RSS

Η ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ … ΚΑΛΩΣΥΝΗ

18 Δεκ.

psycho31

Από τον μονόλογο ενός ψυχιάτρου – ψυχοθεραπευτή :

Η υπερβολική καλωσύνη , είναι … ελάττωμα . Δεν είναι υγιές για σας , αλλά δεν κάνει καλό και στους άλλους . Και εξηγούμαι :
1. Μπορεί να καταστρέψει τον γάμο ή την σχέση σας . Πρέπει και οι δύο σύζυγοι (σύντροφοι) να είναι ευτυχισμένοι , για να στεριώσει ένας γάμος (σχέση) . Αν παραμελήσετε τα προσωπικά σας θέλω , για να μένει πάντα ευχαριστημένος ο σύντροφός σας , θα συμβούν τα εξής : Ο άλλος , θα πιστέψει πως όλα πάνε καλά ενώ εσείς θα αισθάνεστε ότι σας εκμεταλλεύονται όλο και πιο πολύ , επειδή οι ανάγκες και οι ενδόμυχες επιθυμίες σας δεν ικανοποιούνται . Μετά , θα αρχίσετε να μισείτε τον σύντροφό σας , και στο τέλος και την ίδια σας την σχέση . Ο μόνος τρόπος για να αποφύγετε μια μονόπλευρη σχέση , είναι να καταλάβετε πως κι εσείς έχετε δικαιώματα και να ασκήσετε πίεση στον σύντροφο , μέχρι να αισθανθείτε ικανοποιημένοι σε λογικό βαθμό . Αν αφήνετε τον σύντροφό σας να «αρπάζει» όλες τις ικανοποιήσεις για τον εαυτό του και καμμιά να μην αφήνει για σας , τότε δεν βοηθάτε , αλλά καταστρέφετε τον γάμο σας (σχέση σας) .
2. Μπορεί να περιορίσει την δημιουργικότητα σας . Για να φανείτε καλός με τους άλλους , σχεδόν πάντα συμφωνείτε με όσα λένε ή κάνουν . Επί πλέον , δεν δοκιμάζετε να κάνετε κάτι πρωτότυπο ή διαφορετικό , επειδή φοβάστε την κριτική και την πιθανή αποδοκιμασία . Αλλά , αν αφήνετε τους άλλους να σας μεταπείθουν κάθε φορά που δοκιμάζετε κάτι καινούριο , τους αφήνετε να σας εξουσιάζουν . Τους αφήνετε να εξασκούν τα γούστα τους , για λογαριασμό σας , να διαλέγουν το σπίτι σας , τα ρούχα σας , και να σας στερούν από το αίσθημα ικανοποίησης που σας δίνει η διαδικασία της επιλογής και η δημιουργία , γενικότερα .
3. Είναι ένας σίγουρος τρόπος να … κακομάθετε τους άλλους . Αν πάψει κάποιος να χρησιμοποιεί τα πόδια του , αργά ή γρήγορα , θα ατροφήσουν και δεν θα μπορούν να τον στηρίξουν . Αυτό παθαίνουν και όσοι καταφέρνουν να γίνεται πάντα το δικό τους . Γίνονται τόσο αδύναμοι , που «λυγίζουν» με την παραμικρή αντιξοότητα και η ζωή τους , γίνεται αφόρητη από διαρκές συναίσθημα ματαίωσης , που τους κυριεύει . Αυτός είναι ο καλύτερος λόγος , απ’ όσους ξέρω , που επιβάλλεται να υψώσετε το ανάστημα σας : η υγεία , αυτού που αγαπάτε . Ο καλύτερος τρόπος , να δείξετε τα συναισθήματα σας , είναι να αρνηθείτε να κάνετε το …. κάθε χατήρι , αυτών που αγαπάτε
4. Απεμπολείτε τα φυσικά δικαιώματά σας . Είναι δικαίωμα σας να έχετε ανάγκες και να … απαιτείτε να ικανοποιούνται . Δεν σημαίνει ότι είστε εγωιστές , ή καταπιεστικοί , κάθε φορά , που υψώνετε το ανάστημ σας . Εκτός αν : α) Απαιτείτε κάθε φορά να γίνονται τα πράγματα , ακριβώς όπως τα θέλετε , πράγμα που κάνουν οι … δικτάτορες και οι νταήδες . β) Όχι μόνο ζητάτε από τους άλλους να υποκύπτουν στις απαιτήσεις σας, αλλά και τους τιμωρείτε , αν δεν το κάνουν . γ) Θέλετε κατά κανόνα , να εξουσιάζετε τους άλλους αλλά και αισθάνεστε ανώτεροι από αυτούς που εξουσιάζετε .
Σε μια κοινωνία , που θέλει να λέγεται δίκαιη , θα υπάρξουν φορές που δεν θα γίνει , αυτό που επιθυμείτε . Δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεστε ένοχοι τις φορές που γίνεται αυτό που θέλετε , εκτός αν … επιβάλλετε στους άλλους να γίνεται πάντα , αυτό που εσείς θέλετε .
Την στιγμή που θα παραδεχτείτε ότι η υπερβολική καλωσύνη σας , έχει γίνει πια ελάττωμα , θα έχετε κάνει και το πρώτο βήμα , για να … αλλάξετε την προσωπικότητα σας .
Δεν θα μάθετε απλά , να … κάνετε τους δυνατούς , αλλά και να είστε δυνατοί … να εννοείτε αυτά που λέτε .
Δεν πρέπει να έχετε την παραμικρή αμφιβολία , ότι όποιος θέλει , μπορεί σταδιακά να …. αλλάξει .
.
apistia4
 

Ετικέτες: , , , ,

52 responses to “Η ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ … ΚΑΛΩΣΥΝΗ

  1. Λάκης Φουρουκλάς

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 07:11

    Δεν ξέρω ποιος κύριος έγραψε τα πιο πάνω, αλλά θα συμφωνήσω απόλυτα. Το «Η υπερβολική καλοσύνη (και εμπιστοσύνη) κάνει κακό στην υγεία» είναι τα τελευταία χρόνια ένα από τα μότο μου. Μέρα καλή

     
  2. Souzana

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 08:35

    Κι εγώ συμφωνώ απόλυτα και προσπαθώ να το κάνω πράξη γιατί το έμαθα μετά από πολλά παθήματα το μάθημά μου. 🙂

     
  3. faros

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 08:42

    Έχω ακούσει κι εγώ πολλές φορές την ρήση : «Ο καλός καλό δεν έχει» !
    Να με συγχωρείτε, αλλά διαφωνώ απολύτως οριζοντίως και καθέτως !
    Μακάρι να υπήρχαν αρκετοί καλοί άνθρωποι στην κοινωνία μας, δυστυχώς ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει …
    Οι σχέσεις που βασίζονται στην καλοσύνη, είναι οι πιο στέρεες – άποψή μου φυσικά !

    Την πιο καλοσυνάτη Καλημέρα μου !

     
  4. Maria Mikro Analogo

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 10:16

    Τελικά δεν έχουν άδικο όσοι λένε «αυτή η καλοσύνη θα μας φάει»…
    Φιλιά!

     
  5. μούργος

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 15:11

    πολυ μεγαλη κουβεντα Σιλια!
    παντα πιστευα οτι η υπερβολικη καλωσυνη εναντι των παντων ειναι μια αδεξια (ή και καλα) κρυμμενη ανασφαλεια και τιποτα αλλο.
    (ο γιαλομ το εγραψε;)

     
  6. silia

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 21:41

    @ Λάκης Φουρουκλάς
    Να μην ξεχνάμε ποτέ , πως μιλάμε για υπερβολική καλωσύνη.
    Κι από μένα μια γλυκειά «καλημέρα’ … ‘Η μάλλον τώρα που το ξαναβλέπω … μια «καληνύχτα»

     
  7. silia

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 21:44

    @ Souzana
    Η σωστή μάθηση , εμπεδώνεται με την πρακτική της εξάσκηση …
    Πικρό , αλλά έτσι είναι … Μόνο έτσι γίνεται η Γνώση , ένα με την πέτσα μας .

     
  8. silia

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 21:53

    @ faros
    Βρε Φάρε , γιατί μου αλλάζεις τη συζήτηση ;
    Εδώ δεν μιλάμε για την Καλωσύνη , που αδιαμφισβήτητα είναι μια μεγάλη αρετή . Μιλάμε για την έλλειψη προσωπικότητας στην συναναστροφή μας με τους άλλους … στον ραγιαδισμό , τον γες-μαστερ-ισμό , την αδυναμία μπροστά στους άλλους να έχουμε άποψη , την λανθασμένη εντύπωση , πως οι σχέσεις πάνε καλά , μόνο αν λέμε «ναι» και αν μπαίνουμε πίσω απ’ την «Αυλαία» , μόνο και μόνο για να μην πληγωθεί ο …»Άλλος» ….
    ——————————–
    Και πιστεύω . πως υπάρχουν αρκετοί καλοί άνθρωποι στην κοινωνία μας , απλά … δεν είμαστε αρκετά ικανοί (μέσα στον εγωισμό και τις φοβίες μας) για να τους αναγνωρίσουμε .

     
  9. silia

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 22:09

    @ Maria Mikro Analogo
    πρόσεχε … «Αυτή» , μόνο η συγκεκριμένη καλωσύνη (η υπερβολική) μπορεί να μας φάει …
    Μόνο αυτή … Είπαμε η Καλωσύνη (γενικά) , είναι Αρετή … Μεγάλη .
    Και τα δικά μου τα φιλιά .

     
  10. silia

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 22:22

    @ μούργος
    Α , Μούργος … Πόσο δίκιο …
    Πίσω απ’ την υπερβολική καλωσύνη στις καλύτερες των περιπτώσεων κρύβεται μια ανασφάλεια , ένας κομπλεξισμός , μία αδυναμία και ένας … παρασιτισμός …
    «Παίζει» και το χειρότερο των σεναρίων (ενίοτε) …. «Παίζει» το να κρύβεται πίσω από την υπερβολική καλωσύνη ακόμη , και ένας …άκρως επικίνδυνος άνθρωπος …. (‘Εχεις προσέξει , πόσο όμορφα και εντυπωσιακά , είναι τα σαρκοφάγα φυτά ; )
    ———————————
    Όχι , δεν το έγραψε ο Γιάλομ … Είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Dr Paul Hauck , «How to Stand Up for Yourself» (Πως να υψώσετε το ανάστημα σας)
    ==========================
    Άσχετο : Βρε παιδιά … αυτό το «καλωσύνη» με … «ω» ή με «ο» γράφεται ;

     
  11. faros

    Δεκέμβριος 18 , 2008 at 22:43

    Με ο φυσικά !
    … και δεν είμαι εγώ που σου αλλάζω το θέμα … μη με μπερδεύεις με τους … άλλους !!!!!!!!!

     
  12. Lilith

    Δεκέμβριος 19 , 2008 at 04:53

    Ωραία τα λες 🙂 .
    Και ίσως, σε ένα παράλληλο σύμπαν, που δεν θα υπήρχαν αδύναμοι χαρακτήρες που υποτάσσονται στους πιο δυνατούς, όλα να ήταν… απλά αρμονικά.
    Γιατί, ξέρεις, περί αυτού πρόκειται…
    Δεν είναι καθόλου θέμα καλοσύνης!
    Είναι απλά θέμα αδυναμίας.
    Και οι αδύναμοι άνθρωποι, στην πραγματικότητα, δεν είναι και τόσο… καλοσυνάτοι…
    Αν αποκτούσαν ξαφνικά δύναμη (ψυχική και σωματική), πίστεψέ με, θα σπάγαν πολλά κεφάλια!
    Δυστυχώς, όμως, σ’ αυτό το σύμπαν, υπάρχουν οι αδύνατοι και οι δυνατοί.
    Αυτό είναι θέμα ψυχής. Χαρακτήρα.
    Ν’ αλλάξει; Δύσκολο… 🙂

     
  13. faros

    Δεκέμβριος 19 , 2008 at 09:33

    Lil: όχι στο σύμπαν , στη … γη μας μόνο !!!

    Την Καλημέρα μου !

     
  14. museum23

    Δεκέμβριος 19 , 2008 at 16:15

    Γεια σου Silia,

    Άλλο ένα προβληματισμό μας έβαλες, να σου πω τελευταία το μυαλό μου δεν είναι σε τόση φόρμα, μην με παρεξηγείς σε αυτά που θα σου γράψω.

    Στο τρόπο που αναλύει ο γιατρός το θέμα δεν έχω πολλά να πω, τα επιχειρήματα είναι πλήρη για την καλωσύνη ή καλοσύνη (δίλημμα γραφής όπως τρένο ή τραίνο, Βολτέρος ή Βολταίρος , κτήριο ή κτίριο κ.λπ.), δεν θα τα σχολιάσω άλλο. Είναι τόσο άμεσα και πρακτικά εφαρμόσιμα.

    Μπορεί να δίνει κανείς πολλή καλοσύνη αρκεί να μοιράζεται στον εαυτό του και στους άλλους. Επομένως η καλοσύνη πρέπει να ισορροπεί μεταξύ αγάπης για τον άλλον και αγάπης για τον εαυτό μας ή ελευθερία. Αν η καλοσύνη είναι ψεύτικη είναι κάτι που το απορρίπτω αναφανδόν. Θέλω αυθεντικά πράγματα. Δεν λέω βέβαια να είμαστε και αγενείς. Κάποιες φορές για να διαφυλαχθεί η ελευθερία πρέπει να συμβιβαστεί με την αγάπη (ξέρω ότι εσύ δεν συμβιβάζεσαι αλλά δυστυχώς έτσι γίνεται). Αν μπορούσα να τα συνοψίσω στο μυαλό μου έτσι θα τα έβλεπα. Το ζήτημα είναι πόσο καθαρά και ξάστερα θα γίνουν όλα αυτά κατανοητά σε δύο συντρόφους ή φίλους ή ανθρώπους που έχουν μία σχέση γενικότερα.

    Καμιά φορά όμως, δεν ξέρω πόσο συχνά, αν δίνουνε ενεργητική αυθεντική καλοσύνη δεν θα εισπράξουμε, το ίδιο που θα μας κάνει να νιώθουμε γεμάτοι και ελεύθεροι;

    Ήθελα να σου στείλω, μα δεν τον θυμάμαι, έναν πίνακα με ένα εξπρεσιονιστικό φιλί που τα πρόσωπα παραμορφώνονται μέσα από την δύναμη του πάθους και της αγάπης. Εδώ η αγάπη έγινε τρομακτική και παραβίασε την ελευθερία. Θα ξανακοιτάξω ..

    ΥΓ: Νιώθω υπέροχα σήμερα, έχω τόνους καλοσύνης να δώσω σε όλους, ακόμα και σε εκείνους που μου την ‘έσπαγαν’ πολύ για τους δικούς μου λόγους. Και χωρίς να με καταπιέζει, είμαι το ίδιο καλά με εμένα τον ίδιο. Βλέπεις όταν είσαι στο νοσοκομείο με ταχυκαρδία για 19 ώρες, εκτιμάς πολλά απλά πράγματα, δίνεις καλοσύνη σε όλους και στον εαυτό σου σε απόλυτη αρμονία.

     
  15. museum

    Δεκέμβριος 19 , 2008 at 16:27

    Το όνομά μου είναι museum όχι museum23

     
  16. Lilith

    Δεκέμβριος 19 , 2008 at 17:01

    faros
    Αυτό ξαναπές το! 🙂
    Δεν ξέρω όμως…
    Οπουδήποτε αλλού κι αν υπάρχει ζωή στο σύμπαν, πιστεύεις ότι υπάρχει περίπτωση να συμβαίνει το αντίθετο εκεί;

     
  17. faros

    Δεκέμβριος 19 , 2008 at 20:56

    η … γραμματική η δική μου λέει ότι η καλοσύνη «βγαίνει» από το καλός …
    το καλώς γράφεται με ω γιατί είναι επίρρημα !

    Lil: πρώτα πρώτα κι αν υπάρχει ζωή αλλού, δεν θα το μάθουμε ποτέ (τουλάχιστον εσύ κι εγώ 😆 )

    δεύτερο, πιστεύω ότι το μπάχαλο της γης ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να γίνεται πουθενά αλλού …

    Την καλησπέρα μου !

     
  18. olvios

    Δεκέμβριος 20 , 2008 at 00:02

    Η υπερβολική `καλοσύνη` είναι `ανθυγιεινή` όταν είναι επιλεκτική.
    Αν μια συμπεριφορά είναι συνεπής και καθολική, με λογικές αποκλίσεις, δεν πιστεύω ότι είναι αποτέλεσμα `νοσηρότητας`.
    Μπορεί να ερμηνευτεί από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, από την διαπαιδαγώγηση, από τον χαρακτήρα, από την φιλοσοφική θέση, από το κοινωνικό `στάτους` και πολλές, ίσως, άλλες παραμέτρους.
    Η υπερβολική καλοσύνη προς τα `αφεντικά` που μετριάζετε όταν `ασκείτε` στους υπαλλήλους είναι συμπεριφορά διαχείρισης. Το ίδιο και η ανόμοια συμπεριφορά στην οικογένεια, στο φιλικό περιβάλλον………..
    Εκεί μπορούμε να αναζητήσουμε τους λόγους της `νοσηρής` συμπεριφοράς.

     
  19. silia

    Δεκέμβριος 20 , 2008 at 01:01

    @ faros 2 & 3
    Και όμως , καλέ μου φίλε … Σε δυό διαφορετικά , αξιόπιστα λεξικά το βρήκα ως «καλωσύνη»


    Το πρώτο είναι από το Divry’s English-Greek Dictionary , και το δεύτερο από το ΑΝΤΙΛΕΞΙΚΟΝ ή ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ του Θ. Βοσταντζόγλου .
    Ωστόσο , εμένα δεν μου κάνει …κάπως για σωστό με «ω» … ούτε και με «ο» … Μάλλον θα πρόκειται γι αυτό (δίλημμα γραφής) που αναφέρει ο φίλος museum .
    —————————–
    Πολλές – πολλές καλημέρες … καλησπέρες … καλαβράδια …. καλοβδομάδες … καλομήνες … Μου είναι αδύνατον βρε παιδάκι μου , να σε προλάβω .
    Ευχαριστώ .

     
  20. Το τέρας της "αμάθειας"

    Δεκέμβριος 20 , 2008 at 09:47

    Κάθε πράγμα στην υπερβολή του, βλάπτει πρώτα και κύρια τον υπερβάλοντα… ακόμα κι αν αυτό είναι η καλωσύνη (ή καλοσύνη)!

    «Παν μέτρον άριστον!»

    Καλημέρα silia μου, καλό Σ/Κ 🙂

     
  21. silia

    Δεκέμβριος 20 , 2008 at 13:08

    @ Lilith
    Ακόμη κι αν υπήρχαν τέτοια φαινόμενα (σε ένα παράλληλο σύμπαν) , πάλι δεν θα υπήρχε περίπτωση παραδειγματισμού , γιατί … παράλληλο όντας , θα έμενε πάντα άγνωστο σ’ εμάς .
    Ξέρεις , Lilith … Πιστεύω στο «καλό παράδειγμα» … Πιστεύω , πως όταν ζεις κοντά σε κάτι καλό , … όταν έχεις «μάτια» να κοιτάξεις το καλό …. όταν έχεις την δυνατότητα ή το χάρισμα , να ερμηνεύεις τις εικόνες που βλέπεις …. , όταν δεν «καθηλώνεσαι» και δεν τρομάζεις και δεν μιζεριάζεσαι συνέχεια από το κακό (που κακά τα ψέμματα βρίσκεται σε μεγαλύτερες ποσότητες γύρω μας) , τότε υπάρχει περίπτωση να … «αλλάξεις» . Και όταν λέω «να … «αλλάξεις» , εννοώ να βγάλεις προς τα έξω , τον καλό εαυτό σου (κάτι που … όλοι έχουμε μέσα μας , αλλά έχει τρομάξει και έχει ζαρώσει και έχει κοιμηθεί και απενεργοποιηθεί … ίσως και για πάντα)
    Αυτό το «ίσως και για πάντα» , μπορεί να το αλλάξει το λεγόμενο «καλό παράδειγμα» .

     
  22. silia

    Δεκέμβριος 20 , 2008 at 13:56

    @ museum
    Απορώ … γιατί τάχα πιστεύεις πως μπορώ να σε παρεξηγήσω , όταν με τόση προσοχή αναλύεις ένα θέμα , που είναι μαθές , από τα αγαπημένα μου …. Το θέμα της … Αρμονίας και της Ισορροπίας (που βρίσκει και την εφαρμογή του , ακόμα και στο θέμα της καλω(ο)σύνης …
    Ισορροπία και σχέσεις αρμονίας ακόμη και στην προς αλλήλους καλω(ο)σύνη .
    Πρόσεξε … δεν λέω ίση διανομή της , αλλά ισορροπία ανάμεσα σ’ αυτό που δίνεις και αυτό που παίρνεις . Δεν είναι πάντα ίσα τα ποσά … Εξαρτάται από το είδος της σχέσης , από την ηλικία , από το φύλο , από τις υποχρεώσεις που έχεις και από τα δικαιώματα που απαιτείς . Εξαρτάται ακόμα , και από την … ιστορική στιγμή μέσα στην οποία συμβαίνουν κάποια γεγονότα της ζωής μας . Η καλωσύνη , η γεναιοδωρία , η ελευθερία , η ευγνωμοσύνη , η παροχή , και πολλές άλλες Αρετές , στις αμοιβαίες σχέσεις , ας μην είναι ίσες …. αρκεί να εξισορροπούν και να βρίσκονται σε αρμονία με τις ανάγκες της στιγμής και το είδος της σχέσης και το ποιόν του χαρακτήρα μας .
    Αυτή είναι η …. μαγεία της Αρετής κάτι που έχουμε ψιλοχάσει τελευταία …. και είναι αυτή (η …. μαγεία της Αρετής) , που χτίζει υγιείς σχέσεις .
    ——————————
    Εμένα να συγχωρείς για το «σεντόνι» …. αλλά μου αρέσει η πολυλογία .

     
  23. silia

    Δεκέμβριος 20 , 2008 at 14:04

    @ olvios
    Συμφωνώ απόλυτα .
    Αυτή η … «υπερβολική καλοσύνη» που περιγράφεις στο πρώτο μέρος του σχολίου σου , είναι (κατά την γνώμη μου) η υποκριτική καλοσύνη… ή αλλιώς , η «επί σκοπώ» καλοσύνη …
    Θαρρώ πως ο Dr Paul Hauck , εδώ μιλάει και θέλει να μας επιστήσει την προσοχή , στην υπερβολική καλοσύνη , από έλλειψη αυτοπεποίθησης , αδυναμία χαρακτήρος , και ίσως και … φοβική συμπεριφορά (ψυχοπαθολογική περίπτωση) .
    Και μια που αναφέρεις (πολύ καίρια και σωστά) το θέμα της λογικής , δράττομαι της ευκαιρίας να …. ξαναμιλήσω για Αρμονία και Ισορροπία ανάμεσα στο Συναίσθημα και της Λογική μας , για μια καλή (και για μας αλλά και για τους γύρω μας) , ζωή .

     
  24. Lilith 2

    Δεκέμβριος 21 , 2008 at 00:36

    Silia, φυσικά και έχεις δίκιο στο ότι κάποιος μπορεί να αλλάξει προς το καλό όταν βρίσκεται «κοντά σε κάτι καλό» όπως λες.
    Δεν πιστεύω, όμως, ότι μπορούν να γίνουν ΡΙΖΙΚΕΣ αλλαγές στους χαρακτήρες των ανθρώπων.
    Έχω δει ανθρώπους ν’ αλλάζουν από συμφέρον, ν’ αλλάζουν από φόβο, αλλά η αλλαγή αυτή είναι επιφανειακή.
    Κατά βάθος παραμένουν οι ίδιοι, μόνο που μαθαίνουν να το κρύβουν καλά.
    Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό…
    Όμως αν το σκεφτείς, με τον ίδιο τρόπο που θα άλλαζε κάποιος προς το καλό (συναναστρεφόμενος) το καλό, θα άλλαζε και προς το κακό (συναναστρεφόμενος) το κακό.
    Ίσως να μην πρέπει να αλλάζουμε (τόσο ριζικά) και (ίσως) αυτό να συμβαίνει γιατί πρέπει να είμαστε αυτοί που είμαστε για να ολοκληρωθεί το
    Great Scenario του… Δημιουργού! 🙂

     
  25. museum

    Δεκέμβριος 21 , 2008 at 15:01

    Χρωστάω κάτι από το προηγούμενο σχόλιο ..

    Να ενα εξπερσσιονιστικό φιλί:

    του διάσημου Νορβηγού εξπρεσσιονιστή Ένουαρντ Μουνχ. Τα πρόσωπα χάουν την δομική τους υπόσταση και ελευθερία. τρομακτικό, έτσι; Η υποτιθέμενη (;) καλω(ο)σύνη δεν είναι αρπακτική εδώ;

    Για να ξετρομάξουμε (!!) θα κλείσω με το φίλι του Κλιμτ:

    Χωρίς λόγια ..

    Όμορφη μέρα ..

     
  26. faros

    Δεκέμβριος 21 , 2008 at 21:15

    Έλειπα κανά δυο μέρες …

    Έτσι όπως τα λες … καλό βράδυ καλό μήνα κλπ. το «καλό» με όμικρον έτσι είναι και η καλο σύνη !

    Δεν βαριέσαι το θέμα είναι να δίνεις το σωστό νόημα και «γράψτο όπως σου αρέσει» …

    Το ξαναείπαμε για μένα η «καλοσύνη» είναι ένα από τα πιο βασικά ατού του να αποκαλείται κάποιος Άνθρωπος !

    Την καλησπέρα μου !

     
  27. silia

    Δεκέμβριος 21 , 2008 at 22:33

    @ Το τέρας της «αμάθειας»
    Ευχαριστώ για την ευχή σου …. Ήταν ένα πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο για μένα αυτό .
    Και μια , που δεν μου έστειλες κανένα σχετικό τραγουδάκι , θα σου στείλω , εγώ ένα , που μιλάει και για την «καλω(ο)σύνη» :

    Τα φιλιά μου .

     
  28. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Δεκέμβριος 21 , 2008 at 23:15

    Ποιος είπε ότι για να είναι κάποιος καλός πρέπει απαραίτητα να είναι και ηλίθιος;

    Μάλλον… Να το θέσω διαφορετικά, συμφωνώ με τον φάρο, την καλοσύνη η την έχεις η δεν την έχεις.
    Θα σε ποδοπατήσουν οι άλλοι πολλές φορές, όμως κάποια στιγμή θα μάθεις.
    Θα μάθεις πόσο όμορφη λέξη είναι το … ΌΧΙ! αρχικά θα δεις την απορία στα μάτια του … Απαιτητικού συντρόφου, φίλου, αδερφού … Εσύ όμως … Ο καλός που τον πέρναγαν για μαλάκα, θα νοιώσεις τόση δύναμη, τέτοια ηδονή …
    Και σιγά σιγά, θα αρχίσεις να ζυγιάζεις τα πράγματα … Τους ανθρώπους. Θα εξακολουθείς να είσαι καλός άνθρωπος (γιατί έτσι γεννήθηκες, και έτσι επέλεξες να παραμείνεις ) Άλλα … θα σου έχουν δολοφονήσει τον αυθορμητισμό σου.

    Σίλια μου ; …

     
  29. silia

    Δεκέμβριος 22 , 2008 at 00:24

    @ Lilith 2
    Ξέρεις τί είχα στο μυαλό μου όταν σου έγραφα την απάντηση στο προηγούμενο σχόλιο σου ;… Ήθελα να μιλήσω , για την σπουδαιότητα του προσωπικού παραδείγματος στην δόμηση της προσωπικότητας ενός νέου … ενός παιδιού .
    Επέτρεψέ μου όσο το δυνατόν πιο σύντομα να σου διηγηθώ μια ιστορία :
    Όταν ο μεγάλος μου γιος τελείωσε το Γυμνάσιο εφερε ένα Απολυτήριο με τον εντυπωσιακό γενικό βαθμό μέσο όρο όλων των μαθημάτων … 20 . Όχι πως ένα απολυτήριο με τον βαθμό 19 και 11/12 ήταν κάτι λιγότερο , αλλά εν πάσει περιπτώσει , ήταν κάτι εντυπωσιακό . Κάποιος φίλος , που μας επισκέφτηκε εκείνη την εποχή , αφού τον συνεχάρη για την επίδοση του , τον ρώτησε :
    – Καλά βρε Γιάννη … Πως είναι δυνατόν εσύ ένας νεαρός 15άρης να αγαπάς τόσο πολύ το … διάβασμα ;
    – Μα … δεν το αγαπώ και καθόλου μάλιστα (ήταν η απάντησή του) … Ίσα ίσα , που αγαπώ τις βόλτες , τα παιχνίδια , τίς ξάπλες και τις παρέες μου … Όμως αυτή είναι η δουλειά μου … άλλωστε , γι αυτό το 20άρι … φταίνε οι γονείς μου …
    – Γιατί το λες αυτό ; Σε πιέζανε να διαβάζεις συνέχεια ;
    – Όχι , αλλά …. από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου , τους έβλεπα να διαβάζουν συνέχεια … Πάντα με ένα βιβλίο στο χέρι … Μέσα σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία … Έμαθα να τα αγαπώ …
    ———————————
    Συγχώρεσέ με , αν αυτό το σχόλιο μου , μοιάζει σαν καυχησιολογία , ή κομπασμός και περιαυτολογία … Αλλά ξέρεις … αυτό είχα στο μυαλό μου , όταν σου μίλησα για το καλό προσωπικό παράδειγμα …
    Ίσως να ξεφύγαμε λιγάκι από τα όρια αυτού καθ’ αυτού του ποστ , περί «καλω(ο)σύνης , αλλά καλό είναι να διευρύνεται που και που η συζήτηση (που και που … όχι πάντα) .

     
  30. iremi.dynami

    Δεκέμβριος 22 , 2008 at 01:39

    Νομίζω ότι βλέπετε κάπως λάθος κάποια πράγματα. Άλλο ο γιεσ-μαστερ-ισμός και άλλο το «δε θα τσακωθώ μαζί σου χωρίς λόγο, ακόμα και αν με προκαλέσεις, και ιδίως αν οι απόψεις σου βασίζονται σε συκοφαντίες και κακή/ελλειπή πληροφόρηση. Αυτό είναι θέμα του πώς λειτουργεί ο καθένας αν θα το αντιληφθεί, άλλοι το ερμηνεύουν αλλιώς και άλλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα μετά από μήνες. Υπάρχουν διάφορα στάδια στις δραστηριότητες με άλλους ανθρώπους, ο σκοπός σε δύσκολες συνθήκες είναι η απεμπλοκή και η αποφυγή της κλιμάκωσης ή η ομαλή εκτόνωσή της. Για αυτό το σκοπό εφαρμόζονται διάφορα, και μετά ξεκινάνε ξανά οιο διαπραγματεύσεις και οι σχετικές κινήσεις, που είναι από μόνες τους αρκετά δύσκολες.

    Οι φόβοι, ανασφάλειες, μικρότητες, κόμπλεξ, εκδικητικότητα, φθόνος, κακία κλπ. είναι πολυτέλειες, βλακώδεις πολυτέλειες σε εποχές κρίσης, όπως είπε και κάποιος άλλος για κάτι άλλο (όχι απαραίτητα με το ίδιο νόημα).

    Πέφτει λίγο βαρύ το σχόλιο, αλλά δεν άντεξα τόση καλωσύνη και τόση κακωσύνη από αυτούς που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να αναλύουν έτσι τα πράγματα, οπότε κάπου έρχεται μια ισορροπία, έστω από λάθος πλευρά.

     
  31. Lilith

    Δεκέμβριος 22 , 2008 at 03:35

    Silia
    Ακριβώς αυτό ήθελα να πω 🙂 .
    Ο γιος σου, για παράδειγμα, γεννήθηκε έτσι.
    Απλά (όπως είναι φυσικό) η συναναστροφή του μαζί σας και το καλό (φυσικά) παράδειγμα, τον έκαναν από καλό, εξαιρετικό!
    Υπήρχε όμως και η περίπτωση, το παιδί σου (αντίθετα με σένα και το σύζυγό σου) να μην του άρεσε το διάβασμα.
    Σ’ αυτήν την περίπτωση, το καλό παράδειγμα (όσον αφορά στο διάβασμα) θα είχε ελάχιστη επίδραση πάνω του.
    Καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα! 🙂

     
  32. silia

    Δεκέμβριος 22 , 2008 at 11:56

    @ museum 2
    Τελικά , το Διαδίκτυο μπορεί να γίνει πολύ ενδιαφέρον , και όμορφο .
    Σαν ευχαριστώ , σου στέλνω κι εγώ ένα πανέμορφο φιλί και εύχομαι πάντα , να έχεις αυτή την καλή διάθεση, που μας περιγράφεις :

     
  33. silia

    Δεκέμβριος 22 , 2008 at 12:15

    @ faros
    Έλειψες δυό μέρες και … μας έλειψες .
    Κι εγώ έχω αρχίσει και … αραιώνω . Ήλθαν για τις γιορτές τα παιδιά και κάνανε …κατάληψη στον υπολογιστή , αλλά και στους χώρους και στην …. ησυχία του σπιτιού .
    Ίδωμεν …

     
  34. faros

    Δεκέμβριος 22 , 2008 at 13:05

    Ευχαριστώ θερμά για τα καλά σου λόγια …
    Ξέρεις, … «ανοίγω» τον δρόμο για τις διακοπές του καλοκαιριού, στη Σαμοθράκη !

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
  35. silia

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 01:06

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;
    Κανείς δεν είπε πως για να είναι κάποιος καλός πρέπει απαραίτητα να είναι και ηλίθιος ….
    Απλά ο δόκτωρ Ψυχοθεραπευτής , είπε πως η … υπερβολική καλωσύνη , ίσως και να είναι ύποπτη .
    Ποτέ (θαρρώ) δεν είναι αργά , για να κάνουμε κάποιο καλό στους ανθρώπους : Να τους πούμε τα πράγματα , με … το όνομά τους . Να τους δείξουμε την πραγματικότητα με τα σωστά περιγράμματα και χρώματα . Να τους κάνουμε να καταλάβουν , ότι δίπλα τους έχουν ανθρώπους και όχι …. κατοικίδια πολυτελείας ….
    —————————————-
    Με φώναξες ; («Σίλια μου ;…» ) … ή μου φάνηκε ;

     
  36. silia

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 01:08

    @ iremi.dynami
    Καθόλου «βαρύ» δεν μου φάνηκε το σχόλιο σου .
    Ίσα – ίσα , που το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον και ρεαλιστικό .

     
  37. silia

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 01:11

    @ Lilith 3
    Και ελάχιστη επίδραση να είχε (βλέπε την περίπτωση του μικρού μου γιού , που δεν αγαπά ιδιαίτερα το διάβασμα) , πάλι καλό θα ήταν .
    Καλή εβδομάδα και σε σένα .
    Καλά Χριστούγεννα .

     
  38. silia

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 01:15

    @ faros
    Δεν … το πιστεύω , ότι από τώρα σχεδιάζεις τις περίφημες διακοπές σου στην Σαμοθράκη …
    Δηλαδή , πώς τον ανοίγεις τον δρόμο ; Δρομολογείς προσωπικό φέρρυ από τον … Φάρο της Αλεξανδρούπολης μέχρι το νησί ;
    Α , φέτος , δεν μου γλυτώνεις … Θα σου φορτωθώ , να με πάρεις μαζί σου .

     
  39. Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 01:28

    Όχι, δεν σου φάνηκε.
    Σε φώναξα, επειδή μου έλειψες.

    Τι είναι υπερβολικό; ποιος το ξέρει αυτό; ότι είναι υπερβολικό για μένα, ίσως να μην είναι για σένα και αντίστροφα.

    Το να τους πούμε , τα πράγματα , με … το όνομά τους, είναι χρέος μας αν θέλουμε να λέμε ότι είμαστε ειλικρινείς.

    Ούτε πιστεύω ότι υπάρχουν άνθρωποι τόσο υπερβολικά καλοί. (όχι πια)
    Και ο καλύτερος, έχει τις … Κακιούλες του, απλά … οι καλές του στιγμές είναι περισσότερες και ισχυρότερες.

     
  40. faros

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 09:22

    Υπέροχααααααααααααααααααααα !

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
  41. Lilith

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 11:39

    Καλά Χριστούγεννα Silia!
    Να’ σαι πάντα καλά και να χαίρεσαι αυτούς που αγαπάς!
    Keep blogging! 😉

     
  42. αγκαλιες του φεγγαριου

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 14:06

    Εύχομαι σε όλους σας χρόνια πολλά και καλά. Χαρούμενα Χριστούγεννα κοντά στα αγαπημένα σας πρόσωπα. Με πολλές μυρουδιές και γεύσεις. Κυρίως από Ζωή!

     
  43. faros

    Δεκέμβριος 23 , 2008 at 18:48

    Καλησπέρα σε όλους σας.

     
  44. faros

    Δεκέμβριος 24 , 2008 at 08:30

    Καλημέρα … να τα πούμε ;;;

    » Εμείς , σήλια μας, δεν ερχόμαστε εδώ
    να φάμε και να πιούμε,
    Μόνο για σε ερχόμαστε , οικοδέσποινα,
    έτσι, για να σε δούμε » !

    » Σ΄αυτό το μπλογκ που ήρθαμε,
    άρθρο να μη ραγίσει
    κι η οικοδέσποινα
    Χίλια Χρόνια να ζήσει » !

    Την πιο θερμή Καλημέρα μου και Χρόνια Πολλά !

    Καλά Χριστούγεννα !

     
  45. ellinida

    Δεκέμβριος 24 , 2008 at 10:19

    Αυτό πάντως ήταν το μάθημα της χρονιάς γιά μένα. Ποτέ πιά υπερβολική καλωσύνη, τόνοι συμπόνιας. Ας κοιτάξω λίγο την πάρτη μου, ή και πολύ, στο κάτω κάτω μου αξίζει.
    Χρόνια πολλά, να είσαι καλά, να περάσεις όμορφα μ’ εκείνους που αγαπάς.

     
  46. silia

    Δεκέμβριος 24 , 2008 at 12:01

    @ Που πας μωρη ξυπολυτη στα αγκαθια;
    Σαφώς και είναι χρέος μας , αλλά στην εποχή μας , ποιος πια ξεπληρώνει τα χρέη του ;….
    Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι , φοβισμένοι , ανήμποροι , δειλοί , …. Άνθρωποι «δεμένοι πισθάγκωνα» από την ανάγκη , είτε οικονομική , είτε κοινωνική , είτε ανάγκη ανθρώπινης επαφής , είτε σωματική ανάγκη λέγεται αυτό΄… που πάντα μπορεί να χρησιμοποιήσουν το «όπλο» , που λέγεται «υπερβολική καλωσύνη» , για να μπορέσουν να επιβιώσουν … Τώρα … το «επιβιώσουν» , χρειάζεται συζήτηση …. Αρκεί απλά να επιβιώνεις ; … Ειλικρινά , δεν ξέρω τί να απαντήσω …. Θα πω μόνο , μια παροιμία :
    «Το κάθε αρνάκι , από το ποδαράκι του κρέμεται»
    …………………………………………
    Κι εμένα μου λείπεις .
    Καλές γιορτές , γεμάτες υγεία και ανθρώπινη επαφή .

     
  47. suspect

    Δεκέμβριος 24 , 2008 at 12:49

    θα ηθελα την αποψη του «επιστημονα» για την αυτοθυσια..

     
  48. sikofagos

    Δεκέμβριος 24 , 2008 at 20:42

    Αχ η υπερβολική καλοσύνη! Ναι, μα να μου κάμετε κι ολάκερο ποστ- αφιέρωμα: Δεν έπερεπε… 😳

    Tελος πάντων…. Αφου είπα και τα κάλαντα σαν καρλιαντά, να μου επιτρέψετε να γίνω και λίγο ανθρωπος (μπα, δεν σωνεται, ό,τι κι αν πω…) και να ευχηθώ:

    Καλές γιορτές, με σωματική και ψυχική υγεία πάνω από όλα, και με τους ανθρώπους, που αγαπάμε και μας αγαπούν, δίπλα μας.

    Καλες γιορτές στους φίλους και τις φίλες του βλογ.

    Σε εσενα, Σιλια, ακριβή, ευχη μου να σε ανταμώνω στο βλογ εδώ, πάντα με ορεξη και πνευματική γονιμότητα. 🙂

     
  49. πρεσβύωψ

    Δεκέμβριος 24 , 2008 at 20:58

    Καλά Χριστούγεννα σε όλους

     
  50. sikofagos

    Δεκέμβριος 24 , 2008 at 21:27

    Nαι, αλλά θέλω να σχολιάσω και το ποστ, σαν άνθρωπος… (είπαμε, συκοφάγε, άστο δεν σώνεται… μπα…)

    Το θέμα σου, καλή μου Σίλια, με προβλημάτισε κάμποσο, όταν το πρωτοανήρτησες, αλλά δεν είχα κατασταλάξει άποψη για να την εκθέσω. Κι ήταν γόνιμο αυτό για μένα, καθώς στο μεταξύ παρακολούθησα τη κουβέντα με τους φίλου σου εδώ κι όλο και ξεδιάλυνα μεσα μου κάτι από τα κλισε μου.

    Θα το προσεγγίσω με τη ματιά του Χρ. Γιανναρά (τον κερατά, τον έχω άχτι αυτό τον καιρό, για τη χολή που βγάνει αυτές τις μέρες. συμπαθαμε για την παρέκβαση.) με τον οποίο διαφωνώ σε πολλά, αλλά αυτό με συμφιλιώνει μαζί του ενίοτε:

    Στο βιβλίο του «Πρόσωπο κι Ερως» (θα συμπυκνωσω, αναπόφευκτα, ελπίζω δε θα αδικήσω) εντοπίζει τα αδιέξοδα της καλοσύνης και της προσφοράς, στο επίπεδο του προσώπου. Προσπαθώντας να δώσουμε κάτι από τον εαυτό μας στον άλλο, υποπίπτουμε στο λάθος του εγωισμού από μια άλλη πόρτα. Στην πραγματικότητα, η επιδαψιλευμένη προσφορά, κρύβει την αδυναμία μας να αλλάξουμε εμείς. Αυτό που είμαστε (τακτοποιημένα, χτισμένα με κόπο, αλλος πιοτερο, άλλος λιγότερο) το δίνουμε, δεσμέυοντας ταυτόχρονα τον άλλον συναισθηματικά σε αυτόν τον εγωιστικό κατουσίαν εαυτό, που μενει σταθερός κι αναλλοίωτος. Η πεμπτουσία του εγωισμού, ίσως.

    Ο Γιανναράς στο εν λόγω βιβλίο προτείνει την μεταλλάγή του εαυτού σε κάτι άλλο, κι αυτό το άλλο να προσφερθεί ως καλύτερο. Αλλάζω, οικειοθελώς και συνειδητά προς κατι άλλο, κι αυτό μεταλλάσσει αντιστοιχα τη σχέση, σε κάτι. μη εγωιστικό, στο βαθμό που γίνεται αμοιβαία.

    Ίσως, από μιαν αποψη, αυτή η θέση του Γιανναρά να συναντάει από άλλο δρόμο, τη θέση του κοινωνιολόγου Αντονι Γκίνενς περί αναστοχαστικότητας του εαυτού. Η οποία συμπυκνώνεται στη διαρκή παρατήρησή μας και στην κατα περιόδους αμφισβήτηση των στοιχείων μας κάτω από νεα δεδομένα. [φυσικά αυτό, ούτε ευκολο είναι, κι από ενα σημειο και πέρα ούτε εφικτό. Δεν μπορεις να είσαι το πείραμα και ο επιστημων ταυτόχρονα. Καθώς τότε θα είχαμε είτε σχιζοφρένια είτε εκ-σταση… Αλλά ελπίζω να καταλαβαίνεις τι εννοώ και να μεταφέρω με σαφήνεια τη συνοψη. Για περισσότερα στο «Η Μεταμόρφωση της Οικειότητας»]

    Η συνεχής αναστοχαστικότητα του εαυτού (ως προσπαθεια έστω) μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή του εγώ, που προσφερόμενο έτσι δίνει τη σκυτάλη στον άλλον να κάμει το δικό του βήμα προς την ίδια κατεύθυνση.

    Καλό σου βράδυ.

     
  51. faros

    Δεκέμβριος 25 , 2008 at 01:43

    Χρόνια Πολλά !

     
  52. glaykiyou

    Δεκέμβριος 25 , 2008 at 15:07

    μμμ..ενδιάφερον ποστ..πραγματικά..
    Η υπερβολική καλωσύνη εμπεριέχει και άλλον κίνδυνο..
    Να μην είναι κάποιος πραγματικά καλός..αλλά να υποκρίνεται τον καλό για προσωπικά του οφέλη!
    Σκέψου ανθρώπους…που ..χρησιμοποιούν διαρκώς υποκοριστικά…Κοριτσάκι μου,γλυκούλι μου,Γλαυκούλα μου..πω πω ..πόσο τα φοβάμαι..
    Συχνά προτιμώ σκληρούς ανθρώπους παρά υπέρμετρα καλωσυνάτους…Νιώθω ότι κάτι κρύβουν…
    Καλά χριστούγεννα!

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: