RSS

…ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ Ν’ ΑΚΟΥΣΕΙ…

13 Μάι.
Χειμώνας του ‘70 , μπορεί και του ‘71 (δεν θυμάμαι πια καλά) . Φοιτηταριό στην Θεσσαλονίκη .
Στο παλιό κτίριο της Φιλοσοφικής (”ΜΟΥΣΑΙΣ ΧΑΡΙΣΙ ΘΥΕ” ) , στο ψηλότερο σημείο της στέγης , ανέβηκε ένας νεαρός ψυχωτικός (αργότερα είπαν πως ήταν φοιτητής) και απειλούσε ότι θα πέσει στο κενό … Δεν ζητούσε τίποτα , καμμιά χάρη . Ζητούμενο ή απαίτηση δεν υπήρχε … Απλά φώναζε σε όλους , ότι ήθελε να πέσει στο κενό . Μαζεύτηκε κόσμος … φοιτητές , περαστικοί , Αστυνομία , Πυροσβεστική , και άφθονοι … αυτοσχέδιοι ψυχολόγοι και διασώστες που έλεγαν άλλος το μακρύ και το κοντό του … Η ιστορία τράβηξε πολλές ώρες και ο νεαρός έμοιαζε να παρακολουθεί με ενδιαφέρον , όλα όσα του φώναζαν οι διάφοροι άσχετοι … μέχρι που … Μέχρι που κάποιος του φώναξε :
– Άντε ρε μαλάκα , … πέσε … μας έπρηξες από το πρωί …
Κι αυτός , … έπεσε (ίσως ήταν αυτό που περίμενε να ακούσει … ) .
Ο κόσμος λίγο μετά , διαλύθηκε … Άλλος σοκαρισμένος , άλλος αδιάφορος , κάποιοι ίσως λίγο ταραγμένοι … Υπήρχαν και κάποιοι που γελούσαν , σαν να το είχαν διασκεδάσει …
Το συμβάν , πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων (η χουντική τηλεόραση , δεν πολυασχολιόταν με τα …»βρωμόπαιδα» τους φοιτητές) και … ξεχάστηκε , ή τουλάχιστον , οι περισσότεροι , το ξέχασαν …
Εγώ , … όχι .
Χρόνια τώρα (σχεδόν σαράντα) , στοιχειώνει τα όνειρα μου , κάποιες δύσκολες νύχτες , …
Ήταν άραγε αυτό που … περίμενε να ακούσει ;…
*
αυτοχειρια1
 

34 responses to “…ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ Ν’ ΑΚΟΥΣΕΙ…

  1. noble_child

    Μαΐου 14 , 2009 at 02:32

    Κάποιοι άνθρωποι δε μαλακώνουν ούτε σε κάτι τέτοιες στιγμές, όπως αυτός που φώναξε «πέσε ρε μαλάκα» χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες που μπορεί να ‘χε αυτή του η κουβέντα και το πόσο υπεύθυνα πρέπει να φέρουμε το λόγο σε τέτοιες περιπτώσεις.

    Μου θύμισες που κανα χρόνο πριν, ένα παιδί, φοιτητής ήταν κι αυτός, έπεσε από τον τελευταίο όροφο της Νομικής κι έτυχε να περάσω λίγη ώρα μετά από εκεί… Ήταν συγκλονιστικό το αίσθημα ακόμη κι αν δεν άκουσα ούτε τον ήχο από την πτώση μόνο τον απόηχο του γεγονότος στους περαστικούς…

     
    • silia

      Μαΐου 15 , 2009 at 23:24

      @ noble_child
      Θα μπορούσαμε να πούμε , πως δεν είναι θέμα … σκληρότητας κάποιων ανθρώπων , τέτοιες φράσεις , σε τέτοιες στιγμές .
      Θα μπορούσε ίσως να φωνάξει :
      – Πέσε ρε … σου φωνάζει ο μαλάκας …
      Λέω εγώ τώρα … θαρρώ όμως , ότι δεν είναι ούτε αυτό .
      Τελικά , οι άνθρωποι έπεφταν , πέφτουν και θα πέφτουν από τα ψηλά κτίρια ,
      στον αιώνα τον άπαντα … Και όλοι οι υπόλοιποι (αυτοί που δεν έπεσαν ακόμη , ή δεν σκέφτηκαν ακόμη να πέσουν) θα προσπερνάνε αδιάφοροι , ή ελαφρά ανατριχιασμένοι .
      Σε λα βί … (ανάθεμα την αμορφωσιά μου , μ’ αυτά τα γαλλικά) …

       
  2. faros

    Μαΐου 14 , 2009 at 09:16

    Προφανώς όχι !
    Απλά, αυτό ήταν, η χαριστική βολή !
    Δεν νομίζω ότι μπορεί ο οποιοσδήποτε να μπει στη ψυχή ενός ανθρώπου που βρίσκεται – στην ουσία – μια ανάσα από το θάνατο !
    Άραγε, κοιμάτε ήσυχος το τύπος που το φώναξε ;;;
    Ίσως μόνο οι δικοί του να κατάλαβαν γιατί το έκανε – κι αυτό δεν είναι σίγουρο.
    Φυσικά και ξεχνάμε, silia μας, φυσικά και ξεχνάμε …
    Πως λέμε «μας πήρε σβάρνα η ζωή» …
    Τέλος πάντων …

    Καλημέρα σου !

     
    • silia

      Μαΐου 15 , 2009 at 23:35

      @ faros
      Είναι σχεδόν σίγουρο , ότι ο τύπος , κοιμάται ήσυχος … και ξέρεις γιατί ;… Γιατί όπως λες «ξεχνάμε, φυσικά και ξεχνάμε …»
      ( Ε , κάποιοι , δεν ξεχνάνε , αλλά αυτοί είναι η εξαίρεση που απλά , επιβεβαιώνει τον κανόνα) .
      Όσο για τους … «δικούς του» … τί να καταλάβουν οι άνθρωποι ;… Ξέρεις Φάρε , όταν «αναιβαίνεις» σε ένα ψηλό κτίριο , αποφασισμένος για να πέσεις κάτω , μάλλον … ΔΕΝ έχεις «δικούς σου» … Γιατί οι «δικοί σου» , για να υπάρχουν , δεν αρκεί να κυκλοφορούνε στον μακάριο αυτό τόπο … Πρέπει να κάνουν και άλλα πράγματα , όπως πχ . να σε φροντίζουν , να σε νοιάζονται , να πασχίζουν για σένα … Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις , που αυτού του είδους οι «δικοί» , υπάρχουν , αλλά η κατάσταση , είναι εντελώς παθολογική , κι αυτός που «ανεβαίνει» στο κτίριο , απλά δεν τους βλέπει …
      Πλατίασα … Είμαι μια …πολυλογού …
      Καλημέρα και σε σένα .

       
  3. mpampakis

    Μαΐου 14 , 2009 at 11:15

    Ελπίζω πέφτοντας να σημάδεψε αυτόν που φώναξε το «Πέσε»….

     
    • silia

      Μαΐου 16 , 2009 at 22:32

      @ mpampakis
      Βρε , μακάρι … αλλά …
      Λοιπόν , μ’ αυτό που είπες , μου θύμισες μια ιστορία , εντελώς άσχετη μ’ αυτό το ποστ , αλλά … δεν αντέχω θα σου την πω :
      Ο πατέρας μου ήταν πολύ ψηλός και πολύ αδύνατος … Ήταν ο πιο αδύνατος άνθρωπος που είχα γνωρίσει ως τότε . Αδύνατος , ψηλός , και φοβερά ευγενής με τους ανθρώπους και αλτρουιστής … Ένας πραγματικός ιππότης .
      Αρχές του ’70 στην Θεσ/νίκη πάμε σε έναν γάμο στην Παναγία Δεξιά , δίπλα στην Καμάρα . Μια πολύ μεγάλη σκάλα οδηγεί μέσα στον Ναό . Στο επάνω – επάνω σκαλί μια πολύ χοντρή κυρία με πλάτη προς εμάς που βρισκόμαστε στο πρώτο κάτω-κάτω σκαλί , χάνει την ισορροπία της και … πέφτει πρός τα πίσω . ο μπαμπάς μου σαν αίλουρος , τρέχει ανεβαίνοντας δυο-δυο τα σκαλιά , και την προλαβαίνει , πριν σκάσει σαν καρπούζι κάτω … Η χοντρή κυρία , τον παίρνει παραμάζωμα και καταλήγουν και οι δυο μπροστά στην σκάλα , ο μπαμπάς μου από κάτω απ’ την ευτραφή κυρία (με 4 σπασμένα πλευρά , όπως αποδείχτηκε αργότερα) κι εκείνη παντελώς σώα … Σηκώνεται (η κυρία) και …τον λούζει στην κυριολεξία με ένα υβρεολόγιο -παράπονο … γιατί ήταν …»ανίκανος» λέει , να την συγκρατήσει για να μην πέσουν …. Στην αμήχανη και δειλή αντίδρασή του και παράπονο ότι … τον καταπλάκωσε και πονάει , δέχτηκε και το περίφημο : «Τί θες να πεις βρε …Τσίτα (Τσίτα = η μαϊμού του Ταρζάν … για όσουν θυμούνται) ;;;… Ότι πέφτοντας , σε σημάδεψα κιόλας ;» ….
      ………………….
      Χάλασε όλο το κέφι μας , για τον γάμο …

       
  4. museum

    Μαΐου 14 , 2009 at 11:22

    Καλημέρα silia,

    Αυτή η φράση του περαστικού “- Άντε … πέσε … μας έπρηξες …” μία ηλιθιότητα ήταν, έτσι απλά. Μαζί με την αδιαφορία, το γράψιμο για τους άλλους και μπορεί την έγνοια μόνο για την πάρτη μας.

    Τα γέλια κάποιων άλλων εδώ απλά δείχνουν την αφασία που βρίσκονται πολλοί δυστυχώς. Τελικά η βλακεία δεν μπαίνει σε κριτική και ανάλυση γιατί απλά είναι ανίκητη – εννοείται πως δεν μιλάμε για τη βλακεία του νεαρού γιατί εδώ η κατάσταση είναι παθολογική.

     
    • silia

      Μαΐου 17 , 2009 at 00:11

      @ museum
      Αναρωτιέμαι καμιά φορά :
      – Πρέπει να προσέχουμε πάντα τί λέμε , πως κοιτάμε , ποιόν κοιτάμε , πως αντιδρούμε , πως μορφάζουμε , πως αναπνέουμε , ή όλο αυτό που περιγράφω είναι μια «δουλεία» στο «ΠΡΕΠΕΙ» και το …. «κάθε αρνάκι , από το ποδαράκι του κρέμεται» ;…
      Η βλακεία όντως είναι ανίκητη και μου θύμισες τον σύζυγο και πατέρα των παιδιών μου , που όταν ήσαν ακόμη κοντά μας , από μικρούς τους μάζευε κοντά του και αφού τους έδινε διάφορες συμβουλές , πάντα με έναν μαγικά όμορφο τρόπο (κάτι σαν παραμύθι , σαν χιούμορ) … πάντα κατέληγε με το :
      – Και μην ξεχνάτε … Μακριά από τους βλάκες … Δεν έχω καμιά συμβουλή , για το πως να φυλαχθείτε από δαύτους .

       
  5. Θεία Λένα

    Μαΐου 14 , 2009 at 13:55

    Για να φθάσει κάποιος να θέλει να κόψει το νήμα της ζωής του, το οποιοδήποτε έναυσμα φθάνει.Ο αποφασισμένος να ξεφύγει, έπεσε. Και αυτός που πέταξε τον αστόχαστο λόγο, ήταν η πιστολιά που περίμενε ο άνθρωπος που αιωρείτο για να το αποφασίσει.
    Μερικοί δεν μπορούν ούτε τη ζωή τους να κόψουν, θέλουν να τους βοηθούν οι άλλοι. . Ομως αν κάποιος του φώναζε «Αντε ρε μαλάκα..τράβα σπίτι σου..μας έπρηξες απο το πρωϊ», θα σωζόταν; ή θα κώφευε και θα συνέχιζε να αναζητεί βοηθό;

    Καλή σου μέρα, πρώτη φορά στο μπλόγκ σου, καλώς σε βρήκα

     
    • silia

      Μαΐου 17 , 2009 at 00:23

      @ Θεία Λένα
      Ο Αποφασισμένος (με κεφαλαίο «Α» ) λέω εγώ , ΔΕΝ ανεβαίνει κάπου ψηλά σε κοινή θέα για να πέσει … Κλείνεται (κλειδώνεται) κάπου και τελειώνει την δουλειά του στα σίγουρα …
      τελικά , θαρρώ πως οι υποψήφιοι αυτόχειρες , χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες (ως προς την πρόθεση)
      α) Σ’ αυτούς , που «κλειδώνονται» και τελειώνουν μ’ αυτό που επιχειρούν , χωρίς την να υπάρχει περίπτωση να μεσολαβήσει κάποιος .
      β) Σ’ εκείνους , που περιμένουν , κάτι από τους άλλους … μια λέξη-κουράγιο , μια επιχείρηση πειθούς , μια «χαριστική βολή» … Αυτοί που δεν μπορούν να … τελειώνουν ούτε αυτό το κεφάλαιο μόνοι τους … και
      γ) Αυτοί που κάνουν απλά μια απόπειρα και δεν έχουν βασικό σκοπό να πεθάνουν , αλλά μπορεί και να τους προκύψει από λάθος , ή από λάθος χειρισμό δικό τους ή των άλλων .
      ———————————
      Καλώς ώρισες . Χαίρομαι ιδιαίτερα .
      ……………………………
      Γιατί έχω την εντύπωση , ότι σε «γνωρίζω» και από αλλού ;

       
  6. Λάκης Φουρουκλάς

    Μαΐου 14 , 2009 at 17:32

    Ίσως όντως να περιμένε ν’ ακούσει τις μαγικές λέξεις. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά πώς και τι σκέφτοταν εκείνες τις ώρες. Πρώτη φορά διαβάζω αυτή την πικρή ιστορία.

     
    • silia

      Μαΐου 17 , 2009 at 18:19

      @ Λάκης Φουρουκλάς
      Δεν είμαι σίγουρη , αλλά προς τα εκεί κλίνω κι εγώ … ότι δηλαδή περίμενε να ακούσει κάτι τέτοιο … Αλλιώς δεν θα επιχειρούσε την αυτοχειρία , κοινή τη θέα … Όπως είπα και παραπάνω , θα κλειδωνόταν κάπου , μόνος του … Αυτός , η απόφασή του και η … απελπισία του ….
      ——————————
      Χιλιάδες τέτοιες πικρές ιστορίες , έχουν «παιχθεί» ανα την υφήλιο , από τότε …
      Δυστυχώς …
      Χάθηκες και μου έλειψες .

       
  7. Αρης

    Μαΐου 14 , 2009 at 21:23

    Καμμια φορα ορισμένες λέξεις και φράσεις με τον τρόπο που λέγονται επιδρούν τοσο καταλητκά μεσα μας που δεν εισαι ποτε σιγουρος για την επίδραση που μπορει να εχουν…

    Αρης

     
    • silia

      Μαΐου 17 , 2009 at 18:25

      @ Αρης
      Λοιπόν , … αυτό για τον τρόπο που λέγονται κάποια πράγματα , και τί επίδραση μπορούν να έχουν σε τέτοιες περιπτώσεις , δεν το είχα σκεφτεί μέχρι τώρα .
      Ναι … μπορεί η εν λόγω φράση να έδρασε σαν χαριστική βολή , γιατί ο απελπισμένος νεαρός , μπορεί να την «εισέπραξε» (και δεν θα είχε και άδικο) σαν χλεύη … Και η χλεύη , δεν είναι ό, τι καλύτερο για να αντιληφθεί ότι του απευθύνεται , ένας υποψήφιος αυτόχειρας .
      Σ’ ευχαριστώ Άρη .

       
  8. Καναλιώτης

    Μαΐου 15 , 2009 at 02:55

    Τι ρωτάς βρε Σίλια;;; Ψάχνεις πολύ βαθιά στην ψυχή.

    Αν ήθελε πραγματικά να πέσει θα το είχε κάνει αθόρυβα. Από κάπου να γαντζωθεί έψαχνε ο άνθρωπος τόσες ώρες. Από κάπου ή κάτι που δεν είχε βρεί ποτέ του μέχρι εκείνη την στιγμή.

    Ακούγοντας τον ηλίθιο κατάλαβε οτι δεν υπήρχε σωτηρία (οχι για αυτόν αλλά για τους άλλους).

    Λέω, τώρα, εγώ…

     
    • silia

      Μαΐου 17 , 2009 at 20:06

      @ Καναλιώτης
      Ψάχνω στα βαθιά , γιατί έχω την εντύπωση , πως εκεί βρίσκεις και τα «μαργαριτάρια» … Εκεί καταχωνιάζουν οι άνθρωποι το σώψυχό τους …
      Ε , … ό, τι βρω …
      Μ΄αυτό που έγραψες σαν απάντηση στο … ρητορικό ομολογώ ερώτημά μου , ΣΥΜΦΩΝΩ απόλυτα … Αυτό νομίζω κι εγώ .
      Έρρωσθε …

       
  9. vasilis

    Μαΐου 15 , 2009 at 08:43

    Δύσκολη ερώτηση.. δύσκολη απάντηση.. Μου έτυχε ένα αντίστοιχο στο στρατό την πρώτη -δεύτερη μέρα.. Οι πιο πολλοί από κάτων του φώναζαν να πηδήξει… εκείνος όμως αυτό που ήθελε ήταν να πάρει «αναβολή». Σε κάθε άνθρωπο μια λέξη λειτουργεί διαφορετικά. Καλημέρα σίλια 🙂

     
    • silia

      Μαΐου 15 , 2009 at 23:41

      @ vasilis
      Αυτός μάλλον δεν σκεφτόταν να «πηδήξει» .
      Υπάρχει η αυτοχειρία και η … απόπειρα αυτοχειρίας , η οποία βέβαια , δεν είναι καθόλου … αστεία . Και μόνο να σου περάσει από το μυαλό , ακόμη και να θέλεις απλά να εκβιάσεις μια κατάσταση ή ένα πρόσωπο , η απόπειρα , είναι μια … σκοτεινή πράξη .
      Καλημέρα .

       
  10. faros

    Μαΐου 15 , 2009 at 13:13

    Την Καλημέρα μου !

     
  11. Maria Tzirita

    Μαΐου 15 , 2009 at 14:43

    Ναι Σίλια, αυτό περίμενε ν’ακούσει, αυτό περιμένουμε ν’ακούσουμε όλοι μας, όταν φτάσουμε εκεί…. Σε φιλώ!

     
  12. silia

    Μαΐου 15 , 2009 at 23:45

    @ Maria Tzirita
    Αυτό πιστεύω κι εγώ …
    Αυτό περιμένει να ακούσει κάποιος … αποφασισμένος να πέσει .
    Ίσως να νοιώθει ανακουφισμένος , ότι … επιτέλους κάποιος , τον κατάλαβε …
    Ωστόσο είναι κάτι που ποτέ δεν πρέπει να πούμε … Ο άνθρωπος εκεί «πάνω» , είναι ικανός , να ακούσει ακόμα και την σκέψη μας .
    Σε φιλώ κι εγώ .

     
  13. Sotiris K.

    Μαΐου 16 , 2009 at 08:22

    Αδύνατον, νομίζω, να απαντήσει κανείς στο ερώτημά σου. Τουλάχιστον, έτσι όπως το θέτεις.
    Εικασίες βεβαίως μπορεί να κάνει κανείς πολλές.
    Για παράδειγμα, είναι πιθανόν, και ο ίδιος να μην «γνωρίζει» αν αυτό που άκουσε ήταν εκείνο που ήθελε να ακούσει για να ενεργήσει όπως ενήργησε.
    Πιο πολύ όμως σκέφτομαι ότι κατά πάσα πιθανότητα αυτό που άκουσε, ήταν αυτό που τον έσπρωξε να πέσει.
    Είναι πιθανόν, ότι αυτό που άκουσε τον είχε οδηγήσει σε εκείνο το σημείο.
    Αυτό το Άντε ρε μαλάκα … πέσε … μας έπρηξες από το πρωί, της πλήρους απαξίωσης, ήταν, κατά την δική μου γνώμη, που άκουγε, σε διάφορες παραλλαγές και τον οδήγησε μέχρι εκεί στο ψηλότερο σημείο της στέγης του κτηρίου.
    Η, για μια ακόμα φορά, διατύπωσή του, ήταν, θεωρώ η τελευταία σπρωξιά…

    υγ
    Άσχετο. (μπορεί και απολύτως σχετικό)
    Πάνε αρκετά χρόνια που κάποιος, στα όρια της δικής του απελπισίας, αποφάσισε να δώσει τέρμα στη ζωή του με τον ίδιο τρόπο, πηδώντας δηλαδή από την ταράτσα ενός κτηρίου στον Πειραιά.
    Θυμάμαι τότε, πως μετά την πολύωρη αναμονή, μια μεγάλη ομάδα θεατών(!), είχε αρχίσει να φωνάζει ρυθμικά «πέ-σε πέ-σε»…

     
    • silia

      Μαΐου 17 , 2009 at 20:15

      @ Sotiris K.
      «Σωστή» απάντηση , δεν υπάρχει … Τις εικασίες του καθενός ζητώ (ας μου επιτραπεί η η λέξη «ζητώ» ) .
      Προβληματίστηκα πολύ στην ζωή μου με τις προθέσεις και τις κινήσεις των ανθρώπων , που επιδιώκουν την αυτοχειρία … Το επάγγελμά μου , με έφερε συχνά σε επαφή μαζί τους … Αναγκαστικά , μίλησα με κάποιους από τους ίδιους , με τους δικούς τους , με ψυχιάτρους , με φίλους τους … Δεν το … «συνήθισα» ποτέ μου … Κάθε φορά το αντιμετώπιζα με την ίδια περιέργεια , θαυμασμό (κάποιες φορές) , δέος (τις περισσότερες) . Και απόλυτα , δεν καταστάλαξα ποτέ … Γι αυτό «ρωτάω» … Έχει για μένα , μεγάλη σημασία το πως σκέφτονται οι άνθρωποι γι αυτό το φαινόμενο .
      Αυτό το «Είναι πιθανόν, ότι αυτό που άκουσε τον είχε οδηγήσει σε εκείνο το σημείο.Αυτό το «Άντε ρε μαλάκα … πέσε … μας έπρηξες από το πρωί», της πλήρους απαξίωσης, ήταν, κατά την δική μου γνώμη, που άκουγε, σε διάφορες παραλλαγές και τον οδήγησε μέχρι εκεί στο ψηλότερο σημείο της στέγης του κτηρίου» , που είπες , με εντυπωσίασε .
      Την αγάπη μου .

       
  14. faros

    Μαΐου 16 , 2009 at 12:55

    Καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο !

     
  15. Dionysos

    Μαΐου 16 , 2009 at 19:30

    H διαχείρηση ψυχικών ασθενών από μάζες σε δημόσιους χώρους δεν το έχουμε ,τα 3 περιστατικά που αναφέρετε δείχνουν την επιπολαιότητα, την ανωριμότητα και την έλλειψη κριτικής σκέψης και πολιτισμού υπέρ αδυνάτου που μας διακρίνει. Χαίρομαι για την γνωριμία.

     
    • silia

      Μαΐου 19 , 2009 at 23:27

      @ Dionysos
      Θαρρώ πως κανένα θέμα δεν πρέπει να διαχειρίζονται οι μάζες σε δημόσιους χώρους … Το κάθε θέμα που αφορά την ζωή του ανθρώπου , πρέπει να διαχειρίζεται από τον εκάστοτε επαΐοντα και μάλιστα με μεγάλη προσοχή .
      Στην προκειμένη περίπτωση , ακόμα και το «σε παρακαλώ μην πέφτεις , σ’ αγαπάμε…» … ακόμη κι αυτό , μπορεί να αποδειχτεί καταστροφικό . Ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε γιατί ο άλλος , ανέβηκε εκεί πάνω …
      Κι αυτό για τον πολιτισμό … ή μάλλον για την έλλειψη πολιτισμού υπέρ αδυνάτου , που μας διακρίνει ,… πόσο σοφό και απογοητευτικό … Γιατί άραγε ; … Πάντα αναρωτιόμουν .
      ———————————-
      Χάρηκα κι εγώ για την γνωριμία … Θέλω να πω για την γνωριμία , εδώ μέσα στο μπλογκ μου … Γιατί θα αποτολμήσω να πω πως σε γνωρίζω λίγο … πολύ λίγο . Τα τελευταία 2 και 1/2 χρόνια που ασχολούμαι με το blogging σε έχω επισκεφτεί κάποιες φορές … Έχεις κάτι στην σελίδα σου , που μου αρέσει … μου είναι οικείο … μια εικόνα . Χωρίς να θέλω να πω πως είναι το μόνο που μου αρέσει . Έχεις ένα πολύ ενδιαφέρον μπλογκ .
      Καλώς ήρθες .

       
  16. faros

    Μαΐου 17 , 2009 at 08:45

    Μια θερμή Καλημέρα !

     
  17. faros

    Μαΐου 18 , 2009 at 12:24

    … τα ίδια και Καλή Βδομάδα !

     
  18. Nikos V.

    Μαΐου 18 , 2009 at 20:12

    Καλησπέρα πολυαγαπημένη!! 🙂

    Δεν έχω προλάβει να διαβάσω όσα έχουν γραφθεί παραπάνω…και ίσως πω κάτι παρόμοιο…όμως αυτή είναι η άποψη μου!!
    Ίσως το παλικάρι να είχε μια τελευταία ελπίδα μέσα του…κανείς δεν ξέρει…έστω κάτι που θα του έδινε δύναμη να συνεχίσει…μάλλον άκουσε όμως το ακριβώς αντίθετο!!Αυτό που του έδωσε ακόμα περισσότερη δύναμη για να…πέσει!!!

    Καλή βδομάδα να έχεις!!!
    Φιλιά.

    Νίκος.

     
    • silia

      Μαΐου 19 , 2009 at 23:38

      @ Nikos V.
      Κι αυτό «παίζει» φίλε Nikos V.
      Όμως , όπως είπα και λίγο πιο πάνω , το σωστό είναι να μην αναλαμβάνουμε ρόλους ενεργούς σε τέτοιες περιπτώσεις , γιατί μπορεί η πρόθεσή μας , να (νομίζουμε πως) είναι καλή , αλλά είμαστε παντελώς άσχετοι από την διαχείρηση τέτοιων περιπτώσεων …
      Άκου ένα σενάριο :
      Ο νεαρός επίδοξος αυτόχειρας ακούει το απαξιωτικό » Άντε ρε μαλάκα , … πέσε … μας έπρηξες από το πρωί …» και ξαφνικά ξελαμπικάρει ο νούς του και σκέφτεται : «Σιγά μην κάνω τον βλάκα να ευχαριστηθεί με κάτι τέτοιο… Για λύπηση είναι ο ηλίθιος … Σιγά μη πεθάνω για 5-10 ηλίθιους …» και … κατεβαίνει από ψηλά , ξανά στην ζωή …
      Ε , τί λες ;…
      ——————————–
      Αυτό το «Καλησπέρα πολυαγαπημένη!! :)» , … πολύ μου άρεσε .
      Και τα δικά μου τα φιλιά .

       
  19. Thalia

    Μαΐου 19 , 2009 at 08:59

    Η αυτό που τον έσπρωξε ν’ ανέβει εκεί πάνω….

     
    • silia

      Μαΐου 19 , 2009 at 23:42

      @ Thalia
      Τελικά , … το μυστικό είναι να μην ανέβεις εκεί πάνω .
      Η ζωή , είναι γεμάτη χαστούκια . Μήπως πρέπει να μάθουμε να … τα περιμένουμε ;…
      Φιλιά .

       
  20. faros

    Μαΐου 19 , 2009 at 14:16

    Και ξαναμεταπάλι … Καλημέρα !

     
  21. silia

    Μαΐου 19 , 2009 at 23:45

    @ faros
    Καλημέρα Φάρε μου .
    Όσες οι «καλημέρες» σου και οι υπόλοιπες ευχές σου , τόσα να είναι τα καλά και τα τυχερά , που θα συναντήσεις σήμερα μπροστά σου .
    Ορίστε … Ευχήθηκα κι εγώ κάτι σε σένα .
    Φιλιά .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: