RSS

Γενέθλια στις … δρίμες* του Αυγούστου

05 Αυγ.

* Είναι οι δρίμες του Αυγούστου , οι πρώτες έξι μέρες του μήνα αυτού και είναι μέρες …μαγικές . Κατεβαίνουν , λέει , τα ξωτικά και οι ζημιάρες νεράιδες του Δωδεκαημέρου (= Χριστούγεννα-Θεοφάνεια) τις έξι αυτές ημέρες και κάνουνε ζημιές …. Δεν πρέπει , τάχα , να λουστείς για θα σου πέσουν τα μαλλιά , ούτε να πλύνεις το πουκάμισό σου στο ποτάμι , για θα σου σκιστεί , μήτε το αμπέλι να φροντίσεις για θα σου ξεραθεί , κι όποιος θα κόψει ξύλα , πάει του σάπισαν και κρίμα στον κόπο του ….. Μόνο να γεννήσεις παιδί , λένε , πως σου επιτρέπουν τα δαιμόνια των δριμών του Αυγούστου …κι εκείνο γρήγορα κι έστω και πρόωρα , μην τύχει και η χαρά σου πέσει πάνω στο Μέγα Πένθος , στον Δεκαπενταύγουστο , στο θάνατο της Μεγάλης Μάνας …της Παναγιάς …..


Έτσι κι η μάνα μου διάλεξε – βιάστηκε – να γεννήσει πάνω στις δρίμες καληώρα σαν σήμερα 5 Αυγούστου το ….δέκατο παιδί της και το μοναδικό που κατάφερε να κρατήσει ζωντανό στην αγκαλιά της ….. Την αφεντιά μου ….. εμένα .
Γενέθλια λοιπόν σήμερα …..


Γενέθλια , ….κι έχω μια μικροκαμωμένη , γλυκειά θλίψη να φτερουγίζει μέσα μου . Όχι για το …»πόσα κλείνω» , αλλά για εκείνους , που πια δεν είναι μαζί μου αυτή τη μέρα . Εκείνους που η μέρα αυτή ήταν η πιο σπουδαία , η πιο σημαντική , η πιο «μεγάλη» στη ζωή τους ….Για τους γονείς μου .
Αποφάσισα λοιπόν , – λόγω αυτής της μικρής «φτερωτής» θλίψης
, να μη περάσω τη μέρα των γενεθλίων μου , όπως έκανα μέχρι τώρα ….. Δεν προειδοποίησα κανέναν . Δεν το …»υπενθύμισα», σε κανέναν . Δεν προσκάλεσα κανέναν ….. No party , ….λοιπόν για φέτος .
Φέτος , …ξύπνησα αργά το πρωί…. Πολύ αργά (βοήθησε και η Κυριακή) . Πάντα η μάνα μου , όταν με …γλυκομάλωνε , με φώναζε …»υπναρού» …. Της έδωσα κι εγώ λοιπόν , για μια φορά ακόμα την «αβάντα» να έχει δίκιο . Τριγύρισα νωχελικά όλο το πρωινό δεξιά κι αριστερά , ακούγοντας …. Μαργαρίτα Ζορμπαλά** , και κατά το μεσημεράκι κατέληξα στο ….»Ύστατο Άσυλο» (κοιμητήρι) της πόλης μας . Κάθησα μαζί τους ώρες πολλές …. Τους «τρατάρισα» κιόλας για τη γιορτή μου . Μια φράουλα τη μάνα μου που τις λάτρευε («δεν θέλω μνημόσυνα και τέτοιες σαχλαμάρες σαν πεθάνω ….Θέλω να κερνάς φράουλες στο κόσμο» με ορμήνευε πάντα) , και ένα τσιγάρο τον μπαμπά (το τσιγάρο που του αρνήθηκα λίγες ώρες πριν πεθάνει ….- δεν κάνει τσιγάρο βρε μπαμπά μέσα στο Νοσοκομείο – …η …ηλίθια , η…καρφωμένη στους τύπους) ……


Έμεινα εκεί , μέχρι που άρχισε να σουρουπώνει……
Σαν γύρισα στο σπίτι , ξανάβαλα να ακούω …Μαργαρίτα Ζορμπαλά** …..
Έχω γενέθλια σήμερα …..
Έχει ψιλονυχτώσει πια , κι ακόμα δεν ….μου ευχήθηκε κανείς …… Μάλλον οι δρίμες του Αυγούστου μας ….θα φταίνε …..

————————————————————————

Υ.Γ. … Κι όταν λέω «Μαργαρίτα Ζοrμπαλά» **, εννοώ αυτό :

Αυτό , που μου τραγούδαγε ο «παπάκη» στα γόνατά του και η «μάματσκα» στην πιο τρανή , την πιο γλυκιά , την πιο ζεστή … αγκαλιά του κόσμου . Την αγκαλιά της .
……………………………………………………..

……Είχα …. γενέθλια σήμερα .

 
16 Σχόλια

Posted by στο Αύγουστος 5 , 2007 in Αδυναμίες..., Uncategorized

 

16 responses to “Γενέθλια στις … δρίμες* του Αυγούστου

  1. Γρηγόρης

    Αύγουστος 5 , 2007 at 16:59

    Γενέθλια ημέρα…
    Τα χρόνια πολλά είναι μια δεδομένη ευχή…
    Τα χρόνια καλά είναι η προσδοκία…

    Και άλλα άτομα φίλοι έχουν γεννηθεί στις πρώτες μέρες του Αυγούστου.
    Ο Νίκος , η Σοφία , η Γιάννα.
    Και όλοι τους έχουν κάτι το «ιδιαίτερο».

    Αλλά ας μιλήσω για την Anna-Silia…

    Μέσα από κείμενα και λέξεις ανακαλύπτω τη γοητεία σου , τη μαγεία να ταξιδεύεις τους αναγνώστες σου.
    Κι αυτό είναι ένα δώρο που το απολαμβάνω.

    «Φράουλα» και «ένα τσιγάρο» είναι δύο πολύ ακριβά δώρα…τα δώρα που σήμερα χάρισες στους γονείς σου.
    Κι αυτoί σου χάρισαν τη ζωή.

    Να η ευχή: να είσαι πάντα καλά και να χαρίζεις στους ανθρώπους που αγαπάς τα πολύτιμα «διαμάντια» της ψυχής σου.

    Εγώ δεν μπορώ να σου στείλω τίποτα άλλο παρά ένα μήνυμα-σχόλιο , άντε κι ένα φιλί….

    Κι άλλο?

    Άντε και ένα ποτηράκι ούζο με θαλασσινούς μεζέδες…

    Χρόνια Πολλά Σιλια…

     
  2. Manos S.

    Αύγουστος 5 , 2007 at 17:13

    Χρόνια πολλά. Και να τα γιορτάζεις ΠΑΝΤΑ όπως επιθυμείς….

     
  3. itelli

    Αύγουστος 5 , 2007 at 21:30

    с днем рождения!

     
  4. ghteytria

    Αύγουστος 5 , 2007 at 22:53

    Χίλιες ευχές για σένα που αγαπάμε!!!

    Χρόνια πολλά και ποιοτικά!!!Να είσαι ευτυχισμένη και να ρουφάς τη ζωή όπως εσύ ξέρεις!

    Κι ευχαριστούμε για όσα μοιράζεσαι μαζί μας! Μακάρι να ήσουν κάπου κοντά να το γιορτάζαμε παρέα…
    Υπ’ όψιν, ότι όποτε κι αν βρεθούμε θα το γιορτάσουμε, ασχέτως ημερομηνίας… 🙂

    Το Καλίνκα της τσαχπίνας Μαργαρίτας είναι υπέροχο! Και η ίδια είναι υπέροχη! Απορώ πώς την έχασε ο Κιμούλης αυτή τη γυναίκα…
    Επίσης υπέροχες είναι όλες οι εκτελέσεις του συγκεκριμένου τραγουδιού. Δεν ξέρω αν έχεις δει το αφιέρωμα στα ρώσικα τραγούδια, που είχα κάνει. Το έχω πρώτο και καλύτερο είναι το Καλίνκα, με την Κόκκινη Ορχήστρα. Δες αν θες εδώ.

    Πολλά φιλιά!!! Μας είσαι πολύτιμη…

     
  5. ethanandthecity

    Αύγουστος 6 , 2007 at 19:52

    χρόνια πολλά και ελπίζουμε σε ακόμα περισσότερα ποστ σαν και το σημερινό

     
  6. anthrakoryxos

    Αύγουστος 6 , 2007 at 22:11

    Αυτό που ξέρω για σένα είναι τίποτα και πολλά συνάμα.
    Γεμίζω τόσο με ότι δικό σου διαβάζω..
    Φορές, νομίζω πως απλά διάβαζω, αυτά που εγώ έγραψα.
    Τόσο κοντά και τόσο μακριά συνάμα.
    Μοιράζεις απλόχερα φράουλες και μου ανάβεις το τσιγάρο όταν ψάχνω τον αναπτήρα μου.
    Οικειοποιούμαι και αισθάνομαι.
    Τόσο εύκολα και τόσο δύσκολα συνάμα.
    Νομίζω ότι έχεις κάνει τόσο όμορφα ταξίδια.
    Αγκαλιά με τόσο όμορφους ανθρώπους.
    Αυτό είναι το δώρο σου.
    Και όχι μόνο δεν χάνεται, αλλά φεύγει πέρα απο σένα και χτυπάει πόρτες που ανοίγουν για να το θαυμάσουν.
    Αυτό θα ‘θελα στα δικά μου γενέθλια.
    Οι ευχές όπως θα ξέρει μπορούν να σημαίνουν πολλά και τίποτα.
    Απο κοντά και μακριά.
    Να λέγονται εύκολα και δύσκολα.
    Το να αναγνωρίσεις το δώρο σου όμως και να το χαρίζεις, πόσο σπάνιο είναι..
    Είπα πολλά.
    Εύχομαι απο καρδιάς, όταν έρχονται οι δρίμες του Αυγούστου, ν’ αφήνεις δίπλα στο τασάκι, ένα πιάτο φράουλες και μια γραφή (δώρο), στα ξωτικά και τις νεράιδες και σ’ όσους αγαπάς, με ή χωρίς τηλέφωνο.
    Θα καταλάβουν..

     
  7. ριτσα μασουρα

    Αύγουστος 7 , 2007 at 09:13

    Από πού αναβλύζει ολη αυτή η υπέροχη ευαισθησία; Αυτή η εξαιρετικά σπάνια τρυφερότητα ; χαίρομαι όταν συναντώ ανθρώπους που μπορούν και βγάζουν προς τα έξω αυτή τη σπάνια εσωτερικότητα και τον σπάνιο σεβασμό ιδιως προς τους γονείς.
    Χρόνια πολλά , νασαι καλά και να γειάνεις τους ανθρωπους όπως εσύ ξέρεις καλύτερα
    ριτς

     
  8. Ο θειος Ισιδωρος

    Αύγουστος 8 , 2007 at 00:01

    Με καθυστερηση εστω, εβαλα και πινω μια βοτκα τωρα για σενα!
    Νασνταροβιε!
    Νασαι χαρουμενη και υγειης!

     
  9. pascal

    Αύγουστος 8 , 2007 at 19:39

    Χρόνια σου πολλά
    (έστω και καθυστερημένα- εκπληκτική η φωτό)

     
  10. kyriaz@sch.gr

    Αύγουστος 9 , 2007 at 09:28

    χρόνια πολλά.

     
  11. silia

    Αύγουστος 9 , 2007 at 20:22

    @ Γ ρ η γ ό ρ η ς
    Αχ , Γρηγόρη …. Τί να σου πω , Γρηγόρη ; Τί να σου πω , που η φωνή μου «εκλεισε» απ την συγκίνηση , μ’αυτά που μου είπες ….. Σ’ ευχαριστώ …. Και πιο πολύ , για το …ούζο . Ξέρεις , το ούζο για μένα – μεταφορικά πάντα – , αποτελεί ένα είδος ιεροτελεστίας .

    @ Manos S.
    Χίλια ευχαριστώ Μάνο . Αντεύχομαι να …αγαπηθείς από τα παιδιά σου (κι εσυ και η μαμά τους) τόσο πολύ , όσο εγώ αγάπησα τους γονείς μου .

    @ itelli
    спасйбо σκωτσέζε μου , ή όπως συνήθιζε να λέει ο πατέρας μου благодарю….. Το ίδιο (περίπου) κάνει .
    Με το καλό στην πατρίδα .

    @ ghteytria
    Εγώ ευχαριστώ για όλα , αλλά πανω απ’ όλα για το ότι με αποδεχτήκατε με αγάπη . Είναι πολύ σπουδαίο αυτό .
    Θα ερθω στην Αθήνα , και θα ερθω να σε βρω στο υπόσχομαι . Και δεν είναι απλά μια υπόσχεση , είναι επιθυμία .
    Το KALINKA το έχω σε δυο εκτελέσεις σε 33άρια βινύλια .Το RUSSIE DE TOUJOURS με την ορχήστρα του Paul Mauriat και το ALEXANDROV SONG AND DANCE ENSEMBLE OF THE SOVIET ARMY . Αν δεν βαριέσαι ψάξε να διαβάσεις το ποστ μου «ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ»
    Ευχαριστω και για τα link με τα τραγουδια ….Τωρα το έχω σε πιο πολλές εκτελέσεις .

     
  12. silia

    Αύγουστος 9 , 2007 at 21:02

    @ ethanandthecity
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια . Είσαι πολύ γλυκός άνθρωπος .Σου …αντεύχομαι …τα καλύτερα .

    @anthrakoryxos
    Αυτό που ξέρω εγω για σένα , είναι ότι είσαι υπέροχος …..
    Δηλαδή ξέρω τα πάντα .

    @ Ρίτσα Μασούρα
    Χρόνια τώρα στοιβάζω στις γωνιές και στα απόκρυφα της καρδιας μου ολα τα κομμάτια της αγάπης που αντάμωσα κατά καιρούς στη ζωή μου – σαν Σάυλωκ ένα πράμμα – . Από εκεί πηγάζει η τρυφερότητα και η ευαισθησία για τους ανθρώπους .
    Ευχαριστω για τις ευχές και αντεύχομαι να κατορθώσεις μέσα απο τα δημοσιεύματα σου να δείξεις το καλο σε κάποιους και να τους οδηγήσεις επίσης στο καλό . Μεγάλη δύναμη η δημοσιογραφία .

    @ Θειος Ισίδωρος
    Αχ , θείε , τί μου θυμίζεις να ξέρεις …. Απ’ όλους τους θείους μου (ολοι Ρώσοι) , ο μόνος που έμεινε πιστός στη βότκα και αρνήθηκε πεισματικά να εξελληνισθεί στο …ποτό , ηταν ο θείος μου ο Βλαδίμηρος (ο μικρότερος αδελφός της μάνας μου) που πήρε το όνομά του κι αυτός , από τον δικό του θείο, αδερφό της μητέρας τους – κοζάκος στην τσαρική φρουρά – από τα πρώτα κεφάλια που «επεσαν» με την Επανάσταση ….. Ο θείος ο Βλαδίμηρος…. Ωραία ιστορία ….Θα προσπαθήσω να την γράψω κάποτε ….
    Στην υγειά σου η βότκα …Και που εισαι ; …. Μην την «νερώσεις» , μην της προσθέσεις πάγο , μη ζαχαρώσεις το ποτήρι και μη την ….δηλητηριάσεις με λεμόνι . Ελεος πια . Αν θέλεις να βρω την …υγειά μου , δηλαδή . (χαμένη υπόθεση , αλλά τελος πάντων).

     
  13. silia

    Αύγουστος 9 , 2007 at 21:24

    @ Pascal
    Δεν το πιστεύω …. Η αποθέωση του ….διαδικτυακού σουρεαλισμού , στο …σπίτι μου . Καλύτερο και απο το να μου χτυπουσε την πόρτα ο Μπραντ Πιτ ….ή ο Μπαντέρας (τέλος πάντων …μην το παραχέζουμε κιόλας).
    Τιμή μου και χαρά μου Pascal μου .
    Ευχαριστώ και αν σου άρεσε τόσο η φωτο ( των γονιών μου πιστεύω ….μην μου πεις της φράουλας , γιατί θα καταρεύσω) , σου υπόσχομαι να κάνω ένα ποστ με πολλές φωτο των …. ανιόντων μου (συγγενών βρε) .

    @ kyriaz@sch.gr
    Ευχαριστώ .
    Μείνε .
    Μείνε τουλάχιστον εσύ .
    Αντεύχομαι να …. μη ξεχάσεις ποτέ.

     
  14. Μαρία

    Αύγουστος 13 , 2007 at 13:18

    Χρόνια πολλά και καλά! Υγεία, ευτυχία, και πολλές πολλές καλές αναμνήσεις! Καταπληκτικές οι φωτογραφίες. 🙂

     
  15. silia

    Αύγουστος 13 , 2007 at 14:03

    @ Μαρία
    Σ’ευχαριστώ …
    Είναι θαρρώ , από τις πιο όμορφες (φωτογραφίες) των γονιών μου . ….
    Τόσο νέοι …Τόσο όμορφοι ….
    Και πάντα , τόσο αγαπημένοι ….
    —————————
    Η πρώτη φωτογραφία , είναι από … τοκετό μέσα σε νερό .
    Εχω παρακολουθήσει (όχι τον συγκεκριμένο) ..Είναι μια υπέροχη εμπειρία .
    —————————
    Όσο για το βίντεο , δεν είχα δυστυχώς βίντεο με τον πατέρα μου να τραγουδά το ίδιο τραγούδι …Ήταν ανεπανάληπτος …. Καλή και η Ζορμπαλά βέβαια …δεν λέω .

     
  16. hliaxtina

    Αύγουστος 21 , 2007 at 11:05

    Αργησα!
    Μα έλειπα!
    Λένε πως κρατάει 40 μέρες η γιορτή!
    Να είσαι καλά, να τους θυμάσαι και να μας κερνάς φράουλες!
    Φιλί!

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: