RSS

Η ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ …

29 Οκτ.

grafomixani
*
Αυτή είναι η …. κούκλα μου ….. Το καινούριο μου απόκτημα ….
Την χάζευα μήνες στο πάτωμα της «βιτρίνας» του παλαιοπωλείου , που αγαπώ . Δεν μπήκα ποτέ μέσα να την δω από κοντά , να την αγγίξω , να την χαϊδέψω , … γιατί ήξερα , πως αν το έκανα αυτό , δεν θα μπορούσα πια να ζήσω , χωρίς να είναι … απόλυτα δική μου . Και η ζωή σήμερα έχει γίνει κάπως πιο … «ζόρικη» από χθες , … πιο απαιτητική …. Άλλες «προτεραιότητες» , άλλες καθημερινές ανάγκες , άλλες υποχρεώσεις …. και τα προσωπικά μας «γούστα» , έρχονται πια … δεύτερα και καμιά φορά και τρίτα και … τελευταία και καταϊδρωμένα ίσως …

Την … λάτρευα …. Μελαχροινή , γλυκειά , μεστωμένη , καλοδιατηρημένη , αξιοπρεπής , κομψή , ελκυστική , χαριτωμένη , με μια μικρή δόση (όσο ακριβώς πρέπει) τσαχπινιάς και … καλοπροαίρετης πονηρίας ….. Ρωσίδα ….
Κι αυτή , με λάτρευε , όμως …. Το ένοιωθα , το έβλεπα πίσω από το τζάμι της παλιάς προθήκης . Σαν να … έλαμπε όταν με έβλεπε να την κοιτώ … Σαν να προσπαθούσε να τινάξει από πάνω της τους τόνους της σκόνης , που την «έντυνε» … Κάποτε , μου φάνηκε , πως άκουσα και το … καμπανάκι λήξης της σειράς γραφής στην σελίδα , να με χαιρετάει …. μπορεί όμως και να έκανα λάθος … μπορεί και να … μου φάνηκε …

………………………………………………………………………………………………………..
Χθες το απόγευμα , γυρνώντας από ένα σύντομο ταξίδι στην Θεσσαλονίκη , την βρήκα πάνω στο γραφείο μου , να …. μου χαμογελάει ….. Με κόπο συγκρατιόταν να μη μου φωνάξει :
– Έκπληξη !!! Επιτέλους , μαζί ! …

.……………………………………………………………………………
– Καιρό σε … έβλεπα να την … «ζαχαρώνεις» … Σκέφτηκα , πως θα σου άρεσε να ζει μαζί σου ….
…. Είπε ο άνθρωπος , που μοιράζομαι την ζωή μου μαζί του , τα τελευταία 38 χρόνια … και έφυγε διακριτικά από το δωμάτιο , για να με αφήσει μόνη μαζί της .
……………………………………………………………………………
Αργά το βράδυ , στις εσχατιές της προσπάθειας , του να κρατώ ανοιχτά τα μάτια μου για να την βλέπω και να μη την χορταίνω , και στα πρόθυρα ενός … ευτυχισμένου ύπνου , συλλογίστηκα , πως …. ποτέ , μα ποτέ δεν βρεθήκαμε μαζί να την κοιτάμε (πάντα μόνη μου ήμουν, όταν την φλέρταρα) και …. ποτέ μα ποτέ , δεν του είχα … ομολογήσει αυτόν τον … έρωτά μου ….
…………………………………………………………………………….
Είναι η … κούκλα μου …. το καινούριο απόκτήμά μου ….

 
21 Σχόλια

Posted by στο Οκτώβριος 29 , 2007 in Αδυναμίες...

 

21 responses to “Η ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ …

  1. nekko

    Οκτώβριος 29 , 2007 at 20:25

    Να σου ζήσει!!!
    &
    Να τη χαίρεσαι!!!
    Και εμείς καθώς εσείς θα ξεδιπλώνεται τα όνειρα σας η μιά στην άλλη, που και που θα ακούμε το καμπανάκι και θα ‘ρχόμαστε να ακούμε ιστορίες.
    Καλή νύκτα.

     
  2. με το φεγγαρι αγκαλια

    Οκτώβριος 29 , 2007 at 21:04

    με γεια..με γεια..καλα γραψιματα να εχεις..της το οφειλεις!!

     
  3. Νεφελόεσσα

    Οκτώβριος 29 , 2007 at 21:50

    Αγγίζεις, ως συνήθως, την ψυχή των πραγμάτων.
    Κι αυτή η γοητεία των παλιών αντικειμένων… το ταλέντο τους να μιλάνε κάτω την αφή, να εκπέμπουν τις μυρωδιές μιας άλλης εποχής, να συνδέουν τα (φαινομενικά) ασύνδετα.
    Μα προ πάντων ο σύντροφος. Ο παρών. Ο πληρών. Ό,τι καλλίτερο δώρο μπορεί να στείλει ο Θεός στον άνθρωπο, προς δόξαν αυτού και ευτυχία των ανθρώπων.

     
  4. laxanaki

    Οκτώβριος 29 , 2007 at 22:14

    Είναι πραγματικά κούκλα!!! Με γεια!!! Σου εύχομαι να γράψεις πολλά πολλά κειμενάκια!! (κρίμα που δεν μπορούμε να τα διαβάσουμε από εδώ!!)

     
  5. Sotiris K.

    Οκτώβριος 29 , 2007 at 22:37

    Καλορίζικη…
    Καλές συντροφιές να κάνετε οι δυο σας.

    Δυο κορίτσια στο ίδιο δωμάτιο, θα έχετε να πείτε πολλά η μια στην άλλη ε;
    Να ανταλλάξετε εικόνες και εμπειρίες από την κοινή σας, σε διαφορετικούς σαφώς χρόνους, διαδρομή.

    Κορίτσια;
    Μα το να περνάς να την κοιτάς μήνες;
    Μόνο η ψυχή, που έμεινε αγνή όπως ενός παιδιού, ενός κοριτσιού, θα έσπρωχνε τα πόδια σε περάσματα έξω από τη βιτρίνα για να θαυμάζει την ομορφιά και λαχταράει να ακούσει ιστορίες σε γλώσσα μητρική….

     
  6. ελένη

    Οκτώβριος 30 , 2007 at 07:21

    να του πεις πως κέρδισε τον σεβασμό μου.

    καλημέρα!

     
  7. Μαρία

    Οκτώβριος 30 , 2007 at 07:39

    Είναι όντως μια κούκλα! Αυτή κι αν δεν ήταν έκπληξη… 🙂 Μετά από 38 χρόνια δεν νομίζω πως είναι απαραίτητο να κοιτάξετε μαζί κάτι για να διαπιστώσετε ότι αρέσει στον άλλον. 🙂 Με κάτι τέτοια τους ερωτευόμαστε ακόμα περισσότερο… Καλημέρες!

     
  8. hliaxtina

    Οκτώβριος 30 , 2007 at 14:28

    Εμ, καλά σου τα λέει η Μαρία!
    Αυτό θα πει αγάπη…
    Με ‘γειά και με χαρά!

     
  9. An-Lu

    Οκτώβριος 30 , 2007 at 17:52

    Θεά!
    Καλά αγγίγματα!
    😉

     
  10. suspect

    Οκτώβριος 31 , 2007 at 14:05

    φοβαμαι πως αν δοκιμασεις να τη χρησιμοποιησεις, θα μετριαστει ο ερως.

     
  11. tdjm

    Νοέμβριος 1 , 2007 at 12:57

    Mάλιστα….πριν από εσάς ….για εσάς λοιπόν!!!!
    Μπράβο του και μπράβο σας!!

    Είναι σπάνιο αυτό!

     
  12. tdjm

    Νοέμβριος 1 , 2007 at 12:58

    Με συγκινήσατε!

     
  13. anthrakoryxos

    Νοέμβριος 1 , 2007 at 14:53

    Δεν ξέρω τι να ζηλέψω πιο πολύ.
    Τον τρόπο, που κάνεις και δικά μας τα όσα γράφεις, ή τον τρόπο, που γίνονται δικά σου όσα θέλεις.
    Καλά χάδια στα πλήκτρα!

     
  14. esta

    Νοέμβριος 1 , 2007 at 14:58

    την ρώσσικη ορεγόμουν και γω…
    στις εσχατιές του Μοναστηρακίου
    την πρωτοείδα…
    μόνο που…

    φυλαχτό μου ακριβό…
    όμως

    η swissa της μαμάς μου…
    από το 1957…
    δώρο σ΄αυτήν από τον θείο
    της Ολυμπίας της Καντούνη…
    που πρόσφατα.. «συγχωρέθηκε»…
    (τον κύριο Κάρολο…)
    και ήταν παιδί.. που «έπαιξαν»…
    όταν η μαμά μου ήταν εκεί…
    η γραμματέας …
    (εκεί την ερωτεύτηκε ο μπαμπάς μου…)

    Είδες φίλτατη μου…
    η Ηλεία…
    ευαισθησία που
    … προσφέρει!!!!!

    σε φιλώ…
    😉

     
  15. Composition Doll

    Νοέμβριος 1 , 2007 at 17:57

    Μια τέτοια, αλλά εγγλέζα, κουβάλησα κι εγώ στην αγκαλιά μου πριν καιρό, από ένα παζάρι. Βαριά πολύ, μου κούρασε τη μέση και τα χέρια. Μα όταν την έβαλα «στη θέση της», στο σπίτι, η κούραση χάθηκε. Είναι μαγικές, σου λέω!

     
  16. silia

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 10:55

    @ nekko
    Σ’ ευχαριστώ … Να έρχεσαι … πάντα κάτι θα ακούς .

    @ Με το φεγγάρι αγκαλιά
    Ευχαριστώ . Ναι , η αλήθεια είναι , πως της χρωστώ πολλά και μάλιστα όλα θετικά και καλά .

    @Νεφελόεσσα
    Τα παλιά αντικείμενα που αγαπάς μιλάνε και κάτω από την αφή και κάτω από το βλέμμα και μέσα στην ψυχή σου … τόχουνε το χάρισμα … αρκεί να έχεις τα …. κατάλληλα αυτιά , να ακούς αυτά , που σου λένε .
    Όσον αφορά τον σύντροφο , – αχ , δεν αντέχω , θα παινευτώ – …. είναι όλα τα λεφτά Νεφελόεσσα μου … όλα τα λεφτά … η μεγάλη Τύχη της ζωής μου …. Ο Θεός να τον έχει καλά .

    @ Λαχανάκι
    Δεν την έχω για να γράφω , αλλά για να γεμίζω τις μπαταρίες της ψυχής μου , με ομορφιά (κινητήρια δύναμη) . Από εδώ όμως , μπορείς να διαβάζεις αυτά που θα σκέφτομαι και κατά καιρούς θα της λέω .

    @ Sotiris K.
    Ίσως να είναι αλήθεια , ότι υπάρχει ένα κομμάτι μέσα μας , που μένει πάντα παιδί … Ζωηρό , δημιουργικό , με όνειρα με τολμηρά σχέδια , με την ιδέα πως όλος ο κόσμος είναι δικός του , μα … πάνω απ’ όλα , …. με την υπέροχη Αθωότητα …. Ίσως ….
    Σ’ ευχαριστώ … Είσαι τρυφερός άνθρωπος .

     
  17. silia

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 11:20

    @ Ελένη
    Θα του το πω …έννοια σου ….
    Καλή μέρα και σε σένα …. Να προσέχεις .

    @ Μαρία
    Κάτι τέτοια , είναι μαγεία …
    Και η αγάπη , μαγεία είναι .

    @ hliaxtina
    Γειά σου Ηλιαχτίνα μου … Να είσαι πάντα καλά .

    @ An-Lu
    Καλά αγγίγματα , καλά «κοιτάγματα» , καλές αγκαλιές ….
    Σ’ ευχαριστώ

    @ Suspect
    Εγώ , δεν φοβάμαι …
    Δεν θα την χρησιμοποιήσω ετσι όπως εννοείς , όχι για να … μην μειωθεί ή εξαλειφθεί ο έρωτας , αλλά γιατί άλλη είναι η χρήση της για μένα .

    @ tdjm
    Ναι , είναι σπάνιο …. Γι αυτό είναι και πολύτιμο .
    Κι εσύ με συγκίνησες με τα καλά σου λόγια .

     
  18. silia

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 11:40

    @ anthrakoryxos
    Το πρώτο , μην το ζηλεύεις γιατί το έχεις κι εσυ (κι εσύ έχεις τον τρόπο ό,τι λες να γίνεται δικό μας) .
    Το δεύτερο , αν δεν το έχεις …. στο εύχομαι με όλη μου την καρδιά .

    @ Εsta
    Σου εύχομαι να αποκτάς ό,τι επιθυμείς …..
    Ό,τι , μα … ό,τι επιθυμείς .

    @ Composition Doll
    … Γυναικάρες …. Και οι Αγγλίδες και οι Ρωσίδες …
    Ρε συ … μήπως μας … παρεξηγήσουν , που κουβαλάμε στην αγκαλιά μας … αλλοδαπές γυναικάρες , από τα διάφορα παζάρια και παλαιοπωλεία ;
    Ευτυχώς , που είναι πολύ … γριές και έτσι απενοχοποιούμαστε …. (κατά κάποιο τρόπο).
    Μαγεία … Μαγεία ….

     
  19. Manos S.

    Νοέμβριος 5 , 2007 at 10:36

    Έχω δύο παρόμοιες κούκλες…μία λίγο πιο παλιά μάλλον και μία λίγο νεότερη!!! Γερμανίδα και Ρωσίδα αντίστοιχα!!! 🙂 Καλημέρες και καλορίζικη!

     
  20. silia

    Νοέμβριος 5 , 2007 at 10:52

    @ Manos S.
    Τρία θαυμαστικά και ένα πονηρώς χαμογελών φεγγαράκι ; για να μου πεις τί; πως έχεις τί; …. Γραφομηχανές τις λέμε τώρα ;
    Δεν κάθεσαι στ’ αυγά σου Μάνο μου , να κοιτάξεις τα μωρά σου , που μου καμαρώνεις με τις «γερμανίδες» και τις «ρωσίδες» σου ; νεαρές και μεστωμένες ; ….

     
  21. esontaieissarkamian

    Δεκέμβριος 13 , 2011 at 03:07

    ωρέ τι όμορφα λόγια

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: