RSS

Daily Archives: 6 Ιουνίου , 2008

Η ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ

Φτάσαν και οι δυο , αισίως στα … 55-something … Αγαπημένοι ακόμα . Μαζί από τα πρώτα νεανικά τους χρόνια .
Εκείνη , ενημερωμένη για τις δυσκολίες αυτής της ηλικίας , … «σαν έτοιμη από καιρό» , ήσυχη και με καλές σχέσεις με τον εαυτό της , το «πέρασε» , μάλλον εύκολα … Εντάξει … γκρίνιαξε λίγο παραπάνω απ’ ότι συνήθιζε , έμεινε και κάποια βράδια ξάγρυπνη , με κάποιους «δαίμονες» να φτερουγίζουν απειλητικά γύρω της , αλλά γενικά , … την «έβγαλε» καλά την κλιμακτήριο …
Εκείνος όμως ;…
Οι περισσότεροι άντρες , δεν είναι και καλά ενημερωμένοι για την «καμπή» , της 10ετίας των 50  … Είναι η εποχή του πρώτου μεγάλου … απολογισμού …. Του απολογισμού , που σπάνια τους βγαίνει θετικός … ίσως γιατί θολώνει η …»όραση»  , που απαιτείται για να διαβάσεις τα αποτελέσματά του … Ίσως γιατί πολλοί είναι ανήμποροι να κατανοήσουν την έννοια «καμπή»  (… η τεστοστερόνη , φαίνεται δεν έχει θετική χημειοταξία με την κατανόηση παρόμοιων εννοιών … ) .
Όπως και νά’χει όμως το θέμα , Αυτός , ήρθε και τσάκισε … Όχι αμέσως … σιγά σιγά . Στην αρχή το απέδωσε στον θάνατο των γονιών του και μάλιστα του πατέρα του (κάτι θεωρίες περί … συνέχισης γενεών) , ύστερα , στον φόρτο στη δουλειά (δεν είχε πια καμιά φιλοδοξία – δεν του δίναν πια αρμοδιότητες – ό,τι καριέρα ήταν να κάνει , την έκανε κλπ) Κάτι σαν να τον πείραξε και ότι τα παιδιά , έφυγαν πια από κοντά τους … Έπεσε και ένας … «υπόκωφος»  μονομερής έρωτας , που ήρθε «καπάκι» , και τον … αποδιοργάνωσε . Άρχισε σιγά σιγά να παραμελεί την εμφάνισή του , κάπνιζε περισσότερο , σταμάτησε σχεδόν να διαβάζει και να βλέπει φίλους , και όντας πάντα ένας άνθρωπος χωρίς εμφανές χόμπυ , κλείστηκε στον εαυτό του ….. Ένα πρόβλημα σωματικής υγείας , ήρθε και αποτελείωσε την εικόνα της κατάθλιψης ….
Εκείνη , στην αρχή παραξενεύτηκε , το απέδωσε στον … όψιμό του έρωτα , και έκανε και το λάθος , να … θυμώσει … Αργότερα , ανασυγκρότησε ελαφρά δυνάμεις και προσπάθησε να τον κάνει να ενδιαφερθεί για την υγεία του …. Έπεσε σε … άρνηση … Θύμωσε , τρόμαξε , αγανάκτησε , απογοητεύθηκε , άρχισε να τα βάζει με τον εαυτό της …. Όλη η γκάμα ζόρικων συναισθημάτων και λανθασμένων κινήσεων … Σ’ αυτό , αποδείχθηκε … άπειρη . Άρχισε να φεύγει από κοντά του , όλο και περισσότερο . Έμενε με τις ώρες στο εξοχικό που νοίκιαζαν τα τελευταία 4 χρόνια , στη θάλασσα , με την πρόφαση ότι «δουλεύει» , αλλά μάλλον για να λείπει από δίπλα του … η εικόνα του είχε αρχίσει να την πληγώνει κάθε μέρα και πιο πολύ . Βαριόταν την μοναξιά , δεν αγαπούσε και πολύ την θάλασσα , ψιλοφοβόταν και μόνη … Ωστόσο έφευγε … κάθε μέρα και πιο πολύ … Τα βράδια , γύριζε στο σπίτι … Δυο-τρεις τυπικές κουβέντες … Στο τέλος «κόπηκαν» κι αυτές …
Το Καλοκαίρι εκείνο , κατρακυλούσε δύσθυμο , όταν εκεί στο σπίτι της θάλασσας , απόκτησε έναν απρόσκλητο και παράξενο … μουσαφίρη . Στην αρχή … με το που ξεκλείδωνε και έμπαινε μέσα , εύρισκε γκρίζα και υπόλευκα φτερά … Πτηνό όμως , πουθενά ….»Αγριοπερίστερα ;» , αναρωτήθηκε και έδειξε τα φτερά σε έναν γείτονα … «Κουκουβάγια» … πήρε για απάντηση και πήγε να χαμογελάσει , αλλά δεν τα κατάφερε γιατί ο γείτονας φαινόταν προβληματισμένος …. «Να την … διώξετε , καλή μου … Η κουκουβάγια είναι μάντης κακών … Να μην αφήνετε ανοιχτά παράθυρα και μπαλκονόπορτες … θα βαρεθεί και θα φύγει «….
Έτσι , άρχισε ένα ιδιότυπο παιχνίδι …. Κάθε βράδυ φεύγοντας έλεγχε όλο το σπίτι και διπλοκλείδωνε όλες τις πιθανές εισόδους (τζάκι , δεν υπήρχε) , αλλά την άλλη μέρα , πάλι εύρισκε τα …. διαπιστευτήρια της παράνομης εισόδου του ….νυχτόβιου πτηνού .
Και κάποτε , αποφάσισε να μείνει όλη τη νύχτα για να καταλάβει από που μπαίνει η κουκουβάγια … Ίσως δεν ήταν όμως , μόνο η περιέργεια … ‘Επαιξε ρόλο κι εκείνο το …. «Παράτα με … άσε με μόνο» σαν απάντηση στην παράκλησή της : «Πάμε σε κάποιο γιατρό … δεν καταλαβαίνεις ότι είσαι άρρωστος ;» ….
Το πήρε απόφαση . Θα έμενε όλο το βράδυ στο σπίτι της θάλασσας . … Το βρήκε περιττό (πια) να του το εξηγήσει ….
Εκείνο το βράδυ έμεινε αρκετή ώρα στην βεράντα … Ανάμεσα στους άλλους νυχτερινούς μικροθορύβους της εξοχής , ξεχώρισε αμέσως τους ήχους της παρουσίας της … Ήταν κάπου εκεί γύρω … Τό έννοιωθε … Το οσφραινόταν στον βραδινό αέρα … Κάποτε , έκλεισε όλες τις πόρτες και ξάπλωσε μέσα σε μια , σχεδόν αφόρητη ζέστη . Απέναντί της πέρα από την τραβηγμένη κουρτίνα της κλειστής μπαλκονόπορτας , μια χαμογελαστή πανσέληνος , προσπαθούσε να την … «ταξιδέψει» …. Θυμήθηκε , … κάποτε κοιτάζαν μαζί την πανσέληνο … της είχε πει πως όπου και να βρεθούν στο μέλλον , αν χαθούν , να περιμενουν την πανσέληνο … να την κοιτάξουν και θα διασταυρωθούν επάνω της τα βλέμματά τους … Ύστερα ήρθαν τα παιδιά , … καριέρες , … πάντα μαζί μαζί … και τώρα μόνη … Μόνη περίμενε να δει πως μια κουκουβάγια μπαίνει σε ένα κλειδωμένο σπίτι …. Και γιατί τάχα μπαίνει ;… Τί κακά μαντάτα , κομίζει ; …. Τί γυρεύει μόνη της εκεί , στο σπίτι της θάλασσας ; … Γιατί έρχεται η κουκουβάγια ; … Τί θέλει να της πει ;… Γιατί δεν έρχεται απόψε ;… Και … ξαφνικά … η κουκουβάγια ήταν δίπλα της .
Δεν την είδε … την έννοιωσε … σαν να … την άκουσε :
– Φύγε ….
 
…………………………………………………………….
Έφυγε αλλόφρων , μέσα στην νύχτα …. Σε λίγο θα ξημέρωνε .
Τον βρήκε στο τραπέζι της κουζίνας , με το εξάσφαιρο (κληρονομιά από τον πατέρα του) μέσα στο στόμα  …. Το τράβηξε απαλά για να μπορέσει να της μιλήσει και ;
– Γύρισες ;…. Κάνε ό,τι καταλαβαίνεις … Θα κάνω , ό,τι μου πεις … φτάνει που γύρισες ….
……………………………………………………………
Το σπίτι στην θάλασσα , το ξενοίκιασε λίγο καιρό μετά .
***************************************************************
Αυτό το κείμενο , αφιερώνεται στον καλό φίλο Μούργο της Λάσπης …. Έτσι … επειδή πάντα , πληρώνω τα … χρέη μου .