RSS

ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ …

23 Ιαν.

xeimonas1
.

Χειμώνας … Μέσα και έξω της …
Και ναι μεν με τις ρυτίδες , τους πόνους στα χέρια , το γκριζάρισμα των μαλλιών , το ελαφρό κύρτωμα , τα επιπλέον παχάκια στην μέση … είχε εξοικιωθεί … τα είχε αποδεχτεί … Όχι πως της άρεζαν κιόλας , αλλά … εντάξει … είχε μάθει να ζει μαζί τους .
Εκεί που ο Χειμώνας βάρυνε αφόρητα καμιά φορά , ήταν το … μέσα της . Και όταν λέμε το «μέσα» της , εννοούμε το … ερωτικό παιχνίδι … Βαρυχειμωνιά … Τα «θέλω» παγωμένα , τα «μου αρέσει» στην … κατάψυξη , οι επιθυμίες … on the rocks , οι πόθοι βουτηγμένοι σε κρύα λασπόνερα , τα νυχτερινά ενύπνια ομιχλώδη , η όρεξη και οι μνήμες των χαδιών σκεπασμένες από στρώματα πάχνης …. Χειμώνας προχωρημένος σου λέω , που άρχισε πριν αρκετό καιρό και η προ τριών ετών … χηρεία της , τον στρογγυλοκάθησε πάνω στην ερωτική της ζωή σαν … μόνιμη και αμετακίνητη εποχή , μέχρι που το πήρε κι αυτό απόφαση … Πως από δω κι εμπρός , θα ζούσε μόνο μ’ αυτόν … Τον Χειμώνα …
– Να ντύνομαι τουλάχιστον … ζεστά , να μην κρυολογώ συνέχεια ….
… κι επειδή αυτός ο αυτοσαρκασμός , δεν την βοήθησε καθόλου μα καθόλου να φτιάξει το κέφι της , αποφάσισε να κάνει κάτι , που κόντευε κι αυτό να … περιπέσει σε χειμερία νάρκη … Να βγει μια βόλτα (μόνη ;… έστω μόνη) και να πιει έναν καφέ στις καφετέριες της πλατείας …
Τίποτα παραπάνω από έναν ζεστό cappuccino (με .. σαντιγύ παρακαλώ γιατί και οι … δίαιτες ακόμα είχαν πια εγκαταλειφθεί να … ξεροσταλιάζουν , στο κέντρο της χειμωνιάτικης στέπας) ….
Τον … πρόσεξε να την κοιτάζει , τον κοίταξε κι αυτή . Αυτή κρυμμένη πίσω απ’ το φλυτζάνι του cappuccino κι αυτός , πίσω από μια αθλητική εφημερίδα …
Την … κοίταζε ένας άντρας … Νέος , όχι πάνω από 45 , μόνος κι αυτός με ένα irish cofee ανέγγιχτο πάνω στο τραπέζι του ….
Σαν να … τραβήχτηκε λιγάκι η … συννεφιά ;… Ή της φάνηκε ; Μάλλον θα της φάνηκε .
Κατέβασε αναγκαστικά το φλυτζάνι του cappuccino από το πρόσωπό της (ε , … να μην δείξει και ότι … κρύβεται πίσω από ένα φλυτζάνι) . Κατέβασε κι εκείνος την εφημερίδα … και όχι μόνο . Την άφησε , σχεδόν την πέταξε , στο κάθισμα , δίπλα του … Της χαμογέλασε …
Σαν να … κόπασε ο παγωμένος βορριάς … Δεν της φάνηκε … Κόπασε .
Της έγνεψε ;… Μπα … Μα ναι … ΤΗΣ ΕΓΝΕΨΕ . Ξαναάρπαξε το φλυτζάνι του καφέ και … αναθεμάτισε την ώρα και την στιγμή , που αποφάσισε να … κόψει το τσιγάρο … Αν είχε ένα τσιγάρο τώρα … ίσως όλη αυτή η αμηχανία να πήγαινε περίπατο … Έννοιωσε , εντελώς σαστισμένη …
Σαν να ξεμύτισε λίγο ο ήλιος πίσω απ’ την βαριά συννεφιά .
– Ok … αφού δεν έρχεσαι εσύ , θα έρθω εγώ … Μη μου πείς πως δεν μου επιτρέπεις να καθήσω μαζί σου γιατί θα … με πληγώσεις … Μπορώ να σου μιλάω στον ενικό ;… μάλλον μπορώ … Αλλιώς , θα θύμωνες … και δεν σε βλέπω θυμωμένη .
Τα μάτια του , είχαν την … λάμψη και την ζέστη εκείνου του πρωινού … Λάμψη και ζέστη ;… μα … ήταν Χειμώνας .. .. Κι όμως τώρα το πρόσεχε , πως η μέρα είχε γίνει φωτεινή και ζεστή …
Λίγο λίγο , όλα τα χειμωνιάτικα … αξεσουάρ , άρχισαν να πηγαίνουν περίπατο και να αντικαθίστανται από ζεστές πινελιές . Τα χιόνια , οι ομίχλες , οι αέρηδες , η παγωνιά , η τσουχτερή υγρασία , η πάχνη , τα κρύσταλλα , γίνανε κουβέντες , φλερτ , αγγίγματα , ελαφριά ανατριχίλα , ένταση , προσμονή , κοκκίνισμα , … μέχρι και τολμηρές κουβέντες , απ’ αυτές , που δεν είσαι σίγουρος αν τις … ξεστόμισες , ή απλά , σκεφτόσουν να τις ξεστομίσεις .
Η μέρα ήταν πια γαληνεμένη , νήνεμη και … ηλιόλουστη …
Ο πρωινός καφές , έγινε ποτάκι , το ποτάκι , … δεύτερο ποτάκι , το δεύτερο ποτάκι , γεύμα στο διπλανό μπιστρώ . Αντάλλαξαν τηλέφωνα και κλείσαν ραντεβού για το βράδυ . Την ώρα που έμπαινε στο ταξί για το σπίτι , έννοιωσε ότι το χέρι του πάνω στο μπράτσο της , σκούπιζε με προσοχή τις τελευταίες … νιφάδες απ’ την χειμωνιά της …
alkyonides1
.
Μόλις είχε ξεκινήσει το ταξί , όταν ήρθε το πρώτο SMS :
» ΑΝ ΤΥΧΟΝ , ΔΕΝ ΕΡΘΩ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ , ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ’ΧΩ … ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΠΟ … ΠΡΟΣΜΟΝΗ «
Χαμογέλασε φιλάρεσκα και … έβγαλε το πανοφόρι της .
– Ζέστη … (μουρμούρισε) Τόσο ζεστή και ηλιόλουστη μέρα , μέσα στο καταχείμωνο … Παράξενο δεν είναι ;
Ο ταρίφας , την κοίταξε χαμογελαστά (παράξενο για ταρίφα) και :
– Αλκυονίδες μαντάμ … τί περιμένατε ;… Μέσα Γενάρη … Αλκυονίδες … πόσο θα κρατήσουν τάχατες ;
– Όσο και να κρατήσουν … καλά θα είναι (ξανασκέφτηκε εκείνο το … αναθεματισμένο το τσιγάρο , αλλά γρήγορα το ξέχασε … Συγκέντρωσε όλο το ενδιαφέρον της στην … λαμπρή , νήνεμη , γλυκειά χειμωνιάτικη μέρα)…
Αλκυονίδες …
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Ετικέτες: , , , , ,

32 responses to “ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ …

  1. faros

    Ιανουαρίου 23 , 2009 at 09:15

    Μια … αλκυονίδα Καλημέρα !

    Αλήθεια σήμερα, για μια γυναίκα ζεστές μέρες είναι ΜΟΝΟ αυτές που περιλαμβάνουν στο μενού … γκομενικά ;;;
    Και μην με πεις πεζό κι μην με πεις άδικο !

    Ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι η ίδια η ζωή, συμφωνάμε, αλλά …

    υ.γ. Φυσικά, ως μυθιστόρημα, το κείμενό σου για άλλη μία φορά, απλά, ΥΠΕΡΟΧΟ !

     
  2. olvios

    Ιανουαρίου 23 , 2009 at 10:12

    Καλημέρα
    Μοιάζει βιομηχανικό προϊόν με `μαρμαρωμένη’ και `πρίγκιπα’
    Όμως και μαρμαρωμένοι υπάρχουν και μαρμαρωμένες και `παγωμένοι’ κόσμοι.
    Οι Αλκυονίδες είναι καλοδεχούμενες και επιθυμητές.

     
  3. irlandos

    Ιανουαρίου 23 , 2009 at 10:52

    Όπως μέσα στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού χρειάζεται το φύσημα μιας δροσερής αύρας, έτσι και μέσα στα κρύα του χειμώνα, χρειάζονται (για να μην πω ότι επιβάλλονται) οι Αλκυονίδες μέρες !!

    Άλλωστε και σε συμβολικό επίπεδο, ο αρχαίος μύθος των Αλκυονίδων ημερών εμπεριέχει το ερωτικό στοιχείο: Αλκυονίδες είναι οι μέρες που οι θεοί προσέφεραν ως μεσοχειμωνιάτικο διάλειμμα καλοκαιρίας σε ένα πουλί, στην Αλκυόνη, ώστε να μπορέσει να ζευγαρώσει και να φτιάξει τη φωλιά της.

    Φιλικά,
    Ιρλανδός

    Υ.Γ. : Ιρλανδικός καφές πρωί – πρωί ?
    Μάλλον παρακινδυνευμένη επιλογή, καθώς ο σωστός irish coffee περιέχει και ουίσκυ !

     
  4. Βιολιστής στη στέγη

    Ιανουαρίου 23 , 2009 at 13:41

    Μα κι’ άν δεν βαστήξουν πολύ οι Αλκυονίδες, σε λίγο καταφθάνει πανηγυρικά η Ανοιξη!
    Για σκέψου!

     
  5. NIOBH

    Ιανουαρίου 23 , 2009 at 20:48

    Yπέροχο!
    Έχουν τόση γλύκα και τόση τρυφεράδα τα γραπτά σου, χίλια ευχαριστώ για τη ευχαρίστηση που δίνεις στα μάτια και την ψυχή μου!

     
  6. faros

    Ιανουαρίου 24 , 2009 at 09:31

    Την Καλημέρα μου και Καλό Σαββατοκύριακο !

     
  7. Sotiris K.

    Ιανουαρίου 24 , 2009 at 14:17

    Δηλαδή; Δεν το κατάλαβα!
    Πού είναι το περίεργο;
    ΠΑΝΤΑ, μετά το Χειμώνα, δεν ακολουθεί η Άνοιξη;

    🙂 🙂

     
  8. Αρης

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 00:33

    Αλκυονίδες … πόσο θα κρατήσουν τάχατε» ς ;

    – Όσο και να κρατήσουν … καλά θα είναι »

    Ακριβως αυτο εχει σημασία , οτι πάντα εστω κι αν αργουν, πάντα κανουν την εμφάνισή τους και όσο κρατήσουν …

    Αρης

     
  9. suspect

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 02:00

    ομορφα ονειρα ομορφα χανονται

     
  10. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 02:22

    @ faros
    «…Αλήθεια σήμερα, για μια γυναίκα ζεστές μέρες είναι ΜΟΝΟ αυτές που περιλαμβάνουν στο μενού … γκομενικά ;;;» )
    —————————————-
    Όχι , αλλά αν το … μενού περιλαμβάνει Έρωτα (ο έρωτας οφείλει να εμπεριέχεται όχι μόνο στις παράνομες σχέσεις (γκομενικά) , αλλά και στον γάμο)… η ατμόσφαιρα γίνεται πιο ζεστή .
    Δεν θα σε πω , ούτε «πεζό» , ούτε «άδικο» …
    «Απρόσεκτο» θα σε πω … Δεν διάβασες με προσοχή το γραπτό μου … Μιλάω για ερωτική απομόνωση , ερημιά , έλλειψη του έρωτα σε μια μεγάλη σε ηλικία γυναίκα … Κάπου μιλάω ακόμη και για … χηρεία
    Και .. όπως και νά έχει Φάρε μου , είτε το παραδέχεσαι είτε όχι , είτε σου αρέσει είτε όχι , ο Έρωτας είναι το καλύτερο …. θερμαντικό σώμα για τους Χειμώνες της ζωής μας … Είτε γυναίκα είσαι , είτε άντρας .

     
  11. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 02:29

    @ olvios
    Έτσι μπράβο …
    Ακόμη και ο Πρίγκηπας στο παραμύθι με την παγωμένη ωραία κοιμωμένη βασιλοπούλα , πήγε και την … φίλησε . Δεν την «ξύπνησε» με … ξυπνητήρι , ούτε την «ανέστησε» με ΚΑΡΠΑ (Καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση) σε καμια Εντατική …
    ΤΗΝ … ΦΙΛΗΣΕ .
    ——————————–
    Ούτε λόγος για το πόσο επιθυμητές , είναι οι … «Αλκυονίδες»

     
  12. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 02:50

    @ irlandos
    Βρήκα και ανέσυρα μέσα από τα spam το όμορφο σχόλιο σου , και έχω να πω , πως βεβαίως και επιβάλλονται οι Αλκυονίδες και όχι μόνον για να … ζευγαρώσουν κάποια … πουλιά .. . (εντάξει … αστειεύομαι) .
    ——————————–
    Κι ας πάμε στο Υ.Γ. σου
    Ξέρεις , προβληματίστηκα αρκετά μέχρι να αποφασίσω τι … ρόφημα να έχει μπροστά του ο άντρας της ιστορίας μου … Έπρεπε να αποπνέει αρσενικάδα , με μέτρο και ένας «γαλλικός» ή ένας καπουτσίνο με όλα εκείνα τα γλυκά στοιχεία (αφρόγαλα , σαντιγύ , γάλα) δεν προσφέρονται για να χαρακτηρίσουν ένα ρόφημα , «αρσενικό» . Ο στιγμιαίος πάλι φραπέ(ς) , φέρνει λίγο σε …. Ελληνάρα , ή σε πιτσιρικαρία , που έκανε κοπάνα από το σχολείο … ή ακόμα σε κάποιον που προσπαθεί να κρατήσει τα μάτια του ανοιχτά για να τελειώσει μια εργασία , που τον πιέζει και όχι σε κάποιον που χαλαρώνει πίσω από μια εφημερίδα , πρωινές ώρες σε καφετέρια της πλατείας … Ένας εσπρέσσο πάλι δεν λέει , γιατί ο εσπρέσσο είναι το … σφηνάκι της καφεΐνης … Πίνεται γρήγορα (μια και κάτω) στα όρθια στον πάγκο μιας καφετέριας (μεγάλη μαγκιά και αρσενικάδα ομολογώ) και όχι σε μια πολυθρόνα για να … περνάει η ώρα … Για τον λεγόμενο Ελληνικό , ή Βυζαντινό (εμένα μου αρέσει να τον λέω Τούρκικο) , δεν το συζητώ … Είναι ένας καφές , που πίνεται στο Καφενείο και δεν προσφέρεται για φλερτ … Φτάνει η αθλητική εφημερίδα , που του έβαλα στα χέρια του (πράγμα που «μυρίζει» … Καφενείο . Έτσι , μας μένει το ρόφημα+οινόπνευμα … Χαλάρωμα ΚΑΙ αρσενικάδα (και … κεκαλυμμένη μάλιστα αρσενικάδα … ίσα να αχνοφέγγει) … Δίστασα λίγο ανάμεσα στο … τσάϊ με μπράντυ και στον irish coffee (καφές με ουΐσκυ) και … διάλεξα το δεύτερο .
    Κατανοητή ;….
    Λατρεύω την Σημειολογία στην καθημερινότητα .

     
  13. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 02:58

    @ Βιολιστής στη στέγη
    Υπάρχουν κάποιοι Χειμώνες , που «σταματούν» την ροή του χρόνου και γίνονται μόνιμοι … ή τουλάχιστον προσπαθούν να γίνουν μόνιμοι κυρίαρχοι της ζωής μας .
    Κι εσύ … μάταια περιμένεις την Άνοιξη …
    Δυστυχώς .

     
  14. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 03:00

    @ NIOBH
    Έχει τόση γλύκα και τόση τρυφεράδα το σχόλιο σου αυτό , που τα «χίλια ευχαριστώ» , πρέπει να είναι δικά μου προς εσένα .

     
  15. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 03:05

    @ Sotiris K.
    Sotiris K. , μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις . Υπάρχουν κάποιοι Χειμώνες , που δεν τελειώνουν ποτέ … Είναι τόσο μεγάλοι , που δεν προφταίνουμε να τους δούμε να τελειώνουν (ουφ , τί δυσάρεστο πράμμα ξεστόμισα) .
    Σ’ αυτούς τους Χειμώνες , αναφέρομαι … Σ’ αυτούς … που η μόνη ελπίδα που υπάρχει , είναι οι … Αλκυονίδες …
    Κι εκείνες … «αν» …

     
  16. faros

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 09:07

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

    … μμμμ , με αδικείς !!!

    Από τις τρεις τοποθετήσεις μου (παράγραφοι) απαντάς στη μία !!!
    Έ, σ΄αυτήν καλά τα λες …

    Τώρα, τί να τον κάνεις τον έρωτα όταν είναι μονομερής, συμφεροντολογικός, υποκριτικός, άνευ σεβασμού, εκμεταλλευτικός, κλπ. κλπ., και έτσι είναι ο έρωτας ο «εκτός ζεύγους», ο one stand, ο έρωτας του «καφέ», ο έρωτας των … ΚΑΠΗ !!!

    Αντίθετα η Αγάπη είναι αυτή που χρειαζόμαστε όλοι μας … η άδολη αγάπη, η αγάπη που σε κάνει να δίνεις χωρίς να περνάει καν η σκέψη να πάρεις, η αγάπη που σε κάνει να βλέπεις τον άλλον στα ΜΑΤΙΑ και όχι … αλλού !!!

    υ.γ. και επειδή ίσως χάνεται … να στο ξαναπώ … το κείμενό σου είναι απλά ΥΠΕΡΟΧΟ !

     
  17. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 17:45

    @ Αρης
    Είναι μια πολύ γλυκειά φιλοσοφία ζωής το «Όσο κρατήσει (το καλό) , καλό θα είναι» .
    Και είναι γλυκειά , γιατί σου επιτρέπει να απολαμβάνεις απόλυτα το όποιο καλό , απερίσπαστος από μιζέριες , άγχη , σεμνοτυφίες και απαισιοδοξίες , πράγματα που απλά (στην καλύτερη των περιπτώσεων) , σε κάνουν να … χάνεις τον χρόνο σου … Τον … πολύτιμο χρόνο σου .

     
  18. nik.athenian

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 20:32

    Είχα μέρες να περάσω να δω τι έχεις τώρα atop. Είδα και μου άρεσε.

     
  19. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 23:25

    @ suspect
    Ναι , έτσι είναι …
    Και όμορφα συνεχίζουμε με άλλα , καινούρια όνειρα , για να τα χάσουμε κι αυτά … όμορφα … και ούτω καθ’ εξής … μέχρι το «τέλος» .

     
  20. silia

    Ιανουαρίου 25 , 2009 at 23:50

    @ faros
    «Τώρα, τί να τον κάνεις τον έρωτα όταν είναι μονομερής, συμφεροντολογικός, υποκριτικός, άνευ σεβασμού, εκμεταλλευτικός, κλπ. κλπ., και έτσι είναι ο έρωτας ο “εκτός ζεύγους”, ο one stand, ο έρωτας του “καφέ”, ο έρωτας των … ΚΑΠΗ !!!»
    ————————————————
    Φάρε , πρόσεξε καλά , τί θα σου πω :
    Ας πούμε ότι … πεινάς … Πεινάς πολύ …. Πεθαίνεις σχεδόν από την πείνα και την δίψα , όταν ξαφνικά , κάποιος σου βάζει μπροστά σου μία …πίτσα , έναν γύρο με πίτα και ένα μπουκάλι Coca-Cola …
    Τί θα πεις ; … Ότι είναι τροφή με πολλά λιπαρά (ανθυγιεινή) και αναψυκτικό … εβραϊκών συμφερόντων και θα τα … αρνηθείς ;…
    Ούτε μια … μπουκίτσα ;
    Ούτε λίγο στην … γλωσσίτσα ;
    Ούτε … λίγη μυρουδιά ;
    Ούτε στα … κρυφά όταν δεν σε βλέπει κανείς ;
    ……………………………………….
    Μην μου απαντήσεις «Ούτε» , γιατί θα … τραβήξω τις κοτσίδες μου (θα φρικάρω) η … κλιμακτηριακιά γυναίκα …. και δεν είναι σωστό και κόσμιο .
    =========================
    Κι αν ξαναπείς την λέξη ΚΑΠΗ … θα θυμώσω .
    Κι αν ξαναπείς την λέξη ΥΠΕΡΟΧΟ , … θα ξεθυμώσω .
    **********************************
    Και … σοβαρά τώρα :
    Τί ήταν αυτό το «ο έρωτας ο “εκτός ζεύγους» που είπες ;… Δηλαδή οι χήροι – χήρες , οι ζωντόχηροι – ζωντοχήρες , οι ανύπαντροι – ανύπαντρες (γεροντοπαλλήκαρα – μεγαλοκοπέλες) καταδικάζονται σε … ισόβιο ερωτικό Χειμώνα και μάλιστα … χωρίς Αλκυονίδες ;
    Φάρε !!! έλεος , πια …

     
  21. silia

    Ιανουαρίου 26 , 2009 at 01:09

    @ nik.athenian
    Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε .
    Μου έχεις δώσει την εντύπωση του ποιοτικού ανθρώπου .
    —————————
    «atop» …?

     
  22. marianaonice

    Ιανουαρίου 28 , 2009 at 00:05

    Απλά υπέροχα αληθινό!

     
  23. silia

    Ιανουαρίου 28 , 2009 at 18:30

    @ marianaonice
    Όντως … υπέροχο το φλερτ …
    —————————–
    Μα … έχεις κι εσύ ένα nick … Ακούς εκεί … «on ice» …
    Μήπως χρειάζεσαι τις … «Αλκυονίδες» σου ;… Μήπως να πήγαινες για καφέ στην πλατεία ;

     
  24. DaisyCrazy

    Φεβρουαρίου 23 , 2011 at 17:13

    Αχ αυτές οι Αλκυονίδες την ξύπνησαν απ’τη χειμέρια νάρκη της! 🙂
    Πολύ όμορφη ιστορία και με έκανε να θέλω να μάθω τι έγινε μετά. Πέθανε από προσμονή; Πήγε στο ραντεβού; Είναι μαζί τώρα; Τον έχει απατήσει; Λέω γω 😉
    Και τώρα που διάβασα την ιστορία καταλαβαίνω πόσο δίκιο έχω ο ιρλανδικός καφές ταιριάζει γάντι!
    Φιλάκια φίλη Σίλια

     
  25. silia

    Φεβρουαρίου 23 , 2011 at 19:31

    @ DaisyCrazy
    Αυτές οι ιστορίες , δεν είναι για … μετά . Είναι για … μέχρι εκεί …
    Και βέβαια πήγε στο ραντεβού … Και όχι … δεν είναι ακόμα μαζί … Και βέβαια τον έχει απατήσει , όπως κι αυτός βεβαίως …Και …
    Και , όχι … δεν πέθανε από προσμονή . Κανείς πια δεν πεθαίνει από προσμονή ερωτική … Ή ο χρόνος έγινε πιο γρήγορος και πιο ελαστικός , ή συμβαίνει κάτι άλλο που εμένα μου διαφεύγει …
    Όπως και να έχει όμως , οι … «Αλκυονίδες» είναι όμορφες … Έτσι δεν είναι ;

     
    • DaisyCrazy

      Φεβρουαρίου 25 , 2011 at 19:04

      Μπορεί να μην πεθαίνουμε από προσμονή πια… προσωπικά κάποτε πέθαινα… αλλά μεγαλώνουμε και μαθαίνουμε ε;
      Οι Αλκυονίδες είναι πανέμορφες. Με γεμίζουν με μια γλυκιά αναμονή για την άνοιξη 🙂

       
  26. Liakada

    Δεκέμβριος 1 , 2011 at 17:31

    Οι Αλκυωνίδες Σίλια μου, εστω κι αν αργουν, πάντα κανουν την εμφάνισή τους και όσο κρατήσουν …!
    Καλά ε! Εγραψεςςςςςςςςς Πως δεν την είχα διαβάσει αυτή την ανάρτηση σου? Απαπα τι είχα χάσει τόσο καιρό! Σε ευχαριστώ που αναφερθηκες πίσω σε αυτήν! Δεν ξέρεις πόσο την απόλαυσα!
    Ειδικά εκείνο το sms! 😀
    Πολύ θα ήθελα να έβλεπα την απάντηση σου σ αυτό! Αν δεν μπορείς να τη γράψεις, έλα και πες την μου χαμηλόφωνα στο αυτί! S:)

     
    • silia

      Φεβρουαρίου 2 , 2012 at 02:35

      @ Liakada
      Ποτέ δεν είναι αργά , να διαβάσεις κάτι , έστω κι από τα παλιά , της Άννας-Σίλιας …
      Σε πειράζω και σε φιλώ .
      Άσχετο : Γιατί πιστεύεις , πως είμαι εγώ η ηρωίδα του στόρυ ?

       
  27. Τζούτζη Μαντζουράνη

    Φεβρουαρίου 1 , 2012 at 02:56

    Μήπως έτσι δεν είναι όλη μας η ζωή; Μια εναλλαγή εποχών…
    Και πως ζεσταίνουν την ψυχή, αυτές οι Αλκυονίδες! Αχ! Πως την ζεσταίνουν….
    Ζεστάθηκε η ψυχή μου και που το διάβασα το κείμενο…

     
  28. silia

    Φεβρουαρίου 2 , 2012 at 02:38

    @ Τζούτζη Μαντζουράνη
    Πολύ γλυκό αυτό που είπες (ότι … ζεστάθηκε η ψυχή σου) … Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι αυτό στην εποχή μας ?
    Αλήθεια (το έγραψα και στο facebook αυτό) , πού πήγαν φέτος οι Αλκυονίδες ?… Καθόλου δεν φάνηκαν μέχρι τώρα … Και ο καιρός περνάει … Φλεβάρης πια …

     
  29. Σταυρούλα

    Ιανουαρίου 30 , 2016 at 16:30

    Μα πόσο χρήσιμες και απολαυστικές είναι οι Αλκυονίδες μέρες στις μεγάλες ηλικίες!!! Τυχεροί όσοι μπορούν να τις χαρούν….. Ζέστανε και την δική μου καρδιά το γραπτό σου Αννα!!! Καμιά σχέση με «γκομενιλίκια»… μην μπερδεύουμε τα πράγματα και τις έννοιες!

     
    • silia

      Ιανουαρίου 31 , 2016 at 23:55

      @Σταυρούλα
      Καλώς ήρθες Σταυρούλα. Εδώ το μπλογκ, είναι ο αγαπημένος μου διαδικτυακός χώρος. 🙂

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: