RSS

TIME CAPSULE 2008

07 Ιαν.
capsule2
Ας συνεχίσουμε από εκεί , που είχαμε μείνει … πέρισυ :
«*** Το ξημέρωμα του 2008 με βρίσκει … αισιόδοξη … Ζω …»
*** Αισιόδοξη λοιπόν … Ζω … *** Ωστόσο μια «στυφή» σκέψη τρυπώνει εκεί που δεν πρέπει … και με βάζει σε προβληματισμό : Μήπως δεν αρκεί απλά … να ζεις ; Μήπως χρειάζεσαι και … άλλα «καλούδια» … λέω …»μήπως» … Αχάριστο πλάσμα ο άνθρωπος , τελικά *** Η Άνοιξη τόσο γλυκειά φέτος , μα εμένα μου ανεβάζει μια πίκρα στο στόμα κάθε που την … μελετάω … Ίσως γιατί η Άνοιξη … θέλει «παρέα» … «Κοινοτυπίες» , θα μου πείτε , αλλά …θέλει …*** Και ξαφνικά , άρχισε να … βρέχει … Την ώρα που ανέβαινα στο αεροπλάνο για την Μυτιλήνη . Δεν ξέρω γιατί , αλλά αυτό το νησί , όταν είναι «βρεγμένο» , είναι πιο όμορφο … πιο … αισθαντικό . Το βράδυ πριν απ’ την επιστροφή , βγαίνω στο μπαλκόνι και φωτογραφίζω το «βουρκωμένο» λιμάνι … Αμέσως μετά τηλεφωνώ μετά από πολύ – πολύ καιρό στον Κινέζο (δεν ξέρω το γιατί συνέδεσα το «βουρκωμένο» λιμάνι με τον Κινέζο … μάλλον «πακέτο» πάνε αυτά … ) και του λέω πως … μπορεί και να τον αγαπάω … Παρεξηγιέται με το … «μπορεί» … Όλη αυτή η αφέλεια με θυμώνει , αλλά την λατρεύω κιόλας .*** Ωστόσο το ταξίδι στο νησί , έχει και μια άλλη πολύ χαρούμενη πλευρά . Γνωρίζω (δια ζώσης) νέους φίλους από το χώρο των μπλογκς . Όμορφους , νέους , ζεστούς , ζωντανούς ανθρώπους , με όνειρα και αγωνιστική διάθεση και ανταλάσσουμε υποσχέσεις για να ξαναβρεθούμε . *** Το Καλοκαίρι είναι πολύ ζεστό και βαρύ , μα κυλάει γρήγορα μέσα στον πυρετό από δουλειές και ενδιαφέροντα … Χτίζεται το σπίτι μου στο βουνό (βλέπε TIME CAPSULE 2007) και αυτό που βλέπω να εμφανίζεται σιγά σιγά μπρος στα μάτια μου , ξεπερνά κάθε προσδοκία … Πανέμορφο . *** Καυτός Δεκαπενταύγουστος και πίσω από κατεβασμένες μισόκλειστες γρίλλιες σ’ ένα μισοσκότεινο δωμάτιο , ξαναζώ την αγαπημένη μου … φαντασίωση : Λευκοί τοίχοι , λευκά ατσαλάκωτα σεντόνια …. Παρακολουθεί ο ένας τον άλλο με την άκρη του ματιού , παριστάνοντας …πως κάνουμε ο καθένας , κάτι άλλο , ξέροντας πολύ καλά τί ακριβώς κάνουμε … Και ξαφνικά , αποφασίζω πως πρέπει να «επέμβω» , και να … αλλάξω το σενάριο … «Η ώρα πέρασε …πρέπει να φύγεις» , λέω , αντί του κλασσικού «Η ώρα πέρασε πρέπει να φύγω» εκείνου … Τέλος … Πέφτουν οι τίτλοι τέλους … *** Η δουλειά με κουράζει , αλλά ενώ είχα βάλει στόχο μέσα στο 2008 να την … αφήσω , όλο μαζί της βρίσκομαι και αναβάλλω την συνταξιοδότηση για το 2009 … Μεγάλη Αγάπη … μεγάλο Πάθος η δουλειά κι ας μην της φαίνεται .*** Τέλος Φθινοπώρου και το «Καταφύγιο» μου (το σπίτι στο βουνό) , είναι πανέτοιμο και οι τσέπες μου , εντελώς άδειες (έπεσα τραγικά έξω στον προϋπολογισμό) , αλλά … χαλάλι του *** Γιορτάζω την γιορτή μου στο σπίτι του βουνού και το … πάρτυ , μου θυμίζει κάτι παλιές , πολύ παλιές γιορτινές συνάξεις … Τελικά νοιώθω ότι πολύς κόσμος … μ’ αγαπάει … Τί καλύτερο απ’ αυτό ; *** Το ξεψύχισμα του 2008 , με βρίσκει παρέα με τον μικρό μου γιο , να γιορτάζουμε την απόκτηση του … πτυχίου του … Θα τον έχω πια (εντάξει όχι και για πάντα , αλλά προς ώρας) , κοντά μου … Χαρά … *** Η ανατολή του 2009 , με βρίσκει με … δυο ρυτίδες παραπάνω , αλλά αρκετά … αισιόδοξη , γιατί … ακόμη ΖΩ … Υποδέχομαι τον καινούριο Χρόνο με μια υπόσχεση : Θα προσπαθήσω να είμαι … λιγότερο αχάριστη απέναντι στην … Τύχη μου ***
capsule3


 

Ετικέτες: , , , ,

31 responses to “TIME CAPSULE 2008

  1. faros

    Ιανουαρίου 7 , 2009 at 08:51

    Την Καλημέρα μου !

    Έπρεπε να περάσουν τόσοι μήνες για να αναφωνήσεις την μαγική λέξη …

    Πράγματι η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ είναι το παν …
    Τα λοιπά είναι απλώς … οδοντόκρεμες …

    Καλώς μας γύρισες από τις δικοπές των γιορτών !

    Γιορτάζουμε μαζί σου το πτυχίο του γιου σου !

    Καλή Χρονιά (αισιόδοξα) !

     
  2. museum

    Ιανουαρίου 7 , 2009 at 12:48

    Καλημέρα silia μου, καλή συγγραφική Χρονιά, ηλεκτρονική και όχι μόνο!

    Ελπίζω και η κάψουλα του 2009 να είναι για σένα ακόμα πιο πυκνή, πιο μεγάλη, πιο ποιοτική. Και η Αγάπη και το Πάθος σου για κάθε τι καλό ας είναι όχι μόνο άσβεστα αλλά συχνά αυξανόμενα.

    Να είσαι καλά!

     
  3. Lilith

    Ιανουαρίου 7 , 2009 at 15:47

    Καλή Χρονιά, Σίλια!

    Εύχομαι το 2009 να σου φέρει ό,τι επιθυμείς!
    Να είσαι πάντα καλά και να χαίρεσαι τους ανθρώπους που αγαπάς.
    Ο άνθρωπος είναι, πράγματι, αχάριστο πλάσμα.
    Και αναρωτιέσαι…
    Κάπου υπάρχει ένα παιδί που νομίζει ότι τέλειωσε η ζωή του γιατί δεν πήρε το παιχνίδι που ήθελε τα Χριστούγεννα και κάπου αλλού υπάρχει ένα άλλο που ευχαριστεί το Θεό που έβρεξε φέτος και θα έχει να φάει…
    Και αν είχε και λίγο καθαρό πόσιμο νερό να πιει για να μην πεθαίνει δηλητηριασμένο, θα ήταν ακόμα καλύτερα…
    Καλή σου μέρα 🙂

     
  4. Γ ρ η γ ό ρ η ς

    Ιανουαρίου 7 , 2009 at 19:51

    Είσαι η αιτία…να αντιμετωπίζω με πιο πολύ αισιοδοξία τη νέα χρονιά…

    Είσαι η αιτία….να λατρεύω περισσότερο το blogging

    Είσαι η αίτια…να νιώθω ριπές αγάπης έστω και από μακριά έστω και μέσα από τη σιωπή…

    Καλή Χρονιά Άννα και…τα ουζάκια σε περιμένουν… μας περιμένουν…

     
  5. faros

    Ιανουαρίου 8 , 2009 at 09:03

    Μια πολύ αισιόδοξη Καλημέρα !

     
  6. tdjm

    Ιανουαρίου 8 , 2009 at 10:13

    Καλή χρονιά Σίλια μου!

    Πάντα αισιόδοξη και δυνατή σου εύχομαι.Ευτυχισμένη και περιτρυγιρισμένη από ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν.

    Υγεία,υγεία ,υγεία!!

    Καλημέρα!!

     
  7. anepidoti

    Ιανουαρίου 8 , 2009 at 22:12

    καλή χρονιά στις πιο όμορφες λέξεις!
    τριγυρνούσα να σε ξαναδιαβάσω και να βρέξω λίγο το λαρύγγι μου με τις λέξεις σου, γράφεις όπως μ’ αρέσει να διαβάζω, πρώτη φορά το πετυχαίνω στις νέες μου βόλτες.
    σε απολαμβάνω απλά και τόσο σύνθετα!
    νάσαι καλά!

     
  8. Νεφελόεσσα

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 00:07

    Έχεις απόλυτο δίκιο, αγαπητή μου.
    Δεν αρκεί απλώς να ζει κανείς.
    Πρέπει και η πνοή του να γίνεται αισθητή στον πλανήτη.

    Καλή χρονιά
    Την αγάπη μου
    Ν.

     
  9. olvios

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 10:02

    Καλή χρονιά σε όλους
    Ξεκινάς με αισιόδοξη διάθεση και ένα χρόνο μετά σταθερά αισιόδοξη ατενίζεις τον νέο χρόνο.
    Kόντρα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα και στο παγκόσμιο κλίμα βοηθάς στην `ισοσκέλιση’ του μπαταρισμένου κόσμου μας
    🙂

     
  10. faros

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 10:27

    Την πιο … καλή, Καλημέρα μου !

     
  11. suspect

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 11:00

    καλη χρονια, οι επιθυμιες σου ευχες μου!

     
  12. silia

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 13:01

    @ faros
    Όντως η αισιοδοξία , είναι ένα πολύ καλό στοιχείο-όπλο , για να πορεύεσαι και να πολεμάς στη ζωή σου , αλλά πρέπει να προσέχουμε γιατί τα όρια ανάμεσα στην υπερβολική αισιοδοξία και την μικροανοησία , δεν είναι πάντα … ευδιάκριτα . Ας μην μετατρέπουμε ένα καλό «όπλο» μας , σε … μπούμερανκ .
    Όσο για τις … «οδοντόκρεμες» , μπορεί συγκριτικά με άλλα αγαθά μας , να είναι ευτελείς , αλλά … για ζήσε εσύ χωρίς οδοντόκρεμα …. εμένα προσωπικά , μου είναι αδιανόητο να ζω χωρίς να έχω κάθε πρωί (αλλά και κάθε μεσημέρι και κάθε βράδυ και καθε απόγευμα ενίοτε την … «οδοντόκρεμα» μου … )
    Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου .

     
  13. silia

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 13:03

    @ museum
    Γειά σου γλυκέ μου museum . Να είσαι κι εσύ πάντα καλά να μου μιλάς για «την Αγάπη και το Πάθος σου για κάθε τι καλό» ….
    Πολύ μου άρεσε αυτή η έκφραση .
    Την αγάπη μου .

     
  14. silia

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 13:17

    @ Lilith
    Κάπου υπάρχει ένας άνθρωπος , που νοιώθει ευδαιμονία που ξημέρωσε άλλη μια μέρα ζωντανός και επίσης κάπου την ίδια στιγμή , υπάρχει κάποιος άλλος που θέλει να πεθάνει , επειδή δεν εκπληρώθηκε , κάποια ματαιοδοξία του …
    Μεγάλο αμάρτημα , η Αχαριστία .
    Καλή χρονιά και σε σένα , γλυκειά μου

     
  15. marianaonice

    Ιανουαρίου 9 , 2009 at 21:22

    Συμφωνώ απόλυτα για τη …βρεγμένη Μυτιλήνη!
    Μαγευτική!
    Τίποτε άλλο!
    Συγχαρητήρια για το γιό σου!
    Να τον χαίρεσαι!
    Χρόνια Πολλά!
    Καλή χρονιά!

     
  16. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 00:32

    @ Γ ρ η γ ό ρ η ς
    Αχ βρε Γρηγόρη … Τί να πω τώρα , η έρμη εγώ ;…
    Μόνο έναν λόγο-παραγγελιά-υπόσχεση μπορώ να καταθέσω :
    Κράτα τα ούζα παγωμένα , την φάβα χλιαρή , την λακέρδα καλά λαδωμένη και τα … μπαρμπουνάκια πες του μάστορα … ξεροτηγανισμένα …
    Κι εγώ , υπόσχομαι να ξανάρθω .
    Φιλιά .

     
  17. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 00:35

    @ tdjm
    Νά’σαι καλά γλυκειά ξανθιά μου . Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές κι αντεύχομαι .
    Άκουσα πως γιορτάζεις γεννέθλια . Να είσαι πάντα γερή κι ευτυχισμένη .

     
  18. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 00:39

    @ anepidoti
    Τόσο όμορφα λόγια , για μένα … Αυτό το «γράφεις όπως μ’ αρέσει να διαβάζω» , με … μέθυσε .
    Ευχαριστώ από καρδιάς .

     
  19. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 01:09

    @ Νεφελόεσσα
    Ήμουν σίγουρη , πως δεν ήμουν μόνη , σ’ αυτη την σκέψη μου …
    Μου θύμισες εκείνο το υπέροχο περί … «πνοής» , που είπε ο πατριώτης μου ο Δημόκριτος , πριν χιλιάδες χρόνια :
    «Εν τω πνέειν (εισπνέειν και εκπνείν) , είναι το ζην και το αποθνήσκειν» .
    Τα φιλιά μου .

     
  20. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 01:15

    @ olvios
    Ξέρεις , τί ανακουφιστικό , είναι να αντιλαμβάνεσαι ότι ξημέρωσες σε ακόμη μια καινούρια μέρα ;… σε έναν ακόμη καινούριο χρόνο ;
    Ξέρεις πόσο όμορφο είναι να «κερδίζεις» ακόμα μια μέρα ζωής ; …
    Είμαι σίγουρη πως το ξέρεις .
    ————————————
    Ο κόσμος μας , είναι τόσο … απελπιστικά «γκρίζος’ , που είναι αν μη τι άλλο , ανόητο να τραβάμε επάνω του μαύρες ή κι άλλες γκρίζες πινελιές . Αν τραβήξουμε πάνω του πινελιές , ας είναι τουλάχιστον κόκκινες , κίτρινες …. ροζ .

     
  21. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 01:18

    @ suspect
    Καλή χρονιά και σε σένα , ωραίε μου Ύποπτε .
    Να είσαι γερός και τυχερός .

     
  22. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 01:20

    @ faros
    Για κάθε «καλημέρα» σου , αισιόδοξη , καλή , ή και σκέτη … ένα φιλί από μένα .

     
  23. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 01:22

    @ marianaonice
    Αχ , εκείνο το νωτισμένο πλακόστρωτο στην προκυμαία …
    Σ’ ευχαριστώ .
    Σ’ ευχαριστώ για όλα και αντεύχομαι .

     
  24. μαριάννα

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 02:40

    Κάτι μου λέει πως του χρόνου τέτοια εποχή, που θα κάνεις απολογισμό του ‘ο9, θα είσαι τρελά ευτυχισμένη κι ακόμα πιο ερωτευμένη με τη ζωή…
    Πόσο σε χαίρομαι!

    Εύχομαι η χρονιά σου να είναι ακριβώς όπως την ονειρεύεσαι! 😉

     
  25. faros

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 09:26

    Την Καλημέρα μου και Καλό Σαββατοκύριακο, σήμερα ξημέρωσε μια πολύ ηλιόλουστη μέρα, πως να μην ξεκινάς αισιόδοξα !

     
  26. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 18:28

    @ μαριάννα
    Αυτό το … «κάτι» που σου μιλάει και σου λέει τέτοια πράγματα για μένα , πές του , πως … το γνωρίζω από πρώτο χέρι , γιατί έχω κι εγώ ένα παρόμοιο , που μου λέει τα ίδια πράγματα … για σένα …
    Είμαστε φτιαγμένες από την ίδια πάστα ανθρώπων … Αυτών των … ερωτευμένων με την Ζωή .
    Πόσο πολύ μου άρεσε αυτό που είπες : «κι ακόμα πιο ερωτευμένη με τη ζωή…»
    Είναι πολύ γλυκός έρωτας αυτός …. Πικρός , αλλά … γλυκά πικρός … Τον ψάχνεις , τον ζητάς …
    Άλλωστε είναι ο μόνος … μαζοχισμός , που μας επιτρέπεται .

     
  27. silia

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 18:34

    @ faros
    Ήταν πράγματη μια παγωμένη , αλλά ηλιόλουστη μέρα … Και (μέχρι τώρα τουλάχιστον) , ήταν και όμορφη .
    Τώρα , καθώς σου γράφω κοιτάζοντας από το απέναντί μου παράθυρο , βλέπω και μια λαμπρή Σελήνη (γεμάτη γεμάτη … σαν Πανσέληνος μου φαίνεται) . Είναι λοιπόν και ένα … φεγγαρόλουστο βράδυ …
    Μακάρι να είναι και το βράδυ μας τόσο όμορφο , σαν την μέρα που πέρασε .
    ———————————
    Δεν ξέρω γιατί , αλλά … μελαγχόλησα λίγο … Πολύ λίγο … όσο «πατάει» η γάτα .

     
  28. faros

    Ιανουαρίου 10 , 2009 at 19:32

    Καλησπέρα …

    Πράγματι (μ΄έκανες και βγήκα στο μπαλκόνι), σαν Πανσέληνος φαίνεται !

    Αν μελαγχόλησες δες λίγο μπαρμπαγιώργο και βουτσά !
    Πολύ πλάκα έχει !

     
  29. Κ.Κ.Μοίρης

    Ιανουαρίου 11 , 2009 at 22:11

    να τις προσέχετε τις ρυτίδες σας

    αυτή είναι η ευχή μου..

     
  30. silia

    Ιανουαρίου 12 , 2009 at 22:01

    @ faros
    Mα … δεν θέλω με τίποτα να την εγκαταλείψω (ή να με εγκαταλείψει) την μελαγχολία μου αυτή … Κάποτε , αυτή η ελαφριά μελαγχολία , είναι η πιο γλυκειά και … δημιουργική παρέα … Αρκεί , να μην βουτάς στα «βαθιά» και να ξέρεις να κρατάς … ισορροπίες .
    —————————–
    Ψιλο-μαζόχα , η φιλενάδα σου …

     
  31. silia

    Ιανουαρίου 12 , 2009 at 22:07

    @ Κ.Κ.Μοίρης
    Σαν τα … μάτια μου φίλε ΚΚΜοίρη …. Σαν τα μάτια μου …
    Άλλωστε κάτω από τα μάτια μου … «κάθισαν» … Μιά για το κάθε μάτι …
    ———————————–
    Λατρεύω τις ρυτίδες μου .
    Και τις λατρεύουν κι άλλοι … Όχι τις ρυτίδες τους … Τις ρυτίδες ΜΟΥ
    ———————————-
    Υπέροχη ευχή . Θα την «κορνιζάρω» και θα την κρατήσω σαν την ΕΥΧΗ του 2009

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: