RSS

SECRET … DIARY

07 Φεβ.

Τα … βρήκα στον πάτο του μεσαίου συρταριού του παμπάλαιου μεταλλικού γραφείου μου του χώρου της δουλειάς μου – το ίδιο ακριβώς γραφείο , που μου παρέδωσαν , πριν 27 χρόνια , όταν … «φρέσκια και με αρχές» (πόσο μου αρέσει αυτή η έκφραση … δεν λέγεται) , παρουσιάστηκα στην νέα μου δουλειά – . Παλιά , κιτρινισμένα , φθαρμένα από τον χρόνο , μισοκατεστραμμένα από χυμένους καφέδες και …. «διαφυγόντα» δάκρυα , φύλλα παλιών επιτραπέζιων ημερολογίων , όπου κατέγραφα σποραδικά , σκέψεις , γνωμικά , ρήσεις μεγάλων , κουβέντες μικρών , κομμάτια από βιβλία που διάβαζα την εποχή εκείνη , συναισθήματα , επιθυμίες , μουρμουρητά του μυαλού … που θέλεις δεν θέλεις ταξιδεύει .
Στο τέλος της χρονιάς , παίρνοντας το καινούριο ημερολόγιο , κρατούσα όσα χαρτάκια … «είχαν κάτι να μου πουν» και τα περνούσα σε ένα χοντρό … χειρουργικό ράμμα για να μην τα χάσω …. Κάθε χαρτάκι … και μια ιστορία …. Κάθε ημερομηνία και μια … θύμηση …. Όλα γραμμένα , ημέρες εφημερίας …. Όλα δεμένα με ένα χοντρό χειρουργικό ράμμα για να μην τα χάσω …. για να μην τα …. ξεχάσω ….
Κι όμως …. Τα … ξέχασα … Μέχρι προχθές , που τα ξανανακάλυψα κάτω από τόννους σκονισμένα , κιτρινισμένα , άχρηστα χαρτιά του ….Δημοσίου …. Δεμένα με το ράμμα τους … Κάθε χαρτάκι , και μια ιστορία … Κάθε χαρτάκι , έτοιμο να … ξεστομίσει κι ένα μυστικό ….
Στη … διάθεσή σας … :

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1992
…. Κατέβασέ μου την γέφυρα , για να περάσω απέναντι το όνειρό μου ….

ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1992
… ΕΓΩ !… Και όταν λέω «ΕΓΩ» , εννοώ τις κακίες μου , το μουλαρίσιο πείσμα μου , τις ζήλεις μου , τις γενναιοδωρίες μου , την αρχομανία μου , το χιούμορ μου , τις ανασφάλειες κι αυτή την εξαίσια αναρχία , που μου κατατρώει την καρδιά , σαν δρυοκολάπτης ….

ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1992
…. Ήθελα να ήμουνα Θεός , για να καταρρίψω όλες τις αξίες και να δημιουργήσω νέες ….

ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΜΑΪΟΥ 1993
Η μετριότητα και η γαλήνη , δεν μου φτάνουν . Θέλω απεγνωσμένα , να είμαι … ευτυχισμένη .

ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΜΑΪΟΥ 1993
Πρέπει να διατηρήσω και σήμερα την αγάπη στην καρδιά μου , αλλιώς , πως θα μπορέσω να ζήσω ως το τέλος της ημέρας ;

ΤΡΙΤΗ 25 ΜΑΪΟΥ 1993
Θα ….. ανησυχήσω ….. αύριο .

ΠΕΜΠΤΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1993
Θα ανησυχήσω …. αύριο …. (επανάληψη ; )

ΤΡΙΤΗ 23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1994
Ο Βάκχος , το ζωοποιό στοιχείο . Άγιος ; Χριστιανός ; Ειδωλολάτρης ; …. Όπως και νά’ χει , ο Άγιος Βάκχος , μου κλείνει πονηρά το μάτι …

ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1994
Διόνυσος χαρούμενος , Άγιος Βυζαντινός και με οδηγεί στο πανηγύρι του , που ξεκίνησε , κανείς δεν θυμάται πότε και είθε να μην τελειώσει ποτέ ….. Είναι μια θρησκεία , με ρίζες και φυλλώματα : Η Ελλάδα .

ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1995
Η αντίσταση στον Πειρασμό , αποτελεί και το μέτρο του χαρακτήρα .

ΔΕΥΤΕΡΑ 27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1997
Πρόσεξα πως στα λεξικά , υπάρχει μόνο η λέξη «μνησικακία» , και ποτέ η λέξη «μνησικαλία» .

ΤΡΙΤΗ 28 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1997
…. Όμως , χωρίς αυτά τα άσπρα συγνεφάκια , δεν θά’ ταν τόσο γαλανός ο ουρανός ….

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1997
Άχ , ο άνθρωπος …. σπίτι μακάριο , που δεν κατοικείται μόνο από την λογική , αλλά και από το όνειρο , και τις παράλογες επιθυμίες .

ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1997
Φοβού την Εκπαίδευση , που διδάσκει : «Να απαρνείσαι τα όμορφα πράγματα και να … φοβάσαι τις καλές ειδήσεις» .

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1997
Άφησέ το για … αύριο …. Ίσως αύριο , να μπει και η Άνοιξη ….

ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΜΑΊΟΥ 1997
Η τελειότητα , δεν είναι πιστοποιητικό για την αγάπη . Η εντιμότητα όμως είναι .

ΤΡΙΤΗ 13 ΜΑΪΟΥ 1997
Σε εκείνον που αναίτια μου προκαλεί κακό , θα επιστρέψω την πιο ανεξίκακη αγάπη . Και όσο περισσότερο κακό εκπορεύεται απ’ αυτόν , τόσο περισσότερο καλό θα εκπέμπεται από εμένα . * ΒΟΥΔΑΣ *

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 1997
Η πιο άχρηστη μέρα , είναι εκείνη , που δεν γελάσαμε καθόλου .

ΔΕΥΤΕΡΑ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 1997
Αγάπη δεν είναι μόνο κάτι που νοιώθεις . Είναι βασικά , κάτι που κάνεις .

ΤΡΙΤΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 1997
Η στεναχώρια ποτέ δεν διώχνει τις αυριανές λύπες , αποστραγγίζει όμως τις σημερινές χαρές .

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΛΙΟΥ 1997
«ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ» … Μόνο αν κοιτάξουμε κατάματα τους «ύποπτους» δαίμονες μέσα μας , θα βρούμε την ικανότητα να τους αντιμετωπίσουμε .

ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1998
Η μόνη αριστοκρατία , είναι η αριστοκρατία του πνεύματος .

ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1998
GLORIA VICTIS ….. (?)

TΡΙΤΗ 6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1998
Δεν νοιώθω καμία απειλή γιατί απειλείται μόνο όποιος έχει κάτι να κρύψει .

ΤΡΙΤΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1998
Η ευκαιρία έχει τόσα πρόσωπα , που δυσκολεύεται κανείς να την αναγνωρίσει .

ΠΕΜΠΤΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1998
Σπουδαίοι , είναι οι άνθρωποι που έχουν υποφέρει …
Γενναίοι , είναι οι άνθρωποι που δέχονται να υποφέρουν ….
Αλλά…..
…. Ανώτεροι , είναι εκείνοι , που δεν σημαδεύονται απ’ αυτό .

——————————————————————–

diary.jpg

*** Το … «φάτσα – μόστρα» , χαρτάκι της εικόνας , είναι μισοκατεστραμμένο από … δάκρυα .

 

39 responses to “SECRET … DIARY

  1. Sotiris K.

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 00:32

    Πού να σταθεί κανείς;
    Επί του περιεχομένου σε πολλά.
    Πολλοί οι συνειρμοί που δημιουργούνται.

    Και τις ημερομηνίες, που γράφονται τα σχόλια έχει ενδιαφέρον να δει κανείς.
    Η γρήγορη σκέψη: Τότε δεν υπήρχε blog, αλλά και να υπήρχε, το δάκρυ δεν θα φαινόταν…

    Στάθηκα και στο γραφικό χαρακτήρα πάντως.
    Πολύ καλός
    Και ακόμα καλύτερος αν ληφθεί υπόψη και το επαγγελματικό περιβάλλον 🙂

    Καλό βράδυ.

     
  2. koulpa

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 01:11

    Aκολούθησα την αφιέρωση της γητεύτριας.. που κάθε φορά μεχρι τώρα αποδεικνίεται καλή ιδέα..:):)
    Την καληνύχτα μου:):)

     
  3. ερμία

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 01:11

    τα κείμενά σου τα αγαπώ πολύ-ειδικά το προηγούμενο,το διάβασα αρκετές φορές

    γι αυτές τις ζωντανές σκέψεις,σού αντιγράφω ένα απο τα υστερόγραφα τού Αναγνωστάκη «δεν πίστευες πως θα ξεχάσεις κι όμως ξέχασες»

     
  4. το τέρας της αμάθειας

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 08:37

    Αν μου επιτρέπεις, κρατάω αυτό για την κάθε μου μέρα: «…. Όμως , χωρίς αυτά τα άσπρα συγνεφάκια , δεν θά’ ταν τόσο γαλανός ο ουρανός ….»
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

     
  5. ritsmas

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 08:55

    ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1997
    Άφησέ το για … αύριο …. Ίσως αύριο , να μπει και η Άνοιξη ….

    ΔΕΥΤΕΡΑ 12 ΜΑΊΟΥ 1997
    Η τελειότητα , δεν είναι πιστοποιητικό για την αγάπη . Η εντιμότητα όμως είναι .

    γιατί μου αρέσουν αυτά πολύ ;

     
  6. tdjm

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 09:45

    Tι να πω…..

    Πάντως πρέπει να αισθανθήκες …γλυκά φέρνοντας στο μυαλό αυτές τις μνήμες…

    Κι εγώ γλυκά και οικεία αισθάνθηκα..διαβάζοντάς τα..

    Τι παράξενο όμως….ε???

    Ευχαριστώ για την ζεστασιά….την πρωινή.

     
  7. silia

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 20:20

    @ Sotiris K.
    Ένας … γρήγορος αντίλογος , σε μια γρήγορη σκέψη :
    Όντως στο μπλογκ το δάκρυ δεν θα φαινόταν … Θα το «κρύβαμε» από τους άλλους … Κι έτσι μπορεί και να το ξεχνούσαμε …
    Τι είναι καλύτερο ; ….
    Μη δώσεις μια … γρήγορη απάντηση .

    @ koulpa
    Καλά έκανες και την ακολούθησες … Η Γητεύτρια είναι (ας μου επιτρέψει) , η ίδια , σημείο αναφοράς …. Σε γνώριζα απ’ εκεί .
    Καταπληκτικό το nick σου .

     
  8. silia

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 20:38

    @ ερμία
    Σ’ ευχαριστώ … σ’ ευχαριστώ τόσο πολύ ….
    Είναι τόσο όμορφο (αυτό που μού’γραψες) , που θαρρώ πως δεν θα το …. ξεχάσω ποτέ .

    @ το τέρας της αμάθειας
    Είναι από τα πολύ αγαπημένα μου … Χαλάλι σου … Κράτησέ το … Θα σου φέρει γούρι … Πίστεψέ με ….θα σου φέρει .
    Έχει κι αυτό ένα δάκρυ πάνω του . Ένα και μοναδικό , μικρό δάκρυ .

     
  9. silia

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 20:48

    @ ritsmas
    Γιατί , περιμένεις πάντα το … καλύτερο .
    Είσαι τελειοθηρικός και αισιόδοξος άνθρωπος .
    Γι αυτό .

    @ tdjm
    «…Κι εγώ γλυκά και οικεία αισθάνθηκα …διαβάζοντάς τα..»
    Όπως καταλαβαίνεις , δεν είσαι η μόνη , που κερνάει … γλυκό του κουταλιού …
    Παράξενο δεν είναι που αισθάνθηκες έτσι …. Πιστεύω πως υπάρχει μια …. αύρα μαγική , που δένει κάποτε , κάποιους ανθρώπους . Πίστεψέ το αυτό … Θα νοιώσεις ακόμα καλύτερα .

     
  10. hliaxtina

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 22:19

    και αυτό το απεγνωσμένο θέλω για ευτυχία; έχει τίμημα η άρνηση της μετριότητας!

    προς τι η εκκαθάριση του συρταριού; μετακομίζεις πριν αλλάξει το ασφαλιστικό; είσαι από τις τυχερές;

     
  11. Νεφελόεσσα

    Φεβρουαρίου 8 , 2008 at 23:09

    Αυτά που έγραφες τότε σου προκαλούν και σήμερα τις ίδιες εντυπώσεις;

     
  12. faros

    Φεβρουαρίου 9 , 2008 at 00:12

    Φίλη μου (άπιαστο, μάλλον όνειρο!), ξέρεις τι σου λείπει πιο πολύ; (αφόρητα θα έλεγα …)!
    Η Μετριότητα …
    Υ.Γ. : Συγνώμη, αλλά παραείσαι τέλεια!!!

     
  13. ritsmas

    Φεβρουαρίου 9 , 2008 at 00:43

    Xa, Σιλια, τοπιασες το παρασύνθημα…θα σου στειλω μηνυμα στο αλλο
    ριτς

     
  14. christos76

    Φεβρουαρίου 9 , 2008 at 01:32

    Στην ατελείωτη μάχη ανθρώπου-χρόνου νικητής είναι πάντα ο χρόνος, εκτός αν…
    «όποιος ξεχνάει χάνεται».

     
  15. itelli

    Φεβρουαρίου 9 , 2008 at 19:27

    Νιώθω πολύ μικρός όταν σας διαβάζω….

    Αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, ε; 🙂

     
  16. Γρηγόρης

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 10:49

    τελικά αυτό το blog θα σταματήσει να είναι ένα απλό αγαπημένο blog…

    με τέτοια post σε τοποθετώ στους θησαυρούς !!!

     
  17. mamma

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 12:25

    Πολύ με γλύκανες. Τι όμορφες αναμνήσεις δεμένες με νήμα χειρουργικό!
    Σε φιλώ

     
  18. γητευτρια

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 13:59

    Λοιπόν εμένα σ’ αυτό το ποστ με συγκίνησαν απίστευτα τα «διαφυγόντα » δάκρυα, στο πρώτο χαρτάκι της φωτό. Σαν να το ζούσα μαζί σου. Σαν να έβλεπα τα καυτά διαμαντάκια να στάζουν και να θολώνουν το μελάνι των λέξεων… Ίσως να με άγγιξε τόσο γιατί και τα δικά μου χαρτάκια και βιβλία, ειδικά της ποίησης, είναι ποτισμένα με το γνωστό μείγμα του καφέ με τα δάκρυα. Σπέσιαλ ερωτική συνταγή αυτό το μείγμα! Το έπαιρνα συχνά όταν ήμουν ερωτευμένη, τα δειλινά, τα ξημερώματα, τις ήσυχες ώρες της νοσταλγίας και των αναμνήσεων και πάντα συνόδευται, απαραιτήτως, με μουσική. Αλλιώς δεν καταπίνεται…
    Θα σου σκανάρω κάποια στιγμή ένα ποίημα που λατρεύω χρόνια τώρα, το Déjeuner du matin, του Jacques Prévert, πάνω στο οποίο έχω χύσει μαύρο δάκρυ. Πώς είμαι σίγουρη ότι το ξέρεις καλά;

     
  19. silia

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 20:37

    @ hliaxtina
    Αν έχει λέει τίμημα ;… Μεγάλο πολύ μεγάλο … Αλλά αξίζει .
    Όσο για την β’ ερώτηση , … το πέτυχες , ακριβώς . Όντως , ετοιμάζομαι για συνταξιοδότηση … Όχι για να μην με προλάβουν οι αλλαγές , αλλά γιατί ήδη «δουλεύω» το 35ο χρόνο στο Ελληνικό Δημόσιο και νοιώθω πια , πολύ μεγάλη (κουρασμένη) για τις απαιτήσεις του .

    @ Νεφελόεσσα
    Άλλα ναι και άλλα όχι …
    Πάντως τα περισσότερα έχουν ξεθωριάσει μέσα μου ….
    Και κάποια άλλα , – λυπάμαι που το λέω – , αλλά έχουν «σβύσει» εντελώς . …. Όπως πχ , εκείνο το «GLORIA VICTIS» , μου είναι αδύνατον να θυμηθώ από τι ορμώμενη και γιατί το έγραψα …. Άτιμο …. γήρας ….

     
  20. silia

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 20:46

    @ faros
    Το λες , σαν …. να είναι κουσούρι η …. Τελειότητα …
    Δεν είμαι τέλεια … Και το καταλαβαίνει κάποιος που θα ζήσει λίγο παραπάνω μαζί μου … Φερ’ ειπείν , αν θα μπορούσες να με … παντρευτείς , θα έβλεπες , πως στα 40 πρώτα χρόνια του έγγαμου βίου μας , θα ανακάλυπτες ένα σωρό … μικρο-ελαττώματα μου …. (Γιατί μου αρέσει να σε πειράζω ; )
    Και το : «άπιαστο, μάλλον όνειρο!» , που λες , που κολλάει ;

    @ ritsmas
    Όχι , που θα … μου ξέφευγε …. (για το παρασύνθημα λέω) .

     
  21. silia

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 21:16

    @ christos76
    «Όποιος ξεχνάει χάνεται» … έχεις δίκιο , αλλά και «χάνεται και … όποιος ξεχνιέται» .
    Κάποτε πριν πολλά χρόνια ένας πολύ καλός μου (παιδικός) φίλος , – από τους πρώτους Έλληνες που ασχολήθηκαν με ηλεκτρονικούς υπολογιστές στην Ελλάδα – με σόκαρε λέγοντας μου : «Η ζωή Σίλια , δεν είναι τίποτε άλλο από … ΜΝΗΜΗ . «Ζω» , σημαίνει «θυμάμαι» … Τίποτε άλλο … Άλλο το ΖΩ , και άλλο το ΥΠΑΡΧΩ » ….
    Πιστεύω , πως είχε δίκιο .

    @ itelli
    Εσύ , μικρέ παλιοσκωτσέζε , μάλλον έχεις δει την … ταυτότητα μου ….
    Έλα σε πειράζω .

     
  22. silia

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 21:32

    @ Γρηγόρης
    Έλα βρε Γρηγόρη … μήπως υπερβάλλεις ; …
    Πρόσεχε , γιατί δεν θέλει και πολλά ο άνθρωπος (για μένα μιλάω) , να … καβαλήσει το καλάμι .

    @ mamma
    Μμμμμ , ναι … Kαλά τα λες … Ρομαντισμός και ρεαλισμός , ευαισθησία και πρακτικότης , λυρισμός και σκληρή πραγματικότητα , συγκίνηση και καθημερινότητα , δάκρυα και χειρουργικά ράμματα …. πορεύονται πιασμένα χέρι-χέρι ….
    Αυτό είναι … ζωή .

     
  23. faros

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 21:59

    Που να σε βρω βρε παιδάκι μου να γίνουμε φίλοι;;;;
    Εκεί κολλάει!!!!
    Η μετριότητα για μένα είναι το αλατοπίπερο της ζωής, κάνεις όλο λάθη, τα ξεπερνάς και πας παρακάτω, δεν έχεις απαιτήσεις πολλές απ΄τους γύρω σου, σχορνάς εύκολα (εκτός από τους οπορτουνιστές!), το δέον τόχεις ψηλά και τον έρωτα … μμμ … απλά ερωτεύεσαι πολλά πράγματα και όχι μόνο ανθρώπους … έτσι πληγώνεσαι από πολλές πλευρές έτσι ώστε να είναι οι πληγές πολλές και αναγκαστικά … ιάσιμες, αν με πιάνεις!

     
  24. silia

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 22:29

    @ γητευτρια

    Έβαλε καφέ στο φλυτζάνι
    Έβαλε γάλα στο φλυτζάνι του καφέ
    Έβαλε ζάχαρη στον καφέ με το γάλα
    Με το κουταλάκι ανακάτεψε
    Ήπιε τον καφέ με το γάλα
    Κι ακούμπησε το φλιτζάνι χωρίς να μου μιλήσει
    Άναψε ένα τσιγάρο
    Έκανε δαχτυλίδια με τον καπνό
    Έρριξε τη στάχτη στο τασάκι
    Χωρίς να με κοιτάξει .
    Σηκώθηκε
    Φόρεσε το καπέλο στο κεφάλι του
    Φόρεσε το αδιάβροχό του
    Κ’έφυγε χωρίς μια κουβέντα
    Χωρίς να με κοιτάξει
    Κ’εγώ πήρα το κεφάλι μου μες στα χέρια
    Κι έκλαψα ….
    ————————————-
    Eίσαι σίγουρη , γιατί ξέρεις , πως … κλαίμε με τα ίδια πράγματα …..
    …………………………………
    Λοιπόν , θα … εξομολογηθώ κάτι (και μη με πάρεις για «ψώνιο») : Δεν με έχει … εγκαταλείψει κανείς , ποτέ …. Μα ΠΟΤΕ … Κι όμως , μ’ αυτούς τους στίχους , πάντα κλαίω ….
    ————————————
    Θα … εξομολογηθώ και κάτι ακόμα : Δεν ξέρω λέξη Γαλλικά …. Το ποίημα το ξέρω από … μετάφραση .
    ———————————–
    Την αγάπη μου .

     
  25. silia

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 22:44

    @ faros 2
    60 χιλιόμετρα , είναι ένα … τίποτα .
    ———————————
    Όσο για την … παρακάτω περιγραφή σου , έχω να πω , πως αυτό που περιγράφεις , δεν είναι η Μετριότητα ….. Είναι η (σχεδόν) Τελειότητα …
    Το (σχεδόν) , αναφέρεται στο «εκτός από τους οπορτουνιστές» …. με την προϋπόθεση βέβαια , πως όταν λες οπορτουνιστές , εννοείς τον Συνασπισμό , τον ΣΥΡΙΖΑ , το ΚΚΕ Εσωτερικού … ή όπως τον λένε αυτή την εποχή ….

     
  26. silia

    Φεβρουαρίου 10 , 2008 at 22:59

    @ γητευτρια 2
    Το ότι έκανα αυτή τη «εξυπνάδα» με το να γράψω την μετάφραση αυτών των στίχων , δεν σημαίνει ότι δεν ΥΠΟΧΡΕΟΥΣΑΙ πια , να μου σκανάρεις το ποίημα …. ίδίως αν είναι και …. μισοκατεστραμμένο από τίποτα … υγρασίες .

     
  27. melomenos

    Φεβρουαρίου 11 , 2008 at 11:50

    στιγμές της ζωής σου…!!! που έζησες,
    θα έλεγα μοναδικές και αυτά τα απλά χαρτάκια στις θυμίζουν!
    δεν μοναδική και περίεργη η ζωή μας;
    από τα πιο ωραία post που έχω διαβάσει στα δυο χρόνια που βρίσκομαι στον χώρο αυτό των blog
    εγώ στάθηκα στο …Όμως , χωρίς αυτά τα άσπρα συγνεφάκια , δεν θά’ ταν τόσο γαλανός ο ουρανός …
    θα μου επιτρέψεις να το χρησιμοποιήσω σε ένα δικό μου post;
    σ’ευχαριστώ για το απαλό άγγιγμα σου στις αισθήσεις μου
    μ’αυτά σου τα κείμενα
    καλημέρα σου

     
  28. faros

    Φεβρουαρίου 11 , 2008 at 14:31

    1. Ξέρεις πόσο … δύσκολο είναι καμμιά φορά το … τίποτα;
    2. Ναι αυτούς εννοάω!!!

     
  29. Μαρία

    Φεβρουαρίου 11 , 2008 at 14:36

    πω πω… αυτό είναι ημερολόγιο, όχι παίξε γέλασε! Πάντως παθαίνεις ένα σοκ όταν ανακαλύπτεις ξεχασμένα ημερολόγια μετά από χρόνια… Φιλιά και καλή εβδομάδα! 🙂

     
  30. silia

    Φεβρουαρίου 11 , 2008 at 21:18

    @ melomenos
    Nαι , είναι μοναδική και παράξενη η ζωή μας … Γι’ αυτό δεν πρέπει να «ξοδεύεται» , να «σπαταλιέται» αλόγιστα κι αδιάφορα … ακριβώς γι αυτό ,… γιατί είναι μοναδική και παράξενη …. Και … λίγη .
    Όσο για το αν μπορείς να χρησιμοποιήσεις την φράση , … από την ώρα που είπα : «στην διάθεσή σας» , είναι και δικιά σου … Άλλωστε χρησιμοποιείς με τόσο σεβασμό και ομορφιά τον Λόγο , που τα … μικρά μου άσπρα συγνεφάκια , δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα .
    Αν δεν το πρόσεξες , ρίξε μια ματιά στο λινκ , στην απάντηση μου στο σχόλιο της «Το τέρας της Αμάθειας» , λίγο πιο πάνω

     
  31. silia

    Φεβρουαρίου 11 , 2008 at 21:21

    @ faros
    1. Ξέρω … έννοια σου .
    2. Κρίμα ….

    @ Μαρία
    Και τα δικά μου τα φιλιά , γλυκειά Μαρία .

     
  32. Νεφελόεσσα

    Φεβρουαρίου 11 , 2008 at 22:32

    (σοφή) επιλεκτική μνήμη θα έλεγα …

     
  33. αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Φεβρουαρίου 12 , 2008 at 13:02

    Ίσως αύριο να μπει η άνοιξη. Αν όμως κρατάμε κλειστές τις πόρτες της , δεν έχουμε να περιμένουμε ανάσταση.

     
  34. vasilis

    Φεβρουαρίου 12 , 2008 at 13:19

    Αυτά τα διαφυγόντα δάκρυα… Πόσα χρόνια, πόσοι καφέδες…και εμεις εκεί να περιμένουμε την άνοιξη να μπει από τις γρίλιες. Να ‘σαι καλά. Καλημέρα.

     
  35. silia

    Φεβρουαρίου 13 , 2008 at 01:15

    @ Νεφελόεσσα 2
    Λοιπόν , δεν θα το πιστέψεις , αλλά με το πως διάβασα αυτό το περί … επιλεκτικής μνήμης , το … θυμήθηκα … Για το GLORIA VICTIS μιλάω …
    Το είχα απωθήσει από την τρέχουσα μνήμη μου , υποσυνέιδητα …. επειδή ίσως …με ενοχλούσε υπερβολικά … Τέλος πάντων . Κανείς δεν είναι τέλειος .

     
  36. silia

    Φεβρουαρίου 13 , 2008 at 01:22

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Υπάρχει μια θεωρία , βάσει της οποίας , αυτός που ζει έτσι ώστε να μην υπάρχει γι αυτόν ποτέ Ανάσταση , έχει το κέρδος της …. απουσίας της Σταύρωσης ….
    Εντάξει , δεν είναι του γούστου μου και κατα πάσα πιθανότητα δεν είναι ούτε και του δικού σου (γούστου) , αλλά … είναι κι αυτή , μια θεωρία .

     
  37. silia

    Φεβρουαρίου 13 , 2008 at 01:26

    @ vasilis
    Κύλησαν και έφυγαν τα χρόνια … πιο γρήγορα κι από τα δάκρυα … Σαν το νεράκι στην κατηφοριά …. Καλά που είναι κι αυτά τα … χαρτάκια …. τα λερωμένα .
    Σ’ ευχαριστώ Βασίλη .

     
  38. Ειρήνη Βεργοπούλου

    Ιουνίου 10 , 2014 at 11:14

    Ξέρεις πόσο τα αγαπώ και ήλθα να στο πω και εδώ! Καταθέσεις μνήμης, σκέψεων ψυχής, που αισθητικά είναι υπέροχα. Φιλιά πολλά!

     
    • silia

      Αύγουστος 31 , 2014 at 23:24

      @Ειρήνη Βεργοπούλου
      Σ’ ευχαριστώ Ειρήνη. Κάθε τι καλό, που λέγεται εδώ στο μπλογκ, μ’ ευχαριστεί διπλά, γιατί είναι ο αγαπημένος μου διαδικτυακός χώρος.
      Φιλιά κι από εμένα. 🙂

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: