RSS

ΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΓΕΦΥΡΙΑ

11 Δεκ.
Ήταν (για μένα) , μια απ’ αυτές τις ημέρες , που τις χαρακτηρίζεις … «ζόρικες» , πριν από λίγο καιρό , όταν κάποιος διαδικτυακός φίλος , ορμώμενος από κι εγώ δεν ξέρω ποια διαισθαντική δύναμη , μου έστειλε αυτό το βιντεάκι που θωράκισε την καρδιά μου με ομορφιά (είναι οι όμορφες αναμνήσεις , ασπίδα της καρδιάς και του Νου , στις ασχήμιες της καθημερινότητας) και με αξίωσε να τελειώσω όμορφα , μια ομολογουμένως άσχημη ημέρα .
Το κείμενο που ακολουθεί , είναι κομμάτι από το γράμμα , που του έστειλα το βράδυ της ίδιας εκείνης ημέρας … Ας μου το επιτρέψει ο καλός μου … e-φίλος να το δημοσιεύσω :
*****************************************************
Πέμπτη πρωί σήμερα και έχοντας ένα πολύ φορτωμένο πρόγραμμα στη δουλειά , ξύπνησα νωρίτερα από το συνηθισμένο για να προλάβω να ξεκινήσω νωρίς το πρόγραμμα μου .
Ωστόσο , πίνοντας βιαστικά ένα καφέ , μια … Ειμαρμένη , με έσπρωξε να καθήσω λίγο στον υπολογιστή … «για δυο λεπτά» , είπα … «για μια ματιά , στα mail» …
Έφτασε αυτή η …μια στιγμή» , για να πλημυρίσει ο Νους από αναμνήσεις , η καρδιά από … πόνο γλυκό , όλη η ύπαρξή μου από την ομορφιά του Ηπειρώτικου βουνού , και τα μάτια από …. «βροχή» … σαν από εκείνες τις μαλακές ήσυχες βροχές που απαντούσα κάποιες φορές εκεί πάνω … στην Πίνδο … καθώς περπατούσα τα μονοπάτια της …. καθώς περνούσα , δειλά στην αρχή …. χοροπηδώντας αργότερα , (όταν τα συνήθισα) τα … όμορφα γεφύρια της …. Τα γεφύρια της Ηπειρώτικης γης … Τα γεφύρια , που λάτρεψα . Τα γεφύρια , που με σημάδεψαν , τα γεφύρια , που μου λείπουν . Τα γεφύρια , του … Ερωτα , της Νιότης , της πρώτης Απιστίας , της Αμαρτίας , της Προδοσίας , της έξαψης που προκαλεί η Αμαρτία η Απιστία και η Προδοσία … (κακά τα ψέμματα καλέ μου φίλε … ) .
Άνοιξη του 1974 … στα πλαίσια μιας έκδρομής … Αρνιόμουν να περάσω απ’ το γεφύρι του Αζίζ Αγά , φοβούμενη μη … πέσω (δεν είχε ψηλό παραπέτο) … Με πήρε αγκαλιά και στο πιο ψηλό σημείο του γεφυριού , μου είπε :
– Πες μου ότι με αγαπάς , αλλιώς σ’ αμόλησα μέσα στο ποτάμι ….
– Σ’ αγαπώ … σ’ αγαπώ … (τσίριξα … χωρίς να το εννοώ , ακόμα τότε)
Από τότε και για ένα χρόνο περίπου , κάναμε έρωτα πάνω στο γεφύρι , εκεί στο πιο ψηλό του σημείο …. Περπατούσαμε μια ώρα περίπου για να πάμε στο γεφύρι και κάναμε έρωτα , πάνω στις πέτρες του , κάτω απ΄το φεγγάρι , ή κάτω από τον ήλιο , ανάμεσα στους ήχους του βουνού , πάνω απ’ το κελλάρισμα του νερού που κυλούσε κάτω απ’ το γεφύρι .
Από τότε , … αγάπησα τα γεφύρια . Όχι όλα τα γεφύρια γενικώς , αλλά τα παλιά Ηπειρώτικα γεφύρια …
Όταν ήρθε η ώρα να διαλέξω ανάμεσα σ’ αυτόν και στην … τάξη στη ζωή μου , διάλεξα την …. τάξη . Δεν μπορώ να πω , ότι έζησα άσχημα …. Μια χαρά έζησα … Όμως …
Όμως , δεν έπαψα ποτέ να θυμάμαι με όλη την γλύκα της όμορφης ανάμνησης , το γεφύρι του Αζίζ Αγά κι αυτόν , που συνειδητοποίησα πόσο πολύ αγαπούσα , όταν πια , τον είχα χάσει …. (Πέθανε πολύ νέος) .
Δεν ξέρω τί ακριβώς σε έκανε , καλέ μου φίλε , να μου στείλεις αυτό το βιντεάκι … Ό, τι όμως και να είναι , ας είναι ευλογημένο …. Έκανε την ψυχή μου να γεμίσει από ομορφιά και παρ’ όλο που η μέρα σήμερα ήταν ιδιαίτερα ζόρικη (κάποιοι θέλησαν να με πληγώσουν) , εγώ την … τελειώνω (την ημέρα μου) , μέσα σε μια ατμόσφαιρα ομορφιάς και νοσταλγίας και γαλήνης … Μιας γαλήνης , που μόνο όποιος περπάτησε πάνω σ’ αυτά τα όμορφα γεφύρια , αδειάζοντας το μυαλό του από κάθε τι πρόστυχο και ευτελές , μπορεί να νοιώσει .
Συγχώρησέ μου την φλυαρία και δέξου για μια φορά ακόμη το ευχαριστώ μου γι αυτό που μου έστειλες …. Δεν ξέρω αν ήταν σκόπιμο , αλλά ήταν … καίριο … Ήρθε σε μια σωστή στιγμή … Όταν η ψυχή σου είναι γεμάτη από κάτι όμορφο , είναι σχεδόν άτρωτη από προστυχιές , μικρότητες και γελοία πισωμαχαιρώματα … (σου είπα , πως ήταν μια ζόρικη ημέρα σήμερα) .
Εύχομαι να περνάς καλά , ό, τι κι αν κάνεις , όπου κι αν βρίσκεσαι .
Η φίλη σου
Silia
************************************************

Η φωτογραφία του εν λόγω γεφυριού (του Αζίζ-Αγά) , είναι σύγχρονη , γιατί … τότε , δεν διέθετα φωτογραφική μηχανή .

aziz-aga-1

 

Ετικέτες: , , ,

32 responses to “ΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΓΕΦΥΡΙΑ

  1. faros

    Δεκέμβριος 11 , 2008 at 21:12

    Η Αγάπη, αν δεν είναι ελεύθερη …
    Πάντως στα δικά μου «αλώνια», οι γκόμενες «πέφταν» με άλλους τρόπους …
    Ελπίζω να … «ελάφρυνα» αρκετά το θέμα …

    Πολύ ωραίο κείμενο, μπράβο !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 12 , 2008 at 16:23

      @ faros
      Η Αγάπη , αν δεν είναι ελεύθερη … πεθαίνει … Κάτι σαν τα πουλιά … σαν τα αγρίμια .
      Ωστόσο , μου άρεσε πολύ που έγραψες την λέξη «Αγάπη» με … κεφαλαίο … Το «βλέπω» σαν απόδοση τιμής .
      —————————————
      Ενδιαφέροντα ακούγονται τα … «αλώνια» σου … Για πες μας για τους «άλλους τρόπους» … Όχι τίποτε άλλο δηλαδή , αλλά να μαθαίνουμε κόλπα εμείς οι … νέοι
      ….
      Το ελάφρυνες εσύ … το ελάφρυνα κι εγώ .
      Καλή σου μέρα .

       
  2. αγκαλιες του φεγγαριου

    Δεκέμβριος 11 , 2008 at 21:47

    βρε καλο μου, στο γεφυρι; μα στο γεφυρι;

    αλλα αλλου θελω να μεινω..αυτοι οι ερωτες, που τελικα δεν τους διαλεξαμε, για τους οποιους σιγουρα σημαντικους λογους, τι ομορφη θεση που κρατουν στην καρδια μας!
    και θα εχουν.. για οσο.. για παντα..

     
  3. museum

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 14:39

    Μου φαίνεται αδιανόητο, το λέω και το εννοώ, να υπάρχει άνθρωπος με μικρότητα, φθόνο και άλλες μαύρες συμπεριφορές προς το πρόσωπό σου. Είναι δυνατόν; Εκτός και αν είναι τρελός. Τι άλλο να σου πω, στέρεψα ..

    Όπως και αν έχει, χαίρομαι που σε έκανε να νιώσεις τόσο όμορφα και χαιρόμαστε κι όλοι εμείς που διαβάσαμε το πόνημά σου. Όσο για τη φωτογραφία του γεφυριού, σύγχρονή ή παλαιότερη δεν έχει σημασία. Είναι διαχρονική, παντός καιρού, εποχών, περιόδων. Και οι μνήμες που μας παρέθεσες το ίδιο.

    Γεφύρι: Ερμηνείες που μου έρχονται τώρα στο μυαλό: Ένα πέρασμα από τη φουρτούνα στη γαλήνη (σαν τη μέρα σου). Δυο όχθες και δύο άνθρωποι που ενώνονται. Η θέα στο ποτάμι, στο νερό που κυλάει, στη ζωή που κυλάει.

    Φιλιά.

     
  4. faros 2

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 14:56

    Καλημέρα … (πάντως, προφανώς, από … ισορροπία … σκίζατε !!! ) 😀

     
  5. Lilith

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 17:22

    «Όταν ήρθε η ώρα να διαλέξω ανάμεσα σ’ αυτόν και στην … τάξη στη ζωή μου , διάλεξα την …. τάξη»
    —————————————————————
    Όταν ήμουνα μικρή, πήγαινα στο ψιλικατζίδικο για να πάρω σοκολάτα. Στεκόμουνα μπροστά τους αναποφάσιστη και δεν μπορούσα να διαλέξω πια μου άρεσε περισσότερο. Το χαρτζηλίκι μου όμως έφτανε μόνο για μία. Τελικά διάλεγα, αναγκαστικά, μία απ’ όλες.
    Αφού την έτρωγα, άρχιζα πάντα να σκέφτομαι μήπως η άλλη που δε διάλεξα είχε καλύτερη γεύση!
    Μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι το «χαρτζηλίκι» δεν θα έφτανε ποτέ για δύο.
    Έπρεπε πάντα να διαλέγω .
    Και στο μυαλό μου, αυτό που δεν διάλεγα, είχε, πάντα, καλύτερη γεύση 🙂 .
    Καλό σου απόγευμα!

     
  6. faros 3

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 18:20

    Lilith: Ξέρεις θα το πω σε σένα για να το ακούσει η … πεθερά …δηλαδή η οικοδέσποινα.
    Ξέρεις, πόσο πιο όμορφη θα ήταν η ζωή σου, πιο χαρούμενη, πιο ευτυχισμένη κλπ. αν σκεφτόσουν ΑΚΡΙΒΩΣ αντίθετα ;;; Δηλαδή να έλεγες μέσα σου: Αυτό που διάλεξα ήταν το ΚΑΛΥΤΕΡΟ !
    Και, να το πίστευες αυτό !

    Silia: Φυσικά με Α κεφαλαίο και αυτό δεν αφορά μόνο τους έρωτες … καταλαβαίνεις, πιστεύω …

    Τώρα, π.χ. με όμορφα και σωστά λόγια, με μουσική και τραγούδια, με ένδειξη αληθινού ενδιαφέροντος, βλέποντας την … «γκόμενα» ως Άνθρωπο και όχι ως αντικείμενο εκμετάλλευσης (…κής)!
    Εγώ, το … βάρυνα, να μάθεις …

    Την Καλησπέρα μου !

     
  7. Lilith

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 19:04

    faros
    Το ξέρω. 🙂
    Ξέρω, επίσης, ότι αυτός ο τρόπος σκέψης σε καθιστά ανίκανο ν’ αναγνωρίζεις το πραγματικά ΚΑΛΥΤΕΡΟ όταν είναι ακριβώς μπροστά σου και κοντεύει να σου «βγάλει τα μάτια»!
    Το ξέρω…

     
  8. silia

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 21:00

    @ αγκαλιες του φεγγαριου
    Mάλιστα … Στο … γεφύρι .
    Τί έχει δηλαδή το γεφύρι μου ; Επειδή είναι λίγο …κυρτό ;… Ε , είναι θέμα … ισορροπίας , που λέει και ο φίλος Φάρος .
    ——————————–
    Είναι στο χέρι μας , να τους δώσουμε (αυτούς τους … απορριφθέντες έρωτες) περίοπτη θέση στην καρδιά μας … Να σκεφθείς καλή μου Φεγγαροαγκαλιά , πως υπάρχουν κάποιοι , που τις πετάνε στα σκουπίδια …

     
  9. silia

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 21:08

    @ museum
    Τί να πω , για όλο αυτό το υπέροχο σχόλιο ;…
    Θα πω κάτι , που ίσως ακουστεί ξεκάρφωτο , αλλά είναι αυτό που ήρθε πρώτο στο μυαλό μου :
    – Παρελθόν , δεν είναι ό, τι έζησες , αλλά ό, τι θυμάσαι .
    ————————–
    Υπέροχο …
    Τελικά υπάρχουν πολλά πράγματα , που μπορούν να «φτιάξουν» τη μέρα σου .

     
  10. silia

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 21:15

    @ faros 2
    Και βέβαια «έσκιζα» (από ισορροπία) ….
    Και όχι μόνο «έσκιζα» , αλλά και συνεχίζω να «σκίζω» (για … ισορροπία μιλάμε πάντα) .
    Κι όμως , καλέ μου φίλε , να σκεφθείς , πως υπάρχουν κάποιοι που με χαρακτηρίζουν …. ανισόρροπη …
    Κακός κόσμος …

     
  11. faros 4

    Δεκέμβριος 12 , 2008 at 22:01

    Κακός … πράγματι, πολύ κακός …
    Να σκεφτείς ότι εγώ … σκέφτομαι ότι ΚΑΙ ό,τι θυμάσαι ΕΙΝΑΙ παρελθόν … απλά κάνουμε πως δεν το … ξέρουμε !!!
    Το θέμα είναι να παραδειγματιζόμαστε από το παρελθόν όχι, … ξέρεις, βαρέθηκα ότι παλια «οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» … , σήμερα τί κάνουμε ;;;
    Lil … να με συμπαθάς, αλλά το κακό το καλό το καλύτερο το άριστο κλπ. είναι θέμα … αισθητικής !!!
    Αγάπη, Ανθρωπιά, Αγώνας το τρίπτυχο της επιτυχίας και της ευτυχίας … ξέρω, ξέρω, δύσκολο πράμα !

    Την καλησπέρα μου !

     
  12. olvios

    Δεκέμβριος 13 , 2008 at 00:15

    Το τόξο στα ηπειρώτικα γεφύρια διώχνει την Υψοφοβία !
    ή είναι απαραίτητο και το ερωτικό στοιχείο?
    🙂
    καλημέρα

     
  13. vinumbonum

    Δεκέμβριος 13 , 2008 at 01:06

    Οι επιλογες του παρελθοντος,αυτες του παροντος,οι αλλες του μελλοντος ενα δικοπο μαχαιρι.Τα αν και τα γιατι πολλα.Ποιος ξερει.

    Υ.Γ Οι καινουργιες μπαμπουσκες μου αρεσουν καλυτερα απο τις προηγουμενες

     
  14. silia

    Δεκέμβριος 13 , 2008 at 02:00

    @ Lilith
    Και να …. έφτανε το χαρτζηλίκι για δύο , πάλι στον πειρασμό και την δοκιμασία της επιλογής θα κατέληγες …. Βλέπεις οι «αμαρτίες» είναι πολυποίκιλες …. Ένα σωρό , είναι οι άτιμες …

     
  15. silia

    Δεκέμβριος 13 , 2008 at 02:06

    @ faros 3
    Σαφώς και δεν αφορά μόνο τους έρωτες … Αφορά και τα … one stand night …. α χα χα χα ….
    Σε πειράζω .
    Αλλοίμονο αν περιορίζαμε την έννοια της Αγάπης μόνο στους έρωτες … Δεν έχουμε το δικαίωμα , να το κάνουμε αυτό . Δεν έχουμε το δικαίωμα να «φτωχαίνουμε» , να «θαμπώνουμε» και να περιορίζουμε την έννοια της Αγάπης .
    ———————————-
    Και … αποφάσισε τελικά , αν θα το παίξεις … βαρύμαγκας ή ελαφρόμαγκας .

    @ faros 4
    Δεν σε πολυκατάλαβα , αλλά έχω ένα χαμόγελο για σένα
    🙂

     
  16. silia

    Δεκέμβριος 13 , 2008 at 02:17

    @ olvios
    Το ερωτικό στοιχείο , είναι απαραίτητο για να καταπολεμηθούν , όλου του είδους οι φοβίες …
    Απόδειξη ότι εγώ πχ , χρησιμοποιώ το … ερωτικό στοιχείο για να κάνω … μπάντι-τζάμπινγκ ….
    (Καλά … μην τα παίρνεις και όλα όσα λέω …τοις μετρητοίς)

     
  17. silia

    Δεκέμβριος 13 , 2008 at 02:19

    @ vinumbonum
    Κανείς δεν ξέρει …
    Οι αξία των επιλογών μας (των ερωτικών ιδίως) , κρίνεται εκ των … υστέρων ….
    Και σε τελευταία ανάλυση , εκεί έγκειται και το … γούστο τους .
    Υ.Γ. Το … ψυλλιαζόμουν ότι θα σου άρεσαν περισσότερο .
    Αν και … έχω την εντύπωση , πως οι νέες μου μπάμπουσκες , εκτός του ότι διακρίνονται για έναν αυστηρά γυναικείο σωβινισμό (είναι όλες … γυναίκες) , έχουν και μια …. Απαράδεκτη (για μπάμπουσκες) … δημοκρατικότητα …είναι όλες ίσες , πράγμα που τις εμποδίζει να εμπεριέχονται η μία μέσα στην άλλη …. Έτσι νομίζω δηλαδή … Μπορεί και να … λανθάνω .

     
  18. faros

    Δεκέμβριος 13 , 2008 at 09:00

    Το περίμενα ! (να μην με καταλάβεις 😀 )

    … και … δεν είμαι ούτε «ελαφρόμαγκας», ούτε «βαρύμαγκας», γενικά δεν ήμουν ποτέ (και φυσικά ούτε τώρα) μάγκας !!! 😆
    … τα πιστεύω μου καταθέτω …
    (με χιούμορ, έστω)

    Την Καλημέρα μου και καλό σαββατοκύριακο !

     
  19. μαριάννα

    Δεκέμβριος 14 , 2008 at 00:37

    Φοβερή Σίλια! Μόνο εσύ θα μπορούσες να έχεις τέτοια υπέροχη ανάμνηση από τα ηπειρώτικα γεφύρια! Τα οποία να σημειώσω τα λατρεύω κι εγώ! Για άλλους λόγους… 😉 Όπως και τους φάρους. Τους ονειρεμένους νησιώτικους και όχι μόνο, φάρους μας.
    Το Γεφύρι σας είναι πανέμορφο… και με την αφήγησή σου το έκανες ακόμα πιο όμορφο.

    Καλή Κυριακή!

     
  20. silia

    Δεκέμβριος 14 , 2008 at 02:08

    @ faros 5
    Εντάξει βρε … Δεν σε είπαμε και … «καμπούρη» … «Μάγκα» σε είπαμε ….
    Και να ξέρεις , πως όποιος έχει «πιστεύω» στην εποχή μας , και συνάμα το κουράγιο και την τόλμη να τα καταθέτει … και όποιος μπορεί να έχει την εντιμότητα και την καθαρότητα την δική σου , …. είναι Μάγκας (Το κεφαλαίο «Μ» , είναι για να δείξει τον … σεβασμό μου στον όρο «μάγκας» .
    Α γειά σου μάγκα μου , αυτό είχα να σου πω .

     
  21. silia

    Δεκέμβριος 14 , 2008 at 02:13

    @ μαριάννα
    Αχ Μαριάννα … δεν θα πω τίποτε άλλο πέρα απ’ το ότι αυτό το «σας» (από την έκφραση «το γεφύρι σας» ) , με … μάτωσε …
    Σ’ ευχαριστώ , όσο μπορεί να σ’ ευχαριστήσει η καρδιά μου , γι αυτό το «σας»

     
  22. faros

    Δεκέμβριος 14 , 2008 at 09:49

    Την πιο θερμή … Κυριακάτικη Καλημέρα μου σε όλους και ιδιαίτερα σε σένα … Μάγκισσα !

     
  23. vasilis

    Δεκέμβριος 15 , 2008 at 08:27

    Είναι μοναδικά όλα αυτά τα ηπειρώτικα γεφύρια, μια ιστορία γεμάτη μέσα τους… Καλημέρα και καλή εβδομάδα!

     
  24. faros

    Δεκέμβριος 15 , 2008 at 08:57

    Την Καλημέρα μου και Καλή Βδομάδα !

     
  25. Ελένη M.

    Δεκέμβριος 15 , 2008 at 17:10

    Χαιρετώ την ομήγυρη !
    Ζητείται η συμμετοχή σας εδώ : http://kdialogoi.blogspot.com/

     
  26. faros

    Δεκέμβριος 16 , 2008 at 08:50

    Πολύ πολή Καλημέρα !

     
  27. faros

    Δεκέμβριος 16 , 2008 at 19:55

    Άντε και καλησπέρα !

     
  28. faros

    Δεκέμβριος 17 , 2008 at 09:03

    Την Καλημέρα μου !

     
  29. ritsmas

    Αύγουστος 7 , 2009 at 09:57

    Νασαι καλά Σίλια γι αυτό. Η αλήθεια είναι ότι δεν το είχα δει, οντας κι εγώ χαμένη απο δω κι από εκεί…Φιλιά πολλα

     
  30. silia

    Αύγουστος 7 , 2009 at 15:36

    @ ritsmas
    Κάλλιο αργά παρά ποτέ .
    Σε φιλώ κι εγώ .

     
  31. Ted Athan

    Σεπτεμβρίου 23 , 2015 at 19:04

    Λόγος που κελαρύζει σαν το καθάριο νερό, κάτω από τα Ηπειρώτικα γεφύρια…
    Εξομολόγηση, που σβήνει αμέσως τα όποια αμαρτήματα-αν είναι η αγάπη αμαρτία…
    Ντομπροσύνη, χωρίς φραγμούς, που σαγηνεύει…
    Sillia, με εντυπωσιάζεις με τον αυθορμητισμό και την αμεσοτητά σου και με κάνεις ευτυχισμένο, στη σκέψη ότι με συγκαταλέγειςστους φίλους σου…

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: