RSS

ΕΙΠΕ …

13 Νοέ.

…. ο Λέοναρντ Μπέρνστάϊν :

«Κατά βάθος , όλοι μας εξακολουθούμε να είμαστε ρομαντικοί . Και ο ρομαντισμός αυτός , μας ξαναδίνει πίσω το … φεγγάρι μας – για παράδειγμα – , που η επιστήμη μας το πήρε , για να το κάνει ένα ακόμη αεροδρόμιο . Μυστικά , μέσα μας , όλοι μας θέλουμε το φεγγάρι , όπως ήταν πρίν – ένα μυστηριώδες δηλαδή φως στον ουρανό , που μας υπνωτίζει . Θέλουμε και ο έρωτας , να είναι μυστηριώδης , όπως ήταν άλλοτε , και όχι ένα σύνολο ψυχοθεραπευτικών κανόνων , που αφορούν τις διαπροσωπικές σχέσεις . Λαχταράμε το μυστήριο, έστω κι αν προχωρούμε προς την λύση του ενός κοσμικού μυστηρίου , μετά το άλλο …»

moon1

Το ξαναθυμήθηκα αυτό , απόψε ….

… κοιτάζοντας την … χλωμή Πανσέληνο .

moon-full

 

Ετικέτες: , , ,

40 responses to “ΕΙΠΕ …

  1. stelios

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 10:04

    Μου έφτιαξες τη μέρα.
    Καλημέρα.

     
  2. museum

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 10:27

    Καλημέρα Σίλια,

    Ωραία μας τα γράφεις. Στην Ιστορία της Τέχνης μας μάθανε ότι ο ρομαντισμός είναι το δικαίωμα ύπαρξης της σκοτεινής πλευράς του ατόμου που πρέπει και αυτή να συνυπάρχει μαζί με την φωτεινή, την εξιδανικευμένη. Η επανένωση του κατακερματισμένου ατόμου που είχε προέρθει από τον ορθολογισμό (που τα βλέπει όλα τέλεια φωτεινά, ιδανικά).

    Προσπαθώ να συνδέσω, και έχω μία δυσκολία είναι αλήθεια, τον ρομαντισμό με την νοσταλγία και τα αισθήματα που περισσότερο τον έχουμε στο νου μας. Ίσως η απότομη εναλλαγή συναισθημάτων, χαρά-λύπη, ενθουσιασμός-περισυλλογή όταν ας πούμε είμαστε ερωτευμένοι (και ρομαντικοί). Προσπαθώ να τα επεξεργαστώ στο μυαλό μου διαρκώς, να τα εξηγήσω όσο μπορώ.

    Όμορφη μέρα!

     
  3. Elementstv

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 10:41

    Πραγματικα,υπαρχει αυτο το κομματι μας,που λαχταρα το ονειρο και καλο ειναι να μην ξεχνουμε να το κυνηγαμε…

     
  4. faros 1

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 14:53

    Δεν μας πήραν μόνο το Φεγγάρι …
    Μας πήραν τη ζωή μας …
    Μας πήραν την ανθρωπιά μας
    Μας πήραν το κορμί μας …
    Το μυαλό μας το κάναν … νατοϊκό αεροδρόμιο !

    ΟΧΙ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ, ΤΟΝ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟ ΜΑΣ!!!

    (και ούτε θα μας τον πάρουνε ποτέ !!! ΔΕΝ θα τους αφήσουμε !!! )

    Την Καλημέρα μου !

     
  5. Ελένη M.

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 15:43

    Ο Πικάσο 80 (περίπου) χρόνων είπε :
    Τώρα μόνο κατάφερα να ζωγραφίσω σαν παιδί.
    Σκέπτομαι : άραγε τι είναι γοητευτικό σαν μυστήριο …το παιδί που ζωγραφίζει σαν παιδί ή ο γέροντας που αφού έκαμε μια διαδρομή στη γνώση…. κερδίζει , ξαναβρίσκει , επιστρέφει , εμπιστεύεται ….την αθωότητα του ;
    Απαντώ χωρίς ενδοιασμό : Και τα δυο … εξ αιτίας … της αθωότητας !
    Το μυστήριο και η ομορφιά (καταλήγω) σχετίζονται με την αθωότητα …διότι είναι απροκατάληπτη !
    Μελαγχόλησα …

     
  6. silia

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 16:22

    @ stelios
    Κάποτε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα , είχα για … motto μου το :
    «η μέρα μου “φτιάχνει” ή “χαλάει” ….. ερήμην της πραγματικότητας , εξαρτώμενη αποκλειστικά , από πράγματα φαινομενικά άσχετα , όπως πχ. από ένα άκουσμα ή μια εικόνα» .
    Σήμερα θα το … εμπλουτίσω , θα του κάνω ένα update που λένε στον ηλεκτρονικό κόσμο , που ζούμε . Θα του προσθέσω κάτι ακόμα και θα γίνει κάπως έτσι :
    «η μέρα μου “φτιάχνει” ή “χαλάει” ….. ερήμην της πραγματικότητας , εξαρτώμενη αποκλειστικά , από πράγματα φαινομενικά άσχετα , όπως πχ. από ένα άκουσμα ή μια εικόνα ή … ένα σχόλιο στο μπλογκ μου,» …
    Μη θαρρείς πως μόνο η δική σου μέρα «έφτιαξε» σήμερα … «Έφτιαξε» και η δική μου .
    Σ’ ευχαριστώ .

     
  7. silia

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 16:32

    @ museum
    Όσο πιο πολύ τα «δουλεύεις στο μυαλό σου όλα αυτά , θαρρώ , πως τόσο πιο πολύ τα μπερδεύεις … Άσε τον εαυτό σου άνετο , δεκτικό , ελεύθερο , αυθόρμητο σε ό,τι αφορά τα συναισθήματα και το όνειρο , και θα τα κατανοήσεις ευκολότερα …
    Έτσι νομίζω εγώ .

     
  8. silia

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 16:40

    @ Elementstv
    Λες : «…καλο ειναι να μην ξεχνουμε να το κυνηγαμε…(το όνειρο)»
    Λέω : Το να είσαι «κυνηγός» , είναι γραμμένο στο DNA σου … Ή είσαι , ή δεν είσαι .
    Θαρρώ πως ονειροπόλος , δεν γίνεσαι … γεννιέσαι . Και αν θέλεις την προσωπική μου γνώμη , χαρά σ’ αυτόν , που γεννήθηκε ονειροπόλος … Μπορεί να βάλλεται πανταχόθεν και να λοιδωρείται , αλλά στον τελικό απολογισμό , πάντα είναι ο κερδισμένος … γιατί , τί είναι η ζωή μας καλέ μου φίλε Elementstv ;… μια ανάσα είναι … Ας γεμίσουμε λοιπόν με οξυγόνο τα «πνευμόνια» μας μέσα απ’ αυτή την … μοναδική μας «ανάσα» .

     
  9. silia

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 16:46

    @ faros 1
    Έννοια σου …. μας τον ψιλοπήρανε (τον ρομαντισμό) , κι αυτόν … Ρέστα μετράμε από δαύτον , κάτι … μεσήλικες σαν εμένα κι εσένα …
    ——————————
    Άσχετο : Το … κορμί μας (που λες πως μας πήραν) … πότε μας το πήραν ; …. Δεν κατάλαβα Θεό … Πότε μας το πήραν και δεν το κατάλαβα ;… Α χα χα χα !!!…

     
  10. silia

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 17:55

    @ Ελένη M.
    Πολύ σωστά …
    Επέτρεψέ μου όμως μια μικρή … ένσταση :
    Οι διαδρομές στη γνώση , είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να επιδιώξεις ή να απολαύσεις κατά την διάρκεια της ζωής σου … Όμως , δεν είναι όλες …. free … Σε κάποιες , πληρώνεις … τραμβαγιάτικα … μεταφορικά …αντίτιμο … εισητήριο ας το πω … Κι αυτό το αντίτιμο , είναι πάντα σχεδόν , …. κομμάτια αθωότητας … Δυστυχώς , στην Γνώση , δεν φτάνεις ποτέ , εντελώς αθώος .

     
  11. faros 2

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 18:20

    Μα, το κάνεις … ό,τι … θέλεις ;;;;;;;;;; 😕

     
  12. Βιολιστής στη στέγη

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 19:07

    Το μόνο μυστήριο που σίγουρα δεν μπορούν να μας το πάρουν είναι η ψυχή μας… (Η μήπως μπορούν;)

     
  13. faros

    Νοέμβριος 14 , 2008 at 20:58

    Δεν μας την πήραν, Βιολιστή (στη στέγη), την μαγαρίσαν , όμως …
    υ.γ. μου επιτρέπεις έ;;;

     
  14. Ελένη M. 2

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 00:05

    Silia
    Α! χα χα χα ! επέτρεψε μου κι εμένα μια ένσταση : Η γνώση που δεν έχει καταλήξει στην αθωότητα (με την έννοια της απουσίας προκαταλήψεων ) έχει δρόμο πολύ ακόμα . Ο Σωκράτης όταν είπε – Εν είδα ότι ουδέν είδα – τι άλλο εννοεί …παρά πως δεν έχει τίποτα δεδομένο ….
    Ότι θεωρούμε αδιασάλευτη αλήθεια ….βρομάει λίγο …
    από τον κίνδυνο της προκατάληψης και του στερεότυπου .
    Ίσως όμως ορίζουμε αλλιώς την αθωότητα . Για μένα είναι οι καθαρές αισθήσεις …
    χωρίς πουρί …. εμπειρίας . Να έχεις όμως εμπειρία χωρίς να πιάνουν πουρί οι αισθήσεις σου ….δεν είναι θαύμα ; και παράθυρο ανοιχτό …. στο διαρκώς παρόν μυστήριο της ύπαρξης !

    Υ.Γ. Συμφωνώ πάντως μαζί σου πως συχνά τη γνώση την πληρώνουμε με κομματάκια αθωότητας ….ίσος μέχρι να βαρεθούμε την παρέα του φόβου …. 🙂 🙂 🙂

     
  15. espectador

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 11:18

    Λυπαμαι φιλοι μου, αλλα τιποτα δεν μας παιρνουν, αν προηγουμενως δεν το εχουμε παραδοσει με τα ιδια μας τα χερια. Ολα ειναι εδω μπροστα στην μυτη μας, απλως δεν τα βλεπουμε πια. Λιγο να σηκωθουμε στις μυτες (των ποδιων), κυτωντας πανω απο τις σωρους των σκουπιδιων, που τα ειπαν «αναγκες»και εμεις το δεχτηκαμε και θα δουμε και το μυστηριο του φεγγαριου και το ανεξερευνητο του ερωτα. Ολα ειναι εδω!

     
  16. Ελένη M. 3

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 12:12

    Νύχτα .Ένας δάσκαλος του Ζεν καθόταν(με σβηστό το ηλεκτρικό φως ) ήσυχα μπροστά στο παράθυρο και κοιτούσε το φεγγάρι .
    Μπαίνει ένας κλέφτης …. ο δάσκαλος παραμένει ατάραχος.
    Ο κλέφτης που από τη φούρια του δεν αντιλαμβάνεται το νοικοκύρη, αρπάζει όσα αντικείμενα μπορεί από τα υπάρχοντα του σπιτιού και …χάνεται μέσα στη νύχτα .
    Μόνος τώρα ο δάσκαλος σκέφτεται : Κρίμα που έφυγε τόσο βιαστικά …δεν πρόλαβα να του δώσω και το Φεγγάρι .

     
  17. Lardigos

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 12:41

    Εξαιρετικό, Silia…

    Επίτρεψέ μου μια ιστορία σχετική (σαν να γερνάω μου φαίνεται, λέω πολλές τελευταία, χιχιχιχι)

    Βράδυ, και μεις με την κουμπάρα μου και το βαφτιστήρι γυρνούσαμε από τη Σαββατιάτικη μας βόλτα. Εμείς, ο σχεδόν τετράχρονος Παναγιώτης κι εγώ, καθόμασταν στα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου και λέγαμε τα δικά μας.

    Κάποια στιγμή, γυρνάω στο πίσω τζάμι και του το δείχνω «κοίτα, Παναγιώτη, ένα πουλάκι περπάτησε εδώ, κοίτα, κάτι μας άφησε για να το καταλάβουμε» «Πού είναι το πουλάκι; τώρα» με ρώτησε ο μικρός. «Α, πήγε στην φωλιά του, είναι βράδυ. Αυτό κάνουμε και μεις τώρα» , απάντησα αλλά το το δάχτυλό μου είχε μείνει να δείχνει το αποτύπωμα του πουλιού. Κι όπως ανήκω στους αχαμνούς εκείνους που όταν τους δείχνουν κάτι αυτοί κοιτούν επίμονα το δάχτυλο, έτσι και τότε κοιτούσα το δάχτυλό μου που σιγά σιγά ανέβαινε το τζάμι. Και τότε το πρόσεξα. Πώς και δεν το είδα όλο το βράδυ; Είχε αργήσει να φανεί; Μα στο νησί μου το βλέπω από νωρίς. Ναι, αλλά στην Αθήνα -που ήμουν εκείνες τις μέρες- προφανώς ντρέπεται να βγει νωρίς και ξεμυτίζει πάνω από τις πολυκατοικίες, όταν όλοι κοιμούνται. «Κοίτα, Παναγιώτη» φώναξα «κοίτα το φεγγάρι, τα ανθρωπάκια που κατοικούν εκεί έχουν γιορτή και έχουν ανάψει όλα τα φώτα, κοίτα…» . Ο μικρός κοιτούσε καχύποπτα (φταίει που είμαι κακός παραμυθάς, αλλά δεν τα ξεγελάς και εύκολα). Το πουλί το πίστεψε, το φεγγάρι όμως δεν το «έχαφτε» με τίποτα. «Ναι, κοίτα, πω-πω! γλέντι, κοίτα φώτα», επέμενα, αλλά φευ. Ο μικρός είχε γυρισει μπροστά και κοίταγε το σπίτι του που είχε αρχίσει να φαίνεται στο δρόμο.

    Έμεινα να κοιτώ μόνος το φεγγάρι. Το κοιτούσα επίμονα γιατί μια απορία μού είχε γεννηθεί :
    Πού πάνε άραγε τα ανθρωπάκια όταν το φεγγάρι χάνεται…

    Καλό πρωϊνό, Silia, και σε όλους τους φίλους σου

     
  18. faros

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 14:49

    Κάτι … χάθηκε … δεν πειράζει …

    Καλημέρα (ξανά) !

     
  19. olvios

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 15:16

    Ο Ρομαντισμός (κατά τον ορισμό) δίνει υπερβολική σημασία στη φαντασία και στο συναίσθημα.
    Ο γείτονάς μου που κατακλύζεται από μίσος και περιφρόνηση για τους τσιγγάνους, τους τούρκους, τους αλβανούς, τους έγχρωμους, τα κατοικίδια, και με πολύ φαντασία βρίσκει τρόπους να εκτονώνει τα συναισθήματα του πάνω τους δικαιούται να λέγετε ρομαντικός ?
    Όταν εγώ αναπολώ την εποχή που ο αθηναϊκός στόλος ισοπέδωσε την Μήλο προς παραδειγματισμό είμαι ρομαντικός ?
    Ο νοσταλγός της εποχής που η γυναίκα καθόταν πίσω από την πόρτα για να προλαβαίνει τις επιθυμίες των αντρών είμαι ρομαντικός ?
    Ο νεοφασίστας που ονειροπολεί (ρεμβάζει) αγναντεύοντας το Verden είναι ρομαντικός?

     
  20. μούργος

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 17:15

    Σιλια, και ο πιο στυγνος ρεαλιστης και τεχνοκρατης επιστημονας, ειναι πολλες οι φορες που θελει το παραμυθι.
    μικροι, ατελεις και φθαρτοι ειμαστε και ο ρομαντισμος μας τονιζει και ανεβαζει τις ανθρωπινες διαστασεις μας.

     
  21. ritsmas

    Νοέμβριος 15 , 2008 at 18:03

    Κι εγω το θέλω Σιλια πισω το φεγγάρι μου. Θέλω το παραμύθι μου, κι ας μην ειμαι ρομαντική , κι ας είμαι βιαστική και ορθολογική, λες και τούτος ο κόσμος φτιάχτηκε για να είναι μια μηχανή ζωής και τίποτ άλλο.
    φιλια

     
  22. faros

    Νοέμβριος 16 , 2008 at 08:13

    Φανταστική η συγκίνηση … υπέροχο τα δάκρυ στην άκρη του ματιού …
    Νιώσε …

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
  23. silia

    Νοέμβριος 16 , 2008 at 11:49

    @ faros 2
    Δέκα ερωτηματικά στην απορία σου , για το πως …. διαχειρίζομαι το κορμί μου ;… ενδιαφέρον .
    Πλάκα σου κάνω …. Η αλήθεια είναι ότι η ερώτηση σου είναι πολύ γενικευμένη , για να αποτολμήσω μία απάντηση .
    Τα φιλιά μου .

     
  24. recuerdos

    Νοέμβριος 16 , 2008 at 12:33

    Συμφωνω απολυτα.ετσι ειναι.
    Ακομη και στον πιο σκληρο ανθρωπο υπαρχει η ρομαντικη-ευαισθητη πτυχη του εαυτου του και το γνωριζει1
    Τωρα πολυ το κρυβουν για διαφορους λογους,μεγα λαθος για μενα!
    Καλημερα…

     
  25. Ελένη M.

    Νοέμβριος 16 , 2008 at 12:40

    Olvios
    Δεν διάβασες κυρ Ευδαίμονα ολόκληρο τον ορισμό …
    γι αυτό μπέρδεψες την ανοησία με τον Ρομαντισμό ….
    Ο Ρομαντικός …θέλει να εκφράσει την προσωπική του
    συγκίνηση και να διεγείρει έντονα , σφοδρά συναισθήματα ….
    …..
    Εμπνέεται όμως ! από υψηλά ιδανικά και ανώτερα οράματα ….

    Να κάποιοι ρομαντικοί στη τέχνη: Σολωμός (κατά το ήμισυ ,πάντρεψε, κατά πως είπε , Ρομαντισμό με Κλασικισμό ) , Ντελακρουά , Μπετόβεν
    Μπάιρον (που πέθανε στο Μεσολόγγι πολεμώντας στο πλευρό των Ελλήνων ) . Αξιοσημείωτα ρομαντική συμπεριφορά θεωρώ επίσης πως .. ο Μπετόβεν έγραψε την εξαιρετικά αισιόδοξη 9η του …όταν ήταν άρρωστος , απογοητευμένος απομονωμένος και θεόκουφος .
    Υ.Γ. Επειδή η ιστορία της τέχνης είναι περιοχή που μελετώ και προσπαθώ να διδάσκω, αλά και επειδή οι τάσεις και τα μηνύματα της τέχνης συνδιαλέγονται(ή θα έπρεπε ) με τις συμπεριφορές των απλών όπως εμείς , ανθρώπων …θεώρησα υποχρέωση μου να διαλύσω την ομίχλη που τυλίγει το κείμενο σου .
    Χαιρετώ

     
  26. olvios

    Νοέμβριος 16 , 2008 at 21:03

    Ελένη M.

    Δεν διάβασες κυρ Ευδαίμονα ολόκληρο τον ορισμό …
    γι αυτό μπέρδεψες την ανοησία με τον Ρομαντισμό ….

    Λεξικό Τριανταφυλλίδη

    ρομαντισμός ο [romandizmós] O17 : 1.λογοτεχνική και καλλιτεχνική κίνηση (κατά το 18ο αιώνα και τις αρχές του 19ου) που έδινε υπερβολική σημασία στη φαντασία και στο συναίσθημα: Γαλλικός / γερμανικός / αγγλικός ~. H αντίθεση του ρομαντισμού προς τον κλασικισμό. 2. η τάση, η διάθεση του ρομαντικού2: O ~ των νέων ανθρώπων. [λόγ. < γαλλ. romantisme (-isme = -ισμός)]

    αυτά διάβασα !!!!!

    Από τον ρομαντισμό λοιπόν εξαιρούνται , ως ανόητοι, όσοι δεν έχουν `υψηλά` ιδανικά και `ανώτερα` οράματα και θέλουν να εκφράσουν την προσωπική τους συγκίνηση και να διεγείρουν έντονα , σφοδρά συναισθήματα ?

     
  27. Ελένη M.

    Νοέμβριος 16 , 2008 at 22:09

    Olvios
    Κάνεις σοφιστεία κύριε Ευδαίμονα ….στην οποία αρνούμαι να εμπλακώ .
    Μπες στο Google και λύσε τις απορίες σου …αν δεν σε κάλυψα .
    Πάντως σίγουρα οι περιπτώσεις που ανέφερες δεν έχουν σχέση με το Ρομαντισμό ούτε καν με τον λαϊκίζοντα…. που νομίζει καλό το εύκολο …..δηλαδή …λουλουδάκια και πουλάκια και χρωματιστά καδράκια.

    Kαλή σου νύχτα .

     
  28. silia

    Νοέμβριος 17 , 2008 at 22:56

    @ Βιολιστής στη στέγη
    Μόνο ο … Χάρος , παίρνει ψυχές .
    Σ’ όλους τους άλλους
    την χαρίζουμε ,
    την δανείζουμε ,
    την … πουλάμε
    Άστα να πάνε Βιολιστή μου …

     
  29. silia

    Νοέμβριος 17 , 2008 at 23:10

    @ Ελένη M. 2 & 3
    Ένσταση επί … ενστάσεως ;
    ——————————–
    Μ’ αρέσουν πολύ οι ιστορίες με δασκάλους του Ζεν …. Γενικά με … σχιστομάτηδες Δασκάλους .
    https://silia.wordpress.com/2008/06/01 (ΠΑΝΑΚΡΙΒΗ … ΣΟΦΙΑ)
    https://silia.wordpress.com/2007/02/28 (ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ)

     
  30. silia

    Νοέμβριος 17 , 2008 at 23:14

    @ espectador
    Το ότι μας ξεγέλασαν , ή μας πίεσαν , ή μας αποβλάκωσαν , ή μας τύφλωσαν , ή μας έκαναν πλύση εγκεφάλου και μας το πήραν , …. δεν αναιρεί ότι μας το πήραν .
    =========================
    Τελικά , μάλλον έχεις δίκιο … Το ότι μας φταινε οι άλλοι , ίσως είναι το … άλλοθί μας για το έγκλημα που κάναμε κατά του εαυτού μας … να χάσουμε δηλαδή τον … όποιο ρομαντισμό μας .
    Τί να πω ;….

     
  31. silia

    Νοέμβριος 17 , 2008 at 23:38

    @ Lardigos
    Αχ , μου θύμισες κι εμένα μια ιστορία :
    Το σπίτι που ζω , όταν το πρωτοπήραμε ήταν έξω από την πολη , μέσα στην εξοχή … μπαξέδες , χωραφάκια , δέντρα , πουλιά , ησυχία , μυρουδιές …
    Σιγά σιγά γέμισε σπίτια , πολυκατοικίες , αυτοκίνητα , φασαρία , βρωμιές …
    Λυπήθηκα , που έχασα τα … αηδόνια … τα βατράχια … τις αδέσποτες γάτες (τις πάτησαν όλες τα αυτοκίνητα) , τους πλανόδιους εμπόρους και παλιατζήδες και … επισκευαστές ομπρελλών .
    Μα εκείνο που με αρρώστησε , είναι το ότι για να δω πια το φεγγάρι , πρέπει να περιμένω με τις ώρες να ξεπροβάλλει ανάμεσα στις πολυκατοικίες … κι εκείνο …. αν .
    ——————————
    Πού πάνε τα …. «ανθρωπάκια» του μυαλού μας (γενικώς) … όταν … μεγαλώνουμε ;

     
  32. glaykiyou

    Νοέμβριος 18 , 2008 at 00:00

    θα διαφωνήσω…. υπάρχουν συναισθηΜΑτικά ανάπηροι άνθρωποι…Δυστυχώς!

     
  33. silia

    Νοέμβριος 19 , 2008 at 19:02

    @ olvios
    Ειλικρινά , δεν ξέρω τί να σου απαντήσω .
    Ο λόγος σου μου μοιάζει σαν σοφιστεία , και είμαι σχεδόν σίγουρη , ότι κάτι αλλιώτικο θέλεις να μου πεις … Αλλά , τί ;

     
  34. silia

    Νοέμβριος 19 , 2008 at 19:09

    @ μούργος
    Συμφωνώ , απόλυτα στο : «και ο πιο στυγνος ρεαλιστης και τεχνοκρατης επιστημονας, ειναι πολλες οι φορες που θελει το παραμυθι.» , και μετανοιώνω που κάποιες φορές σαν …. «ρεαλιστής επιστήμονας» , έδρασα έτσι , που στην ουσία , στέρησα από κάποιους … το παραμύθι … Όμως , έτσι είναι η ζωή … Άλλα σκέφτεσαι … άλλα λες … και (κάποιες φορές) άλλα κάνεις …
    Μελαγχόλησα … τώρα .

     
  35. silia

    Νοέμβριος 19 , 2008 at 19:12

    @ ritsmas
    Και ποιός είναι τάχα αυτός , που δεν θέλει το φεγγάρι του πίσω ;…
    Διάβασε σε παρακαλώ την απάντησή μου στον Lartigos , για το πως έχασα το φεγγάρι μου , και πόσο μου λείπει ….

     
  36. silia

    Νοέμβριος 19 , 2008 at 19:13

    @ faros
    Νοιώθω ….
    Προσπαθώ τουλάχιστον .

     
  37. silia

    Νοέμβριος 19 , 2008 at 19:16

    @ recuerdos
    Το κρύβουν , γιατί το θεωρούν … αδυναμία .
    Κάτω οι … ανέραστοι (με την ευρεία έννοια) .

     
  38. silia

    Νοέμβριος 19 , 2008 at 19:19

    @ glaykiyou
    Δεν κατάλαβα , που ακριβώς και σε τί , διαφωνείς .

     
  39. glaykiyou

    Νοέμβριος 20 , 2008 at 00:14

    δεν πιστεύω ότι ΄όλοι είναι ρομαντικοί..ούτε κατά βάθος ούτε κατά μήκος..τόσο απλά…δεν υπάρχουν εν δυνάμει ρομαντικοί..ή είσαι ή δεν είσαι!

     
    • κουλόγλου rezai δημήτριος

      Δεκέμβριος 20 , 2009 at 05:52

      Εκφραζόμενος φιλικώς, πιστεύω ότι, εάν ρομαντισμός σημαίνει, λειτουργία του ανθρώπου-εγκεφάλου, με φαντασία και συναίσθημα, (όπως δεν θα είναι ευρύτερα γνωστό) … πιστεύω, ότι όλοι οι άνθρωποι και όλα τα στοιχεία του παντός, έχουν στοιχεία ρομαντικά-romantisme, [romandizmós] : «ενδιαφέροντε, (μερικές φορές, υπερβολικώς), γιά την φαντασία και γιά το συναίσθημα». (ασχολούνται ιδιαίτερα, με τη φαντασία και το συναίσθημα, έχουν την αίσθηση-γνώμη ότι, η φαντασία και τα αισθήματα, έχουν αξία, υψηλού βαθμού). 1.φαντασία:η ικανότητα του ανθρώπινου πνεύματος να αναπαριστάνει, να ανακαλεί, να σχηματίζει και να συνδυάζει ελεύθερα εικόνες και παραστάσεις, χρησιμοποιώντας αλλά και ξεπερνώντας τα δεδομένα της εμπειρίας και τους κανόνες της νόησης. 2.συναίσθημα:ευχάριστη ή δυσάρεστη ψυχική κατάσταση που προκαλείται από αισθήματα, παραστάσεις ή σκέψεις
      Ευχαριστήθικα από εσάς, νομίζω ότι, είστε ιδιεταίρως αξιόλογοι!

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: