RSS

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ … ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ … (Μέρος Α’)

06 Σεπτ.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Τρεις μέρες με … ταλάνισε ο διαδικτυακός φίλος και μπλογκοσυνέταιρος Στιχάκιας , με την …. «Ακατάληπτη Τριλογία» του . Ένας σεμνός και πετυχημένος έμμετρος και ομοιοκατάληκτος , …ποιητής να πω ;… στιχουργός να πω ;… τραγουδοποιός ή συνθέτης μαντινάδων να πω ; … , επί τρείς μέρες , μας …κεραυνόβόλησε με έναν ποιητικό λόγο , που με τον επιεικέστερο λόγο , χαρακτηρίζεται σαν αστείος … Εμένα όμως καθόλου γέλιο δεν μου προξένησε … Ανησύχησα . Την πρώτη μέρα , είπα : «Θα τα … κοπάνησε μάλλον» . Την δεύτερη άρχισα να σκέφτομαι «Πόσο χρονών να είναι άραγε ;» (το μυαλό μου πήγε στο Αλσχάϊμερ) …. Την τρίτη μέρα , πείσθηκα σχεδόν ότι παραφρόνησε (Μια ηβηφρένια να το πω ;… μια σχιζοφρένια ;… πάντως κάτι σε …»φρένια»… you know ?) …
Ώσπου …..
‘Ωσπου έφτασα στον τελευταίο του στίχο : «…. με μαθηματική ακρίβεια» , και … ξαφνικά , τα κατάλαβα όλα .
Φίλε Στιχάκια , είπες την … μαγική λέξη και … «καρφώθηκες» … Φίλε Στιχάκια , δεν είσαι ούτε πιωμένος , ούτε ανοϊκός , ούτε παρανοϊκός … Είσαι απλά … ερωτευμένος …. Μπορεί να μην το ξέρεις ακόμα ή να μην το έχεις αντιληφθεί … να μην έχεις πιάσει το νόημα …μέχρι πάτο …. Αλλά είσαι ερωτευμένος . Γιατί πίσω από τα Μαθηματικά , κρύβεται πάντα ο … Έρωτας …….
Η ίστορία , που ακολουθεί είναι μια …παντελώς αληθινή ιστορία , που περιλαμβάνεται στο … προς έκδοσιν βιβλίο μου (μάλιστα …. ΚΑΙ συγγραφέας η δικιά σου) . Μόνο που επειδή , είναι μεγάλη (η ιστορία …. έλεος πια) , θα σας την μεταφέρω σε τρεις (τριλογία κι εγώ) , συνέχειες ….. Υπομονή λοιπόν και …. μορφωθείτε ….

Photo Sharing and Video Hosting at PhotobucketPhoto Sharing and Video Hosting at Photobucket

. . . . . Και ξαφνικά , μια μέρα του Ιουλίου , του σωτήριου έτους 1960 , – μια καυτή ημέρα , που δεν χρειαζόταν να είσαι και ιδιαίτερα ευφάνταστος ή επαΐων για να το αντιληφθείς ότι ήταν «ημέρα πρέσβειρα» της Κόλασης – , ο κύριος Τατιός Τατιοσιάν . . . . . . εξαφανίσθηκε . Ναι , όπως ακριβώς το ακούς . Εξαφανίσθηκε . Ούτε απεδήμησε εις Κύριον , ούτε του «βγήκε» δρόμος για ταξίδι ξαφνικό , ούτε βγήκε «κάπου έξω» και χάθηκε , επειδή λησμόνησε ποιος ήταν και πού έμενε . Γιατί ο κύριος Τατιός Τατιοσιάν , δεν πήγαινε πουθενά . Βρίσκονταν ολημερίς , χειμώνα καλοκαίρι , «καρφωμένος» , σε μια αναπηρική πολυθρόνα – χωρίς να είναι ανάπηρος – , μπροστά στο παράθυρο του καθιστικού . H ιατρική ετυμηγορία του καθ’όλα σεβάσμιου και παντογνώστη σοφού Ασκληπιάδη της πόλης μας, κυρίου Ροζιάδη, «Χρόνιος εξελικτικός υποχονδριασμός, μη φοβάστε, αλλά να του κάνετε όλα τα χατίρια», δεν επέτρεπε καμία άλλη ερμηνεία. Όμως , η προεφηβική συμμορία της γειτονιάς και των πέριξ , διέδιδε ότι επρόκειτο , για ένα έκτρωμα , ένα λάθος της φύσης , που είχε γεννηθεί με την πολυθρόνα , κολλημένη στην πλάτη και στα πισινά και που όταν κουράστηκε , ή βαρέθηκε να τριγυρνά σαν τον σαλίγκαρο δεξιά κι αριστερά στον κόσμο των ανθρώπων , άραξε εκεί μπροστά στο παράθυρο του καθιστικού . Ένα μεγάλο παράθυρο , «ντυμένο» με βαριές καμπάδικες βυσσινί κουρτίνες , στολισμένες με χρυσές φουντίτσες ολόγυρα , πάντα τραβηγμένες στο πλάι , για να μπορεί κάποιος να χαζεύει τον όμορφο κουκλίστικο κηπάκο με τις κοντούλες ροδιές , κι ακόμη παραπέρα , τον στενό λιθόστρωτο δρόμο , και την απεριποίητη τεράστια αυλή του απέναντι σπιτιού , με τον υψιτενή και ευωδιαστό ευκάλυπτο . Τον πανέμορφο και καλοφροντισμένο ευκάλυπτο , που βρισκόταν σε παντελή ανακολουθία με το πλήρες «καρκατσουλιό» του κήπου , του σπιτιού , αλλά και της ίδιας της ιδιοκτήτριάς τους , της παρδαλής , ξετσίπωτης και τρισκατάρατης , Μελπομένης . . . . .

. . . . Πάντα ανοιχτές λοιπόν οι βαριές κουρτίνες , για να μπορείς να χαζεύεις έξω , όμως , ο κύριος Τατιός Τατιοσιάν , σε τίποτε από όλα αυτά , δεν ταξίδευε το βλέμμα του , γιατί και να το ταξίδευε , πάλι τζάμπα θα πήγαινε το ταξίδι . Γιατί ο μεσόκοπος Αρμένης ανθρωποσαλίγκαρος , εκτός από ανάπηρος «μαϊμού», ήταν και θεόστραβος . Και ήταν τόση η «γκαβωμάρα» του , που για να καταφέρει να διαβάσει τις αγαπημένες του κιτρινισμένες εφημερίδες και περιοδικά , που στηρίζονταν σε ένα περίτεχνο ξύλινο και επιμελώς λουστραρισμένο αναλόγιο τοποθετημένο ανάμεσα στα γόνατά του , αναγκαζόταν να φορά τόσο χοντρά ματογυάλια , που δικαίως είχανε πάρει τον τίτλο «Αρμένικα πατομπούκαλα» . Και πάλι όμως , δεν φτάνανε τα δύστυχα , για να τον εξυπηρετήσουν . Κράταγε λοιπόν επικουρικά , και έναν τεράστιο μεγεθυντικό φακό , με κοκάλινη λαβή που παρίστανε μια γυμνή ξεμαλλιασμένη γυναίκα που τύλιγε το λευκό της κορμί σαν φίδι , γύρω από έναν κορμό δένδρου . Έτσι , κατάφερνε να ασχοληθεί με το αγαπημένο του διάβασμα και μόνο μ’αυτό με όλα αυτά τα βοηθητικά μέσα . Και δεν πάει να ακκίζονταν από απέναντι η «παστρικιά» η Μελπομένη , με τα σατέν ιβουάρ ή μαύρα – ανάλογα με την εποχή – κομπινεζόν και τα ξέπλεκα μαλλιά της βρεγμένα – λούζονταν κάθε λίγο και λιγάκι – , να «γλύφουν» τους γυμνούς της ώμους . Αυτός , δεν έβλεπε «την τύφλα του» . Υποθέτω , ότι δεν μπορούσε ούτε τον τεράστιο ευκάλυπτο να ιδεί , που στόλιζε την αυλή της . Υποθέτω . . . . Υπέθετα , δηλαδή . . . . Γιατί , ό,τι ακολούθησε μέχρι εκείνον τον καυτό Ιούλιο , μου απέδειξε , ότι συλλογιζόμουν λάθος . . . . .

Κι όλα καλά θα κυλούσαν για τον μισότυφλο , υποχονδριακό , αποχαυνωμένο Τατιός , αν δεν υπήρχε και η καταραμένη ανάγκη της επιβίωσης . Το «…. Ήταν κάποτε εισοδηματίας» , σαν απάντηση της μάνας μου , στις επίμονες ερωτήσεις μου περί της επαγγελματικής ενασχόλησης του Τατιός , δεν μου έλεγε τίποτε .

Κάπως όμως , έπρεπε να επιβιώσουν αυτός , η στρουμπουλή και κοντούλα σαν τις μικρές ροδιές του κήπου τους , συμβία του –Βαρτουί το όνομά της – και οι δύο αναποκατάστατες ακόμα στα τριάντα τους , θυγατέρες του , -και αναποκατάστατες και άσχημες – το δίδυμο της αξεπέραστης ηθικής και νεανικού καθωσπρεπισμού , Σιρουί – Δικρανουί .

Έτσι , επειδή ο «τέως εισοδηματίας» ήταν καρφωμένος στην πολυθρόνα , δίπλα στο παράθυρο , οι τρεις γυναίκες , ζεύτηκαν στη δουλειά . Όχι ξενοδούλι – προς Θεού – απλά , μετέτρεψαν το σπίτι , σε σχολή αγγλικών και πιάνου . Βασικά δηλαδή , δούλευε η κυρία Βαρτουί , που παρέδιδε μαθήματα αγγλικών , σε μικρά γκρουπάκια των 2-3 ατόμων , παιδιών της μεσαίας τάξης – μάλλον φτωχόπαιδα – με έξυπνες όμως μάνες , που από τότε το ψυλλιάστηκαν έγκαιρα , ότι η ξένη γλώσσα θα γινόταν «προσόν» και στέλνανε τα παιδιά τους να την μάθουν . Γιατί , πού ΣΤΡΑΤΗΓΑΚΗΣ τότε . . . . Αυτός , ενέσκηψε αργότερα στην ελληνική επαρχία και έγινε μόδα . Το δίδυμο Σιρουί – Δικρανουί , παρέδιδε μαθήματα πιάνου και σολφέζ σε κοριτσάκια πλουσίων – στη «χάση και την φέξη» δηλαδή , γιατί πόσοι ήταν οι πλούσιοι τότε , μετρημένοι στα δάχτυλα – , όπως καλή ώρα στο δύστυχο το κοριτσάκι του γιατρού Ροζιάδη , που ακριβώς επειδή ήταν αυτό που ήταν , -κόρη γιατρού – έπρεπε να μάθει πιάνο και σολφέζ μη χειρότερα δηλαδή Παναγιά μου .

Έτσι λοιπόν βρέθηκα κι εγώ , στο καθιστικό των Τατιοσιάν , – δις της εβδομάδος- , καθισμένη ολόγυρα σε μια παμπάλαια ροτόντα τραπέζι , μαζί με τον Διαμαντή και τον «ψηλέα» τον Νικηφόρο , και την κυρα – Βαρτουί απέναντί μας , πάντα χαμογελαστή και με μια χοντρή εμπριμέ γάτα να γουργουρίζει στην αγκαλιά της , να παλεύω να κατανοήσω τα δυσκατάληπτα στρυφνά κι αχώνευτα “what is this? – this is a book” , μπας και «χωθείς σε κάνα – Δημόσιο αύριο μεθαύριο , να μην έχεις ανάγκη κανέναν παλιοκερατά να σε ταΐζει» , – αυτό το «χωθείς» δεν μου άρεζε και πολύ , μα πού να διαμαρτυρηθώ στη μάνα μου , ήταν εντολή – . Κάποτε – κάποτε , ο νους μου δραπέτευε απ’ τα μυστήρια ιερογλυφικά , που θα με «έχωναν» στο Δημόσιο , έπαιρνε για παρέα το βλέμμα μου και μαζί , ταξίδευαν ολόγυρα στο δωμάτιο , κι ακόμα παραπέρα , στον κήπο με τις ροδιές , κι έφταναν ακόμη μέχρι τον πανέμορφο ευκάλυπτο και την ιερόδουλη , ώριμη καλλονή κυρά του , που τριγύριζε αμέριμνα κι αφρόντιστα σιμά του , τερετίζοντας άλλοτε γλυκά κι άλλοτε φάλτσα , ύμνους ή και άσματα της εποχής και δαγκώνοντας – άσεμνα είναι η αλήθεια – κάνα ώριμο κατακόκκινο μήλο με τα φλούδια , – «για τις βιταμίνες» άκουσα κάποτε μια αντροπαρέα να χαχανίζει – .

Ο ρεμβασμός αυτού του είδους , σχεδόν πάντα τέλειωνε με ένα σφυριχτό “Where is your mind ?” απ’ την κυρία Βαρτουί . «Στην πουτάνα , που προσπαθεί να ξεμυαλίσει τον σακάτη τον άντρα σου . Καλά που είναι θεόγκαβος και δεν την βλέπει» , ήθελα να της απαντήσω , μα πάντα κατέληγα με ένα εγγλέζικο τερατολόγημα , που έκανε την δασκάλα μου να φρίττει και τους συμμαθητές μου να λιγώνονται στα γέλια , – τάχα μου κι αυτοί ήσαν καλύτεροι – ……..

……………………………………….>ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ<………………………………….

 
21 Σχόλια

Posted by στο Σεπτεμβρίου 6 , 2007 in Μνήμες, αφιερωμένα

 

21 responses to “ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ … ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ … (Μέρος Α’)

  1. hliaxtina

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 07:40

    Πάντα όταν σε διάβαζα νόμιζα ότι ήταν απο βιβλίο!
    Περιμένω στοιχεία (τίτλο, εκδόσεις κλπ)
    Θέλω πολύ να το διαβάσω!
    Καλή επιτυχία φιλενάδα!

    Και μην αργήσεις τη συνέχεια…..

     
  2. Μαρία

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 09:28

    Πολύ καλό! Περιμένουμε και τη συνέχεια 🙂 Θα σχολιάσω όταν το διαβάσω ολόκληρο. Καλημέρες 🙂

     
  3. Composition Doll

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 15:32

    Εξαιρετικό, λέμε!!

    (μα είστε απολύτως σίγουρη πως πίσω από τα μαθηματικά κρύβεται πάντα ο έρωτας;)

     
  4. γλυκοπατατονατασσάκι

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 16:24

    Εγώ το ήξερα….ότι πίσω από τα μαθηματικά (και όλες τις θετικές επιστήμες, μπορώ να συμπληρώσω) κρύβεται πάντα ο Έρωτας!
    (είμαι από παιδί «ερωτευμένη» μαζί τους!)

    Περιμένω κι εγώ τη συνέχεια…

     
  5. silia

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 17:33

    @ hliaxtina
    Έχω μπλέξει λίγο μέ τα … διαδικαστικά . Από την άλλη , η δουλειά μου με απασχολεί πάρα πολύ τελευταία και δεν μπορώ να τρέξω για αυτή τη δουλεια (την έκδοση), που θέλει αρκετό τρέξιμο …..
    Αλλά που θα μου πάει ;… Θα γίνει κι αυτό .
    Είστε , κάποιοι από εδώ μεσα που , είναι σίγουρο ότι θα το διαβάσετε πρώτοι ….
    Άλλωστε , η ενασχόληση μου με τα μπλογκ , έγινε η αιτία να το … τελειώσω

    @ Μαρία
    Θα την έχεις πολύ σύντομα … σε λίγο ….

    @ Compοsition Doll
    Α Π Ο Λ Υ Τ Ω Σ …… σίγουρη .
    Εδώ που τα λέμε , υπάρχουν κάτι άνθρωποι , που όχι μόνο πίσω από τα Μαθηματικά τους , αλλά πίσω από τον Σύμπαντα Κόσμο που τους περιβάλλει , …. κρύβεται ο έρωτας ….
    «….σ’αυτήν εδώ τη πόλη…..κάτι ονειροπόλοι….. κάτι …αλλοπαρμένοι ….» (Δεν θυμάμαι και καλά το «άσμα») .

    @ γλυκοπατατονατασσάκι
    Δεν πα να μας ….βομβαρδίζουν οι φιλόλογοι , με τα : «έρως ανίκατε μάχαν… και… Έστησε ο Έρωτας χορό με τον ξανθό Απρίλη….»
    Ο ΕΡΩΤΑΣ με …κεφαλαία , δεν κρύβεται «πίσω από τις λέξεις» ….που έλεγε και ο Αλέξης» , αλλά πίσω από τις … Αλγεβρικές εξισώσεις , τα συνημίτονα , τα εμβαδά (sic) και τα …προβλήματα πρακτικής Αριθμητικής .
    Kαντε υπομονή .

     
  6. γλυκοπατατονατασσάκι

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 17:53

    Β. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ – Κάτι διάφανες ψυχές

    Κάτι διάφανες ψυχές σ’αυτήν εδώ την πόλη
    κάτι ονειροπόλοι
    κάτι περίεργες μορφές χαμένες στα σκουπίδια
    κάτι αποκαΐδια.

    Κάτι από μένα κάτι από σένα
    κάτι απ’ τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα
    κάτι κουρέλια που τραγουδάμε
    κάτι απ’ τα λαθη μας που αγαπάμε.

    Κάτι σκληρές γλυκιές φωνές σαν πόρτα σκουριασμένη
    κάτι τσαλακωμένοι
    κάτι κορμιά ερωτικά που άνεμος τα παίρνει
    κάτι αλλοπαρμένοι.

    Κάτι από μένα κάτι από σένα
    κάτι απ’ τα ρούχα της ψυχής μας τα σκισμένα
    κάτι κουρέλια που τραγουδάμε
    κάτι απ’ τα λαθη μας που αγαπάμε.

    Κάτι παιδιά μοναχικά στα όνειρα δεμένα
    πάντα αφηρημένα
    κάτι διάφανες ψυχές σ’αυτήν εδώ την πόλη
    κάτι ονειροπόλοι.

    Στίχοι: Αλέξανδρος Δήμας
    Μουσική: Αλέξανδρος Δήμας

    (βρήκες τα «ευαίσθητα σημεία» μου – θετικές επιστήμες, Παπακωνσταντίνου…

     
  7. stixakias

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 18:55

    … , επί τρείς μέρες , μας …κεραυνόβόλησε με έναν ποιητικό λόγο , που με τον επιεικέστερο λόγο , χαρακτηρίζεται σαν αστείος …

    Δεν το περίμενα ποτέ
    από εσάς, Κυρία
    της δόξης μου τον κολοφών
    να πείτε αηδία

    της ποίησης το απαύγασμα
    αυτό το μεγαλείο
    που κάποιοι ήδη πρότειναν
    να βγει και σε βιβλίο

    κι εσείς στο πρώτο σχόλιο
    που εκάματε σε μένα
    είπατε -αν είναι δυνατόν!-
    να κόψω τα ληγμένα

    το δεύτερό σας σχόλιο
    το βρήκα πιο εντάξει
    απλά αναρωτηθήκατε
    αν με έχουνε ματιάξει

    στο τρίτο το αριστούργημα
    σχόλιο δεν μου εγράφη
    δεν το θεωρώ κακούργημα
    απλά είχα κακομάθει

    παρ’ όλα αυτά σας συμπαθώ
    και δε σας έχω μένος
    γιατί όντως όταν τά ‘γραψα
    ήμουν ερωτευμένος

    Λοιπόν θα εκμυστηρευθώ
    -τι άλλο πια μου μένει-
    το πρώτο ποίημα το γραψα
    για την Ωραία Ελένη

    Το δεύτερο το έγραψα
    μέσα στην τουαλέτα
    σαν προσφορά και σαν σπονδή
    προς την Αντουαννέτα

    Το τρίτο το πιο λαμπερό
    στης ποίησης τα στολίδια
    το γραψα σαν μου ρίξανε
    μία κλωτσιά στα ………

    Τα είπα και ξαλάφρωσα
    blogo-συνάδελφέ μου
    καιρός λοιπόν να αποσυρθώ
    στο φτωχικό τεκέ μου

     
  8. silia

    Σεπτεμβρίου 7 , 2007 at 22:31

    @ γλυκοπατατονατασσάκι
    «Χτυπάει» …. ζόρικες χορδές ο Βασίλης …
    —————————————-
    Σ’ ευχαριστώ πολύ … Αν ήξερες πόσο πολύ το ήθελα …έτσι ολόκληρο …..
    ——————————————
    Αν θέλεις και μπορείς , (και εάν δεν το έχεις διαβάσει μέχρι τώρα) , διάβασέ με στο κάπως παλιό Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ . Αυτό το τραγούδι άκουγα όταν σκέφτηκα να γράψω αυτό το κείμενο …

     
  9. silia

    Σεπτεμβρίου 8 , 2007 at 16:42

    @ Stixakias
    …. Αν υποψιαστώ … ότι ο φίλος μου ο Στιχάκιας ….. δεν αντελήφθη το …ΧΙΟΥΜΟΡ μου ….. θα αυτοκτονήσω …..
    Αν δε , αντιληφθώ , ότι ο φίλος μου ο Στιχάκιας ,
    α) Μου κρατάει μούτρα
    β) Μου θύμωσε
    γ) Δεν μου μιλάει
    δ) Μου πουλάει «μούρη»
    ε) Δεν μου «ανοίγει καινούρια μπλογκ … και
    στ) Προπαντός !!! Δεν μου αφιερώνει ποιήματα (κι ας είναι και ακατάληπτες τριλογίες)
    ……….
    Θα αυτοκτονήσω
    τα εγκόσμια θ’ αφήσω
    Θα πάρω χάπια
    απ’ τα κρυφά ντουλάπια
    Μια ένεση θα κάνω
    να πέσω να πεθάνω
    Δηλητήριο στο στόμα
    κι ας πέσω και σε κώμα
    Τις φλέβες μου θ’ ανοίξω
    τη μάνα μου να φρίξω
    Θα πέσω απ’ το μπαλκόνι
    γιατί θα νοιώθω μόνη
    Θα λουστώ με κεζάπι
    Θα φωνάξω τον Αράπη…..
    ……………………
    Ώπα !!! τί είπα ;;; …Τον Αράπη ;…..
    Βρε , δεν φωνάζω καλύτερα τον Αράπη και να αφήσω όλα τα άλλα ;;;…..
    Αυτό θα κάνω ,,,
    Άλλωστε ο φίλος μου ο Στιχάκιας , έχει αίσθηση του χιούμορ και αποκλείεται να μου θύμωσε …..
    Ε , Στιχάκια ;

     
  10. stixakias

    Σεπτεμβρίου 8 , 2007 at 18:04

    Ο Στιχάκιας

    α) Δεν κρατάει μούτρα
    β) Δεν θύμωσε
    γ) Ασφαλώς και σας μιλάει
    δ) Δεν πουλάει “μούρη”
    (μία την έχει όλη κι όλη σιγά μην την πουλήσει)
    ε) Κι άλλο μπλογκ; Θα το σκεφτώ
    στ) Θα σας αφιερώσει κάτι. Μελλοντικά όμως.

    ζ) Τι είναι το κεζάπι;

     
  11. nik-athenian

    Σεπτεμβρίου 8 , 2007 at 18:32

    Πίσω από τα μαθηματικά κρύβεται ο έρωτας.

    — Α, γι αυτό στα εξώφυλα των βιβλίων Άλγεβρας πάρα πολλών έφηβων κοριτσιών, φωλιάζουν άπειρα στιχάκια από καψουροτράγουδα.

     
  12. silia

    Σεπτεμβρίου 8 , 2007 at 23:32

    @ stixakias 10
    Κεζάπι ή ορθότερα κεζάπ , είναι η στην Τουρκική γλώσσα απόδοση της λέξης «βιτριόλι» …
    Βιτριόλι πάλι , είναι αν δεν το ξέρεις το πυκνό ελαιώδες θειικό οξύ .
    Εξ ου και οι λεγόμενες «βιτριολίστριες» , οι ερωτευμένες και εγκαταλελειμμένες εκείνες κοπέλες , που έκαναν με το βιτριόλι τα μούτρα των τέως …. κιμά .
    Τώρα , γιατί έγραψα στο ποιητικό μου πόνημα κεζάπι και όχι βιτριόλι , …. τι να σου πω …. Μάλλον γιατί ταίριαζε πιο πολύ με τον ….Αράπη …. Και γιατί … μεγάλωσα σε …τουρκογειτονιές .
    Χαίρομαι που είσαι τύπος που δεν θυμώνει εύκολα .

    @ nik-athenian
    Πόσο χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω ….
    Στα εξώφυλλα των κοριτσιών εφήβων (σε όλα , όχι μόνο της Άλγεβρας) φωλιάζουν όντως πολλά στιχάκια ….Στιχάκια ακόμη και σε SMS , σε κινητά , ακόμη και σε tatoo με χέννα στο κορμί τους ….
    Όμως , αυτός δεν ειναι ο …. «κρυμμένος πίσω από τα Μαθηματικά Έρωτας» …(όλο μέσα σε εισαγωγικά)….
    Αυτός ο ερωτας βρίσκεται αλλού …. σε άλλα κορίτσια (και αγόρια) … καί όχι στα βιβλία αυτών , που νομίζουν ότι έρωτας είναι … θεραπεία ακμής ….
    Έβγαλα λίγη κακία …ε ;;….

     
  13. Λυκάων

    Σεπτεμβρίου 11 , 2007 at 11:19

    «Στην πουτάνα , που προσπαθεί να ξεμυαλίσει τον σακάτη τον άντρα σου . Καλά που είναι θεόγκαβος και δεν την βλέπει»
    Μεταφράζω:
    «To this whore who’s trying to seduce that creepled husband of yours. Good for you he’s fuckin’ blind so he can’t see her»…

    Περί της απαντήσεώς σας στον στιχάκια (όχι δηλαδή ότι μου πέφτει λόγος) και συγκεκριμένα στην τελευταία απειλή (;), και προκειμένου να τίθενται τα πράγματα στην σωστή τους βάση, επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι οι αράπηδες δεν ασχολούνται πλέον με τα υφ’ υμών υπαινισσόμενα, εφόσον έχουν γίνει άπαντες επιχειρηματίες εις τον χώρον του μουσικού εμπορίου.

    ____________
    Και σεις βιβλίο, ε;
    Pas mal… pas mal du tout!

     
  14. silia

    Οκτώβριος 13 , 2007 at 09:44

    @ Λάμπρος
    Άσε με , στην …. ψευδαίσθησή μου καλέ μου ….
    Κι αν θέλεις , δοκίμασε να …αφεθείς κι εσύ …. Γιατί , αν πίσω από ένα χαμόγελο , βλέπεις μόνο μια αντανακλαστική κίνηση των μιμικών μυών του προσώπου , αν πίσω από το τιτίβισμα των πουλιών , βλέπεις μόνο την αναγκαία πράξη για την διαικπεραίωση της καθημερινότητάς τους , αν πίσω από το βούρκωμα του έφηβου , βλέπεις μόνο … συσσωρευμένες ορμόνες , τότε , είσαι από χέρι χαμένος …. γιατί , η ζωή μας είναι τόσο μα τόσο μικρή και …. αύριο , μπορεί να μας ….πατήσει το τραίνο ….. Και το πιο μεγάλο τραίνο είναι αυτό που λέγεται : «Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΟΤΙ , ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ , ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ … ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΙΠΟΤΑ» …
    Καλώς ήρθες και καλό Σαββατοκύριακο .

     
  15. Λάμπρος

    Οκτώβριος 13 , 2007 at 08:55

    Πίσω από τα μαθηματικά δεν κρύβεται ο έρωτας αλλά η αυθαιρεσία. Βλέπε αξιώματα. Πίσω από τον έρωτα κρύβεται η διώνιση του είδους σαν μία ανυπέρβλητη πραγματικότητα.
    Η πλοκή και η χάρη ενός κειμένου δεν μπορεί, υπερβατικά της αλήθειας, να συνδυάσει τα άσχετα.

     
  16. silia

    Οκτώβριος 13 , 2007 at 12:18

    @ Λάμπρος
    Την …. αναιρώ , πάραυτα .
    Όμως οφείλεις να με δικαιολογήσεις ….
    Δεν ήξερα , κι εδώ δεν ισχύει το : «Δεν ήξερες …. δεν ρώταγες ;» . Ποιον τάχα να ρωτήσω ; ….
    —————————————-
    Άλλωστε ο λόγος μου , περί απόκρυψης του Έρωτα πίσω από τα Μαθηματικά , είναι καθαρά ρητορικός και για τις ανάγκες της παράθεσης κάποιας μνήμης .
    —————————————–
    Ούτε ο καλός μου ο Στιχάκιας , φταίει σε τίποτα ή έχει κάποια σχέση μ’αυτό …. απλά χρησιμοποιήθηκε (με την καλή πάντα έννοια) για να «ανεβάσω» αυτό το γραπτό μου (διήγημα είναι) , που γράφτηκε πολλά χρόνια πριν .
    —————————————
    Δεν ξέρω αν θα πιάσει η ευχή μου προς εσένα για ένα καλό Σαββατοκύριακο , εγώ όμως σίγουρα θα περάσω ένα τέλειο Σαββατοκύριακο ….Ήδη , άρχισε …πριν από λίγο … με το …σχόλιό σου .

     
  17. Λάμπρος

    Οκτώβριος 13 , 2007 at 11:37

    Σε ευχαριστώ πολύ για το καλωσόρισμα.
    Το τελευταίο που επιθυμώ είναι να σε σηκώσω από τη θέση σου.
    Τι θα έλεγες αν ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ότι τα μαθηματικά είναι λάθος; Ότι είναι λάθος και ο έρωτας;
    http://www.frontsyn.gr/articles/airetiko.html

    Καλή μου πριν από τη δική σου προτροπή αφέθηκα…

    Αφέθηκα στου γλάρου το φτερό
    κι` αγνάντεψα την Οικουμένη Πάσα,
    στην τέχνη του τον είδα τον Καιρό,
    πως άναβε του Λίβα την ανάσα.
    Ταξίδεψα στο Πάντα και Παντού,
    ανάμεσα στο Φως και στο Σκοτάδι,
    το Σύμπαν μεσ` στο Χάος τ` Ουρανού,
    καντήλι που δεν σώνεται το λάδι.

    Αερικά της θάλασσας
    νεράιδες του βουνού,
    κρατήστε τη χλομάδα σας
    κι` αφήστε μου το νου….

    Ξεχάστηκα σε τόπο χλοερό
    και είδα τα λουλούδια μες στο χρώμα,
    μυστήριο μεγάλο ιερό,
    ζωή να αναβλύζει απ` το χώμα!
    Ζαλίστηκα στη δίνη του «γιατί»,
    περίεργος να μάθω τι συμβαίνει,
    για κοίτα, με το φως και τη βροχή,
    το άψυχο, θεέ μου! ανασαίνει.

    Λάμπρος Μαγκλάρας

    Αυτό το τραγούδι μου, γραμμένο πριν από 15 χρόνια, στο αφιερώνω με την ελπίδα ότι θα αναιρέσεις την προτροπή σου σαν εκπρόθεσμη.

     
  18. Λάμπρος

    Οκτώβριος 13 , 2007 at 14:51

    Ούτε σε παρεξήγησα, ούτε ποτέ θα το κάνω.
    Γράφεις με τρόπο που μου αρέσει σαν ύφος και συγχρόνως ενεργοποιείς την αναγκαότητα του επόμενου, που σημαίνει ότι ο αναγνώστης γίνεται περίεργος για το τι θα ακολουθήσει και δέσμιος της ανάγνωσης. Δεν γνωρίζω αν το ξέρεις, αλλά αυτή είναι πολύ δύσκολη συγγραφική μέθοδος, μεγάλων προδιαγραφών (απαραίτητη μάλιστα προϋπόθεση για τη συγγραφή σεναρίου κινηματογράφου ή θεατρικού έργου) και είναι ανεξάρτητη από το είδος, τη θεματική του συγκεκριμένου διηγήματος που μπορεί να είναι καλό ή μπορεί να μην είναι, σαν τελικό αποτέλεσμα. Έχω περιέργεια για τη συνέχεια του.
    Ελπίζω να μη παρεξηγηθείς για την εντελώς προσωπική μου κριτική επί του κειμένου σου.

    Η πεταλούδα

    Μια πεταλούδα στο χρώμα γεμάτη,
    πετάει τρελά και δείχνει κεφάτη.

    Φτάνει στα άνθη, γλυκά ανασαίνει,
    αρχίζει στροφές και να! ξεμακραίνει.

    Τα λουλουδάκια, κοιτούν και γελάνε,
    γνωρίζουν καλά, να την καρτεράνε.

    Κάνει μια βόλτα, μετά πεινασμένη,
    στο μίσχο βουτά και μέλι χορταίνει.

    Παίρνει στα πόδια, ανύποπτη γύρη
    και πάει αλλού, το μέλλον να σπείρει!

    Λάμπρος Μαγκλάρας

    Ανθρωποσαλίγκαρος!
    Καλή μου θα σου μιλήσω για το σαλιγκάρι να δεις πόσο το μειώνεις με τη σύζευξη. Ελπίζω να το εκτιμήσεις αυτόνομα καθώς του αξίζει και να το αγαπήσεις.

    Το σαλιγκάρι

    Να χα την υπομονή σου
    όμορφό μου σαλιγκάρι,
    πιο αργό κι` από χελώνα
    μα, γλιστράς με τόση χάρη!

    Στις κεραίες έχεις μάτια
    και στο κέλυφος στροφούλες
    σημαδεύεις με το σάλιο
    τις μικρές σου τις στρατούλες!

    Το φαΐ σου φυλλαράκια
    κι` η βροχούλα πως σ` αρέσει!
    Να σου βρει μία κακία
    ποιος ποτέ θα το μπορέσει;

    Λάμπρος Μαγκλάρας

     
  19. silia

    Οκτώβριος 13 , 2007 at 23:46

    @ Λάμπρος
    «Δεν γνωρίζω αν το ξέρεις, αλλά αυτή είναι πολύ δύσκολη συγγραφική μέθοδος,…»
    Όχι , ομολογώ ότι δεν το ήξερα αυτό … άλλωστε η δουλειά μου δεν είναι να είμαι συγγραφέας (γιατρός είμαι) …Απλά , «ξύνω την ψώρα μου» , που λένε .
    Την περιέργεια σου για την συνέχεια , μπορείς πολύ εύκολα να την ικανοποιήσεις , διαβάζοντας τα δυο επόμενα ποστ από αυτό που βρίσκεσαι τώρα .
    Σ’ευχαριστώ για τα δυο ποιήματα . Είναι πολύ όμορφα .
    Ένας γιατρός …διηγηματογράφος …και ένας μαθηματικός ποιητής (;)

     
  20. cauchy

    Μαρτίου 19 , 2008 at 15:49

    Λάμπρο, σου έχουν δοθεί απαντήσεις.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: