RSS

ΖΕΥΓΗ … ΟΝΟΜΑΤΩΝ

01 Νοέ.

Στη Μυθολογία , την Ιστορία , τη Λογοτεχνία , τη Μουσική , το Θέατρο , αλλά και στην λαϊκή και θεολογική Παράδοση συναντάμε ονόματα κατά … «ζεύγη» , μερικά από τα οποία σας παραθέτω (τα πιο γνωστά) … έτσι για να τα ξαναθυμηθούμε :

Αδάμ και Εύα
Αινείας και Διδώ …. (Βιργίλιος – Η Διδώ αυτοκτόνησε , όταν την εγκατέλειψε ο Αινείας)
Άκις και Γαλάτεια (Ηρωικό ποιμενικό δράμα του Χαίντελ αλλά και του Χάυδν)
Αμφίων και Ζήθος (Μυθολογικά πρόσωπα – κατασκευαστές του τείχους των Θηβών)
Αντώνιος και Κλεοπάτρα
Απόλλων και Υάκινθος (Μελόδραμα του Μότσαρτ)
Αριάδνη και Κυανοπώγων (μελόδραμα του Ντυκάς)
Αρμόδιος και Αριστογείτων (οι «Τυραννοκτόνοι»)
Βαστιανός και Βαστιανή (μελόδραμα του Μότσαρτ)
Βεατρίκη και Βενέδικτος (Μελόδραμα του Μπερλιόζ)
Δάμων και Φιντίας (η προσωποποίηση της φιλίας)
Δαυίδ και Γολιάθ
Δάφνις και Χλόη ( Πρωταγωνιστές του ερωτικού δράματος του Έλληνα Λόγγου , «Τα κατά Δάφνιν και Χλόην» . – μελόδραμα του Μαρεσάλ)

Ζευς και Άργος (Μελόδραμα του Χαίντελ)
Ηρώ και Λέανδρος (Μυθολογικά πρόσωπα . Η Ηρώ , ιέρεια της Αφροδίτης πνίγηκε στον Ελλήσποντο , μετά τον θάνατο του εραστή της , Λέανδρου)

Ηχώ και Νάρκισσος (μελόδραμα του Γκλουκ)
Θεόφιλος και ΘεοδώραΘεόφιλος και Κασσιανή (ιστορικο-θρησκευτικό τρίγωνο)
Κάδμος και Αρμονία (μελόδραμα του Λουλλύ)
Κάιν και Άβελ
Κάστωρ και Πολυδεύκης (Μυθολογικοί δίδυμοι γιοι του Δία και της Λήδας , προστάτες των ναυτιλλομένων . Ο Δίας τους μεταμόρφωσε σε αστέρια – αστερισμός των Διδύμων)

Κοσμάς και Δαμιανός (οι Άγιοι Ανάργυροι …. βοήθειά μας σήμερα , που γιορτάζουν)
Κωνσταντίνος και Ελένη (οι Άγιοι – Αυτοκράτορες)
Μάριος και Τιτίκα (Ρομαντικοί εραστές στο έργο του Ουγκώ «οι Άθλιοι»)
Όθων και Θεοφανώ (μελόδραμα του Χαίντελ)
Όθων και Αμαλία
Ορφέας και Ευριδίκη (μυθολογικά πρόσωπα – ο μελωδός Ορφέας επιχειρεί να φέρει πίσω από τον Άδη τη συζυγο του
Ευριδίκη)

Πανάρετος και Ερωφίλη ( πρωταγωνιστές της τραγωδίας του Γ. Χορτάτζη , «Ερωφίλη»)
Πάρις και Ελένη
Παύλος και Βιργινία (Μυθιστόρημα του Βερναρδέν ντε Σαιν Πιέρ – περιγραφή ενός αγνού και ρομαντικού έρωτα)
Πελέας και Μελισσάνθη ((μελόδραμα του Ντεμπισύ)
Περσέας και Ανδρομέδα (ο Περσέας πήρε για σύζυγο την Ανδρομέδα , αφού σκότωσε το θαλάσσιο τέρας στο οποίο είχε εκτεθεί ως βορά η τελευταία για να εξευμενίσουν τον Ποσειδώνα – Αστερισμοί του Β. ημισφαιρίου)
Πέτρος και Παύλος
Πηλέας και Θέτις (μελόδραμα του Μπόις)
Πλούτων και Περσεφόνη (Μυθολογικό ζεύγάρι)
Πόλεμος και Ειρήνη (Λ.Τολστόι)
Πυγμαλίων και Γαλάτεια (Ο Πυγμαλίων αγάπησε το έργο των χεριών του , το άγαλμα , Γαλάτεια . Η Αφροδίτη έδωσε ζωή στο άγαλμα και από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Πάφος , ο ιδρυτής της ομώνυμης πόλης της Κύπρου)

Ρούσλαν και Λουντμίλλα ( μελόδραμα του Μ. Ιβάνοβιτς Γκλίνκα)
Ρωμαίος και Ιουλιέττα (Τραγωδία του Σαίξπηρ)
Σαμψών και Δαλιδά (Βιβλικά πρόσωπα)
Τιβέριος και Γάιος Γράκχοι ( αδελφοί Ρωμαίοι μεταρρυθμιστές – 2ος αι. π.Χ.)
Τριστάνος και Ιζόλδη (Μεσαιωνικός ερωτικός θρύλος – μελόδραμα του Βάγκνερ)
Φιλήμων και Βαυκίς (ζευγάρι ευσεβών γερόντων – Οβίδιος – που ζήτησαν από τον Δία να πεθάνουν ταυτόχρονα)
Φίλιππος και Ναθαναήλ
Φρίξος και Έλλη
Χαίνσελ και Γκραίτελ (γερμανικό παραμύθι , που – γνώμη προσωπική μου – να μην το λέτε στα παιδιά σας , ιδίως αν δεν είστε και ιδιαίτερα λεφτάδες , γιατί θα τρομοκρατηθούν)
Χονδρός και Λιγνός (οι δυο «αλληλένδετοι» κωμικοί του σινεμά , Όλιβερ Χάρντυ και Σταν Λώρελ… πέθαναν , ο μεν πρώτος το 1957 και ο δεύτερος το 1965)
Ωκασέν και Νικολέτ (δύο μελοδράματα : Γκετρύ , Έννα ….
αυτό το τελευταίο δεν είναι πια και … πασίγνωστο , αλλά το έγραψα , έτσι , για να «κλείσω» και με ένα «Ω» την αλφαβητική αυτή παράθεση των ζευγαριών ονομάτων)

 
24 Σχόλια

Posted by στο Νοέμβριος 1 , 2007 in Uncategorized

 

24 responses to “ΖΕΥΓΗ … ΟΝΟΜΑΤΩΝ

  1. nekko

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 08:08

    Ωραία τα ζεύγη!
    Και μιας και δεν έχεις κανένα από το γράμμα Γ, να προσθέσω ένα όχι και πολύ γνωστό.
    Γαλακτίων και Επιστήμη.
    Δύο ασκητές στο Ορος Σινα από τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού. Υπάρχει ακόμη η σκήτη που εμόνασαν, εκει στην έρημο.
    Καλημέρα.

     
  2. Μαρία

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 09:30

    Ο Μιμίκος και η Μαίρη; Ο Τάσος και η Γκόλφω; Καλημέρες! 😀

     
  3. Sotiris K.

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 09:49

    Να καταθέσω κι εγώ μερικά;
    Χοντρός Λιγνός
    Παιδί Φάντασμα (Γιώργος Θαλάσσης) και Κατερίνα (από το ανάγνωσμα Μικρός Ήρως)
    Ταρζάν και Τζέην (από το ανάγνωσμα Ταρζάν)
    Γκαούρ και Ταταμπού(από το ανάγνωσμα Γκαούρ-Ταρζάν)
    Ποκοπίκο και Χουχού(από το ίδιο ο.π.)
    Μίκυ και Μίνι Μάους
    Σίλβεστρος και Τουίτυ
    Τζιμ Άνταμς και Ντιάνα (μικρός κάου μπόυ)
    Μήτσος και Κατινάκι (Γελοιογραφία Καμμένου)
    Τάσος και Γκόλφω (του Περεσιάδη..)
    και καλά το τελευταίο, αλλά και τα άλλα ζευγάρια;

    Αν σκεφτεί κανείς πόσες άνθρωποι στη χώρα μας έχουν παραστάσεις που ανάγονται ΚΑΙ σε αυτά…

    Καλή σου ημέρα

     
  4. mpampakis

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 10:23

    Το…Άννα – Σίλια πώς και το ξέχασες;
    😉

     
  5. ethan

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 10:25

    να αναφέρω ένα ακόμα: Πάτροκλος και Αχιλλέας!

     
  6. Νεφελόεσσα

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 10:37

    Παρατηρώ ελλείψεις στου Λου και το Νου 😉

    Καλημέρα!

     
  7. Νεφελόεσσα

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 10:38

    «στο Λου»
    πάλι ο δαίμων 😦

     
  8. Adonios

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 12:00

    Εγώ δεν θα προσθέσω τίποτα…
    Μου αρκεί που με θυμήθηκες! 🙂
    Καλό σ/κ να έχεις 😉

     
  9. nik-athenian

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 12:35

    Σαφώς υστερούν στη λίστα τα gay και lesbian ζευγάρια με εξαίρεση τον Αχιλλέα και Πάτροκλο του Ethan.
    ίσως πάλι να έφτιαξε λίγα τέτοια η λογοτεχνία και η όπερα. O tempora o mores.

     
  10. oAnergos

    Νοέμβριος 2 , 2007 at 15:53

    Τασούλα και εγώ!!!

     
  11. γητευτρια

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 01:47

    Πολύ καλό! 🙂

    Ο Κωστίκας κι ο Γιωρίκας
    Η Παρθένα και ο Χάμπος
    Η αρχόντισσα κι ο αλήτης
    Η δουλευταρού κι ο κοπρίτης
    Ο Ιρλανδός κι ο Ιουδαίος
    Η νεράιδα και το παλικάρι
    Η Λαμπέτη και ο Χορν
    Ο Κωστάκης κι η Νατάσα
    Η χοντρή κι ο Ζαχαρίας
    Χατζής Μαρινέλα

    Σταματάω για να μη με κυνηγήσετε… 🙂
    Να είσαι καλά με τα όμορφα θέματα που ξετρυπώνεις!

    Φιλιά!

     
  12. silia

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 12:59

    @ Προς όλους
    Ευπρόσδεκτη κάθε προσθήκη και υπενθύμιση .
    Σας ευχαριστώ όλους

    επί μέρους στους :
    @ nekko
    Ειχα τα :
    Γάμοι Ήβης – Ηρακλέους (μελόδραμα του Γκλουκ) και Γάμοι Αινείου Λαβινίας (μελόδραμα του Μοντεβέρντι) , αλλά τα θεώρησα υπερβολικά ….
    Γνωστότατο το Γαλακτίων και Επιστήμη (σε μένα τουλάχιστον – το ξέχασα)

    @ Μαρία
    Από τα πιο γνωστα και όμορφα …. Είμαι ξεχασιάρα

    @ Sotiris K.
    Παρελθοντολάγνος ….. Καλημέρα και σε σένα .

    @ mpampakis
    Δεν το ξέχασα , … απλά το … απέφυγα ευσχήμως , διότι αν το έγραφα με (-) ανάμεσα θα με εκλαμβάνατε σαν … εγωκεντρικό άτομο , και αν το έγραφα με (και) ανάμεσα , μπορεί να με … παρεξηγούσατε …. Και άντε μετά , να αποδεικνύεις (και μάλιστα από το διαδίκτυο , που είναι και δύσκολο) ότι δεν είσαι … ελέφαντας .

    @ ethan
    Είμαι απαράδεκτη , που το ξέχασα … Βρε μπας και έχω … Αλτσχάιμερ ;

    @ Νεφελόεσσα
    Αχ… συγγνώμη … ‘Εχω …. από Λου , το Λυκάων και Νεφελόεσσα και από Νου το Νεφελόεσσα και Λυκάων ….
    Επίσης για να μη με πάρεις και για αμόρφωτη έχω τα πασίγνωστα : «Λιζουάρτ και Νταριελέττα» (μελόδραμα του Χίλερ) και «Νάλας και Νταμαγιάντι» (μελόδραμα του Αντον Στεπάνοβιτς Αρένσκυ) ….
    Αμ πως ….

    @ Adonios
    Με τέτοιο … avatar ,…. πως να σε ξεχάσω , μου λες ;
    Αν και κοπίασα πολύ … Adonios … Adonios … Kαλά που είμαι πολύ μορφωμένη στα περί την Ιστορία….

    @ nik-athenian
    Η αλήθεια είναι πως τα περισσότερα τα ξεπατίκωσα από το βιβλίο κάποιου πολύ … αυστηρού (βλέπε … παλαιορατσιστή) Ακαδημαϊκού , που ασχολήθηκε κυρίως με Όπερα .
    Θα μπορούσα να γράψω πολλά ζευγάρια αρχαίων αντρικών ονομάτων (οι αρχαίοι έδωσαν μια ιδιάζουσα διάσταση και σημασία στην αντρική φιλία) , αλλά επειδή κατά κάποιο τρόπο θεωρώ ότι με …προκάλεσες (με την καλή έννοια …. – σε συμπαθώ πάρα πολύ -) θα γράψω τα :
    1ον) Σαπφώ και Αλκαίος (Ο Κολοφώνιος ποιητής Ερμισιάναξ , αλλά και ο Αριστοτέλης , αναφέρουν μεγάλο έρωτα ανάμεσα στην Σαπφώ και τον μεγάλο ποιητή της αρχαιότητας Αλκαίο ….)
    2ον) Σαπφώ και Κερκύλας (ο … συζυγος της Σαπφούς από την Άνδρο , με τον οποίο απέκτησε και μια κόρη την πολυαγαπημένη της Κλείδα)
    3ον) Σαπφώ και Ποθητή ( με το όνομα «Ποθητή» οι αρχαίοι εννοούσαν την … πόλη της Μυτιλήνης , όπου έζησε η Σαπφώ και αγαπούσε ιδιαίτερα , αν και γεννήθηκε στην Ερεσσό).
    …. Νομίζω , πως όλα αυτά , χρειάζονται πιο εκτεταμένη και αιτιολογική συζήτηση …

    @ οΑνεργος
    … ΤΑΣΟΥΛΑ και ΕΣΥ ;;; …. καλέ , πως μου διέφυγε αυτό ;;; Ίσως γιατί δεν είναι τόσο διάσημη η Τασούλα ή Εσύ , αλλά ο …. έρωτάς σας ….
    Καλως ήρθες …. στο σπιτικό μου .

    @ γητεύτρια
    Μην … αγχώνεσαι και δεν σε κυνηγάει κανείς …. Άλλωστε δεν είπες και καμμιά … χοντράδα … σαν «Γιωργάκης και Μπένι» ή «Μπένι και Γιωργάκης» – ακόμα χειρότερα – ….. να πούμε …

     
  13. ohlalamousseauchocolat

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 18:04

    ο ντοναλντ κι η νταιζη(λεμε τωρα)..!!

     
  14. ohlalamousseauchocolat

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 18:08

    o ντοναλντ και η νταιζη(λεμε τωρα)..!!
    εγω κι η απο πανω :)))

     
  15. suspect

    Νοέμβριος 3 , 2007 at 21:09

    Γκαλης – Γιαννακης

    🙂

     
  16. Myshkin vs Raskolnikov

    Νοέμβριος 4 , 2007 at 00:17

    Αγιάννης – Ιαβέρης
    Heathcliff και Catherine
    Μπόλεκ και Λόλεκ
    Becks και Posh
    Bloggers και Readers
    Χριστός και Παναγία (για όλα τα παραπάνω)

     
  17. Composition Doll

    Νοέμβριος 4 , 2007 at 10:55

    Θέλμα και Λουΐζ
    Composition και Doll

    I rest my case.

     
  18. Composition Doll

    Νοέμβριος 4 , 2007 at 10:56

    Αυτός, Αυτή και τα Μυστήρια.
    (για να γίνω και λίγο kinky)

     
  19. silia

    Νοέμβριος 5 , 2007 at 10:19

    @ ohlalamousseauchocolat
    Ποια …. «από πάνω» ;
    Την ghteytria εννοείς ;
    Βασικά , καλώς ήρθες .

    @ suspect
    Να και η … αθλητική εκδοχή , που ομολογώ ότι μου διέφυγε .

    @Myshkin vs Raskolnikov
    Καλώς ήρθες «πατριώτη» ….
    Η μάνα μου όταν επικαλείτο τα θεία … σε μεγάλη ανάγκη επικουρίας , συνήθιζε να αναφωνεί :
    – Χριστός και Παναγία και … οι 12 Απόστολοι , …όρθιοι .
    Αυτό το «όρθιοι» , ποτέ δεν μου το εξήγησε … Απωθημένο μου έμεινε .

    @ Composition Doll
    Το «Θέλμα και Λουίζ» , …πρώτο….
    Το «Αυτός , Αυτή και τα Μυστήρια» , δεν μου μοιάζει για … ζεύγος . Μάλλον προς τρίγωνο μου φέρνει …. και εξαρτάται και από τα «Μυστήρια» ,… μη φέρει και σε …. πολύγωνο ένα πράμμα …. (ενδιαφέρον).
    Και …. «λίγο kinky» δεν μπορείς να γίνεις αγάπη μου …. Άνθρωπος που ονειρεύεται τον Γιωργάκη στα τέσσερα , ειναι ΠΟΛΥ kinky …. κι αυτό δεν … μικραίνει με τίποτα .

     
  20. Γιώργης Χολιαστός

    Ιουλίου 19 , 2008 at 20:23

    Copyright 2005 ΠΏΡΙΉΣ ΧΟΛΙΑΣΤΟΣ
    για την ελληνική γλώσσα σε όλο του κόσμο
    Η πυευματική ιδιοκτησία αποκτάται χωρίς καμιά διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της. Επισημαίνεται πάντως ότι κατά το Ν. 2387/20 (όπως έχει τροποποιηθεί με το Ν. 2121/93 και ισχύει σήμερα) και κατά τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (που έχει κυρωθεί με τo Ν. 100/1975), απαγορεύεται η αυαδημοσίευση, η αποθήκευση σε κάποιο σύστημα διάσωσης και γενικά η αναπαραγωγή ΤΟΥ παρόντος έργου, με οποιονδήποτε τρόπο ή μορφή, τμηματικά ή περιληπτικά,στο πρωτότυπο ή σε μετάφραση ή άλλη διασκευή, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

    Είναι αναμφισβήτητος κανόνας πως ο έρωτας αυτιπληρώνεται με μια περιφρόνηση οικεία και κρυμμένη. Γι αυτό οι άνθρωποι πρέπει να φυλάγωνται απ’ αυτό το πάθος που καταστρέφει ΤΟ παν και αυτοκαταστρέφεται.
    (Φραγκίσκος Βάκων, Φιλοσοφικά Ηθικά και Πολιτικά Δοκίμια)

    Ο «ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ» είναι θεατρικό έργο στο οποίο ιστορείται ο μυθικός έρωτας του Πολύφημου και της Γαλάτειας σε έμμετρη μορφή.
    Σας δίνω την πρώτη πράξη του έργου. Οι επόμενες θα σας δοθούν εφόσον μου πείτε ότι τις θέλετε

    ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ
    (δράμα σε πέντε πράξεις)
    Χρόνος: μυθικός
    Τόπος: Οι πρώτη, όεύτερη, τέταρτη και
    πέμπτη πράξεις διαδραματίζονται στη
    Σικελία. Η τρίτη στον Όλυμπο,
    Πρόσωπα του έργου: Γαλάτεια, Γλαύκη, Νηρηίδες (η φωνή τους), Πολύφημος, Γλαύκος, Δίας, Ερμής. Αφροδίτη, Άκις.
    ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ (παραλία)
    ΓΑΛΑΤΕΙΑ

    Τι θάμα είναι σήμερα που εγίνει!
    Ο σκοτεινός πώς φώτισεν ο κόσμος!
    Γεμάτη με γητέματα και μάγια
    η φύση πώς γλυκάστραψε μπροστά μου!
    Κι ούτε γεννήθηκα πριν από χρόνια.
    To σήμερα εμένα έχει γεννήσει.
    Και του Νηρέα εγώ παιδί δεν είμαι-
    ο Έρως μάννα μου κι αυτός πατέρας.
    Σήμερα ο Άκις μού ’πε μ’ αγαπάει-
    ότι κι αυτόν τον χτύπησαν τα βέλη
    Τον φτερωτού Θεού γιά με. Αχ! Έρω!
    Διπλα σ’ ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου.
    Η κάθε λύπη μου έχει πιά φύγει
    κι αλάφρυνα που λες και θα πετάξω.
    Αχ! Έρωτα! Σε φίλτρο ποιό βνθίζεις
    τα βέλη σου και όποιονε χτυπήσουν
    την ευτυχία τον κάνοννε να νιώσει…
    Πριν ήμουνα μιά Νύμφη όπως όλες.
    Τώρα μια Νύμφη είμαι που αγαπάει
    και,Ερωτα, μια Νύμφη που αγαπιέται.
    Τo σώμα μου μιά γλύκα το κατέχει.
    Χαρά μια χύθηκε μες στην φυχή μου-
    χαρά και γλύκα μου τα μάτια τον ΆΚΙ.
    Tι κι αν αθάνατη τάχατες ήμουν!
    Και τι να το ‘κανα της ζωής το όώρο
    αν μακριά μου έμενε η αγάπη;
    Μα έχω απ’ αγάπη πλημμυρίσει.
    Θεοί! Αυτό λοιπον το μυστικό σας!
    Θεά είμαι κι εγώ τώρα κοντα σας.
    Τώρα κι εμέ της ευτυχίας ο ήλιος
    με φέγγει όλη. Κι είναι και δικιά μου
    Η γνώση όλη κι όλη η δύναμή σας.
    Πριν σαν τη Γη την προγιαγιά μου ήμουν,
    ως ήταν oι Θεοί πριν την καρπίσουν.
    Όπως εκείνην τα θεριά σπαράζαν
    ΚΙ αγριοι δράκοντες τη μακελλεύαν
    έτσι κι εμέ η θλίψη με κρατούσε.
    Και τα θεριά του πόνου με ξεσκίζαν.
    Κι όπως αυτή στολίστηκε με ρυάκια,
    και με δεντρά και με πουλιά και μ’ άνθη
    έτσι και ‘γω ‘μαι τώρα στολισμένη
    με μύρια δώρα.Και λαλώ-κι ανθίζω.
    Σ’αυτά τα μέρη η ζήση μου περνούσε.
    Με τις πολλές παρέα τις αόερφές μου
    έπαιζα όλη μέρα και γελούσα.
    Καμιά η θάλασσα της Σικελίας
    κρυφή απ’ τις χάρες της δε μου κρατούσε.
    Και των βυθών της τη χρυσή μαγεία
    και των νερών της τις τερπνές εικόνες
    και τον φωτόλουστο τον λευκαφρό της
    όλα γιά μάς λες τα ’χε φυλαγμένα.
    Μα ΚΙ αν δεν τά ’χε ποιός τηνε ρωτούσε;
    ποιος στα τρελλα της νιότης μας παιχνίδια
    κάποιον φραγμό να βάλει θα μπορούσε;..
    Όμως σα νιό κι εκείνη κοριτσάκι
    γελούσε και χαιρότανε μαζί μας
    μ’ όποιο ξεφάντωμα νεανικό μας.
    Αλλ’ άψυχη χαρά ήταν εκείνη
    και στη σπηλιά μας βράόυ σα γυρνούσα
    οι πέτρες της βαραίναν την ψυχή μου
    κι ενιωθα τη χαρά μου προδομένη.
    Κι εγώ, η αθάνατη,μες στου θανάτου
    τα βρόχια ήμουνα παγιδεμένη.
    Κενό ένα μέγιστο ένιωθα εντός μου
    σα να μη γίνανε όσα είχαν γίνει
    και σαν αυτά που ήτανε να γίνουν
    αξία μέσα τους καμιά δεν κλείναν.
    Και μέσα βυθιζόμουνα στον πόνο
    που η έλλειψη μαζί της πάντα φέρνει.
    Πόσες ευχές όεν εκανα στο Δία
    θνητή παρακαλώντας να με κάνει
    ώστε ο θάνατος να με λυτρώσει
    απ’ όσους η ζωή μού ’δινε πόνονς…
    Ή πάλι του ’λεγα: «Δία Πατέρα
    κάνε με μια πετρούλα-εν’ ανθάκι
    Κάνεμ’ ένα ρυάκι, ένα πουλάκι
    τον πόνο της αγάπης να μη νιώθω».
    Αλλά ο Δίας δε μ’ άκουγε. Και τώρα
    βλέπω γιατί- Θεέ, Μεγάλε Δία
    μ’ άφησες όπως ήμουν γιατί άλλο
    σχεδιαζανε τα φρένα σου γιά μένα.
    Μ’ άφησες όπως ήμουν για να νιώσω
    την πιο μεγάλη απ’ όλες ευτυχία.
    Και να! Όλα στη ζωή μου μέσα αλλάξαν
    κι όλα της τα κενά έχουν γεμίσει
    απ’ της αγάπης τη γλυκειά τη χάρη.
    Νερά, τώρα σα μέσα σας θα μπαίνω
    σαν άγνωστη έτσι να ’μαι θα σας μοιάζω-
    σαν κάποιο άλλο να κρατείτε σώμα.
    Και σείς, συντρόφισσες των παιχνιδιών μου,
    θα με κοιτάζετε σα να ’μουν ξένη.

    (Μπαίνει η Γλαύκη, βλέπει τη Γαλάτεια να μιλάει και κάθεται παράμερα, αθέατη από αυτήν).

    Είναι που τώρα μόνη μου δεν είμαι.
    Είναι που τώρα όπου και να πάω
    του Άκι την ψυχή έχω μαζί μου
    σφιχτά με τη δικήνε μου πλεγμένη.
    Eίναι που του Άκι μου η κάθε σκεψη
    και σκέψη έγινε γλυκειά δική μου.
    Είναι σ’ αιώνιο ένα φιλί που δέσαν
    οι δυό υπάpξεις μας, καθώς όεμένο
    το ακρογιάλι με το κύμα είναι.
    Μ’ ας πάω τώρα στις καλές μου φίλες
    τον νέο μου εαυτό να τους γνωρίσω. Ας πάω γιά να όουν οι αόερφές μου Την αλλαγή που μού ‘φερε η αγάπη.
    Και να στολίσω ας πάω το κορμί μου όπως να κάνουν ξέρουν οι γυναίκες
    γιατ’η ομορφιά θαρρώ μαγνήτης είναι
    που την αγάπη τη γλνκειά τραβάει.

    (Βγαίνει η Γαλάτεια. H Γλαύκη έρχεται
    στο κέντρο της σκηνής).

    ΓΛΑΥΚΗ
    Ας ήτανε κι εγώ να τραγουδήσω
    γιά την αγάπη όπως η Γαλάτεια.
    Ο Άκις δεν τη διώχνει από κοντά του
    και δείχνει να του αρέσει. Κάποια μέρα
    θα τους ενώσει σίγουρα η Αγάπη.
    Αλλ’ αν εγώ το στομα μου θ’ ανοίξω
    κατάρες και βρισιές θα ‘χω γιά κεινην-
    γιά χρόνια τον Πολύφημο αγαπάω
    κι ούτε αυτός που με προσέχει όιόλου.
    To πάθος που γι αυτόν έχω με τρωει.
    Η γλύκα τον μουάχου του ματιού του
    με λιώνει.Κι όπου αν πάω,κι όπου γυρίσω
    η θύμησή του όλην με κατέχει.
    Μα εκείνος τον αγύριστο το νου του
    Τον εχει στη Γαλάτεια όλον δοσμένον.
    Γιά χρόνια τώρα υποφέρω έτσι.
    Κι ολόκληρη η ζωή μου έχει φύγει
    Σ’ αυτόν τον πόνο μεσα βουτηγμέυη.
    Πόσο προσπάθησα να τόνε κάνω
    κι εμένα λίγο έστω να προσέξει…
    Χαμένη πήγε κάθε μου προσπάθεια.
    Γι αυτόν υπάρχει λες στον κόσμο μέσα
    μον’ η Γαλάτεια κι άλλη πια καμία.
    Και κάθε τόσο εν’ απ’ τα μεγάλα
    σφάζει τα πρόβατά του και θυσία
    στην Αφροόίτη τη θεά προσφέρει,
    δική του να του δώσει τη Γαλάτεια. Κνίσσες γεμίζει όλος γυρω ο τόπος
    και λιγοστεύουνε τα πρόβατά του.
    Μα η Γαλάτεια γνώμη δεν αλλάζει.
    Γιά μένα βέβαια καλό αυτό ’ναι
    γιατί μ’ αφήνει μια μικρήν ελπίδα
    πως κάποτε ο Πολύφημος θα πάψει
    να θέλει εκείνη που τον αποφεύγει
    και στη δική μου αγκαλιά θε να ‘ρθει.

    (Μικρή σιωπή . Σκεπτική)

    Πολύ χαρούμευη ήταν η Γαλάτεια.
    Εύχομαι η αιτία της χαράς της
    αρχή και για χαρά δική μου να ‘ναι.
    Αλλά σα να ‘ργησε απόψε ο ύμνος
    που ψάλλουν κάθε βράδυ οι αδερφές μου-
    που τους καυμούς τους στα φτερά του παίρνει
    και τους σκορπά στο βραδινόν αέρα
    κι αυτός, όπου ψυχή, τηνε σπαράζει.

    (Μπαίνει ο Πολύφημος.Η Γλαυκη πάε ι κοντά του και με τα δυό της χέρια αγκαλιάζει τα χέρια του με λαχτάρα).

    Καλώς τον τον Πολυφημο.Τι κάνεις;

    ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ

    Καλά κι εγώ ‘μαι και τα πρόβατά μου.
    Καλά κι η μέρα πήγε ως τα τώρα.
    Τέσσερα αρνιά οι προβάτες μου γεννήσαν.
    Τ’ άφησα στη σπηλιά με τις μανάδες.
    Τ’ άλλα τ’ απόλυσα εδώ πιό πέρα
    να βόσκουν στο παχύ της γης χορτάρι
    κι ήρθα να δω γιά λίγο τη Γαλάτεια
    ΚΑΙ γιά ν’ ακούσω τ’ όμορφο τραγούδι
    που ολες αντάμα λέτε κάθε βράδι.

    ΓΛΑΥΚΗ
    Αχ! αν τα λόγια σου ήτανε μαχαίρια
    χίλιες φορές θα μ’ είχανε σκοτώσει
    έτσι οπως ίσια μπαίνουν στηυ καρδιά μου.
    Κι έτσι αθώα ως βγαίνουν σου απ’ τα χείλη
    απόδειξη καθένα είναι ΟΤΙ
    πιό εύστοχο το βέλος ειναι ’κείνο
    που ρίχνεται χωρίς να σημαδεύει.

    ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ
    Τα λόγια σου δεν τα καταλαβαίνω,
    Γλαύκη ,και δεν μπορώ να σου απαντήσω.
    Mα πες μου πούθε πήγε η Γαλάτεια;
    Και μήπως ηρθα αργά γιά το τραγούδι;

    ΓΛΑΥΚΗ
    Εδώ τριγύρω κάπου ειν’ η Γαλάτεια.
    Eίναι καλά.Την είδα εγώ πριν λίγο.
    Kι ακόμα το τραγούδι οι αδερφές μου
    δεν το ’πανε. Σα να σε περιμέναν.

    (Ακούγεται μιά γλυκειά μουσική
    και ύστερα το τραγούδι,)

    Μα να που το τραγούδι αρχινάει.

    (Ο Πολύφημος της κάνει νόημα να σωπάσει.
    Kαι ΟΙ δύο κάθονται αμίλητα ακούγοντας)

    ΝΗΡΗΙΔΕΣ
    Έρωτα εσύ, ασπροφτέρουγο αγόρι
    εσύ μάς γέννησες-δε μας λυπάσαι;
    Ρίξε τα βέλη σου τα πυρωμένα
    και φέρε στο κρεβάτι μας τον άντρα.
    Ελα και δος μας ό,τι δίχως κείνο
    η νύχτα Τάρταρα κι Άδης η μέρα.
    Έλα και τα κορμιά έχουν ανοίξει
    σαν τα πολύσπερμα ώριμα ρόδια.
    Έλα και τάισε, μέρεψε το λύκο
    που κλείνουμε ανάμεσα στα πόδια.
    Έλα στα ζαρκαδένια μας τα στήθια
    να φέρεις το τραχύ αντρίκιο χέρι.
    Εσύ που την Ψυχή είχες αγαπήσει
    κι ωσότου να τη βρεις πονούσες τόσο,
    εσύ την πυρκαγιά μπορείς να νιώσεις
    βαθιά μέσα στα στήθη μας που καίει.

    Εσύ που γέννησες Θεούς κι ανθρώπους,
    Έρωτα, μή μονάχες μάς αφήνεις
    και φέρε στο κρεβάτι μας τον άντρα.
    Κι αν, Έρωτα,ζωή μάς έχεις δώσει-
    μα είναι θάνατος χωρίς αγάπη.
    Δίχως τον άντρα είναι το κορμί μας
    έρημος που ανήλεα την καίει
    ο φλογερός της πεθυμιάς ο ήλιος.
    Ερωτα στείλε μπόρες, καταιγίδες…
    Στείλε θεέ τον άντρα.-πότισέ μας.
    Στείλε θεέ ένα χέρι να χαδέψει
    Τ’ αχάδευτο κι αφίλητό μας τ’ άνθος.
    Είμαστε ατρύγητα μικρά δεντράκια
    και μάς βαραίνουν οι πολλοί καρποί μας΄
    Διαφευτευτές ζητάμε πεινασμένους.
    Να δώσουμε-να δώσουμε ζητάμε.
    Ερωτα δος μας τη γλυκειάν αγάπη.
    Εσύ μάς γέννησες-δε μάς λυπάσαι;

    ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ
    Μόνες εδώ να πλένε στ’ ακρογιάλι
    κανείς να τις λυπάται είναι αλήθεια…
    Θυσίες κάνουνε στην Αφροδίτη;

    ΓΛΑΥΚΗ
    Κάνουν μα η θεά όεν τις ακούει.
    Αλλά εγώ ανάγκη δεν την έχω.
    Εκείνο που ζητούσα εγώ το βρήκα.
    Και εισ’ εσύ Πολύφημε ο άντρας
    που αγαπώ .Μ’ αρέσει η δύναμή οου.
    Μ’ αρέσει το αντρίκιο το κορμί σου.
    Μ’ αρέσ’ η μυρωδιά σου η τραγίσια.
    Μ’ αρέσουν όσα λες και όσα κάνεις.
    Γιατί και συ δε μ’ αγαπάς λιγάκι;
    Και δε με νιάζει αν πετώντας βράχια
    βουλιάζεις τ’ ανεμόφτερα καράβια.
    Και δε με νιάζει αν τρως ανθρώπων κρέας.
    Kαι δε με νιάζει αν έτρωγες και μένα
    τα χέρια σου αφού πρώτα θα με κλείσουν.

    ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ
    Έχω καράβια να βουλιάξω χρόνια,
    σα μου ’πε η Γαλάτεια πως δεν πρέπει.
    Κι όταν μου είπε πως καλό δεν είναι
    να τρώω ανθρώπους, έχω σταματήσει.
    Ο,τι μου είπε όλα τα ’χω κάνει.
    Όμως αυτή και πάλι δε με θέλει.
    Ακόμα τα μαλλιά μου τα χτενίζω
    και τώρα δε γυρνώ με βρώμια ρούχα.
    Μα τίποτα δεν άλλαξε. Τι άλλο
    να κάνω πρέπει για να μ’ αγαπήσει;
    Kαι τελευταία την είδα να μιλάει
    με το βρωμιάρη :αυτόν-το γιο του Πάνα.
    Τον Άκι. Και την είδα να γελάει
    μαζί του όπως με μένα δε γελάει.
    Με μέ γελάει για να κοροιδέψει
    κάτι που πάνω μου δεν της αρέοει
    Μ’ αυτόν γελούσε μες απ’ την καρδιά της
    σα να ’θελε να τον ευχαριστήσει. . .
    Αλλά μπορεί και να μου φάνηκε έτσι.
    Δεν είναι σίγουρο αν δε δει το μάτι
    κι αν δεν ακούσουνε τ’ αυτιά καθάρια
    τις πράξεις και τα λόγια, που υποψία
    καμία στην ψυχή μας δεν αφήνουν.

    ΓΑΛΑΤΕΙΑ
    Πολύφημε γιατί να τυρρανιέσαι
    για κάποια που εκείνη δε σε θέλει
    αφού υπάρχω εγώ που η καρδιά μου
    δική σου είναι δίχως να ζητάει
    τίποτ’ απ’ όσα σου ζητά’ η Γαλάτεια;
    Σε μένα αρέσεις έτσι όπως είσαι
    και δε ζητώ καθόλου να σ’ αλλάξω.
    Πέτα όσες θέλεις πέτρες΄και καράβια
    βούλιαζε όσα μπορείς. Και τα μαλλιά σου
    μην τα χτενίζεις . Φόρα βρώμια ρούχα
    και μη μιλάς μ’ ευγένεια και με χάρη.
    Δε με πειράζουν ολ’ αυτά εμένα.
    Έτσι σε θέλω: αρρενωπόν κι αγροίκο
    καθώς οι άντρες οι αληθινοί ’ναι.
    Να ’χεις στο νου σου τη Γαλάτεια πάψε
    και πάρε εμένανε στην αγκαλιά σου.
    Γιατί Πολύφημε να υποφέρεις;
    Γιατί ΚΙ εμένα να με βασανίζειςς

    ΠΟΛΥΦΗΜΟΣ
    Γλαύκη είσαι όμορφη και σύ σαν κείνη
    ΚΑΙ σ’ αγαπώ και σενανε στ’ αλήθεια.
    Μα όπως έχω μες στα πρόβατά μου
    γιά μια προβάτα πιότερην αγάπη
    από τις άλλες, που αν θα με ρωτούοαν
    «θάθελες να σου πάρουμε τη μία,
    εκείνη την προβάτα, ή δέκα άλλες;»
    τις δέκα αντίς της θα ’δινα τις άλλες,

    έτσι και τώρα –το γιατί δεν ξέρω –
    στο νου μου έχω πάντα τη Γαλάτεια.
    Θυσίες στην Αφροδίτη όσες κι αν κάνω
    όλες ως τώρα πάνε στα χαμένα.
    Κι αφότου ηρθ’ εδώ αυτός ο ξένος
    τα πρόβατά μου δύο δυο τα σφάζω
    διπλά η χάρη της να με προστρέξει.

    ΓΛΑΥKΗ
    Κι αν δε μου το ’λεγες όμως το ξέρω
    από τις κνίσσες που τον γύρω αέρα
    διπλά με μυρωόιές βαριές γεμίζουν.
    Και δίλημμα μεγάλο την φυχή μου
    στα δυο χωρίζει. Από τη μία θέλω
    να κάνει ότι ζητάς η Αφροδίτη,
    μ’ από την άλλη «όχι» λέω πάλι
    «γιατί για πάντα έτσι θα τον χάσω»•
    Δεν ξέρω τι να πω και τι να κάνω.
    Μα μήπως επερίμενα ποτέ μου
    εγώ, η Γλαύκη η όμορφη, η κόρη
    του κραταιού και δίκαιου Νηρέα
    να γίνω πεpιγέλιο της αγάπης;..
    Γη κι Ουρανέ και σύ Ωκεανέ μου
    και Χάος και Νύχτα κι Έρεβος κι Αιθέρα,
    προπάτορές μου κραταιοί, σάς κράζω
    ελπίδα μες στην τόση απελπισιά μου:
    δώστε μου του Πολύφημου το χάδ ι.
    (Τέλος της πρώτης πράξης)

    GIVRGHS XOLIASTOS

     
  21. Ελένη M.

    Οκτώβριος 2 , 2008 at 22:14

    Anaϊs Nin και Henry Miller .
    Γνωστοί (τουλάχιστον ο Miller) λογοτέχνες του 20ου αιώνα . Τους ένωσε ερωτικό, μαζί με το λογοτεχνικό τους , πάθος και έζησαν σαρκικές και διανοητικές περιπέτειες – απολαύσεις .
    Παράλληλα καλλιέργησαν μια βαθιά φιλία , που κράτησε σε όλη
    την υπόλοιπη ζωή τους .
    Πολύ ζήλεψα όταν ανακάλυψα αυτή τη σχέση, διαβάζοντας την αλληλογραφία τους .
    Αυτό που με τρέλανε ήταν …το πόσο ανοιχτά ! μιλούσε (έγραφε) ο ένας στον άλλο για τα πιο ενδόμυχα και μύχια συναισθήματα του .

     
  22. silia

    Οκτώβριος 2 , 2008 at 23:48

    @ Ελένη M.
    Εμένα , εκείνο που με εξιτάρει πάνω σ’ αυτό που λες , είναι το «Παράλληλα καλλιέργησαν μια βαθιά φιλία , που κράτησε σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους» …..
    Φανταστικό …. Ακραίο …Υπέροχο …. Εραστές και φίλοι …
    Είναι (ήταν , δηλαδή) , το όνειρο της ζωής μου .

     
  23. Ελένη M.

    Οκτώβριος 3 , 2008 at 19:56

    Γεια χαρά σου Silia .
    Ίσως αυτό που συγκινεί εμένα (σ αυτή τη σχέση ) να είναι ο τρόπος για αυτό που αποκαλείς όνειρο σου . Στην περίοδο του έρωτα θέλουμε να δείχνουμε ( …δεν είμαστε όμως αψεγάδιαστοι) υπέροχοι και καταπληκτικοί !!!!! αυτό νομίζουμε πως θέλει ο έρωτας ….. λάθος !
    Κρύβουμε λοιπών επιμελώς την άλλη μας πλευρά την σκοτεινή …που όλοι εκτός του βούδα και των αγίων (είναι γνωστό…) πως έχουμε .
    Κάποιοι έχουν κάμει σοβαρή προϋπόθεση σχέσης την μανιέρα : γλυκιά , χαμογελαστή , ανεχτική ….κτλ. για την γυναίκα, υπάρχουν και τα σχετικά στερεότυπα (να μη μακρηγορώ) για τον άνδρα . Κάποιοι άλλοι τρέχουν από σχέση σε σχέση για ν αποφύγουν την μπόχα της άλλης ψυχής … ελπίζουν ίσως πως θα βρουν τον ακατούρητο άλλο …απλά ζουν στα ρηχά , ανικανοποίητοι …χωρίς να ξέρουν το γιατί …αποξενωμένοι και από τον εαυτό τους
    που δεν μαθαίνουν –αποδέχονται .

    Εγώ ξέρω πως για να είμαι πραγματικά γλυκιά (όταν είμαι) θα πρέπει να μπορώ να είμαι και πικρή και αλμυρή και ξινή και άνοστη .

    Επίσης ξέρω πως ο πραγματικός έρωτας τρέφεται με αυθεντικότητα !

    Η ζωή μου δηξε πως η φιλία χτίζεται πάνω στην εκτίμηση + αποδοχή .
    Η αποδοχή όμως προϋποθέτει τη γνώση των ελαττωμάτων και των δικών μου και του αγαπημένου ….διότι μόνο έτσι (ξέροντας τα , μπορούμε να τα διαχειριζόμαστε ) οπότε παύουν να προξενούν απειλή και αιτίες καταστροφής , άρα μπορεί να ευδοκιμήσει η εμπιστοσύνη και η ποθητή διάρκεια !

    Πως τα μαθαίνουμε ; με χίλιους δυο τρόπους …

    μα αυτό!!!! είναι το μεγαλύτερο μέρος της σχέσης .

    Π.χ όταν πονάει, αποδιοργανώνει , εξοργίζει …. μπορώ να πω πως και τότε μ αρέσει αν δεν είμαι μόνο εγώ που προσπαθώ .

    Καλή μου Silia μάλλον τα ξέρεις αυτά …και ίσως σκέπτεσαι : (το γνωστό ανέκδοτο ) Εγώ ξέρω πως δεν είμαι καλαμπόκι οι άλλοι ; …. …Τα μαθαίνουν μαζί μας ….
    Μαζί τα μαθαίνουμε !
    Αυτό το αισιόδοξο μήνυμα σου χαρίζω κι ένα γλυκό χαμόγελο .

    Χαίρε !

     
  24. Ελένη M.

    Οκτώβριος 3 , 2008 at 20:00

    Σε παρακαλώ Silia σβήσε το πρώτο αν μπορείς .
    Ένα -από- αντικατέστησα μ ένα –με –

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: