RSS

Ο ΖΙΓΚΟΛΟ ΤΟΥ … ΑΠΡΙΛΗ

01 Απρ.
Απομεσήμερο … Το δωμάτιο , λιτό . Το φως , ίσα που φιλτράρεται μέσα από τις κατεβασμένες γρίλλιες . Στο πάτωμα , μαύρη λουστραρισμένη οξιά , έπιπλα ελάχιστα , λευκά τσαλακωμένα σεντόνια … Μυρουδιές από νοτισμένα σώματα , με μια υποψία ακριβής εσάνς … και του τσιγάρου , που μόλις άναψαν και οι δύο …
Αυτή , … αθεράπευτα ενήλικη … Aυτός , … νεαρός … όχι εξτρίμ κατάσταση , αλλά νεαρός …
ist2_3798716_sensual_nude_women_011gigolo-2
– Υπέροχος , όπως πάντα μωρό μου … Γυρίζει προς το μέρος του και του χαϊδεύει ένα μικρό tatoo , στον αριστερό ώμο … Στον … έρωτα λέω … υπέροχος , όπως πάντα … Πλάκα – πλάκα ξέρεις ότι κλείσαμε και ξεπεράσαμε χρόνο , που είμαστε μαζί ;… Δηλαδή που … «βλεπόμαστε» , θέλω να πω … Ποτέ δεν το περίμενα , πως θα κρατούσε τόσο … Νόμισα πως θα έμενε σαν μια ευκαιρία για σεξ , ανάμεσα σε έναν … μαργιόλη ερωτιδέα … έϊ … μη θυμώνεις … μ’ αρέσει να σε λέω έτσι … και μια … «γριούλα» … σαν κι εμένα , που … έψαχνε για το … «κύκνειο άσμα» της … Έϊ …. τί τρέχει ;
– Τί τρέχει …
– Είσαι … «κάπως» … Σαν να μην με παρακολουθείς ..
– Σε παρακολουθώ .
– Σαν … στεναχωρημένος ….
– Είμαι στεναχωρημένος .
– Θέλεις να μου πεις ; Το χέρι της σέρνεται πάνω στο στήθος του , στα μπράτσα , και ανεβαίνει στο λαιμό … Μυώδης , … το δέρμα το μαλακό της νιότης , με μια δυό μικρές ουλές … «ποιός σ’ έκαψε μωρό μου με το τσιγάρο» είχε ρωτήσει κάποτε … «Κάποιοι μαλάκες καπνίζουν εκεί στο kick-boxing , που γυμνάζομαι…»Δεν είχε δώσει και ιδιαίτερη σημασία τότε … και σταματά (το χέρι της) στα χείλη του … Σφιγμένα … Σκληρά … πρώτη φορά τα βρίσκει σκληρά … «Τί στην οργή ;» σκέφτεται … Έλα , πες μου …
– Χρωστάω … Έκανα μια μαλακία στο «ΣΤΟΙΧΗΜΑ» , … πήρα τα λεφτά του συνεργάτη μου …
– Του …ποιού ; … Έχεις συνεργάτη στο μαγαζί ;.. γιατί δεν μου το είπες ποτέ ;…
– Μη με διακόπτεις μωρέ !… Έχω κι άλλη δουλειά … δεύτερη …
– (……….) Η γυναίκα έχει ανακαθήσει στην άκρη του κρεβατιού … Το βλέμμα της έχει αρχίσει να παγώνει …
– … λοιπόν , έκανα μια μαλακία με τα ξένα τα λεφτά … Πού να σου εξηγώ τώρα … Χρωστάω έξι χιλιάρικα …
– Τί … δεύτερη δουλειά ; Δεν κατάλαβα …
– Ζιγκολό … Συνοδός … (τέλος πάντων… ) κυριών , που χρειάζονται έναν … ωχ μωρέ καταλαβαίνεις … έναν νέο άντρα στο κρεβάτι τους … Δουλεύουμε με τηλεφωνικά ραντεβού … εχεμύθεια βλέπεις … από το γραφείο … έχουμε Γραφείο , που συντονίζει τα ραντεβού … ε , … και ο «συνεργάτης» που λέγαμε ;… απ’ εκεί … απ’ το γραφείο … Τί να κάνεις … ανάγκες … Με το μαγαζάκι μόνο , δεν «βγαίνω» … Έχουμε και τα τυχερά μας … Καμιά κυρία που θα πετύχουμε , εκτός … «συντονισμού» του Γραφείου … Καθαρό «μαύρο» χρήμα χωρίς ποσοστά και μειώσεις , δικό μας …. Καλήώρα … να πω …
– Μπορώ να … βοηθήσω σε κάτι ; Η φωνή της τρέμει … ίσα που ακούγεται .
– Τί να βοηθήσεις μπέμπα … (αυτό το «μπέμπα» το λάτρευε κι αυτός δεν το τσιγκουνευόταν) … Να μου δώσεις , ας πούμε τα έξι χιλιάρικα … Πολλά είναι ε;… Αν όμως σκεφτείς ότι εδώ και ένα χρόνο , δεν έχεις πληρώσει δεκάρα τσακιστή (σταματάει απότομα βλέποντας το βλέμμα της … )
———————————————————
Καλοί μου φίλοι , μόνιμοι ή και περιστασιακοί αναγνώστες :
Κάνω μια διακοπή εδώ , γιατί θέλω να σας ομολογήσω κάτι . Αυτή (αυτή η ανάρτηση) είναι η πρώτη μου προσπάθεια ενός εγχειρήματος , που σκέφτομαι εδώ και αρκετό καιρό : Προσπαθώ να γράψω σενάριο … Μέχρις εδώ , έχω την εντύπωση , ότι κάτι κατάφερα … Θαρρώ πως σας έδωσα κάποιες εικόνες … Εδώ όμως , σ’ αυτό το σημείο της διήγησής μου … κόλλησα … Μπορώ να περιγράψω τις κινήσεις των ηρώων μου , τις στάσεις που παίρνει το σώμα τους , το φως που μπαίνει στον χώρο , … αλλά μου είναι αδύνατον να περιγράψω το βλέμμα της ηρωίδας μου … Ή μάλλον θα μπορούσα , αλλά όχι με την λιτή γλώσσα , που απαιτεί η γραφή ενός σεναρίου …
Σ’αυτό το κομμάτι της διήγησης , το πιο σημαντικό , είναι το … βλέμμα της …
————————————————————
– Μπέμπα ;…
– (……….)
– Βρε , αγάπη μου … Αν έβλεπες τη φάτσα σου … Έλα μωρέ … σύνελθε … Έϊ … σύνελθε … συγκεντρώσου … (Την πιάνει από τους ώμους και την ταρακουνάει ελαφρά στην αρχή και λίγο πιο βίαια μετά ) …Έλαααα …. Πρωταπριλιά βρε …
– Τί ;….
– Τί «τί» ;… Πρωταπριλιά είναι σήμερα … Σε γέλασα … Μα βρε γλύκα μου , κι εσύ … Στον αέρα την άρπαξες την «φόλα» …. Έλα … γέλα … χαμογέλα , έστω … Mα ακούς , να την πατήσεις με την πρώτη … Χαμογέλα … (την αγκαλιάζει) .
cf80cf81cf89cf84ceb1cf80cf81ceb9cebbceb9ceb1
——————————————————————–
Η σκηνή αλλάζει … Δρόμος με κίνηση αρκετή … Το φώς , έχει «πέσει» αρκετά … Βραδάκι με την αγορά ανοιχτή … Ένα ψιλόβροχο , κάνει τον δρόμο να γυαλίζει και να καθρεφτίζει όλα τα φώτα …
Εκείνος , περπατάει σχετικά αργά … Μοιάζει απελπισμένος . Σκεφτικός …
– Πω πω … (Σκέφτεται … μουρμουρίζει) …. πώς μου ήρθε και την τελευταία στιγμή το διόρθωσα … Δεν φανταζόμουν πως θα το έπαιρνε τόσο στραβά … Ε , εδώ που τα λέμε , δεν είναι και ό, τι καλύτερο να ακούσει μια γυναίκα … στην ηλικία της … Πώς με … κοίταξε όμως , Χριστέ μου … Τί μ’ έπιασε κι εμένα ;…. Γιατί την πλήγωσα ;… Είναι τόσο γλυκειά … Τόσο καλή … Και … είμαι σίγουρος , πως θα μου έδινε και τα λεφτά να ξελασπώσω αν της τα ζήταγα , – αν και μ’ έχει γλυκομαλώσει επανειλημμένα για τον τζόγο … Τί κατάλαβα τώρα ο μαλάκας ;… Καί την πλήγωσα , και την τρόμαξα , – δεν πάει να τα ψιλοκουκούλωσα με την Πρωταπριλιά – και κατά πάσα πιθανότητα θα την χάσω …. Τί «κατά πάσα πιθανότητα» δηλαδή , … την έχω χάσει ήδη , στα σίγουρα … το είδα στο βλέμμα της , … την βλακεία μου μέσα … (Κλωτσάει νευρικά ένα αδειο τενεκεδάκι Coca-Cola , κοντοστέκεται , ανάβει τσιγάρο . Χτυπάει το κινητό … Ψάχνεται αφηρημένα , το βγάζει από την μέσα τσέπη του λεπτού μπουφάν … και … «Μήνυμα» από το Γραφείο … Έχει «δουλειά» απόψε να μην το ξεχάσει … Διεύθυνση όνομα (μικρό) , σύντομη περιγραφή και … να προηγηθεί καφές ή ποτάκι κάπου κοντά … πετάει το τσιγάρο με θυμό κάτω , το πατάει βλαστημώντας και χάνεται ανάμεσα στον κόσμο) …
====================================
Με την ευκαιρία της σημερινής ημέρας .
Σήμερα είναι Πρωταπριλιά .



 
 
 
 

Ετικέτες: , , ,

30 responses to “Ο ΖΙΓΚΟΛΟ ΤΟΥ … ΑΠΡΙΛΗ

  1. Αρης

    Απρίλιος 2 , 2009 at 00:58

    365 μέρες τον χρόνο οι άνθρωποι ζουν το ψέμα, ζουν μεσ το ψέμα.
    Και μια μέρα του χρόνου , την Πρωταπριλιά , το γιορτάζουν ! ! ! !
    *********
    Οσο για την προσπάθειά σου, θάλεγα ανεπιφύλακτα να την συνεχίσεις…

    Καλό μήνα γιομάτο με τις ευωδίες και τα χρώματα της Ανοιξης.

    Αρης

     
  2. olvios

    Απρίλιος 2 , 2009 at 02:02

    Από τον ευδαιμονία στον βόρβορο με την μία !
    Τρόμος και οδύνη
    καλό μήνα.

     
  3. faros

    Απρίλιος 2 , 2009 at 06:46

    Καλημέρα … φανταστικό ποστ όπως πάντα … τα λέμε … πάω ταξίδι !

     
  4. Αρης

    Απρίλιος 2 , 2009 at 10:08

    Την καλημέρα μου , κι ενα μεγάλο ευχαριστω για το υπέροχο ποιήμά σου που μου χάρισες.

    Αρης

     
  5. silia

    Απρίλιος 2 , 2009 at 22:18

    @ Αρης
    Αλήθεια … ημέρα της Αλήθειας , υπάρχει ;
    Θα την … συνεχίσω (την προσπάθεια) … Αντλώ μεγάλο κουράγιο από την «ζωή» μου μέσα στα μπλογκ(ς) .
    Ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω … στα ίσα .

     
  6. silia

    Απρίλιος 2 , 2009 at 22:25

    @ olvios
    Έτσι θαρρώ πως είναι η ζωή … Σαν … «σκωτσέζικο ντουζ» , ένα πράμμα … Καυτό … κι αμέσως μετά , παγωμένο νερό … και ύστερα μια μεγάλη περίοδος … «θανάτου»… χωρίς να νοιώθεις τίποτα , σαν να μην συμβαίνει τίποτα … ακινησία ,… σιγαλιά ,… σιωπή … ίσα για να παρακαλάς να ξαναρχίσει το «σκωτσέζικο ντουζ» …
    Συγγνώμη … παρασύρθηκα με τις σκέψεις μου …
    Και μελαγχόλησα , επίσης .
    Καλό μήνα και σε σένα . Και σε όλους .

     
  7. silia

    Απρίλιος 2 , 2009 at 22:30

    @ faros
    Καλό δρόμο , να έχεις στο ταξίδι σου .
    και να προσέχεις .
    Να σου πω και μια Ανατολίτικη σοφία – παροιμία . Μου την είπε φίλος μου Τούρκος :
    ‘Οταν κάποιος Ανατολίτης τα παλιά χρόνια , έφευγε για ταξίδι μακρινό , προσευχόταν στον Αλλάχ :
    – Δώσε Θεέ μου , εκεί που πηγαίνω , σ’ αυτό το ταξίδι , να μην μου συμβεί αυτό που φοβάται η μάνα μου , αλλά να μου συμβεί , αυτό που φοβάται η γυναίκα μου …

     
  8. silia

    Απρίλιος 2 , 2009 at 22:31

    @ Αρης 2
    Είσαι τόσο ευγενικός άνθρωπος …
    Σου αξίζουν περισσότερα .
    🙂

     
  9. marianaonice

    Απρίλιος 3 , 2009 at 16:55

    Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι,
    και ψάχνουν να γεμίσουν την άδεια ζωή τους,
    οι μεν με πληρωμένες αγάπες και οι άλλοι με
    παροχή συναισθημάτων έναντι αμοιβής…
    θλιβερό μα αληθινό!
    Και ο καθένας έχει το δικαίωμα να ζήσει έστω και ένα υποκατάστατο του ονείρου του!
    Πολύ όμορφο Σίλια!!
    Με συναρπάζει η γραφή σου!!
    :)))

     
  10. Νικος Λιο

    Απρίλιος 3 , 2009 at 20:38

    Φοβερό ποστ μπράβο. Ιδαιτερα η συνέχεια μετά την αποκάλυψη της φάρσας, ότι δεν ήταν φάρσα δηλαδή. Θα περιμένουμε την συνέχεια.

     
  11. faros

    Απρίλιος 3 , 2009 at 23:06

    Καλησπέρα από το Λονδίνο, λόγω κούρασης μεγάλης τα λέμε αύριο μεθαύριο και βλέπουμε !!!

    υ.γ. δεν έχω φόβο .. (για κανένα απ΄τα δύο)!

     
  12. Νεφελόεσσα

    Απρίλιος 4 , 2009 at 21:50

    Εγώ θα έλεγα ότι οι μεγαλύτερες αλήθειες έτσι ακριβώς λέγονται: καλυμένες, για να φαίνονται σαν ψέμματα.

    Την αγάπη μου
    Ν.

     
  13. Κ.Κ.Μοίρης

    Απρίλιος 5 , 2009 at 17:33

    σιγά μη γίνονται τέτοια σόδομα & γόμορα σήμερα…

     
  14. silia

    Απρίλιος 5 , 2009 at 23:34

    @ marianaonice
    Θλίψη … πράγματι .
    Θαρρώ , πως τα συναισθήματα , στην ουσία , ΔΕΝ αγοράζονται … Νομίζουμε κάποιες φορές πως μπορούμε να τα αγοράσουμε , αλλά τελικά , ένα μάτσο «σκουπίδια» , έχουμε αγοράσει … πληρώνοντας και τα … μαλλιοκέφαλα μας .
    Πολύ όμορφο Μαριάννα … το σχόλιο σου .
    Με συγκινείς κι εσύ με την κεκαλυμμένη όμορφη σου θλίψη .
    Σου … χαμογελώ , κι εγώ .

     
  15. silia

    Απρίλιος 5 , 2009 at 23:57

    @ Νικος Λιο
    Σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια .
    Για … συνέχεια , είναι η αλήθεια , ότι δεν σκέφτηκα … Αλλά τί συνέχεια θα μπορούσε να έχει μια τέτοια … ωμή ιστορία ;…
    Για να δούμε :
    α) Η ηρωίδα μας , βγαίνοντας απότομα από την ομίχλη της ψευδαίσθησής της , απελπισμένη (φταίει και η … οριακή ηλικία της) … αυτοκτονεί … Μπα , … δεν «λέει» , έ ;… Άστο καλύτερα.
    β) Η ηρωίδα μας , μετά από κάποιες μέρες , «βγαίνει» από το πρώτο σοκ , και … ψάχνει στο 11880 , να βρει τα τηλέφωνα του … «Γραφείου» … Ε ;… πως σου φαίνεται ;… ούτε ;…
    γ) Η ηρωίδα μας , συγκεντρώνεται …. καλεί πίσω τον … «αμαρτωλό» , του πληρώνει τα χρέη , τον παντρεύεται (με πολιτικό γάμο … μη γίνει και τελείως ξεφτίλα) και φεύγουν γι άλλες πολιτείες … Το μπόϊνγκ απογειώνεται μέσα σε ένα κατακόκκινο ηλιοβασίλεμμα… Ε ;… ωραίο , τί λες ;… Κι εμένα αυτό κάπως μου αρέσει καλύτερα …
    Και πάμε τώρα στις … συνέχειες με τον … νεαρό μας ήρωα :
    δ) Ο νεαρός , κατατρύχεται από ενοχές … Σε κάποια φάση , ξεπερνούν τις αντοχές του και …. Όχι φίλε μου … ΔΕΝ αυτοκτονεί , αλλά αναγκάζεται να αλλάξει (δεύτερο) επάγγελμα , γιατί … ΔΕΝ αποδίδει πια (όποιος κατάλαβε , … κατάλαβε).
    ε) Ο ήρωας μας , απελπισμένος και φοβισμένος , (ας μην ξεχνάμε πως χρωστάει και χρήμα) , φεύγει και μονάζει στο Άγιο Όρος … Εκεί οργανώνει … Γραφείο … παράνομων στοιχημάτων … (όχι τί νόμιζες πως θα έλεγα … ).
    Υπάρχουν πολλές άλλες … σεναριακές συνέχειες … Όμως έχω νυστάξει … Θα μείνω εδώ , προς ώρας , και θα πάω να κοιμηθώ … θα πάρω και ένα … «Χρυσό Οδηγό» να ψιλοδιαβάσω ώσπου να με πάρει ο ύπνος …

     
  16. silia

    Απρίλιος 6 , 2009 at 00:00

    @ faros
    Φάρε μου … στο Λονδίνο να προσέχεις … Μή φιλήσεις το … αριστερό χέρι της Βασίλισσας , γιατί θα της … κακοφανεί .
    Εκτός αυτού , δεν θεωρείται και κόσμιο , από το βασιλικό Πρωτόκολλο .
    ———————————
    Καλά να περνάς .
    Μην καθήσεις πολύ , γιατί ήδη , … μου λείπεις .

     
  17. marianaonice

    Απρίλιος 6 , 2009 at 00:34

    Eίναι τιμή για μένα όταν εσύ βρίσκεις όμορφο το σχόλιό μου!

    Όλες οι εκδοχές του σεναρίου που ανέφερες στο φίλο @Νίκο Λιολιόπουλο παίζουν, μα κι εμένα αυτή που άρεσε σε σένα μ’ αρέσει!
    Είπαμε όλοι έχουν δικαίωμα να ζήσουν έστω και ένα υποκατάστατο του ονείρου τους!
    Καλή εβδομάδα Σίλια!
    🙂

     
  18. Nikos V.

    Απρίλιος 6 , 2009 at 14:29

    Έγραψες πάλι….δεν το συζητάω!! 😉
    Μια χαρά τα κουκούλωσε ο «φίλος» σου!!
    Εγώ περίμενα πάντως μετά ότι στο ραντεβού θα ήταν η…»γριούλα»
    …ή μήπως βιάζομαι??Χεχεχε!

    Καλά να περνάς αγαπητή!!

    Nikos V.

     
  19. silia

    Απρίλιος 6 , 2009 at 19:40

    @ Νεφελόεσσα
    Γιατί όμως , να συμβαίνει αυτό ;…
    Μήπως όχι οι μεγάλες αλλά οι … ζόρικες αλήθειες πρέπει να λέγονται έτσι ;… «Λάου-λάου» , που λένε ;
    Τώρα θα μου πεις … και ποιά αλήθεια δεν είναι «ζόρικη» ;

     
  20. silia

    Απρίλιος 6 , 2009 at 19:48

    @ Κ.Κ.Μοίρης
    Γιατί ; Τ’ι έχει το σήμερα ;…
    Έχει κι αυτό τα … «γούστα» του …. (‘Οχι το γούστο του … τα «γούστα» του … Πώς να στο πω βρε παιδί μου … Γουστάρει και το «σήμερα» τα Σόδομά του)

     
  21. silia

    Απρίλιος 6 , 2009 at 19:53

    @marianaonice
    «Είπαμε όλοι έχουν δικαίωμα να ζήσουν έστω και ένα υποκατάστατο του ονείρου τους!»
    ———————————————–
    ‘Εστω …
    Αν και κανονικά , θα ήταν υποχρέωση της … Ειμαρμένης , να μας χαρίζει (σε όλη την διάρκεια του βίου) , τουλάχιστον μια original εκπλήρωση … ονείρου ….
    Τί καλά , που θα ήταν …
    Τουλάχιστον … μία .

     
  22. vasilis

    Απρίλιος 7 , 2009 at 10:36

    Πολύ καλό! Απίστευτο κείμενο, μου άρεσε πάρα πολύ! Φιλιά, καλημέρα

     
  23. αγκαλιες του φεγγαριου

    Απρίλιος 7 , 2009 at 16:19

    πολυ πολυ ευρηματικο, πανεξυπνο, ελπιζω να μην εχει καμμια σχεση με την πραγματικοτητα.. την δικη σου εννοω, γιατι ως προς τι δικη μου, βασταω ακομη..

    :)))

    ελα μωρε μη σοβαρευεις, πλακιτσα κανω, να κατεβει η πικρα κατω..

    μακια
    γραφεις υπεροχα.. μικρη..

     
  24. abttha

    Απρίλιος 8 , 2009 at 18:59

    λοιπόν, γειά σου άννα! γνωριζόμαστε από το φέιςμπούκ.
    πολύ ωραία γραφή… αληθινή και σπαρακτική.
    γνώριζα ένα νεαρό που δεν καταλάβαινε πόσο εύκολα έπεφτε στην κατηγορία του ζιγκολό σχεδόν… το έκανε σχεδόν φοβισμένα, και τόσο φοβισμένα, που μου το ανέφερε. όχι ότι πληρωνόταν για να πηδήξει, αλλά ότι φλέρταρε και το έλεγε για να κερδίσει κάποια πράγματα.
    μερικές φορές το πέρασμα από την ανιδιοτέλεια στην ιδιοτέλεια είναι πολύ εύκολο και πολύ βαλτώδες.
    είχα δει κάποτε ένα υπέροχο αγγλικό έργο με ένα ζιγκολό και μια κυρία.
    την καλησπέρα μου!

     
  25. silia

    Απρίλιος 9 , 2009 at 20:26

    @ Nikos V.
    Η αλήθεια είναι , πως αυτή την εκδοχή εξέλιξης του σεναρίου , δεν την είχα σκεφθεί … αν και θα έπρεπε … Γιατί στην καθημερινή ζωή , όλα «παίζουν» και τίποτα δεν αποτελεί το εξαιρετικά απίθανο .
    Ίσως να μην το σκέφτηκα , γιατί στην ουσία , είμαι με το μέρος … του «ήρωα» … του «φίλου» μου όπως λες κι εσύ … Κι αυτό , γιατί η … «αθεράπευτα ενήλικη» ηρωίδα μου , άσχετα με το αν προς στιγμή «βουλιάζει» μέσα στην ψευδαίσθηση και στο όνειρο (ότι και καλά … βιώνει αίσθημα) … στην ουσία , είναι πιο καλά τοποθετημένη στην ζωή , ξέρει καλύτερα τί κάνει , τί απολαμβάνει , γιατί το κάνει … και σε τελευταία ανάλυση , το κάνει για τον εαυτό της … επικεντρωμένη σ’ αυτό …
    Ενώ ο ήρωάς μου … Είναι χαμένος μέσα στα ευτελή που του συμβαίνουν … μιζέρια , τζόγος , μίσθωμα του σώματος , … και το χειρότερο ;… δεν αναγνωρίζει τα συναισθήματά του (μπορεί να είναι και ερωτευμένος με την ηρωίδα μου … δεν είναι απίθανο … και δεν το πολυκαταλαβαίνει , ακόμα και όταν την χάνει) .
    Είμαι περισσότερο με την πλευρά του «ήρωα» μου , και για έναν λόγο ακόμη :
    Την ιστορία , μου την διηγήθηκε … άντρας (και αυτό , είναι προς τιμήν του) … γι αυτό , βγάλε από την λέξη «φίλος σου» τα εισαγωγικά .
    Σ’ ευχαριστώ για τα πάντα καλά σου λόγια και για τις ευχές σου .
    Καλό βράδυ.

     
  26. silia

    Απρίλιος 9 , 2009 at 20:28

    @ vasilis
    Νά’ σαι καλά Βασίλη μου .
    Και τα δικά μου φιλιά .
    Καληνύχτα .

     
  27. silia

    Απρίλιος 9 , 2009 at 20:38

    @ αγκαλιες του φεγγαριου
    Αν αυτό το … «βαστάω ακόμη» , μου το έκανες λιανά (μου το εξηγούσες λίγο παραπάνω) , ίσως θα έγραφα μια ακόμη ιστορία … Είναι τόσο πλούσιο το … υλικό , που λέγεται … «αθεράπευτα ενήλικη γυναίκα» … Μην παίρνεις με την κακή του έννοια τον όρο «αθεράπευτα» … Για μένα είναι ένας αγαπημένος , μεθυστικός , εξιταριστικός , όρος , που χαρακτηρίζει μια ενήλικη γυναίκα , που ξέρει (σχεδόν πάντα) τί κάνει , τι θέλει , και έχει μονιάσει με τα πάντα και προπαντός , με τον εαυτό της .
    Την αγάπη μου .
    —————————————–
    «γραφεις υπεροχα.. μικρη..» …
    Για δες , που πήρα την πιο όμορφη φιλοφρόνηση του τελευταίου καιρού , από γυναίκα .

     
  28. silia

    Απρίλιος 9 , 2009 at 21:56

    @ abttha
    Καλώς ήρθες . Χαίρομαι , αν και δεν κατάλαβα ακριβώς πως γνωριζόμαστε … Συγχώρησέ με , αλλά είμαι μεγάλη γυναίκα (μην ακούς που η Φεγγαροαγκαλιά με αποκαλεί «μικρή» ) και ξεχνώ εύκολα .
    Αυτό που εγώ βρίσκω … σπαρακτικό , είναι ο νεαρός που μου περιγράφεις , ίσως γι αυτό το ασυνείδητο θλιβερό «πέρασμα από την ανιδιοτέλεια στην ιδιοτέλεια» .
    Νοιώθω τυχερή απόψε , που σε «γνώρισα» .

     
  29. DaisyCrazy

    Απρίλιος 18 , 2011 at 11:14

    Σίλια μου αυτές οι όμορφες, πανέμορφες ιστορίες σου ξεκίνησαν πιο παλιά ε; Τώρα την ανακάλυψα εγώ αυτή κι είναι γλυκιά, τρυφερή. Προσωπικά την προτιμώ σαν μικρή ιστορία παρά σαν σενάριο. Χάνεται η φαντασία όταν μπουν οι λέξεις σε συγκεκριμένα πλάνα. Κι η ηλικία δεν έχει σημασία, ό,τι κι αν λένε μερικοί. Σημασία έχει το ταλέντο κι εσύ το έχεις!
    Φιλάκια πολλά!

     
    • silia

      Απρίλιος 18 , 2011 at 23:38

      @ DaisyCrazy
      Χαίρομαι που κάποια συζήτηση στα σχόλια μιας ανάρτησης αυτού του ιστολογίου , έγινε αιτία να έρθεις και να «τριγυρίσεις» στις … «πίσω μου σελίδες» . Κι ακόμα πιο πολύ που σου άρεσε αυτή η ανάρτηση (Ο ΖΙΓΚΟΛΟ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ) , γιατί είναι και για μένα , ένα γραπτό , από τα αγαπημένα μου .
      Φιλιά .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: