RSS

ΚΙ ΑΝ ΧΑΘΩ ; …

07 Οκτ.

Σουλατσάροντας απόψε στα παλιά (τα ποστ μου και τα σχόλια τους εννοώ) , ανακάλυψα ένα μικρό μου …. ψεμματάκι . όχι εσκεμμένο , αλλά πάντως , ψεμματάκι . Έγραφα λοιπόν σε κάποιον καλό μου φίλο :

«…. η ζωή μου με τον πατέρα μου ήταν πάντα , ένα road movie …. μια περιπλάνηση , ένα ταξίδι…όμως πάντα …νοερό . ….Ποτέ στην αλήθεια , δεν ταξιδέψαμε μαζί …..και προπαντός…»

Λοιπόν , είναι ψέμμα το «ποτέ» …. Κάποτε , ταξιδέψαμε μαζί , οι δυο μας … μόνο . Ξεκινήσαμε από την μικρή μας επαρχιακή πόλη και πήγαμε στην Θεσσαλονίκη …. Σεπτέμβρης … Πήγαμε για να μου δείξει την Διεθνή Έκθεση …. Εφτά ώρες ταξίδι με το λεωφορείο … τότε … ήμουν δεν ήμουν 6… κι όμως τα θυμάμαι όλα σαν νάταν χθες .
Έκθαμβη έμεινα μπρος στη μεγάλη πόλη . Όλα μου φάνηκαν τεράστια και … φοβερά . Σαν όλα , να ήθελαν να καταπιούν τη μικρή Σίλια , που τόλμησε να … παραβιάσει τον αχανή κόσμο τους και είχε την ματαιοφροσύνη να σηκώσει το βλέμμα επάνω τους …. Έσφιγγα τόσο δυνατά το χέρι του πατέρα μου , που αναγκαζόταν πολλές φορές να λύνει τρυφερά την τανάλια των δακτύλων μου και να με … παίρνει στην αγκαλιά του . Από εκεί έβλεπα πιο καλά ολόγυρα , όμως πάντα, όλα , ήταν το ίδιο … απειλητικά .
Ένα τεράστιο (για τα φτωχά μου μάτια ) καρουσέλ , με ολόλευκα χαρούμενα άλογα τράβηξε την προσοχή μου . Το πρόσεξε και με μια αέρινη κίνηση , βρέθηκα από την αγκαλιά του στη ράχη ενός από αυτά …..
– Μη φύγεις … Μείνε κοντά μου …
– Τι φοβάσαι Άννιτσκα ;
– Μη φύγει το άλογο ….
-Τι κι αν φύγει ;… Δεν πέφτεις εσύ … Να κρατάς γερά τα χαλινάρια , όπως σου έδειξα .
– Κι αν … χαθώ ;
– Αν χαθείς …. αν ποτέ χαθείς , στάσου θαρρετά , με τόλμη και ψηλά το κεφάλι , στάσου στη μέση αυτού του … «κάπου» που έχεις χαθεί , κλείσε σφιχτά τα μάτια σου κι ευχήσου με όλη τη δύναμη της ψυχής σου ….»Μόλις ανοίξω τα μάτια μου , να ιδώ κάποιον , που μ’αγαπάει»…. Κι αν το πεις απ’την ψυχή σου , τότε θα τον δεις και τίποτα , τίποτα πια , δεν θα μπορεί να σε φοβίσει .
Ένα φως άστραψε δίπλα μου , αλλά δεν το πολυέδωσα σημασία …. Το καρουσέλ , άρχισε να κινείται σιγά σιγά μέσα σε ένα πανδαιμόνιο από παιδικές τσιρίδες , καμπανούλες και μια γλυκερή μουσική …. Δεν έφυγε στιγμή από κοντά μου .
Λίγο αργότερα , βρέθηκα με … ανοιχτό το στόμα , μπροστά στα γερμανικά λουκάνικα , που τσιτσίριζαν πάνω στην τεράστια υπαίθρια ψησταριά δίπλα στα χοντρά βαρέλια με την μαύρη μπύρα …. Πρώτη φορά στη ζωή μου έβλεπα κάτι τέτοιο . Αν και … ανάφαγη , έγνεψα ναι , όταν με ρώτησε κάτι , που μέσα στο πανδαιμόνιο δεν άκουσα , αλλά υπέθεσα ότι αφορούσε το … λουκάνικο , γιατί οι ματιές μας , είχαν διασταυρωθεί … επάνω του .
Έτσι σε λίγο βρέθηκα με ένα τέτοιο , αγκαλιά με το αφράτο ψωμάκι του , να το κοιτάζω εμβριθώς …. Άνοιξα το στόμα , όχι πια από έκπληξη και …. Τί απόλαυση …. τι ηδονή…. τι ευφροσύνη …. Αφέθηκα …. ξεχάστηκα ….
‘Οταν ώρα μετά , κοίταξα γύρω μου , ήμουν …. μόνη . Μόνη μέσα σε ένα πολύβουο , παντάξενο , άγνωστο , αλλότριο , άσχετο , ανακόλουθο , ασυνάρτητο , πλήθος …. Μόνη μέσα σ’αυτό το πλήθος …. Είχα μάλλον χαθεί ….
Απορία … ανησυχία … σκιάξιμο …. ανατριχίλα …. δέος …. πανικός . Όλα , το ένα μετά απ ‘ το άλλο , με την ταχύτητα του φωτός , που τότε βέβαια δεν την ήξερα , αλλά και να τη ήξερα , πολύ λίγο θα με παρηγορούσε ή θα με καθησύχαζε .

Είχα χαθεί ….
Και τότε , εκεί στο χείλος της απελπισίας , θυμήθηκα τα λόγια του την ώρα που άγγιζα τα χάμουρα της ολόλευκης ….. πλαστικής φοράδας του καρουσέλ …..
Πρόχώρησα μέσα στο εφιαλτικό πλήθος … Μου φάνηκε πως αυτό , άρχισε να υποχωρεί από σεβασμό στο μεγάλο μου θάρρος … Μα ναι ….υποχωρούσε … ώσπου στο τέλος βρέθηκα στη μέση ενός άδειου , απόλυτα σιωπηλού κύκλου …. Σήκωσα το κεφάλι ψηλά , σαν να ήθελα να ξεκολλήσει απ’την τραχηλιά μου … Τα μάτια τόσο σφιχτά κλεισμένα , που ούτε τα δάκρυα μπορούσαν να περάσουν ….
– Κάποιος , που να μ’αγαπάει ….
……………………………………………………….
Πέρασαν χρόνια , αιώνες , μιλλένια ολόκληρα …..
Όταν τα … άνοιξα , στεκότανε σαν από μάγια , μπροστά μου , χαμογελαστός και κρατώντας δυό κρίκερ – ποτήρια ξεχειλισμένα από μαύρη μπύρα …
– Σήμερα , θα κάνεις την πρώτη σου αμαρτία , Άννιτσκα … Θα πιείς την πρώτη σου μπύρα …. Σου αξίζει .

—————————————————————-
Χρόνια μετά , αθεράπευτα ενήλικη εγώ και αμετακίνητα έφηβος εκείνος , μου ομολόγησε ότι …. επίτηδες είχε κρυφτεί για λίγο , για να δει …. τί θα κάνω …..

 

 

 

 
21 Σχόλια

Posted by στο Οκτώβριος 7 , 2007 in Μνήμες

 

21 responses to “ΚΙ ΑΝ ΧΑΘΩ ; …

  1. if.. ιγένεια

    Οκτώβριος 8 , 2007 at 00:11

    Πολύ όμορφο το κείμενο σου..

     
  2. ethanandthecity

    Οκτώβριος 8 , 2007 at 19:13

    η τελευταία πρόταση πραγματικά με έστειλε! υπέροχο το κείμενο σου

     
  3. ετσι ειναι αν ετσι νομιζετε

    Οκτώβριος 8 , 2007 at 19:24

    πολύ όμορφο (σαν την φωτογραφια). πολυ τυχεροί και οι δύο σας – και για τα αλμπουμ των φωτογραφιών σας και για τις αναμνήσεις σας.
    Υ.Γ. το ψευδώνυμο είναι προσωπικό μου «κόλλημα» και «στοίχημα» και σε ΚΑΜΜΙΑ περίπτωση ΔΕΝ εχει να κάνει με το ποστ σας.

     
  4. Composition Doll

    Οκτώβριος 8 , 2007 at 20:06

    Άλλο ένα μαγικό κείμενό σου…

     
  5. stixakias

    Οκτώβριος 9 , 2007 at 07:18

    …στην υγειά σου Άννιτσκα…

     
  6. Manos S.

    Οκτώβριος 9 , 2007 at 18:19

    Μπορώ να πω πως έμεινα με το στόμα ανοικτό διαβάζοντας το κείμενο σου…
    …πιο πολύ και από το pps μου άρεσε 😉

     
  7. ο Αναμοχλευτής

    Οκτώβριος 9 , 2007 at 19:22

    Κι αν χαθής…

    θα ανακαλύψης τον κόσμο…

    κι όταν ανακαλύψης τον κόσμο θα τρομάξης…

    κι όταν τρομάξης, θα θελήσης να νικήσης αυτό που σε τρομάζει…

    όταν θελήσης να νικήσης θα μάθης να παλεύης…

    κι όταν μάθης να παλεύης θα μάθης πως νικάνε…

    κι όταν μάθης πως νικάνε, θα δης ότι ο εαυτός σου είναι ο δυσκολότερος απ’ όλους τους αντιπάλους…

    και τότε είναι που θα θελήσης να τον γνωρίσης…

    και όταν τον γνωρίσης θα πάψη να είναι αντιπαλός σου και θα τον αγαπήσης…

    …για να γίνης έτσι όπως είναι η Άννα-Σίλια σήμερα.

     
  8. ghteytria

    Οκτώβριος 10 , 2007 at 08:28

    Στο έχω ξαναπεί καλή μου, τις υπέροχες αναμνήσεις σου πρέπει να τις κάνεις βιβλίο. Έχεις το ταλέντο να μεταφέρεις μέσω πλήκτρων τα συναισθήματα και τις εικόνες.
    Υπέροχο το ταξίδι σας! Πανέμορφη σχέση! Τρυφερές οι αναμνήσεις…
    Να είσαι καλά να τα θυμάσαι και να μας τα γράφεις! Φανταστική και η φωτό! Πολύ ζουζούνα ήσουνα! 😉

     
  9. ελένη

    Οκτώβριος 10 , 2007 at 09:16

    με συγκινεί ο τρόπος σου
    οι αναμνήσεις σου -η επιλογή τους –
    το Αννίτσκα
    ο μπαμπάς σου..

    και μου αρεσει πολύ η φωτό στο header και το καινούριο σου άβαταρ.

     
  10. giorgia_is_coming_to_town

    Οκτώβριος 10 , 2007 at 14:42

    Από την στιγμή που περιέγραφες ότι χάθηκες, ήμουν σίγουρη ότι είχε κρυφτεί επίτηδες. Για να εμπεδώσεις αυτό που σου είπε… Υπέροχος μπαμπάς, πόσο τυχερή είσαι!

     
  11. ο Αναμοχλευτής

    Οκτώβριος 10 , 2007 at 18:00

    Ειρήσθω εν παρόδω Σίλια, ο πατέρας σου στη φωτογραφία μοιάζει καταπληκτικά με τον συμπλόγκερ και φίλο μου Κλείτορα.
    [http://kleitor.blogspot.com]

     
  12. Sotiris K.

    Οκτώβριος 10 , 2007 at 20:08

    …κι άνοιξες τα μάτια και είδες κάποιον που σ’ αγαπάει…
    και σούδωσε την πρώτη σου αμαρτία
    γιατί ..το άξιζες!!!

    Πόσο όμορφη είναι η ζωή …

     
  13. το μαράκι

    Οκτώβριος 10 , 2007 at 22:06

    Ύστερα από το ποστ αυτό, είμαι σίγουρος ότι η ξεχασμένη βαλίτσα (στη Μαρώνεια; ) θα έχει βγάλει δυο φτερά και θα έχει έρθει κοντύτερα, για να σου επιτρέψει να δεις πιο καθαρά το μέσα της.

     
  14. nik-athenian

    Οκτώβριος 10 , 2007 at 22:08

    Σόρυ για το λάθος. το μαράκι = nik-athenian.

     
  15. suspect

    Οκτώβριος 11 , 2007 at 13:58

    Μη θες να φτασεις σε κορφες
    Τη μοναξια αν φοβασαι
    Οσο ανεβαινεις πιο ψηλα
    Τοσο μοναχος θα σαι

     
  16. silia

    Οκτώβριος 11 , 2007 at 15:56

    @ if..ιγένεια
    Σ’ευχαριστώ και καλώς ήρθες

    @ ethanandthecity
    Είσαι πολύ γλυκός , σ’ευχαριστώ .

    @ έτσι είναι αν έτσι νομίζετε
    Σ’ευχαριστώ καλέ μου φίλε …
    Είναι η περιουσία μου … τα πιο πολύτιμα αποκτήματα μου , οι αναμνήσεις …
    Αν μπορούσες να δεις με πόση λαχτάρα ακουμπώ αυτές τις παλιές φωτογραφίες πάνω στην καρδιά μου …. Είναι κάτι σαν … μαγικό φίλτρο …. Μου παίρνουν όλους τους πόνους μου .

    @ Composition Doll
    Nοιώθω ικανοποίηση , που με διαβάζεις .
    Νοιώθω περηφάνεια όταν δείχνεις να σου αρέσουν αυτά που διαβάζεις .

    @ stixakias
    Αχ βρε Στιχάκια …. Έχει ένα … «χρώμα» η φωνή σου , έχει ένα …»τόνο» ο λόγος σου (κι ας είναι γραπτός) ….. που ανεβάζει δάκρυα στα μάτια μου … Κάτι «γλυκό» μου θυμίζει …. Αυτό το … «στην υγειά σου Άννιτσκα»….

     
  17. silia

    Οκτώβριος 11 , 2007 at 21:19

    @ Manos S.
    Σου εύχομαι καλέ μου Μάνο να μπορείς πάντα να της δίνεις σοφές συμβουλές κι εκείνη πάντα να είναι δεκτική σ’αυτές .
    Ακόμη , σου εύχομαι κι αυτό :
    Να αξιωθεί να πιει την πρώτη της μπύρα μαζί σου ,… να τσουγκρίσει το ποτήρι της με το δικό σου την πρώτη της φορά , …. να είσαι ο πρώτος που θα της ευχηθείς «στην υγειά σου» ….
    Να είσαι σίγουρος πως δεν θα το ξεχάσει ποτέ της (για την κόρη σου μιλάω)

    @ ο Αναμοχλευτής
    Είστε ένας σπουδαίος Ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής καλέ μου φίλε … Σας το έχει πει ποτέ κανείς , αυτό ;
    Ξέρετε τί κάνατε αυτή την στιγμή ; Μου κάνατε το καλύτερο κοπλιμέντο που έχω δεχτεί τα τελευταία (πολλά) χρόνια ….

    @ ghteytria
    Έτοιμο είναι το βιβλίο . Στα διαδικαστικά της έκδοσης έχω κολλήσει .
    Ήταν πράγματι πανέμορφη η σχέση μου με τον πατέρα μου …όχι δηλαδή πως η σχέση με την μητέρα μου πήγαινε πίσω …. Σπουδαίοι άνθρωποι … Η μητέρα μου φρόντισε να μην πεθάνω από … φτώχεια και ο πατέρας μου να μην πεθάνω από …πλήξη …. Σπουδαίοι …

    @ ελένη
    Σ’ευχαριστώ γι αυτά τα πολύ γλυκά σου λόγια .
    Η εικόνα στο header , είναι ένα κομμάτι απο μια φωτογραφία της γνωστής ρώσικης κούκλας Matrioska η Babouska ….ξέρεις εκείνες που μπαίνουν η μια μέσα στην άλλη και συμβολίζουν την Αγία Οικογένεια (γιατί έτσι την βλέπουν οι Ρώσοι , σαν Αγία) της Ρωσίας , που ό ένας βρίσκεται πάντα μέσα στον αλλο , χωρίς να χάνει την προσωπικότητά του , αλλά πάντα σαν Ένας Άνθρωπος ….

    @ giorgia_is_coming_to_town
    Ποτέ δεν μ’έχασε από τα μάτια του … Ποτέ … Ακόμη και τώρα , από εκεί που είναι πάντα προσέχει να … μη χαθώ …..
    Καλώς ήρθες .

     
  18. silia

    Οκτώβριος 11 , 2007 at 21:45

    @ ο Αναμοχλευτής (2)
    Λοιπόν , έχεις δίκιο , απ’ότι μπορώ βέβαια να καταλάβω από το avatar του (μικρή φωτογραφία) …. Υπενίσεσαι τίποτα ; …. μπα …

    @ Sotiris K.
    Οξύμωρο …. Η αμαρτία να προσφέρεται από άνθρωπο που σ’αγαπάει …. Και όμως ….είναι αλήθεια … συμβαίνει …Σπάνια , γι αυτό είναι και …θαύμα .

    @ nik-athenian – το μαράκι (δεν θα σχολιάσω)
    Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη από τρυφερότητα ….Από την Θεσσαλονίκη του Σεπτέμβρη με το καρουσέλ και το «κρυφτούλι» μας , μέχρι την … Μαρώνεια του Νοέμβρη , με την ξεχασμένη βαλίτσα στη βρεμμένη της άμμο …. Είτε παίζει κρυφτό , είτε παίζει με τις μνήμες του …. ίδια είναι η αγάπη του…

    @ suspect
    Όσο ψηλά κι αν ανεβώ , δεν θά ‘μαι μοναχή μου ,
    Αν έχω κάποιον ν’αγαπώ μέσ‘απο την ψυχή μου .

    Η αγάπη είναι δύναμη και ισχυρός μαγνήτης ,
    Καμιά ψυχή που αγαπά δεν μένει μοναχή της .

     
  19. ο Αναμοχλευτής

    Οκτώβριος 12 , 2007 at 02:32

    Όχι! Δεν υπαινίσομαι απολύτως τίποτα.
    Απλώς είδα την καταπληκτική ομοιότητα των χαρακτηριστικών και θέλησα, τελείως αυθόρμητα, να το εκφράσω. Ελπίζω να μην έχη εκληφθή ως αδιακρισία εκ μέρους μου.

    ____________
    Για το άλλο, το προηγούμενο… αρκούμαι να κοκκινίσω και να το αντιπαρέλθω άνευ άλλου.
    (Τς τς τς… Στην ηλικία μου κοκκινίσματα!..
    Δε θα ‘μαστε καλά!)

     
  20. ghteytria

    Οκτώβριος 13 , 2007 at 17:56

    Άντε με το καλό! Πολύ χαίρομαι!!!!
    Να προσέχεις με τους εκδότες ε; Δεν είναι όλοι καλοί…

     
  21. Λιακαδα ©

    Σεπτεμβρίου 9 , 2013 at 11:46

    Aνθρωποι με ψυχή σαν τη δική σου δεν χάνονται ( κυριολεκτικά και μεταφορικά το εννοώ), ποτέ και πουθενα Αννιτσκα μου.. 🙂 Σου στέλνω την αγάπη μου κι ένα φιλί περαστικό .. Ξέρεις εσύ…
    μμμμμμμμμμ

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: