RSS

ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ….

19 Απρ.

Διαβάζοντας ένα σχόλιο , σε παλιό μου ποστ της νεόκοπης διαδικτυακής φίλης Ρούλας Καραμήτρου , αντιλήφθηκα πως οι αναφερόμενες ιστορίες που θυμόμουν εξ αιτίας κάποιων τραγουδιών , είχαν να κάνουν αποκλειστικά , με … άντρες …
Τραγούδια της ζωής μου … Άντρες της ζωής μου ;;; … Ίσως …
Ο πατέρας μου , ένας άγνωστος συναγωνιστής της φοιτητικής μου ζωής , κάποιος που μ’ αγαπούσε , κάποιος που αγαπούσα , οι δυό μου γιοί … Άντρες της ζωής μου … Για κάποιους , γυναίκα της ζωής τους ;;; … Ίσως , και πάλι …

‘Ο,τι θα ακολουθήσει , είναι λόγια … αντρών , που είχαν σαν αποδέκτη εμένα . Όσα θυμάμαι βέβαια , … Όσα θέλω να θυμάμαι ;;; …. Ίσως ….

               

Κάθε φορά, που θα το αποζητάς , θα έρχεσαι και θ’ ακουμπάς το αφτί σου πάνω στο …χώμα μου κι εγώ θα σου διαβάζω όπως τότε , παλιά ….

Αφεντικό , πάμε για μια κόντρα ;

Είσαι ηλίθια και σπαστική οπως πάντα…. Αν κάποιος γέρασε , είσαι εσύ …. Σ’ αγαπώ …

Τι θα γίνεις οταν μεγαλώσεις Σίλια ; … Να γίνεις …καλλιτέχνης …

Ήρθα , να παίξουμε το παιχνίδι μας …. Αργείς …

Θέλεις να …. μείνω ;  Να μείνω στη ζωή σου ; ….. Πες μου “ναι” ….Καλά …. καλά … μην λες τέτοια … Πες μόνο το όνομά μου …

Μη φοβάσαι χαρά μου , Έχεις τα αθώα και όμορφα μάτια σου , να φέγγουν στα σκοτάδια .

Σ’ αγαπώ ….

Έλα στην αγκαλιά μου . Τι έπαθες ; Μου σκοτώνεις όλη την χαρά του Έρωτα ….

 Παλιοκουμμουνίστρια , που θες να μου χαλάσεις όλη τη γιορτή….Που έμεινα εδώ πάνω , και δεν πήγα πασχαλιάτικα στο σπίτι μου , μόνο και μόνο για να είμαι μαζί σου , σκατό του …Στάλιν , που έχε χάρη ,που είμαι ερωτευμένος μαζί σου και δεν σε “καρφώνω” σε καμμιά Ασφάλεια , να φας μια “δυσμενή”….να σου πω εγώ .

‘Εχεις ένα … αντριλίκι μέσα σου ….

Ήμουν για χρόνια ερωτευμένος μαζί σου , αλλά εσύ με … έγραφες .

Πες μου πως είμαι η αγάπη σου ….

Αχ … η καρδιά μου κοντεύει να σπάσει ….

Θα σε φωνάζω «γλάρο» … Θα είσαι ο γλάρος μου … Τόσο γαλήνια , τόσο λευκή , τόσο ελεύθερη ….

Μου αρέσει το όνομά σου , αλλά εγώ θα σε φωνάζω Silia …. Από πού βγαίνει ;;; Από το … Βασιλεία … των ουρανών . Κέρδισα την Βασιλεία των ουρανών από τότε που καταδέχτηκες να με κοιτάξεις ….

Επίσης αποφάσισα να σε αποκαλώ στο εξής (με την άδειά σου φυσικά) Άννιτσκα, . Άφησέ με να είμαι το όγδοο μη θανάσιμο αμάρτημα σου.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πω!!! Τα μάτια μου ειναι υγρά και… Κάποια στιγμή που θα είμαι πιο ψύχραιμος, θα σου εξηγήσω πώς ακριβώς ένοιωσα .

Όμως κι εγώ σ’ αγαπάω μαμά … Και μην σκας … θα προσέχω .

Έχεις δίκιο γλυκιά μου Άννιτσκα….Ήταν θαύμα…Ήταν ένα υπέροχο απόγευμα ….Εγώ και η μονάκριβη μου κόρη , σε μια τόσο όμορφη παραλία …

Γιατί θέλω να είσαι πάντα κοντά μου …Γιατί δεν θα αντέξω όλη τη μέρα να μη σε δω ….

Σ’ αγαπώ ….

Αν ποτέ χαθείς , στάσου θαρρετά , με τόλμη και ψηλά το κεφάλι , στάσου στη μέση αυτού του … “κάπου” που έχεις χαθεί , κλείσε σφιχτά τα μάτια σου κι ευχήσου με όλη τη δύναμη της ψυχής σου ….”Μόλις ανοίξω τα μάτια μου , να ιδώ κάποιον , που μ’αγαπάει”…. Κι αν το πεις απ’την ψυχή σου , τότε θα τον δεις και τίποτα , τίποτα πια , δεν θα μπορεί να σε φοβίσει .

Νοιώθω σπουδαίος , έτσι όπως περπατώ δίπλα σου …. 

 Μη φοβάσαι όταν με βλέπεις να δακρύζω … Γίνομαι τότε δυνατός , δυο φορές … τρεις , πέντε , χίλιες … Σ’ αγαπώ τόσο πολύ …. Δεν ξέρω πια τί να πω … Ξεχνώ το σίδερο αναμένο , το γκάζι , ανοιχτό … Κάποια μέρα , θα κάψω όλο το οικοδομικό τετράγωνο . (ναι , ναι , … άντρας μου τό είπε αυτό)

Δεν θα … γλυτώσεις ποτέ από μένα … Θα έρχομαι στον ύπνο σου , στον «ξύπνιο» σου , … θα είμαι πάντα παρών … Όποιον κι αν έχεις απέναντί σου , σ’ εμένα θα μιλάς , εμένα θα χαϊδεύεις , εγώ θα σε αγκαλιάζω. Θα είμαι εγώ , κι ας νομίζεις πως έχεις κάποιον άλλο .

Δεν θέλω να μου μιλάς … Δεν θέλω , με πληγώνεις … Ούτε να με κοιτάς θέλω … είναι το ίδιο …. μιλάς με τα μάτια …

Δεν γνώρισα στη ζωή μου , τίποτα καλύτερο από σένα …. κι ας είναι η μέχρι τώρα ζωή μου μικρή ακόμη …. Κι όταν γεράσω , το ίδιο θα λέω ….

Τό ‘ξερα … τό ‘ξερα …. Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από σένα … Είσαι το καμάρι μου …. Όταν πέφτω να κοιμηθώ , φαντασιώνομαι πως είσαι το δικό μου παιδί …η κόρη μου ….

Φύγε ….

Μη φεύγεις …

Σ’ αγαπώ …

Έλα …

 

45 responses to “ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ….

  1. faros

    Απρίλιος 19 , 2008 at 13:30

    Καλησπέρα Silia.
    Νομίζω (διαβάζοντας ό,τι … άκουσαν τα αφτάκια σου!), ότι είχες την τύχη να συναντηθείς στη ζωή σου, με πολύ Σημαντικούς και Σοβαρούς Άντρες (άντε και … λίγους που ίσως θα ΄θελες να ξεχάσεις – αν και οι εμπειρίες είτε θετικές είτε αρνητικές βοηθάνε).
    Το ότι θυμάσαι τι σου είπαν δείχνει να σε σημάδεψαν πολύ! Και μόνο αυτό, είναι θετικό.
    Συγκράτησα ιδιαίτερα το σοφόν «τα αθώα μάτια … φέγγουν το σκοτάδι», πολύ ποιητικό και … ρεαλιστικό θα έλεγα!
    Μακάρι να υπήρχαν και τόσες πολλές γυναίκες να θυμούνται οι άντρες …
    (μην το απαντήσεις αυτό …)

     
  2. μούργος

    Απρίλιος 19 , 2008 at 13:52

    Το ξερεις ηδη, αλλα το γραφω και γω:
    Σιλια , εισαι πολυ τυχερη -οχι τυχαια- στη ζωη σου!
    τα λογια δεν τα σχολιαζω! (ειναι ιερα)

     
  3. Γ ρ η γ ό ρ η ς

    Απρίλιος 20 , 2008 at 07:09

    «Silia» από το Βασιλεία των Ουρανών!!!

    Κορυφαίο!

     
  4. faros

    Απρίλιος 20 , 2008 at 08:25

    Καλημέραααααααααα!!!!

     
  5. Nina C

    Απρίλιος 20 , 2008 at 14:41

    Τον έχω κάνει κι εγώ αυτόν το απολογισμό, πριν ένα χρόνο περίπου, μια βραδυά σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου, παραμονή μιας σοβαρότατης επέμβασης. Υπάρχει καταγραμένος στο moleskine, για ποιόν δεν ξέρω. Για μένα; Για τις κόρες μου…αν…. να διάβαζαν πόσο αγαπήθηκε η μάνα τους; Δεν ξέρω.

    Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον για μένα ήταν. Για να με πείσω πως κάποιος που αγαπήθηκε (και αγαπιόταν ακόμα, τότε…) δεν μπορεί να πεθάνει. Κουράγιο μου έδινα.

     
  6. Nina C

    Απρίλιος 20 , 2008 at 14:42

    To 😉 είναι άσχετο. Απλά κλείνει η παρένθεση εκεί.

     
  7. Monaliza

    Απρίλιος 20 , 2008 at 14:57

    μέσα στη λέξη »αγαπάω» κρύβεται η λέξη »πάω»…

    πήγαινε το λοιπόν Silia.

    καλό μεσημέρι. σαν όσα λες κάπου να τα ξέρω ποικιλοτρόπως…

     
  8. silia

    Απρίλιος 20 , 2008 at 17:53

    @ faros
    Όλοι οι άνθρωποι , που περνούν από την ζωή μου με … σημαδεύουν … Μόνιμοι , διάττοντες και … κομήτες . Δεν ξεχνώ (σχεδόν) κανέναν .
    Και … αχ … «τα αθώα μάτια … που φέγγουν το σκοτάδι» … Ο πατέρας μου , μου τό ‘λεγε . Δες στο http://www.silia.wordpress.com/2007/03/16 ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΟΝ ΚΟΜΗΤΗ .
    Και να ξέρεις , πως και οι άντρες … θυμούνται τις περισσότερες γυναίκες … Απλά , δεν το συνειδητοποιούν εύκολα . Όταν θα μείνεις μόνος , μέσα στην ησυχία της νύχτας , με την εφησυχαστική ρυθμική αναπνοή της συντρόφου σου δίπλα σου , … δοκίμασε να αφήσεις το μυαλό σου ελεύθερο , κι αυτό , μόνο του θα σε πάει πίσω … κι όλο πιο πίσω … στις γυναίκες που αγάπησες … στις γυναίκες που σ’ αγάπησαν , σ’ αυτές που σε πρόδωσαν , … που προδόθηκαν … που πέρασαν απλά δίπλα σου , που σου χαμογέλασαν , που άφησαν πάνω σου ένα χάδι , μια ανάσα …. μια ανάμνηση .
    Sorry , για το … πολύ ποιητικό , αλλά , έτσι μου βγαίνει .

     
  9. silia

    Απρίλιος 20 , 2008 at 18:03

    @ μούργος
    Το ξέρω καλέ μου «μούργο» … το ξέρω .
    Υπήρξα πολύ τυχερή στη ζωή μου …
    Ακόμη και κάποιες φορές που βίωσα κάποιες αποτυχίες ή και απογοητεύσεις … τώρα – στην ωριμότητά μου – που τις ξανασκέφτομαι , τις βρίσκω , …. ανάξιες λόγου … υπερβολές της νιότης …
    Ότι έχει να κάνει με χρήμα ή δόξα … είναι ανάξιο λόγου …. Μόνο η ζεστασιά από τις ανθρώπινες σχέσεις μένει , να σε … ομορφαίνει . Κι εγώ μπορώ με σιγουριά να πω , πως είμαι πολύ … «όμορφη» .

     
  10. Νεφελόεσσα

    Απρίλιος 20 , 2008 at 18:15

    Το διάβασα, το ξαναδιάβασα… άρχισα πρώτο σχόλιο, δεύτερο, τρίτο… όλα μισά, όλα ατελή.
    Τελικά, απ΄όσα σκέφτηκα κι απ΄όσα ένιωσα μια ερώτηση μόνο βγαίνει προς τα έξω: γιατί τα μοιράζεσαι;

    Ν.

     
  11. silia

    Απρίλιος 20 , 2008 at 18:22

    @ Γ ρ η γ ό ρ η ς
    Μμμμ … Ο άνθρωπος που μου έδωσε το όνομα Silia …. Tον λέγανε Νικόλα … Ένα φτωχόπαιδο , μικροκαμωμένος , με όμορφα μάτια , στα χρόνια σου περίπου … Έφυγε όμως νωρίς από την … ζωή μου … Τον κέρδισε μια άλλη του μεγάλη αγάπη … Ουτε τό όνομά της δεν (θέλω να) θυμάμαι πια … Κάτι σαν …. Ταχύτητα …. Μηχανή …. Άσφαλτος … Κάτι τέτοιο …. Ήταν μια μοιραία …. γυναίκα … με πολλά ονόματα …
    Καλή του ώρα …

     
  12. silia

    Απρίλιος 20 , 2008 at 20:53

    @ Nina C
    Ουάου !!!… Πολύ «έξυπνη» γυναίκα …
    Ξέρεις δεν χρειάζεται να κάνεις μια σοβαρή , μεγάλη εγχείρηση , για να φοβηθείς τον θάνατο …
    Εγώ , φερ’ ειπείν , τον φοβάμαι καθημερινά …. φοβάμαι μήπως πάψω να θυμάμαι … μήπως πάψω να αγαπώ … μήπως πάψουν να με θυμούνται … μήπως πάψουν να μ’ αγαπούν ….
    Θάνατοι είναι κι αυτοί … Και προπαντός , το να πάψεις να θυμάσαι ….
    Και σαφώς , κάποιος που αγαπήθηκε (και αγαπιέται ακόμα) δεν μπορεί να πεθάνει .

     
  13. silia

    Απρίλιος 20 , 2008 at 21:00

    @ Monaliza
    «… σαν όσα λες κάπου να τα ξέρω ποικιλοτρόπως…»
    ———————————
    Όλοι(ες) , λίγο πολύ , τις ίδιες ιστορίες ζούμε … Ίσως γι αυτό .
    Θα το …. «τραβήξω» το παιχνίδι της …. «Μη Λήθης» … και όσο … πάει .
    Καλώς ήρθες .

     
  14. silia

    Απρίλιος 20 , 2008 at 21:22

    @ Νεφελόεσσα
    Βασικά , γιατί είμαι …. «παινεσιάρα» …
    Αλλά και για έναν ακόμη λόγο :
    Κάποτε , πριν όχι και πολλά χρόνια (καμιά δεκαριά) , «κάθησα» στο ντιβάνι (τέλος πάντων δεν ήταν ντιβάνι , πολυθρόνα ήταν) ενός ψυχοθεραπευτή-ψυχαναλυτή , δίς την εβδομάδα , για 4 συναπτά έτη … Πλήρωνα ένα σωρό χρήματα και το μόνο (σχεδόν) που άκουγα όλον αυτό τον καιρό , ήταν το «Μίλα μου … μην σταματάς να μου μιλάς » …. Κάποια μέρα μετά 4 περίπου χρόνια , μου ανακοίνωσε:
    – Κυρία Silia , είστε εντελώς καλά πια . Αν το επιθυμείτε , μπορείτε να μην ξαναέλθετε
    …….
    Και είχε δίκιο .
    Από τότε έμαθα το μάθημά μου και δεν κρατώ μέσα μου τίποτα . Με τρόπο βέβαια , γιατί τα όρια ανάμεσα στην εξομολόγηση και την απόλυτη βλακεία , είναι λίγο (έως πολύ θα έλεγα) … θαμπά .
    Και τρίτον : Τί καλύτερο να μιλάς για σένα σε ανθρώπους , που αντί για όνομα , έχουν nick , αντί για πρόσωπο , έχουν avatar , και το περισσότερο που ζητούν από σένα , είναι να τους …. μιλάς (γράφεις) .
    Χάθηκες εντελώς … και γι αυτό , χάρηκα που σε «ξαναείδα» .

     
  15. faros

    Απρίλιος 20 , 2008 at 23:08

    Silia, sorry, να ρωτήσω την … Νεφελόεσσα αν είναι ψυχαναλήτρια;;;;;;;

    Φχαριστώ για την ποιητική διάθεση που σου … έβγαλα!
    (και καλή σου νύχτα!)

     
  16. ο Αναμοχλευτής

    Απρίλιος 20 , 2008 at 23:31

    «Σκατό του Στάλιν» !!!
    Πως δεν το είχα σκεφτή τόσα χρόνια να το λέω όπου έδει…

    Πολύ αργά τώρα πια. Κέρδισε το λόττο συν μια… αδέσποτη κληρονομιά κι έγινε ξαφνικά άλλη «Δασκαλάκη» (ή τουλάχιστον έτσι νομίζει, τρομάρα της, κι ας βρίσκεται μια ζωή στο χάσιμο ακόμα κι όταν κερδίζει)…

    _________
    Φάρε, την παραπάνω θα την έλεγα σκέτη «αλήτρια», και άκου με που ξέρω τι λέω… (πρόκειται περί της «ντολμαδοτυλίχτρας» που λέγαμε και κλαίγαμε).

     
  17. ο Αναμοχλευτής

    Απρίλιος 20 , 2008 at 23:38

    Διευκρίνιση: Έτσι όπως το έγραψα στο προηγούμενο μπορεί να δημιουργηθή η εντύπωση πως η «Δασκαλάκη» και η «ντολμαδοτυλίχτρα» είναι το ίδιο πρόσωπο, πράγμα που δεν ισχύει.

    Άλλη η μία και άλλη η άλλη.

     
  18. Νεφελόεσσα

    Απρίλιος 20 , 2008 at 23:42

    Σίλια, εγώ πάντα χαίρομαι που σε διαβάζω και σε «διαβάζω», ακόμα κι αν δεν γράφω

    Φάρε, και να ήθελα δεν θα μπορούσα. Το πρώτο κιόλας 24ωρο ή στο Δαφνί θα είχα καταλήξει ή στη στενή (και το θύμα στο χώμα εννοείται…)

    🙂

    Περεπιπτόντως, αύριο θα φτιάξω ντολμαδάκια. Χε χε

     
  19. γητεύτρια

    Απρίλιος 21 , 2008 at 02:57

    Όντως είσαι πολύ τυχερή γυναίκα! Δικαίως σαφώς!
    Οι αφιερώσεις όλες πολύ αγαπησιάρικες και σε εμφανίζουν πολύ αγέρωχη γυναικάρα! Και πολύ χαίρομαι που είσαι τόσο ανοιχτή και απλή. Μα η ζωή είναι απλή κι όσο πιο απλά την πάρεις τόσο πιο όμορφα ζεις. Όταν εξωτερικεύουμε και μοιραζόμαστε αναμνήσεις, γνώσεις, εντυπώσεις, χαρές και λύπες, είναι λύτρωση και ικανοποίηση. Κι όποιος επιμείνει για το αντίθετο, σίγουρα μπροστά του θα τη βρει τη συνεδρεία. Είναι πολλοί άνθρωποι που έχουν έναν παράλογο δικτυακό φόβο. Λες και πίσω από κάθε οθόνη υπάρχει ο δολοφόνος με το ποντίκι. Άλλοι τρέμουν την επωνυμία. Πάλι από φόβο. Οι ίδιοι όμως θα φωτογραφίζονταν στην εφημερίδα ή θα έβγαιναν στην τιβί επωνύμως. Με το νετ έχουν πρόβλημα! Παράλογοι φόβοι χωρίς αιτία!
    Τα λέω όλ’ αυτά για την ερώτηση που έκανε η νεφελόεσσα, σχετικά με το γιατί τα μοιράζεσαι;

    » ο κόσμος μόνο όταν τόν μοιράζεσαι υπάρχει»
    Τάσος Λειβαδίτης

    Στίχος που έγραψε σήμερα η κόκκινη κίσσα σε μένα και νομίζω τα λέει όλα.

    Καλή βδομάδα σε όλους!

     
  20. faros

    Απρίλιος 21 , 2008 at 07:15

    Τις πιο θερμές μου καλημέρες σε όλους (καλά, εντάξει, ιδιαίτερα στη Silia!) και καλή μεγάλη βδομάδα !

    Δεν σχολιάζω … κακιούλες (άκου «ακαθαρσία» του Στάλιν !!!!!!!!!!!!!! – τί άλλο θ΄ακούσω ο καϋμένος),
    όμως … :
    1. Το ψυχαναλήτρια για καλό το είπα !!!
    2. Μόνο «ντολμαδοτυλίχτρα» καλό μου … ακούγεται !!!
    (έχω γνωρίσει κάτι σκέτες … «τυλίχτρες» … Θεός να σε φυλάει !!!!)

     
  21. "Το τέρας της Αμάθειας"

    Απρίλιος 21 , 2008 at 08:33

    Kαλημέρα, καλή μεγάλη εβδομάδα!

     
  22. Νεφελόεσσα

    Απρίλιος 21 , 2008 at 19:06

    Όσο ανοιχτοί και εξωστρεφείς και αν είμαστε, επιλέγουμε τί θα μοιραστούμε και με ποιόν. Και τα κριτήρια του καθενός είναι διαφορετικά. Επομένως, η απάντηση στην ερώτησή μου δεν είναι οπωσδήποτε αυτονόητη.
    Από την άλλη πάλι, αν κάποιος φοβάται να εκτεθεί στο διαδίκτυο, καλό είναι να μην ανακατεύεται καθόλου. Στον ευρύτερο κύκλο θα μείνει ούτως ή άλλως ανώνυμος, εάν το επιθυμεί. Στον στενότερο κύκλο του όμως, ακριβώς εκείνον που φοβάται, θα κάνει φανερή την ταυτότητά του. Από την γραφή του, τη στάση του, τις μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες που παραμένουν πάντα ανεξέλεγκτες αλλά είναι ικανές να δηλώσουν με βεβαιότητα το πρόσωπο που αφορούν.

    Καλή Μεγάλη Βδομάδα

     
  23. stixakias

    Απρίλιος 21 , 2008 at 20:05

    έχεις, όμως, ακούσει κι εσύ…

    (Αστειεύομαι.)

    Για να σου τα παν, κάτι θα ξέρουν εκείνοι.

     
  24. faros

    Απρίλιος 22 , 2008 at 08:11

    Πολύ καλημέρα σε όλους !
    (πιο πολύ στις κοπελλιές … που … γιορτάζουν … σήμερα !!!)

     
  25. mamma

    Απρίλιος 22 , 2008 at 10:44

    Το σχόλιο με τον ψυχαναλυτή με καλύπτει 😉 βλέπεις, κάνω το ίδιο ακριβώς 🙂
    Καλημέρα αγαπητή silia.

     
  26. genna

    Απρίλιος 22 , 2008 at 13:05

    ακόμα κι αν γεμίσουν με ρυτίδες τα ΟΜΟΡΦΑ ΜΑΤΙΑ πάντα όμορφα θα είναι Silia…

    30φυλλένιες ευχές αφήνω να σε βρούνε μέρες όμορφες «γλυκιά παλιοκουμουνίστρια»…

    όμορφη ευχή που κρατά ακόμα τον ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΝΘΡΩΠΟ…

    ΥΓΕΙΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗ!

     
  27. marianaonice

    Απρίλιος 22 , 2008 at 20:34

    Αναγκαίος απολογισμός της ζωής μας! Άνθρωποι που αγαπήσαμε και άνθρωποι που μας αγάπησαν!!
    Αγάπες που βάδισαν παράλληλα και αγάπες που συναντήθηκαν!! Και η αγάπη των παιδιών μας η μεγαλύτερη!! Αυτή η αγάπη μας οδηγεί μπροστά στο ταξίδι αυτό που πρέπει να το πάμε μέχρι το τέλος!! Προχώρα Σίλια, αγάπησες και αγαπήθηκες μοναδικά και αυτό φθάνει για να γεφυρώσεις όλα τα δύσκολα περάσματα στη ζωή σου!!
    Καλή Μ. Εβδομάδα.

     
  28. faros

    Απρίλιος 23 , 2008 at 08:07

    Πολύ πολύ καλημέρα σε όλους σας.

     
  29. faros

    Απρίλιος 24 , 2008 at 08:34

    Καλημέρα σας.

    (Έμεινα μόνο κι … έρημος εδώ;;;;;;;;;;;;;)

    (και τ΄αυγά τα βάφουν ΚΟΚΚΙΝΑ)

     
  30. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 09:13

    @ ο Αναμοχλευτής
    Είδες πως μορφώνεται ο άνθρωπος και … εμπλουτίζει τις γνώσεις και το λεξιλόγιο του , διαβάζοντας μπλογκ(ς) ;

    @ Νεφελόεσσα
    Είναι μεγάλη μου όχι μόνο τιμή , αλλά και χαρά το ότι με διαβάζεις …
    Όταν όμως σε … διαβάζω κι εγώ , είναι πολύ καλύτερα ….
    Σου εύχομαι καλή επιτυχία τα …. ντολμαδάκια …. Σφιχτά – σφιχτά στο «τύλιγμα» , να μην μπορούν , ανάσα να πάρουν (είναι το μυστικό της επιτυχίας τους) . Και , …. νόοοοοστιμα . Καλοφάγωτα .

     
  31. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 09:25

    @ γητεύτρια
    Πω , πω … τί όμορφα λόγια …. Εκείνο το «γυναικάρα» , με απογείωσε .
    Δεν είναι μόνο ο φόβος του διαδικτύου που τρομάζει τους ανθρώπους …. Πολλοί άνθρωποι «φοβούνται» γενικά , να … «ανοιχτούν» σε άλλους ανθρώπους …. Ίσως γιατί έχουν τραυματικές εμπειρίες απ’ αυτό (το να «ανοίγονται» δηλαδή) , είτε γιατί από την φύση και την ιδιοσυστασία τους , είναι άνθρωποι «κλειστοί» και διστακτικοί στην «επικοινωνία» με τους άλλους ….
    Άλλοτε έχουν δίκιο , και άλλοτε όχι … Χρειάζεται πολλή κουβέντα πάνω σ’ αυτό , και πιστεύω , πως πάντα αυτού του είδους τις κουβέντες και οι αναλύσεις , θα «ντύνονται» με μια έντονη «υποκειμενικότητα» , που δεν θα μας αφήνει να δούμε απόλυτα καθαρά την αλήθεια ….
    ——————————–
    Ωστόσο , ο στίχος του Τάσου Λειβαδίτη , μιλάει μέσα άν όχι σε όλες , στις περισσότερες καρδιές .
    Καλό Πάσχα .

     
  32. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 09:29

    @ «Το τέρας της Αμάθειας»
    Kαλημέρα, καλή μεγάλη εβδομάδα και σε σένα και καλή Ανάσταση …. Κοντά είναι πια .
    Να είσαι πάντα καλά , και (όπως γράφω και στο blogroll μου) να είσαι πάντα «φρέσκια και γλυκειά , σαν πρωινό ψωμάκι» .

     
  33. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 09:42

    @ stixakias
    Πως λέμε , «με βρήκες μικρή – μικρή και με πειράζεις» ; … Έτσι κι εγώ σου λέω : «Με βρήκες τρανή-τρανή (στην ηλικία εννοώ) , και με πειράζεις» … Ας είναι ….
    Και ξέρεις … έχω ακούσει και άσχημα πράγματα στη ζωή μου (και ποιος δεν έχει ακούσει ; ) . Αλλά αυτά τα … αγνοώ και ξέρεις σιγά σιγά , άρχισαν να με …. αγνοούν κι αυτά . Επί λόγω τιμής , σου λέω .
    Καλή Ανάσταση .

     
  34. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 09:54

    @ mamma
    Σου εύχομαι , να έχει τα ίδια αποτελέσματα με εμένα , η ψυχοθεραπεία-ψυχανάλυση … εγώ προσωπικά …. ξαναγεννήθηκα ….
    Αν σε κάποια φάση νοιώσεις «κολλημένη» , απογοητευμένη ή κουρασμένη , μην κάνεις πίσω … Μείνε εκεί και συνέχιζε να προσπαθάς … αξίζει τον κόπο .
    Τα φιλιά μου και καλό Πάσχα , αγκαλιά με τον άντρα της ζωής σου … τον πιο σπουδαίο άντρα της ζωής σου … τον γιό σου .

     
  35. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 09:57

    @ genna
    Σ’ ευχαριστώ πολύ-πολύ …
    Από την ώρα που διάβασα αυτό το σχόλιο σου όλο και ψιλοκοιτάζομαι (για τα ΟΜΟΡΦΑ ΜΑΤΙΑ , λέω) στον καθρέφτη … Όχι πως μέχρι τώρα , δεν κοιταζόμουν , αλλά τώρα , … περισσότερο .
    Και τις δικές μου τις ευχές , για μια όμορφη Ανάσταση .

     
  36. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 10:07

    @ marianaonice
    Ο απολογισμός ζωής , σ’ αυτή τη φάση της ζωής μου , μ’ αφήνει ικανοποιημένη και «πλήρη» …. κι ας με συγχωράει ο Θεός για την μεγαλοστομία μου αυτή . Ίσως γιατί , αγάπησα πολύ στην ζωή μου (και αγαπώ … μη νομίζεις ότι «κόβεται» αυτό) και γιατί ρούφηξα μέχρι τα μεδούλια της ψυχής μου την αγάπη που μου προσφέρθηκε … Γιατί δεν αναβάλλω , δεν προσπερνώ και δεν αδιαφορώ ποτέ για την αγάπη , που μου προσφέρεται … Έμαθα δε , να την αναγνωρίζω , ακόμη και όταν είναι «δειλή» , ή «μασκαρεμένη» …
    Καλό Πάσχα να έχεις .

     
  37. silia

    Απρίλιος 24 , 2008 at 10:37

    @ faros
    Φάρε μου …. καλέ μου Φάρε …. Που έμαθα να ψάχνω σχεδόν κάθε πρωί , την «καλημέρα» σου . Που με κακομαθαίνεις …
    Θα δώσω μια απάντηση σε όλα τα γλυκά κι ευγενικά σου σχόλια .
    1. Σχεδόν πάντα , οι άντρες μου βγάζουν …. ποιητική διάθεση …. Ακόμα και τώρα .
    2. Πιστός – πιστός , αλλά …. έχεις «γνωρίσει πολλές …. τυλίχτρες ….
    3. Δεν είναι κακιούλα το «σκατό του Στάλιν» … Μια έκφραση είναι , που δυστυχώς την λεν πολλοί .
    4. Την Μ.Τρίτη , δεν γιορτάζουν ΟΛΕΣ οι «κοπέλλες» …. Μόνο οι …. «περιπεσούσες» .
    Αλήθεια , …. υπάρχουν αναμάρτητες «κοπέλλες» ;
    5. Δεν … Έμεινες μόνος κι … έρημος εδώ … Κι εγώ , εδώ είμαι . Μόνο που η δουλειά και οι δουλειές στο σπίτι και ο μικρός μου , που μου αριβάρησε όλος απαιτήσεις , με κρατάν λίγο μακριά από το πληκτρολόγιο ….
    Ξέρεις Φάρε …. (θα βγάλω παράπονο τώρα) …. Εν πολλοίς , οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι οι γιατροί , είμαστε … προνομιούχοι εργαζόμενοι . Θα σου πω κάτι :
    Θα σου το πω , όμως σε προσωπικό mail , γιατί δεν μου αρέσει να γκρινιάζω δημόσια .
    Και …
    6. Και βέβαια τα αυγά , τα βάφουν κόκκινα . Γιατί έτσι είναι η παράδοση … Κόκκινα σαν το αίμα …. και δεν τα βάφουν και τα στολίζουν δυο βδομάδες πριν – για να «χαίρονται τα παιδιά» …. γιατί η Μεγολοβδομάδα είναι ημέρες Πένθους (σημειολογικά) και όχι για να χαίρονται τα παιδιά , αλλά να μπαίνουν και στην έννοια της αδικίας , του Μαρτυρίου και της Ανάστασης που …. καραδοκεί (ευτυχώς) πίσω από κάθε συμφορά ….
    Όπως και τα Χριστούγεννα , η παράδοση ΔΕΝ λέει να στολίζουμε σπίτια και δρόμους από τον Νοέμβριο (φέτος είδα στολίσματα από του Αγίου Δημητρίου – μη χειρότερα) . Αυτά τα λέει η αμερικανόφερτη παράδοση του … καταναλωτισμού .
    Παρασύρθηκα σε πολυλογία …
    Καλή Ανάσταση να έχεις , μ’ αυτούς που αγαπάς και σ’ αγαπούνε …. είμαι σίγουρη , ότι είναι πολλοί …. αλλά και πολλοί να μην είναι , είναι … διαλεχτοί .

     
  38. faros

    Απρίλιος 24 , 2008 at 13:16

    Χίλια Ευχαριστώ, καλή Ανάσταση …
    (αν και ίσως τα … πούμε και το πρωί …)

     
  39. Ανέφελη

    Απρίλιος 24 , 2008 at 22:17

    …δεν πάει πολύς καιρός που ανακάλυψα αυτό το μπλογκ, βαθιά όμως το έχω αγαπήσει. Είσαι (αν μου επιτρέπεις τον ενικό) σπάνιος άνθρωπος και να που φανερώνεται και σε αυτό το ποστ, μέσω των ανθρώπων που λες ότι σημάδεψαν τη ζωή σου.

    Με συγκίνησες, σ’ ευχαριστώ! Καλό βράδυ.

     
  40. Sotiris K.

    Απρίλιος 25 , 2008 at 00:24

    Καλά δεν είμαι και κανένας σπουδαίος για να το μνημονεύσεις(όταν στο μέλλον ξαναγράψεις κάτι παρόμοιο) αλλά κράτα από εμένα πως είσαι Όμορφος Άνθρωπος!
    (Το Ο και το Α Κεφαλαία)

    Καλή Ανάσταση!!

     
  41. silia

    Απρίλιος 25 , 2008 at 17:50

    @ Ανέφελη
    Κι εσύ , με συγκινείς με τα τόσο καλά σου λόγια , για το μπλογκ …. για μένα ….
    Σε καλοσωρίζω εδώ μέσα .
    Θα χαίρομαι να σε «βλέπω» εδώ .
    Καλή Ανάσταση .

     
  42. roula karamitrou

    Απρίλιος 26 , 2008 at 16:05

    Γιατρέ μου…άφωνη…έτσι, παινεσιάρα πάντα, Silia:)

     
  43. silia

    Απρίλιος 26 , 2008 at 16:30

    @ Sotiris K.
    Για μένα , είσαι σπουδαίος …
    Και θα το …. κρατήσω αυτό το » Όμορφος Άνθρωπος!» …. (γιατί πολύ μου άρεσε) , για την … άλλη φορά .
    Καλή Ανάσταση!! και σε σένα .

     
  44. silia

    Απρίλιος 26 , 2008 at 16:32

    @ roula karamitrou
    Ευχαριστώ πολύ-πολύ … 🙂 🙂 🙂

     
  45. silia

    Απρίλιος 26 , 2008 at 17:51

    @ Προς …. ΟΛΟΥΣ
    Δεν αντέχω … Θέλω για μια ακόμα φορά , να … παινευτώ .
    Θέλω να σας επιστήσω λίγο την προσοχή στο :
    «Τό ‘ξερα … τό ‘ξερα …. Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από σένα … Είσαι το καμάρι μου …. Όταν πέφτω να κοιμηθώ , φαντασιώνομαι πως είσαι το δικό μου παιδί …η κόρη μου …. »
    Και να σας πω , πως μου το είπε ο …. πεθερός μου , όταν πήρα το δίπλωμα οδήγησης (εντάξει … αστείο ακούγεται αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ζούσαμε στο σωτήριο έτος 1976 – Θεσσ/νίκη) …. Σημειωτέον , ότι ήταν ένας πολύ αυστηρός άνθρωπος , σωβινιστής με το ανδρικό φύλο , ευχαριστημένος με τον εαυτό του και είχε πλήρη επίγνωση ότι είχε δυο πολύ καλά παιδιά (τους γιους του) , που τους αγαπούσε και ήταν περήφανος γι αυτούς ….
    Αχ …. δεν άντεξα …. το είπα …

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: