RSS

ΟΥΤΕ ΠΟΥ … Ν’ ΑΜΑΡΤΗΣΕΙΣ … ΟΥΤΕ ΠΟΥ … ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΣ …

10 Μαρ.

Σηκώθηκα ψιλοβαρεμένη , από την απογευματινή σιέστα και κίνησα , σέρνοντας προκλητικά και φασαριατζίδικα , τις … παντόφλες μου στο διάδρομο , προς την κουζίνα … Έτσι κάνω όταν ξέρω πως είμαι μόνη και … κανείς δεν πρόκειται να σκεφθεί : «Άντε πάλι … κυκλοφορεί το …. «γραΐδιο» . Μόνη  στο σπίτι … ουάου !!! θαύμα … πώς θα περάσω αυτό το όμορφο απόγευμα ; … θα το σκεφτώ και θα το προγραμματίσω , αμέσως μετά τον καφέ …
…. είπα από μέσα μου και πλησίασα την καφετιέρα . Κάποιος την είχε σβύσει , και ο καφές είχε κρυώσει , αλλά δεν ήταν και παλιός … το μεσημέρι γυρνώντας απ’ την δουλειά τον είχα φτιάξει . Γέμισα μια κούπα με τον παγωμένο καφέ και πλησίασα στον φούρνο μικροκυμάτων … άπλωσα το χέρι μου και …. Τσαφφφφ !!! ….
274625665_bd90afd101.jpg Διακοπή ρεύματος ….
«Παλιογ…» σκέφτηκα , χωρίς όμως να αποτελειώσω την λέξη … Όοοοχι … δεν θα άφηνα να μου χαλάσει την ευχάριστη διάθεση που μου γεννούσε η προοπτική ενός … ο λ ό δ ι κ ο υ ..μ ο υ …. απογεύματος . Πλησίασα ψιλοβλαστημώντας στον κεντρικό πίνακα (ακόμη έφεγγε λίγο από έξω) … Καμιά μα…..νη ασφάλεια , ή ο διακόπτης προστασίας από βραχυκύκλωμα … Κόκκαλο … Ο πίνακας άθικτος … όλες οι ασφάλειες , με την μύτη προς τα πάνω … Τί στο καλό ;… Να πάρω τις «Βλάβες» …. Αμ δε … Το μοντέρνο ασύρματο σταθερό , κοίταζε (λέμε τώρα) με το … γυάλινο νεκρό μάτι του το … υπερπέραν …. Φτουουου !! δουλεύει με … ρεύμα …. Θυμήθηκα με πόση περηφάνεια παρουσίαζα στους φίλους , αυτή την ιδιότητα του …. Ευτυχώς , που υπάρχουν τα κινητά . Τρέχοντας μέσα στο σιωπηλό σπίτι , που άρχισε να γίνεται και απειλητικά σκοτεινό , βρήκα το κινητό , αφού ψιλοσκουντούφλησα δυο τρεις φορές και … κλικ … αααααχ λίγο φως βρε… από την μικρή του οθόνη , κλικ , κλικ ,κλικ … να και το Νο από τις βλάβες της ΔΕΗ … κλικ κλικ κλικ … μάλιστα … δεν θα ψιλοφλερτάρω με τον υπάλληλο που θα το σηκώσει , ούτε άλλες τσαχπινιές , όπως κάποιες φορές , έτσι που μου μπαίνει ο διάολος … είπαμε …σοβαρά …

– Λέγετε …

– Σας τηλεφωνώ από (…..) με λένε (…..) και θα ήθελα να μάθ……

– Απεργία μαντάμ … απορώ με την τύχη σας …. Να πάτε να παίξετε Λόττο ….. δεν σηκώνουμε τηλέφωνα …. τί μου ήρθε τώρα και το σήκωσα ;…. (ΚΛΙΚ στα … μούτρα μου)

– (……………..)

Τί τού ήρθε δεν ξέρω , (και ίσως ποτέ δεν θα το μάθω) , αλλά ξέρω τί ήρθε σε μένα (και σίγουρα ούτε αυτός ποτέ θα το μάθει) ….. κάτι σαν εγκεφαλικό . Διότι ήταν και το καταραμένο το ….ΟΛΟΔΙΚΟ ΜΟΥ απόγευμα … Τί να κάνεις χωρίς ρεύμα ; … Πρώτον , δεν πρέπει να αποδιοργανωθώ ….. Δεύτερον , … ένα σωρό πράγματα μπορείς να κάνεις …. ή μήπως ; … Για να δούμε : Πρώτον : τον καφέ ξέχνα τον … διότι και μόνο μία γουλιά από τον παγωμένο καφέ φίλτρου , μου έφερε εκείνη την … απροσδιόριστη (είμαι κυρία εγώ) αίσθηση , που μου ερχόταν κάθε φορά που έβλεπα τον Γ.Γραμματέα του ΥΠΟ να κοιτάει με λιγωμένο βλέμμα το … lipgloss της Συμβασιούχου …. Για … φραπέ , δεν λέει , γιατί μου άνεβάζει την πίεση , το ζάχαρο , τις σφύξεις και τις «έκτακτες» … άντε μη βρεθούμε σε καμιά Εντατική νυχτιάτικα και πού να … απευθυνθείς; … τα βράδια ακόμη και οι … κατσαρίδες εξαφανίζονται από το Νοσοκομείο …. Άλλο  : Μπορείς κάμποση ώρα να παίξεις με τον γάτο … είναι τόσο ήσυχος και παιχνιδιάρης από τότε που τον … ευνούχισα … (μη σας μπαίνουν ιδέες – μόνο για γάτους ισχύει αυτό , όχι για «γατούληδες») . Α-δ-ύ-ν-α-τ-ο-ν …. γιατί ; … Γιατί , απλούστατα , με το που έκανα τη σκέψη , σηκώθηκε από την πολυθρόνα που κοιμόταν από το πρωί , τεντώθηκε ελαφρά (τον έβλεπα μέσα στο σκοτάδι καθ’ ότι … ολόλευκος) και όρμησε νιαουρίζοντας γοερά προς την εξώπορτα …. Ατταβισμός … θυμήθηκε την φύση του … Ξέρετε , τα … αιλουροειδή με το που αντιλαμβάνονται σκοτάδι δεν κάθονται με τίποτα μέσα … ξυπνάει η ….σαβάνα μέσα τους … Του άνοιξα την εξώπορτα και τον κατάπιε το σκοτάδι της αυλής …. Τί άλλο ; τί άλλο ; Τηλεόραση , DVD , μουσική (θυμήθηκα με πόνο το τραντζιστοράκι που όταν χάλασε , αντί για επισκευή , το πέταξα λέγοντας «έχω το στερεοφωνικό») , blogging , chat , υπολογιστής γενικώς … εκ των πραγμάτων , αποκλείονται . Διάβασμα ;  με τί ;… με τί φως εννοώ , γιατί το …απολειφάδι σπαρματσέτου που μου είχε απομείνει μετά από μια υστερία καθαριότητος και συμμαζέματος προ καιρού , όπου είχα πετάξει όλα τα κεριά του σπιτιού μαλλώνοντας κιόλας – «παρεκκλήσι το καταντήσατε εδώ μέσα» –  …. δεν μου έφτανε ούτε για κατούρημα , όχι για διάβασμα … Και όταν λέω κατούρημα … κυριολεκτώ , γιατί ξέρεις τι πόνος είναι για ένα κατούρημα να κυκλοφορείς με ένα τόσο δα κεράκι – σαλόνι — WC – σαν την Μις Χάβιζαμ ένα πράμμα και να μην ξέρεις και που να το αφήσεις για να μαζέψεις τις … σκελέες σου … τέλος πάντων … το παρατράβηξα …  Λίγο περπάτημα να … σφίξουν και οι γλουτιαίοι ; … Για έξω , ούτε που να το διανοηθώ … η Κόλαση του Δάντη – ένα πράμμα – , όλη η γειτονιά  και η παραδιπλανή μέσα στο σκοτάδι . Όσο για τον … ηλεκτρικό διάδρομο , … το λέει και το όνομά του … Αυτομουντζώθηκα όταν ξαναθυμηθηκα εκείνο το υπέροχα αλαζονικό : «Όχι παιδί μου , όχι μαγνητικό … ηλεκτρικό διάδρομο θέλω … Λεφτά , έχουμε»  στον κακομοίρη πωλητή του «GYM STORE» που μου πρότεινε και τον … μαγνητικό διάδρομο …»που είναι και πιο φτηνός κυρία Σίλια μου» ….(η πονηρία μου είναι …αμίμητη … προτίμησα τον ηλεκτρικό , γιατί μου είπαν , πως για τον μαγνητικό , πρέπει να βάζεις πιο πολύ κόπο για να τον κινείς …και είπαμε να σφίξουμε τους γλουτιαίους μας , όχι και να πεθάνουμε στην κούραση) ….. Για βόλτα έξω , δεν λέει … με τίποτα … διότι , πρώτον , δεν μπορείς να … μακιγιαριστείς μέσα στο σκότος , αλλά άντε και μακιγιαρίστηκες – τρόπος του λέγειν – πού θα πας , που το σπίτι είναι βυθισμένο στο σκοτάδι , η γειτονιά κι αυτή πίσσα μαύρη , κάτι … «μυστήριοι» , που κυκλοφορούν εκεί γύρω με προτίμηση τις πολύ σκοτεινές βραδιές και τον …. συναγερμό που έβαλες γι αυτές τις περιπτώσεις …. ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ …. ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ;;; ….

Πέστε  μου σας παρακαλώ : ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ Ή ΟΧΙ ; προσπάθησα να ασχοληθώ με διάφορα … έντιμα πράγματα στο μοναχικό μου βράδυ και …. ΔΕΝ τα κατάφερα λόγω της Απεργίας της ΔΕΗ ; Προσπάθησα … Ε , λοιπόν , ήρθε η ώρα να …. αμαρτήσω ….

Τι αμαρτία ;;; ΧΑ !!!….

{ Παρακαλώ πολύ όποιον φίλο συμπλόγκερ , με διαβάζει αυτή την στιγμή , και γνωρίζει να μου πει κάποια έκφραση , που να … ανταποκρίνεται επακριβώς και χωρίς να χαλάει το νόημα της έκφρασης …. «Χαμουρεύομαι τηλεφωνικά , με τον … ¨έτσι¨ μου» , να μου την πεί για να την χρησιμοποιήσω μια άλλη φορά , διότι αυτή , δεν είναι … αρκούντως κόσμια , αλλά τί να κάνω ; … δεν έχω καμμιά καλύτερη προς … ώρας } …. ΤΕΛΟΣ ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗΣ

Η όλη κατάσταση , έχει κάτι το … τελετουργικό … Βάζω το κόκκινο … κιμονό μου (αν είναι να αμαρτήσεις , ας φέρνει λίγο προς … Άπω Ανατολή) , παίρνω ένα τσιγάρο στο χέρι (αν είναι να αμαρτήσεις , ας μείνεις τουλάχιστον στην Ιστορία , σαν … φαμ – φατάλ) …. σβηστό το τσιγάρο , όχι γιατί φοβάμαι να μην παρασυρθώ – ειρήσθω εν παρόδω πως το «έκοψα» πριν 6 χρόνια – , αλλά γιατί άναψα το … απολειφάδι κεριού , με το … ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ μου σπίρτο , και φοβάμαι να το ανάψω από το κερί , μήπως κατά λάθος μου σβύσει κι αυτό  , το … ασύρματο σταθερό να πάει να …να…να…να (που λέι κι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου) , με το κινητό σφιχτά στο χέρι , (μην το χάσω μέσα στο θεοσκότεινο σπίτι) , …αράζω στην κουνιστή πολυθρόνα , και …… «Μωρό μου , σού’ ρχομαι» … Για να το ανοίξουμε πρώτα (το κινητό) … Μα … καλά ανοιχτό δεν ήταν αυτό από πριν ;…. Κλικ… φως στην μικρή οθόνη … και …. «LOW BATTERY — I AM SORRY » …… και …ΠΑΦ … σκοτάδι στην οθόνη .

Ποιός είναι ρε γαμώτο αυτός , που είναι πολύ sorry , επειδή ξόδεψα τα τελευταία ψήγματα της μπαταρίας του κινητού μου μιλώντας με τον απεργό υπάλληλο της ΔΕΗ ;;; Αυτόν , που …»ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΗΚΩΣΕ» ;;; Αυτόν , που με έστειλε να παίξω Λόττο , γιατί … άνοιξε λέει η τύχη μου , επειδή …. «ΤΟ ΣΗΚΩΣΕ» … Γιατί ΤΟ ΣΗΚΩΣΕΣ βρε …. παλιοαπεργοσπάστη ;;; Γιατί ;;; Που αν ΔΕΝ ΤΟ ΣΗΚΩΝΕΣ , τώρα ίσως θα είχα κάτι να κάνω κι όχι να μένω ακίνητη μέσα στο σκοτάδι ;….

…. Υπάρχει κάτι , που δεν λειτουργεί , με κανένα από τα γνωστά είδη ενέργειας …. Κάτι , που δεν μπορεί να μου το στερήσει ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ…. Κάθε φορά που κάνω αυτή την σκέψη , δακρύζω … δεν ξέρω το γιατί …

Μπορεί να μην έχω να κάνω τίποτε ένα μοναχικό απόγευμα , όταν απεργεί η ΔΕΗ …. ή να μένω άπλυτη όταν απεργεί η Ύδρευση , ή να παίρνω την αλληλογραφία μου μετά από ένα μήνα στις απεργίες των ΕΛΤΑ , (για τις απεργίες των Νοσοκομειακών γιατρών , δεν λέω , γιατί πάντα ξέρω , ποιοι είναι οι απεργοσπάστες) …. αλλά το να …. σκέφτομαι , να φαντασιώνομαι να κάνω σενάρια με το (λέμε τώρα) μυαλό μου … γενικά να  ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ , αυτό ΔΕΝ μπορεί να μου το στερήσει κανένας απεργός ….. Σε νίκησα , κουφάλα … Ανημπόρια … Σε νίκησα …

Πέταξα το νεκρό πια κινητό στο πάτωμα , πέταξα το τσιγάρο (θα το μάζευα αργότερα , γιατί ο γάτος από τότε που ευνουχίστηκε , …ηλιθίεψε λιγάκι και ενίοτε συμπεριφέρεται σαν σκύλος … δηλαδή μπορεί και να το φάει το τσιγάρο αν το βρει στο πάτωμα) κουλουριάστηκα πάνω στην κουνιστή πολυθρόνα , και καθώς πήγαινα μπρος – πίσω , αφέθηκα στην σκέψη …. μπρος – πίσω …. στην ανάμνηση … μπρος – πίσω … στην φαντασίωση … μπρος – πίσω … στο … όνειρο …

Και … φάνηκε από μακριά , να έρχεται ο … «έτσι» …. Χαμογελούσε … Μικροκαμωμένος , με σχιστά μάτια … έμοιαζε σαν Κινέζος …. ένας χαμογελαστός Κινέζος , που ερχόταν ίσα κατά πάνω μου … και όταν πλησίασε , μου χάϊδεψε το … αφτί … κι εγώ , ….οδηγούσα το μεγάλο αμάξι και του είπα : «θα τρακάρουμε» … και με ρώτησε : «Γιατί ;» … και του είπα : «Γιατί , πάντα τρακαίρνω , όταν οδηγώ με κλειστά μάτια» … Και : «γιατί τα κλείνεις τα μάτια σου ;» ….   «Γιατί , μου χαϊδεύεις το αφτί» …. και ύστερα γέμισε το αυτοκίνητο , χρωματιστούς καπνούς … και ο Κινέζος έγινε … πολλοί Κινέζοι , που χόρευαν και κάναν ακροβατικά ανάμεσα σε παρδαλούς Δράκους και χάρτινα φαναράκια … και είχαν λέει Ολυμπιάδα …. και ήταν λέει , όλοι ντυμένοι στα λευκά … και ήταν και ο πατέρας μου , που μου φώναζε : «Άφησέ τους Άννιτσκα τους παλιοκινέζους … Είναι μυστήριοι και παράξενοι … και δεν σου πρέπουν  … εσύ είσαι τόσο όμορφη και ψηλή και … είσαι η μικρή , γλυκιά μου дева (κόρη) , που μια μέρα θα σε πάρω και θα φύγουμε απ’ εδώ και θα ….» ………………

ΤΣΑΑΑΑΦ !!!! Φώτα παντού … Η τηλεόραση στη διαπασών …. Το «Σ’ όποιον αρέσουμε , για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε» , επίσης στη διαπασών στο στερεοφωνικό , το σταθερό να κουδουνίζει … και ο γάτος να τσιρίζει και να γρατζουνά την εξώθυρα …..

1965-a.jpg

Σκοτάδι και όνειρο …. τερματίσανε συγχρόνως ….

Είδες η … ΔΕΗ ;;;

Ούτε ΝΑ ΑΜΑΡΤΗΣΕΙΣ , αλλά ούτε και ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΣ σου επιτρέπει , όταν απεργεί …. Ας … όψεται ….

====================================

Αφιερωμένο (το παρόν) εξαιρετικά :

Στους απεργούς της ΔΕΗ

Στους απεργοσπάστες της ΔΕΗ

Στον Κινέζο μου

Στον ΟΠΑΠ (για το Λόττο λέω)

Στον Χιόνη (τον γάτο μου)

Στην COSMOTE

Στην  ERRICKSON

Στην Ολυμπιάδα του Πεκίνου

Στον πατέρα μου … όπου κι αν βρίσκεται

Και … σε ΟΠΟΙΟΝ από σας , που είχατε την υπομονή να διαβάσετε αυτό το μακροσκελές κείμενο , μπορέσει να μου δώσει μια … πιο αξιοπρεπή εκδοχή της φράσης : «Χαμουρεύομαι τηλεφωνικά , με τον ¨έτσι¨μου» ….

 

55 responses to “ΟΥΤΕ ΠΟΥ … Ν’ ΑΜΑΡΤΗΣΕΙΣ … ΟΥΤΕ ΠΟΥ … ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΣ …

  1. Νεφελόεσσα

    Μαρτίου 10 , 2008 at 21:08

    Χε χε…. το βρήκα !
    «Χαριεντίζομαι με το αίσθημα μέσω Μπελ»

    ;

     
  2. Sotiris K.

    Μαρτίου 10 , 2008 at 21:43

    «τηλε-ερωτοτροπώ αναισχύντως!»
    άκου γραΐδιον και αίσθημα.. Τσ!!
    🙂 🙂 🙂

    Πάντως, ναι οφείλεις να την καταγγείλεις τη ΔΕΗ.
    Όχι για όλα τα άλλα… Για τα άλλα οι επιλογές είναι δικές μας..
    Για τη διακοπή του ονείρου!!
    Αυτό είναι πραγματικός βιασμός!!

    Καλησπέρα σας Κυρία μου.
    Τα σέβη μου.
    (στην Κυρία τα σέβη μου όχι στο .. γραΐδιον !! 🙂 🙂 )

     
  3. faros

    Μαρτίου 10 , 2008 at 22:51

    Λοιπόν, στο … βασικό ερώτημα του … πονήματος σου : «Αντί να … γραμμήσεις, τη ΔΕΗ … εκμεταλλεύσου τις … φιλοσοφικές σου θεωρήσεις για τη ζωή και το θάνατο» .

    Το ρήμα είναι «πατσουρίζω» η … ενέργεια «πατσούρισμα» και ισχύει είτε με … δύο … πρωταγωνιστές ή και με περισσότερους … παρτενέρ!!!

    Τώρα, το βασικό πρόβλημα δεν ήταν η ΔΕΗ, αλλά :
    1. Που … σχόλασες, αν συνέχιζες να δουλεύεις κανά … δεκάωρο ακόμα, δεν θα συνέβαινε τίποτα από όλα αυτά.
    2. Ο … ήλιος που έχει την κακή συνήθεια να … δύει όποτε του … καπνίσει και όχι σύμφωνα με τις … ανάγκες μας.
    3. Η καλπάζουσα … φαντασία σου (θα μπορούσες π.χ. να πήγαινες για … ύπνο – να ονειρευτείς κλπ.-, ξέρεις στα όνειρά μας (αν δεν έχουμε την βλακώδη διάθεση να τα … διηγούμαστε, μετά!) κάνουμε … ό,τι θέλουμε και … λογαριασμό δεν δίνουμε!!!

    Υ.Γ. 1: Με μια απλή διακοπή του ρεύματος σκέφτηκες και … κατέγραψες τόσα πράμματα και … θάματα, μπράβο!!!
    Υ.Γ. 2: «Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ να πηγαίνω … στις Σήλιας το μπλογκ …

     
  4. γητεύτρια

    Μαρτίου 11 , 2008 at 00:32

    Απολαυστική αφήγηση! Χαριτωμένη, δροσερή, με άρωμα γυναίκας! Πολύ το χάρηκα! Έριξα και κάτι χάχανα ηχηρά σε κάποια σημεία! Να ‘σαι καλά!
    Καλύτερο από το χαμουρεύομαι τηλεφωνικά, δε μου ‘ρχεται! Μια χαρά αξιοπρεπές το βρίσκω, πού σε χαλάει; Ίσως να αλλάζαμε τον «έτσι μου» και να το κάναμε «μ’ αυτόν που το σήκωσε», έτσι γι αλλαγή; :))))))))

     
  5. Nina C

    Μαρτίου 11 , 2008 at 01:16

    Κυρία Σίλιά μου, σας φιλώ! Προσπάθησα σκληρά αλλά δεν κατάφερα να βρω πιο κόσμια έκφραση από την “Χαμουρεύομαι τηλεφωνικά , με τον ¨έτσι¨μου”. Αντιθέτως, βρήκα τρεις-τέσσερις πιο πρόστυχες, αλλά νομίζω πως το ευσεβές ακροατήριό σας δεν θα τις αντέξει! 😛

     
  6. μούργος

    Μαρτίου 11 , 2008 at 01:45

    τελικο συμπερασμα:
    αν σας ξαναερθει υστερια με τη καθαριοτητα, ξαπλωστε μεχρι να σας περασει! 😀
    (και παντα εχουμε ενα δευτερο απλο τηλεφωνο στο σπιτι)
    υ.γ.
    1. «ανταλλασω τηλεφωνικα φιλοσοφικες αποψεις με τον ετσι»
    2. «πνιγω το λαγουδακι με τον ετσι στο τηλεφωνο»
    3. «ζυμωνω τι μπιφτεκι με τον ετσι στο τηλεφωνο»
    4.
    – τι κανεις Σιλια;
    -ασε εχω δουλεια.
    -τι;
    -απλωνω τραχανα με τον ετσι απο το τηλεφωνο! 😀

     
  7. profusion

    Μαρτίου 11 , 2008 at 10:54

    Κοιτάξτε να δείτε, Σίλια αγαπημένη, πως έχει το πράγμα. Εγώ είμαι διαβόητος για το πόσο εκνευρίζ0μαι με τις διακοπές ρεύματος, με ή χωρίς απεργία, οπότε φαντάζεστε τις ανάποδες που θα έπαιρνα αυτό τον καιρό.
    Παρά ταύτα, όμως, η επιστροφή στις προ ηλεκτρισμού καταστάσεις, έχει μέσα της μια έννοια επιστροφής στις ρίζες, μια ευκαιρία για να κατανοήσει κανείς το όποιο σκοτάδι κρύβεται τόσο γύρω του όσο και μέσα του. Είναι, ας πούμε, σαν να έχιε κανείς μεγάλη μυωπία και βγάζει τα γυαλιά του. Μη σας πω ότι έτσι βλέπει τον κόσμο καλύτερα. Το έχω δοκιμάσει, άλλωστε, για αυτό σας το λέω… 😉

     
  8. An-Lu

    Μαρτίου 11 , 2008 at 11:40

    Επειδή εδώ, στο τέρμα του πολιτισμού όπου διαβιώ, το ρεύμα κοβόταν πολύ πριν αρχίσει τις απεργίες της η ΔΕΗ (τουλάχιστον 3ις εβδομαδιαίως) έχουμε καταρτίσει το σχέδιο «Κηροκράτης». Τουτέστιν:
    -Μόνιμα κεριά σε κάθε μπάνιο-υπνοδωμάτιο-σαλόνι. Αναπτήρες σε στρατηγικά σημεία…αν δεν βρεθούν, μόνιμη σκουντούφλα προς το τζάκι όπου ΠΑΝΤΑ υπάρχουν σπίρτα.
    -Γκαζιεράκι/γκαζάκι (όχι για να ανατινάξουμε τους απεργούς, για να ζεστάνουμε και τίποτα)
    -1 τουλάχιστον ενσύρματο τηλέφωνο
    …και φυσικά λαπτόπι!
    Προσέχουμε για να έχουμε 😉

     
  9. mamma

    Μαρτίου 11 , 2008 at 12:07

    Η δική μου αξιοπρεπής εκδοχή της επίμαχης φράσης: «μου έλεγε κάτι κνίτικα«. Μεταξύ μας, υπάρχει κάτι πιο ερεθιστικό από την εξέγερση των εργατών ενάντια στο κεφάλαιο;

     
  10. NIOBH

    Μαρτίου 11 , 2008 at 17:08

    Δεν μού’ρχεται στο μυαλό κάτι πιο κόσμιο απ’το «χαμουρεύομαι στο τηλέφωνο με τον έτσι μου..», αντίθετα έχω αρκετές πιο πρόστυχες, να τις πω; :))

     
  11. ο Αναμοχλευτής

    Μαρτίου 11 , 2008 at 17:54

    Έλεγα πως νυστάζω και θα άντεχα να διαβάσω όλο το κατεβατό.

    Έλεγα να υποσχεθώ να το κάνω την Κυριακή που είναι μέρα ανάπαυλας, πλην όμως θέλω να σας δηλώσω ότι έκανα κουράγιο και το διάβασα.

    Επίσης θέλω εκτός θέματος, σε μια προσπάθεια εξομολογήσεως εκ βαθέων, να σας δηλώσω πως:

    Και αμαρτάνω και ονειρεύομαι…

    Ονειρεύομαι τι θα κάνω σε τέσσερεις μήνες, που θα είμαι πλέον επίσημα γηραιός.

    Ονειρεύομαι πως δεν θα γεράσω ποτέ στ’ αλήθεια και πως πάντα θα ‘μαι κει να βγάζω τη γλώσσα στο χρόνο, στην αρρώστεια και το θάνατο.

    Υπάρχει όμως και κάτι που δεν το ονειρεύομαι αλλά το ξέρω. Ξέρω πως είμαι ανώτερος από τους συνομιλήκους μου, που ξόφλησαν προτού εγώ ξεκινήσω να υπάρχω εν ουσία.

    Μ’ αρέσει που είμαι με τους νεαρούς συναδέλφους «το ένα μας» και κανένας δεν διανοείται να θέση διαχωριστικές γραμμές από σεβασμό «λόγω ηλικίας».

    Μ’ αρέσει που μπαίνω απρόοπτα στα γραφεία των νεότερων και κανένας δεν φωνάζει «σύρμα».

    Μ’ αρέσει που βάνω χέρι στις νεότερες συναδέλφους μου στο «τραλαλά και τσιου-τσίου» και καμμία, μα ορκίζομαι καμμία, δεν με έχει ποτέ καταγγείλει για «harselement sexuel»*. Βέβαια με ενοχλεί που όλες θένε και συνέχεια επί της οθόνης,** έλα όμως που δε μου φτάνει ο διαθέσιμος χρόνος.

    Αυτά είναι λίγα από εκείνα που μου επιτρέπουν να αμαρτάνω έχοντας το ελεύθερο από τη φύση κι έχοντας πετάξει απ’ το παράθυρο τον περί του σεξ κοινωνικό φασιστικό ιδεατισμό.

    Χαίρομαι αφάνταστα που μπορώ ακόμα όταν αμαρτάνω να λέω τεκμηριωμένα «ποιός τη γαμεί τη κοινωνία», ξέροντας καλά πως έτσι κι αλλιώς αυτή είναι η αληθινή καργιόλα.

    Ακόμα περισσότερο χαίρομαι που δεν βρέθηκα ποτέ στη θέση να υποσχεθώ «μονιμοποίηση» σε αντάλλαγμα ερωτικών «προτσέσων» και γι αυτό χρωστώ χάρες στη ζωή, στη φύση, αλλά κυρίως στη Τύχη που έστερξε να με κάνη να γνωρίσω αληθινές Γυναίκες. (Όχι ότι δεν συνάντησα ποτέ ημι-επαγγελματίες του είδους, αλλά ως ευφυείς κατάλαβαν γρήγορα την απόλυτη αφοσίωσή μου στην ερασιτεχνική αντίληψη σε ό,τι αφορά στα μυητικά κόλπα της Αφροδίτης και έτσι, μη έχοντας άλλη λύση, αποφάσισαν να το παίξουν «καλές φίλες»).

    Θέλω επίσης να σας πω ότι δεν μου αρέσουν οι κινέζοι, οι κινέζες, και δεν τους βλέπω ποτέ και πουθενά, αντίθετα από τη Σίλια που όταν ξεμένει από ρεύμα βλέπει κινέζους…

    Α, τι λέγαμε;.. Η ΔΕΗ, το ρεύμα…

    Άμα τόχεις το ρεύμα μέσα σου, ποιός τη γαμεί τη ΓΕΝΟΠ και τους ανάλγητους συνδικαλιστές της, που ούτε μια λέξη συμπάθειας δε βρήκαν για τις δυο πεθαμένες από υπαιτιότητά τους γυναίκες…

    Στη γενική κατρακύλα έμελλε κι ο συνδικαλισμός να γίνη γκανγκστερικά αντικοινωνικός.

    Α, ρε εισαγγελέα κι εσύ… Τη Τσέκου, ρε, βρήκες να προφυλακίσης κι αφήνεις τους φονιάδες έξω να θύουν και να απολλύουν με πρόσχημα την διαφύλαξη της «περιουσίας» τους;

    ___________
    * «Σεξουαλική παρενόχληση» παναπεί τούτο το βάρβαρο φεμινιστικό.
    ** Οθόνη λεγόταν το σεντόνι σε μια -θιός σχωρέστην- νεκρή, μια παρωχημένη πλην άκρως ερωτική γλώσσα.

     
  12. faros 2

    Μαρτίου 11 , 2008 at 19:40

    Άσχετο … ξεάσχετο, μου το πε ΄νας φίλος παένοντας στον καφενέ και είπα να το βάλω:
    «Όταν ένας άντρας λέει προστυχόλογα σε μια γυνή, αυτό είναι … σεξουαλική παρενόχληση(!), αντίθετα αν μια γυναίκα λέει προστυχόλογα σε έναν άντρα, ξέρετε τί είναι ;;;;;;
    Μα, … 0,75 ευρώ το … λεπτό !!!!!!!
    (χε χε χε)

     
  13. silia

    Μαρτίου 11 , 2008 at 20:19

    @ Νεφελόεσσα
    Πολύ μου αρέσει η λέξη «χαριεντίζομαι» ….
    Ωστόσο …. έχει κι άλλες εξ ίσου …. γοητευτικές .
    ερωτοτροπία , κορτετζάρισμα , , φλερτάρισμα , ερωτοκουβέντες , γλυκοσάλιασμα , σαλιάρισμα , αμορο-ντεκλαρασιόν , ερωτικές διαχύσεις (από τηλεφώνου , πάντα) , ερωτικός ακκισμός , μαργιολιές , κουβεντοζαχαρώματα , τζιλβέδες , τζιλβελοκουβέντες ….
    Όσο για το …. «αίσθημα» …. πολύ μου αρέσει η λέξη «βλάμης» , αλλά καλές είναι και οι : φίλος , ασίκης , εκλεκτός (της καρδιάς) , γαλάντης καύκος , σκορδόπιστος , ζιγκολό (αυτό δεν μ’ αρέσει καθόλου , αλλά ακούγεται πολύ στις πιάτσες τελευταία) , αγαπητικός , αμορόζος , … και πάνω απ’ όλα «ο έτσι μου» και … «το βάσανό μου» ….
    Όσο για το Μπέλλ … – για την λέξη «τηλέφωνο» δηλαδή … μια χαρά αξιοπρεπή την βρίσκω … οπότε την … αφήνουμε ως έχει .
    Χάθηκες … Γιατί ;

     
  14. silia

    Μαρτίου 11 , 2008 at 21:36

    @ Sotiris K.
    Καλό το «τηλε-ερωτοτροπώ» , αλλά το «αναισχύντως» , με … χαλάει … (λίγο) .
    Και γιατί παρακαλώ , απορία για το «γραΐδιον και .. αίσθημα» ; Τα γραΐδια , στο πηγάδι κατούρησαν ;…
    Τέλος πάντων , θα σου εξομολογηθώ κάτι :
    Την λέξη «γραΐδιο» (όσον αφορά τον εαυτό μου) , την χρησιμοποιώ για να … εξιτάρω την περιέργεια των άλλων και να την κάνω να χτυπήσει κόκκινο … Και μόλις το … πετύχω , … κάνω την εμφάνισή μου …. Θεά … δεν σου λέω τίποτα .
    Χα χα .. πλάκα κάνω φυσικά .

     
  15. silia

    Μαρτίου 11 , 2008 at 21:47

    @ faros
    Το … «πατσουρίζω» , ομολογουμένως πρώτη φορά στη ζωή μου το ακούω .
    Για τα άλλα έχω αριθμητικά , όπως τα αναφέρεις να παρατηρήσω :
    1. Εσείς οι του ΚΚΕ , όλο το μυαλό σας στη δουλειά … εσείς δηλαδή 18άωρο δουλεύετε ; Εάν , ναι , καταλαβαίνω γιατί είσατε εντελώς ανοργασμικοί … (πλάκα κάνω , μην το πάρεις τοις μετρητοίς και με βρίσεις …)
    2. Εδώ έχεις δίκιο … είδες τι έγινε και με τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ ; έδυσε , ενώ ακόμη είχαμε ενα σωρό ανάγκες …
    3. Μα πώς θα πήγαινα για ύπνο , αφού , μόλις είχα ξυπνήσει …. δεν με προσέχεις αρκούντως μου φαίνεται .
    Όσο για το υστερόγραφο … δεν είχε και φεγγάρι χθες … Μια «φλουδίτσα» πράμμα , ήτανε ….

     
  16. silia

    Μαρτίου 11 , 2008 at 21:54

    @ γητεύτρια
    Κι εγώ , Μαριάννα μου , αυτό που προτιμώ , μακράν όλων , είναι το ….»χαμουρεύομαι» …. δεν ξέρω γιατί … Έτσι μου έχει «κάτσει» … Όσο για το «ο έτσι μου» , αν θα το άλλαζα , θα ήταν μόνο με το ….. «το βάσανό μου» ….
    Χαίρομαι , που σε έκανα να γελάσεις … Πάντα χαίρομαι όταν κάνω τους άλλους να γελούν … Ξέρεις τί λέει επ’ αυτού η φίλη Nina C , παρακάτω ; «Τους ανθρώπους , που με κάνουν να γελώ , τους … ερωτεύομαι δια βίου» ….
    Σωστη ;;;;… Σωστή .

     
  17. silia

    Μαρτίου 11 , 2008 at 21:58

    @ Nina C
    Πω , πω !… Ακραία Composition …. Είστε ακραία γυναίκα … Γυναίκα δηλητήριο ….
    Ένα …. «χαμουρεύομαι» είπα , και ξύπνησα μέσα σας τον … «Βοκκάκιο 70″ ….
    Ακούς εκεί …»πιο πρόστυχες…»
    Δεν έχω και ανθεκτικό ακροατήριο ….

     
  18. faros 3

    Μαρτίου 11 , 2008 at 23:40

    Κι αυτό που κάνουμε τώρα … πατσούρισμα είναι, αλλά εσείς της … «επιθετικής» ή των … περιφράσεων που να το ξέρ-εις(ετε)!!!
    Δεν κατάλαβα, φυσικά, το μόλις ξύπνησα … τρόπος του λέγειν δεν ήταν; (έχω … μήνες να σε … πετύχω … ξυπνητή – και δεν κάνω πλάκα, βρίσε με αν σου … βαστάει – ,εγώ δεν βρίζω ΠΟΤΕ αυτούς που συμπαθώ!!!
    Τί ζόρι … τραβάς με τους … ΚΚΕέδες, πρέπει να ψάξω τα … παιδικά σου … βιώματα, μάλλον … , μπα δεν θα το κάνω …!!!
    Αυτό το … βίτσιο με την Νina C (βλέπω και συ δεν μπορείς να βάλεις την … υπογράμμιση, έ;) να … αλληλοανταλλάσετε … εξυπνογυναικοαπόψεις στον … πληθυντικό ευγενείας, δεν το … πιάνω!!!
    (θα σου κάνω το μπλογκ … αλλά … Μούργου, χε χε)

     
  19. Allu Fun Marx

    Μαρτίου 11 , 2008 at 23:57

    Αυτό συζητάμε όλοι αυτές τις μέρες.
    Είμαστε δεσμώτες του ηλεκτρισμού.
    ΔΕΗ-σμώτες δηλαδή…
    ————-
    (Χαμουρεύομαι τηλεφωνικά : ερωτοτροπώ τηλεφωνικώς . Αλλά τι το θες το πιο κόσμιο; Αν είναι να χαμουρεύεσαι κόσμια, άστο καλύτερα)
    🙂

     
  20. γητεύτρια

    Μαρτίου 12 , 2008 at 01:17

    Σωστή δε θα πει τίποτα! Κι εγώ το πρόσεξα πριν το πεις… Δια βίου και εντελώς! 😉

     
  21. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 12:08

    @ μούργος
    Καλά ε ; … Το 1. .. άστο καλύτερα , γιατί αν το πω (φιλοσοφώ από τηλεφώνου) θα με πάρει η νεολαία στην καζούρα , και δεν το αντέχω … Για το 2. σου , έχω να πω : Ντροπή «Μούργος» , σας είχα και για … ζωόφιλο … Για το 3. σου : Μπιφτέκια ;;;… Ποτέ … Μου χαλάει το μανικιούρ … Όσο για το 4. : Τραχανάς , αγάπη μου , από τηλεφώνου , δεν …. απλώνεται …. Με τίποτα …. Ξέρω εγώ .

     
  22. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 15:56

    @ profusion
    Αχ , φίλε profusion , τί μου θύμισες ….
    Ξέρεις … μεγάλωσα σε μια εποχή και σε έναν τόπο , πριν την …ΔΕΗ . Η μάνα μου σαν καλονοικοκυρά που ήταν , είχε προβλέψει για όλα …. Λάμπες πετρελαίου για όλα τα δωμάτια του σπιτιού , κερί μόνιμο (με σπίρτα δίπλα) στην … αυτοσχέδια τουαλέττα και …. αχ γλυκιά μου μανούλα … μία βιεννέζικη λάμπα πετρελαίου με κυλινδρικό φυτίλι , που έδινε ζωηρό , λευκό φως , μόνο και μόνο για μένα … για να διαβάζω με καλό φως … Την είχε φέρει από την Βιέννη όταν το 1950 , είχε συνοδέψει σαν νοσοκόμα την αδελφή του Εμβέρ Μπέη , μια πάμπλουτη Τουρκάλα παράλυτη , για να την εξετάσει κάποιος διάσημος εκείνη την εποχή Βιεννέζος γιατρός …
    Μετά , ήρθε ο ….»Δημοτικός Ηλεκτροφωτισμός» , όπου είχαμε φως από τις 8 το βράδυ ως τις 11 …. και πολύ αργότερα η ΔΕΗ (μιλάω πάντα για μια μικρή επαρχιακή πόλη της Βόρειας Ελλάδας .
    Συγχώρεσε με που πλατιάζω , και ίσως ξεφεύγω και από το θέμα μας , αλλά έτσι είμαι … παίρνω φόρα με τις αναμνήσεις μου και ξεχνώ να σταματήσω .
    ΣΗΜ. για τον Εμβέρ Μπέη βλέπε στο http://www.silia.wordpress.com/2007/10/24/Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ

     
  23. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 16:15

    @ An-Lu
    Ε , λοιπόν , κι εσύ καλή μου φίλη την μάνα μου μου θύμισες … Που είχε το μόνιμο κερί (με σπίρτα δίπλα παρακαλώ – για να μην κουβαλάει ο καθένας τα δικά του) σε ένα ραφάκι στην τουαλέττα και συχνά με μάλωνε : «Αν ξαναφήσεις αναμένο το κερί … φεύγοντας , θα κλειδώσω το …»μέρος» … να πηγαίνεις έξω στον δρόμο , να κατουράς» …
    ———————–
    Καλά … δικτυωμένη και οργανωμένη σε βρίσκω … Μα πού ζεις ; Στη Γη του Πυρός ;
    Και άντε ας πούμε ότι οργανώθηκα κι εγώ , σαν κι εσένα …. Με τον ….»τάπητα» βάδισης … μου λες τι να κάνω ;;;; Ρε λες να πάρω Personal – trainer , κανέναν ψωμωμένο νεαρό γυμναστή , να τον καλώ στις διακοπές ρεύματος , να μου δείχνει που να βάζω τα χεράκια και τα ποδαράκια μου (ΝΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΕΝΝΟΩ …μην πάει το μυαλό σας αλλού) , μέσα στα … σκοτεινά ;
    Λές ;;;…

     
  24. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 16:22

    @ mamma
    Τί λες γλυκειά μου mamma ;;;…
    Να του πω «κάτι …κνίτικα» και να είναι από εκείνα τα παιδάκια που τελευταία έρχονται ….πρώτα στις λίστες της WordPress και αντί για …χαμούρεμα , να μου στείλει τα ΜΑΤ , να με δείρουν ;;; … Και τα … γέρικα κόκκαλά μου , δεν το αντέχουν το ξύλο … ιδίως από …. τις πρωτιές της WordPress ….
    Και … άντε λέμε , πως δεν είναι από εκείνα τα παιδάκια …. και αποφασίσει για να με «ξεσηκώσει» να μου πει εκείνος …»κάτι κνίτικα» … εγώ τι πρέπει να κάνω τότε για να μην τον … ξενερώσω ; Να του ψιθυρίσω (τηλεφωνικώς πάντα) , κείμενα και προκηρύξεις της 4ης Διεθνούς ;;; … Καλέ , … αυτό είναι πολύ σεξουαλικό … μέχρι κι ο γάτος μου θα ξεσηκωθεί … που είναι και ευνουχισμένος .

     
  25. Μαρία

    Μαρτίου 12 , 2008 at 16:45

    χαχαχαχα!!! 😀 Ούτε μια διακοπή ρεύματος δεν μπορούμε να χαρούμε 😛
    Πάντως συμφωνώ με τον A.F.Marx: «Αν είναι να χαμουρεύεσαι κόσμια, άσ’ το καλύτερα» 😀

     
  26. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 17:15

    @ NIOBH
    Νά τα μας ….. ακόμη μία , που ξέρει και πιο πρόστυχα …
    Λοιπόν , πέρα από κάθε πλάκα , το «χαμουρεύομαι από τηλεφώνου» είναι το καλύτερο όλων … με διαφορά .
    Επικυρώνεται .

     
  27. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 19:14

    @ ο Αναμοχλευτής
    Αναμοχλευτά μου :
    Αυτό πιά , δεν είναι σχόλιο … Είναι προσωπική σας αυτοδιαφήμιση …
    Κατεβάστε τα … ακουστικά όλων των τηλεφώνων σας (κινητών τε και ακινήτων) γιατί θα σας ζαλίσουν με κλήσεις όλες οι αναγνώστριες αυτού του ΣΟΒΑΡΟΥ ιστολογίου .

     
  28. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 19:25

    @ faros 2&3
    Παλιό το ανέκδοτο , αλλά διαχρονικό και πάντα ακούγεται ευχάριστα .
    Όσο για το «βίτσιο» με την Νίνα , σε τί σε ενοχλεί ; μήπως θέλεις να σου μιλάω κι εσένα στον πληθυντικό ; δεν φαντάζομαι .
    Και δεν βάζω υπογράμμιση , γιατί το NinaC , με υπογράμμιση , σημαίνει λινκ , δηλαδή , σύνδεσμος και όχι από αυτούς τους συνδέσμους , που μαθαίναμε στο … εξατάξιο Γυμνάσιο τους … «άρα , δη , ουν , τοινυν ως , ούκουν , ουκούν , τοιγάρτοι , τοιγαρούν , ώστε «……. Καλά , δεν παίζομαι η γυναίκα … πού τα θυμήθηκα αυτά τώρα ;;; … Να είσαι καλά βρε Φάρε , που μου τα θύμισες ….
    Και κοίτα … μη διανοηθείς να μου κάνεις το μπλογκ σαν του … «Μούργου» … Θα φωνάξω τον … μπόγια να σας μαζέψει όλους .
    Γαβ…..

     
  29. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 19:35

    @ Allu Fun Marx
    Έχεις ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο …
    Το να επιδιώκεις να … χαμουρεύεσαι κόσμια , είναι σαν να επιχειρείς να «ρίξεις» την …Πάμελα Άντερσον (που την θυμήθηκα αυτη τώρα; ) , εμφανιζόμενος στην πλαζ , με ….»μπρατσάκια» .
    Ξενερουά … που λένε και οι Γάλλοι ….

    @ γητεύτρια
    🙂 🙂 🙂

     
  30. silia

    Μαρτίου 12 , 2008 at 19:38

    @ Μαρία
    «Αν είναι να χαμουρεύεσαι κόσμια, άσ’ το καλύτερα” ….
    ————————-
    Το … άφησα …
    Άλλωστε για να γίνει τζερτζελές , το έγραψα ….
    Χαίρομαι να σε ακούω (βλέπω) , να γελάς .

     
  31. faros

    Μαρτίου 12 , 2008 at 19:47

    Ότι το … διανοήθηκα, το διανοήθηκα (!!!), ψέμματα να λέμε τώρα;;;;;;;;;
    Αλλά λίγο το … τοιγάρτοι – τοιγαρούν, λίγο η «απάντησή σου» στη … mamma (την έχω φάει … με το κουτάλι, αυτή τη «λογική»(!)), λίγο η … απειλή – η πιο σοβαρή απ΄όλες – του … μπόγια (μπρρρρρρ, τί μου θύμησες … ) με … προσγείωσε, θα έλεγα, ανώμαλα!!!
    Επειδή, το λοιπόν, κάποιοι σαν και μένα, τη βγάζαμε με τη … γκαζόλαμπα – όχι από … βίτσιο, αλλά από φτώχεια -, ούτε συνδέσμους μάθαμε, στο αυτό εξατάξιο γυμνάσιο, ούτε … απαρέμφατα, ούτε έχουμε … διάδρομο ηλεκτρικό, ένα από παλαιό … κυλίμι έχουμε(!!!), ΌΧΙ μόνο δεν μας ενοχλούν οι διακοπές της ΔΕΗ, αλλά στηρίζουμε με κάθε τρόπο τον αγώνα των εργαζομένων σ΄αυτήν (άλλο αν θα έπρεπε οι συνδικαλιστές της να ήταν αλληλέγγυοι και με τους άλλους εργαζόμενους σε άλλους κλάδους!!!
    Αυτά και χωρίς … γαβ!!!

     
  32. ο Αναμοχλευτής

    Μαρτίου 12 , 2008 at 19:53

    Επανέρχομαι, ως μη ώφειλα, αγαπητή κα Σίλιά μας, προκειμένου να καταθέσω τις αντιρρητικές μου απόψεις επί του επιμάχου αγωνιώδους ερωτήματός σας: «Τα γραΐδια, στο πηγάδι κατούρησαν;»

    Είναι πασίδηλον ότι τοιαύτη ενέργεια των γραϊδίων καθίσταται αδύνατος, ως αυτό συνάγεται εκ του παραδοσιακού λεσβιακού (το «λεσβιακόν» δέον όπως νοηθή εκ της νήσου Λέσβου και ουχί εκ της συμπαθούς τάξεως των τριβάδων) άσματος, το οποίον εκφράζει το, παράξενον ομολογώ, ντέρτιον και μεράκιον αγνώστου τινός στιχοπλόκου, ομιλόν περί σχετικού προβλήματος θειάς του ονόματι Αμερσούδας που φορούσε τρία βρακιά.

    Πέραν του ότι ο γενικώς διαθέσιμος χρόνος από της ενάρξεως του αισθήματος της ανάγκης του κατουρήματος έως την τέλεσιν της πράξεως βαίνει μειούμενος αυξανομένης της ηλικίας, μη επιτρέπων την μετάβασιν εις απομεμακρυσμένους χώρους, ως τυγχάνει συνήθως να ευρίσκεται και το πηγάδιον, ας συνυπολογισθή το καθομολογούμενον συναίσθημα της ευχαρίστου υγράς θερμότητος, το οποίον καταλαμβάνει τις γειτονικάς περιοχάς του πάλαι ποτέ «κοινοχρήστου» του γραϊδίου, άμα τη εκτελέσει της ήδη αναφερθείσης λειτουργίας του κατουρήματος του βρακιού της, το οποίον δέον όπως θεωρείται ικανόν κίνητρον ίνα αύτη προβή εις την τοιαύτην ενέργειαν.

    Εις αυτό ταύτο οφείλεται και η ιδιάζουσα οσμή, κατά τινας εξόχως ερωτική, εις χώρους όπου συχνάζουν γραΐδια, όπως ΚΑΠΗ, εξωτερικά ιατρεία ΙΚΑ, ουρές αναμονής Τραπεζών κατά την ημέραν διανομής συντάξεων κ.α., εξαιρουμένης της κεντρικής ψαραγοράς, ένθα οι οσμές αυτές καλύπτονται από την ισχυρότερη εκείνη των εκτεθειμένων εμπορευμάτων. Ευτυχώς δε να λέμε που οι λαϊκές αγορές γίνονται σε υπαιθρίους χώρους. Σκέπτεσθε το δράμα των μανάβηδων και λοιπών «παραγωγών» σε κλειστό χώρο;

    Ούτως εχόντων των πραγμάτων το πηγάδιον ας θεωρήται ασφαλές από γραϊδιακάς δραστηριότητας, τόσον όσο και το φαΐ σας σε ηλεκτρικό φούρνο κατά τας άκρως επαναστατικάς ημέρας που διανύομεν.

    Δια να θεωρήσωμεν δε και να χαρακτηρίσωμεν και εσάς την ιδίαν ως γραΐδιον, πρέπει να κάνετε υπομονή αρκετές ακόμη δεκαετίες, εφόσον κατά μίαν παράξενον εντύπωσιν που έχει δημιουργηθή, θεωρήστε ο Τσίπρας του μπλογκοδικτύου.

    Σας παρακαλώ να διαβιβάσετε τους συντροφικούς μου χαιρετισμούς στον Καστράτο σας.

    Αεί φίλος σας
    ΛοΑ

    _____________
    Στο επόμενο: «Περί ψύλλου πηδήματος» (προσωπικαί ερωτικαί εξιστορήσεις).

     
  33. silia

    Μαρτίου 13 , 2008 at 02:13

    @ faros 4
    Καλέ μου Φάρε ,… κανείς (σχεδόν) από την γενιά μας , δεν μεγάλωσε με την γκαζόλαμπα , από βίτσιο …. Από ανάγκη και μόνο από ανάγκη … Και μη νομίζεις πως λέω ανάγκη , γιατί φοβάμαι την λέξη «φτώχεια» …. Απλά η φτώχεια για μένα είναι κάτι … σχεδόν ιερό , που δεν τολμάω να την βάζω πολύ συχνά στο στόμα μου ….
    Ωστόσο αυτή η Φτώχεια δεν με εμπόδισε σε τίποτα να μάθω τους συνδέσμους … Και τα απαρέμφατα …. Μη σου πω και τον … Υπερσυντέλικο ….
    —————————
    Και … ΔΕΝ έχω ηλεκτρικό διάδρομο … Λογοτεχική αδεία το έγραψα …. Δεν έχω , γιατί απλά , το θεωρώ ηλίθιο να έχεις διάδρομο βάδισης , όταν ζεις σε μια μικρή επαρχιακή πόλη …
    Καλό σου βράδυ … Δηλαδή καλημέρα … Ξημέρωσε σχεδόν …

     
  34. silia

    Μαρτίου 13 , 2008 at 02:17

    @ ο Αναμοχλευτής 2
    Υποκλίνομαι … μπροστά σ’ αυτήν την … πραγματεία περί ουρήσεως ηλικιωμένων γυναικών , εντός των πηγαδίων , αλλά και … εκτός … και επί τα αυτά …
    Έλεος Αναμοχλευτά μου …
    Με έχετε … εξουθενώσει …
    Ταπεινά , το ομολογώ
    —————-
    Και … όταν λέτε «στο επόμενο» … τί ακριβώς εννοείτε ; … Τεύχος ;;; … Θα … σαλτάρω .

     
  35. faros 5

    Μαρτίου 13 , 2008 at 08:52

    Καλημέρα, πίνω το καφεδάκι μου πριν το καφενείο … και …
    1. φχαριστώ τον Αναμοχλευτή που μάλλον με το … κατεβατό του (εγώ ήξερα για … 7 βρακιά, τέλος πάντων …) δεν σε άφησε να … τσαντιστείς με μένα χε χε. (ααα με την ευκαιρία εγώ τα πέρασα αυτά με δύο γιαγιάδες, δεν είναι καθόλου πλάκα …)
    2. τώρα … συμφωνώ με το ότι η φτώχεια είναι κάτι το ιερό, μόνο ρε σήλια … πείναγα γραμμότι μου γραμμώ!!! (στην αθήνα στη σχολή που πήγαινα … φτάσαμε μέχρι και να κλέψουμε … πατάτες γιαχνί από τη σπιτονοικοκυρά μου – το παράξενο είναι ότι δεν έτρωγα ΠΟΤΕ πατάτες γιαχνί, πριν …)
    3. επίσης … το ότι ήσουνα … «φυτό», έ, το κατάλαβε, φαντάζομαι, όλη η … μπλογκοπαρέα μας!!!
    4. και φυσικά ΔΕΝ πίστεψα ούτε για μια στιγμή οτι έχεις ηλεκτρικό διάδρομο, ηλεκτρικό … μπρίκι , ναι … ότι έχω επηρεαστεί από τον … μούργο … ο κόσμος τόχει … τούμπανο και γω … κρυφό καμάρι (αν δεν το κατάλαβες, να στο … ζωγραφίσω κιόλας;;;)
    5. … λογοτεχνική αδεία … σιγά σιγά μόνο αυτήν την … άδεια θα παίρνεις χε χε.

    Υ.Γ.: Σοβαρά, οι επιδόσεις σου στο λόγο (τον γραπτό, τουλάχιστον), ΔΕΝ χρειάζοντα εμένα για να αποδειχτεί η αξία τους … επιεικώς …(εμένα αφορά το επιεικώς!).

     
  36. mamma

    Μαρτίου 13 , 2008 at 09:35

    Καλημέρα!!!
    Αυτό με τα «κνίτικα» ή σε φτιάχνει ή όχι.. δεν μπορώ να δώσω οδηγιές για τον διάλογο που θα ακολουθήσει 😀

    Αγαπητέ Φάρε δεν κατάφερα να καταλάβω, σας έθιξα ή σας έκανα να χαμογελάσετε;

    Εγώ ξέρω ένα με πολλές φούστες που το έχω διαβάσει στο βιβλίο «το τύμπανο» που αυτή τη στιγμή δεν θυμάμαι ούτε αν είναι ο τίτλος του έτσι αλλά ούτε και τον συγγραφέα. Ένα είναι σίγουρο, πως ο συγγραφέας είναι γερμανός και το στόρυ εξελίσσεται στη Γερμανία την περίοδο της ανόδου του Χίτλερ.

     
  37. ο Αναμοχλευτής

    Μαρτίου 13 , 2008 at 12:31

    Mamma, μ’ αφήνεις να σου κάνω τον έξυπνο;

    Το τύμπανο είναι όντως ο ελληνικός τίτλος του μυθιστορήματος «Die Blechtrommel» του δυνατού Günter Grass, που εκδόθηκε το 1959 και μεταφέρθηκε το 1979 στον κινηματογράφο από τον Volker Schlöndorff . (Α, ρε θείε Γκούγκλη, παντογνώστη…)

    Οι φούστες της γιαγιάς, μέσα στις οποίες βρίσκει προστασία ο μικρός Όσκαρ, πράγματι αναφέρονται, με την ειδοποιό διαφορά ότι δεν υπάρχει ούτε ένα βρακί από κάτω τους, αντίθετα με την «δική» μας θεία Αμερσούδα, η οποία φορά μεν τρία βρακιά, η φούστα της όμως δεν αναφέρεται καθόλου, παράλειψη που βρίσκω εξαιρετικά περίεργη, που με κάνει να υποπτεύομαι ότι κάποιοι μας αποκρύπτουν σημαντικές λεπτομέρειες της παράδοσης του τόπου μας.

    Τώρα, το ότι τα φουστάνια της γιαγιάς του Όσκαρ χρησίμευαν ως καταφύγιο του μικρού Γερμανού, βρίσκω πως είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια συμβολική της Γερμανίας του μεσοπολέμου, αν και αυτό θα πρέπη να ήταν μάλλον σύνηθες στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης απ’ ό,τι θυμάμαι τα λόγια μιας κυρίας από την Πολωνία γνωστής της μητέρας μου, πληροφορία διασταυρωμένη και από την κα Μαριέττα απ’ το Ιρκούτσκ.

    Είναι άλλωστε γνωστό ότι και στη Γαλλία το περί ου ο λόγος εσώρουχο φοριέται μάλλον σπάνια, ακόμα κι αν η φούστα είναι μίνι (ιδίως τότε…)

    __________
    Πάει! Το κάναμε… «καπέλο» το θέμα της Σίλιας.

     
  38. mamma

    Μαρτίου 13 , 2008 at 13:38

    @Αναμοχλευτής
    Μέσα στις φούστες της γιαγιάς είχε βρει καταφύγιο και ο παππούς του Όσκαρ, αν θυμάσαι, τότε που τον κυνηγούσαν στα χωράφια!!!

    ΥΓ. Το λες κι συ αυτό με τη θειά μου την Αμερσούδα; 😀

     
  39. faros

    Μαρτίου 13 , 2008 at 14:04

    Αναμοχλευτή (… άκου … όνομα!!!): είπαμε … 7 βρακιά μιλάει η … πείρα (… δυστυχώς!!!)
    Τώρα, εσένα νομίζεις περιμέναμε, να το κάνουμε … νινί καπέλο, το θέμα της Σήλιας!!!

    mamma: sorry, αλλά εγώ δεν … χαμογελάω, γελάω με την ψυχή μου … , νάσαι σίγουρη! (τη Σήλια προσπαθώ να κάνω να … χαμογελάσει λίγο, τα … άσπρα της μαλιά … την κάναν πολύ … σοβαρή!!!).
    … άκου με … έθιξες, σιγά μη στάξει η … ουρά του …
    (ΔΕΝ θίγομαι ΠΟΤΕ από κυρίες …, ό,τι θέλουν ας μου πουν!).

     
  40. An-Lu

    Μαρτίου 13 , 2008 at 14:09

    Για το κεφάλαιο «γυμναστική» όρα το σημερινό μου ποστάκιον στον βλογσπότη… 😉

     
  41. ο Αναμοχλευτής

    Μαρτίου 13 , 2008 at 15:38

    Φάρε τα 7 δεν τα έχω ακουστά, αν και ο αριθμός είναι πλούσιος σε συμβολισμό, όπως και το τρία άλλωστε. Ήθελα να στο πω στο προηγούμενο, αλλά με παρέσυρε ο οίστρος της (λαθεμένης) απάντησης στη mamma και το ξέχασα. Τι σημασία έχει όμως ο αριθμός μπροστά στην «σπουδαία και τελεία πράξη» επί του τέως… γενειοφόρου καταφυγίου παντός «ναυτιλομένου» σε αρόδο…

    Όμως παραδοσιακά:
    «Η θειά μου η Αμερσούδα τρία (αριθμός 3) βρακιά φορεί,
    ώσπου να βγάλει το ‘να τα δυό τα κατουρεί.
    Γω το κ’νώ (=κουνώ) κι εκείνο σκούζ’ *
    θα το σκάσω σα καρπούζ’,
    γω το κ’νώ κι εκείνο κλαίει
    του διαόλ’ του μπαστερδέλ’»
    (* Εναλλακτικώς και κατά πάσα πιθανότητα φυσικότερο, κατά τας παραδόσεις της αγνής υπαίθρου μας : «Το γ…μώ κι εκείνο σκουζ’»)

    Και να μη ξανακούσω ότι η Σίλια έχει άσπρα μαλλιά, εντάξει; Είπαμε φίλοι-φίλοι καριοφύλι, αλλά δεν θα σε αφήσω να μου κατακρημνίσης και το είδωλο. Για μια πίστη ζούμε, αλίμονο!..
    (Και τώρα, Σίλια, έτσι όπως τα κατάφερες, στρώσε την ποδιά σου ως άλλη Πενταγιώτισσα να σφαχτούμε τα παληκάρια για πάρτη σου).

    _________
    Mamma, ναι ο παπούς ήντουνα. Συμπάθειο, το είχα ξεχάσει (ου γαρ έρχεται μόνο).
    Αλλά είπαμε: Να κάνω τον έξυπνο ήθελα, όχι ότι είμαι κιόλας…

     
  42. mamma

    Μαρτίου 13 , 2008 at 16:46

    @φάρος
    Αφού δεν έσταξε η ουρά και κατάφερα να σε κάνω να γελάσεις, πολύ χάρηκα!

    @Αναμοχλευτής
    Όσοι κι όποιοι κι αν ήντουσαν, καλά περάσανε!!!

    Έχω αυτοσαρκαστεί σε αντίστοιχη φάση «Το κογιότ δε φημίζεται για την εξυπνάδα του αλλά για την επιμονή του ;-)» (από το γνωστό κινούμενο σχέδιο)

     
  43. faros

    Μαρτίου 13 , 2008 at 18:24

    κ. Αναμοχλευτά: Ξέρεις γιατί είναι 7;;; Άκου (τί … λέω, διάβασε εννοώ!!!)
    Η θεια μ η Αμερσούδα, ιφτά (7) βρακιά φορεί
    μέχρι να βγάλ του γιένα, τάλλα τα κατουρεί!
    Η θεια μ η Αμερσούδα, έξι (6) βρακιά φορεί
    μέχρι να βγαλ του γιένα, τάλλα τα κατουρεί!
    κ λ π.
    go on
    Η Μυτιλίν μας ίνει ιένα μεγάλ χωριό
    έχει πέντ έξι σπίτια κι ένα καμπαναριό
    γω του κνω κι κείνο σκουζ … του ξέρς του παρακάτ.
    (όχι δεν είμαι από κει, εβρίτης είμαι!!!)

    Η φίλη μας η Άννα (ως γατούλα – το παρατήρησες έ;;;), τα βάφει … άσπρα τα μαλλιά της !!!
    Τον λόγο τον είπε μια φορά σε μια απάντηση της (δεν θυμάμαι σε ποιον και πότε … ), που θα πάει θα κάνει κανένα σχετικό Άρθρο (είπαμε τα έχει τα προσόντα, μας αρέσει ή όχι!!!)
    Ααααααααα και το παν είναι να μπορείς να … κάνεις τον έξυπνο όχι να είσαι !!!!!! (ξέρω τί σου λέω … και φυσικά δεν πρόκειτα να «σφαχτούμε» εμείς, τα παλληκάρια, για το Θεό, για μια γυναίκα, έστω και σαν την Σήλια!!!)

    mamma: Τα είπαμε πριν, ας βάλουμε λίγο … χρώμα και … γέλιο στη ζωή μας , καλό κάνει … go on!!!

     
  44. silia

    Μαρτίου 13 , 2008 at 19:59

    @ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ …. (έχω χάσει τον λογαριασμό)
    Εγώ , έπειδή ό, τι είχα να κάνω γι αυτό το …. μνημιώδους σοβαρότητος και λογοτεχνικής αξίας μπλογκ , το έκανα και το βλέπω με πόνο ψυχής , να παραδίδεται , βορά στις … απαράδεκτες ορέξεις σας , σας αφήνω (προς ώρας) , να κάνετε chat με την ησυχία σας και φεύγω αφού βάλω τις … ελβιέλλες μου , πάω στης Αν-Λούς (An-Lu) που μάλλον κάτι καλό βρήκε (με Γυμναστές και άλλους νεαρούς μποντυ-μπιλντεράδες) για … γυμναστική . Πριν φύγετε , να συμμαζέψετε , να κλείσετε όλα τα φώτα και να ταΐσετε τον γάτο ….

    @ An-Lu
    Βάζω το καυτό σορτσάκι μου και τις ελβιέλλες μου και σού ‘ρχομαι …

    @ ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΜΕΤΑ…..
    Τα μαλλιά μου , καλοί μου άνθρωποι … δεν είναι ΑΣΠΡΑ … Και να ήταν κάποτε δηλαδή , τώρα δεν είναι , γιατί πια , ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ … Έπεσαν …Έπεσαν μ’ αυτά που διάβασα εδώ μέσα …
    Και έλεος … Μη σφαχτείτε , τα παλληκάρια … Γιατί , άντε και σφαχτήκατε …. Τι θα τα κάνω τα … σφάγια , μου λέτε ;;; … Θέλω πάνω από 24 ώρες να τα βράζω (τα γέρικα σαρκία σας) και πάλι … σκληρούτσικα , θα είναι ….
    Και …..

    @ mamma
    Μην τους συνερίζεστε κι εσείς , γιατί θα σας … γεράσουν πριν την ώρα σας …..

     
  45. silia

    Μαρτίου 13 , 2008 at 20:01

    @ Προς τα … παλληκάρια (λέμε τώρα….)
    ΜΗ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ …..
    ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ !!!….

    Και ……

    Επειδή ξεφύγαμε εντελώς , μα εντελώς από το θέμα του ποστ , που ήταν «Χαμουρεύομαι από το τηλέφωνο…κλπ» … κοιτάξτε ΕΔΩ , για να ξαναθυμηθούμε τί θα πει «Χαμουρεύομαι» ….

     
  46. mamma

    Μαρτίου 13 , 2008 at 20:14

    Έλα ρε!!!!
    Με τρελαίνς, με φουντώνς, με αναστατώνς.
    Βαι, βαι, βαι, βαγγελίστρα!!

    Τα άλλα δεν τα γράφω, έχω πέσει κάτωωωωωω!!!
    Γουστάρρρρρρ

     
  47. stixakias

    Μαρτίου 14 , 2008 at 12:10

    Δεν απαντάω λοιπόν!
    Αφού έτσι ζητήσατε από όλα τα παλληκάρια (λέμε τώρα…)

     
  48. ο Αναμοχλευτής

    Μαρτίου 14 , 2008 at 12:56

    Φάρος ο επίκαιρος έφα: «φυσικά δεν πρόκειται να “σφαχτούμε» εμείς, τα παλληκάρια, για το Θεό, για μια γυναίκα, έστω και σαν την Σήλια».

    Αγαπητέ, η Σίλια δεν είναι μια όποιαδήποτε γυναίκα. Έχοντας υπερβή τα όρια του θαύματος είναι πλέον θεσμός, όπως ήταν κάποτε, προ Αθηνείας φάπας αν θυμάσαι, η κα Δήμητρα – Μιμή – Λιάνη – Παπανδρέου (και ό,τι άλλο όνομα ήθελε προκύψει στην πορεία), για την οποία σφαζόταν ο δημοσιογραφικός κόσμος, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, μαζί και τα τσικό, προκαλώντας το ακατάσχετο γέλιο του κατά Αυριανήν «λαουτζίκου».

    Ωραία χρόνια!.. Θα ξανάρθουν άραγε με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ, η οποία αναμένεται να συμβή ανήμερα του… «αγίου-Κούκου»;
    (Δυστυχώς, και αντίθετα απο τις παραδόσεις του συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, η νυν κυρία Παπανδρέου είναι υπερβολικά αξιοπρεπής και διακριτική, γεγονός που δεν επιτρέπει και πολλές ελπίδες).

    ___________
    Κυρία Σίλια, τα τελεσίγραφα σας και οι διαταγές σας κρίνονται περιττές και ας μη μελανιάζη αδίκως το τσαχπίνικο μουτράκι σας.
    Την πατήσατε όπως κι ο Θεός, τότε που έδωσε θάρρητα στο μαστουρωμένο Μωυσή. Η κατάσταση έχει ξεφύγει από τα χέρια σας και έχει περιέλθει στους πιστούς σας, οι οποίοι την διαμορφώνουν πλέον κατά το δοκούν και ουχί κατά το δέον.

     
  49. silia

    Μαρτίου 14 , 2008 at 13:18

    @ mamma
    Έλα ρε mamma , σήκω από χάμω , θα μας πάρουν μυρωδιά τα «παλληκάρια» , κι αλοιμονο μας …
    Ωραίος ο Μηλιώκας , έτσι ;…

    @ Stixakias
    Παρανόησες Στιχάκια μου ….. παρανόησες …. Πλάκα τα κάνω τα … «παλληκάρια» μου , … έτσι … για να τα τσιτώνω … τα αγαπώ βέβαια αλλά κάποια παλληκάρια , πρέπει να τα κρατάς στην τσίτα …
    Κρίμα , και θα ήθελα την γνώμη σου για το … από τηλεφώνου χαμούρεμα και την δυσμενή επίδραση της απεργίας της ΔΕΗ , πάνω στην αισθηματική ζωή και τις φαντασιώσεις του σύγχρονου ανθρώπου .

     
  50. silia

    Μαρτίου 14 , 2008 at 14:34

    @ o Αναμοχλευτής Νο 5 (μας … τελειώνουν και τα μονοψήφια)
    Αυτό , που κάνετε , Αναμοχλευτά μου , λέγεται «Σκωτσέζικο ντουζ» … Διότι από την μια μεριά μου ανεβάζετε το …ηθικοανήθικο «κάτι» , που κάθε γυναίκα φέρει μέσα της , αναφέροντας πως θα ,… σφαχτείτε για χάρη μου ένα σωρό (λέμε τώρα) παλληκάρια (ξαναλέμε τώρα) , και από την άλλη με βάζετε στην ίδια κατηγορία με ,…. ακατανόμαστες σφαλιαροτιμωρησθείσες , πρώην αεροσυνοδούς , πρώην πρώτες κυρίες , πρώην συγγραφείς , πρώην συνοδούς νεαρών καλλιτεχνών και προπαντός , πρώην …πλουσιόστηθες ….
    Με … μπερδεύετε και με αποσυντονίζετε , Αναμοχλευτά μου , και θα …. ξαναπέσω στα σκληρά ….
    ———————–
    Τί τό ‘θελα το μπλογκ η δύστυχη ;;;

     
  51. faros

    Μαρτίου 14 , 2008 at 14:55

    Πού το είδες ρε φίλε Αναμοχλευτή (sorry, τί … ακριβώς πράγματα αναμοχλεύεις;;;) το … τσαχπίνικο μουτράκι (!!!) μίας (κατά ιεροεξεταστικής … ομολογίας της) … πρώην ασπρομάλλας, νυν … γκουζγκούνιας φαλακρής;;;;;
    Είπαμε να ΄σαι ευγενής (ως … παρακαθήμενος στρογγυλής – ή και … τετράγωνης – τραπέζης) αλλά και … ντ Άρτανιάν … έ …
    Όχι και … θεσμός η Σήλια (μας), θα διαβάσει το μπλογκ (μπρρρρρρρ , ανατρίχιασα!!!) ο Mr. Alexis, και θα σκάσει από το κακό του!!!
    Υ.Γ. : Εγώ σε … προειδοποίησα, δεν με … άκουσες (διάβασες!!!). Μούργος και ξερό ψωμί!!!

     
  52. ο Αναμοχλευτής

    Μαρτίου 14 , 2008 at 20:56

    Κυρία Σίλια «τσαπρρρδόνα», νομίζω πως αδικείτε το πάλαι ποτέ εθνικό μας καυλοράπανο, αμφισβητώντας του το αναμφισβήτητο ταλέντο να σέρνη τον «λαοπρόβλητο» από το «άχρηστό» του και κατ’ ακολουθίαν όλο το σκυλολόϊ, που κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται από τους επιτήδειους «Λαός». Ξαναπέστε με την ησυχία σας λοιπόν στα σκληρά σας ανατομικά, τα ευεργετικά για τα γερατιά, μαξιλάρια και μην ανακατευόσαστε στις κουβέντες των αντρώνε. Αφήστε τους να καθαρίσουνε όπως τους δίδαξε η ζωή στο σκληρό πεζοδρόμιο.
    («Τέτοιουν άντρα, τέτοιουν άντρα
    στα τσακίδια κι τα γίδια και η μάντρα…»)

    Κι εσύ Φάρε, αντί να ρίχνης εντέχνως το επίπεδο θολώνοντας τα νερά, προσπάθησε να κατανοήσης τις ακόλουθες απλές αρχές εφαρμογής πολιτικής και διπλωματίας.

    «Ψεύδεσθε, ψεύδεσθε διαρκώς, όλο και κάτι θα μείνη…», είπε ο θεμελιωτής της σύγχρονης διπλωματίας (= πολιτικής αδιαντροπίας) Δρ. Γκέμπελς.

    Επίσης: «Ο πόλεμος βασίζεται στην εξαπάτηση, γι αυτό όταν επιτίθεσαι μην πορεύεσαι ποτέ σε ευθεία γραμμή. Η τεθλασμένη προσφέρει το μάξιμουμ επιχειρησιακής δυνατότητας, ενώ από την άλλη, σε συνδυασμό με το στοιχείο του αιφνιδιασμού, προκαλεί στον αντίπαλο σύγχιση, αφαιρώντας του περισσότερο και από το μισό της δυνατότητας αμύνης» (Sun Tzu, «Η Τέχνη του Πολέμου»).

    Και κάτι άλλο τελευταίο: «Οι θεσμοί, πολιτικοί και θρησκευτικοί, είναι απαραίτητοι για τη χειραγώγηση του όχλου, όπως και για το φίμωμα των ενοχλητικών, με το να τους επιτρέπεται να αναρριχηθούν ή και ανεβάζοντάς τους ακόμη αν είναι ανίκανοι οι ίδιοι να το κάνουν, σε θεσμικά πλην ακίνδυνα αξιώματα». (Νικολό Μακιαβέλλι)

    _____________
    Μουρου Αλέχις; Τ’ ειν’ φτούνο πάλι;
    Μήπως εννοείς κείνο το φτωχό, που το παρασύρανε οι συγκυρίες, πήρανε τα μυαλά του αέρα και νομίζει οτι αποτελεί τη μοναδική ελπίδα για το μέλλον του τόπου;
    Να δεις που θα αποδειχθή άκρως επικίνδυνο, μέχρι το σημείο να αποπειραθή να μας επιβάλη τον «απολύτως ανίκανο» για πρωθυπουργό.

    Και περαίνω αποφαινόμενος:
    «Τέτοιουν άντρα, τέτοιουν άντρα,
    τύφλα νάχ’ του Καμασούτρα και η Τάντρα.
    Τέτοιουν άντρα, τέτοιουν άντρα,
    θα πουλιήσω κι τα γίδια και τη μάντρα…»

    Αναλαμβάνονται παντός είδους αναμοχλεύσεις.

     
  53. faros

    Μαρτίου 14 , 2008 at 21:25

    Υποκλίνομαι (μην το … δέσεις και κόμπο!!!) στις απαράμιλλες γνώσεις σου (πίσω σου μήπως … κρύβεται κανένας … Βενιζέλειος Όμιλος Γνώσεων και … Διαλογισμού;;;;;;) και φυσικά κατάλαβα τι ακριβώς … αναμοχλεύεις – thanks!!!
    Σε όλα τα παραπάνω (καλά άν έγραφες … έκθεση στο γυμνάσιο … 21 θα έπαιρνες!) το μόνο που μπορώ να … αντιπαραβάλλω είναι ο … θεός λαϊκός θυμόσοφος (ή κάπως έτσι!).
    «Όποιος νύχτα περπατεί, … λάσπες και … σκατά πατεί!!!!!!!!!!!»
    Υ.Γ.: μάγος είσαι;;;;;;;

     
  54. silia

    Μαρτίου 15 , 2008 at 01:36

    @ o Aναμοχλευτής & @ faros
    Σας … παραδίδω στην κρίση όλων αυτών που με … διαβάζουν στις 4 (τέσσερις) Ηπείρους …. (όπως δείχνει και ο χάρτης στα δεξιά της σελίδας) ….
    ……………………….
    Αλήθεια στην Αφρική … γιατί δεν με διαβάζει κανείς ;;;
    Χαλάστηκα τώρα ….

     
  55. ο Αναμοχλευτής

    Μαρτίου 15 , 2008 at 02:37

    Κυρία Σίλια, μήπως αντί για τους θαυμαστές σας των 4 (τεσσάρων) ηπείρων γίνεται να με παραδώσετε στην τελευταία τεννίστρια του νέου σας θέματος;

    Σας υπόσχομαι ότι δεν θα φέρω καμμία αντίσταση.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: