεί ……
Έμοιαζε όμως μόνο , γιατί την Φένια δεν την έβγαλε ποτέ απ’το μυαλό του ….
Έτσι όταν το 1937 αποφάσισε ότι το νέο καθεστώς δεν του …ταίριαζε και έπρεπε να φύγει για την Ελλάδα (εκούσιος εκπατρισμός) ….. βρήκε τη Φένια και της ζήτησε να έρθει μαζί τους … Η Φένια όμως είπε «όχι».
– Είναι πανέμορφη η Ελλάδα … Πορτοκαλλιές στους δρόμους Φένια …όπως έχουμε εμείς εδώ , τις ακακίες …..
…Μα πάλι «οχι» είπε αυτή …..
Θα σε στεφανωθώ …και θα πληρώσω εγώ το bordello , για να φύγεις , όσα κι αν μου ζητήσουν …..
Αντί για το τρίτο «όχι» η Φένια φώναξε μέσα τον 20χρονο Φέντια και τον 17 χρονο Γιούρι – δυο πανήψηλους και κατάξανθους αγγέλους – .
– Μόνο αν έρθουν μαζί μου και γιοι μου …. όλοι …..
Την άνοιξη του 1937 , βρεθήκανε όλοι μαζί στην Θεσσαλονίκη ….. Η Φένια , δεν είδε πουθενά πορτοκαλλιές ….όμως δεν παραπονέθηκε ποτέ …. Πέρασε τη ζωή της στη σκιά …. Λιγομίλητη κι απρόσιτη στους περισσότερους . Απόμακρη και αυστηρή ….Μόνο τον Γιούρι τον μικρότερο κανάκευε λιγο περισσότερο , γιατί ήταν ευαίσθητος και …δάκρυζε με το παραμικρό ……
……………………………………………………………………………………………


Ό,τι θυμάμαι από τη γιαγιά μου την Φένια , είναι τα μπλε της μάτια και το ότι δεν την άκουσα ποτέ να μου μιλάει …..Εκτός από …..Ναι , ναι….μόνο μια φορά μου χαμογέλασε και μου είπε «Κότια τον λένε τον πατέρα σου…. Κότια…..»…… Α …θυμάμαι και κάτι από την κηδεία της … ήμουν 8 χρονών τότε …..
Τρεις μαυροφόρες γειτόνισσές της κουβεντιάζαν χαμηλόφωνα …. αδιαφορώντας για το ότι τις άκουγα ….
– Από τί πέθανε τελικά η ουκρανή ;
– Από λευχαιμία …
– Λευχαιμία την λεν τη … σύφιλη στον τόπο τους ;……
……………………………………………………………………………………………….
– Μαμά , τί θα πει «σύφιλη» ; …… Ρώτησα την άλλη μέρα τη μάνα μου .
Αντί άλλης απάντησης , έφαγα μια σφαλιάρα , που ακόμη τη θυμάμαι …..

———————————————————————

Επειδή , κατά κάποιο τρόπο αυτό το Νο 4 , το έταξα σαν επεξήγηση στον φίλο Γρηγόρη θα τον παρακαλούσα αν θέλει και μπορεί , να γράψει αν όχι πέντε , ένα τόπο που γι αυτόν είναι … προορισμός ζωής … Τουλάχιστον ένα …..

 
13 Σχόλια

Posted by στο Αύγουστος 1 , 2007 in Μνήμες, διηγήσεις

 

13 responses to “ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΖΩΗΣ Νο 4 ________ (Μπουρδελότσαρκα στην Οδησσό)

  1. Γρηγόρης

    Αύγουστος 1 , 2007 at 17:51

    … για άλλη μια φορά με άφησες άφωνο…

    _____________

    (αποδέχομαι την πρόσκληση και σύντομα θα απαντήσω)

     
  2. Composition Doll

    Αύγουστος 1 , 2007 at 18:43

    !!!

    Εξαιρετικό, Silia! Εξαιρετικό!

     
  3. ghteytria

    Αύγουστος 1 , 2007 at 22:38

    Silia, ότι καλύτερο έχω διαβάσει στο δίκτυο ως τώρα!
    Ότι πιο τρυφερό και συγκινητικό! Γράφεις υπέροχα…

     
  4. ethanandthecity

    Αύγουστος 2 , 2007 at 19:53

    ταλέντο ανεκμετάλλευτο!

     
  5. Γρηγόρης

    Αύγουστος 3 , 2007 at 01:49

    …η απάντηση:

    http://deilogos.wordpress.com/2007/08/03/g_life/

    _________

    …διότι τελικά οι προορισμοί ζωής είναι υπέροχοι και πιο υπέροχοι όταν είναι ένας….(όμως μου ζήτησες)

     
  6. ghteytria

    Αύγουστος 3 , 2007 at 07:23

    Ξέρεις τί σκεφτόμουν σήμερα ξαναδιαβάζοντας τον προορισμό σου; Αξίζει να κάνεις τις αναμνήσεις σου βιβλίο. Το ξέρεις υποθέτω. Δεν σου κάνω την έξυπνη. Απλά, σου λέω ότι αξίζει πραγματικά τον κόπο. Κάθε σου κείμενο είναι καλύτερο από το προηγούμενο. Μπορεί πολλοί άνθρωποι να έχουν ενδιαφέρουσες αναμνήσεις ζωής. Το να επιλέγεις αναμνήσεις και γεγονότα και να τα παρουσιάζεις καθηλώνοντας τον αναγνώστη, αυτό το έχουν ελάχιστοι.

    ΥΓ. Εν τω μεταξύ απάντησα στο παιχνίδι… με τις ρήσεις και αντιρρήσεις, γιατί όχι; 😉

    Φιλιά!

     
  7. silia

    Αύγουστος 8 , 2007 at 17:35

    @ Γρηγορης και @ Composition Doll kai @ ghteytria και @ethanandthecity :
    Σας ευχαριστω για τα καλά σας λόγια

    @ ghteytria
    Έτοιμο είναι το βιβλίο . Απλά δεν γνωρίζω την διαδικασία για την έκδοσή του ….Θα την μάθω όμως …πού θα μου πάει …

     
  8. marjá

    Μαρτίου 19 , 2008 at 21:59

    … πολύ όμορφη αφήγηση… απλό σχολιάκι, αλλά ειλικρινέστατο…

     
  9. stelios

    Ιουνίου 30 , 2008 at 11:53

    Είδες, τελικά; Να πού μπορεί να φυτρώσει η αληθινή αγάπη. Εκεί που υπάρχει πόνεση και λείπει ο εγωισμός και το συμφέρον, εκεί όπου ευδοκιμεί ο σεβασμός, χωρίς αξίωση ιδιοκτησίας πάνω στο κορμί και τη ζωή του άλλου. Πόσο περισσότερο πουτάνες είμαστε εμείς, που πουλάμε όσο πιο ακριβά μπορούμε το κορμί και την ψυχή μας στην προίκα ή/και στα λεφτά, στο κύρος και στην οικονομική επιφάνεια του μελλοντικού γαμπρού/νύφης! Αλλά, ξέχασα. Σήμερα δεν τα κοιτάμε αυτά, ή, τουλάχιστον, αυτό υποκρινόμαστε.Ή μήπως προσβάλλω τις πουτάνες; Αυτές τουλάχιστον κρατούν την ιδιοκτησία του κορμιού τους και το διαθέτουν όπως θέλουν. Εμείς το πουλάμε μια για πάντα, μαζί με την ψυχή του.

     
  10. silia

    Ιουλίου 1 , 2008 at 21:38

    @ marjá
    Σ’ ευχαριστώ … τώρα το είδα

     
  11. silia

    Ιουλίου 8 , 2008 at 12:06

    @ stelios
    «…χωρίς αξίωση ιδιοκτησίας πάνω στο κορμί και τη ζωή του άλλου….»

    Πόσο σπουδαίο , αυτό που είπες …
    Αν μπορούσαμε να το έχουμε μέσα μας , σαν Αρχή , ο κόσμος μας , θα ήτανε καλύτερος .
    ———————————–
    «…Εμείς το πουλάμε μια για πάντα, μαζί με την ψυχή του….»

    Όχι πάντα … Μην απελπίζεσαι .

     
  12. Τσαλαπετεινός

    Μαΐου 2 , 2012 at 02:22

    Από τη μια λυπάμαι για την αφορμή που με έφερε εδώ
    από την άλλη χαίρομαι τόσο που διάβασα αυτή τη συγκλονιστική
    ιστορία.
    Να σαι καλά!

     
    • silia

      Μαΐου 3 , 2012 at 01:02

      @ Τσαλαπετεινός
      Ουδέν κακόν αμιγές καλού , που έλεγαν και οι μακρινοί , πολύ παλιοί μας ανιόντες .
      Σ’ ευχαριστώ Τσαλαπετεινέ .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: