RSS

ΤΟ ΦΥΛΛΟ … «ΨΕΥΤΗΣ»

31 Μαρ.

φυλλο.jpg

Βγήκε από το σπίτι βιαστικά . Τράβηξε την πόρτα πίσω της κάπως απότομα , … κακοκεφιασμένα . Διέσχισε την αυλή γρήγορα – το κρύο , «έτσουζε» – και ανοίγοντας το σιδερένιο πορτάκι της , γύρισε το βλέμμα προς τα πάνω … να … εκτιμήσει αν η συννεφιά , θα κατέληγε σε βροχή …
Και τότε το … είδε … Ίσα που κρατιόταν ακόμη στα γυμνά κλαδιά της φλαμουριάς της εισόδου . Ένα μεγάλο κίτρινο φύλλο , που θαρρείς , περίμενε εκείνο το πρωινό κακοκεφιασμένο της βλέμμα , για να ξεκολλήσει από το κλαδί όπου είχε γεννηθεί . Το παρακολούθησε στην πτώση του … Έγραψε πρώτα μια μικρή έλλειψη στον αέρα , πλανήθηκε άσκοπα δεξιά κι αριστερά , σε μια στιγμή σαν να έμεινε ακίνητο στον αέρα , ζυγιάστηκε ελαφρά και μετά παρασυρμένο από ένα δειλό αεράκι , έγραψε δυο «γενναίους» κύκλους στον αέρα και … προσγειώθηκε μαλακά πάνω στα μαλλιά της …. To πήρε απ’ εκεί και το μελέτησε αφηρημένα … Πολύ ξερό … εύθραυστο με ένα θλιβερό γκριζοκίτρινο χρώμα . Ξανακοίταξε το γυμνό – εντελώς γυμνό πια κλαδί , έκλεισε πιο σφιχτά τα πέτα από το αδιάφροχό της και μουρμούρισε :
– Φθινοπώριασε ….
Και … τότε πρόσεξε , πως τα κλαδιά της φλαμουριάς , δεν ήταν εντελώς γυμνά … Μικροί (πολύ μικροί – σχεδόν αδιόρατοι)  γκριζοπράσινοι κόμποι , υπήρχαν παντού ….
– Τί στην … ευχή ;… Μα … Ρε γ….τη μου … τί τρέχει ;… Μα τί «λέω «Φθινόπωρο» ;…  Άνοιξη , είναι … Μάρτης μήνας … Άνοιξη , προχωρημένη … Τί λέω Μάρτης ;…. Πρώτη Απριλίου σήμερα ….
Ξανακοίταξε το ξερό κίτρινο φύλλο στο χέρι της και πάλι τα κλαδιά της φλαμουριάς … Ένα χαμόγελο άρτιγέννητο , έδωσε μια ελαφριά κλωτσιά , στην κακοκεφιά της , και ….
– Πρωταπριλιά !!! … Ώστε έτσι φίλε φύλλο ; Με … ξεγέλασες ; …. Μπράβο βρε … Τι πλάκα Θεέ μου ….
Δίπλωσε με πολύ προσοχή (για να μην διαλυθεί , εντελώς) το ξερό φύλλο , το έκρυψε στο βάθος της τσέπης της , τηλεφώνησε μια ηλίθια δικαιολογία στην συνάδελφο της πως κάτι της έτυχε και να … δουλέψει σήμερα μόνη της  και … κίνησε να πάει να τον δει και να …. τον ξεγελάσει …. Πρωταπριλιά σήμερα …
—————————————————–
Να τον … ξεγελάσει … Τον έφερε στο μυαλό της και ξαναχαμογέλασε … Ο … εραστής της …. σκιάς … Ε , μα , … ήταν και αδύνατον να είναι κάτι άλλο … Μόνο εραστής της σκιάς , θα μπορούσε να είναι … Αυτός νεαρός … πολύ πιο νέος από δαύτην …. Αυτή … Παντρεμένη …. και βολεμένη μια χαρά . Καμμιά φορά δεν μπορούσε ούτε να το πιστέψει , πως της έλαχε αυτό το … λαχείο . Από χαζοφλερτάκι ξεκίνησαν , στον … έρωτα «της σκιάς» κατάληξαν  … εδώ και ένα χρόνο . Ψιλοσάχλας αλλά πιτσιρικάς . Γαλαθηνός πιτσιρικάς , πιστός (τέλος πάντων) , εχέμυθος ….
Ένα «κουσούρι» είχε μόνο … Φοβόταν το «φως» … περισσότερο κι από εκείνη … Ελεύθερος ήταν …. Δεσμός σοβαρός με καμιά μικρή , δεν «επαιζε» (το είχε ψιλοελέγξει … όσο μπορούσε να ήταν σίγουρη γι αυτό) … τί στο καλό , φοβόταν περισσότερο κι από αυτήν ; … Μήπως το ότι ήταν γνωστός του ο άντρας της ; Μήπως για να μην την ψιλοπατούσε αυτή (έ … μεγάλη γυναίκα ήταν) με δαύτον και του γινόταν κολλιτσίδα με τίποτε … έρωτες και υποχρεώσεις και … φασαρίες ;… κι αυτός ήταν νεαρός , με όλη την ζωή μπροστά του ; Ίσως … Άρχισε να … ξανακακοκεφιάζει .
Κούνησε απότομα το κεφάλι της δεξιά – αριστερά , σε μια προσπάθεια να διώξει τα … ζόρικα , και επικεντρώθηκε στην σκέψη , να τον ξεγελάσει …. Τί στην ευχή … Άνοιξη ήταν …. «Όχι» στις σκοτεινές σκέψεις …. Πρωταπριλιά ήταν ….
Πήγε κατευθείαν στη δουλειά του … Δούλευε σε Υπηρεσία , που μπαινόβγαινε πολύς κόσμος , δεν υπήρχε περίπτωση να καρφωθούνε . Άλλωστε το έκανε συχνά αυτό … Τάχα για εξυπηρέτηση …. Η πόλη μικρή … Ψιλογνωριζόντουσαν όλοι μεταξύ τους … Δεν ήταν και απίθανο να γνωρίζονται και να την εξυπηρετεί ….
Xαιρέτησε με ένα βλέμμα ολόγυρα σε όλους και κάθησε μπροστά στο γραφείο του λέγοντας διάφορες μικροανοησίες … άσχετα πράγματα … Αυτός , σοβαρός . Της έδωσε ένα μάτσο χαρτιά και του ακούμπησε ελαφρά το χέρι … Με κόπο κρατιόταν να μη χαχανίσει . Καμώθηκε , πως μελετάει τα χαρτιά . Αυτός την κοίταζε ανήσυχα … με κάτι σαν δυσφορία . Κάποτε , ο διπλανός του υπάλληλος , σηκώθηκε και έφυγε από την αίθουσα … Το πεδίο ελευθερώθηκε κάπως … Αν μη τι άλλο μπορούσαν να μιλήσουν … χαμηλόφωνα βέβαια .
– Τί τρέχει ; … Γιατί δεν πήγες στη δουλειά ; … τρέχει κάτι ;;
Με κόπο κρατούσε την κακοκεφιά να μην της ξανακουβαληθεί . Μα τι στην οργή , φοβόταν τόσο ; … Ρε , μήπως «παίζει» κανένα αίσθημα , εδώ μέσα ; Μπααα …. θα το είχε καταλάβει … Ήταν γάτα σ’ αυτά . Καπριτσώθηκε … Πήρε ένα ύφος … καταστροφής . Δηλαδή , τί καταστροφής ;… Ολοκαυτώματος … Σαν να είχε έρθει η συντέλεια του κόσμου …
– Μμμμ …μίλησα με τον άντρα μου χθες το βράδυ …
– Με ποιον ;;;.. Τί ;… για ποιο πράγμα ;
– Για εμάς τους δυό … Του τα είπα όλα …. Ποιός , πότε , από πότε …
Από την μια διασκέδαζε αφόρητα με την ταραχή του , από την άλλη την χαλούσε η χλωμάδα , που απότομα πάγωσε το πρόσωπό του … Κρίμα ρε , τον άντρα … να τον ….»βράσω» …(σκέφτηκε)
– Και ;;;….
– Τί , και ;;…
– Τί έγινε … τί σου είπε ;;;…
– Μμμμ … μου είπε «κάνε ό,τι καταλαβαίνεις …. ό,τι θές … τελειώσαμε … κρίμα μετά από τόσα χρόνια … Θα το συζητήσουμε , τις λεπτομέρειες δηλαδή , αργότερα» …… Ήταν … φαινόταν ψύχραιμος … Το βράδυ , κοιμήθηκε έξω … δεν ξέρω … Ήρθα να σου το πω και ….
Σταμάτησε απότομα . Κάτι δεν πήγαινε καλά … Ο εραστής της σκιάς , την κοίταζε … λάμποντας (ή της φάνηκε ; ) Η πρώτη χλωμάδα , αντικαταστάθηκε από ένα ευχάριστο αναψοκοκκίνισμα (αχ τα κόκκινα μάγουλα της .. νιότης) . Άρπαξε ξαφνικά – πριν προλάβει να αντιδράσει – τα χέρια της στα χέρια του  , μετά , την αγκάλιασε σφιχτά και την φίλησε παθιάρικα στο στόμα … Την ξανααπομάκρυνε λιγάκι από την αγκαλιά του και κοιτάζοντας την με έξαψη …
– Αγάπη μου … αγάπη μου (ούρλιαζε) … Επιτέλους …. επιτέλους θα είσαι μόνο δική μου … Πάντα νόμιζα πως δεν ήθελες να φύγεις απ ‘ αυτό τον γάμο … Δική μου … δική μου μόνο δική μου … Δεν φανταζόμουν ότι μ’ αγαπούσες τόσο … Μωρό μου …
Όλοι είχανε μείνει εμβρόντητοι (όλοι γνωστοί) … Κάποιοι είχαν αρχίσει να χαμογελούνε … Κάποιες , άρχισαν να απομακρύνονται σοκαρισμένες (οι φιλενάδες , που έμειναν , θα τους έλεγαν την συνέχεια) …. Κάποιος , (πολύ γνωστός , χειροκρότησε χαχανίζοντας ….
– Μωρό μου ;;; … τί τρέχει ; τρέχει κάτι ;… Τί ;;;… τί είναι ;
– Πρωταπριλιά …
– Τί … Πρωταπριλιά ;… τί λες ;
– Πρωταπριλιά … σήμερα είναι Πρωταπριλιά ….
– Τί λες μωρό μου ;;; (και την ξανάσφιξε επάνω του με λατρεία – ο κόσμος γι αυτόν , γύρω του , δεν υπήρχε) … Τί Πρωταπριλιά μου λες ; … 31 του Μάρτη σήμερα … Μπερδεύτηκες . 31 πάει ο Μάρτης … Αύριο είναι Πρωταπριλιά … Μπερδεύτηκες μωρό μου … από το στρες ….
Έρριξε μια φευγαλέα ματιά στο ημερολόγιο , πάνω στο γραφείο … ΔΕΥΤΕΡΑ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ 2008 …..

hmerologio.jpg

 

46 responses to “ΤΟ ΦΥΛΛΟ … «ΨΕΥΤΗΣ»

  1. faros

    Μαρτίου 31 , 2008 at 22:45

    Χα χα χα !!!!!!!!
    Ρε τι μπορεί να πάθει μια «χαζή γκόμενα», στα καλά καθούμενα και από ένα φύλλο …..

    Ωραία ιστορία – γράψε και τη συνέχεια, τί έγινε μετά ….., θα μας φάει η αγωνία!!!!!!

     
  2. silia

    Μαρτίου 31 , 2008 at 22:53

    @ faros
    Την … συνέχεια Φάρε , δεν την ξέρω … ακόμα .
    Θα δούμε … Άσε να ξημερώσει το αύριο , το μεθαύριο … Βλέπουμε …..
    Να δω πρώτα εγώ , τι θα γίνει και … μετά , βλέπουμε …
    ———————-
    Και … απορώ , πού το βρήκες το αστείο …. Ίσως επειδή , είσαι άντρας ….

     
  3. Nina C

    Μαρτίου 31 , 2008 at 22:58

    Εξαιρετικό, κυρία μου. Είχα σκεφτεί κάτι άλλο, πιο βαθυστόχαστο να γράψω, αλλά το σχόλιο του Φάρου με έκανε και το ξέχασα. Όπως και νάχει, το νόημά του ήταν πως μου άρεσαν πολύ οι μεταπτώσεις στα συναισθήματα και των δύο και οι ψυχοσωματικές τους αντιδράσεις.

     
  4. Lardigos

    Απρίλιος 1 , 2008 at 00:13

    Το φύλλον (ου μην κι ο κύβος) ερρίφθη! Αναμφιβόλως απαιτείται συνέχεια.
    Αλήθεια σας το λέω κι ας.. με διαψεύδει η ημέρα!

     
  5. itelli

    Απρίλιος 1 , 2008 at 01:44

    «κι αυτός ήταν νεαρός , με όλη την ζωή μπροστά του;»

    Μάνα, το ερωτηματικό με χάλασε. Παρ’όλο που ξέρω ότι είναι αφηγηματικό κ όχι γραμματικό…

     
  6. "Το τέρας της Αμάθειας"

    Απρίλιος 1 , 2008 at 06:18

    Πρωταπριλιάτικα δεν κάνει να λέω πολλά… 🙂

    Καλό μήνα, μέσα απ’ την καρδιά μου! (πέρα για πέρα αληθινό)

     
  7. faros 2

    Απρίλιος 1 , 2008 at 07:51

    Καλημέρα καλό μήνα!

     
  8. suspect

    Απρίλιος 1 , 2008 at 12:27

    nice story
    crime story

    🙂

     
  9. silia

    Απρίλιος 1 , 2008 at 12:53

    @ Nina C
    Δεν πειράζει που το ξέχασες …
    Εμένα , μου φτάνει , που σου άρεσε .
    Κι εμένα κάποιες φορές , με … αποσυντονίζει ο Φάρος , αλλά είναι καλό παιδί , πίστεψέ με … Έχει μια … εφηβική καρδιά .

     
  10. silia

    Απρίλιος 1 , 2008 at 13:07

    @ Lardigos
    Για την … συνέχεια , «παίζουν» πολλά σενάρια ….
    Το πιο πιθανό , όμως (μακράν όλων) , είναι το :
    Και … ζήσαν αυτοί καλά … κλπ …κλπ… Και όταν λέω «αυτοί» , εννοώ , η ηρωίδα (αυτή που της ήρθε το φύλλο κατακούτελα) και ο … άντρας της . Διότι φίλε Lardigos , σ’ αυτές τις ηλικίες , δεν χωρίζεις εύκολα από έναν ….»βολεμένο» γάμο … Οι … δεσμοί του γάμου , έχουν (τις περισσότερες φορές) , «ποτίσει» , με τόση υποκρισία , που , πάντα θα βρείς μια …»δικαιολογία» ή ακόμη και μια …. ανταλλαγή δικαιολογιών και έναν ….»χρυσό συμβιβασμό» …
    —————————–
    Μπα … πολύ «σκληρή» , έχω γίνει τώρα τελευταία … Δεν … ΜΕ αναγνωρίζω …

     
  11. tdjm

    Απρίλιος 1 , 2008 at 15:05

    Απολαυστικότατο , όπως πάντα άλλωστε, είναι όλα σου τα γραπτά…

    Μου άρεσε πάρα πολύ….

    Κι εγώ θέλω την συνέχεια….

     
  12. An-Lu

    Απρίλιος 1 , 2008 at 15:08

    Ο Ακάκιος ο Ομολογητής φταίει!
    😉

     
  13. Stelios Levantis

    Απρίλιος 1 , 2008 at 19:31

    Εμένα, πάντως, μου προκάλεσε μια μικρή θλίψη. Ξέρεις, ανασφάλειες για το αν έχουν νόημα οι μεγάλες αγάπες. Μήπως είναι μια πλάνη, μια κατασκευή για τον εξωραϊσμό της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στο κορμί του άλλου. Από την άλλη, βοηθάς να αγκαλιάσουμε την ανθρώπινη αδυναμία. Βγάζεις ανθρωπιά από αυτήν. Οπότε, αν αυτή μας μείνει στο τέλος, ας την αγαπήσουμε… Μήπως, όμως, ο δρόμος για τη μεγάλη αγάπη περνάει από την αγάπη της αδυναμίας;

     
  14. silia

    Απρίλιος 1 , 2008 at 20:48

    @ itelli
    Αν ήξερες itelli , πόσο «προβληματίστηκα» μ’ αυτό το ερωτηματικό , ξαναδιαβάζοντας το κείμενο πριν το δημοσιοποιήσω … Δεν ήμουν σίγουρη , αν η έννοια της ερώτησης που προηγείτο , έφθανε μέχρι αυτές τις λέξεις … Ύστερα , αποφάσισα , πως … έφτανε … Ύστερα είχα αμφιβολίες , και τέλος αποφάσισα να ακολουθήσω μια …»Αρχή» … έναν «Κανόνα» , που λέει … «μην αλλάζεις την έμπνευση της στιγμής , γιατί η κάθε στιγμή είναι ένα κομμάτι από την ζωή σου , με τις αξίες της και τα μειονεκτήματα της , αλλά …. ένα πολύτιμο δικό σου κομμάτι … Ό,τι κατάλαβε ο καθένας … κατάλαβε»
    Χαίρομαι … «σπλάχνο» μου , που εσύ … στάθηκες πάνω σε κάτι που προβλημάτισε την … «μανούλα»… Τι σου είναι το … DNA ….
    ——————————-
    Kαι κάτι άλλο … Μην «χαλιέσαι» με κάτι τέτοια …. Τις συνηθίζουμε εμείς οι … κάπως μεγάλες γυναίκες (και οι άντρες , δεν λέω , … αλλά πιο πολύ οι γυναίκες) , κάτι τέτοιες κακιούλες , τάχα μου και πώς … ψιλοχλευάζουμε και ψιλοκοροϊδεύουμε τους νέους , που έχουν «Όλη την ζωή , μπροστά τους» … Είναι η ενδόμυχη αντίδραση στον πόνο (ναι , ναι «πόνο») που νοιώθουμε , όταν αναλογιζόμαστε , πως εμείς αν όχι όλη , αλλά την περισσότερη μας ζωή , την έχουμε πια … πίσω μας …
    ———————————-
    Οι λέξεις : «μπροστά μας» και «πίσω μας» …. χρησιμοποιούνται … «λογοτεχνική αδεία» …. Το τονίζω αυτό , γιατί εσύ είσαι και λίγο αυστηρός και παρεξηγησιάρης και μπορεί να τις πάρεις ανάποδα (τις λέξεις) και να αρχίζεις να με μαλλώνεις και να μου κάνεις πάλι … παρατηρήσεις .

     
  15. silia

    Απρίλιος 1 , 2008 at 20:53

    @ «Το τέρας της Αμάθειας»
    Εντάξει , μην λες πολλά σήμερα …
    Ξανακάνε σχόλιο αύριο , που αποκλείεται να παρεξηγηθείς από κανέναν , πως τάχα λες ψέμματα , λόγω Πρωταπριλιάς .
    Καλό μήνα και σε σένα … Πλησιάζει το καλοκαιράκι … ακόμα πιο πολύ .

    @ faros 2
    Και σε σένα να είναι καλός ο μήνας Φάρε μου .
    Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου

     
  16. silia

    Απρίλιος 1 , 2008 at 20:57

    @ suspect
    nice story
    crime story
    🙂
    ——————-
    real story ? … (possible)
    😦

     
  17. Stelios Levantis

    Απρίλιος 1 , 2008 at 21:03

    Σίλια, σου έχω στείλει σχόλιο, αλλά δεν έχει εμφανιστεί. Για δες μήπως έπεσε στο spam.
    🙂

     
  18. silia

    Απρίλιος 1 , 2008 at 21:27

    @ tdjm
    H συνέχεια , δυστυχώς , όπως και να έχει το πράγμα θα είναι θλιβερή … κι αν όχι θλιβερή , όχι ευχάριστη πάντως .
    Κι αυτό γιατί :
    Μια εκδοχή είναι ότι χάνει τον σύζυγο , χάνει και το … «αγόρι της σκιάς» … γιατί τα … αγόρια της σκιάς … πάντα (σχεδόν) , φεύγουν …
    Μία άλλη εκδοχή , είναι ότι φεύγει από τον νέο της σκιάς , και τα «ξαναβρίσκει» με τον σύζυγο (που και το πιο πιθανό) , αλλά με συμβιβασμούς για ανοχή εκ μέρους της … με διαρκείς μπηχτές και άλλες ψυχολογικές συνέπειες , με μια ζόρικη κατάσταση (κοινωνική ξεφτίλα) δυσκολία έως και αδυναμία να δώσει συμβουλές και γραμμές , αν χρειαστεί , στα … παιδιά της …. και γενικά , μια ζωή με «σπασμένο το γυαλί»….
    Άλλη : Αφήνει τον σύζυγο και ζει πια με τον «νέο της σκιάς» …. Δράμαααα !!! Διότι αυτού του είδους οι άντρες – γι αυτού του είδους τις γυναίκες , είναι καλοί μόνο όταν είναι στην σκιά … στην γλύκα του παράνομου … Γιατί στο …. «φως» αρχίζουν και βλέπουν τις ρυτίδες και την κυτταρίτιδα σου και τις ρόμπες σου , και κάνουν σχόλια (που δεν τα βρίσκεις πια χαριτωμένα) , για την … Ταυτότητα σου για το … κραγιόν που …. «δεν σου πάει ρε μάνα μου … πολύ κόκκινο … πολύ κοριτσίστικο…» .. Χώρια , που πάντα υπάρχουν και ….τα κορίτσια της σκιάς που θα ψάχνουν για έναν καλό γαμπρό .
    Και , ακόμη : Τους παρατάει και τους δυο … Τον σύζυγο γιατί … αφέθηκε και δεν φρόντισε να κρατήσει το ενδιαφέρον της και γιατί είναι ηλίθιο να ζητάς συγγνώμη σε τέτοιες ιστορίες …. και τον … νεαρό γιατί , ποτέ δεν τον είχε και σε σοβαρή υπόληψη (ήδη έχει πει την φράση : «Να τον βράσω») … Ζει μόνη … που και που βλέπει τα παιδιά της που είναι πια μεγάλα … παραιτείται (λίγο … δεν χρειάζεται να παραιτηθείς πολύ σ’ αυτές τις ηλικίες για να «αγκαλιάσεις» την κατάθλιψη) και στο τέλος …. ανοίγει την τηλεόραση και παρακολουθεί με ενδιαφέρον … παρόμοιες σαπουνόπερες .
    ——————————
    Δεν είναι τα μόνα σενάρια συνέχειας … αλλά αυτά είναι τα πιο πιθανά ….
    —————————-
    Ψιλοχαλάστηκα τώρα …. Όχι .. όχι … δεν φταις εσύ γι αυτό …. Η ταυτότητά μου φταίει ….

     
  19. anthrakoryxos

    Απρίλιος 1 , 2008 at 22:29

    Καλό μήνα θα πω.
    Εγώ δεν θέλω συνέχεια.
    Θα ‘θελα, να ήξερε η κυρία ότι είναι 31 του Μάρτη.
    Και πάλι τα ίδια να έκανε..
    Αυτά.
    Φιλιά λέω επίσης..

     
  20. faros 3

    Απρίλιος 1 , 2008 at 23:19

    Εγώ θα την τελείωνα (την ιστορία) πηγαίνοντας την … ανήσυχη κυρία σε … μοναστήρι, να πάρει την πολυπόθητη … συγχώρεση, στον δρόμο για τον … παράδεισο!
    (μπας και συναντήσει εκεί, την άλλη την κυρά, την … Μαρία την Μαγδαληνή)!!!

     
  21. silia

    Απρίλιος 2 , 2008 at 00:33

    @ An-Lu
    O … Ακάκιος … ναι .
    Μα , επίσης κι εκείνος ο Υπάτιος , Επίσκοπος , πασών των γαγγρ(αιν)ών … (υποθέτω) .
    Άγιοι … σου λέει μετά … Βάλε Αγίους στο σπίτι σου , να στο κλείσουν

     
  22. silia

    Απρίλιος 2 , 2008 at 01:20

    @ Stelios Levantis
    Όντως , το σχόλιο σου , το … μάζεψα από τα spam . Και έτσι , έμαθα και κάτι καινούριο απόψε … Ότι πρέπει να ψάχνω πότε – πότε κι εκεί , πράγμα , που μέχρι τώρα δεν το έκανα ποτέ μου γιατί δεν ήξερα ότι μπορεί να συμβεί .
    ——————————————-
    Θα πω κάτι , που θα ακουστεί δυσαρμονικό , οξύμωρο … σαν … τραγέλαφος .
    Χαίρομαι που … εσένα , σου προκάλεσε μια μικρή θλίψη ….
    Όχι πως συνηθίζω να χαίρομαι όταν θλίβονται οι άλλοι , αλλά πρέπει να πω , ότι κι εμένα , θλίψη μου έβγαζε όταν το έγραφα (ειρήσθω εν παρόδω , πως το κείμενο , γράφηκε σαν διήγημα πριν 7 χρόνια) … Έτσι λοιπόν , νοιώθοντας ότι και σε ένα άντρα , μπορεί να «βγάζει» παρόμοια συναισθήματα , ένοιωσα ότι τελικά , …. ίσως ….. υπάρχει περίπτωση να … υπάρξει συνενόηση ανάμεσα στα δύο φύλα .
    ——————————–
    Και κάτι άλλο :
    Αν υπάρχει ακόμα κάτι στην εποχή μας , που αξίζει να το … αγκαλιάσουμε (με ιδιαίτερη στοργή) , είναι η ανθρώπινη αδυναμία
    ———————————
    Και κάτι ακόμα (συγγνώμη … έ ;…) , που θα ακουστεί ίσως λίγο … άσχετο , εγώ όμως θα το γράψω , γιατί τί , τάχα είναι όλη αυτή η ιστορία με τα ιστολόγια ; Ένας τρόπος …. ψυχοθεραπείας είναι …. μιλώντας …. δηλαδή , πληκτρολογώντας :
    Λατρεύω (πάντα για τον έρωτα μιλάμε) , τον … αδέξιο άνθρωπο … Η αδεξιότητα έχει απομείνει (όπου έχει απομείνει) σαν η μοναδική απόδειξη της Αθωότητας και του Γνήσιου .

     
  23. silia

    Απρίλιος 2 , 2008 at 01:40

    @ anthrakoryxos
    Καλό μήνα και σε σένα .
    Μη θέλοντας …. μια συνέχεια , κρίνω πως είσαι … σοφός .
    Βάζοντας όμως την ηρωίδα να …. ξανακάνει τα ίδια , γνωρίζοντας ότι είναι 31 του Μάρτη , υποθέτω ότι θέλεις μια συνέχεια …. υπερβατική … και αποκλειστικά δική σου .
    Θα ήθελα να μου το κάνεις «λιανά» , αυτό .

     
  24. silia

    Απρίλιος 2 , 2008 at 01:45

    @ faros 3
    Έλα ρε … σεμνότυφε Φάρε … που θα κλείσεις και σε Μοναστήρι , τις … ζωηρές κυρίες …
    Ποιες είναι δηλαδή κατά την γνώμη σου οι ζωηρές ; και ποιές , οι … γνωστικές ; ή οι … ήσυχες ;
    Σαν μισογύνης μου ακούγεσαι απόψε …

     
  25. tdjm 2

    Απρίλιος 2 , 2008 at 07:55

    Tην τελευταία εκδοχή την βρίσκω πιο καλή από τις άλλες …..(το καλή σχετικό…)
    Οσο για την κατάθλιψη που λες…δεν χρειάζεται να φταίει η ταυτότητα σου για να την πάθεις…
    Αν κοιτάξουμε λίγο γύρω μας ,θα δούμε πως στις μέρες μας η κατάθλιψη ,δεν έχει ούτε ταυτότητα ,ούτε αριθμό…..

    Καλημέρα….!!!

     
  26. faros 4

    Απρίλιος 2 , 2008 at 07:57

    Καλημέρα (αλήθεια!).
    Οι ζωηρές κυρίες είναι αυτές που τις λένε … ζωηρές γιατί έχουν χρήμα – τις άλλες τις λένε π@@@@@@ς!!!

    Οι γνωστικές και … ήσυχες είναι αυτές που τιμάν το στεφάνι τους (και δεν κάνω καθόλου μα καθόλου πλάκα) – φυσικά το θεωρω εκ του ουκ άνευ ότι αυτό είναι αμοιβαίο με τον άντρα τους!

    Και το … μοναστήρι έχει σχέση με το πως τελειώνει μια … ιστορία (έ, δεν έχω και τις καλύτερες δα εντυπώσεις με δαύτα!!!)!!!

     
  27. mamma

    Απρίλιος 2 , 2008 at 12:55

    Πωπω, πως την πάτησαν έτσι κι η κύρια κι ο εραστής της σκιάς. Δεν θα ήθελα με τίποτα να είμαι στη θέση της κυρίας, όχι για την κατακραυή του κόσμου… με διέλυσε η λατρεία που της έδειξε ο νέος. Άντε τώρα να εξηγήσει πως δεν είναι αμοιβαία τα αισθήματα «μια πλακίτσα έκανα».

    Αυτή η ιστορία είναι άλλη μια απόδειξη πως όταν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει.

    Ούτε εγώ θέλω τη συνέχεια.

    Φιλιά και καλό μήνα!

     
  28. silia

    Απρίλιος 2 , 2008 at 20:05

    @ tdjm 2
    Όντως … γοητευτική η … κατάθλιψη .
    Μας έχει συνεπεπάρει σχεδόν όλους .
    Αλλουνού , του φταίει η ταυτότητα , αλλουνού τα … ευρώπουλα , αλλουνού ο έρωτας …. αλλουνού η … ευαίσθητη καρδιά του ….
    Είχε η γενιά των γονιών μου (προσοχή των ΔΙΚΩΝ ΜΟΥ γονιών) τόσο εκτεταμένη κατάθλιψη ;
    Και κάτι ακόμα … Όλοι αυτοί οι … μετανάστες (από φτώχια ή πόλεμο στις Πατρίδες τους) υποφέρουν κι αυτοί τόσο πολύ από κατάθλιψη ;… Δεν χλευάζω την Κατάθλιψη … Την σέβομαι υπερβολικά …. (είναι η Μεγάλη Κυρία , των καιρών μας ….) , αλλά , … αναρωτιέμαι .

     
  29. silia

    Απρίλιος 2 , 2008 at 20:07

    @ faros 4
    Είναι κι αυτό , μια άποψη ….
    Σεβαστή .

     
  30. silia

    Απρίλιος 2 , 2008 at 20:15

    @ mamma
    Αχ , mamma … ευαίσθητη mamma … (σε ξαναποκάλεσα έτσι θαρρώ) ….
    Κρίμα … Η ενασχόλησή σου με τα … Πολυτεχνεία (δεν κάνω λάθος … έ ; ) , έγινε αιτία , να χάσει η … Ιατρική έναν μεγάλο …. Ανατόμο (ψυχής) … εσένα … Και δεν κοροϊδεύω καθόλου ….
    Εστίασες στο πιο ευαίσθητο κομμάτι της «Ψυχής» , αυτής της ιστορίας ….
    Στην «αθωότητα» της Νεότητας ….
    Υπάρχει ….

     
  31. "Το τέρας της Αμάθειας" 2

    Απρίλιος 3 , 2008 at 07:28

    Ένα φύλλο που έπεσε παράκαιρα έφερε τούμπα την «Ανοιξη»…!

    Τι μπορεί να σου συμβεί λοιπόν…!

    Μια καλή ημέρα σου εύχομαι 🙂

     
  32. mamma 2

    Απρίλιος 3 , 2008 at 08:24

    Δεν κάνεις λάθος, ΕΜΠ… πολλές οι κλίσεις αλλά υπερίσχυσε η αγάπη προς τον πατέρα μου (μηχανολόγος μηχανικός).

    Μια και αναφέρεις την αθωότητα να πω μερικά. Όταν άρχισα να μπαίνω «υποψιασμένη» στις σχέσεις μου, στεναχωριόμουν που είχα χάσει τη φρεσκάδα, την ορμή, την ικανότητα για ολοκληρωτικό δόσιμο. Αργότερα κατάλαβα πως η άγνοια δεν είναι έρωτας, είναι απλά ΑΓΝΟΙΑ. Κι αν δυσκολεύομαι να ερωτευτώ δεν φταίει που έχασα την αθωότητά μου, φταίει που έχω πλέον υψηλές απαιτήσεις. Αποτίναξα τον προγραμματισμό που μου είχε κάνει η μάνα μου (ξέρεις, να είμαι καλό κορίτσι, να προσέχω τον άντρα, να τον κοιτάω στα μάτια, όλοι κάνουμε υποχωρήσεις θα κάνεις κι εσύ, κ.λπ.), τώρα ζητάω πολλά και μετά ζητάω περισσότερα (σιγά μην παντρευτώ, με αυτόν τον καημό θα πάει η μάνα μου).
    Όταν λοιπόν διαβάζω, βλέπω, ακούω νέους/ες που είναι ακόμα «αθώοι», σκέφτομαι: «Ή θα ζήσει τη ζωή που του έστρωσαν οι άλλοι (δηλαδή μια ζωή κοντά στη επιφάνεια) ή θα πονέσει πολύ αλλά θα βρει τον εαυτό του».

    Σε φιλώ γλυκιά μου και καλημέρα!!!

     
  33. tdjm 3

    Απρίλιος 3 , 2008 at 09:43

    Σιγά μην είχαν (οι γονείς σου και μου) και σιγά μην έχουν (οι μετανάστες) ή οι άρρωστοι (συμπληρώνω εγώ…) κατάθλιψη..

    Η κυρία που λες, είναι σύντροφος συνήθως του, *δεν ξέρω από που έρχομαι ,που πάω , τι θέλω και ποιός είμαι…*
    Ετσι νομίζω τουλάχιστον.

     
  34. γητεύτρια

    Απρίλιος 3 , 2008 at 16:15

    Γοητευτική αφήγηση και γοητευτική ιστορία, αν την απομονώσεις στο πολυτελές πλαίσιο της, απαλλαγμένη από βιοποριστικά άγχη. Καλώς ή κακώς υπάρχουν και αυτά τα πολυτελή προβλήματα της κατάθλιψης σήμερα που αφορούν τις κοινωνίες που έχουν λυμένα, ασχέτως πώς, τα προβλήματά τους. Όταν είσαι νέος σε κυνηγούν άλλα. Τρέχεις για τον επιούσιο, για τα παιδιά, τη δουλειά. Μεγαλώνοντας έρχεται μια κάποια ηρεμία οικονομική, τα παιδιά ανοίγουν φτερά δικά τους, ο σύντροφος αν έχει μείνει, ασχολείται απολύτως εγωκεντρικά με τα δικά του βάσανα που συνήθως περιορίζονται μεταξύ πολιτικής, ποδοσφαίρου και ποιός γερανός θα του …την σηκώσει. Είτε βιάγκρα λεν το γερανό, είτε Ουκρανή, πάντως σίγουρα δε θα είναι η γυναίκα του. Γιατί όπως ομολογούν άπαντες οι σύζυγοι ή τον κ….ο της πιάνω τη νύχτα ή τον δικό μου, η ίδια αίσθηση απολύτως.
    Συνεπώς, κάθε λύση αποτυχημένη, εκτός από μία. Περνάς υπέροχα με τον σύζυγο φίλο σου και ανανεώνεις τη φιλία σας με ταξιδάκια και συντροφικότητα, χωρίς γκρίνιες, ζήλειες, ελέγχους. Κάνεις τον κουφό και τον χαζό ΣΕ ΟΛΑ. Παράλληλα με τον τρόπο σου επιβάλλεις το αυτό και δι’ εσέ και περνάς τέλεια με τον νεαρό χωρίς επίσης να σκέφτεσαι το πού πάει, με ποιά, πότε, γιατί, αν θέλει ή δε θέλει, πόσο θα κρατήσει και άλλα αντιερωτικά. Ζεις και περνάς τέλεια, χωρίς να νοιάζεσαι για το μέλλον κανενός. Ούτε και για το δικό σου. Ελευθερία και λύτρωση. Όλα καλά και με όλους. Τα βάσανα στις σχέσεις μόνοι τα φέρνουμε με την κτητικότητα και την ανασφάλειά μας. Νοιαζόμαστε για το τί θα γίνει στο μέλλον, το οποίο όταν έρθει η σχέση έχει ήδη αλλάξει και φθαρεί από μόνη της.
    Η κυρία το μόνο που θα πρέπει να κοιτά και να φροντίζει είναι το πώς και πού θα περάσουν όλοι καλύτερα. 😉 Και πιο ερωτικά…

    Φιλιά πολλά και να ξέρεις ότι το πιο απολαυστικό μέρος ήταν η εισαγωγή με το φύλλο. Την βρήκα υπέροχη…

     
  35. faros 5

    Απρίλιος 3 , 2008 at 18:34

    Το να υπάρχει ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ από την σύζυγο στον άντρα της και … τούμπαλι, άμα ας πούμε … τελειώσει ο έρωτας – που ούτως ή άλλως κάποτε τελειώνει – δεν περνά από το μυαλό σας;
    Καμία σχέση, κανένας έρωτας, ειδικά καμία ΑΓΑΠΗ, δεν φθίρεται ή δεν … παθαίνει κρίση από μόνη της – φταίνει κάποιοι, συνήθως και οι δύο!
    Νομίζω στο χέρι μας είναι να τις (τον) διατηρούμε ζεστές, άφθαρες, αιώνιες!!!

     
  36. silia

    Απρίλιος 3 , 2008 at 20:21

    @ «Το τέρας της Αμάθειας» 2
    Μπα … η Άνοιξη , δεν … πέφτει με τίποτα . Ίσως να .. γονατίζει κάποτε , αλλά ξανασηκώνεται … και αν την προσέξεις καλύτερα , μπορεί να μάθεις κι εσύ , να … ξανασηκώνεσαι , όταν όλα γύρω σου μοιάζουν να καταρρέουν .

     
  37. silia

    Απρίλιος 3 , 2008 at 20:36

    @ mamma 2
    Πολύ όμορφη αναφορά – ανάλυση της προσωπικής σου θέσης στην έννοια «Αθωότητα – Έρωτας» ….
    Μόνο μια μικρή … ένσταση : Κάποιες φορές , ο Έρωτας μπορεί να γλυστρήσει με ένα μυστήριο τρόπο , ξεπερνώντας την θωράκισή μας («υποψιασμένη» το λες εσύ) και να μας … αλώσει εν μια νυκτί … Μ’ αλλα λόγια να μας πιάσει στον ύπνο … Γιατί τον «ύπνο» μας περιμένει ο άτιμος … Σου λέει … που θα πάει ; … κάποτε θα τον (την) πάρει ο ύπνος …
    Αστειεύομαι …
    Λιγάκι .

     
  38. mamma 3

    Απρίλιος 3 , 2008 at 23:17

    Όταν πέφτω να κοιμηθώ έχω μια γλυκιά προσμονή. Σκέφτομαι, λες να ξυπνήσω αλωμένη; Αλλά μάλλον έχει στήσει δόκανα σε άλλες υποψιασμένες κι εμένα με έχει αφήσει για το τέλος 😦
    Αστειεύομαι (;)
    Φιλιά

     
  39. silia

    Απρίλιος 3 , 2008 at 23:43

    @ mamma 3
    …………………..
    Άρα ;;;….

     
  40. silia

    Απρίλιος 3 , 2008 at 23:56

    @ tdjm 3
    Όχι , ούτε οι γονείς μας ούτε οι οικονομικοί μετανάστες , ούτε οι πρόσφυγες , είχαν ή έχουν τόσο πολύ κατάθλιψη , με την έννοια και την βαρύτητα που της δίνουμε εμείς σήμερα . Ή μάλλον , έχουν κι αυτοί κατάθλιψη , αλλά την παίρνουν … παραμάσχαλα και τρέχουν (τρέχαν ) για τον … επιούσιο .
    Τώρα όσον αφορά τους αρρώστους , … εδώ δυστυχώς υπάρχει κατάθλιψη , και μάλιστα σε κάποιους αρρώστους (καρκινοπαθείς πχ) πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή και να επιδείξουμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και φροντίδα , για να ζήσουν καλύτερα , (πολλές φορές πρέπει να επικεντρωθούμε στην καταπολέμηση της κατάθλιψης τους , περισσότερο ακόμη και από αυτήν την ίδια την θεραπεία τους)…. Υπάρχουν άνθρωποι που …. θεραπεύθηκαν από τον καρκίνο , επειδή εκπαιδεύτηκαν σε μια καλή ψυχολογική αντιμετώπιση της επάρατης αρρώστιας τους …
    Προσωπικά πιστεύω , (και δεν είμαι η μόνη) , πως μια επί μακρόν … άρρωστη ψυχή (γιατί η κατάθλιψη στην ουσία είναι ΑΡΡΩΣΤΙΑ) , είναι το ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΟ αίτιο πολλών ειδών καρκίνου , και …. όχι μόνον .
    Αλλά , ξεφύγαμε από το θέμα μας …

     
  41. silia

    Απρίλιος 4 , 2008 at 00:15

    @ γητεύτρια
    Θα ήμουν υποκρίτρια αντί για … έντιμη , ηθικολόγος αντί για …. ηθική , σεμνότυφη αντί για … σεμνή , αν δεν συμφωνούσα ….
    Ίσως να είσαι (ακούγεσαι) πολύ σκληρή μ’ αυτά που λες , αλλά κάπως έτσι τα βλέπουμε όλες τα πράγματα … Αν κάποιοι δεν συμφωνούν (απόλυτα) , είναι γιατί ανήκουν σε άλλη ηλικία , σε άλλο φύλο ή σε διαφορετική (μακράν) κοινωνική θέση ….
    Και τα λέω αυτά … (για να προλάβω όποιον διαμαρτυρηθεί) , όχι γιατί έζησα έναν αποτυχημένο γάμο ή τραυματικές σχέσεις … Έζησα(και ζω ακόμη) έναν παντελώς από όλες τις απόψεις επιτυχημένο γάμο , με έναν ενδιαφέροντα , έντιμο , και όμοιον με μένα άνθρωπο , από τον οποίο (μέχρι τώρα) , δεν απογοητεύθηκα ποτέ ….
    Και βεβαίως , υπάρχουν και οι … εξαιρέσεις … Αλλά οι εξαιρέσεις , καλή μου φίλη , Γητευτρια , όπως λες , ΔΕΝ είναι ο κανόνας … Είναι για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα .

     
  42. silia

    Απρίλιος 4 , 2008 at 00:37

    @ faros 5
    «Το να υπάρχει ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ από την σύζυγο στον άντρα της και … τούμπαλι» ;
    «Σε τί» , θα ήθελα να σε ρωτήσω (σε τί να υπάρχει απόλυτος σεβασμός) , αλλά θα πιαστούμε φοβάμαι σε μια … ανώφελη συζήτηση , που δεν θα μας βγάλει πουθενά ….
    «Τί είναι ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ;» …. επίσης θα ήθελα να σε ρωτήσω , αλλά ούτε αυτό θα το κάνω … γιατί η ερώτηση είναι ρητορική παγίδα και ό,τι και να μου απαντήσεις ΔΕΝ πρόκειται να με πείσεις …
    Ποτέ , μα ποτέ δεν θα καταλάβουμε τί μπορεί να κουβαλάει μέσα στην ψυχή του ο άλλος άνθρωπος … Εδώ δεν είναι σίγουρο ότι καταλαβαίνουμε πάντα , τί κρύβουμε εμείς οι ίδιοι μέσα στην ψυχή μας …
    —————————-
    Όλα αυτά που είπα μέχρι τώρα , δεν αποτελούν απάντηση στο σχόλιο σου (το Νο 5) … Αποτελούν έναν … μονόλογο δικό μου … που απλά τον δημοσιοποιώ σ’ αυτόν το χώρο που κανονικά , έπρεπε να σου απαντήσω ….
    Η απάντησή μου είναι :
    Η ζωή , ΔΕΝ είμαστε εμείς , ούτε ΠΡΕΠΕΙ να είναι όπως εμείς ….
    Η ζωή ΔΕΝ είναι οι … Άλλοι , ούτε όπως ΠΡΕΠΕΙ να είναι οι Άλλοι …
    Η ζωή , είναι μια … ανάσα … ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών … ένα μικρό «ΑΧ» … Αν ξοδιάσεις τον καιρό σου με … κανόνες , πρωτόκολλα , δεοντολογίες , και άλλα τέτοια σωστά μεν , αλλά «χρονοβόρα» πράγματα … πάει σού’φυγε … την έχασες την ρημάδα …. (την ζωή) και …. ΑΛΛΗ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ….
    Γι αυτό , ΖΗΣΕ (απλά ζήσε) , και άφησε και τους άλλουν να κάνουν το ίδιο (να ζουν) …

     
  43. mamma

    Απρίλιος 5 , 2008 at 07:31

    Ωωω, Σίλια! Το τελευταίο που έγραψες (η μη-απάντηση και η απάντηση στο Φάρο) με κάλυψε απόλυτα… σου βγάζω το καπέλο.

     
  44. Sotiris K.

    Απρίλιος 5 , 2008 at 09:03

    Καθυστερημένος, αλλά εντυπωσιασμένος..
    Όχι, δεν θέλω τη συνέχεια της ιστορίας.

    Άλλες ιστορίες, και με τους ίδιους «πρωταγωνιστές» και κυρίως από την ίδια Συγγραφική πηγή, σαφώς και τη θέλω (αν μου επιτρέπεις το ρήμα «θέλω»).

    Διαφορετικές απόψεις επάνω σε συγκεκριμένες σκέψεις σου, έχω, αλλά αυτά είναι θέματα κοσμοαντίληψης και ορισμού(!)
    (πχ.. λες η Ζωή δεν είμαστε εμείς. Εγώ λέω ότι η ζωή δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχα εγώ… ) 🙂
    Η νύχτα με τη μέρα ε;
    (Και όμως, λέμε το ίδιο πράγμα 🙂 )

    Επομένως ας καταθέσω για άλλη μια φορά τον θαυμασμό και τον ενθουσιασμό μου, αλλά και την παρότρυνση: συνέχισε!!

    Καλή σου ημέρα

     
  45. silia

    Απρίλιος 11 , 2008 at 17:39

    @ mamma
    🙂
    Χαίρομαι , που σου άρεσε …
    Πολλές φορές από τα λίγα , που λέμε εδώ μέσα , μπορούμε να αντιληφθούμε πολλά για τη δομή του χαρακτήρα και τα βιώματα και τις απόψεις του άλλου

     
  46. silia

    Απρίλιος 11 , 2008 at 17:53

    @ Sotiris K.
    Μ’ αυτό που είπες το : «Εγώ λέω ότι η ζωή δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχα εγώ…» , μου θύμισες την … Θεωρία του Χάους …. Ξέρεις , εκείνη την θεωρία , που λέει , πως τίποτα δεν είναι απόλυτα τυχαίο αλλά όλα τα γεγονότα έχουν μια λογική … αλληλουχία και τίποτε δεν θα συνέβαινε αν δεν συνέβαιναν όλα τα άλλα , και ότι αν κάτι δεν συνέβαινε όλα τα άλλα γεγονότα , θα ήσαν διαφορετικά … Ξέρεις … «το πέταγμα μιας πεταλούδας στην Κίνα , προκαλεί έναν τυφώνα στην Ανατολική Ακτή» … ή ένα χαμόγελο από την σκορδόπιστη (ή τον σκορδόπιστο) , που μας … ενδιαφέρει ….
    Αυτό θυμήθηκα μ΄αυτό σου τον λόγο … Μπορεί να ακούγεται άσχετο , αλλά , αυτό μου ήρθε στο μυαλό .
    Σ’ ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο . Θα συνεχίζω … όσο μπορώ .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: