RSS

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΟΥ ΕΡΩΤΑΣ

31 Μάι.
firstlove
Ο πρώτος μου έρωτας , ήταν πλατωνικός και … μονομερής … Και έτσι (πλατωνικός και μονομερής) , έμεινε , παρ’ όλο που του δόθηκαν ευκαιρίες και να γίνει … διμερής και λιγότερο πλατωνικός … έως και καθόλου πλατωνικός …
Αλλά ας τα πάρω από την αρχή .
Ήμουν στα 8 όταν γεννήθηκε ο έρωτάς μου και αυτός ήδη τότε στα … 15 κοτζάμ άντρας (σας παρακαλώ να μην … γελάτε κατά την διάρκεια της διήγησης … με ενοχλεί) και τον λέγανε … Καβάλα … Όχι , δεν ερωτεύτηκα μια πόλη …. ούτε μία γυναίκα . Το «Καβάλας» ήταν προσωνύμιο (παρατσούκλι) που του φόρτωσαν τα υπόλοιπα παιδιά , γιατί το … αντικείμενο του πόθου μου , εδήλωνε (ψευδώς βέβαια) ότι ήταν από την Καβάλα , κι αυτό , γιατί εκείνη την εποχή (δεκαετία του ΄50) , θεωρείτο πιο trendy και σίγουρη … γκομενοπαγίδα το να κατάγεσαι από την Καβάλα , παρά από την γενέτειρα μας , που θεωρείτο εντελώς , χωριό .
Την έστηνε που λέτε ο Καβάλας με την … συμμορία του , ένα παρεμφερές ασκέρι … υποτακτικών ακολούθων του , στην πιο «περαστική» γωνία της κεντρικής πλατείας , και μεταξύ άλλων προκλητικών ασχολιών , (κάπνισμα τσιγάρου , γκαζόζα από το μπουκάλι , φτυσιές στο πεζοδρόμιο και άλλα τέτοια extreme και kinky) «πείραζε» και τα διερχόμενα κορίτσια . Σημειωτέον ότι το «πείραγμα» εκείνη την εποχή , θεωρείτο το Α και το Ω στο θέμα … φλερτ .
Ήταν μεγάλη … τιμή να σε … πειράξει ο Καβάλας … Στον κόσμο των κοριτσιών ανέβαινες πολύ ψηλά στην εκτίμηση τους έτσι και σού’ ριχνε καμμιά ματιά ή κανένα «πω πω , μανάρι μου … ζαχαροπλάστης είναι ο μπαμπάς σου ;» …
Όσο όμως κι αν τον λάτρευα , αυτός … με αγνοούσε , ίσως επειδή ήμουν πολύ αδύνατη (εκείνη την εποχή ήταν της μόδας , οι … τροφαντούλες , με …»πιασίματα» , με στήθος αλα Μέρλιν Μονρόε και γοφούς τονισμένους με κανένα … φουρό αλά Αλίκη Βουγιουκλάκη) , ή ίσως επειδή ήμουν ακόμη πολύ μικρή και κυκλοφορούσαν κάτι … «μεγάλες» κωλοπετσωμένες , ίσαμε και … 12 χρόνων που πολύ μου την «έσπαγαν» , αλλά τί να κάνω ;… Έκανα υπομονή … «πού θα πάει … θα περάσουνε τα χρόνια … θα μεγαλώσω κι εγώ … μπορεί και να παχύνω λίγο (θα κλείνω τη μύτη μου και θα καταπίνω το φαγητό μου με το ζόρι … κάτι σαν το μουρουνέλαιο) , και στην τελική μπορεί να πείσω και τον μπαμπά μου , που μου είχε μεγάλη αδυναμία , να μου αγοράσει κανένα … φουρό» ….και…
… Και με τούτα και με εκείνα , τα χρόνια πέρασαν , και έφτασα αισίως τα 11 , αλλά γραμμάριο δεν έβαλα , και φουρό μου πήρε ο μπαμπάς μου , αλλά η μάνα μου έλεγε πως μοιάζω σαν μανιτάρι , γιατί το φουρό θέλει να έχεις και … περιφέρεια … κι εγώ , προφανώς δεν είχα (…ακόμη) . Κι όταν κάποτε πάνω στην απελπισία μου που ο Καβάλας με αγνοούσε συστηματικά , γύρεψα απ την μάνα μου να μου αγοράσει … σουτιέν (άσχετο που δεν είχα τίποτε να βάλω μέσα) , έφαγα μια σφαλιάρα περιποιημένη , που ήταν όλη δική μου …
Και ο Καβάλας συνέχιζε να την στήνει με την συμμορία του στην γωνιά του και να πειράζει με ερωτικά υπονοούμενα όλες τις αυτοσχέδιες Μπριτζίτ Μπαρντό της πόλης μας , κι εγώ να μένω απαρατήρητη στην δική μου την «γωνιά» … την «γωνιά» του ανεκπλήρωτου έρωτα και της μοναξιάς και του πόνου … Πάντα όμως ελπίζοντας όπως μου είχε μάθει η τρέχουσα εκείνη την εποχή παιδική λογοτεχνία , που διαπραγματευόταν την περίπτωση του ασχημόπαπου , που έγινε κύκνος , πως ,… δεν μπορεί … κάποτε ο Καβάλας θα με πρόσεχε και εμένα και την … μελλοντική ομορφιά μου και θα μου κατέθετε το «πω πω , μανάρι μου … ζαχαροπλάστης είναι ο μπαμπάς σου ;» , που αποτελούσε και το καλύτερο του πείραγμα … ever… Εγώ θα έγερνα το κεφάλι ηδονικά και θα μουρμούριζα : «Όχι … ράφτης είναι» … Και τότε αυτός θα με αγκάλιαζε μέσα στο κατακόκκινο σούρουπο και με τον ήχο του θαλάσσιου φλοίσβου (γιατί θα βρισκόμασταν βέβαια στην … Καβάλα , που είχε θάλασσα) , θα με … έκανε δική του … (Ποτέ μέχρι τότε δεν είχα καταλάβει τί ακριβώς σήμαινε η έκφραση «με έκανε δική του» , αλλά ακουγόταν τόσο εξιταριστικό , που το επιθυμούσα διακαώς … )
Το πλήρωμα του χρόνου για την πραγμάτωση της ερωτικής μου φαντασίωσης ήρθε μαζί με ένα δέμα από την …Αμερική (η λεγόμενη Αμερικάνικη βοήθεια υπήρχε ακόμη) που περιείχε και μια τεράστια φούστα δίχρωμη , μπλε-κόκκινη και την οποία η μαμά μου ξήλωσε και μου έφτιαξε ένα φόρεμα στενό σαν σωλήνα ….( «αυτά πρέπουν στις αδύνατες» ) μισό κόκκινο και μισό μπλε με μια λευκή ταινία ανάμεσά τους … κάτι σαν Γαλλική σημαία , που ακόμη τότε δεν ήξερα πώς ακριβώς ήταν (η σημαία) αλλά έτσι μουρμούρισε ο μπαμπάς μου όταν με είδε προσπαθώντας να μην γελάσει … εμφανώς .
Το … κουρδίστηκα (το φουστάνι-Γαλλική σημαία) και σίγουρη πως πια τελειώσανε τα ψέμματα και επιτέλους θα ερχότανε το περίφημο «πείραγμα» (λέγε με …έρωτας) ξαμολήθηκα για την πλατεία … Ο Καβάλας , ήταν όντως εκεί και ασχολιόταν με το αγαπημένο του σπορ …. Δεν ξέρω αν ήταν το φόρεμα , ή το πλήρωμα του χρόνου , αλλά ο Καβάλας , όντως την ώρα που περνούσα μπροστά του μου πέταξε ένα πείραγμα :
– Πως είσαι έτσι καλέ σύ … σαν … οδοντογλυφίδα ;
————————————————————————-
Η μικρή … αδύνατη ερωτευμένη καρδιά μου , έγινε κομμάτια . Η … Γαλλική σημαία , μούσκεμα από τα δάκρυα … Επί τόπου μεταβολή και στο σπίτι (το σπίτι του ερωτευμένου ανθρώπου , είναι πάντα το καταφύγιο του) . Η μάνα μου πάθαινε πανικό , όταν δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί κλαίω … Μέσα σε ένα κλίμα ορυμαγδού , με συνεχή αναφυλλητά , παύσεις και κομμένα λόγια προσπάθησα να της δώσω να καταλάβει το … δράμα μου . Ψιλοαπέτυχα . Κάτι έπιασε όμως η αντίληψη της … Κάτι αόριστο σαν .. πως κάποιος με είχε αποκαλέσει … «οδοντογλυφίδα» … Και τότε …
– Αχ , να αγιάσει το στόμα του Χριστιανού … Να μάθεις … Να τρως το φαΐ σου να μην σε λένε … «οδοντογλυφίδα» …
Την έννοιωσα σαν να είχε πλησιάσει την ψυχορραγούσα ήδη 11χρονη ερωτευμένη καρδιά μου , να της είχε κολλήσει στον κρόταφο ένα περίστροφο και να της είχε δώσει την χαριστική βολή…
Ο πρώτος μου έρωτας έγινε ένα άψυχο κουφαράκι στα …πόδια της μαμάς μου και δεν ξανασάλεψε , ποτέ .
==================================
firsl
======================================
Έξι χρόνια αργότερα , στα 17 μου , ο Καβάλας , στα 24 του πια , αγνοώντας παντελώς το … παιδικό μου τραύμα ,  μου ζήτησε να τα «φτιάξουμε» … Πήρα το πιο ψυχρό μου υφάκι και του απάντησα , να πάει να τα φτιάξει με μια … οδοντογλυφίδα .
Ένα χρόνο μετά , τελευταία τάξη στο Λύκειο , ο κολλητός μου ο Τάκης ο Ψηλέας , μου έφερε το χαμπέρι :
– Ένας εξωσχολικός , ο Καβάλας μωρέ … πρέπει να τον ξέρεις , μου ζήτησε να τον καλέσω στο πάρτυ του Σαββάτου (κάναμε τα λεγόμενα μαθητικά πάρτυ , στα σπίτια μας , με βερμούτ και σοκολατάκια «μαργαρίτα»  και … ΟΛΥΜΠΙΑΝΣ , ΦΟΡΜΙΝΞ και BEATLES , που τότε … είχαν μεγάλο σουξέ) και να τα καταφέρω να σας «ρίξω» μαζί στην … «Μπουκάλα» που θα παίξουμε … Τί λες ;…
Τότε ξεστόμισα για πρώτη φορά την λέξη «μαλάκας» … Συγκεκριμένα είπα :
– Τί μαλάκας Θεέ μου !… Ούτε να το σκέφτεσαι Ψηλέα … θα σου κόψω και την «καλημέρα» … Να του πείς να πάει να … Τελος πάντων , να πάει να φιληθεί με τις οδοντογλυφίδες της μαμάς του …
Μετά τρία χρόνια , ήρθε και με βρήκε στην Θεσσαλονίκη , όπου σπούδαζα πια , και έβαλε τα … μεγάλα μέσα . Μου πρότεινε να … με παντρευτεί … Του απάντησα με … μοιραίο ύφος , να παντρευτεί μια οδοντογλυφίδα … και με την πρώτη απορημένη διαμαρτυρία του (δεν καταλάβαινε και δεν υποψιαζόταν το γιατί ο έρμος , με τίποτα) , του έκλεισα την πόρτα στη μούρη …
Έγκυος στον δεύτερο μου γιο , στα 35 μου , κι αυτός με … καβαντζαρισμένα τα 40 , συναντηθήκαμε τυχαία στην Πυροσβεστική Υπηρεσία γειτονικής πόλης (είχε γίνει … πυροσβέστης) . Στάθηκε αναιδέστατα μπροστά μου , και μου φώναξε εκνευρισμένα :
Θα μου πεις τί σημαίνει …»οδοντογλυφίδα» ;… Τί έχεις πάθει τόσα χρόνια και μου την κοπανάς ;… Θα μου πεις ;… Στο κάτω της Γραφής πατριωτάκια είμαστε .. Τί σκατά … αντί να μου πεις μια καλημέρα … μου φτύνεις μια«οδοντογλυφίδα»…
Σκέφτηκα , προς στιγμή να παραστήσω τάχα πως πέφτω λιπόθυμη λόγω της κακής συμπεριφοράς του , αλλά η καλή  (το πάλαι ποτέ , σπασμένη) καρδιά μου τον λυπήθηκε και του σφύριξα κρυφά την ώρα που έφευγα :
– Οδοντογλυφίδα στο μάτι σου (στον … «αποτέτοιον σου» , ήθελα να πω , αλλά συγκρατήθηκα) … Άλλωστε , δεν έμοιαζα πια με οδοντογλυφίδα …
————————————————-
Πρίν από λίγες ημέρες , όταν η συμπλόγκερ Μαρίνα , μου πρότεινε να γράψω για τον πρώτο μου έρωτα , στα πλαίσια ενός μπλογκοπαιχνιδιού , και αποφάσισα να το κάνω , στάθηκα μπροστά στον ολόσωμο καθρέφτη μου , κοιτάχτηκα καλά – καλά , μετά πήγα στην ζυγαριά μου και … ζυγίστηκα , και για μια ακόμα φορά ξαναστάθηκα μπροστά στον καθρέφτη και ξανακοιτάχτηκα …. Τότε , ξανακοιτώντας το είδωλό μου , μου ήρθε μια φλασιά … Να πάω να βρω τον Καβάλα και να του … εξηγήσω για την περήφημη «οδοντογλυφίδα» …
Θαρρώ πως έφτασε η ώρα . Έχουν περάσει … 50 παρά κάτι ψιλά χρόνια , τα κιλά μου … αυγάτεψαν και από την σπασμένη μου καρδιά , μετά από αλλεπάλληλες … «πλαστικές» , δεν φαίνεται πια ούτε η … ουλή της …
Εσείς , τί λέτε ;




 

Ετικέτες: , ,

45 responses to “Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΟΥ ΕΡΩΤΑΣ

  1. Marina

    Μαΐου 31 , 2009 at 11:48

    Λυπηρή η πρώτη επαφή με την αγάπη, χάθηκε ο αρκουδόμαγκας να πεί ένα καλό λόγο στο κοριτσάκι που τον κύτταγε με θαυμασμό. Ομως αν είναι να του φέρεις ένα δώρο..κύττα τι βρήκα
    http://www.gadgethq.com/penguin-toothpick-dispenser-p-15.html
    πωλείται στην Αιόλου και στα πανηγύρια…
    Υπογράφω για καλό και για κακό
    Μαρίνα

     
    • silia

      Ιουνίου 2 , 2009 at 00:04

      @ Marina
      Α χα χα χα χα !!!… ωραίος ο χαρακτηρισμός …
      Ακούς εκεί … «αρκουδόμαγκας» …. πολύ μου άρεσε .
      Λοιπόν τώρα , μ΄αυτό το «αρκουδόμαγκας» , σκέφτηκα το εξής : Έχω να τον δω πάνω από 25 χρόνια … Ήταν και 6-7 χρόνια πιο μεγάλος από μένα … Άραγε , τί φάτσα να έχει ;… Τί κοψιά ;… Τί στυλ ;…
      Λες να είναι κάτι σαν αυτό ;

      .
      ή σαν αυτό ;

      .
      Α χα χα χα χα !!!!
      Καλό μήνα να έχουμε .

       
  2. An-Lu

    Μαΐου 31 , 2009 at 18:40

    Αχ…τι τραβάνε οι έρωτες!!!!!

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2009 at 10:24

      @ An-Lu
      Τραβάνε τα … ελέη του Θεού …. Να τί τραβάνε …
      Κι εμείς όμως ;… Εκεί ! … Κολλημένες (οι) …
      Ο Έρωτας , είναι καλό πράγμα …
      Καλό μήνα , γεμάτο έρωτα .

       
  3. faros

    Μαΐου 31 , 2009 at 18:58

    Πολλά … όμως θα περιοριστώ στα παρακάτω.

    1. Προφανώς … (απαντώ στο … προηγούμενο), επίσης, μαζί με τους άλλους … θα ήθελα, … αν γίνεται … βάλε και μένα.

    2. Στο σημερινό … λύσε μου μιαν απορία που την έχω πολλά χρόνια …
    Γιατί τα κοριτσάκια (μικρά – μεγάλα) τρέχουν πίσω από τους λεγόμενους «γυναικάδες» … η υποτιθέμενη πείρα σας εξιτάρει ;;;
    Ο «γκομενάκιας», φίλη μου, δεν θα σε πετάξει κάποια στιγμή ωσάν την … λεμονόκουπα ;;;
    Τη «βρίσκετε» με αυτή την προοπιτική ;;;

    3. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θίχτηκες με την έκφραση «οδοντογλυφίδα» !
    Ξέρεις, ίσως δεν ήξερες τότε, τη χρησιμότητα της οδοντογλυφίδας ;;;
    Χωρίς αυτήν δεν κάνεις βήμα !
    Άσε που έτσι και γελάσεις και … πεταχτεί κανά κομμάτι κρέας τόσοοοοοοοοο (μετά συγχωρήσεως) θα γίνεις ρεζίλι !
    Άλλωστε τι ήθελες να σου πει, … φραγάτα μου;;;
    Αφού προφανώς θα είσουν … πετσί και κόκκαλο !

    4. Ργισμένη καρδιά, εξ αιτίας ενός ανθρώπου που δεν σεβάστηκε καν ότι έκανες πλέον άλλη επιλογή από αυτόν ;;;
    Μα, φίλη μου, δεν αξίζει τον κόπο !
    Μου κάνει εντύπωση, που συνεχίζει να αποσχολεί το μυαλό σας (γενικά μιλάω) πρόσωπα και καταστάσεις που με την πάροδο του χρόνου αποδείχτηκαν σκάρτες !

    Την καλησπέρα μου !

     
    • silia

      Ιουνίου 2 , 2009 at 00:57

      @ faros
      Λοιπόν :
      1. Δεν γίνεται αυτό που ζητάς , γιατί απλά , είσαι μέσα … μ’ αυτούς τους άλλους . Και μάλιστα σε … μπροστινή αριθμημένη θέση και όχι στην … γαλαρία .
      2. Μα , είναι απλό φίλε μου … Γιατί οι λεγόμενοι “γυναικάδες” , ξέρουν πολύ καλά , πως να μας κάνουν να νοιώσουμε ΓΥΝΑΙΚΕΣ .
      3. Θίχτηκα , γιατί επαναλαμβάνω , την εποχή εκείνη , το καλυτερότερο και το προτιμητέο από τον αντρικό πληθυσμό , ήταν οι παχουλούτσικες και με «πιασίματα» . Με πρόσβαλε ο … «αρκουδόμαγκας» (που λέει και η Μαρίνα)
      Και … τί είπες ;… «πετσί και κόκκαλο» ;;; Καλέ , αυτό είναι χειρότερο και από την «οδοντογλυφίδα» …. Πρόσεχε ! δεν πιστεύω να ήσουν και … πυροσβέστης ;…
      4. Βρε Φάρε , … όταν ράγισε την καρδιά μου , δεν είχα επιλέξει ακόμα κανέναν άλλο … Όταν επέλεξα άλλον , τότε του ράγισα εγώ την καρδιά … Δίκαιο δεν είναι ;
      Τώρα ,πέρα από τα αστεία , γι αυτό το τελευταίο που είπες , το «Μου κάνει εντύπωση, που συνεχίζει να αποσχολεί το μυαλό σας (γενικά μιλάω) πρόσωπα και καταστάσεις που με την πάροδο του χρόνου αποδείχτηκαν σκάρτες !» , εχω να πω , πως , ειλικρινά , … κι εμένα μου κάνει εντύπωση … Είναι κάτι , που γέρασα κι ακόμη δεν το κατάλαβα …
      Άβυσσος το μυαλό της γυναίκας …

       
  4. μούργος

    Μαΐου 31 , 2009 at 20:24

    ξερω οτι κινδυνευω να φαω πορτα απο το μπλογκ της φιλτατης Σιλιας, αλλα θα το πω:
    εγω ειμαι με τον «οδοντογλυφιδα» (τον πεθανες τον ανθρωπο για κατι που εγινε σε προηγουμενη ζωη-τοσο παλιο- ).
    και να συμπληρωσω: καθολου δεν ενοιωσα συμπαθεια για το θυμα (με την εξελιξη βεβαια της ιστοριας μαλλον ο καβαλας ειναι).
    οχι γιατι ειμαι κακος αλλα δεν με αφηναν τα γελια!

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2009 at 19:29

      @ μούργος

      ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ «ΟΔΟΝΤΟΓΛΥΦΙΔΑ» ;;;….
      ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ «ΟΔΟΝΤΟΓΛΥΦΙΔΑ» ;;;….
      ….. Ε , καλά … ας είσαι … Επίτηδες φωνάζω , για να σε ρουμπώσω …
      —————————————-
      Ώστε καθόλου δεν ένοιωσες συμπάθεια για το θύμα ; (με την προϋπόθεση βέβαια , πως το θύμα ήμουν εγώ) ….Ε , μα αγάπη μου … Δεν φταις εσύ … Εγώ φταίω , που δεν του έκανα το κόλπο με την λιποθυμία μέσα στην Πυροσβεστική … Φαντάσου …. Έγκυος σοβαρή επιστήμων κυρία , δέχεται λεκτική επίθεση από … αγροίκο πυροσβέστη και … σωριάζεται λιπόθυμη … (Που θα ήταν ο Καβάλας σήμερα ;;;… Απαντώ : Στην φυλακή θα ήταν , αφού θα με «καθάριζε» καρφώνοντας με με οδοντογλυφίδες , μετά την … απόλυσή του απ’ την Υπηρεσία) ….
      Α χα χα χα !!!!… Πολύ μου άρεσε αυτό το σενάριο ….

       
  5. renata

    Μαΐου 31 , 2009 at 21:57

    Σίλια, καλά του έκανες τότε κι αργότερα! 😀
    Έεεεετσι ! 😉

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2009 at 10:19

      @ renata
      Και … λίγα του έκανα … Κανονικά , έπρεπε να του κάνω και το κόλπο με την …. ψεύτικη λιποθυμία … Να ιδρώσει η … οδοντογλυφίδα του , αλλά όπως είπα , … τον λυπήθηκα .
      Ο … καημένος … Έγινε και πυροσβέστης …. Μπας και σβύσει την φωτιά που του άναψα …. Αμ δε …
      Πυροσβεστική Υπηρεσία σου λέει ο άλλος … Άχρηστοι παιδί μου … Άχρηστοι .
      Φιλιά και καλό μήνα .

       
  6. Nikos V.

    Ιουνίου 1 , 2009 at 02:11

    Γαμώτο…τα λες πολύ όμορφα!! :)Δε μπορώ να… αντισταθώ!!! 😉

    Τελικά,η αδιαφορία είναι ο…πιο σίγουρος τρόπος να «μπεις στο μάτι» κάποιου και να τον κάνεις να…απορήσει!!!

    Πολλά γλυκά φιλιά για έναν…ακόμα πιο γλυκό καινούριο μήνα!!;)

    Καλό βράδυ!!

     
  7. silia

    Ιουνίου 1 , 2009 at 10:16

    @ Nikos V
    Δεν μπορείς να αντισταθείς … σε τί , Νικόλα μου ;…
    Να αντισταθείς στο :
    να με … διαβάζεις ;
    να με ερωτευθείς ΚΑΙ εσύ ;
    να … φτύσεις τον Καβάλα , που με απογοήτευσε ;
    να … χαχανίσεις με τα ερωτικά μου παθήματα ;
    να «επιστρέψεις» κι εσύ στην εποχή της Αθωότητας ;
    …………………..
    Έχει πολλά … «να» .
    ———————————–
    Όσο για την αδιαφορία , είναι ένα από τα καλύτερα «όπλα» μας εμάς των γυναικών … Για τους άντρες , δεν ξέρω , αλλά …. μαθαίνω γρήγορα . Και … ξέρεις ;…. Είμαι fun , της …. δια βίου εκπαίδευσης .
    Α , και κάτι ακόμα : Με τόσα πολλά γλυκά που με … τρατάρεις , θα … παχύνω και θα καταστραφεί η παροιμιώδης … ομορφιά μου .
    Καλό μήνα .

     
  8. faros

    Ιουνίου 1 , 2009 at 10:30

    Καλημέρα !
    Καλή Βδομάδα !
    Καλό Μήνα !

    υ.γ. και να έχεις υπόψη σου … περασμένα … ξεχασμένα … 😀

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2009 at 18:55

      @ faros
      Και … καλό Καλοκαίρι

      ———————————
      Ωστόσο , το τραγούδι που αρέσει περισσότερο απ’ όλα σ’ εμένα , είναι το :
      «Περασμένα ΝΑΙ , ξεχασμένα ΟΧΙ» ….. Αλλά δεν το βρήκα στο Διαδίκτυο .

       
  9. ελευθερία

    Ιουνίου 1 , 2009 at 10:43

    Καλημέρα Σίλια, καλό μήνα. Τι άλλο να του κάνεις του έρμου; Του έχει μείνει μια ζωή η απορία, γιατι τον φτύνεις, και γιατί του λες συνέχεια για μια οδοντογλυφίδα…Εφιάλτης του έχει γίνει ολο αυτό, άστον… Εξάλλου τα αγόρια ,στην εφηβεία, αργούν λίγο, να πάρουν μπρος, να ωριμάσουν , να καταλάβουν τι γίνεται γύρω τους. Εκείνος έχασε , τότε. Εσύ προχώρησες, και τον έχεις κρατήσει μέσα σου σαν τον πρώτο, δυνατό και ανεκπλήρωτο έρωτα της ζωής σου. Εχει ήδη το ρόλο του στη ζωή σου, εναν πολύ σημαντικό μάλιστα, και ερήμην του. Αυτό κι αν είναι τιμωρία!!! Να είσαι ο πρωταγωνιστής σε ένα κομμάτι της ζωής κάποιου, και να μην το ξέρεις!!!Νομίζω οτι δεν χρειάζεται κάτι άλλο. Να είσαι καλά.

     
    • silia

      Ιουνίου 2 , 2009 at 00:19

      @ ελευθερία
      Λοιπόν , αυτό το «Αυτό κι αν είναι τιμωρία!!! Να είσαι ο πρωταγωνιστής σε ένα κομμάτι της ζωής κάποιου, και να μην το ξέρεις!!!» , είναι εκπληκτικά όμορφο … Από τα πιο όμορφα , που έχω ακούσει (διαβάσει) τελευταία .
      Το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω , και δεν το χορταίνω .
      Τελικά ακόμη κι από τον κόσμο του χιούμορ , μπορείς να «ψαρέψεις , «διαμαντάκια» .
      Υπέροχο .
      Σ’ ευχαριστώ , που το είπες .

       
  10. NIOBH

    Ιουνίου 1 , 2009 at 19:17

    Άκαρδη..εκείνος δεν ήξερε τον έρωτά σου, εσύ όμως;..
    Τον έψησες καλά καλά.. 🙂

     
    • silia

      Ιουνίου 2 , 2009 at 00:35

      @ NIOBH
      Καλά βρε NIOBH , άν «δεχόμασταν στο πλάϊ μας» (δες τί διακριτικά εξέφρασα την φράση «πιάναμε γκόμενο» ) τον καθένα που … γνωρίζουμε τον έρωτά του , δεν θα μας έμενε καιρός , για τίποτε άλλο …. (πω πω … με διαβάζει και ο φίλος μου ο Φάρος , και θα με φτύσει στο τέλος μ’ αυτά που λέω και δεν θα έχει και άδικο)
      ——————————-
      Πέρα από την πλάκα , μ’ αυτό το «άκαρδη» σκέφτηκα να γράψω , πως είναι φυσικό να είμαι άκαρδη , αφού κάποιος μου την … έσπασε και μάλιστα στην τρυφερή ηλικία των «απαλών ονύχων» , αλλά είπαμε … τέρμα οι πλάκες … Γι αυτό θα σου γράψω μια Κινέζικη παροιμία , που λατρεύω :
      «Η καρδιά χτυπάει , ακόμη κι όταν έχει ραγίσει».
      ———————————
      Ωραίο το καινούριο σου διαδικτυακό σπίτι .
      Φιλιά .

       
  11. νικος λιο

    Ιουνίου 2 , 2009 at 08:25

    Οντας παχουλουτσικος, το ονειρο μου ηταν να με αποκαλέσουν…οδοντογλυφιδα!
    Περα απο την πλακα η ιστορια σου ειναι πολυ ομορφη και θαυμαζω ιδιαιτερα την χιουμοριστική σου διάθεση. γυρω απο μια «πικρή» αναμνηση.

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2009 at 00:02

      @ νικος λιο
      Πως φαίνεται Νίκο , πως ανήκεις σε μια άλλη πολύ – πολύ νεότερη γενιά …
      Τόσο νέος … Σε μια εποχή , που οι μόδες … αντιστράφηκαν .
      Και το χιούμορ φίλε μου , είναι (το είπα και παλιότερα αυτό) μια κοφτερή λεπίδα , που μπορεί με τον κατάλληλο χειρισμό , να κάνει τους φόβους και τις πίκρες σου … κρόσσια .
      Χαίρομαι τόσο πολύ που μου … «μιλάς» …

       
  12. faros

    Ιουνίου 2 , 2009 at 09:36

    Πολύ … κατατοπιστικές οι απαντήσεις σου …
    Και απόλυτα μέσα στο … γυναικείο μυαλό … 😀

    Καλέ, ο γυναικάς σε κάνει να νιώθεις ΓΥΝΑΙΚΑ ;;;
    Δεν σε κάνει να νιώθεις … ένα κομμάτι κρέας ;;; 😛

    Μπαααα … και γω που νόμιζα ότι οι Γυναίκες σκέφτονται με το μυαλό τους !
    (για τους άντρες μη σου πω με τι σκέφτονται θα μας κόψει η wp)

    Χαίρομαι, ελικρινά πολύ χαίρομαι για την πρώτη σου (υπ΄αριθμ.1) απάντηση.

    Μια πολύ πολύ Θερμή Καλημέρα !

    υ.γ. εγώ τα σκάρτα … τα έχω αφήσει … κάτω από το χαλί !!!

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2009 at 00:11

      @ faros
      «Ένα κομμάτι κρέας ;;;» …. Όχι απλά θέλουμε να μας συμπεριφέρονται σαν ένα κομμάτι κρέας , αλλά και σαν … κότες … Δηλαδή :
      – Τί ωραίο … μπούτι !
      – Τί ωραίο στήθος !
      – Τί ωραίος κ….ς !
      Το «Τί ωραία πλατάρια» , δεν μετράει …
      Ίσως όχι πάντα , αλλά σε κάποιες περιόδους της ζωής μας το θέλουμε …
      Δεν μπορούμε σε όλη μας την ζωή να εμπνέουμε σεβασμό …(σαν μουσεία θα νοιώθαμε) … Θέλουμε κάποτε να εμπνεύσουμε και … επιθυμία …
      Και κάτι άλλο Φάρε μου :
      Όποια γυναίκα σου πει το αντίθετο απ’ αυτό που σου λέω , είναι …. συστηματική … ψεύτρα .
      ——————————
      Χαίρομαι που … χαίρεσαι .

       
  13. faros

    Ιουνίου 3 , 2009 at 09:51

    … και πάλι …

    Καλημέραααααααααα !

     
  14. vinumbonum

    Ιουνίου 4 , 2009 at 21:14

    Παναγια μου μια σκληρη γυναικα.Μανιατικο το κρατας;
    Το αρθρο για την εφαρμοσμενη ιατρικη πολυ με αρεσε.Βοηθο θελεις;

    Καλημερα Αννα.

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2009 at 00:20

      @ vinumbonum
      Vinum …. μια φορά στο 6μηνο έρχεστε κοντά μου και με …. κακοχαρακτηρίζετε ;… Σκληρή εγώ , που το χαϊδευτικό μου είναι … «Βιτάμ soft» ;…
      Και τέλος πάντων τί είναι πια τόσο σπουδαίο αυτό το … «μανιάτικο» ;… Εμείς , εδώ στην Β. Ελλάδα , κάτι τέτοιες σκληράδες σαν τις Μανιάτικες , τις παίρνουμε για … πρωινό …
      Όσον αφορά την δεύτερη ερώτησή σου , η απάντηση είναι «θέλω» …
      Και βοηθό θέλω , και συνεργάτη θέλω , και υφιστάμενο , και προϊστάμενο και … γενικώς πάντα θα υπάρχει για σας , μια … θέση εργασίας στο πλευρό μου .
      Χάρηκα τόσο πολύ , που σε «άκουσα» .
      Καλή σου μέρα .
      Να έχεις ένα χαρούμενο και φωτεινό Καλοκαίρι .

       
  15. faros

    Ιουνίου 5 , 2009 at 15:55

    Γεια και χαρά από την όμορφη Σαμοθράκη !

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2009 at 19:31

      @ faros
      Καλά να περνάς στην όμορφη Σαμοθράκη (Να δώ πότε θα με … καλέσεις , να έρθω , που δεν έχω πάει ποτέ μου).
      Κι εγώ αύριο , φεύγω για διακοπές και για άλλα σπουδαία πράγματα , στην Μυτιλήνη … (Δεν λέω «στην Λέσβο» , γιατί εσύ είσαι και αυστηρός , και μπορεί να με … αποπάρεις … Χα χα χα ! )
      Φιλιά .

       
  16. Αρης

    Ιουνίου 5 , 2009 at 23:34

    Αχ αυτοι οι παιδικοί ερωτες που με τον ενα ή τον άλλον τροπο μας συνοδεύουν για ολη μας την ζωή ….

    Αλλοτε μενουν πλατωνικοί , κι άλλοτε γίνονται η ιδια η ζωή…

    Καλό μηνα εστω και καθυστερημένα..

    Αρης

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2009 at 19:37

      @ Αρης
      Μας συνοδεύουν βέβαια , και αυτό είναι πολύ καλό ….
      Αλλοίμονο σ’ αυτόν , που δεν έχει αναμνήσεις ερώτων (αλλά και αναμνήσεις , γενικώς) , από την παιδική του ηλικία .
      Κάποτε , παλιά , είχα ακούσει στο ραδιόφωνο το εξής : «Παρελθόν , δεν είναι ό,τι έζησες, αλλά ό,τι θυμάσαι» , και από τότε αυτή η φράση , έγινε το μότο μου .
      Φιλιά , Άρη μου .

       
  17. faros

    Ιουνίου 6 , 2009 at 18:31

    Γειαααααααααααααααααααα !

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2009 at 19:46

      @ faros
      Γειά σου κι από μένα :

       
  18. marianaonice

    Ιουνίου 7 , 2009 at 20:13

    Πω πω σκληρή που ήσουν!!!
    Καλέ τρέχα να του το πεις του ανθρώπου…
    Αυτό θα είναι η καλύτερη εκδίκησή σου!!
    χαχαχαχαχα!!!!!

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2009 at 21:28

      @ marianaonice
      Ναι … σιγά μην τρέχω κιόλας , γριά γυναίκα …
      Άστον … όπου νά ‘ναι , θα ξανάρθει … Έχει φάει κόλλημα αυτός με την … οδοντογλυφίδα ….
      Θα ξανάρθει σου λέω ….

       
  19. faros

    Ιουνίου 8 , 2009 at 17:23

    Γεια και χαρά σου !

    Χα, χα, χα … μόνο ;;;;
    και …
    Χε, χε, χε … και … Χο, χο χο κλπ. κλπ.

    Σε έχω καλέσει πολλές φορές …
    Εντάξει, άλλη μία, δεν πειράζει !

    Σφύρα … «κλέφτικα» και πάμε …

     
  20. faros

    Ιουνίου 10 , 2009 at 08:21

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
  21. faros

    Ιουνίου 11 , 2009 at 09:29

    Μπαααα !!!
    Τέλειωσαν καλέ οι εκλογές … ακόμα να γυρίσεις ;;;

    Ή … αναλύεις τ΄αποτελέσματα !!!

    Καλημερούδια !

     
  22. faros

    Ιουνίου 11 , 2009 at 18:38

    Καλέ … ερωτευμένη … ακόμα να φανείς ;;;
    Ελπίζω να είναι όλα καλά !

    Γεια σου !

     
    • silia

      Ιουλίου 26 , 2009 at 23:26

      @ faros
      Φάρε μου , η απάντηση στα δύο τελευταία , … εναγώνια ερωτήματα σου , βρίσκεται στο αμέσως επόμενο ποστ μου ….

       
  23. faros

    Ιουνίου 12 , 2009 at 08:39

    Καλημέρα σου !

     
  24. Αλεξανδρος Φίλος

    Ιουλίου 25 , 2009 at 22:29

    Γεια σου!

    Πολύ ωραία ιστορία, έπεσα τυχαία από την google ψάχνοντας μια εικόνα για το νέο μου άρθρο: http://www.alexfilos.com/?p=1215

    Μου άρεσε πολύ η ιστορία σου, αν και πολυ εγοιστής ρε παιδί μου, συγκινήθηκα…

    Μπορώ να πω πως θα γίνω αναγνώστης σου!

    Τα λέμε.

     
    • silia

      Ιουλίου 26 , 2009 at 23:23

      @ Αλεξανδρος Φίλος
      Καλώς ήρθες νεαρέ φίλε μου .
      Θα σε διαβάζω κι εγώ . Σε βρήκα ενδιαφέροντα .

       
  25. τίκη

    Ιουλίου 29 , 2010 at 18:29

    Μου θύμισες λίγο το δικό μου πρώτο έρωτα: εγώ ήμουν 4 κι αυτός 20.
    🙂
    Πάντα μου άρεσαν οι μεγαλύτεροι άντρες τελικώς!

    (υπέροχα γραμμένο – μακάρι να σε ελιχα «ανακαλύψει» νωρίτερα)

     
  26. silia

    Ιουλίου 30 , 2010 at 17:37

    @τίκη
    Υπέροχο αυτό το «υπέροχα γραμμένο» που είπες … και σ’ ευχαριστώ γι αυτό
    ———————————
    ΥΓ. Θαρρώ πως σε όλες τις γυναίκες ενσυνείδητα ή υποσυνείδητα , αρέσουν οι μεγαλύτεροι άντρες , εκτός … Εκτός από μένα και από τις συνομήλικες μου . Κι αυτό γιατί αν μας άρεσαν οι μεγαλύτεροι από εμάς άντρες , … μαύρα τα γραμμένα μας … Όλο στους Ασφοδελούς Λειμώνες (τα νεκροταφεία) της περιοχής μας θα συχνάζαμε …
    Μπρρρρρ… Ξέρω , ξέρω … black humor ήταν αυτό

     
  27. μαρίνα αποστολάκη

    Μαρτίου 20 , 2016 at 08:02

    ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΗΘΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΟΧΗΣ ΛΥΡΙΣΜΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΥΦΟΣ ΤΟΣΟ ΑΓΑΠΗΣΙΑΡΙΚΟ ΟΣΟ Η ΑΝΝΑ ΜΑΣ!

     
    • silia

      Μαΐου 5 , 2016 at 14:00

      @μαρίνα αποστολάκη
      Αν δεν κάνω λάθος, με είπες… πλάσμα αγαπησιάρικο και… πολύ μου άρεσε αυτό. 🙂 🙂

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: