RSS

ΤΑ … «ΠΑΙΔΙΑ» , ΠΑΙΖΕΙ ΚΡΥΦΤΟ

10 Οκτ.

Μια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία της πρότεινε να παίξουν κρυφτό.
Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε:’Τι είναι το κρυφτό;’
Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια -την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα-να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν:Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και η Δειλία δεν ήθελε να ρισκάρει. ‘Ένα, δύο, τρία, άρχισε να μετράει η Τρέλα. Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η
Tεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε. Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να καρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα. Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν. Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού. Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο. Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.

….1000, μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει. Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία. Ένιωσε τον ‘ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει και τον Θρίαμβο. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.
Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα.
Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου.
Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια.

Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα.
Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλα πάντα τον συνοδεύει…

——————————————-

Μου το έστειλαν με mail σήμερα το πρωί και το βρήκα , …. χαριτωμένο .

 

Ετικέτες: , , , ,

49 responses to “ΤΑ … «ΠΑΙΔΙΑ» , ΠΑΙΖΕΙ ΚΡΥΦΤΟ

  1. elina

    Οκτώβριος 10 , 2008 at 20:30

    Απλά υπέροχο και πολύ…αληθινό!
    Σ’ευχαριστώ που μου θύμισες να ψάξω στην Τρέλα μου να ξαναβρώ τον Έρωτα.
    Ο Φόβος όμως γιατί δεν κρύβεται ποτέ?

     
  2. faros

    Οκτώβριος 10 , 2008 at 21:05

    elina, επίτρεψέ μου, γιατί είναι «σαρκς εκ της σαρκός μας» και αν δεν υπήρχε, δεν θα υπήρχε και ο Άνθρωπος !

    Μόνο χαριτωμένο; , Άννα, μόνο χαριτωμένο; , κα-τα-πλη-κτι-κό !!!
    Μόνο που, … να, … θα ήθελα να μην έβρισκε ποτέ το ρημάδι το Ψέμα, ας το άφηνε στον πάτο του ωκεανού, θα ήταν καλύτερα για όλο τον κόσμο !
    Ξέρεις, όσο κι αν σου φανεί παράξενο, ζήτημα να έχω πει δυο τρία ψέματα στη ζωή μου και την έχω πληρώσει αυτήν μου την επιλογή !

     
  3. #FN$#

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 00:14

    Πολύ ωραίο!…
    Ώρες-ώρες, σκαρφίζονται πολύ ωραία λόγια και στο τέλος αντί να τα αξιοποίησουν, κάπως, δημιουργικά, καταλήγουν σε chain-letters…

     
  4. vinumbonum

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 01:27

    Η αγαπη δεν παιζει;; Την ξεχασαν;;Δεν θελει η δεν μπορει να κρυφτει;;

     
  5. Souzana

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 13:36

    Πανέμορφο, και συγκινητικό. 🙂
    .

     
  6. silia

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 17:56

    @ elina
    Όμως …….
    λυπάμαι , που ξέχασες , πού (σε ποιό μέρος) πρέπει να ψάξει κανείς για να βρει τον Έρωτα … Τόσο νέα …. και να ξεχάσεις ….
    ————————————
    Ο Φόβος , είναι …. «μεγάλος» … Δεν παίζει με τα μικρά παιδιά (λέω εγώ τώρα)

     
  7. silia

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 18:06

    @ faros
    Η Αλήθεια , (ίσως) δεν θα είχε τόσο μεγάλη σημασία , αν δεν υπήρχε το Ψέμα , ώστε με την … εκ των υστέρων σύγκριση , να ανακαλύπταμε την μεγάλη της αξία …
    ———————————-
    Όσο για την τελευταία πρόταση «ζήτημα να έχω πει δυο τρία ψέματα στη ζωή μου και την έχω πληρώσει αυτήν μου την επιλογή !» , δεν …. την κατάλαβα και καλά .. Θέλεις να πεις , πως έχεις πληρώσει για τα 2-3 ψέμματα που έχεις πει , ή ότι έχεις πληρώσει για την επιλογή σου να μην λες ποτέ ψέμματα … Ξέρεις έχω την εντύπωση (δεν γενικεύω , απλά έχω την εντύπωση) , πως κάποιοι ψεύτες , έζησαν μια χαρά , όλη τους την ζωή … λέγοντας ψέμματα … Κατά καιρούς μου λένε «Όλα εδώ πληρώνονται» …. Ίσως … αλλά δεν το βλέπω να εφαρμόζεται πάντα …
    Στενάχωρη συζήτηση άνοιξα … Λάθος μου …

     
  8. silia

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 18:17

    @ #FN$#
    Βασικά , καλώς ήρθες … Χαίρομαι υπερβολικά , όταν βλέπω νέο «αίμα» (πολύ νέους ανθρώπους εννοώ) να μπαίνει στο «σπίτι» μου .
    Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το σχόλιο σου και ιδίως αυτό το «….αντί να τα αξιοποιήσουν, κάπως, δημιουργικά…» . Θα ήθελες να μου πεις τί ακριβώς σκέφτεσαι , όταν λες «αξιοποιώ δημιουργικά» , κάποια ωραία λόγια ; Την συγγραφή , μήπως ; … την δημοσιογραφία , ή τον έντυπο σχολιασμό ;… μήπως την δημοσιοποίηση με διαλέξεις ή κηρύγματα ;…
    Θα ήθελες να μου πεις τί σκέφτεσαι ;

     
  9. silia

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 19:00

    @ vinumbonum
    Αχ , καλέ μου vinum … η Αγάπη …
    Η Αγάπη ΚΑΙ θέλει να μπλεχτεί στα παιχνίδια μας , και να τα … «φυλάξει» , ΚΑΙ να μας ψάξει στις … σκοτεινές γωνιές , που θαρρούμε πως κανείς και τίποτα δεν θα μας βρει (τρομάρα μας) … ΚΑΙ να μας … εκπλήξει ΚΑΙ να μας … κυνηγήσει σε ένα θεότρελλο «φτου ξελευτερία» , αλλά ΚΑΙ να κρυφτεί και αφήνοντας μικρά σημάδια , να μας περιμένει ανυπόμονα να την … ανακαλύψουμε και να μας κυνηγήσει μέχρι να πούμε … «έλεος» … ‘Όμως ….
    Όμως , σχεδόν τίποτε απ’ όλα αυτά δεν γίνεται (ελάχιστα γίνονται) , γιατί … παραξηγήσαμε την ακριβή έννοια της Εντολής « ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ» … Γιατί είμαστε … κουτοί κι ανόητοι και δύσκολα κατανοούμε την αληθή έννοια των πραγμάτων , και έτσι αναλωνόμαστε σε φθηνά , ευτελή , ουτιδανά , υποδεέστερα , εύκολα και ενίοτε και … αγελαία … παιχνίδια … Και επειδή η … ώρα του παιχνιδιού είναι λίγη (ιδίως τώρα τον «Χειμώνα» , που βραδιάζει νωρίς) , κάποτε η ζωή μας τελειώνει και η … μαμά μας , μας φωνάζει πως η ώρα πέρασε και πως πρέπει να πάμε πια «μέσα» , για … «ύπνο» … και έτσι ανακαλύπτουμε με λύπη … πως δεν μπορέσαμε να παίξουμε με την Αγάπη … Παίξαμε με ένα σωρό όμορφα ή άσχημα «παιδάκια» , αλλά … με την Αγάπη , όχι … Και κάποιοι (από εμάς) , αφελείς , λένε «Αύριο … αύριο θα παίξω με την Αγάπη» , αλλά δεν ξέρουν πως …
    Τέλος πάντων ….
    Ουφ !…. Μελαγχόλησα … Αλλά φίλε μου vinum , μην σκοτίζεσαι γι αυτό … Όταν μελαγχολώ , γίνομαι (ακόμα) πιο όμορφη .
    Θα ακουστεί κάπως … άσχετο , αλλά , αν θέλεις και μπορείς , διάβασε το https://silia.wordpress.com/2007/04/27 (ΠΩΣ ΠΕΘΑΝΕ Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΠΙΔΑ)
    ————————————–
    Φθινοπώριασε ….

     
  10. silia

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 19:57

    @ Souzana
    Οτιδήποτε , αναφέρεται στα συναισθήματα μας , κι εγώ το βρίσκω συγκινητικό .
    Ευχαριστώ και καλώς ήρθες .

     
  11. museum

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 21:20

    Γεια σου silia,

    Απλή γραφή, ευχάριστη ανάγνωση, πυκνά νοήματα, μου άρεσε πολύ. Και η φιλία θα μπορούσε να μπει, δεν ξέρω αν ήταν εύκολο να χωρέσει, είναι που ο εγωισμός και η ζήλεια θα την έκαναν να ασφυκτιά. Εκτός και αν απογειώναμε τον έρωτα, του δίναμε φως, να ήταν αγάπη, φιλία, πόθος, πάθος , πίστη, καθετί καλό μαζί.

    Να είσαι καλά και να επιδιώκεις πάντα το καλό!

     
  12. faros 2

    Οκτώβριος 11 , 2008 at 21:21

    Ακριβώς την επιλογή του μη ψέματος !

    Την Καλησπέρα μου !

    υ.γ. Φόβος …. αυτός ο παραξεγημένος … εγώ τον θεωρώ απαραίτητο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης!

     
  13. silia

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 00:26

    @ museum
    Ναι , και η Φιλία … και η Αξιοπρέπεια , και η Ευαισθησία , και ο Αλτρουισμός , και η Μεγαλοψυχία … Και ένα σωρό ακόμη αρετές , με τις οποίες , δεν καταπιάστηκε το παρόν πόνημα …
    ——————————-
    Σ’ ευχαριστώ για την ευχή σου … Σπουδαία ευχή … πολύ σπουδαία .

     
  14. silia

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 00:39

    @ faros 2
    Αυτό περίμενα να ακούσω .
    Γι αυτό κέρασμα σου , το ποίημα «Αλήθεια» , που έγραψα πριν πολλά χρόνια :
    https://silia.wordpress.com/2007/04/06
    —————————————
    Κάποτε με ρώτησαν :
    – Τί είναι ο φόβος ; Γνώση , ή άγνοια ;
    και μη μπορώντας να αποφασίσω , είπα :
    – Και τα δυο … Για άλλους είναι Γνώση , για άλλους , Άγνοια .
    Τί είναι λοιπόν για σένα ο Φόβος φίλε Φάρε ;… Φοβάσαι κάτι επειδή δεν το ξέρεις … ή επειδή ακριβώς , το ξέρεις ; (και φυσικά , αν θέλεις απαντάς … δεν είναι και …. κατατακτήριες , ή εισαγωγικές , ή απολυτήριες εξετάσεις … Έτσι μου ήρθε τώρα … επειδή το θυμήθηκα … κουβέντα να γίνεται) .

     
  15. a_noble_child

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 06:29

    Και ο έρωτας-αγάπη-φιλία-πόθος-πάθος -πίστη που ανέφερε ο museum βρίσκει σ’ όλα αυτά το φως του και απαλλάσσεται από την Τρέλα, η οποία όμως εξακολουθώντας να αισθάνεται υπεύθυνη είναι εκεί για να παρέχει τις ‘υπηρεσίες’ της αν της ζητηθεί…
    Το κακό είναι που η Τρέλα θέλει οπωσδήποτε να βγάλει την υποχρέωση…!

     
  16. πρεσβύωψ

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 07:14

    silia-faros

    Aλήθεια- ψέμα

    Σας εγκαλώ γιατί Κυριακάτικα μου φέρατε στο μυαλό το ποίημα Επιτύμβιον του Μ. Αναγνωστάκη.
    ….Α ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο τόξερα τι κάθαρμα ήσουν, τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα……
    Καλή Κυρακή σε όλους

     
  17. faros 3

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 09:03

    Για μένα, silia μας, ο Φόβος είναι Η Γνώση …
    Και να σου πω και κάτι άλλο ;
    Δεν με … εγκατέλειψε ποτέ, και πάντα με βοήθησε να ξεπεράσω προβλήματα (μικρά, μεγάλα, μεγαλύτερα)!
    Επίσης με βοήθησε να μάθω πολλά …

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
  18. αγκαλιες του φεγγαριου

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 10:35

    πολυ ομορφο αυτο, το ειχα λαβει κι εγω παλιοτερα..

    γενικοτερα..εχω βαρεθει τα mail που μιλουν για σωστη συμπεριφορα, για εκδηλωση αγαπης, για φιλια και γενικα να πατουν σε οτι μας λειπει, να στελνονται απο τον εναν στον αλλον για το »χαβαλε» της στιγμης, κι οταν πραγματικα χρειαζεσαι την σωστη συμπεριφορα, την αγαπη και την φιλια, αντ αυτων να βρισκεις αδιαφορια..

    με λιγα λογια τι το στελνεις αφου δεν προκειται να το εφαρμοσεις ποτε;;;

    καλο απογευμα

     
  19. silia

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 20:41

    @ a_noble_child
    Θαρρώ , πως όλο το «παραμύθι» αυτό , φτιάχτηκε με μόνο σκοπό , να επικεντρώσει την προσοχή μας , στην συνύπαρξη και το μοιραίο δέσιμο του Έρωτα , με την τρέλα .
    Και … μεταξύ μας … Ο Έρωτας , αποκομμένος από την τρέλα , παρουσιάζεται με το .. σκοτεινό του προσωπείο (κι ας λες , πως βρίσκει σ’ όλα αυτά [αγάπη-φιλία-πόθος-πάθος -πίστη] το φως του …
    Ο Έρωτας , είναι ζόρικος , χωρίς μια δόση (έστω) τρέλας …
    Και μάλλον η Τρέλλα το έχει νοιώσει αυτό , και γι αυτό επιμένει , χιλιάδες χρόνια τώρα , να μένει στο κατόπι του , τάχα μου λόγω … ενοχών που έγινε αιτία να τον πληγώσει …
    Καλέ , πληγώνεται αυτός ;…. Μπα !… εμάς μόνο πληγώνει …

     
  20. silia

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 20:46

    @ faros 3
    Γνώση λοιπόν ο Φόβος , φίλε μου …
    Ας είναι …

     
  21. Ελένη M.

    Οκτώβριος 12 , 2008 at 21:05

    Καλησπέρα σε όλους .

    Χαριτωμένο! πράγματι .
    Το ύφος του θυμίζει παιδικό παραμύθι …

    Y.Γ. Eυχές για υγεία , χαρά και…. παιχνίδι για το πιο παιδικό- αθώο μας κομάτι .

     
  22. faros 4

    Οκτώβριος 13 , 2008 at 10:17

    Από την πανέμορφη (και τώρα) Σαμοθράκη πολύ πολύ Καλημέρα και Καλή Βδομάδα !

    Γιατί για σένα, δεν είναι Γνώση ;;; 😕 😕 😕
    … αν θες απαντάς, δεν είναι … τέστ !!!

     
  23. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Οκτώβριος 13 , 2008 at 23:47

    αγκαλιες του φεγγαριου

    πολυ ομορφο αυτο, το ειχα λαβει κι εγω παλιοτερα..

    γενικοτερα..εχω βαρεθει τα mail που μιλουν για σωστη συμπεριφορα, για εκδηλωση αγαπης, για φιλια και γενικα να πατουν σε οτι μας λειπει, να στελνονται απο τον εναν στον αλλον για το ”χαβαλε” της στιγμης, κι οταν πραγματικα χρειαζεσαι την σωστη συμπεριφορα, την αγαπη και την φιλια, αντ αυτων να βρισκεις αδιαφορια..

    με λιγα λογια τι το στελνεις αφου δεν προκειται να το εφαρμοσεις ποτε;;;

    —————————————————————————————————————————————————————————————————-

    Φεγγαροαγκαλιασμένη…

    Μαζί σου και εγώ!!!

    Θα ήθελα να ξέρω όμως … Πόσο τέλειος είναι αυτός ο … Που τα γράφει όλα αυτά.

    Ξερω ότι δεν είναι ένας, και αυτό με στεναχωρεί περισσότερο.

    Γιατί… Γιατί ο κόσμος μας είναι τόσο … σκατένιος, αφού υπάρχουν τόσοι πολλοί που γράφουν τόσες …

    Όχι καλέ… Δεν πάω στο νηπιαγωγείο, άλλα… Ποτέ δεν θα πάψω να αναρωτιέμαι, και να μην καταλαβαίνω.

     
  24. a_noble_child 2

    Οκτώβριος 14 , 2008 at 00:32

    Πόσο δίκιο έχεις…όσο κι αν προσπαθείς να την απομακρύνεις είναι εκεί η τρέλα, ακόμη περισσότερο στη συγκεκριμένη μορφή έρωτα όπου τρελαίνεται κανείς…χωρίς λίγη Τρέλα! 😉

     
  25. faros

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 07:37

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
  26. silia

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 10:06

    @ πρεσβύωψ
    Ωραίος ο Μανόλης Αναγνωστάκης … Δεν τον είχα εκτιμήσει ιδιαιτέρως στην Προ-blogging , εποχή … Τα μπλογκ(ς) , έγιναν η αιτία να «σκύψω» βαθύτερα μέσα του και … κέρδισα .
    ———————————
    Δεν κατάλαβα , γιατί μας … εγκαλείς . («Εγκαλώ» , δεν σημαίνει σου κάνω μήνυση ; )

     
  27. silia

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 10:17

    @ αγκαλιες του φεγγαριου
    Υπάρχει και κάτι ακόμα χειρότερο : Να μην εφαρμόζονται ποτέ , αλλά και να μην ασχολείται κανείς ποτέ μ’ αυτά , ή να μην αναφέρονται καν …
    Και ένας μόνο , να «σκαλώσει» πάνω σε κάτι καλό , είναι κέρδος …
    Δυστυχώς η Υποκρισία , είναι μεγάλο κακό , και φοβερά διαδεδομένη στην εποχή μας .

     
  28. silia

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 10:21

    @ Ελένη M.
    Με όλη αυτή την συναισθηματική «φτώχια» , ίσως πρέπει να ξαναγυρίσουμε στα … παιδικά παραμύθια , για να νοιώσουμε κάτι όμορφο .
    Η Αθωότητα , δεν έχει πεθάνει … εντελώς μέσα μας … Απλά , βρίσκεται σε βαθύ … κώμα .
    Αντεύχομαι .

     
  29. silia

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 12:36

    @ faros 4
    Φαντάζομαι … την Σαμοθράκη στα «ντουζένια» (=στα καλύτερα της) , τώρα το Φθινόπωρο …
    Όσον αφορά τον φόβο , τώρα , εγώ , δεν είμαι καρφωμένη σε στερεότυπα … Βασικά για μένα , σε προσωπικό επίπεδο , ο φόβος είναι … Άγνοια , δηλαδή , φοβάμαι αυτό που δεν γνωρίζω πως , και κατά πόσο θα με βλάψει … Το άγνωστο , δηλαδή αυτό , που δεν μπορώ γνωρίζοντας τις ιδιαίτερες πτυχές του , να το ελέγξω κατά κάποιο τρόπο . Όμως μέσα μου ο Φόβος υπάρχει και σαν γνώση … δηλαδή φοβάμαι κάτι , γιατί γνωρίζω ακριβώς τις συνέπειες που μπορεί να έχει . πχ. φοβάμαι μία χειρουργική επέμβαση γιατί εξ αντικειμένου , γνωρίζω τί ακριβώς μπορεί να πάθω απ’ αυτήν την επέμβαση ή φοβάμαι μήπως πέσει η οικοδομή και με πλακώσει σε έναν πιθανό σεισμό , επειδή γνωρίζω (όχι υποπτεύομαι , γνωρίζω) , ότι δεν μπήκαν στην κατασκευή τα σωστά υλικά .
    Γι αυτό λοιπόν λέω , ότι ο Φόβος , είναι ΚΑΙ Γνώση , αλλά ΚΑΙ Άγνοια , ανάλογα με την περίσταση , αλλά και με τί ακριβώς απ’ τα δύο κυριαρχεί στην ψυχή του κάθε ανθρώπου .
    Σε ζάλισα ;….

     
  30. Αναμοχλευτής

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 12:49

    Κάποια απ’ αυτές τις μέρες, όταν βαρεθώ να παίζω κρυφτό με τ’ άλλα τα παιδάκια, και αν φυσικά μου το επιτρέψει η εξ απαλών ονύχων σύντροφός μου, που εσείς την γνωρίζετε με το όνομα Υπεροψία, θα σας μιλήσω για το κουτί της Πανδώρας και πως τα Καλά του κόσμου, που αφυπνίζουν τις συνειδήσεις, ονομάστηκαν κακά και αφορίστηκαν από τους κάθε λογής εξουσιαστές μας, τους αναμέλποντες ύμνους στην πνευματική αβελτηρία.

    Μέχρι τότε αντιπαρέρχομαι τα βαθυστόχαστα «μπεεεε», αφήνοντάς τα στα ανήσυχα πνεύματα των οραματιστών του «καλύτερου» κόσμου, που ψήνεται στο φούρνο κάποιου νεφελώδους Κοσμικού και που μέλλει να μας σερβιριστή σε κάποια τέρμινα από αγγέλους σερβιτόρους, μέσω μιας άγνωστης σε μας αυτοματικής θείας παρέμβασης, αποδεχόμενος εν ταυτώ την οδυνηρή (για ποιούς άραγε; ) πραγματικότητα ότι το μόνο βαθύ που με εμπνέει πλέον είναι το ντεκολτέ της κυρίας στο απέναντι τραπέζι, το οποίο η… αθώα μου φαντασία μετατρέπει σε κρεβάτι, κάτι που και η ίδια η κυρία, με αναμφισβήτητα πτωτικές ηθικές τάσεις, οι οποίες εκφράζονται με συμπτώματα καταφανούς τσουλισμού, εκτιμά δεόντως (αλλιώς δε θα μου τόδειχνε).

    Επιβάλεται θαρρώ να συνειδητοποιήσουμε ότι όταν αισθανόμαστε την ανάγκη να μιλάμε για αφηρημένες έννοιες, όπως αθωότητα, χαρά, ευτυχία, γεναιοδωρία, αλτρουισμός, ανυστεροβουλία… αυτό δεν οφείλεται παρά στην αποδοχή του ζόφου που μας περιβάλλει από παντού. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που οι πολιτικοί της καθ’ ημάς Ψωροκωστένης παραληρούν περί δημοκρατίας και σεβασμού των δικαιωμάτων του πολίτη, την ώρα που οι ίδιοι τα καταπατούν με απροκάλυπτη ιταμότητα.

    Εγώ το πήρα πια απόφαση ότι Παράδεισοι δεν υπάρχουν ούτε καν στα παραμύθια, αφού οι βαυκαλιζόμενες ως Δουλτσινέες μου έδειξαν πως δεν είναι παρά κοινές «πάνδημοι», φτιασιδωμένες έτσι ώστε να ευτελίζεται ακόμα κι η ευγενέστερη λέξη τους.

    Τα φιλιά μου και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.
    Λυκ ο Αν

    ___________
    Εμένανε απ’ όλα τα παραμύθια περισσότερο μου αρέσει εκείνο του πρίγκηπα που το παίζει βάτραχος, ιδιαίτερα στο σημείο που λέει στην απογοητευμένη πριγκηποπούλα: «Αφού το φιλί απέτυχε, δεν δοκιμάζεις και μια πίπα;».
    Έτσι, μάλιστα! Ο κόσμος φαίνεται ομορφότερος, ώστε να ζήτε εσείς οι ρομαντικοί καλά κι εγώ, ο διατελών εν απροκαλύπτω αμοραλιστική ωμότητι, καλύτερα.

     
  31. Ελένη M.

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 13:50

    Αναμοχλευτής
    Κύριε ….θα σας θυμίσω μια φράση από ένα όμορφο τραγούδι του Σαββόπουλου : … Αν πονάει η κεφαλή φταίει η απρόσωπη αγάπη πού χει βρει .
    Επιθυμώ να σας θυμίσω επίσης πως : Το καλό και το κακό ανέκαθεν ήταν ανακατεμένα και στην έξω ( ανθρώπινη ) πραγματικότητα και στην εντός ….έτσι που ο κάθε ένας μας να έχει κάπου, κάποιο, περιθώριο επιλογής …να κρατά καθαρό τουλάχιστον το σπίτι του π. χ .
    Αν η πίκρα σας γεννά αλαζονεία και κυνισμό …θα σας περάσει εύχομαι …μόλις γυρίσει ή γυρίσετε τον τροχό .
    Καλή σας μέρα !

     
  32. silia

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 18:30

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;
    «…Θα ήθελα να ξέρω όμως … Πόσο τέλειος είναι αυτός ο … Που τα γράφει όλα αυτά….»
    ———————————————-
    Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να πεις κάτι καλό-όμορφο . Μπορεί να είσαι απλά «καλός» , ή «εκείνη την στιγμή καλός» , ή να το πεις κατά λάθος … ή επειδή σου ξέφυγε , ή επειδή καταστρώνεις κάποιο σχέδιο , ή ακόμη-ακόμη , επειδή κολακεύεις κάποιον άλλο , ή επειδή προσπαθείς να τον παγιδέψεις ή να του αποσπάσεις την προσοχή από κάτι άσχημο που του ετοιμάζεις …
    Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία μιας καλής κουβέντας (ενός καλού λόγου) , ούτε σημαίνει , πως όταν λέγεται κάτι καλό , υπάρχει πάντα από πίσω , μια κρυμμένη κακή πρόθεση …
    Η Υποκρισία δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει στον κόσμο μας (όπως και πολλές άλλες κακίες) . Θα ήταν όμως υπερβολικά καταθλιπτικό και ακραίο , να λέγαμε , πως έχουν πάψει να υπάρχουν οι Αρετές .
    Και τώρα θα πω , κάτι κοινότυπο , που όμως πιστεύω ότι όλοι το πιστεύουμε :
    Οι Αρετές , δεν … διαφημίζονται , δεν κραυγάζουν , δεν θορυβούν …
    Ίσως αυτό ήθελες να εκφράσεις , καλή μου φίλη .

     
  33. silia

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 18:33

    @ a_noble_child 2
    🙂 🙂

    @ faros
    Καλημέρα και σε σένα .

     
  34. faros 5

    Οκτώβριος 15 , 2008 at 21:35

    Όχι βέβαια, δεν με ζάλισες καθόλου.
    Απλά σε μένα η άγνοια είναι απλά μια πρόκληση για να μάθω. Ή έστω, να νομίσω ότι έμαθα.
    Ξέρεις παίζει πολύ κι αυτό. Να νομίζουμε ότι ξέρουμε. Το θεωρώ τουλάχιστον μια όμορφη αυταπάτη … οπότε όλα καλά … όλα ανθηρά …
    Δηλαδή δεν μένω στην Άγνοια και … πάπαλα.
    Πάω να δω το Β ημίχρονο, άντε καληνύχτα.

     
  35. Αναμοχλευτής

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 02:19

    Καλή σας μέρα κι εσάς, κα Ελένη Μ., και σας χρωστώ ευγνωμοσύνη για τον κόπο στον οποίο υποβληθήκατε για να μου κάνετε το ψυχογράφημά μου. Είναι αλήθεια ότι πάντα είχα μια ανεξήγητη συμπάθεια για τους ερασιτέχνες επιστήμονες, ιδιαίτερα του κλάδου της ψυχολογίας, γιατί πολύ με διασκεδάζουν, έτσι όπως με διασκεδάζουν «αφόρητα» οι απόλυτες βεβαιότητες του καθεμιανού, που από δυο λέξεις, σαν από επιφοίτηση, του φαίνονται ξεκάθαρα όλα των άλλωνε κι γνωρίζει εκείνα που οι ad-hoc σπουδαγμένοι τα ψάχνουνε μια ζωή («κάνε με πρωθυπουργό για μια μέρα να στα διορθώσω όλα», λέει κάθε ταζιτζής και κάθε μπουφετζής που ενδόμυχα το πιστεύουν ότι το μπορούν).

    Μόνο που να… πρέπει να σας το πω, ότι η δική μου αγάπη δεν είναι καθόλου απρόσωπη. Και πρόσωπο έχει και προσωπικότητα και ποιότητες (σε πληθυντικό αριθμό), γι αυτό κι όσοι αλόγιστα την προσβάλλουν, εμμέσως ή αμέσως, νομίζω πως το σωστό και πρέπον είναι να της γυρέψουν συγγνώμη, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της απερίσκεπτης αμετροέπειάς τους.

    Και… δεν κρατιέμαι, θα το ρωτήσω:
    Τι ξέρετε εσείς για το σπίτι μου και την καθαριότητά του που δεν το ξέρω εγώ; Γιατί μη μου πήτε ότι είστε τόσο απερίσκεπτη, που κατεβήκατε τόσο χαμηλά χωρίς σκάλα να ξανανέβετε.

    Και για να δήτε ότι ξέρω κι εγώ τραγουδάκια του Σαββόπουλου, κλείνω δίνοντάς σας αυτό, ως άλλος Εξάγγελος, χάρισμα και σ’ ανταπόδοση:
    «Αφού δεν είχε λόγια ευχάριστα να πει,
    καλύτερα να μη μας πει κανένα».

    ___________
    Σίλια, αγαπητή μου, απ’ ό,τι καταλαβαίνεις εδώ σταματά κάθε συμμετοχή μου στο σχολιασμό των θεμάτων σου. Οι σε προσωπικό επίπεδο προσβολές από αγνώστους μου ( ; ), με χυδαία υπονοούμενα για την προσωπική μου ζωή και τα του οίκου μου, ως απάντηση σε γενικές απόψεις δεν παράγουν και δεν προάγουν τίποτα άλλο έξω απ’ αυτό που λέγαμε την άλλη φορά κατ’ ιδίαν.
    Καλή συνέχεια.

     
  36. ethan

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 14:07

    Ποτέ ένα παραμύθι δεν έμοιαζε τόσο αληθινό…..

     
  37. Ελένη M.

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 14:43

    @ Αναμοχλευτής
    Ελάτε τώρα …που δεν καταλάβατε πως μιλούσα μεταφορικά για την αγάπη ,την καθαριότητα και το σπίτι … πως αφορούσε δηλαδή ο λόγος μου και του στίχου που επικαλέστηκα στις αξίες και στις αρχές που ο κάθε ένας μας επιλέγει για να πορευτεί … εσείς ! εκθέσατε τις δικές σας , δεν έκαμα εγώ το ψυχογράφημα σας ….
    Είναι γνωστή η μέθοδος σκόπιμης παρερμηνείας των λόγων κάποιου , και τα δήθεν θιξίματα προκειμένου να έρθει σε δύσκολη θέση ο υπεύθυνος (οικοδεσπότης) .
    Ευχαριστώ για το στίχο …αλλά σας είπαν οι προλαλήσαντες και «καλά νέα» τα οποία χλευάσατε ως : μπεεε
    Τώρα διαμαρτύρεστε ! που δεν μπορείτε να υποτιμάτε την νοημοσύνη μας και να σκορπίζετε προσβολές ανενόχλητος .
    Λοιπόν η γενναιότητα σας ζητά προστασία !

    @Silia Η θέση σας ως οικοδέσποινα είναι λεπτή ….δεν θέλω να σας φέρω στη δύσκολη θέση του δικαστή …πραγματικά δεν το θέλω ….
    Σας υπόσχομαι πως δεν θα ασχοληθώ ξανά
    με τον κ. Αναμοχλευτή ότι κι αν γράψει… άλλωστε έχω και δουλειές .

     
  38. profusion

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 17:00

    Πολυ ενδιαφερον κειμενο. Καμια φορα μεσω emails κυκλοφορουν πραγματικα ομορφες ιστοριες…

     
  39. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 17:06

    Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να πεις κάτι καλό-όμορφο …………………………………………………………………………………………………………………………………..

    Οχι Σιλια μου, δεν χρειαζετε να εισαι τελειος, χρειαζετε ομως να εισαι σωστος.

    ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

    Μπορεί να είσαι απλά “καλός” , ή “εκείνη την στιγμή καλός” ,

    ……………………………………………………………………………………………………………………….
    Η είσαι καλός, η δεν είσαι.
    Εκείνη τη στιγμή… καλός ; τι είναι το καλός, γρίπη; έρχεται και μετά περνάει με αντιβίωση; αυτό δεν το δέχομαι.

    ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

    ή να το πεις κατά λάθος … ή επειδή σου ξέφυγε , ή επειδή καταστρώνεις κάποιο σχέδιο , ή ακόμη-ακόμη , επειδή κολακεύεις κάποιον άλλο , ή επειδή προσπαθείς να τον παγιδέψεις ή να του αποσπάσεις την προσοχή από κάτι άσχημο που του ετοιμάζεις …

    ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

    Μπορεί και έτσι. Τόσος κόπος όμως… Γιατί;

    Αξίζει κάτι όλο αυτό; για ποιον;

    ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

    Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία μιας καλής κουβέντας (ενός καλού λόγου) , ούτε σημαίνει , πως όταν λέγεται κάτι καλό , υπάρχει πάντα από πίσω , μια κρυμμένη κακή πρόθεση …
    ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

    Εγω δεν είπα κάτι για κρυμμένες κακές προθέσεις, δεν δέχομαι όμως ότι την ίδια αξία έχει ένας καλός λόγος που λέγετε από έναν καλό άνθρωπο, με έναν, που λέγετε από κάποιον που έχει απλά το χάρισμα του λόγου, χωρίς την καλοσύνη.
    ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

    Η Υποκρισία δεν θα πάψει ποτέ να υπάρχει στον κόσμο μας (όπως και πολλές άλλες κακίες) . Θα ήταν όμως υπερβολικά καταθλιπτικό και ακραίο , να λέγαμε , πως έχουν πάψει να υπάρχουν οι Αρετές .

    …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

    Προσωπικά Σίλια μου, αν πίστευα ότι έχουν πάψει να υπάρχουν οι αρετές… Θα είχα αυτοκτονήσει.
    Και το λέω εντελώς συνειδητά αυτό.

    ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

    Και τώρα θα πω , κάτι κοινότυπο , που όμως πιστεύω ότι όλοι το πιστεύουμε :
    Οι Αρετές , δεν … διαφημίζονται , δεν κραυγάζουν , δεν θορυβούν …
    Ίσως αυτό ήθελες να εκφράσεις , καλή μου φίλη .

     
  40. faros

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 18:11

    Γεια σας , άργησα λίγο σήμερα !

     
  41. silia

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 23:16

    @ Αναμοχλευτής
    Λυπάμαι ….
    Λυπάμαι πάρα πολύ .
    Κι αναρωτιέμαι γιατί τάχα να άξιζα κάτι τέτοιο …
    Νοιώθω σαν τον αθώο , που … χαστουκίζεται αιφνίδια από κάποιον και η … απορία του , πονάει περισσότερο κι απ’ το ίδιο το χαστούκι .
    Ας είναι , Αναμοχλευτά μου .
    Έχε γεια .

     
  42. silia

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 23:33

    @ Ελένη M.
    Λυπάμαι ….
    Λυπάμαι πάρα πολύ .
    Έχω ζήσει πολλά χρόνια , και έχω δει και μάθει και υποστεί , πολλά …. Υπήρξαν άνθρωποι , που με πόνεσαν , που με πλήγωσαν , που με ξεγέλασαν , που με εκμεταλλεύτηκαν …
    Αλλά δεν υπήρξε ποτέ κάποιος , που να με … χειραγωγήσει , ή να μου επιβάλλει ρόλους (για το «δεν θέλω να σας φέρω στη δύσκολη θέση του δικαστή » , λέω) …..
    Δεν θα … «δικάσω» κανέναν , γιατί μου είναι αδύνατον να είμαι αντικειμενική …. Σας θεωρώ όλους , φίλους μου .
    Και κάτι ακόμα :
    Δεν θα ξανασχοληθώ μ΄αυτό το θέμα … Ποτέ .Όχι για κανέναν άλλο λόγο , αλλά γιατί με … πονάει
    Να έχεις ένα ήσυχο βράδυ , εύχομαι .

     
  43. silia

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 23:42

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;
    Δεν βρίσκω να διαφωνούμε κάπου .
    Επίσης , δεν σου καταλογίζω κακές προθέσεις (για το «Εγω δεν είπα κάτι για κρυμμένες κακές προθέσεις» , το λέω αυτό) Για το παραπάνω παραμύθι του ποστ μιλούσα …. και ήθελα απλά να πω , ότι έναν καλό λόγο μπορεί να πει και κάποιος , που δεν έχει πάντα και καλές προθέσεις . Μ’ άλλα λόγια , ότι αν λαβαίνουμε ένα μέιλ με όμορφα λόγια , ας κρατάμε τα όμορφα λόγια , ασχετα με το αν αυτός που τα γράφει τα τηρεί ή όχι .
    Είμαι πολύ πληγωμένη για να συνεχίσω αυτή την κουβέντα .
    Συγγνώμη .

     
  44. silia

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 23:50

    @ ethan
    «Ποτέ ένα παραμύθι δεν έμοιαζε τόσο αληθινό…..»
    ————————————
    Και … ποτέ ένα σχόλιο , δεν έμοιαζε τόσο σαν ένα … χάδι πάνω σε βρεγμένο και πονεμένο μάγουλο .
    ————————————-
    Είναι κάποια πράγματα που είναι σπουδαία , γιατί έρχονται στην κατάλληλη στιγμή … έχουν σωστό timing , που λένε …
    ————————————
    Σ’ ευχαριστώ γλυκέ μου Ήθαν .
    Απ’ την καρδιά μου μέσα , σ’ ευχαριστώ .

     
  45. silia

    Οκτώβριος 16 , 2008 at 23:59

    @ profusion
    Κι εγώ , όμορφη την βρήκα την ιστορία …
    Όπως όμορφο άνθρωπο … βρίσκω κι εσένα (και δεν εννοώ την φάτσα σου , που δεν την ξέρω) . Όμορφο και γλυκό .
    Σ’ ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο .

     
  46. silia

    Οκτώβριος 17 , 2008 at 00:08

    @ faros 5 & 6
    Ας … άργησες φίλε μου .
    Φτάνει που ήρθες .
    Και θέλω να σου πω και κάτι ακόμα :
    Αν ποτέ σε ενόχλησα με κάτι που είπα , θέλω να σου πω πως δεν ήταν «επί σκοπώ» και ότι σου ζητώ συγγνώμη ….
    Είμαι πολύ θλιμμένη απόψε .
    Να έρχεσαι .

     
  47. #FN$# 2

    Οκτώβριος 17 , 2008 at 13:51

    Άργησα λίγο, αλλά επανήλθα! 😛

    Ευχαριστώ για το καλοσώρισμα! Όσον αφορά το «δημιουργικα», προσωπικά μιλώντας, δεν διαβάζω chain-letters κλπκλπ, απλά τα διαγράφω. Άρα, κατά την άποψη μου, δεν το θεωρώ δημιουργικό… Αν όμως, το παραπάνω κείμενο ήταν σε μια (τηλεοπτική ή έντυπη) προσεγμένη διαφήμιση, κοινωνικού (προφανώς) περιεχομένου (και κατά προτίμηση ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού), πιστεύω ότι θα «άγγιζε» πολύ περισσότερο κόσμο!…

    Αυτό είναι που σκέφτομαι!…

     
  48. silia

    Οκτώβριος 17 , 2008 at 18:41

    @ #FN$# 2
    Σ’ ευχαριστώ νεαρέ μου φίλε , που δεν με αγνόησες και απάντησες στην ερώτηση μου .
    Δείχνεις να αγαπάς και να επιδιώκεις σοβαρά την επικοινωνία με τους ανθρώπους .

     
  49. silia

    Οκτώβριος 17 , 2008 at 18:43

    Θα ήθελα , αυτό το ποστ , να τελειώσει εδώ .
    Σας ευχαριστώ όλους .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: