RSS

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ … ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ «ΟΧΙ»

27 Οκτ.
Είχε περάσει πολύς καιρός (δηλαδή … αρκετός καιρός) , από τότε που χάλασα την καρδιά μου , επειδή κάποιοι … αμφισβητούσαν , πως η παρέλαση του «ΟΧΙ» …. μου ανήκει … Όχι πως είχε αλλάξει η πεποίθησή μου ότι η παρέλαση αυτή , ήταν … κ α τ ά δ ι κ η … μου , ούτε που είχα δώσει άφεση αμαρτιών σ’ αυτούς που διεκδικούσαν … κυριότητα πάνω στην Οκτωβριάτικη παρέλασή ΜΟΥ … Απλά είχα μεγαλώσει , και … είχαν αρχίσει να μου αρέσουν τα αγόρια … Και … όχι «ό, τι κι ό, τι» αγόρια … αλλά τα … ωραία αγόρια … Τα … ένστολα … Οι … τσολιάδες …
……………………………………………….
Μόλις είχα παρακολουθήσει , μια ακόμη παρέλαση του «ΟΧΙ» , με το ίδιο … μπλαζέ υφάκι που είχα αποκτήσει από τότε που κατάλαβα πως είχε πέσει πολύς … λαϊκισμός , ακόμα και στις παρελάσεις , και μπορούσε πια η πάσα μία τυχούσα , να θεωρεί δική της την …παρέλαση μου … Και όλα θα πορεύονταν και θα τελείωναν μέσα σε μια ατμόσφαιρα μονότονης επανάληψης των ίδιων … πικριών μου , όταν ….
Όταν , είδα να παρελαύνουν οι … Τσολιάδες ….
«Γύρισε» το μάτι μου ανάποδα …. Γυάλισε … Έννοιωσα έναν κόμπο στο στομάχι (το … «υπογάστριο» , μου ήταν ακόμη … άγνωστο , και έτσι ασχολήθηκα μόνο με τον κόμπο στο στομάχι) … Και ξαφνικά , ο πατέρας μου , έπαψε να είναι … «ο ωραιότερος άντρας του κόσμου» , το δε στερέωμα των ερώτων μου , από … Καλαχάρι , μετατράπηκε σε μια πολύβουη σκηνή , όπου παρήλαυναν φουστανελλοφόροι λεβέντες , με κατακόκκινα φέσια και περήφανες μαύρες φούντες , μαύρα και μπλε χρυσοκεντημένα γιλέκα , λευκά …κολάν με φούντες επίσης και … το απόλυτο φετίχ στα πόδια τους … τα τσαρούχια .
Ο Θεός ξέρει , πως συγκρατήθηκα να μην «πέσω» (εφορμήσω) σαν … «στούκας» (που ήταν και επίκαιρα με τον πόλεμο του ’40) , πάνω σ’ αυτά τα θεϊκά πλάσματα , που μου πήραν τα μυαλά και κυριολεκτικά , άδειασαν το τσερβέλο μου , από οποιοδήποτε άλλο ενδιαφέρον . Έκανα τρομερή υπομονή , μέχρις ότου , περάσει μπρος απ’ το … γυάλινο πλέον βλέμμα μου , και το τελευταίο παρελαύνον πλάσμα , και μόλις η μπάντα του Δήμου , έκλεισε παιανίζοντας την μοιραία εκείνη παρέλαση το … ξεστόμισα :
– Μπαμπά , θέλω να πάρουμε τους τσολιάδες … στο σπίτι μας .
…… Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε , και πολλά επίσης από τότε που ο μπαμπάς μου , απεδήμησε εις Κύριον , και όμως … δεν του συγχώρησα ποτέ το «πνιγμένο» γελάκι» , που συνοδευε την σκληρή του άρνηση :
– Άννιτσκα , σταμάτα τα … χαζά . Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα .
– Θα … κλάψω (απείλησα)
– Κλάψε (ήταν η … «κοτρώνα» που έφαγα κατακέφαλα σαν απάντηση … Δεν τον αναγνώριζα … Μάλλον ο μπαμπάς μου , είχε πάψει να μ’ αγαπάει) …
…. Επιστράτευσα την … Εύα , που είχε αρχίσει να ξυπνάει μέσα μου (την πονηρία) :
– Θα … πονάει η κοιλιά μου …
– Μη στεναχωριέσαι … Η μαμά είναι νοσοκόμα . Θα σου κάνει κλύσμα και θα πάψει να πονάει η κοιλιά σου … Μπορεί και βεντούζες … (με τρομοκράτησε)
…… Η απειλή των βεντουζών , με έκανε να … υποχωρήσω άτακτα (κάτι σαν τις … ορδές του Μουσολίνι στην Αλβανία , ένα πράμμα) …. Προς στιγμήν , το βούλωσα …. Μα …
Μα , όταν είδα τους τρείς λεβέντες να περνούν δίπλα μου γυρνώντας στο σπίτι τους , τρία «θηρία» , δέκα κεφάλια πάνω απ’ το μπόϊ μου και … αναλογιζόμενη , πως σε λίγα λεπτά , θα τους έχανα μέχρι του χρόνου την Άνοιξη (και για μένα τότε η χρονική απόσταση ανάμεσα στην 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου , είχε την έννοια της αιωνιότητας) , …. το αποτόλμησα :
– Μπαμπά , θέλω να βγω φωτογραφία με τους τσολιάδες …
… Και τότε , έγινε το θαύμα . Ο μπαμπάς μου , μαλάκωσε , χαμογέλασε όπως παλιά και … ξανάρχισε να με αγαπάει :
– Βρε λεβέντες … Για ελάτε εδώ , να βγείτε μια φωτογραφία με την Σίλια για να … μην πονάει η κοιλιά της … (Ευτυχώς είχε το τακτ , να μην μιλήσει για έρωτες και άλλα τέτοια και με … εκθέσει) …
Πόζαρα φουσκωμένη από περηφάνεια για το κατόρθωμά μου … Μέχρι την Άνοιξη (25η Μαρτίου) , θα σχεδίαζα και θα μεθόδευα έναν τρόπο , για να πάρουμε κάποιους από δαύτους (τους τσολιάδες) , στο σπίτι μας … Ήμουν σίγουρη, πως θα τα κατάφερνα .
………………………………………………………..
Μια εβδομάδα μετά , όταν πια τα είχα όλα … ξεχάσει (γιατί πρέπει να ξέρετε , πως τότε , ήμουν πολύ επίμονη στους έρωτες μου (κρατούσαν μέχρι και … πέντε ημέρες) , ο μπαμπάς μου μπήκε στο σπίτι , κρατώντας πίσω από την πλάτη του τα χέρια και :
– Τί έφερα εγώ σήμερα στην μικρή μου дочь (κορούλα) ;
– Τί ;;;… (κάνε πλάκα , να μου είχε φέρει εκείνο το view-master , που ήταν ό, τι πιο πολύ επιθυμούσα στη ζωή μου εκείνη την εποχή) ….
Αντί άλλης απάντησης μου … κόλλησε θριαμβευτικά , στη μούρη την … φωτογραφία …
.
.
Τελικά … ο μπαμπάς μου με …. αγαπούσε .
.
 

Ετικέτες: , , , , ,

69 responses to “ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ … ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ «ΟΧΙ»

  1. NIOBH

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 17:16

    Aπαπαπα…τί γυναίκα άστατη που ήσουν! 😛

     
  2. Ο ποιητης της πλατειας

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 18:28

    eixa akousei polles istories gia tin 28h alla san autin kamia…

     
  3. olvios

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 20:44

    Επειδή δεν βρήκα τι να ψηφίσω το δηλώνω με δικά μου λόγια
    Για μερικούς είναι ευκαιρία για εθνικιστική έξαρση, για άλλους είναι ευκαιρία να καταγγείλουν αυτήν την έξαρση. Για μερικούς έχει πατριωτικό χαρακτήρα , για άλλους ευκαιρία να ειρωνευτούν τους προηγούμενους . Για κάποιους έχει και ερωτικό χαρακτήρα (ανάλογα με την ηλικία το φύλο και την εποχή που ζουν) Για λίγους ίσως ισχύουν όλα (!!!!!) τα παραπάνω. Για τους περισσότερους είναι μια εικονική πραγματικότητα. Οι περισσότεροι δεν ξέρουν γιατί έπρεπε να συμβεί , ποιοι αποφάσισαν να συμβεί (γνωρίζοντας για τον πόνο και τη δυστυχία που θα προκληθεί), ποιο κέρδος προσδοκούσαν και αυτό το κέρδος ποιοι το μοιράστηκαν. Το χειρότερο είναι που όσο είμαστε στην εικονική πραγματικότητα, συντηρούμε τις προϋποθέσεις να συνεχίσει να συμβαίνει . Σήμερα κάποιες μάνες τιμούν τον ήρωα γιό τους που σκοτώθηκε σκοτώνοντας ανθρώπους που λέγονται Ιρακινοί στο Ιράκ και κάποιες Χαροκαμένες μάνες ετοιμάζουν τα παιδιά τους να γίνουν ήρωες σκοτώνοντας ανθρώπους που θεωρούν άπιστους σε όλο τον κόσμο.
    Να τιμάμε τους ήρωες μας πρέπει. Να εμποδίσουμε την δημιουργία νέων ηρώων πρέπει. Να ανταλλάξουμε την εικονική πραγματικότητα με την σκέτη πραγματικότητα πρέπει. Να διεκδικήσουμε την Ανθρώπινη φύση μας πρέπει.

     
  4. silia

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 20:53

    @ NIOBH
    Άστατη εγώ ;;;… που οι … έρωτές μου , κρατούσαν πολλές φορές , ακόμη και … http://farm4.static.flickr.com/3060/2978333945_3e2cc1a214_o.jpg ημέρες ;
    ………………..
    Τί θα ακούσουν ακόμη τα … καλοσχηματισμένα μου … αυτάκια ;;;

     
  5. ερμία

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 21:07

    υπέροχο ζωντάνεμα τής φωτογραφίας
    🙂

     
  6. silia

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 21:47

    @ Ο ποιητης της πλατειας
    Και … έχεις να ακούσεις ακόμα … ο Θεός ξέρει πόσα …
    Το βασικό , ήταν , να έλθεις .
    Καλώς όρισες .

     
  7. Νεφελόεσσα

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 21:54

    ο φιόγκος είναι όλα τα λεφτά!

     
  8. silia

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 22:08

    @ olvios
    Ευστοχώτατος ο ευδαίμων φίλος μου … Ιδίως στο «Για τους περισσότερους είναι μια εικονική πραγματικότητα.»
    ——————————
    Πάντως , για μένα , επί σειρά ετών , (στην εφηβία μου και τα πρώτα μετεφηβικά μου χρόνια) η παρέλαση είχε … ερωτικό χαρακτήρα … Όσο κι αν ακούγεται αστείο , εκείνη την εποχή είχε την έννοια του «βγαίνω έξω» , «με βλέπουν τα αγόρια» , «βλέπω τα αγόρια» , «ψιλοφλερτάρουμε με το τέλος της παρέλασης» … Κάτι σαν … νυφοπάζαρο , τέλος πάντων …
    —————————–
    Όλα αυτά τα «ΠΡΕΠΕΙ» του τέλους του σχολίου σου … Υπέροχα …
    Πρέπει τελικά , να τα διαβάσουν όλοι , και να καθήσουν να … συλλογιστούν , πάνω σ’ αυτά .
    ==============================
    UPDATE :
    Έχεις mail , στην διεύθυνση απ’ όπου εστάλη το σχόλιο σου .

     
  9. liakada

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 22:28

    xaxax , αρεσαν οι απιτσευτες δικιολογιες που βρηκες ..το τι θα παθαινες αν δεν σου εφερνε ενα τσολια στο σπιτι! Ευα!
    Υπεροχο κειμενο .
    Καληνυχτα και αυριο με υγεια!

     
  10. silia

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 23:25

    @ ερμία
    Χαίρομαι πολύ που δείχνεις να σου άρεσε .
    Ευχαριστώ .

     
  11. silia

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 23:33

    @ Νεφελόεσσα
    Λες ;…
    Εγώ θαρρώ , πως …εκείνο που μπορεί σίγουρα να χαρακτηρισθεί ως … «όλα τα λεφτά» , είναι το …. άγγιγμα του χεριού του νεαρού τσολιά στον ώμο μου (του … κοντού) .
    Εντάξει … δεν λέω …. Και ο φιόγκος special είναι , αλλά το χέρι του τσολιά στον ώμο μου …. αριστούργημα …

     
  12. silia

    Οκτώβριος 27 , 2008 at 23:38

    @ liakada
    Α … δεν με εννόησες αρκούντως …
    Όχι «έναν τσολιά στο σπίτι» , αλλά «θέλω να πάρουμε τους τσολιάδες … στο σπίτι μας» ….
    Όχι απλώς … «Εύα» … αλλά … Εύα Χερτζίκοβα το λιγότερο …
    Μα τον φαντάζεσαι τον έρμο τον πατέρα μου ;… πανικός να σκέφτεται ότι το κοριτσάκι του σχεδιάζει και ονειρεύεται ένα Χαρέμι με … τσολιάδες .

     
  13. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 00:33

    Τσ τσ τσ … τι αχόρταγο θηλυκό …
    Όλους τους τσολιάδες για πάρτη σου;
    Και μεις; Τι θα … πάρουμε εμείς;

    Κι αν θέλεις να ξέρεις … Δεν μου αρέσει κανένας από αυτούς που … Κότσαρες στη φωτογραφία. Κράτα τους όλους …
    Σιγά …
    Εγω έχω καλύτερους εγώ.
    Τι να σου κάνω όμως … που είμαι δω στα ξένα στην ξενιτιά, και δεν έχω να σου δείξω τους … Δικούς μου τσολιάδες… Χα!

     
  14. Lardigos

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 02:07

    Πάντα βουτώ στις αναμνήσεις σας, Silia, να πιάσω αστερίες. Και πάντα παίρνω μιαν ανάσα να κάμω και μια μικρή (τσαλα)βουτιά σε παρόμοια νερά δικά μου, όποτε κι εάν…
    Μα τούτη τη φορά μαζί με τσου αστερίες σας (ναι, καλή ψαριά το ποστ, κι απόψε, κυρά μου), εγώ έβγαλα ….αχινούς! Προσπάθησα να καταλάβω γιατί; Και (με) ξεκίνησα:
    -Σ’ αρέσουν οι τσολιάδες, βρε; (με ρωτώ)
    -Τι να σου πω; Αν πω ΟΧΙ, θα φανεί επετειακό. Αν πω ΝΑΙ, θα παρεξηγηθώ. Κι αν πω ΔΞ/ΔΑ, θα φανεί σαν γκάλοπ.
    -Σ’ αρέσουν οι παρελάσεις, βρε; (με ρωτώ)
    -Χμ! βλέποντας ή κάνοντας; Ε, βλέποντας και κάνοντας (αλλά αυτό μοιάζει με τη ζωή μου, χμ…)
    -Πότε παρακολούθησες τελευταία μια παρέλαση, βρε; (με ρωτώ)
    -Ω! Πάνε χρόνια… Και δεν το λες «παρακολούθησα». Ήμουν πίσω-πίσω και, ε, δε με λες και πρώτο μπόι…
    -Τελευταία ερώτηση, βρε: Τι σου προσφέρει μια παρέλαση; (με ρωτώ και με κοιτάζω επίμονα…)
    – Τι μου προσφέρει, δεν ξέρω. ….Ξέρω όμως τι ΘΑ ήθελα να μου προσφέρει. Κι αυτό είναι μια φωτογραφία της κόρης μου όπου θα καμαρώνει για κείνη, τους τσολιάδες και τον…μπαμπά της…
    [κι είδα ξάφνου στα χέρια μου, ανάμεσα στους αχινούς, έναν μεγάλο κοκκινοκίτρινο αστερία…]

    Καλή σου μέρα, Silia.

     
  15. view_master

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 09:16

    Γεια σου Silia

    Διάβασα την αναφορά σου στο view master, και σου γρλαφω επειδή καταγράφω παιχνίδια που έπαιζε η γενιά μας και τώρα πια έχουν ξεχαστεί. Και αυτό γιατί δεν υπάρχουν χώροι για τα παιδιά ή γιατί υπάρχουν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Αλλος λόγος είναι το γεγονός οτι δεν παίζουν πια ομαδικά παιχνίδια για να μαθαίνουν τα μικρά από τα μεγαλύτερα. Αν θυμάσαι κάτι (σίγουρα πολλά) παρακαλώ απάντησε στο μειλ μου.
    Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

    Οσο για τις παρελάσεις, δεν έκανα ποτέ. Γιατί προτιμούσα να το διασκεδάζω απ έξω, και να κάνω την ανάλογη πλάκα και σχόλια.

     
  16. liakada

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 09:25

    . xaxax αγαπητη μου Σιλια , εσυ δεν παιζοσουν με τπτ! Ειχε δικιο που μπαμπας σου που πανικοβληθηκε! Καλη 28η Οκτωβριου.
    Χαιρομαι να σε διαβαζω …
    Τα λεμε..

     
  17. espectador

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 09:52

    Συνηθως η παρελαση για μενα ξεκινουσε ως ταλαιπωρια-τρυπια παπουτσια, λευκο πουκαμισο, που να βρεθει εκεινον τον καιρο, μπλε παντελονακι-.Απο καποια στιγμη και μετα ολα αυτα αντικατασταθηκαν απο την στολη του προσκοπου-αν και εδω χρειαζοταν να δοθει μια μαχη με τον καθηγητη της γυμναστικης Παταγιαννη , για να με αφησει να παω με τους προσκοπους. Με αφηνε μαλλον ευκολα γιατι αν και ειμουν ψηλος, με θεωρουσε αχαρο. Εχω λοιπον μια φωτογραφια με τους προσκοπους, παραστατης στην σημαια, που αν με εβλεπες τοτε οι τσολιαδες σου δεν θα επιαναν μια μπροστα μου 🙂 Ατυχιες της ζωης! Μη μου ζητας ομως φωτογραφιες γιατι πρεπει να το παιξω Σλημαν για να τις βρω. (Ψαχνω στους τσολιαδες σου παλιους γνωστους αλλα δεν τα καταφερνω). Τελικα εχεις δικηο, παρολο που εγω δεν τις χωνευω τις παρελασεις, το ερωτικο στοιχειο σ αυτες υπερτερει-τουλαχιστον παλιοτερα- Το τι ακουγονταν απεξω δεν περιγραφεται. Εχει διασχισει κανεις απο τους αρρενες συνσχολιαστες διμοιρια γυμνασιου θηλεων? Στο τελος θα μπορουσε να συγγραψει λεξικο ακατανομαστων σεξουαλικων ορων 🙂 Περασμενα μεγαλεια. Τωρα «κυταμε» την σεξουαλικοτητα απο ψηλα, οπως την φωτογραφια της λιμνης….Αλλα καμμια φορα εκεινα τα φλαμιγκος μας εμπνεουν 🙂 Τα φιλια μου.

     
  18. Ελένη M.

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 13:24

    Silia
    Χάρμα ! και η επιφάνεια και ο βυθός της ιστορίας σου .
    Όσο για την φωτογραφία …. (μια εικόνα χίλιες λέξεις )
    το κορμάκι σου πόσο εκφραστικά!
    μας λέει τι παθαίνεις από την «τρυφερότητα» του κοντού τσολιά ….
    ο δεξιός όμως! …υπάρχουν κι αυτοί …
    όσων άντεξε η ντελικάτη τους φύση ..το «τσαρούχι» .

    Στο γκάλοπ σου επέλεξα την τελευταία απάντηση διότι εμένα μου αρέσουν οι ήρωες …
    αλά αυτοί έτσι κι αλλιώς ( βαδίζουν στα σκοτεινά) ….

    Υ.Γ. Η φωτεινή Ελλάδα υπήρξε και υπάρχει …στα σκοτεινά …

    Χαίρε! γλυκιά μου χαίρε .

     
  19. silia

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 13:48

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;
    Έννοια σου κι ο κόσμος μας , γεμάτος «τσολιάδες» είναι …
    Όλο και κάτι θα μείνει όχι μόνο για σένα , αλλά και για τον καθένα μας .
    Άλλωστε κι εγώ που κρατάω για πάρτη μου τους τσολιάδες , … ποιο είναι το κέρδος μου ; …
    Άκου ένα απόφθεγμα , που κάπου το άκουσα (δεν θυμάμαι πια , πού) , αλλά μου έχει καρφωθεί και υπάρχουν κάποιες φορές που σαν το αναλογίζομαι , με … πληγώνει :
    «Το «κόλπο» στη ζωή , δεν είναι να αποκτήσεις ό,τι θέλεις , αλλά…. να το θέλεις και αφού το αποκτήσεις» .
    Σου το αφιερώνω με όλη μου την συμπάθεια στο πρόσωπό σου , χωρίς να υπονοώ τίποτα περισσότερο από αυτό που απλά … εκφράζει …
    Σκέψου το …
    Α , και κάτι άλλο … Προσπάθησε να μην σε πληγώνει η ξενητιά … Βρες τα καλά της (όλο και κάτι θα υπάρχει) ….
    Μπόρα είναι … θα περάσει .

     
  20. faros 1

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 15:29

    Χε χαίρομαι που η ευχή μου έγινε … πόστ !!!

    Πότε πρόλαβες και τα … σκαρφίστηκες όλα τούτα ;;;

    (αφού η φωτό έχει να κάνει με τις … απόκριες, έτσι δέν είναι ;;; – sorry, που στη «σπάω» !!! )

    Πάντως άλλη μία απίθανη ιστορία – το τι έχασε η Φιλολογία δεν λέγεται …. κι αν ήθελες να ασχοληθείς με την διηγηματογραφία !

    υ.γ. πως διάτανο τελικά γράφει το πληκρολόγιό σου ρώσικα ;;;;

    Και φυσικά η Παρέλαση είναι Δική σου Κατάδική σου !

    Θέλω να σε παρακαλέσω να βρεις τι ψήφισα !!!
    Μέχρι να το … βρεις, δεν θα σχολιάζω !!!
    (… απειλή αυτό έ ;;; 😆 )

     
  21. Βιολιστής στη στέγη

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 18:07

    Αλήθεια τώρα, υπάρχει πιό λεβέντικη στολή απο του τσολιά; Τότε, βέβαια, είχα εντελώς διαφορετική αντίληψη, τώρα όμως θεωρώ ότι αποπνέει ρωμαλεότητα και λεβεντιά, όσο λίγες στολές στον κόσμο! Εσύ πάντως το κριτήριο το είχες ανεπτυγμένο απο τότε!

     
  22. vinumbonum

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 18:37

    Την στολη του χορευτικου την εχω ακομη.

     
  23. silia

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 20:57

    @ Lardigos
    Αχ , Lardigos … Ό, τι κι αν είστε :
    Αιγιοπελαγίτης σφουγγαράς ,
    έμπειρος δύτης ,
    Καλύμνιος βουτηχτής ,
    θαλασσοδαρμένος καπετάνιος ,
    μοναχικό θαλασσοπούλι ,
    μαρινάρης ναύτης ,
    καραβόγατος ή καραβόσκυλο ,
    Αργοναύτης ταξιδευτής ,
    αμούστακο ναυτόπουλο ,
    ή απλά …
    ένα μικρό παιδί που αποξεχάστηκε ψάχνοντας στα ρηχά για πεταλίδες και άλλα «ζούδια» της μεγάλης μάνας ….
    ……
    Ό, τι κι αν είστε , όποιος κι αν είστε , … ένα έχω να σας πω :
    Το σχόλιό σας μου άρεσε πολύ … πάρα πολύ … Αυτός ο λόγος , ο τραγουδιστός , ο «από καρδιάς» , ο «με πεθυμιές» , ο … βρεγμένος από θάλασσα , άγγιξε την καρδιά μου , και … «έβρεξε» τα μάτια μου με την ομορφιά του .
    Σας εύχομαι να βρείτε τον αστερία που ονειρεύεσθε … Αλλά ακόμη κι αν δεν τον βρείτε , μην ξεχνάτε :
    Έχουν και οι αχινοί , και οι πεταλίδες , και τα ταπεινότερα από τα όστρακα την ομορφιά τους και κάποιες φορές , φτιάχνουν τις πιο όμορφες συλλογές αποκτημάτων .
    Καλό σας βράδυ Lardigos … Χειμώνας να μην σας εύρει ποτέ .. Πάντα σε γαλήνια «νερά» να ψάχνετε τα «ζούδια» σας .

     
  24. silia

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 21:36

    @ view_master
    Βασικά , καλώς ήρθες .
    Καταγράφεις παιχνίδια , για επαγγελματικούς λόγους (συγγραφή , δημοσιογραφία ) , ή απλά είναι το χόμπυ σου ;… δεν κατάλαβα και καλά .
    ‘Όπως και να έχει όμως , θα προσπαθήσω να σου γράψω όσα και ότι θυμάμαι , από τα «επίσημα» παιχνίδια της γειτονιάς των παιδικών μου χρόνων … στο μέιλ σου (πιο πριβέ ; ) αν κατάλαβα καλά ότι μου το ζητάς .
    Αλήθεια , πόσο … άτυχα τα «βολεμένα» μέσα στις λαμπυρίζουσες οθόνες , μοναχικά , σημερινά παιδιά … Πόσο άτυχα … Σαν … ενήλικες , ένα πράμμα .

     
  25. silia

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 21:39

    @ liakada
    😉 🙂 😆

     
  26. liakada 3

    Οκτώβριος 28 , 2008 at 21:48

    Με ξεσηκωσες με τη φωτογραφια κι εκανα τα συρταρια ανω κατω.. να βρω μια αντιστιχη δικια μου και να την επισυναψω στο ποστ μου το σημερινο για την 28η Οκτωβριου.. Αλλα ποιος ξερει που εχει παραπεσει! λολ
    Του χρονου πια!
    Αλλωστε ισως να μην εδενε και τοσο με το περιεχομενο του σημερινου!

     
  27. view_master 2

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 07:24

    Καλημέρα Σίλια,
    Τίποτα επίσημο, τίποτα επαγγελματικό. Ετσι μου ήρθε με αφορμή μια συζήτηση. Και εδώ να μου απαντήσεις μια χαρά είναι. Ισως προκαλέσει και τους άλλους φίλους να γράψουν κάτι, οπότε ακόμα καλύτερα.
    Όσο για τους τσολιάδες, πολλές φορές πρότεινα στους σύγχρονους άντρες να φοράνε φουστανέλες, όχι τόσο κοντές, αλλά γιατί όχι σαν του Κολοκοτρώνη. Αφού έχει αποδειχτεί οτι τα στενά πανταλόνια, δημιουργούν προβλήματα. Ασε που η φουστανέλα έχει και άλλα πλεονεκτήματα… αλλά ας μην το συνεχίσω, ας λειτουργήσει και λίγο η φαντασία μας 🙂

     
  28. tdjm

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 09:47

    xaxaxaxa

    Σίλια μου…εμένα πάντως μου άρεσαν οι τσολιάδες σου!!

     
  29. Μαρία

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 12:01

    χαχαχαχα :))))) Από δω το ΄φερες, από ‘κει το ΄φερες, τα κατάφερες τελικά και το πήρες το τρόπαιο! 😀
    Φιλιά!

     
  30. faros 2

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 13:25

    Καλημέρα !

     
  31. silia

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 13:47

    @ espectador
    Α , espectador , φίλε μου , … να μου κάνετε την χάρη … Ακούς εκεί «…τοτε οι τσολιαδες σου δεν θα επιαναν μια μπροστα μου» … και μάλιστα χωρίς … πειστήρια , επειδή τάχα μου βαριέστε να ψάχνετε στα «αρχεία» των παλιών φωτογραφιών σας …
    Οι … «τσολιάδες» μου , είναι άπαιχτοι (και με πειστήριο την φωτο μου) .
    ———————————-
    Όσο για το «…Περασμενα μεγαλεια. Τωρα “κοιταμε” την σεξουαλικοτητα κλπ…» , ξέρετε … μου φέρνει στο μυαλό , .ενα όμορφο τραγούδι του πάλαι ποτέ με τον Κώστα Χατζή … :
    «Όταν κοιτάς από ψηλά ,
    μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά …»
    ………………………………………….
    Για τα … φλαμίγκος … τί υπαινίσεσθε ;…
    ——————————————-
    Και φυσικά κάνω πλάκα …
    Σε όλα ….

     
  32. silia

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 14:58

    @ Ελένη M.
    Τί θαρρείς ;.. πως ο τσολιάς μου , με … πιέζει στον ώμο … πως μου κάνει κεφαλοκλείδωμα ;… Όχι καλέ … απλά μια χειρονομία τρυφερότητας είναι …
    Κι ο δεξιός , τί ;… μια χαρά είναι κι αυτός …ε , λίγο αδυνατούλης αλλά , μια χαρά …
    Κι τώρα που το λες , …. ΔΕΝ φοράνε τσαρούχια … Κοίτα που το πρόσεξα τώρα …Κοίτα με τι φρούδες εντυπώσεις βαυκαλιζόμουν 50+ χρόνια τώρα .

     
  33. Lardigos 2

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 15:08

    «Αχ , Lardigos … Ό, τι κι αν είστε :
    Αιγιοπελαγίτης σφουγγαράς ,
    έμπειρος δύτης ,»κλπ…

    Αχ! και να ήμουν αστερίας…

    (αλλά μόνο για λίγο, τέσσερις δεκαετίες, ας πουμε -άραγε πόσο να ζούνε, αλήθεια…-, γιατί μετά, περπατώντας την τέταρτη δεκαετια, θα ‘χα το όνειρο να βγω στην αμμουδιά, σαν άνθρωπος…)

    Υ.Γ. τα καλά σου λόγια, Silia…
    τι να πω, κόμπος και κοκκίνισμα…

     
  34. prioni

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 18:44

    Καλησπέρα.

    Χαριτωμένη η προσμονή, γλυκειά η θύμηση, και σου συνέβη!!
    Καιροί μουντοί, που κάποτε έπνιξαν τον κόσμο στο αίμα.
    Καιροί σύγχρονοι, που πνίγουν την ανθρωπότητα και στο αίμα, και στην απόλυτη δυστυχία.
    Χωρίς οίκτο, παιδιά αφήνονται στο θάνατο, από πείνα και δίψα, γιά να γίνουν όπλα, βίλλες, κόττερα και άλλα, τα άφθονα πλεονάσματα τούτου του πλανήτη.
    Αιώνες που άλλαξαν μόνο σε εμφάνιση αλλά παρέμειναν το ίδιο σκληροί και απάνθρωποι.
    Αιώνες προστατών της δικής μου, της δικής σου, της ΔΙΚΗΣ μας ελευθερίας, που την ποτίζουν καθημερινά με το αίμα των αθώων υπάρξεων, αυτών των υπάρξεων που » επιβουλεύονται » τα κληρονομημένα δικαιώματα των αποικιοκρατών, και των εμπόρων όπλων και ναρκωτικών.
    Έβλεπα την παρέλαση!! Όπλα, όπλα!! Όπλα που κάνουν αυτό! Που κάνουν εκείνο, που σκοτώνουν ΚΑΛΑ!! Που δεν τους ξεφεύγει ΜΥΓΑ. Που όποιος τολμήσει…..
    Αλλαλαγμοί εθνικισμών ! Φάτε τους !
    Ακούσατε τίποτα γιά τον άνθρωπο; Γιά αξίες; Γιά πολιτισμό; Γιά οράματα; Γιά πρόοδο;
    Δοκιμασμένα λέει ! Patriot ! Φάγανε ζωές ! Δουλεύουν ΣΩΣΤΑ !
    Τι άχρηστα χρήματα γιά παρελάσεις !!!
    Όταν λείπουν σχολεία, όταν δεν υπάρχει σύστημα υγείας, όταν το 20% του πληθυσμου ζει κάτω απ το όριο της φτώχειας, όταν οι γέροντες κρυώνουν απ’ την ανέχεια, όταν…όταν !!!
    Φτάνει πιά. Φτάνει !!!
    Δεν ξεγιελιέμαι απ τις φανφάρες πιά !!!!

    Κι εγώ ΕΚΕΙ !!! Στην αιθεροβαμοσύνη μου !!!

    Νάμαστε πάλι στις επάλξεις.

    Όρθιοι, ζωντανοί, γιατί δεν είναι όνειρο η συνεχής προσπάθεια της δόμησης μιας κοινωνίας αξιών, δεν είναι ρίμα στο προσκύνημα του ποιητή. Η διαχρονικότητα των πηγών της ελεύθερης βούλησης, δεν υποκύπτει στον όποιο φασισμό. Ζει και υπάρχει, δεν είναι λέξη, αλλά γίγνεσθαι. Η συντροφιά της σκέψης και των πράξεων, αντιστέκεται στην ελίτ που διαβρώνει τα ψυχικά αποθέματα των αξιών, προβάλλοντας τη συντήρηση σαν μοναδική αξία. Το εθιστικό περιβάλλον, των κάθε λογής αντιανθρώπινων και μίζερων πλύσεων της εγκεφαλικής ουσίας από τα σύγχρονα κέντρα της παραπληροφόρησης, ζει κι αυτό, σε μια διαρκή σύγκρουση ζωής, προβάλλοντας τις θανάσιμες και εύκολες λύσεις που θ’ αλυσοδέσουν την ελεύθερη ψυχή, που θ’ απομυζήσουν και τις τελευταίες ρανίδες της περηφάνειας να λέγεσαι άνθρωπος. Δεν ονειρεύομαι. Δεν υποκύπτω. Τώρα, χτες και πάντα, δεν περιμένω ακίνητος τη λύτρωση. Ζω και ενεργώ για τις πανανθρώπινες αξίες κάθε λεπτό. Και ξέρω ότι δεν είμαι μόνος.
    Βασίλης
    Από το βιβλίο μου
    ποιητικοί στοχασμοί.

     
  35. prioni

    Οκτώβριος 29 , 2008 at 20:40

    Εγώ πάντως θα έλεγα… ΟΧΙ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΠΑΡΕΛΑΣΗ!!!!

     
  36. faros 3

    Οκτώβριος 30 , 2008 at 09:31

    Καλημέρα.

     
  37. silia

    Οκτώβριος 30 , 2008 at 09:59

    @ faros 1
    Καθόλου δεν τα … σκαρφίστηκα … Απλά τα θυμήθηκα .
    Και … καθόλου Απόκρηες … Το ξέρεις πολύ καλά , πως πάντα παρήλαυναν τσολιάδες στις εθνικές παρελάσεις … Αφού ακόμη και τώρα παρελαύνουν.
    Όσο για τα Ρώσικα του πληκτρολογίου , άστα Φάρε , κι εγώ την ίδια ταραχή είχα πάθει όταν στην αρχή έβλεπα την Κροτ να γράφει Ρώσικα κι εγώ δεν ήξερα το πως … Έμαθα τελικά , ρωτώντας δεξιά κι αριστερά … Η γενιά μας Φίλε Φάρε , δεν είναι και πολύ εξοικειωμένη με τα ηλεκτρονικά , και κάτι που για κάποιον νεαρό , είναι αυτονόητο , από εμας , απαιτεί πολύ χρόνο και κόπο για να το κάνουμε κτήμα μας … Θυμάμαι κάποτε που ρώτησα τον ξενητεμένο στην αλλοδαπή , γιο μου πως γίνεται αυτό (το να αλλάζεις γραφή στο πληκτρολόγιο) , μου απάντησε :
    – Ωχ μωρέ μαμά … Πού να στα εξηγώ τώρα απ’ το τηλέφωνο … θα χάσω ένα σωρό … χρόνο … Ρώτα κάποιον από την δουλειά …
    Βάζεις την ντροπή κάτω , και … ρωτάς . «Δια … ζώσης» όμως , και με τον υπολογιστή μπροστά σου .
    ——————————–
    Και μην με απειλείς , …. Πληγώνομαι όταν με απειλούν … Νοιώθω σαν να με χαστουκίζουν .
    Καλή σου μέρα , καλέ μου φίλε .

     
  38. faros 4

    Οκτώβριος 30 , 2008 at 13:22

    Τελικά, μια ώρα … μιλάς, στο ερώτημά μου δεν απάντησες !!!!!!!!!!!!
    (υ.γ. για την ψηφοφορία όχι για τα ρώσικα !!! )

     
  39. Ελένη M.2

    Οκτώβριος 30 , 2008 at 16:19

    Silia
    Εγώ δεν υπαινίχτηκα ότι δεν είχες δει , πως τα παιδιά της φωτογραφίας δεν φορούν τσαρούχια …αλά πως οι ευαίσθητοι άνδρες (ντελικάτο κι ευαίσθητο μου φάνηκε το αγόρι δεξιά στη φωτογραφία ) δύσκολα επιβιώνουν κοινωνικά ,αντιμετωπίζοντας ,στο στίβο της ζωής ,την βαρβαρότητα των «κοντών»… εκείνων δηλαδή που τους χαρακτηρίζει : το κόμπλεξ κατωτερότητας και οξυμμένο το ένστικτο κυριαρχίας
    ( τους οποίους αντιπροσωπεύει το αριστερό αγόρι της φωτογραφίας) κατά τη γνώμη μου .
    Το πολύ ενδιαφέρον κοινωνιολογικά είναι , πως απ αυτή την τρυφερή ηλικία κατέχουν ψυχολογικές μεθόδους να «κονταίνουν» αυτούς ,που τους αισθάνονται «ψηλούς» …το χεράκι του στον ώμο σου ..είναι φανερό (από την στάση σου ) πως σε επηρεάζει άσχημα .

    Χαίρε

     
  40. AMANTA

    Οκτώβριος 30 , 2008 at 23:38

    Γεια σου Σίλια με τα νοσταλγικά σου θέματα.
    Πρέπει να βρω οπωσδήποτε κάτι ναυτάκια που έχω, μούρλια.
    Τσολιάδες και πρόσκοποι δεν θα ξέρουν πού να κρυφτούν.

     
  41. silia

    Οκτώβριος 30 , 2008 at 23:58

    @ Βιολιστής στη στέγη
    Θα δώσω μια απάντηση στο σχόλιο σου , που θα ακουστεί μάλλον άσχετη , αλλά θα το κάνω , γιατί αυτό μου ήλθε αυτόματα στο μυαλό .
    Θαρρώ πως καμία άλλη γλώσσα , δεν έχει κάτι αντίστοιχο , που να αποδίδει επακριβώς την λέξη «λεβεντιά» … όπως και την λέξη «κέφι» …
    Πώς να πείς στα Αγγλικά ή στα Ρώσικα φερ’ ειπείν :
    – Αυτόν τον τσολιά τον γεμάτο λεβεντιά , τον κάνω πολύ … κέφι …
    Όπως και να το μεταφράσεις , σαχλαμάρα θα ακουστεί …

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 29 , 2009 at 00:35

      @ Βιολιστής στη στέγη (πάλι)
      Α χα χα χα !!! Δες πως το μεταφράζει το Yahoo Babel Fish : «This [tsolia] full manliness, I make him a lot… mirth»
      Α χα χα χα χα χα !!!

       
  42. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:14

    @ vinumbonum
    Τί υπαινίσεσθε φίλε vinum ;…
    Γιατί κι αυτό … https://silia.wordpress.com/2008/05/14 (ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ) …. στολή χορευτικού είναι ….
    ——————————
    Υ.Γ. Να το διαβάσεις μαζί με τα σχόλια του .
    Φιλιά .

     
  43. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:27

    @ liakada 3
    Τελικά , αυτό που κατάλαβα από τα σχόλια σας σ’ αυτό το ποστ , είναι πως … όλοι (ή έστω οι περισσότεροι) έχετε παλιές φωτογραφίες από παρελάσεις , αλλά είστε τραγικά … ακατάστατοι και δεν μπορείτε να τις βρείτε ….
    Η ζωή αγάπες μου , θέλει οργάνωση …. , αρχειοθέτηση … και ταξινόμηση …
    Αλλιώς θα σας «βγαίνει» η Σίλια με τις φωτο της … από πάνω .
    Τα φιλιά μου .

     
  44. ritsmas

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:30

    ναι, το ποστ εγινε αφορμή να ψαξω να βρω μια παλιά , παραστάτισα εγω με κοτσιδάκια τα οποία η μανα μου τα έκανε σαν κεφτεδάκια στα δύο αυτιά…εχω φερει το σπιτι πανω κατω…πού είναι και ζηλεύω τώρα ; Ξέρεις, όσο μεγαλώνουμε τόσο γυρίζουμε πίσω και κοιτάμε. Το θέμα είναι τί ακριβώς κοιτάμε, όχι μόνο τα νειάτα μας, γι αυτό είμαι σίγουρη…

     
  45. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:32

    @ view_master 2
    Α , φίλε view_master , … κατάλαβα … Είστε συνάδερφος …. Ουρολόγος ….
    Μόνο οι Ουρολόγοι κάνουν στους άντρες , τέτοιες προτάσεις … (Σε πειράζω , φυσικά) .
    Δεν θα το κάνω εδώ (το να αναφέρω τα παιχνίδια που θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία) , γιατί θα έχουμε ξεφύγει εντελώς από το θέμα αυτού του ποστ , πράγμα που δεν μου αρέσει γενικά .
    τα φιλιά μου .

     
  46. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:35

    @ tdjm
    Επιτέλους και μια γυναίκα με … εκλεπτυσμένο γούστο …
    Είχα αρχίσει να νοιώθω την μοναξιά του ιδιόρρυθμου … Έλεγα : «Τί στο καλό ,… μόνο εγώ γουστάρω τους τσολιάδες ;»

     
  47. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:38

    @ Μαρία
    Ε , όχι και κατάφερα να πάρω το τρόπαιο … Το τρόπαιο θα ήταν …. «Να πάρουμε ΤΟΥΣ τσολιάδες (όλους) στο σπίτι μας» …
    Αλλά τί να κάνουμε ;… είμαστε τελικά υποχείρια των αποφάσεων των … σκληρών γονιών μας ….

     
  48. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:47

    @ Lardigos 2
    Οι … αστερίες , στους οποίους αναφέρεσθε φίλε Lardigos , μην φοβάστε … Ζουν πολλά χρόνια … (αιώνια θα έλεγα) μέσα στις «θάλασσες» των επιθυμιών μας .

     
  49. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 00:56

    @ prioni 1 & 2
    Όμορφο ακούγεται το απόσπασμα από το βιβλίο σας φίλε Βασίλη .
    Όσο για τις παρελάσεις , προσωπικά , (χωρίς να … τρελλαίνομαι , φυσικά) , εμένα μου … αρέσουν .
    —————————
    1. «Χωρίς την μνήμη , δεν θα υπήρχε πολιτισμός» .
    2. «Η λήθη της Ιστορίας , είναι ο χειρότερος εχθρός , ενός λαού» .
    3. «Χρέος μας , η Μνήμη» .
    —————————-
    Δεν θέλω να πω , πως ο μόνος τρόπος για να θυμόμαστε την Ιστορία μας , είναι οι … παρελάσεις και τα εμβατήρια … Αλλά έλεος … Δεν νομίζω πως είναι και για πέταμα … Ίσως θέλουν λίγη περισσότερη φροντίδα στην οργάνωση και την αισθητική τους , … αλλά όχι και για πέταμα .
    Άποψη μου .

     
  50. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 01:10

    @ faros 2, 3, 4
    Καλή σου μέρα .
    Για την ψηφοφορία δεν μπορώ να σου απαντήσω (εδώ που τα λέμε , ούτε και για τα Ρώσικα , σου απάντησα) γιατί δεν είμαι μάντης … Ως γνωστόν , οι ψηφοφορίες , είναι μυστικές . Μπορώ να υποθέσω μόνο … Αλλά και πάλι δεν θα σου πω τί υποθέτω , γιατί αν θέλεις να με διαψεύσεις , μπορείς εύκολα να το κάνεις ….
    Η αλήθεια , στις μυστικές ψηφοφορίες είναι … δυσδιάκριτη .
    Την αγάπη μου .

     
  51. vinumbonum 2

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 02:38

    Το φεσακι το μαυρο με την τοοοοοση (με το συμπαθειο) φουντα.Το γελεκακι το ασημοκεντημενο.Το υποκαμισον το λευκον,το χωρις γιακαδες,ανοιχτο ως το στερνο για να φαινεται το πλατυ και δασυτριχο.Το κολαν το κολητο πιο κολητο και απο κολητο.Η φουστανελα.Αααα…. η φουστανελα.Με τις 137 διπλες αφρατη και ανεμιζουσα,μια ιδεα πιο κοντη απο οσο πρεπει,μια ιδεα πιο μακρυα απο οσο πρεπει.Το ζωναρι,ο συνδετικος κρικος ,το χιλιομετρο της αναμονης.Και τελος τα τσαρουχια απο γουρουνισιο δερμα με προκες απο κατω και με κατι φουντες ΝΑ (με το συμπαθειο δηλαδη).Ενοουσα την στολη μου του τσολια αγαπητη Αννα.Και ηταν υπονοουμενο,μπας και λυγισεις και με παρεις στο σπιτι σου.Ποτε δεν ειναι αργα.Να στο ειπα και ξεκαθαρα.Την καλημερα μου σου στελνω.

     
  52. faros 5

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 09:50

    Ξεχνάς κάτι … χιλιοειπωμένο: Δεν λέω ΠΟΤΕ ψέμματα !!!

    Δεν ήθελα να … μαντεύσεις, τις … ψυχοαναλυτικές σου ικανότητες ήθελα να βάλω σε δοκιμασία !!!
    (να δω αν πράγματι με κατάλαβες τι πάστα είμαι)

    Ας είναι …

    Την Καλημέρα μου !

     
  53. museum

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 09:57

    Καλημέρα!

    Κι εμένα η 28η Οκτωβρίου μου φέρνει αναμνήσεις από τα μαθητικά μου χρόνια. Σαφώς λίγα σκιρτήματα, ερωτικά ναι, στην θέα των όμορφων λυγερών κορασίδων, πείραγμα στους προσκόπους συμμαθητές που το πάλευαν οι καημένοι στο βάδισμα, με αποτέλεσμα μηδέν και δέος τότε στην όψη και το αγέρωχο βήμα όταν περνούσαν τα στρατά. Μου έμεινε τούτη η εικόνα και μαζί με τις διηγήσεις του παππού μου και των άλλων μεγαλύτερων για τον βομβαρδισμό της Πάτρας ανήμερα του ΟΧΙ, μαζί με τη σειρά και τις αρχές που πήρα μικρός από το σπίτι, όλα αυτά μπήκαν μέσα μου, έτσι χωρίς άλλο λόγο ιδιαίτερο. Προχθές Τρίτη ξεκίνησα για να δω την παρέλαση, γεμάτος λαχτάρα όπως και τότε. Ακούω τριγύρω μου τόσα πράγματα για δήθεν εθνικιστικές εξάρσεις για κατάργηση των παρελάσεων, υποτίθεται κατάλοιπα άλλων εποχών. Βουλώνω τα αυτιά μου και καθαρογράφω στα παλιότερα των υποδημάτων μου. Κάποια πράγματα τα πιστεύουμε επειδή έτσι μάθαμε από παιδιά και αυτό δεν αλλάζει. Αναμένω την 25η Μαρτίου, να αποτίσω φόρο τιμής στους άλλους γίγαντες, στον καπετάν Θοδωράκη και τις άλλες αληθινά μεγαλύτερες μορφές του Έθνους.

     
  54. prioni 3

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 10:00

    Καλημέρα φίλη μου silia.

    Όπως θα κατάλαβες, δεν υπάρχει η ελάχιστη αιχμή για τις απόψεις σου πάνω στο θέμα των παρελάσεων. Σαφώς και έχω άλλη άποψη, αλλά αυτό είναι μέσα στα πλαίσια του σεβασμού μου για την δική σου άποψη.
    Συμφωνώ μαζί σου, πως χωρίς μνήμες, χωρίς αναδρομή σε κομμάτια της ιστορίας μας, ( ιδιαίτερα τώρα που όλα τείνουν να ισοπεδωθούν ), διατρέχουμε τον κίνδυνο της αλλοτρίωσης.
    Η βασική μου διαφωνία, βρίσκεται στο ότι η προβολή όπλων θανάτου ( ανατριχιάζω στη σκέψη πως ο θάνατος ωραιοποιείται ), η κατασπατάληση χρημάτων για παρελάσεις και φανφάρες δεν συνάδουν με την ταυτόχρονη ύπαρξη κομματιών του λαού που βρίσκεται σε απόλυτη ένδεια, στο ότι παιδιά πηγαίνουν σε σχολειά που σαν αίθουσες διδασκαλίας έχουν κοντεϊνερς, που δεν υπάρχει πρόνοια, που υπάρχει τεράστια έλλειψη προσωπικού στα Νοσοκομεία, και τόσες έτοιμες εντατικές μονάδες βρίσκονται αχρησιμοποίητες από τη έλλειψη χρημάτων, κλπ κλπ.

    Έγειρε το καντηλέρι,
    κι ένα δάκρυ του κύλησε, χλωμό,
    γιατί ξεχάστηκε, μαθές, μονάχο του.
    Δεν θα φωτίσει πια σ’ αυτά τα μέρη.
    Την υπερούσιά του, θαλπωρή,
    δεν θα μπορέσει να χαρίσει.
    Κι όμως, έχει ακόμη το φιτίλι.
    Το λάδι στέρεψε, σε ικεσίες αναπάντητες,
    μια κι οι πιστοί, προτίμησαν τ’ αγιόκλημα,
    το μυρωδάτο.
    Προσκύνημα, στο δάκρυ σου θα κάνω,
    και λάδι θε να βρω, για να φωτίσεις πάλι,
    τις άπειρες στιγμές μας.
    Στιγμές που ποίημα γίνονται.
    Και μη νομίσεις πια ζωή,
    πως μπόρεσες,
    να μας διαφεντέψεις………………….

    Βασίλης
    Από το βιβλίο μου
    ποιητικοί στοχασμοί

     
  55. faros 6

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 17:52

    Ξέρεις (επειδή μάλλον δεν θα … απαντήσεις) να σου πω μια γνώμη που σχημάτισα !

    Έτσι που παρατηρώ τον … κοντό τσολιά (καλά και οι τρεις πολύ … μυτόγκες δεν είναι ;;; ) δεν σε ακουμπάει τρυφερά, αλλά σε έχει βουτήξει απ΄τον ώμο για να μην … φύγεις … !!!!!!!!!!
    Μάλλον με το … ζόρι βγήκε η φωτό !!!

    ΄Σπέρααααααα !

     
  56. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 21:38

    @ Ελένη M.2
    Ούτε εγώ υπαινίχτηκα ότι … υπαινίχτηκες , πως τα παιδιά της φωτογραφίας , … δεν φοράνε τσαρούχια …Απλά , επειδή έγινε λόγος , και ξανακοίταξα προσεκτικά την φωτογραφία , παρατήρησα , πως μετά από 50 something χρόνια πρόσεξα πως …δεν φοράνε τσαρούχια …
    Θαρρώ , πως δεν με διαβάζεις προσεχτικά .
    ————————————-
    Για τους «κοντούς» και τους «ψηλούς» τώρα :
    Τελικά , το … «ψυχιατρίζειν» και το «ψυχαναλύειν» , είναι τόσο , μα τόσο γλυκός πειρασμός , που … όλοι κάποτε , το επιχειρούμε . Ανάλογα με τα βιώματα μας , αλλά και με την δομή του χαρακτήρα και της προσωπικότητας μας , βγάζουμε κάποια συμπεράσματα … ερευνώντας κάποια φαινόμενα , παρακολουθώντας κάποια γεγονότα , …. κοιτώντας μια φωτογραφία ….
    Εντάξει … η ιστορία , μπορεί να είναι λίγο «φτιαγμένη» , «τσιμπημένη» , «χτενισμένη» , ρετουσαρισμένη …. Αλλά το συναίσθημα του θριάμβου που κατάφερα να φωτογραφηθώ (έστω) , με τα … σκοτεινά αντικείμενα του πόθου μου … το θυμάμαι πολύ καλά , όπως επίσης και τον πατέρα μου να παρακαλάει τους νεαρούς να με αγκαλιάσουν για την φωτογράφηση …. (απλά ο «κοντούλης» μου ο τσολιάς , …ντρεπόταν λιγότερο – σε κάποιο άλλο ποστ , ίσως θα μας δοθεί η ευκαιρία , να αντιδιαστείλουμε το συναίσθημα της αιδούς – που εν πολλοίς διακατείχε τα παιδιά της εποχής εκείνης – από τα κεκαλυμένα , αρρωστημένα πάθη της ψυχής (καταπίεση , βία , εξουσία , επικυριαρχία , επιβολή , υπεροχή , θράσος , απαίτηση υποταγής , εξαναγκασμός , εκβιασμός , ηθική παρενόχληση … και πολλά πολλά άλλα τέτοια άσχημα) .
    Γεια σου .

     
  57. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 21:41

    @ AMANTA
    Καλώς ήρθες ΑΜΑΝΤΑ , στα μέρη μου .
    Θα τα περιμένω με … ανυπομονησία …
    Τα … μούρλια ναυτάκια που έχεις , εννοώ .

     
  58. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 21:50

    @ ritsmas
    Αχ τί μου θύμισες … Την εποχή των … κοτσιδιών και της «μεγάλης ντροπής» με τις κορδέλες στις άκρες απ’ τις κοτσίδες , που κάθε φορά που αρνιόμουν να τις βάλω (τις κορδέλες) η μάνα μου με … απειλούσε πως θα μου τυλίξει τα κοτσίδια στα πλάγια (καλή ώρα σαν και τα δικά σου) και έτσι φοβούμενη τα χειρότερα … έστρεχα τις κορδέλες …
    ————————————
    Κάποτε , κάποιος μου είπε , πως το … να κοιτάς πίσω , είναι θλιβερό γιατί σημαίνει πως αυτό που έχεις μπροστά σου , είναι αδιάφορο , ή άπιαστο … Εγώ όμως , πιστεύω ακράδαντα (όσον αφορά τον εαυτό μου φυσικά) , πως το να κοιτάς πίσω , είναι … γλυκό .
    … Και με τα γλυκά , είμαι λιχούδα .

     
  59. silia

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 22:21

    @ vinumbonum 2
    Υπέροχε , γλυκέ μου vinum :
    Είστε … «μανούλα» στην υποδαύλιση , υπόθαλψη , αναζωπύρωση , αφύπνιση , παρόξυνση , και υποκίνηση …. παθών και φαντασιώσεων σε … σοβαρές κλιμμακτηριακές κυρίες σαν κι εμένα … (όποιος γελάσει , με το «σοβαρές» , κάηκε) .
    Όμως αυτά τα … τόσα πολλά «ο» στην λέξη «τόοοοοοση» (με το συμπάθειο) , με αρρώστησαν vinum , … μου προκάλεσαν ένα εξώφθαλμο να το πω ;… μία υστερική αλαλία να τω πω ;… ένα delirium tremens να το πω ;… μια ακατάσχετη σιελόρροια να το πω ;… δεν ξέρω , πως ακριβώς να το πω , καλέ μου vinum αυτό που έπαθα … Μπορώ όμως με σαφήνεια να δηλώσω , πως η αιτία όλης αυτής της … αδιαθεσίας μου , είναι η περιγραφή της στολής του χορευτικού ….
    Και τα πάρα πολλά «ο» … στην λέξη «τόοοοοοοση» .

     
  60. Ελένη M.3

    Οκτώβριος 31 , 2008 at 23:17

    Silia

    Α χα χα χα !
    Αυτά τα λες …επειδή φοβάσαι μη σου πάρω τον δεξιό τσολιά για τον οποίον φανέρωσα το ενδιαφέρον μου …

    Καληνύχτα .

     
  61. faros

    Νοέμβριος 1 , 2008 at 09:28

    Καλημέρα και καλό μήνα !

     
  62. silia

    Νοέμβριος 1 , 2008 at 16:54

    @ faros 5
    Δεν χρειάζονται οι φτωχές ψυχαναλυτικές μου γνώσεις και ικανότητες για να καταλάβω τί πάστα είσαι …
    Είσαι από την πάστα των … καλών ανθρώπων …. Κάνει «κρα» από μακριά , αυτό … Φαίνεται ακόμη και στα μάτια των τυφλών … Θα στοιχημάτιζα την … έκπαγλο καλλονή μου , με όποιον διατείνονταν το αντίθετο .
    Καλό μήνα Φάρε μου . Νοέμβρης , σήμερα … και η λιακάδα μας μεθάει .

     
  63. silia

    Νοέμβριος 1 , 2008 at 16:58

    @ museum
    Μuseum , σ’ ευχαριστώ από καρδιάς , για το όμορφο , γεμάτο είκόνες (σαν ταινία – ντοκυμαντέρ , μικρού μήκους μου φάνηκε) , σχόλιο σου .
    και δεν λέω το «ευχαριστώ» , επειδή βρίσκω να συμφωνείς μαζί μου «στα σημεία» , αλλά γιατί πραγματικά κατέθεσες εδώ , κάτι πολύ όμορφο .

     
  64. silia

    Νοέμβριος 1 , 2008 at 17:11

    @ prioni 3
    Αν συμφωνούσαμε σε όλα , δεν θα υπήρχε διάλογος … Και αν δεν υπήρχε διάλογος η ζωή μας θα ήταν ανούσια κι ανάλατη και άσχημη … κάτι σαν γεύμα … υπερτασικού … σαν επιδόρπιο ζαχαροδιαβητικού , ένα πράμμα …
    Με την συζήτηση και την ανταλλαγή απόψεων ακόμη και με την (πολιτισμένη) αντιπαράθεση …. ο κόσμος μας πάει μπροστά … η Σκέψη προοδεύει … κι εμείς , γινόμαστε καλύτεροι .

     
  65. silia

    Νοέμβριος 1 , 2008 at 17:21

    @ faros 6
    Η απάντηση που έδωσα στο σχόλιο της Ελένης Μ. 2 , ισχύει και γι αυτό το δικό σου σχόλιο , εν μέρει (για το «κεφαλοκλείδωμα», μιλάω) .
    Ακόμη όμως και να ισχύει το «σε έχει βουτήξει απ΄τον ώμο για να μην … φύγεις … !!!!!!!!!!» , έχω να πω , πως … ποιος δεν θα ήθελε και δεν θα έκανε το παν για να φωτογραφηθεί με μία ντίβα ;
    Όσο για το «μυτόγκες» , δεν κατάλαβα … υπαινίσεσαι κάτι που …. δεν πρόσεξα ;… που δεν φαίνεται με την πρώτη ;… , γιατί αν αναφέρεσαι στο γνωστό ανατομικό στοιχείο του προσώπου , που είναι η μύτη ….. μια χαρά μύτες , έχουν τα τσολιαδάκια μου .

     
  66. silia

    Νοέμβριος 1 , 2008 at 17:35

    @ Ελένη M.3
    Αχ … τί θα κάνω με σένα ;…
    Άκου :
    Όταν ήμασταν παιδιά , ένα από τα αγαπημένα μας ομαδικά παιχνίδια , ήταν και το «ένα λεπτο κρεμμύδι , γκέο-βαγκέο» … . Χωριζόμασταν σε δυό ομάδες και δεχόμασταν ή απορρίπταμε κάτι προτάσεις , ας το πω , σαν … προξενιά … Όταν κάποιο προξενιό δεν μας άρεζε …πχ. «Σας δίνουμε έναν ναύτη , που όλο μύγες χάφτει , γκέο-βαγκέο» , τραγουδούσαμε το : «Αυτός είναι για τα … μούτρα σας και για τα παιδιά σας… γκέο-βαγκέο» ….
    Χάρισμά σας Ελένη Μ. ο «ψηλός» … Εγώ , θα κρατήσω τον «κοντό» με τα … σαδο-μαζο tips ….
    ——————————–
    Καλέ … αυτό το σχόλιο , έπρεπε να το γράψω στον φίλο view_master …. Ας τον ειδοποιήσει κάποιος …

     
  67. Ελένη M.

    Νοέμβριος 3 , 2008 at 18:35

    Αχ … τί θα κάνω με σένα ;…

    (τώρα το είδα)

    Έτσι! ε ;
    Καλά άκου : Σας πήραμε σας πήραμε ένα τσουβάλι λίρες !
    – Μας πήρατε μας πήρατε ένα σακούλι ψείρες !

    Που πάει να πει : πλάκα έκανα….
    δική σου και η παρέλαση
    και οι τσολιάδες σου όλοι …ούτε μισό δεν θα σου πάρω …
    Εγώ έχω έναν στο σπίτι …. με τα τσαρούχια! παρακαλώ ..
    ( φαντασία έχεις )
    Και είμαι και ολιγαρκής εγώ αν δεν το ήξερες …

     
  68. silia

    Μαρτίου 14 , 2009 at 20:25

    @ Ελένη M.4
    Να μου στείλεις φωτο .. Αυτουνού με τα … τσαρούχια , που έχεις στο σπίτι σου …

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: