RSS

Η … ΡΙΠΗ

04 Ιολ.

Ήταν μια γυναίκα , που έμοιαζε να τα είχε όλα . Εντάξει … δεν ήταν και στην πρώτη της νιότη , αλλά ήταν καλοδιατηρημένη , ελκυστική , ευχάριστη , όμορφη , με την οικονομική της αυτοδυναμία και άνεση , με λαμπρή καριέρα , άτομο αναγνωρίσιμο κοινωνικά , με καλούς φίλους , χωρίς εμφανείς τουλάχιστον εχθρούς …. Με έναν (απ’ αυτούς που λένε «καλό») γάμο και μεγάλα και καλά αποκαταστημένα παιδιά  …

Της έλειπε όμως ο … έρωτας …. Για να λέμε και την πάσα αλήθεια , δεν ήταν η … πρώτη της νιότη , που είχε περάσει … Είχε περάσει και η … δεύτερη … Είχε καβαντζάρει αρκετά τα 50 , όταν … αποφάσισε πως … της έλειπε ο έρωτας …

Ο σύζυγος , μεγάλος , εφησυχασμένος απο το γεγονός ότι της είχε προσφέρει πολλά , ψιλοαδιάφορος … Σχετικά ανήμπορος , με … εμφανείς φθορές και … ανεπάρκειες , βούλιαζε μέσα σε μια … κλασσικούρα , του είδους : «Ε , ό,τι ήταν να κάνουμε το έχουμε κάνει … Τώρα πια , είμαστε για …άλλα» . Αυτή , δεν συμφωνούσε , αλλά σιωπηρά … Δεν τον «πρέσσαρε» , ούτε τον πίεζε , αλλά της είχε καρφωθεί πως της έλειπε ο έρωτας … Το σεξ .

Της ήρθε «λουκούμι» που λένε ο Χ….  Χαριτωμένος , εχέμυθος (ήδη παντρεμμένος) , με το μυαλό του στο σεξ , μικροκαμωμένος και νευρώδης , και … πάνω απ’ όλα … νέος . Όχι κανένας πιτσιρικάς … (δεν την άντεχε την ξεφτίλα) , αλλά νέος , … μόλις λίγο πριν από τα 40 . Καμία σχέση με τον περίγυρό της  , τον φιλικό , τον επαγγελματικό (άλλος ένας βαθμός ασφάλειας) … Φτωχαδάκι … Μικροεπαγγελματίας . Νοικιάσαν γκαρσονιέρα μετά από επίμονη της άρνηση να βρίσκονται στις ερημιές , μέσα στο αυτοκίνητο …. Δηλαδή , αυτή την νοίκιασε , αλλά με το που έληξε ο πρώτος μήνας , αυτός επέμεινε να πληρώνει το μισό ενοίκιο . (Κύριος οίδε , πού θα εύρισκε τα χρήματα… ) . Της άρεσε αυτό (ξέφευγε λίγο από την έννοια του ζιγκολό) … την εξιτάριζε ακόμα περισσότερο …

– Νοιώθω ερωτευμένος μαζί σου …

… της είπε κάποτε ακουμπώντας το πρόσωπό του πάνω στο μπράτσο της .

– Μόνο σεξ …

… του απάντησε , προσπαθώντας να μην τον κοιτάζει .

Αυτός , εκείνο το βράδυ , της έκανε ένα … θυμωμένο έρωτα … Καιρό μετά , προσπαθούσε να θυμηθεί , να ξεχωρίσει , να καταλάβει γιατί εκείνο  το σεξ , τότε , το είχε χαρακτηρίσει «θυμωμένο» … Αργότερα , βαρέθηκε να το σκέφτεται , δεν έβγαζε και νόημα και τα παράτησε .

 «Ως πού θα πάει αυτό ;» … αναρωτιόταν καμιά φορά …. «Ώσπου να γεράσω …» , απαντούσε με ένα είδος αυτοσαρκασμού και κοιταζόταν φιλάρεσκα στον καθρέφτη . Ποτέ δεν έλεγε «Ώσπου να με βαρεθεί» …. Ούτε που της πέρναγε από το μυαλό .

—————————————————————

Περάσανε κοντά δυο χρόνια … και συνεχίζανε να βρίσκονται , στο ίδιο ακατανόητο κλίμα ξερού και «απογυμνωμένου» από υπόλοιπα στολίδια του … έρωτα …. Άρχισαν και σιγά-σιγά , να … αραιώνουν …. Μάλλον είχε αρχίσει να … γερνάει … Ξαναχαμογέλασε στον καθρέφτη της με ένα κουρασμένο , αλλά πάντα αυτάρεσκο , χαμόγελο .

—————————————————————

Καλοκαίρι … Προχωρημένο μεσημέρι … Ζέστη αφόρητη . Είχε αργήσει στην αγορά , πιάστηκε και με κάτι φίλους της . Πήρε ταξί για να γυρίσει στο σπίτι . Έδωσε την διεύθυνση και χαζεψε αφηρημένα από το παράθυρο ….

Και τότε τον … είδε (το ταξί , περνούσε μέσα από την γειτονιά του) . Φορούσε ένα λευκό , καλοσιδερωμένο Τ-shirt , και κρατώντας χαλαρά από την μέση την … γυναίκα του , μια μικροκαμωμένη άχρωμη ξανθούλα , χαζεύαν τις βιτρίνες …. Το ταξί έκοψε ταχύτητα , γιατί η κίνηση εκεί κάπου , μεγάλωνε … Είχε την ευκαιρία , να τον κοιτάξει με την ησυχία της …. Της φάνηκε πολύ όμορφος … Είχε και την φράντζα σηκωμένη , κάτι που συχνά το έκανε με τα δάχτυλά της , κι εκείνος την κατέβαζε τάχα θυμωμένα …. Και πάντα , μετά απ’ αυτό , της έκανε έρωτα ή της ξανάκανε …. «για … τιμωρία» της έλεγε …

Τήν κοίταξε κι αυτός … Στην αρχή αφηρημένα , αλλά το συνειδητοποίησε γρήγορα και της έρριξε ένα φευγαλέο χαμόγελο , κουνώντας ελαφρά το χέρι σε χαιρετισμό . Η … ξανθούλα , τον κοίταξε απορημένα την τελευταία στιγμή , κι αυτός παίρνοντας το πρόσωπό της στα δυο του χέρια , την φίλησε τρυφερά στη μύτη … Γελάσανε κι οι δυό .

Ο ταξιτζής , βρήκε απότομα , κενό και γκάζωσε προς τα εμπρός ….

——————————————————-

Τότε , ήταν που δέχθηκε την … ριπή . Μιά ριπή από έκτακτες καρδιοσυστολές , «γάζωσε» το στήθος της . Η καρδιά της άρχισε να πεταρίζει , να χτυπά ακανόνιστα , ένα τρελλό σόλο ντραμς σε άγρια χεβυμεταλλάδικη συναυλία … Ήθελε να τον ξαναδεί … Η ταχυκαρδία , της ξέσκιζε το στέρνο , της έκοβε την ανάσα και ένας σχεδόν φυσικός πόνος , άρχισε να ανεβαίνει προς τον λαιμό …. Άγγιξε με το χέρι της τον ώμο του ταξιτζή . Ήθελε να του πει , να κάνει τον γύρο του τετραγώνου και να ξαναπεράσει από το ίδιο μέρος … Αλλά το μόνο που κατάφερε να ψελλίσει ήταν :

– Στο Νοσοκομείο σας παρακαλώ … Δεν αισθάνομαι και τόσο καλά …

——————————————————

Μια ώρα περίπου μετά , ο Α. ο καρδιολόγος , οικογενειακός φίλος και παλιός συμμαθητής της από το Λύκειο , διπλώνοντας και βάζοντας σε έναν φάκελλο τα καρδιογραφήματα και τις υπόλοιπες εξετάσεις της , της έσκασε ένα φιλί στο μάγουλο :

– Δεν έχεις τίποτα …. Κουράστηκες , είναι και η ζέστη … Κάτι θα είδες εσύ .. Τί ; καμιά τσάντα ; … τίποτα γόβες Manolo Blahnik ;… τόσο πολύ σου άρεσαν ; Να ξεκουράζεσαι και να κόψεις το … αχαλίνωτο σεξ με τον Τ. θα μας τον ξεκάνεις τον φίλο μας … Γεράσαμε βρε … Τώρα , τσάϊ και … συμπάθεια . ‘Ελα , έλα χαμογέλασέ μου … πλάκα σου κάνω . Δεν έχεις τίποτα απολύτως , ωραία μου  … Θα τηλεφωνήσω στον Τ. να έρθει να σε πάρει … Εντάξει … δεν θα τον τρομάξω . Θα πω , πως πέρασες για τσεκ-απ ….. Πως … ερωτεύθηκες , και πέρασες να με ρωτήσεις , αν … θεραπεύεται … έλα , σκούπισε τα δάκρυα σου … Γίνεσαι επικίνδυνα όμορφη , όταν δακρύζεις .

——————————————————

Αργά το απόγευμα …. ξεφεύγοντας λιγάκι από την αυστηρή επιτήρηση του ανήσυχου συζύγου , κάθησε στον υπολογιστή και πληκτρολόγησε του Χ. ένα e-mail , όπου του εξηγούσε γιατί δεν θα τον ξανάβλεπε … Δεν μπορούσε να του το πεί κατά πρόσωπο . Δείλιαζε … Ήταν πια μια δειλή ερωτευμένη γυναίκα … Δεν χρειαζόταν πια το σκέτο , απογυμνωμένο από αισθήματα και δεσμεύσεις σεξ . Της φαινόταν ήδη ανούσιο και ανόητα επικίνδυνο . Μπορούσε να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής της , έχοντας στην αγκαλιά της , τον έρωτά της . Όχι το αντικείμενο του έρωτά της , αλλά τον ίδιο τον έρωτα … Ήταν μια … τυχερή γυναίκα … Κάπου εκεί , προς το … τέλος , της είχε προσφερθεί , το θείο δώρο . Ο έρωτας … Πόσες γυναίκες είναι τόσο τυχερές , για να τους συμβεί αυτό ;… Λίγες … Θα ζούσε αγκαλιά με τον έρωτα της …

Δάκρυσε .

——————————————————————————————————-

Ο Χ. δεν την ενόχλησε ποτέ … Δεν ρώτησε ποτέ το γιατί … Είναι μια … ιστορία , που θα σας την πω , μιαν άλλη φορά .

================================================================

================================================================

 Αυτό το κείμενο , είναι ό,τι πιο ερωτικό , έχω γράψει μέχρι τώρα …. Θα ήθελα να το αφιερώσω  σε μια ερωτευμένη γυναίκα …. Πραγματικά ερωτευμένη ….. Με «ριπές»  στο στήθος , με «κόψιμο της ανάσας ώρες – ώρες , με πόνο πίσω από το στέρνο (και όχι μόνο) που δεν δείχνει τίποτα στο ΗΚΓ (καρδιογράφημα) , με … δάκρυα , σαν αυτά που σου ξεφεύγουν άθελά σου , όταν θαρρείς ότι … ανακαλύπτεις τον κόσμο . Ψάχνω , για να της κάνω την αφιέρωση . Θα … ψάξετε μαζί μου ; 

 

Ετικέτες: , , , , , ,

94 responses to “Η … ΡΙΠΗ

  1. stixakias

    Ιουλίου 4 , 2008 at 09:48

    θα …ψάξουμε, γιατί όχι;

    Αν και…μάλλον την έχουμε ήδη βρει, έτσι δεν είναι;

     
  2. Nina C

    Ιουλίου 4 , 2008 at 10:04

    Εγώ ξέρω δύο.
    Και για τις δύο, λοιπόν.

    Ναι;

     
  3. itelli

    Ιουλίου 4 , 2008 at 10:19

    Ναι, αμε. Άμα ξεπεράσω το σοκ ότι η μάνα μου έχει «πάει» κ σε χεβυμεταλλάδικη συναυλία…

     
  4. tdjm

    Ιουλίου 4 , 2008 at 11:09

    Δεν ξέρω!!!
    Δεν μου άρεσε η ιστορία!!!!

    Κάποια στιγμή ,πρέπει από κάποια πράγματα να μάθουμε απλά και χωρίς πολύ παίδεμα και σκέψη να παραιτούμαστε!!
    Να αποδεχόμαστε ότι όλα μπορούν να συμβούν , μόνο που όταν δεν συμβαίνουν στην κατάλληλη ώρα δεν έχουν και αξία.

     
  5. Lardigos

    Ιουλίου 4 , 2008 at 11:40

    Ψάχνουμε-ψάχνουμε, αλλά πρόλαβε και τη ….βρήκε ο έρωτας!

    Ομόρφυνε πολύ αυτό το καλοκαίρι, σας λέω…

     
  6. vinumbonum

    Ιουλίου 4 , 2008 at 11:48

    Μια καταθεση απο αυτες που δημιουργουν εντονες, και δυνατες εικονες στο μυαλο.

    Δυο φωτογραφιες και ενα σκιτσο, απο αυτα που ξεσηκωνουν αβασταχτες επιθυμιες.

    Γκοσποντα;

     
  7. Vany

    Ιουλίου 4 , 2008 at 12:31

    Αν βρεις τον έρωτα άρπαξέ τον.Η ηλικία δεν παίζει ρόλο,να μη σου πω ότι δεν παίζει ούτε ο γάμος ρόλο.
    Το μόνο που φοβάμαι είναι μήπως ερωτευτώ 😉

     
  8. stalagmatia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 13:21

    Νομίζω μέσα μας είναι αυτό που ψάχνουμε… αρκεί να το αφήσουμε να εκδηλωθεί.
    Πολύ ωραίο κείμενο! 🙂

     
  9. olvios

    Ιουλίου 4 , 2008 at 13:39

    Μεγαλώσαμε με κανόνες , κοινωνικές συμβάσεις, πρέπει, αναγκαιότητες, που θεωρήσαμε αυτονόητες προϋποθέσεις για μια _ _ λαμπρή καριέρα , άτομο αναγνωρίσιμο κοινωνικά , με καλούς φίλους , χωρίς εμφανείς τουλάχιστον εχθρούς …. Με έναν (απ’ αυτούς που λένε «καλό») γάμο και μεγάλα και καλά αποκαταστημένα παιδιά … _ _ τους διορθώσαμε και λίγο για να είναι επίκαιροι .
    Αφήσαμε πολλές παραμέτρους εκτός υπολογισμού,
    Ότι δεν ταίριαζε στο θρησκευτικό μας συναίσθημα, ότι δεν ήταν σε αρμονία με τις παραδόσεις (!!), ότι εμποδίζει την κοινωνική αποδοχή και καταξίωση, ότι είναι έξω από το κοινό αίσθημα. …….. και πάνω από όλα ότι υποσκάπτει τον υλισμό μας και την Άγια ιδιοκτησία.
    Είναι όμως υπολογισμοί ^ χωρίς τον Καπετάνιο ^ γιατί ο Καπετάνιος (όπως φανερώνουν πολλές έρευνες ) μερικές φορές (τις περισσότερες φορές αν υπολογίσουμε και αυτούς που δεν γουστάρουν να εξομολογηθούν σε μια στατιστική σελίδα) κάνει του ^ Κεφαλιού του ^ και έτσι σώζετε και το Καράβι της ψυχής .
    Καλό ταξίδι Καπετάνισσα,
    Κάνε μια χάρη και σε μένα
    Στο Καράβι σου ότι δικαιολογείς στον εαυτό σου να είναι δικαίωμα για τους υπόλοιπους

     
  10. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Ιουλίου 4 , 2008 at 15:50

    Χρόνια τώρα, καμιά ριπή δεν γαζώνει το στήθος μου, και αν κάπου κάπου, νοιώθω να μου κόβετε η ανάσα, η κάποιον πόνο στο στέρνο, τρέχω στο νοσοκομείο, και όταν το καρδιογράφημα δεν δείχνει τίποτα, γυρίζω στο σπίτι, νοιώθοντας ότι είμαι μια φοβητσιάρα ηλίθια.

    Μην ψάχνεται εδώ. Δεν είμαι εγώ αυτή που αναζητάτε.
    Αν ήμουν όμως…
    Δεν θα τιμωρούσα έτσι τον εαυτό μου.
    Δεν θα έφευγα ακριβώς τη στιγμή της συνειδητοποίησης.
    Θα έμενα να το ζήσω, και όπου πάει.

    Τη βρίσκω δειλή τη φίλη που αναζητάμε, και…πολύ πολύ δυστυχισμένη. Η τύχη της χαρίστηκε, (θαρρείς και κάθε μέρα συμβαίνουν αυτά) και αυτή σκεπτόμενη τα…Πρέπει, θυσίασε τα θέλω της.

    Αξια της μοίρας της είναι λοιπόν.

     
  11. nik-athenian

    Ιουλίου 4 , 2008 at 18:44

    Και είχα το προηγούμενο Σάββατο, μέσα στο σούπερ μάρκετ, ένα προκάρδιο συνοδευόμενο με εφίδρωση που όμως αποδείχτηκε εκ των υστέρων πως δεν ήτα έμφραγμα.
    Λες να….;;

     
  12. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 20:26

    @ stixakias
    Έτσι μπράβο , μπλογκοσυνάδελφε … Πάντα πρόθυμος να βοηθήσεις καταστάσεις …
    Και … ναι … ίσως να την βρήκαμε , αλλά ας ψάξουμε και για … άλλες …. Όσες μπορούμε .
    Οι αληθινά ερωτευμένες γυναίκες , είναι πολύτιμο είδος , εν ανεπαρκεία ….
    Είναι , θησαυρός … Και χαρά στον , που τις γνωρίζει .

     
  13. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 20:28

    @ Nina C
    Ναι .
    —————————
    Υ.Γ. Εκτός που με …. εμπνέεις , με κάνεις και δακρύζω κιόλας .

     
  14. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 20:50

    @ itelli
    Η «μάνα» σου , αγόρι μου , έχει κάνει πολλά … ακραία πράγματα στην ζωή της . Είναι μια εμπειρία , να ταξιδεύεις πάνω στις μνήμες και τις περιγραφές της …. Κι όταν λέμε «ακραία» , δεν εννοούμε απαραίτητα , άσχημα πράγματα … Αλλά … οπωσδήποτε … «τραβηγμένα» … Πράγματα , εκτός κλίματος , εκτός εποχής , εκτός ορίων (καμιά φορά) . Κι όταν λέμε «εκτός ορίων» , εννοώ , τα όρια που βάζουν οι «φτωχοί» , οι χωρίς φαντασία , οι μικρόκαρδοι , …. οι ανέραστοι άνθρωποι .
    ————————————-
    Παρασύρθηκα πάλι …
    Επί του θέματος που … άνοιξες :
    Έχω πάει και παρακολουθήσει (από την αρχή μέχρι το τέλος) την τελευταία Συναυλία των AC/DC , στο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου , τον Δεκέμβρη του 2000 , με τον μικρό μου τον γιο …
    Για να πιάσεις μια ιδέα περί … τρέλλας , σου λέω απλά , ότι εκείνη την χρονιά , προετοιμαζόταν … (τρόπος του λέγειν) για Πανελλήνιες (Γ’ Λυκείου) .
    Πάντως , περάσαμε θαύμα … Εγώ , με ηρεμιστικά ήμουν … αλλά αυτό είναι … άλλο θέμα .

     
  15. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 21:03

    @ tdjm
    Για τον … έρωτα , δεν υπάρχει κατάλληλη ώρα … Δεν τον παραγγέλνουμε και άν το … ντιλίβερυ αργήσει … δεν τον παραλαμβάνουμε και βροντάμε την πόρτα στα μούτρα του ντιλιβερά …
    Για το σεξ … ίσως .
    Για τον έρωτα όμως , όχι .
    Όποιος παραιτείται από τον έρωτα , έχει πεθάνει ….
    Και δεν το ξέρει .
    ——————————–
    Η ιστορία , μπορεί (λέω εγώ με το δικό μου μυαλό) , να μην σου άρεσε , γιατί είναι πικρή …. Και είναι πικρή , γιατί ο μεν έρωτας είναι η χαρά και η γλύκα της ζωής , αλλά όταν … «αργεί» … (όταν έρχεται αργά) αφήνει μια πικράδα .
    Κατάλαβες ;…
    Όχι , αποκλείεται να «καταλάβεις» , γιατί είσαι ακόμα νέα …
    Σου εύχομαι να έχεις πολλά – πολλά ακόμη χρόνια να διανύσεις , μέχρι να μπορείς να καταλαβαίνεις την … πικράδα του … τελευταίου έρωτα .

     
  16. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 21:09

    @ Lardigos
    Δε βαριέσαι … Κι ο έρωτας κολλητός μας , είναι …
    Φαίνεται , έψαχνε κι αυτός .
    ——————————-
    Ποιος … «ομόρφυνε» ; Αυτή , που την … τσάκωσε ο έρωτας ; … Αυτή πάντα όμορφη ήταν … (Όμορφοι άνθρωποι … όμορφα θύματα του έρωτα γίνονται) .
    Ή θες να πείς , πως με τον έρωτα της , ομόρφυνε το Καλοκαίρι μας ;…
    Ό, τι και να έγινε … για ομορφιές , μιλάμε … Κι αυτό , είναι καλό .

     
  17. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 21:22

    @ vinumbonum
    … Οπτικός τύπος είστε λοιπόν … νεόκοπε , λατίνε (από το λατινικό nick) φλερταριστή μου ; (τί λέξη είπα Χριστέ μου ;… θα με φτύσει ο Μπαμπινιώτης) .
    Και … ξέρετε … Εσείς είστε … «αγοράκι» (έστω κι αν ηλικιακά απέχετε αρκετά από τον όρο «αγοράκι» ) … κι εγώ , είμαι … «κοριτσάκι» (κι εγώ απέχω ηλικιακά του όρου) …. Και το λέω αυτό , γιατί «Γκοσποντα» , σημαίνει … «κύριος» …
    Το «κυρία» προφέρεται «γκο(α)σπο(α)ζά» … Τα «ο» , προφέρονται , κάτι ανάμεσα σε «ο» και «α» … Και στο τέλος , όχι «ντα» , αλλά «ζα»…
    Για … δοκιμάστε … Έτσι μπράβο .
    Δεν έχω καθόλου χρόνο για ιδιαίτερα μαθήματα Ρωσικής γλώσσας , αλλά για σας … τσιμέντο να γίνει …
    (πού θα ξαναβρώ ξανά εγώ , άντρα να με … φλερτάρει ;…. )

     
  18. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 21:30

    @ Vany
    Καλως ήρθες .
    Υπάρχουν οι άνθρωποι , που ζουν , μόνο για τον έρωτα , και οι άνθρωποι , που ζουν , για όλα τα άλλα …
    Δεν κριτικάρω κανέναν …
    Πάντως εσύ , μοιάζεις να ανήκεις , στους πρώτους ….
    Θέλει πολύ … «γερό στομάχι» , αυτό … Πρόσεξε .

     
  19. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 21:33

    @ stalagmatia
    Καλώς ήρθες και σ’ εχαριστώ για την καλή σου κρίση , στο γραπτό μου .
    Μέσα μας … ναι .

     
  20. Lardigos 2

    Ιουλίου 4 , 2008 at 21:34

    Αυτή πάντα όμορφη ήταν, ναι, δεν αμφέβαλα στιγμή! Για το καλοκαίρι μας μιλούσα, που γλυκαίνει, έρωτα τον έρωτα, καρδιά την καρδιά, σώμα το σώμα, μέρα τη μέρα.
    Γιατί είμαι σίγουρος, ο έρωτας είναι το καθαρότερο πρίσμα από όπου η ομορφιά διαθλάται στον κόσμο…

     
  21. silia

    Ιουλίου 4 , 2008 at 23:49

    @ olvios
    – Καλό ταξίδι Καπετάνισσα
    – Σ’ ευχαριστώ … Ναύτη … Και πού είσαι ;… Ανανέωσε το ναυτικό σου φυλλάδιο και … ξαναμπές στη θάλασσα . Γιατί οι «στεριές» , δεν είναι για τους ναύτες …
    ——————————————-
    «…Κάνε μια χάρη και σε μένα
    Στο Καράβι σου ότι δικαιολογείς στον εαυτό σου να είναι δικαίωμα για τους υπόλοιπους…»
    ***************
    Χα !… Γνήσιο αρσενικό ο … Ευδαίμων Ναύτης ….

    Άκου τί έχω να σου πω :
    Το να είσαι «καπετάνιος» είναι ζόρικη υπόθεση ….
    Η «δημοκρατία» μέσα στο καράβι , δεν είναι πάντα για το καλό του ταξιδιού ….
    Και … αν σου ακούγομαι σκληρή , έχω να σου πω , πως αυτό είναι που εμένα μου …. ρημάζει στις ριπές το στήθος … που μου κόβει την ανάσα και μου έχει δεμένα χρόνια τώρα τα καράβια στην στεριά … Και οι … Ιφιγένειες … τελειώσαν …
    Η … Καπετάνισσα (πόσο μου άρεσε αυτό … μόνο να ξέρεις … ) , δεν έχει την «καρδιά» να δώσει ίσα δικαιώματα στο πλήρωμα και στους ταξιδιώτες …. Κι αυτό είναι που με πονά …
    Ακούς Ναύτη μου ;….

     
  22. itelli 2

    Ιουλίου 5 , 2008 at 01:39

    Α ρε μάνα… Γι’αυτό σε πάω.

     
  23. vinumbonum 2

    Ιουλίου 5 , 2008 at 01:55

    Και οπικος,και με κινηματογραφικη φαντασια,καλο μου φλερτη.
    (Το,φλερτη.Μπαμπινιωτης. )
    Το νεαρον της ηλικιας σας το αποδεικνυει η δροσια των γραπτων σας.
    Ανατολικα και βορεια της Κριμαιας,η λεξη προφερεται,Γκασμπαντα,με τον τονο στο τριτο αλφα.
    (Ψιθυριστα )
    Απο σιγουρη πηγη,αλλα μην βγει παραεξω.

    Αν παλι λανθανει η πηγη…..

    Γκασπαντιν σημαινει κυριος.

    Εις την Πολωνεζικην,κυρια ισον γκοσποντινι.
    κυριος ισον γκοσποντας

    Εις την πρωην Γιουγκοσλαβια ,
    κυρια ισον γκοσποτζα
    κυριος ισον γκοσποντιν.

    Η μεγαλοψυχια σας με σκλαβωσε,και ειπα να ανταποδωσω.

    Η παρενθεση δεν με αρεσε καθολου.
    Μηπως αυτο σημαινει οτι το φλερτ μας αποτελει ηδη παρελθον
    Φωτιστε με.Μην με αφηνετε στο σκοτος.

    Α…και στο καραβι υπαρχει μια δημοκρατια μονο.
    Αυτη του καπετανιου.
    Αλλιως βουλιαζει.

     
  24. silia

    Ιουλίου 5 , 2008 at 10:43

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;
    Τα «θέλω» της , υποτίθεται πως ήταν … το σεξ … Αυτό το «θέλω» , είναι σαν … κονσέρβα ένα πράμμα … Έχει ημερομηνία λήξης .
    Αυτό που δεν ήθελε , ή δεν συνειδητοποιούσε ότι θέλει , ήταν το να … ερωτευθεί …. Κι όταν το συνειδητοποίησε , τρόμαξε και απελπίστηκε και «μετέφρασε» το συναίσθημα σε … πόνο … γιατί ο Έρωτας , δυστυχώς , όσο και να τον εξιδανικεύουμε , δεν είναι μόνο οι συμβάσεις και τα «πρέπει» , που μας εμποδίζουν να τον βιώσουμε …. αλλά είναι μια άλλη πανανθρώπινη μεγάλη Αρχή , που μας εμποδίζει (ενίοτε) να «ταξιδέψουμε» μέσα του …:
    «Ο Έρωτας , για να … διαγράψει πορεία , χρειάζεται … ΔΥΟ ερωτευμένους ανθρώπους» ….
    Εκεί είναι τα … ζόρια .
    Το να βιώσεις το σεξ … είναι τόσο εύκολο (στην εποχή της αφθονίας , μάλιστα που ζούμε) , που χάνει μεγάλο μέρος της … γκλαμουριάς του …
    Δεν υποτιμώ το σεξ …. μεγάλη ιστορία … σπουδαίο ταξίδι …
    Αλλά εδώ , μιλάμε για … Έρωτα .
    Τα φιλιά μου .

     
  25. silia

    Ιουλίου 5 , 2008 at 11:15

    @ nik-athenian
    Kοίτα , nik , … μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα … Το προκάρδιο , μέσα στο σούπερ μαρκετ , είναι συχνό φαινόμενο , τώρα τελευταία , και προέρχεται από την … αύξηση των τιμών , στα είδη πρώτης ανάγκης (προφυλακτικά , λιπαντικά , στριγκς (… ) , ευτελή μπέϊμπυ ντολλς , και κινέζικοι δονητές με μπαταρία , που εκρήγνυνται) …
    ——————————-
    Σοβαρά τώρα :
    Με ρωτας : «Λες να….;; » …
    Τί να σου πω ;… Για να σου δώσω μια απάντηση , πρέπει να γνωρίζω κάτι από το μπάκγκράουντ σου … παρελθόν , γούστα , αδυναμίες , προτιμήσεις , εμπειρίες , δομή χαρακτήρα και … ηλικία … ύψος , χρώμα ματιών , γράμμωση κοιλιακών …
    Είπα την λέξη «Σοβαρά» ; …
    Άστο καλύτερα …

     
  26. faros

    Ιουλίου 5 , 2008 at 11:20

    Καλημέρα σας .
    Επειδή κάνω διακοπές στην μαγευτική Σαμοθράκη, θα είμαι ¨καλός¨.

    1. Ως λογοτεχνικό κείμενο, αφηγηματικό, αγαπησιάρικο (κάτι σαν … Άρλεκιν), θα έλεγα τέλειο!
    2. Ως Ιστορία όμως, απλά, θα σας υπενθυμίσω την εντολή «ου μοιχεύσεις», γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι απευθύνομαι σε πολύ «προοδευτικούς» ανθρώπους …
    Μία τελευταία εκδοχή … ελπίζω να μην μάθει τίποτα ο ταλαίπωρος σύζυγος γιατί τότε θα πάψει να ζει ! … αν και δεν μου φαίνεται να δίνει δεκάρα, η «ηρωίδα» μας …

     
  27. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Ιουλίου 5 , 2008 at 12:19

    ΞΕΡΩ τι είναι ο έρωτας Σίλια μου όμορφη.
    Με έχει μετατρέψει σε ευτυχισμένο απαλόχρωμο πούπουλο, άλλοτε σε… πυρκαγιά με ασύλληπτες αποχρώσεις, και άλλες …με έντυσε με του πόνου και της καταστροφής το μαύρο.
    Αυτό λέω! Όταν ο «εραστής» της είπε οτι νομίζει οτι είναι ερωτευμένος, εκείνη του έβαλε… Πάγο.
    Όταν λοιπόν συνειδητοποίησε οτι είναι και εκείνη ερωτευμένη , το πιο φυσικό δεν ήταν να του το πει; να το συζητήσουν; και μαζι να αποφασίσουν για το μέλλον αυτού του έρωτα; με ποιο δικαίωμα αποφάσισε μόνη της; περίμενε να τρέξει αυτός ξοπίσω της να την ικετέψει; και γιατί να το κάνει αφού του είχε δηλώσει πολλές φορές πως για εκείνη αυτός ήταν μόνο σεξ; φαντάστηκε ίσως ότι βρήκε… Καλύτερο επιβήτορα.
    Το έκανε γιατί τρομοκρατήθηκε, γιατί σκέφτηκε της συνέπειες που θα είχε αυτή η ανατροπή στην βολεμένη της ζωή.
    Ε…Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα, επιλέγουμε με τι θέλουμε να ζήσουμε.
    Για να επιλέξουμε τον έρωτα ( αν είναι έρωτας και …όχι μπαρπούτσαλα) χρειάζονται…. πολλά κιλά @…δια, αλλιώς… Καθόμαστε στην «ταχτοποιημένη» μας ζωούλα, και… Οι μέρες περνάνε, η ζωή φεύγει …Και μένουμε να αναρωτιόμαστε …Εγώ… Τι έκανα στη ζωή μου για ΜΕΝΑ;
    Το σεξ από μόνο του εγώ πάλι δεν το καταλαβαίνω. Χίλια χρόνια να μείνω αγ…τη, αν δεν νοιώσω έρωτα δεν μπορώ να το κάνω. ( άλλη μια μαλακία μου αυτό).
    Ο Φάρος από την άλλη λέει, “ου μοιχεύσεις” Εγώ έχω να πω… Ο αναμάρτητος…………
    Και…Ποτέ μη λες ποτέ Φάρε μου, γιατί… αυτά που…»κοροϊδεύεις, ίσως κάποτε έρθει η ώρα να τα λουστείς! Τα παν κι άλλοι… Και… έκτοτε το βούλωσαν!!

    Σε φιλώ.

     
  28. silia

    Ιουλίου 5 , 2008 at 15:06

    @ Lardigos 2
    Αχ , Lardigos , … προσοχή και είναι πολύ καυτό το φετεινό καλοκαίρι …
    Ακόμα λίγη τέτοια ποίηση , και θα γεμίσουν οι … Εντατικές από ασθενείς (άντρες – γυναίκες) , που θα παρουσιάζουν την ίδια … μυστηριώδη κλινική εικόνα … «δίκην εμφράγματος» … που όμως ΔΕΝ είναι έμφραγμα …
    Κάτι σαν αυτό , που έπαθε ο φίλος nik-athenian στο … большой-рынок (σούπερ-μαρκετ , σε ελεύθερη μετάφραση) …
    Ορίστε , ήδη εγώ , δεν είμαι και πολύ καλά .. Το μυαλό μου στον … λατίνο και μαθητευόμενο σλαβόφωνο , φλερταριστή μου , κύριο vinumbonum …. Γιατί ;… Πώς νομίζετε , γεμίζουν οι … Εντατικές ;

     
  29. ο θειος Ισιδωρος

    Ιουλίου 5 , 2008 at 16:45

    Σαν δε ντρεπεστε …μεγαλες γυναικες .

     
  30. silia

    Ιουλίου 5 , 2008 at 19:57

    @ itelli 2
    Κι εγώ σε «πάω» χαρά μου …
    Μόνο πρόσεξε …. Να διαβάζεις , να τρως , να μην πίνεις «ξύδια» , και να μην … εξελιχθείς σε …. Αρχιεπίσκοπο .

     
  31. silia

    Ιουλίου 5 , 2008 at 20:22

    @ vinumbonum 2
    госложа = κυρία
    гослодин = κύριος
    Αυτό το γραμματάκι στην πρώτη λέξη , που μοιάζει σαν … αράχνη ένα πράμμα , δηλ. το «ж» , διαβάζεται «Ζ» και μάλιστα … παχύ … (για … Ρώσικα , μιλάμε)
    —————————–
    Τέλος πάντων … ας το σταματήσουμε εδώ , γιατί … ξέρετε … δεν μου αρέσει αυτό το … νέο είδος φλερτ … Πολύ …. sixties … και .. «όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο» , μου θυμίζει … Προτιμώ το … παλιό (φλερτ) … αυτό που … ανταλλάσσαμε «εξυπναδούλες» και … «άφριζε» και η Nina C. από την ζήλεια της …
    ———————————-
    Και … όχι … το φλερτ μας , δεν αποτελεί πλέον παρελθόν … Απλά , ψιλοξεχαστήκαμε μιλώντας και γράφοντας … κυριλλικά . (ΦΩΣ … ιλαρόν , στα σκοτάδια σου)
    ———————————–
    Και , όσον αφορά το :
    «Α…και στο καραβι υπαρχει μια δημοκρατια μονο.
    Αυτη του καπετανιου.
    Αλλιως βουλιαζει.»
    ένα έχω να πω :
    Γεια στο στόμα σου …

     
  32. silia

    Ιουλίου 5 , 2008 at 21:23

    @ faros
    ΑΡΛΕΚΙΝ ;;; Αγαπησιάρικο Αρλεκιν , το … ερωτικό μου πόνημα ;…
    Φάρε μου τί λες ; σε πείραξε η … ηλιοθεραπεία ;
    Στα Άρλεκιν , υπήρχε πάντα , ένας αυστηρός , ώριμος κτηματίας , με θεληματικό πηγούνι και … σκληρό ανδρισμό (λέγε με … ΒΙΤΑΜ) και μια χαζοπαρθένα , υπάλληλός του , ή νταντά των μούλικων του (αν ήταν χήρος) , όπου στις 99 σελίδες (αν όλες ήταν 100) βριζόντουσαν , φτυνόντουσαν , και μισιώντουσαν γενικά θανάσιμα , και μόλις στην τελευταία σελίδα (την 100ή) , όλως αιφνιδίως , τα κάναν όλα …. τσάκα-τσάκα του στυλ «ψεκάστε , σκουπίστε , τελειώσατε» … ήτοι : Αγκαλιαζόντουσαν , φιλιόντουσαν και σκέτα και με γλώσσα , αυτή … χάϊδευε τον σκληρό αντρισμό του (και γινόταν σκληρότερος – σαν … ΒΙΤΑΜ ψυγείου) και αυτός χάϊδευε τα μαλλιά της (μια ζωή άτυχη αυτή η κοπέλλα) … και στο τέλος …. σιγά μη σου πω … Άντε … ΧΧΧ το καταντήσαμε εδώ μέσα …
    Ενώ το ποστ μου ;…. ΤΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΧΕΙ ;;;….
    Σε συγχωρώ όμως , γιατί είσαι σε διακοπές στο ομορφότερο νησί του Αιγαίου και το διαφημίζεις κιόλας . Μπράβο Φάρε ….
    Λοιπόν Φάρε μου , να σε δώ με σορτς και σαγιονάρα σε Internet – Cafe στην Χώρα της Σαμοθράκης , να μου γράφεις σχόλια , …. και τί στον κόσμο …
    Και …. κοίτα να μην … «μοιχεύσεις» εσύ κι εμάς , άσε μας στην γανάδα μας .
    Καλά να περνάς .

     
  33. Νεφελόεσσα

    Ιουλίου 5 , 2008 at 21:38

    «Ψάχνω , για να της κάνω την αφιέρωση . Θα … ψάξετε μαζί μου ;»
    Γιατί να την ανακαλύψουμε, γαληνοτάτη; Για να την αποκαλύψουμε; Για να την απομυθοποιήσουμε; Για να την «αποφλοιώσουμε», μήπως;

    Παρεμπιπτόντως, η κυρία της ιστορίας είναι αξιολύπητη. Διότι αν και φαίνεται ικανής ηλικίας και εμπειρίας δεν διέκρινε τις πραγματικές της ανάγκες (ή μήπως τις διέκρινε και εκ του αποτελέσματος την πήρε αλλιώς τη ρότα;). Επιπλέον όταν ο άλλος της άναψε το πράσινο φως και πάλι δεν έλαβε το μήνυμα. Και το τρίτο και χειρότερο: όχι απλώς δεν αξιοποίησε το δώρο που της δόθηκε αλλά όταν διαπίστωσε και το αποτέλεσμα της έπαρσής της έμπηξε και τα κλάματα. Άντε τώρα να την πληρώνει ο σύζυγος (δεν τον άφησε προφανώς, χε χε), άντε να την μαζεύετε οι γιατροί με τίποτα αντικαταθλιπτικά.

    ——————————
    – ο έρωτας αυτός καθεαυτός είναι θείο δώρο, σε όποια ηλικία και με όποιες συνθήκες. Το πώς θα τον βιώσει ο καθένας εξαρτάται από την ικανότητα διαχείρισης κρίσεων που έχει. Η ερωτευμένη γυναίκα δεν είναι θείο δώρο ή μη μόνον στην περίπτωση που ο έρωτας αποτελεί αμφοτεροβαρή σχέση, άλλως (και τελείως μεταξύ μας) μπορεί να είναι και συμφορά
    – ο έρωτας έχει ένα πρόσωπο αλλά πολλά προσωπεία. Το αυτό συμβαίνει και με την ανάγκη για σεξ και με την πορνεία. Τραγικό είναι να τα μπερδεύουμε ακουσίως είτε από άγνοια είτε από αδυναμία. Τουλάχιστον ανέντιμο είναι να τα μπερδεύουμε εκουσίως για να εμπλέξουμε τους άλλους, είτε το αντικείμενο του πόθου μας είτε τους τρίτους που μας περιβάλουν.

     
  34. Sotiris K.

    Ιουλίου 5 , 2008 at 23:11

    Να προτείνω, αντί να το αφιερώσεις το τόσο όμορφο κείμενο σου, στη συγκεκριμένη γυναίκα, να το αφιερώσεις στο δικαίωμα στον έρωτα;
    Και στις ομορφιές του, (ακόμα κι όταν σε κάνει να σέρνεσαι στις λάσπες) ;
    ——————————-
    Και χωρίς να έχω το δικαίωμα να κρίνω σκέψεις άλλων, θα μου επιτρέψεις να καταθέσω τη διαφωνία μου με τη.. προλαλήσασα;

    Στον έρωτα, ας μου το καταλογίσετε σαν αξιωματική τοποθέτηση αυτό, ουδείς μπορεί να διακρίνει και να αναγνωρίσει εκ των προτέρων, τι.
    Επομένως και η ερωτευμένη της ιστορίας σου.
    Πώς θα μπορούσε να κουλαντρίσει τα θέλω της;
    Απλώς, είχε την τύχη να ερωτευτεί.
    Τα άλλα, μπορούμε να τα κρίνουμε εκ του αποτελέσματος και με βάση την λογική της ηθικής μας.
    Άρα απολύτως υποκειμενικά και συγκυριακά!!!
    (Πάει να πει… βάρδα (!) να μη σου τύχει. Άμα σού τύχει, πάνε περίπατο και οι αναλύσεις και οι ορθολογισμοί)
    Καλό βράδυ!

    υγ.
    Όχι, δεν μου έχει τύχει!!!!!!!
    🙂

     
  35. stelios

    Ιουλίου 6 , 2008 at 08:25

    Ως πότε ο έρωτας θα ζει στην παρανομία;

     
  36. "Το τέρας της Αμάθειας"

    Ιουλίου 6 , 2008 at 08:56

    Αυτό το κείμενο , είναι ό,τι πιο ερωτικό , έχω διαβάσει μέχρι τώρα …

    Καλημέρα 🙂

     
  37. silia

    Ιουλίου 6 , 2008 at 10:20

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια; 2
    Toν Έρωτα φοβόταν , η ηρωίδα μου , γι αυτό επέλεξε (υποσυνείδητα περισσότερο) την … «άμυνα» του …. sex only please …
    Και τον φοβόταν γιατί , ναι …. ποιος δεν αγαπάει την “ταχτοποιημένη” του ζωούλα (γιατί αυτή να αποτελέσει εξαίρεση ; ) ….
    Αλλά υπήρχε και κάτι άλλο καλή μου φίλη ….
    Υπήρχε η …. «μικροκαμωμένη άχρωμη ξανθούλα» …. Αυτή , κανείς μας δεν την πολυσκέφτηκε …
    Η ηρωίδα μου όμως , σαν μεγάλη (ηλικιακά) γυναίκα , …. την σκέφθηκε … Βλέπεις , υπήρχε και το προηγούμενο με το : «- Νοιώθω ερωτευμένος μαζί σου …… της είπε κάποτε ακουμπώντας το πρόσωπό του πάνω στο μπράτσο της .»
    Και δεν ήταν τόσο η φράση , όσο το :»ακουμπώντας το πρόσωπό του πάνω στο μπράτσο της .»….
    Όχι , δεν ήταν η ηρωίδα μου μία Αγία , που «σκέφτεται» τις «άχρωμες ξανθούλες» του κόσμου τούτου , αλλά ήξερε , πως αυτός ο έρωτας , δεν είχε νόημα … και μόνο κακό θα έκανε . Ο έρωτας χρειάζεται δυο ερωτευμένους .

     
  38. silia

    Ιουλίου 6 , 2008 at 10:24

    @ ο θειος Ισιδωρος
    «Όποιος ντρέπεται , κακά ζεί» … έλεγε , θείε μου η σοφή μαμά μου …..
    Και στο κάτω – κάτω , τί κάνουμε οι καημένες , μεγάλες γυναίκες ;… Ιστορίες λέμε …. Δεν κυκλοφορούμε και … ξεβράκωτες …

     
  39. faros 2

    Ιουλίου 6 , 2008 at 18:15

    Γεια … γύρισα για λίγο και … ξαναφεύγω … 🙂

    Ξυπόλυτη: Είμαι, καλέ, και το καυχιέμαι :mrgreen:

    Θείε Ισίδωρε: Μπράβο, πες τα χρυσόστομε ! 😀

    Σίλια: Χα 😮 , καλά δεν έχω διαβάσει και ποτέ … 😛 έγραψα ότι… έγραψες ένα λογοτεχνικό αριστούργημα να πας σε … οφθαλμίατρο 😆 😆 😆
    Το λεπόν, «έπιασες» ακριβώς την … εικόνα 😳 , με μια διαφορά πηγαίνω σε καφέ στην Καμαριώτισσα (το λιμάνι) 😀

     
  40. silia

    Ιουλίου 6 , 2008 at 20:43

    @ Νεφελόεσσα
    Το «Ψάχνω , για να της κάνω την αφιέρωση . Θα … ψάξετε μαζί μου ;», εγράφη … λογοτεχνική αδεία … Είναι απλά , μια «χαριτωμενιά» του γραπτού λόγου . Αν ήταν ατυχής , τί να γίνει ;… Άλλωστε σ’ αυτή την φράση , μπορεί κάποια να αναγνωρίσει κάτι από το σώψυχό της …. Κανείς δεν είναι απόλυτα όμοιος με τον άλλον , όσον αφορά τα … προσωπεία του έρωτα .
    ——————————–
    Αξιολύπητη , είναι ούτως ή άλλως η ηρωίδα μου . Γιατί , ενώ μπορεί να απολαύσει το σεξ , με έναν νέο άντρα (ελάτε ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας … γυναίκες είμαστε … για χωμάτινα-γήινα πράγματα …. για σώματα , μιλάμε) , δεν μπορεί να απολαύσει έναν περίπατο μαζί του στην εξοχή , η στην φεγγαράδα , δεν μπορεί να ξυπνήσει μαζί του το πρωί , να τον πειράζει καθώς αυτός διαβάζει την εφημερίδα του στον πρωινό καφέ , να δούνε μαζί την … Μαντάμ Μπατερφλάϊ (ας πούμε) και να δακρύσουν μαζί , να πανε διακοπές …. και πολλά άλλα , όπως πχ. να πιάσει με τα δυό του χέρια το πρόσωπό της και να της φιλήσει την μύτη , μέσα στον δρόμο … μπροστά στις βιτρίνες … μέρα μεσημέρι … με αφόρητη ζέστη … και χιλιάδες ταξί , με γυναίκες επιβάτες να περνούνε από μπροστά τους …
    Συγγνώμη καλή μου φίλη … αλλά , βούρκωσα … όχι για κανέναν άλλο λόγο , αλλά , γιατί υπήρξα ερωτευμένη , και όλη αυτή η ομορφιά του Έρωτα , πάντα μου φέρνει δάκρυα στα μάτια …
    ———————————
    Δεν ξέρω , τί έχουν οι άνδρες στο μυαλό τους , όταν αντιμετωπίζουν τα θέματα του Έρωτα , γιατί είμαι γυναίκα και μπορώ να μιλήσω εκ του ασφαλούς , μόνο από την σκοπιά της γυναίκας … Ψυλλιάζομαι όμως , πως οι άντρες δεν διαχωρίζουν τόσο σαφώς το σεξ από τον έρωτα και δεν είμαι πάντα σίγουρη , τί εννοούν ακριβώς , οι άντρες και μάλιστα οι νέοι άντρες , όταν λένε «Νοιώθω ερωτευμένος μαζί σου» ….
    Και … ναι … «ο έρωτας έχει ένα πρόσωπο αλλά πολλά προσωπεία» …. και είναι και τραγικό και ανέντιμο το να τα μπερδεύουμε , και να εμπλέκουμε άλλους (αντικείμενο του πόθου και τρίτους) , …. αλλά πως να το κάνουμε ;… είναι ανθρώπινο . Ο «καλοσιδερωμένος», και … με άρτιο φινίρισμα έρωτας , είναι μόνο για τα βιβλία και τις παλιές Χολλυγουντιανές ταινίες … Το «δέον» είναι τις περισσότερες φορές , ίσα για να μας γεμίζει ενοχές . Αυτό που μας συμβαίνει σε καθημερινή βάση , είναι κάτι εντελώς μπερδεμένο .
    Και στην τελική … γιατί χλευάζεις τα … δάκρυα και τα αντικαταθλιπτικά ;… Σαν άντρας , μιλάς … ή σαν πολύ νέα γυναίκα … πολύ ορθολογίστρια σε βρίσκω … Όχι πως είναι κακό … αλλά ούτε και να μένεις με τον σύζυγο , όταν ερωτεύεσαι έναν πιο νέο άντρα , που αγαπάει την «άχρωμη ξανθιά» του , είναι κακό ….
    ———————————–
    Συγγνώμη , αλλά λύσε μου μια απορία :
    Εσύ γνωρίζεις πάντα τί ακριβώς σημαίνει το «πράσινο φως» που σου ανάβει ένας άντρας ;
    ——————————
    Την Καληνύχτα μου .

     
  41. silia

    Ιουλίου 6 , 2008 at 20:57

    @ Sotiris K.
    Λοιπόν ….
    Θα κάνω αυτό , που μου προτείνει ο φίλος μου ο Σωτήρης :
    Θα αφιερώσω το … ερωτικό μου πόνημα στο δικαίωμα στον έρωτα και στις ομορφιές του, (ακόμα κι όταν σε κάνει να σέρνεσαι στις λάσπες) .
    ———————————-
    υγ. Ξέρεις γιατί νομίζω , ότι λες ψέμματα ;
    Γιατί έβαλες , 7 (επτά) θαυμαστικά στο υστερόγραφό σου …. Δεν χρειαζόντουσαν τόσο πολλά για να πεις κάτι που είναι αξιοθαύμαστο από μόνο του ….
    Σαν … νευρικός μου φαίνεσαι απόψε .

     
  42. silia

    Ιουλίου 6 , 2008 at 21:00

    @ stelios
    Όσο οι άνθρωποι , προτιμούν την ασφάλεια του Νόμου .
    Θαρρώ , πως στο βάθος – βάθος των επιθυμιών μας , κανείς δεν θέλει τον Έρωτα … Όλοι για κάτι ασφαλέστερο ψάχνουμε . Ο έρωτας όμως κάποτε , πέφτει σαν … Ναπάλμ , πάνω στα κεφάλια μας ….
    Τί λες ;… Μια θεωρία δεν είναι κι αυτή ;

     
  43. silia

    Ιουλίου 6 , 2008 at 21:03

    @ «Το τέρας της Αμάθειας»
    …… 😳 …..
    —————————–
    Μη μου λες τέτοια … Θα πάρουν τα μυαλά μου αέρα .

     
  44. silia

    Ιουλίου 6 , 2008 at 21:07

    @ faros 2
    Σε …. βλέπω Φάρε …
    Σήκωσε το κεφάλι σου και δες ολόγυρα σου … ψηλά …. Τις βλέπεις τις κάμερες ;
    ————————–
    Καλά να περνάς εκεί στις ομορφιές .

     
  45. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια; 3

    Ιουλίου 6 , 2008 at 22:40

    Αααααα………………………………………..
    Ναι… Μάλιστα.
    Υπήρχε η μικροκαμωμένη άχρωμη ξανθούλα.
    Μη μου τα λες όμως αυτά εμένα Σίλια μου, γιατί… Θα γίνω πικρή.
    Οχι με σένα, αλλά με την «ερωτευμένη» τύπισσα.
    Όταν ξεκίνησε τα… Πηδήματα με τον άντρα της …Άχρωμης, δεν το ήξερε ότι υπάρχει στη ζωή του;
    ΤΟ ΗΞΕΡΕ!!!
    Γιατί καλή μου Σίλια ,δεν την είχαν πιάσει οι ευαισθησίες της τότε;
    Να σου πω εγώ γιατί;
    Γιατί …Το μόνο που την ένοιαζε, ήταν η δική της ικανοποίηση, και…ΧΕΣΜΕΝΗ πατόκορφα την είχε την μικροκαμωμένη άχρωμη ξανθούλα.
    Και στο τέλος όμως…
    Το τομάρι της την ένοιαξε ( τι γυρεύω τώρα εγώ …Άσε να κάτσω εδώ στα σίγουρα, που να τρέχω τώρα να ταλαιπωρούμε για έναν έρωτα;)
    Καλή δικαιολογία η ξανθούλα δε λέω…,
    Και… επίσης βολική, να μωρέ… είδες τι ευαίσθητος άνθρωπος είμαι εγώ; βάζω σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό μου, δεν θέλω εξ αίτιας μου να πληγωθεί ένα… Άχρωμο ξανθό πλάσμα.
    Σίλια; δεν με πείθει η τύπισσα.
    Δεν με πείθει για τον… που είχε.. ( Όταν ο έρωτας, σε καίει και σε ζεματάει, όταν λιώνεις και σβήνεις εξ αίτιας του, όταν σε έχει κάνει να χάσεις τον εαυτό, τα πιστεύω, τα πρέπει, ακόμα και αυτήν την ηθική σου, γιατί… Αυτό είναι ο έρωτας) …
    Χεσμένη την έχεις την κάθε άχρωμη ξανθούλα, και το μόνο που σε νοιάζει, είναι να είσαι κοντά του κάθε στιγμή, έτοιμη για τα πάντα!!!
    Να βλέπεις; έγινα πικρή.
    Και δεν χαρίζομαι ….Ούτε του εαυτού μου. Κυρίως αυτού!!!

     
  46. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Ιουλίου 6 , 2008 at 22:43

    Δεν με πείθει για τον…»Ερωτα» που είχε..

     
  47. Νεφελόεσσα

    Ιουλίου 7 , 2008 at 00:33

    Με κανέναν τρόπο δεν υπονόησα ότι ήταν ατυχής η κατακλείδα το θέματός σου. Απλώς εγώ εννοούσα ότι την ερωτευμένη γυναίκα που ο καθένας μας ξέρει δεν πρέπει να την ονοματίσουμε και να της δώσουμε συγκεκριμένο πρόσωπο.
    ——————————–
    Η βασική μου διαφωνία είναι ότι η γυναίκα που εγώ παρατηρώ στο οπωςπαντα θαμαυστοκειμενόσου, απλώς δεν με έπεισε ότι ερωτεύτηκε. Σεξ ζήτησε και σεξ έλαβε. Είχε άλλωστε δημιουργήσει και τη σχετική υποδομή. Αλήθεια, τη γκαρσονιέρα που τη νοίκιασε; Στην Αθήνα ή την Θεσσαλονίκη; Γιατί αν μιλάμε για οποιαδήποτε άλλη επαρχιακή πόλη σημαίνει επιπροσθέτως ότι μολονότι η κυρία ήταν αρκετά ριψοκίνδυνη όταν (νόμισε) πως ερωτεύτηκε την έκανε με ελαφρά … Όταν δε αντίκρισε την (άχρωμη γι’ αυτήν αλλά όχι και για το σύζυγό της) ξανθούλα και κατάλαβε ότι δεν έχει την ικανότητα να χαρεί ό,τι κι η πιτσιρίκα, την προσωπική της ανεπάρκεια την βάφτισε έρωτα, για να ‘χει να πορεύεται στο υπόλοιπο της ζωής της με τα εγκεφαλικά πλάσματα που δημιούργησε.
    ———————————
    Εγώ εκ του ασφαλούς δεν θα μπορούσα να μιλήσω ούτε καν από τη σκοπιά της γυναίκας, παρά μόνο για ελάχιστα πράγματα, και φυσικά δεν μπορώ να ξέρω τι έχουν όλοι οι άνδρες στο κεφάλι τους. Κατά την άσκηση όμως των επαγγελματικών μου καθηκόντων είχα την ευκαιρία να ρωτήσω πολλούς τί εννοούν ακριβώς “Νοιώθω ερωτευμένος μαζί σου” Σε ποσοστό 99% μου απάντησαν «αν δεν την φτιάξεις λίγο τη γκόμενα δεν είναι ωραίο το παραμύθι»
    Μπορεί να κρίνω χειρουργικά αλλά ζω με πάθος. Κι επειδή ακριβώς τον θεωρώ δώρο των θεών, γι’ αυτό με δέος τον αντικρίζω όπου τον διακρίνω και γι’ αυτό με θυμώνει η αντιποίηση του έρωτα από τους βέβηλους.
    Για μένα ο έρωτας θέλει κότσια για να ‘σαι αντάξιός του κι ούτε μου πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό ότι μπορεί να είναι “καλοσιδερωμένος”! Θα ήταν, τότε, τουλάχιστον πληκτικός και ανούσιος. Ο έρωτας είναι φωτιά και μόνος όποιος τον αντέχει είναι και άξιος να τον ζήσει.
    ———————————
    Όχι απλώς δεν τα χλευάζω τα δάκρυα και τα αντικαταθλιπτικά αλλά, αντιθέτως, τα θεωρώ εξαιρετικά πολύτιμα για να τα σπαταλάμε σε μια γυναικούλα, ανικανοποίητη σύζυγο κι αποτυχούσα ερωμένη.
    «ούτε και να μένεις με τον σύζυγο , όταν ερωτεύεσαι έναν πιο νέο άντρα , που αγαπάει την “άχρωμη ξανθιά” του , είναι κακό ….» όχι δεν είναι και, κυρίως, δεν είναι αντικείμενο προς κρίση, γιατί ο κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ζωή και τις δικές του επιλογές. Θα το θεωρούσα πολύ άδικο να κάνω τον κριτή και να προσάψω βόλεμα, ισοπέδωση και δεν ξέρω τι άλλο, όταν ο γάμος και η συντροφικότητα έχουν άπειρες παραμέτρους, διαφορετικές για κάθε συγκεκριμένο ζευγάρι.
    ———————————–
    Όχι, εγώ δεν τα πάω καλά με τα φώτα και γι’ αυτό φροντίζω να ρυθμίζω μόνη μου την κυκλοφορία. Ένα λάθος δεν έχω κάνει ποτέ με δαύτα: ν’ ανάβει κόκκινο και να το πάρω για πράσινο.
    ——————————
    Την αγάπη μου .

     
  48. faros 3

    Ιουλίου 7 , 2008 at 07:01

    Καλημέρα σας και Καλή σας Βδομάδα !

    υ.γ. επειδή το … παρασοβαρέψατε, νομίζει καμιά σας ότι ένας άντρας ζητάει από μια γυναίκα (παντρεμένη και … σιτεμένη) αγάπες και λουλούδια, έρωτες και αισθήματα ;;;;;; 😛 😛 😛 , όχι φίλες μου, άλλα πράγματα ζητάει, καταλάβετέ το και μην παραμυθιάζεστε ότι δεν θα συμβεί σε σας … 😛 😛 😛

     
  49. tdjm

    Ιουλίου 7 , 2008 at 07:43

    Kαλή μου Σίλια

    Για τις ευχές καταρχήν σε ευχαριστώ!…Από την άλλη, εγώ εύχομαι τα χρόνια που θα έρθουν να μου δώσουν την σύνεση να μπορέσω να απόφυγω τέτοιου είδους μονοπάτια.!
    Βεβαίως και ο έρωτας δεν παραγγέλνεται και σαφώς έρχεται όταν εσύ δεν τον περιμένεις…Από εκεί και ύστερα όμως ,θεωρώ συνετό ,(όχι σωστό) ,συνετό να μπορέσεις να πεις όχι σε κάτι που θα σε φορτώσει με πίκρα!!!
    Πολύ νέα …ναι έχεις δίκιο , τελείωσα όμως νωρίς με τις πίκρες
    Και αν εγώ και εκατομμύρια άλλες γυναίκες ,αυτή τη μοναξιά και την πίκρα του χαμένου έρωτα την ζήσαμε στα 30 και στα 40 μας και μας φάνηκε δύσκολη ,ούτε θέλω να φανταστώ πως είναι να την ζεις λίγο πιο μεγάλη ,εκεί που, κατά πως λέει η μάνα μου ,ο χρόνος αρχίζει να μετρά ανάποδα!!! Το θέλουμε ,δεν το θέλουμε ,το επιθυμούμε δεν το επιθυμούμε.!!
    Πιστεύω πως στην θέση της ,δεν θα έμπαινα καν καθόλου σε αυτήν την διαδικασία , θα το πολεμούσα , θα το επνιγα (σκληρή κουβέντα) ..
    Ετσι λέω , αλλά όπως κι εσύ επισημαίνεις …είμαι ακόμη νέα…….και ποτέ δεν ξέρεις.

    Ακριβώς λοιπόν γι αυτό δεν μου άρεσε η ιστορία ,για την πίκρα και την απελπισία ενος ανεκπληρωτου έρωτα…που το πόσο πονάει ή εάν πονάει ,δεν νομίζω ότι είναι θέμα ηλικίας ….!!

     
  50. manos

    Ιουλίου 7 , 2008 at 14:38

    Ο έρωτας…
    πότε χτίζει ένα μικρό δωμάτιο
    πότε έναν κήπο ολάνθιστο
    πότε μια ολόκληρη πολιτεία
    πότε τον ουρανό με τ’ άστρα

    Το πρώτο είναι η λαγνεία,
    το δεύτερο η ανάγκη,
    το τρίτο η συντροφικότητα
    και τελευταία η πίστη, το τέρμα το υπαρξιακό

    Αν σου απαντά αυτό στην άλλη ερώτηση, κράτα το.

     
  51. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Ιουλίου 7 , 2008 at 15:19

    tdjm…………… Μην είσαι τόσο απόλυτη ξανθούλα μου!

    Δεν έχει ο έρωτας ηλικία, ούτε λογική, και να σου πω κάτι; προτιμώ να πεθάνω από τον πόνο του έρωτα, αρνούμαι να πεθάνω από…Γεροντικό μαρασμό,και μιας και λίγο πολύ λες ότι μετά τα 40-45 είμαστε γριές για…τέτοια, σου λέω ότι αισθάνομαι στα 52 μου όπως αισθανόμουν στα 30, ορεξάτη, έτοιμη για νέες αρχές, κάνω όνειρα, και…ΘΕΛΩ! ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΤΩ!!! Θελω στροβιλιστώ ακόμα μια (έστω) φορά στη δίνη του.
    Και την ώρα που ο κυριούλης εκείνος έρθει να με πάρει μαζί του στην αιωνιότητα, εγώ θέλω να αφήσω πίσω μου μια ζωή γεμάτη έρωτα και πάθος, ένταση και φλόγα, και όχι μια ζωή γεμάτη από περιορισμούς και πρέπει, μια ζωή … επίπεδη και άβαθη.

    Λατρεμένα φιλιά.

     
  52. silia

    Ιουλίου 7 , 2008 at 22:53

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια; 3
    Δεν … συμπαθείς την ηρωίδα μου , και δεν θα προσπαθήσω να σου αλλάξω γνώμη .
    Άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός και η επιθυμία μου μέσα απ’ αυτό το … επικοινωνιακό είδος , που λέγεται ιστολόγιο . Να μιλήσουμε , να πούμε την γνώμη μας , να «ξεβρακώσουμε» τα … κεκαλυμμένα «οπίσθια» του Νου μας , «γνωριστούμε» κατά καποιο τρόπο , να … θεραπευθούμε ….
    Δεν θα σου αλλάξω γνώμη , αλλά θα επιχειρήσω να απαντήσω σε μια ερώτηση σου .(για να μπορείς να γνωρίσεις κι εσύ , εμένα )
    Ρωτάς : Όταν ξεκίνησε τα… Πηδήματα με τον άντρα της …Άχρωμης, δεν το ήξερε ότι υπάρχει στη ζωή του;
    Σου απαντώ : No Martini , no party … Όχι έρωτας (σχέση) , όχι αμάρτημα … Δεν ξέρεις κάτι για το πήδημα , δεν … υπάρχει πήδημα … Όταν όμως υπάρχει έρωτας , ο άλλος όσο αθώος και άχρωμος κι αν είναι θα το νοιώσει και τότε παει ο … όποιος «γάμος» . Μην απορείς για μένα … Κοπίασα και πάλεψα με χίλιους δαίμονες για να καταφέρω να ενστερνιστώ αυτή την θεωρία για το πήδημα , που είναι καθαρά ανδρική …. Γι αυτό και η ηρωίδα μου ατύχησε στην γυναικεία μερίδα των αναγνωστών μου … Γιατί την έβαλα να σκέφτεται σαν άνδρας , στο επίμαχο ρητό «No Martini , no party … Όχι έρωτας (σχέση) , όχι αμάρτημα» …. Γι αυτό και «αρνείται την πιθανότητα του «έρωτά» του …. Κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού της ο Έρωτας ακονίζει τα βέλη του … αλλά αυτή προσπαθεί να τα σκεφθεί όλα μαζί …. Και τον «μεγάλο , εφησυχασμένο, απο το γεγονός ότι της είχε προσφέρει πολλά , ψιλοαδιάφορο … σχετικά ανήμπορο , με … εμφανείς φθορές και … ανεπάρκειες… σύζυγό της , και την «άχρωμη, ξανθούλα» και τις ανάγκες του σώματος και την χρεία επιβεβαίωσης (κανείς σας δεν εστίασε στο «μεγάλο , εφησυχασμένο, απο το γεγονός ότι της είχε προσφέρει πολλά , ψιλοαδιάφορο … )και έτσι … εμφανίζεται με αυτό το προσωπείο , που προφανώς , δεν άρεσε σε καμμία(περίπου) από τις φίλες του μπλογκ.
    —————————————-
    Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι , δικαιολογούν στον άντρα (κατά κάποιο τρόπο) αυτή την νοοτροπία του «No Martini , no party … Όχι έρωτας (σχέση) , όχι αμάρτημα» και όχι στην γυναίκα ;….
    Και μη μου απαντήσεις , ότι εσύ δεν το δικαιολογείς σε κανέναν ….. γιατί ΔΕΝ ρωτάω αυτό …. ΔΕΝ σε ρωτώ ….
    Αναρωτιέμαι …
    Ακόμα , προσπαθώ να μάθω …..
    Ακόμα κάποια πράγματα , δεν τά’χω χωνέψει .
    ————————————-
    Την αγάπη μου .

     
  53. silia

    Ιουλίου 7 , 2008 at 23:54

    @ Νεφελόεσσα
    Ούτε κι εσύ συμπάθησες την ηρωίδα μου και γι αυτό θα σε παραπέμψω στην εισαγωγή της απάντησής μου στην Ξυπόλυτη 3 …. Μπορεί για διαφορετικούς λόγους , αλλά … ΔΕΝ την συμπάθησες … Ας είναι .
    ————————————-
    Τελικά … μπορεί όντως να …. νόμισε ότι ερωτεύτηκε …. Μπορεί το καρδιακό επεισόδιο να μην ήταν ένα επεισόδιο «μαϊμού» , αλλά ο … Καρδιολόγος του ΕΣΥ να ήταν άλλος ένας αδιάφορος δημοσιουπαλληλίσκος γιατρός , που δεν το έψαξε και καλά … Μπορεί να ήταν μια …. κεκαλυμένη στηθάγχη , που λέμε εμείς οι γιατροί … Υπάρχει κι αυτή , δυστυχώς …..
    ————————————
    Κι εγώ κατά την άσκηση όχι μόνο της επαγγελματικής , αλλά της «καθ’ όλην την ύλην» ζωής μου αυτό το «αν δεν την φτιάξεις λίγο τη γκόμενα δεν είναι ωραίο το παραμύθι» , έχω ακούσει να μην σου πω και κατά 100% ….
    Ίσως αυτό …. «άκουσε» και η ηρωίδα μου… Επαγγελματίας ήταν κι αυτή … σαν εσένα κι εμένα … δεν έτρωγε μόνο τα έτοιμα του … ψιλοαδιάφορου …. και ίσως , γι αυτό να ξεστόμισε το περίφημο «Μόνο σεξ»…. όταν δέχτηκε την τρυφερή του δήλωση …. Άμυνα … Νεφελόεσσα μου …. ΑΜΥΝΑ ψυχής …. έτσι λέγεται … Μεγαλώνοντας , μαθαίνεις να … αμύνεσαι … Ατυχώς ;… Ίσως … αλλά , μαθαίνεις ….
    Αναρωτιέμαι τώρα , το ίδιο πράγμα , που μπορείς να διαβάσεις , στην λήξη της απάντησης μου στην Ξυπόλυτη 3 ….
    ——————————————–
    Όσο για τους φωτεινούς σηματοδότες …. Συ είπας … . ( «Επιπλέον όταν ο άλλος της άναψε το πράσινο φως και πάλι δεν έλαβε το μήνυμα.» ) ….
    Εγώ , σε ρώτησα κάτι (αν είσαι σίγουρη πάντα του τί σημαίνει το πράσινο φως , που σου ανάβει ένας άνδρας…. κι εσύ κάπου μου είπες πως το 99% απάντησε το «αν δεν την φτιάξεις λίγο τη γκόμενα δεν είναι ωραίο το παραμύθι» … Άρα αυτό πιστεύεις κι εσύ πως είναι το … «πράσινο φως» που ανάβουν οι άντρες .
    —————————————
    Κουράστηκα λίγο …
    Θα πάω για ύπνο .
    Αν αύριο το πρωί , που θα το ξαναδιαβάσω αυτό , βρω κάτι …. ανόητο , θα κάνω UPDATE …
    Φιλιά

     
  54. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Ιουλίου 7 , 2008 at 23:59

    Θα την συμπαθούσα την ηρωίδα σου Σίλια μου… Αν με έπειθε ότι ένοιωσε έρωτα πραγματικό, και αν είχε τα κότσια να τον ζήση μέχρι να…
    Δεν την κρίνω για τη σχέση που δημιούργησε όντας παντρεμένη, μακριά από μένα αυτά. ( Πιστεύω ακράδαντα, πως κανένας δεν είναι σε θέση να κρίνει τη ζωή, και τις πράξεις των άλλων)
    Δεν την συμπαθώ,; για την αδυναμία της.
    Θα την αγαπούσα αν είχε τη δύναμη, να υπερασπιστεί τον έρωτα της ( αν …Ηταν έρωτας. Που… πάρα πολύ αμφιβάλω
    Οσο για τον… «μεγάλο , εφησυχασμένο, ψιλοαδιάφορο … σχετικά ανήμπορο , που της είχε προσφέρει πολλά… Δεν καταλαβαίνω…
    Εκείνη δηλαδή δεν του είχε προσφέρει; τι πάει να πει της πρόσφερε; χρέος του δεν ήταν; Προσωπικά γι’αυτό δεν εστίασα σε εκείνον, δεν μου έκανε… Καμία εντύπωση η…»Προσφορά» του .

    Εχεις και την δική μου αγάπη, και…Νομίζω ότι το ξέρεις.

     
  55. faros

    Ιουλίου 8 , 2008 at 08:06

    Καλημέρααααααααα … (και καλά … χτυποκάρδια) 😀 😀 😀

    υ.γ. τελικά εκείνη την … κυρά, που έψαχνες την βρήκες ;;;;;;; 😮 😮 😮

     
  56. tdjm

    Ιουλίου 8 , 2008 at 11:16

    Aγαπημένη μου Ξυπόλητη και Σίλια

    Οταν είπα ότι μετά τα 40-45 είμαστε μεγάλες για τέτοια να εξηγήσω ακριβώς τι εννοούσα .
    Οταν είσαι εκεί γύρω μετά τα 40 ,θεωρώ πως είσαι πια κατασταλαγμένος ,στο τι μπορείς να ζήσεις ή μάλλον καλύτερα στο τι μπορείς να θυσιάσεις για να ζήσεις το όνειρό σου.
    Η ηρωίδα μας είναι από την αρχή αποφασισμένη ,ότι θυσίες δεν θέλει και δεν μπορεί να κάνει ,γι αυτό και μόνο σεξ επιδιώκει και τίποτα άλλο.
    Και σε αυτό μένει εως το τέλος….μέχρι που το αντικείμενό της ,το συναντά στα χέρια κάποιας άλλης και εκεί καταλαβαίνει ότι είναι ερωτευμένη..Δυστυχώς γι αυτήν.
    Ούτε εγώ πείστηκα πως ήταν πραγματικός έρωτας.Εγωισμός ήταν που καλύφθηκε όταν η ηρωίδα πήρε το τροπαιό της και γύρισε στην ζωή της.

    Και Σίλια δεν πιστεύω στον διαχωρισμό σκέφτομαι σαν άντρας ή σαν γυναίκα στον έρωτα.
    Στην επαφή την σωματική ,απαραίτητη προυπόθεση, για να είναι και επιτυχημένη είναι ο άλλος άνθρωπος να πληρεί κάποια στάντραρς για τον καθένα διαφορετικά.Και αυτό δημιουργεί ένα συναίσθημα.Ακόμα και σε αυτό που λες no martini ..no party…
    Με αυτήν την λογική από το σεξ δεν λείπει ποτέ το συναίσθημα.
    Για μένα δεν υπάρχει νοοτροπία άντρα ή γυναίκας ,υπάρχει νοοτροπία ανθρώπου !
    Στην συγκεκριμένη ιστορία αισθάνθηκα πως η ηρωίδα ,που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι άντρας ,έπαιξε με τα συναισθήματα ενός άλλου ανθρώπου .Γιατί τι άλλο μπορεί να δηλώνει το ξεκαθάρισμα ,οχι σχέση μόνο σεξ, εκτός από το …Κοίτα ..εγώ σου ξεκαθαρίζω πως δεν θέλω να μπλέξω αν εσύ με νιώσεις είναι πρόβλημά σου..
    Μόνο που λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο.
    Επείδη πάντα το σεξ , σύμφωνα μόνο με την δική μου θέση ,προυποθέτει συναίσθημα και για τα δυο φύλα….ήταν χαμένη υπόθεση από την αρχή.
    Γι αυτό δεν μου άρεσε η ιστορία ,γιατί ούτως ή άλλως θα κατέληγε σε πίκρα.
    Φιλιά
    (υγ….ποιός είπε ρεεεεεεεεε ότι οι 40-50άρες είναι γριες …..μην βάλω τις φωνές?)

     
  57. Αthanasia

    Ιουλίου 8 , 2008 at 11:19

    Δεν μας είναι πάντα ξεκάθαρο τί ψάχνουμε. Κι ούτε βρίσκουμε πάντα αυτό που [νομίζουμε ότι] ψάχνουμε, μπορεί να βρούμε κάτι διαφορετικό. Κι υπάρχει συχνά κι η προσπάθεια να εμφανίζουμε (στον εαυτό μας πρώτα-πρώτα) ότι συμβαίνει κάτι το οποίο μοιάζει πιό «ασφαλές».

    Και, συχνά, η συνειδητοποίηση του τί ψάχναμε και του τί βρήκαμε έρχεται μάλλον αργά.

    Στενόχωρο, βεβαίως, αλλά βρίσκω ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για «κρίσεις» κι «αναλύσεις». Και γιατί λίγο-πολύ συμβαίνει σε όλους να μην καταλαβαίνουν γρήγορα τί τους συμβαίνει (κι άλλοτε να το απωθούν), και γιατί -όταν αφορά κάποιον άλλον- δύσκολα μπορεί κανείς πραγματικά να μπει στη θέση του άλλου και να καταλάβει το γιατί του.

    Συμπάθεια μόνον, λοιπόν, σε ό,τι με αφορά.

     
  58. silia

    Ιουλίου 8 , 2008 at 11:54

    @ faros 3
    Oρίστε …. ο Φάρος , σαν γνήσιο αρσενικό , «άναψε» … μόνιμο κόκκινο και μάλιστα με χιλιάδες επισημάνσεις για όσες έχουν … αχρωματοψία , ή …. αφέλεια .
    Εκτός από γνήσιο αρσενικό , είναι και έντιμο αρσενικό .

     
  59. Σωκράτης Αντωνίου

    Ιουλίου 8 , 2008 at 12:51

    Νέα κυκλοφορία:
    Διαβάστε για το βιβλίο του Σωκράτη Αντωνίου
    ΟΣΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ
    http://antresbook.blogspot.com/

     
  60. stelios

    Ιουλίου 8 , 2008 at 13:39

    Κι όμως, η γυναίκα ερωτεύτηκε γνήσια και ειλικρινά. Είναι, όμως, και η άλλη παράμετρος, που δεν αναφέρθηκε. Τι θα γινόταν αν «το κυνηγούσε»; Αν χώριζε τον αδιάφορο και ο εραστής της χώριζε την ξανθούλα; Και αν γίνονταν νόμιμο ζευγάρι; Με υποχρεώσεις και ρόλους και δεσμεύσεις;
    Μήπως η ηρωίδα φοβήθηκε και αυτό, και προτίμησε να μείνει με τον έρωτά της αγκαλιά, παρά με το αντικείμενό του; Και μήπως αυτή είναι τελικά η αντίδραση της γνήσια ερωτευμένης γυναίκας;

     
  61. mamma

    Ιουλίου 8 , 2008 at 23:37

    Ο έρωτας δεν αντέχει…. ο ανεκπλήρωτος έρωτας όμως είναι θησαυρός!

     
  62. faros

    Ιουλίου 9 , 2008 at 08:11

    Τί ερωτεύτηκε ρε φίλε stelios, αφορμή να απατήσει τον άντρα της … γκόμενο ήθελε – ίσως παιδικό απωθημένο – κι αυτόν να παντρεύονταν θα έψαχνε για … άλλον 😛 😛 😛 – μιλάμε γιά «άρρωστη» κατάσταση, απλά κάποιου εθελοτυφλούν ή κάπως έτσι έχουν κάνει και οι ίδιοι … :mrgreen: , και ψάχνουν δικαιολογίες … 😦

    Καλημέρααααα , λέμεεεεε, ΚΑΛΗΜΈΡΑΑΑΑΑ !

     
  63. stelios

    Ιουλίου 9 , 2008 at 08:39

    Αν ήθελε απλώς να κερατώσει τον αδιάφορο, γιατί να το κόψει το σπορ; Ερωτεύτηκε, λέμεεεεε… Και ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑ, επίσης. 😉

     
  64. stelios

    Ιουλίου 9 , 2008 at 08:41

    Άσε που η αδιαφορία πληρώνεται. Πάντα! 😉

     
  65. ethan

    Ιουλίου 9 , 2008 at 09:30

    Έχετε σκεφθεί να ασχοληθείτε πιο ενεργά με την συγγραφή κειμένων? Καλημέρα αγαπημένη

     
  66. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 11:56

    @ tdjm 2
    Η σύνεση , είναι μια σπουδαία Αρετή , σου εύχομαι ολόψυχα να την διαθέτεις εύκαιρη σε όλα τα προβλήματα της ζωής σου , αλλά θαρρώ πως λίγα έχει να προσφέρει στα θέματα του έρωτα … Όχι πως είναι άχρηστη … προς Θεού , είναι μια διαχρονική αξία , αλλά εμφανίζεται κάπως αδύναμη στην … «κόντρα» της με τον έρωτα .
    ———————————
    Και κάτι άλλο :
    Είναι εύκολο να το λες πως θα το … έπνιγες … Δύσκολα όμως πνίγεται αυτό το άτιμο το συναίσθημα … Εσύ σφίγγεις και … σφίγγεις το λαιμό του με όλη σου την δύναμη (έτσι νομίζεις) κι αυτό βγάζει έξω τη γλώσσα , όχι γιατί είναι στα τελευταία του , αλλά γιατί σε περιγελά …. Έχει πολύ …. σκληρό λαρύγγι τελικά ….
    —————————-
    Ας το ελαφρύνουμε λίγο το θέμα … Καλοκαιράκι είναι …
    Να περνάς καλά .
    ———————————-
    @ tdjm 3
    «Με αυτήν την λογική από το σεξ δεν λείπει ποτέ το συναίσθημα»
    Θέλω να ξαναδιαβάσεις (αν μπορείς και έχεις χρόνο) , με πολλή προσοχή το κείμενό μου και ξαναέλα να τα πούμε …
    Ίσως ήσουν η μόνη μέχρι τώρα , που εστίασες σ’ αυτό που είχα στο … «ακατοίκητο» , όταν ξεκίνησα να γράφω αυτή την ιστορία …. Και κάτι άλλο : Εδώ , (στο ιστολόγιο) , όσο κι αν αυτή είναι η ταυτότητά του , εγώ προσωπικά τις περισσότερες φορές , δεν γράφω ημερολόγιο … Απόπειρα … Αυτογνωσίας κάνω με … λογοτεχνικό (ας μου επιτραπεί η έκφραση) επίχρισμα και περιμένω να διαβάσω τί λένε οι άλλοι για όλα αυτά που σκέφτομαι .
    Σ’ ευχαριστώ , που καταθέτεις τις απόψεις σου .

     
  67. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 11:58

    @ manos
    «…πότε χτίζει ένα μικρό δωμάτιο ….. Το πρώτο είναι η λαγνεία… »
    —————————
    Μπορεί να είναι ένα μικρό δωμάτιο , μπορεί ούτε καν δωμάτιο … Μπορεί να είναι μια μικρή αποθηκούλα … ένα ερμάριο ίσως … Αλλά είναι το πιο … γκλάμουρους χτίσμα του (Ας με συχωράει ο … όποιος Θεός , γι αυτό που είπα) .
    —————————————-
    Μου απαντά και στην άλλη ερώτηση …
    Μένω εντυπωσιασμένη .

     
  68. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 11:58

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;
    Μέσα στο ερμάριο της καρδιάς σου , που απ’ εξω γράφει «ΘΑΥΜΑΖΩ» , βάλε τους … δυνατούς …
    Όμως σε εκείνο το περίφημο και υπέροχο ερμάριο Που απ έξω γράφει «ΑΓΑΠΩ» , … στρίμωξε εκεί μέσα και τους … αδύναμους … Μπορεί να μην είναι αξιοθαύμαστοι , αλλά η Αγάπη , έχει φτιαχτεί και γι αυτούς ….

     
  69. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 11:59

    @ faros
    Όχι Φάρε μου , δεν την βρήκα …
    Γι αυτό και άρχισα να ψάχνω , μπας και βρω κανέναν άντρα με ταχυκαρδίες και προκάρδιους πόνους …. και φυσιολογικό καρδιογράφημα …
    Τι λές ;… Θα βρω ;

     
  70. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 12:27

    @ Αthanasia
    Ξέρεις τι μου ήρθε στο νου , καθώς διάβαζα αυτό το σχόλιο σου ;….Γιατί τάχα , πρέπει να τα … προβλέπουμε όλα ; Γιατί πρέπει να είμαστε προνοητικοί , σωστοί , άμεμπτοι , μετρημένοι , … τέλειοι ; Για να μην πονέσουμε ; ή για να μην κάνουμε τους άλλους να πονέσουν ; Και είναι φυσιολογικό αυτό , όμως είναι αδύνατον να μην «πονέσουμε» κάποτε ή να μην κάνουμε άλλους να πονέσουν .
    Και μετά από αυτή την μάλλον «ξεκάρφωτη» απάντηση στο σχόλιο σου , θέλω να πω και κάτι άλλο :
    Η «ηρωίδα» μου , δεν είναι ανειλικρινής … δεν είναι μια κακομαθημένη … Είναι απλά μπερδεμένη …. και το να μπερδεύεσαι ένα κουβάρι με τα συναισθήματα , τα βιώματα , την αγωγή σου , την κουλτούρα σου , τα θέλω , τις φαντασιώσεις σου , τις απαιτήσεις του σώματος , τα όνειρά σου και την συνειδητοποίηση , ότι η ζωή σου βαδίζει ΑΚΑΘΕΚΤΗ και ΑΔΙΑΦΟΡΗ για ό,τι σου συμβαίνει προς το τέλος της ….. ΔΕΝ είναι έγκλημα .
    Εγκλημα είναι να κάνεις κακό στους ανθρώπους .

     
  71. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 13:00

    @ Σωκράτης Αντωνίου
    Καλώς ήρθες .
    Ένα από τα όνειρά μου , είναι να γίνουμε … συνάδελφοι .
    ——————————
    Προσωπικά εγώ , θα το πάρω και θα το διαβάσω το βιβλίο .
    Σου εύχομαι να έχεις καλή επιτυχία μ’ αυτό .

     
  72. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 13:01

    @ stelios
    «…Τι θα γινόταν αν «το κυνηγούσε»; Αν χώριζε τον αδιάφορο και ο εραστής της χώριζε την ξανθούλα; Και αν γίνονταν νόμιμο ζευγάρι; Με υποχρεώσεις και ρόλους και δεσμεύσεις;….»
    Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα Στέλιο μου … Νά σαι καλά … με έκανες και χαμογέλασα … Μην πάει το μυαλό σου πουθενά αλλού … Χαμογέλασα , ένα χαμόγελο πικρό … ξέρεις … από αυτά τα χαμόγελα , που πάνε πακέτο με τα «βρεγμένα» μάτια και με έναν … κόμπο στον λαιμό , που … αν πας σε ΩΡΛ , θα σου πεί πως … δεν σου βρίσκει απολύτως τίποτα …

    Αν … ξέφευγα και λιγάκι κι απ ‘ αυτήν την γ….νη την Ιατρική , θα ήταν ευχής έργον .
    ——————————
    «Και μήπως αυτή είναι τελικά η αντίδραση της γνήσια ερωτευμένης γυναίκας;»
    Με ρωτάς ;… ή αναρωτιέσαι ;

     
  73. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 13:01

    @ mamma
    Οι ανεκπλήρωτοι έρωτες , (όσο κι αν αυτό ακούγεται τραγελαφικό) , είναι μια θαυμάσια παρακαταθήκη , στο «σεντουκάκι» όπου στιβιάζουμε τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις συναισθημάτων μας …
    Όταν μια μέρα , συνταξιούχοι πια (όχι από την Υπηρεσία μας , αλλά απο τους έρωτές μας … υπάρχει κι αυτό … ) θα περνάμε την ώρα μας ανοίγοντας το , θα το καταλάβουμε όλοι , ότι όντως είναι μια θαυμάσια παρακαταθήκη .

     
  74. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 13:02

    @ faros & stelios
    Μην μαλλώνετε …
    ———————————

    @ faros –> Καλημέρα , καλέ … σε άκουσα .
    @ stelios –> Ναι … έχεις δίκιο … πάντα πληρώνεται .

     
  75. manos

    Ιουλίου 9 , 2008 at 13:04

    Καλά, πώς αντέχεις τέτοιο πρέσινγκ σχολιαστών;…

     
  76. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 13:04

    @ ethan
    Ναι φίλε μου καλέ … Το έχω σκεφτεί , και είναι ένα από τα όνειρά μου .
    Για την ώρα , δεν μου το επιτρέπει η … καθημερινότητα …
    Αλλά πού θα μου πάει ;.. Δεν θα βγω στην σύνταξη ;

     
  77. Athanasia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 13:10

    @Anna-Silia,

    Αυτό που γράψατε για την αδυναμία μας να είμαστε τέλειοι και για το μπέρδεμα ενώ η ζωή τρέχει ήταν και το νόημα του σχολίου μου. Κι ευτυχώς, δηλαδή, που δεν είμαστε «τέλειοι», αν ήμασταν μπορεί η ζωή μας να ήταν σε μεγάλο βαθμό εκνευριστικά προβλέψιμη.

    Και συμφωνώ απόλυτα στο να μην κάνει κανείς κακό σε άλλους. Την ηρωίδα σας θα την έκρινα αρνητικά μόνον αν, τη στιγμή που συνειδητοποίησε τί της συνέβαινε, άρχιζε να κάνει τη ζωή μαρτύριο στον εραστή της και τη γυναίκα του. Αλλά δεν ήταν έτσι, γι’ αυτό έγραψα «συμπάθεια μόνον».

    Ναι, είμαστε ατελείς και μπερδεμένοι, και δεν πειράζει καθόλου, όσο μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες με ευγένεια και αξιοπρέπεια. 🙂

     
  78. faros

    Ιουλίου 9 , 2008 at 14:13

    Στο ΄γραψα πως βλέπουν οι άντρες (οι ξένοι) τις γυναίκες (ειδικά τις … πρόθυμες 👿 , … αλλά δεν το έπιασες 😆
    Άρα, αυτό που ζητάς (και σε Γυναίκα και σε Άντρα, … ψάξε, ψάξε δεν θα το βρεις 😛 😛 😛

     
  79. manos

    Ιουλίου 9 , 2008 at 14:33

    Κοίτα, μια γκαρσονιέρα δεν είναι δύσκολο να βρεθεί…

     
  80. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 14:55

    @ manos
    Έχω αντέξει πολύ μεγαλύτερες «πιέσεις» στη ζωή μου … Πράγματα που ίσως σε κάποιους νεώτερους θα ακούγονταν … επιεικώς σαν υπερβολές ή μυθοπλασίες … Έχω πχ. υποστεί το πρέσσιγκ αμέτρητων ωρών στις Ασφάλειες και τα τμήματα Μεταγωγών της Χούντας , ή το πρέσσιγκ μιας δουλειάς , που απαιτούσε να μην έχω προσωπική ζωή χρόνια τώρα (έχω σηκωθεί από το κρεβάτι Εντατικής Καρδιολογικής Κλινικής να κάνω ΚΑΡΠΑ(καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση) σε συνάρρωστό μου που πέθαινε … και όταν έχασα τις αισθήσεις μου δεν υπήρχε κανείς με τις γνώσεις μου για να με ανανήψει …. ευτυχώς ήταν μια απλή λιποθυμία και με «έκανε καλά» ο …. Θεός …. Επίσης δεν μπόρεσα από το πρέσσιγκ της δουλειάς να πάρω ούτε μια μέρα άδεια τοκετού για τον μικρό μου γιό ούτε άδεια λοχείας … μετά από μια εβδομάδα με γύρισαν στην δουλειά με το … περιπολικό της Αστυνομίας…. τέλος πάντων πολλά είπα) …
    Μετά από τέτοιου είδους πρέσσιγκ , το να με πρεσσάρουν οι σχολιαστές μου (που έχω και την αφελή ίσως αίσθηση … αλλά την έχω … πως με συμπαθούν) , είναι απλά οδοντόκρεμες .
    ———————————-
    Το αμέσως όμως επόμενο σχόλιο σου ( «Κοίτα, μια γκαρσονιέρα δεν είναι δύσκολο να βρεθεί…» ) , ειλικρινά , δεν το κατάλαβα ….
    Ίσως να φταίει και η κούρασή μου από το … πρέσσιγκ . Θες να μου το εξηγήσεις ;

     
  81. manos

    Ιουλίου 9 , 2008 at 14:56

    Συνέχισα του Φάρου το σκεπτικό, ακριβώς από πάνω μου…

     
  82. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 14:57

    @ Athanasia
    ………………..
    Σ’ ευχαριστώ ……………..

     
  83. manos

    Ιουλίου 9 , 2008 at 14:59

    Δηλαδή το να μείνεις στο επίπεδο 1 του έρωτα είναι το πλέον εύκολο σήμερα… (Αυτό δηλαδή που θέλουμε εμείς οι άντρες)

     
  84. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 15:00

    @ faros
    Ερωτευμένοι όλου του κόσμου .. ΕΝΩΘΕΙΤΕ …. Και ρίξτε και ένα χεράκι ξύλο στον Φάρο (μαλακά … μην μου τον πονέσετε κιόλας) και αποδείξτε του , ότι …. ΥΠΑΡΧΕΤΕ …
    Εγώ , δεν μπορώ να το κάνω , ( παρ’ όλο που είμαι μια ερωτευμένη ) , όχι γιατί δεν έχω επιχειρήματα , αλλά γιατί με έχει …. εξουθενώσει

    @ manos
    Πήγε η …. καρδιά μου στην θέση της .
    Και ξανά
    @ manos
    Κι αυτό που προσπάθησε να …. μιμηθεί η ηρωίδα μου , αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν …. να μην την συμπαθήσουν πολλές ομόφυλές της … Ο μύθος του Αισώπου με το κοράκι και τα περιστέρια … (τον θυμάσαι ; )

     
  85. tdjm

    Ιουλίου 9 , 2008 at 15:03

    To διάβασα πολλές φορές!!

    Περισσότερο στους άλλους απευθυνόμουν, παρά σε σένα.
    Εσύ έχω την αίσθηση πως με κατάλαβες!!

    Οσο για την σύνεση, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο μαζί σου ,για αυτό είπα εύχομαι να την έχω σε ανάλογη περίπτωση με αυτή της ηρωίδας της ιστορίας.
    Και καμιά αμφιβολία δεν έχω ότι όλα όσα μας γράφεις εδώ μέσα δεν είναι όλα προσωπικές εμπειρίες, τα περισσότερα σκέψεις είναι και ανησυχίες!! και ναι σου επιτρέπεται η έκφραση, γιατί όλα είναι καλογραμμένα και με απήχηση ιδαίτερη ..
    Τελοσπάντων ,σε μένα αρέσουν.
    Είναι κάποια από αυτά που σκέφτομαι αλλά δεν μπορώ να εκφράσω όπως εσύ!!

    Στο κείμενο σου ,το συναίσθημα της γυναίκας ήταν διάχυτο ,μόνο που δεν ξέρω αν μπορώ να τον όνομάσω έρωτα..ή αγωνία για τα χρονια που έφυγαν και φεύγουν…!!!

    Φιλιά
    Συγνώμη αν σε κούρασα!

     
  86. manos

    Ιουλίου 9 , 2008 at 15:15

    Ρε παιδιά μην μπερδεύεστε. Ο έρωτας δεν είναι ιδέα. Εχει διαφορετικές ποιότητες. Αλλο είναι αυτό που νιώθω όταν βλέπω ένα ωραίο κορίτσι στο δρόμο. Αλλο με την κοπέλα μου όταν βολτάρουμε σε μια παραλία. Η επιθυμία για ένα κορμί, η ανάγκη μου να είμαι με κάποιον, η συντροφικότητα μέσα σε μια σχέση, η (υπαρξιακή) ολοκλήρωση, είναι διαφορετικά σκαλοπατάκια του ίδιου συναισθήματος.
    Και ανάλογα πάει και με τις ηλικίες… Είναι αλλιώς να ερωτεύεσαι στα 20, με τη σχετική ανεμελιά των φοιτητικών χρόνων, άλλο φυσικά αν δουλεύεις από τα 15 σου, άλλο στα τριάντα όταν σκέφτεσαι και το γάμο. Αλλο το εξωσυζυγικό πάθος – κι αυτό μες στο παιχνίδι είναι. Αλλο με τη συνάδελφο που σου χαμογελάει στα μίτινγκ.

     
  87. manos

    Ιουλίου 9 , 2008 at 15:17

    Το γυρίζω σε διδαχτικό ύφος και δε μ’ αρέσω.

    Αννα-Σίλια, κάτι έλεγες για τον Αίσωπο…

     
  88. manos

    Ιουλίου 9 , 2008 at 15:18

    Εχεις δίκιο. Η ηρωίδα σου μιμήθηκε τυπική αντρική συμπεριφορά. Και ηττήθηκε κατά κράτος.

     
  89. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 16:10

    @ tdjm
    Σ’ ευχαριστώ .
    Καθόλου δεν με κούρασες .
    Μου έδωσες πολλές πολλές ευκαιρίες για την καθημερινή μου αεροβική άσκηση του Νου ….
    Τροφή , αιμάτωση , κυτταρική ανανέωση , ενυδάτωση του πιο σπουδαίου ιστού της ύπαρξής μας … Του μυαλού .

     
  90. silia

    Ιουλίου 9 , 2008 at 16:10

    @ manos
    1 . Εγώ προσωπικά δεν μπερδεύομαι μ’ αυτά που λέμε … Με τον Έρωτα μπερδεύομαι , όπως κάθε απλός , φυσιολογικός , ευάλωτος άνθρωπος

    2 . Ούτε κι εμένα μου αρέσεις (με το διδαχτικό ύφος , λέω) …. Αλλά , μπορεί να αρέσεις σε κάποιον – κάποιαν άλλο (η) … Ποτέ δεν ξέρεις … ξέρεις δα , μου φαίνεται , πόσες εναλλακτικές φαντασιώσεις – παιχνίδια , υπάρχουν στο θέμα Έρωτας … (Ο αυστηρός δάσκαλος και η φιλομαθής μικρή μαθήτρια … ή , η σκληρή δασκάλα με τα κόκκινα 12ποντα την βέργα , τα κοκκάλινα γυαλιά και ο αθώος , άβγαλτος , παρθένος μαθητής της…..you know ? ) .
    Πω , πω … τί λέω η γυναίκα ;… Πρέπει μάλλον να ανάψω και το δεύτερο κλιματιστικό ….
    Και μη μου πεις , πως δεν ξέρεις τον μύθο του Αισώπου , που σου αναφέρω …

    3. Είδες ;…
    Ο καθείς , εφ’ ώ , ετάχθη …
    Πρέπει να κρατάμε με ιερή αφοσίωση τους «ρόλους» μας , γιατί άλλα εμείς γουστάρουμε , κι άλλα ο Θεός-Σκηνοθέτης (βλέπε Ζωή) , κελεύει …
    Ε όχι και …. «κατά κράτος» … μην το λες … απλά χρεώθηκε και με μια ήττα …

     
  91. Σωκράτης Αντωνίου

    Ιουλίου 29 , 2008 at 07:37

    Καλώς σε βρήκα.
    Νομίζω είμαστε συνάδελφοι… Το όνειρό σου έχει πραγματοποιηθεί. Αλλά πιθανόν να μην το ξέρεις ακόμα.
    Σ’ ευχαριστώ για την ευχή.

     
  92. mr e.

    Απρίλιος 13 , 2011 at 15:48

    Ω ναι ! Μια πραγματική ερωτική ελεγεια…. Ενας υμνος…. Μια επανασταση του ανικανοποίητου είναι…. Μια δικαιωση…. Μια ερωτευμένη γυναίκα…. Μια πραγματικά ευτυχισμένη υπαρξη….

     
  93. silia

    Απρίλιος 16 , 2011 at 19:09

    @ mr e.
    Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δικαίωση για τον άνθρωπο που εκτιμά τον έρωτα , να τον βρει έστω κι εκεί κοντά στο … «ηλιοβασίλεμα»
    Ναι … είναι ευτυχία .
    ———————————
    Χαίρομαι που σου άρεσε .

     
  94. Liakada

    Δεκέμβριος 1 , 2011 at 18:17

    Tώρα τι να πω εγώ γι αυτή τη γυναίκα και τον έρωτα που μας περιέγραψες? Να πω ότι όσο το διάβαζα χαμογελούσα? ‘Οτι με παρέσυρες και θυμηθηκα μια άλλη .. μια κοινή μας γνωστή … Ασε δεν λέω τίποτα!
    Πανέμορφο κείμενο ! Touchy ! 😀

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: