RSS

Η συνέχεια στο «ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΚΑΙ …ΤΙΜΩΡΙΑ» (η «τιμωρία») -2-

29 Ιον.
Έκοψα το τσιγάρο , για το χατήρι … ενός άντρα .. Όχι που μου το ζήτησε , αλλά να …. έτσι … για συμπαράσταση .
Ήταν Οκτώβρης του 2002 κι εκείνη την εποχή , αυτός , αναμετριόταν με τον θάνατο από αναπνευστικό πρόβλημα και ήταν επιτακτική ανάγκη , να σταματήσει το κάπνισμα . Είπα να τον βοηθήσω , σταματώντας το κι εγώ και σε τελευταία ανάλυση , να δω κατά πόσο μπορώ και έμπρακτα να υποστηρίξω τα τσιτάτα , που πάντα μου άρεσαν και τα περιέφερα στους ανθρώπους γύρω μου , όπως το : «Η αντίσταση στον πειρασμό , αποτελεί το μόνο γνήσιο , μέτρο του χαρακτήρα» …. Να δω , κατά πόσο μετράω , σαν … δυνατός χαρακτήρας .
Τελικά … «μέτρησα» . Ζορίστηκα άγρια κανένα τρίμηνο , αλλά το τσιγάρο , έφυγε από την ζωή μου . Δεν ήταν και η ιδανική εποχή , για να επιχειρήσω κάτι τέτοιο . Ήταν μάλλον δύσκολη εποχή . Λίγο τα …. καβαντζαρισμένα μου ’50 , λίγο η καταρράκωση των τελευταίων φιλοδοξιών καριέρας , λίγο ο «ατίθασος» μικρός μου , δυσκόλευαν τα πράγματα , αλλά … το τσιγάρο , τέρμα . Θυμάμαι , πως κάποια στιγμή εκείνης της εποχής , είχα πει πως … μόνο ένας έρωτας , ίσως ξαναέβαζε το τσιγάρο στη ζωή μου . Ο σύντροφος της ζωής μου , είχε χαμογελάσει τότε και αναστέναξε :
– Τί έρωτας ;… Ανεκπλήρωτος ;… Μονομερής ;… Πλατωνικός ;…Σαρκικός ;… Καπρίτσιο ;… Ανικανοποίητος ;… Ερωτική απογοήτευση ;… Πεθαμένος ;… Εγκατάλειψη ;…
– Έρωτας … γενικώς …
…. είχα μουρμουρίσει και η κουβέντα , σταμάτησε εκεί .
———————————————————–
Πέντε χρόνια περίπου , αργότερα , βρέθηκα με φίλους στην Αθήνα . Με ξεσήκωσαν για ένα τετραήμερο , «για να ξεσκάσεις , βρε αδερφέ» . Ακολούθησα , σχετικά ανόρεχτα , αλλά στην πορεία , μου άρεσε . Το πρόγραμμα γεμάτο και ευχάριστο . Πήγαμε στην Ακρόπολη , χαζέψαμε στο Μοναστηράκι , καφέ στην Πλάκα , «γνωριμία» με το μετρό , θέατρο , συναντήσεις με φίλους παλιούς , βόλτα στον Πειραιά και φαγητό βραδυνό στην Φρεατίδα . Το ταξίδι στην Αθήνα , τελείωνε με … Σαββόπουλο στο Γκάζι . Ο Νιόνιος , παρουσίαζε την καινούρια του (τότε) δουλειά και δυό νέους καλλιτέχνες στο gazARTE , κάπου στο Γκάζι (δεν την ξέρω σχεδόν καθόλου την Αθήνα) . Το πρόγραμμα , άρχιζε σχετικά αργά κι εγώ όταν στρογγυλοκάθησα κάπου στη μέση μιας μεγάλης αμφιθεατρικής αίθουσας , ήμουν ήδη ψιλοπιωμένη από το βραδυνό μας . Παρήγγειλα ένα ουΐσκυ με σκοπό να μην το πιω και χαλαστώ (είχαμε και ταξίδι την άλλη μέρα πρωί – πρωί) , αλλά το … ήπια με το που εμφανίστηκε ο Νιόνιος στη σκηνή . Παρήγγειλα και δεύτερο . Ο Σαββόπουλος έπαιζε και τραγουδούσε κάποια νέα του τραγούδια και το κοινό ζητούσε συνέχεια , κάτι από τα «παλιά» . «Αργότερα» … έταζε ο Νιόνιος , κι «αργότερα» και όλο το καθυστερούσε , ώσπου σε μια στιγμή … ακούστηκαν οι πρώτες νότες από το «Είδα την Άννα κάποτε»
Και τότε , άνοιξαν πόρτες μυστικές , και δίαυλοι από καιρό κλειδαμπαρωμένοι , και μπούκαρε ο … Έρωτας , σαν ανάμνηση , σαν πεθυμιά , και «ξύπνησαν» όλες οι αναμνήσεις του Πόνου του , της γλύκας , των δακρύων του , της αγωνίας , της προσδοκίας , της αναμονής , της πίκρας , της απογοήτευσης , της ελπίδας του γυρισμού , και του πένθους του χαμού του …
Γέμισε η ψυχή μου νοσταλγία και τα μάτια μου , δάκρυα .
Και …
Και τότε ήταν , που μου ήρθε να …. ξανακαπνίσω .
——————————————————————-
Τριγύρισα το βλέμμα ολόγυρα … Η παρέα μου στα αριστερά μου , όλοι … άκαπνες πυρίτιδες . Στα δεξιά μου και λίγο υπερυψωμένα , ένα ζευγαράκι , απολάμβανε τον Νιόνιο και την παρέα του , με αγκαλιές , φιλιά και … τσιγάρα . Έκανα την ανάγκη , φιλότιμο και την άγγιξα στο γόνατο :
– Παρακαλώ ;… γύρισε ελαφρά προς το μέρος μου αφήνοντας για λίγο το χαϊδολόγημα με τον νεαρό φίλο της .
– Συγγνώμη , … μήπως θα μπορούσες να μου δώσεις ένα τσιγάρο ;
– Ούτε λόγος … παράτησε εντελώς τον νεαρό και γύρισε προς το μέρος μου . Πήρε το πακέτο της , έβγαλε ένα τσιγάρο και μου το έβαλε με μια … υποφώσκουσα ιεροτελεστία στο στόμα , χαϊδεύοντας ελαφρά ένα δάκρυ που καθόταν στην άκρη της μύτης μου και ψάχνοντας στα σκοτεινά για τον αναπτήρα της …. Εδώ όμως γλυκειά μου … έρχονται προετοιμασμένοι … με τα τσιγάρα και τα όλα τους … πως έτσι και έμεινες ρέστη ;… δεν σε είδα να καπνίζεις … Μπορεί και να μην πρόσεξα δηλαδή …
– Μα … δεν καπνίζω … μουρμούρισα αφελώς , κοιτάζοντας την ίσα στα μάτια …. Έχει πέντε χρόνια και … που το έκοψα .
– Κι αυτό που μόλις σου έδωσα , τί είναι ;…
– Ε … είπα να καπνίσω ένα … μου ήρθε … ξέρεις …
————————————————————————-
Δεν υπάρχει ΕΓΚΛΗΜΑ (όπως είπε ο Ντοστογιέφσκυ) , ΑΜΑΡΤΗΜΑ (όπως είπα στο προηγούμενο ποστ μου) ή ΥΒΡΙΣ (όπως είπε ο φίλος αλέξανδρος ανδρουλάκης
στο προηγούμενο ποστ – και είχε και εν πολλοίς , δίκιο) , χωρίς … ΤΙΜΩΡΙΑ ….
Και η ώρα της τιμωρίας μου (γιατί στέρησα στον ετοιμοθάνατο πατέρα μου , το τελευταίο του τσιγάρο) , είχε έρθει .
…………………………………………………..
Με μια απότομη κοφτή κίνηση , άρπαξε το έρμο το τσιγάρο από το στόμα μου , το έκανε κομμάτια και το πέταξε μακριά …
– Αν είναι δυνατόν … Αν-Ειναι-Δυνατόν !!! Να γίνω εγώ η αιτία να … ξανακαπνίσεις , μετά 5 χρόνια … Έλεος κυρία μου … Υπάρχει και θεός και μας βλέπει … Και γυρνώντας στον ελαφρά σαστισμένο νεαρό της … Μην τολμήσεις να της δώσεις τσιγάρο … Μην τολμήσεις , λέω … τό έχει κόψει … δεν θα φορτωθούμε εμείς την … αμαρτία …
sigar
Ο νεαρός , την τράβηξε στην αγκαλιά του , και συνέχισαν τους χαριεντισμούς , μέσα στην κατακαπνισμένη , σκοτεινή αίθουσα , που τραντάζονταν ήδη , από την γενική απαίτηση :
– Συν-νε-φού-λα …. Συν-νε-φού-λα …
Πήρα αγκαλιά τα δάκρυά μου , μουρμούρισα μια δικαιολογία , (που ούτε η ίδια άκουσα) στην φιλική μου παρέα , που ούτως ή άλλως , ήταν συνηθισμένη στις παραξενιές μου , πέρασα με κόπο ανάμεσα από το συγκινημένο και αλαλάζον ακροατήριο του Νιόνιου , και βγήκα στον καθαρό (τέλος πάντων … λέμε τώρα) αέρα …
– Στο αεροδρόμιο σας παρακαλώ …είπα στον ταξιτζή που με περιμάζεψε , ανάμεσα στα (ήδη) αναφυλλητά μου (για τα πράγματά μου , θα ειδοποιούσα αργότερα τους φίλους μου … άλλωστε σε λίγες ώρες θα βρισκόμασταν εκεί) .
– Δε βαριέστε μαντάμ … Όλα μια ιδέα είναι … την υγειά μας νά ‘χουμε … Είπε ο ταρίφας , κοιτάζοντάς με με ψιλοοίκτο από τον καθρέφτη … Θέλετε ένα τσιγάρο ;
– Ευχαριστώ , δεν … καπνίζω … Έχω 5 χρόνια και … που το έκοψα …
Άνοιξα το παράθυρό μου και πήρα μια βαθιά ανάσα .
Η νύχτα μύριζε … λύτρωση .


 

Ετικέτες: , , , , , , ,

41 responses to “Η συνέχεια στο «ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΚΑΙ …ΤΙΜΩΡΙΑ» (η «τιμωρία») -2-

  1. Καναλιώτης

    Ιουνίου 29 , 2009 at 04:05

    1. Η μητέρα μου το έκοψε στα 50 της για συμπαράσταση στο πατέρα μου που έπρεπε να το κόψει.
    2. Σήμερα είναι 70 και εξακολουθεί να μην καπνίζει, ενώ ο πατέρας μου το ξανάρχισε πριν 3 χρόνια 🙂 .
    3. Δεν καπνίζω για 2,5 χρόνια. (Στα 50 κάπνισα ένα τελευταίο. Κυκλοφορούσα με καπνό στη τσάντα για ένα ακόμη χρόνο χωρίς να καπνίζω).
    4. Η γυναίκα μου έχει να καπνίσει ένα μήνα. Το παλεύει.
    5. Είναι ευκαιρία με τα αυστηρά μέτρα (αν τα αφήσουν και δεν αρχίσουν να τα χαλαρώνουν) να το «κόψουν» πολλοί άνθρωποι.
    6. «Η αντίσταση στον πειρασμό , αποτελεί το μόνο γνήσιο , μέτρο του χαρακτήρα» λες. Εδώ κατάλαβα που ταιριάζεις και γιατί σε αγαπάει ο Φάρος 🙂 .
    7. Η κοπέλα που σου έδωσε τσιγάρο σου χάιδεψε το δάκρυ ή συγγραφική αδεία; Είναι μια καταπληκτική κινηματογραφική σκηνή.
    8. Και εγώ δεν θα σε άφηνα να το καπνίσεις αν σου είχα δώσει τσιγάρο και μου έλεγες ότι έχεις να καπνίσει 5 χρόνια. (Το «δέον» που λέγαμε).

    Καλημέρα σε όλους

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2009 at 23:50

      @ Καναλιώτης
      1. Η μητέρα σου … μου μοιάζει .
      2. Ο πατέρας σου ,… δεν μοιάζει στον πατέρα των παιδιών μου .
      3. Δεν καπνίζω , εδώ και … Δεν τα μετράω πια τα χρόνια . Θαρρώ πως δεν θα ξανακαπνίσω … Εκτός κι αν … ο Έρωτας … ξέρεις …
      4. Να της συμπαραστέκεσαι … Είναι σε ζόρικη φάση …. Αφού το έκοψες , το ξέρεις .
      5. Δεν … θα τα αφήσουν (τα αυστηρά μέτρα) . Είμαι σχεδόν σίγουρη .
      6. Είναι το αγαπημένο μου τσιτάτο … Λίγες φορές κατάφερα να το κάνω από λόγο … πραγματικότητα … (Να δώ τώρα … μετά από αυτό που είπα , αν θα … με αγαπάει ακόμα , ο Φάρος)
      7. Γυναίκες (και όχι άντρες) , έχουν χαϊδέψει επάνω μου τα πιο απίθανα πράγματα … Οι γυναίκες γενικά , μπορούν να χαϊδέψουν πάνω σου , τα πιο απίθανα πράγματα … Ένα δάκρυ στην άκρη της μύτης , ένα σκουπιδάκι πάνω στον ώμο , την … βέρα μου (σου) , ένα τσουλούφι απ’ τα μαλλιά που μισείς , γιατί δεν «στρώνει» με τίποτα , τις … ρυτίδες μου (σου) …. [ https://silia.wordpress.com/2007/05/19 Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ] …
      Έλεος , φίλε μου … Μην πάει ο νους σου αλλού … Απλά , αγαπώ το να παρατηρώ τους ανθρώπους σε όλες τους τις εκφάνσεις ….
      Ναι , το συγκεκριμένο χάδι πάνω στο δάκρυ της μύτης , είναι …. συγγραφική άδεία …
      8. Κι εσύ … τέκνον («τέκνον» είπα … όχι «τεκνό» ) Βρούτε ;… Για ένα … παλιο»δέον» ;….

       
  2. sofiascomments

    Ιουνίου 29 , 2009 at 07:48

    ΑΑΑΑ! Είχε δίκιο το κορίτσι! Είδες και συ που δεν το πήρες μετά?
    Πολύ συγκινητική περιγραφή, αλλά δεν πείθομαι να το κόψω ακόμα…1 πακετάκι σε 2,3 μέρες, δεν βαριέσαι! Από κάτι θα πάμε…με το παλούκι δεν κάθεται κανείς, όπως έλεγαν παλιά…
    Τελικά, ο έρωτας ήρθε….και αυτό έχει σημασία..
    Καλή βδομάδα

     
    • silia

      Ιουνίου 29 , 2009 at 20:33

      @ sofiascomments
      Το κορίτσι , μπορεί να είχε δίκιο , όπως λες …αλλά θα επαναλάβω αυτό που λέω παρακάτω στην φίλη mamma : (έγραψα πρώτα σ’ αυτ’ην την απάντηση και μεά σε σένα … γι αυτό μιλώ για επανάληψη)
      «Είναι κάποια «τσιγάρα» … που πρέπει να τα καπνίζεις …»
      ———————————
      Σαφώς και «με το παλούκι δεν κάθεται κανείς» … σωστότατο … Να το έχουν υπόψη τους οι αρμόδιοι του Υπουργείου , τώρα με την απαγόρευση .
      Θα το φωνάζω , μέχρι να πεθάνω :
      Παιδεία , μας χρειάζεται , Εμπιστοσύνη στην Αρχή , Εντιμότητα της Αρχής , ειλικρινής Ενημέρωση και Καλλιέργεια … Η Απαγόρευση , έχω την εντύπωση , πως θα γραφεί στα …παλαιότερα των υποδημάτων μας … Μακάρι , να μην γίνει έτσι .
      —————————————-
      Τελικά , ο Έρωτας , πάντα «έρχεται» … Αρκεί να ξέρεις να κοιτάς προς τις εισόδους που μπαίνει … να μάθεις να τον αναγνωρίζεις … Ακούγεται χαζό , αλλά δεν είναι … Ό, τι βιώνουμε σαν έρωτα , δεν είναι πάντα … έρωτας .
      Καλό βράδυ .

       
  3. mamma

    Ιουνίου 29 , 2009 at 07:53

    Ευτυχώς που δεν ήμουν εγώ στη θέση της κοπέλας, θα το είχες καπνίσει το τσιγάρο!

     
    • silia

      Ιουνίου 29 , 2009 at 17:01

      @ mamma
      Είναι κάποια «τσιγάρα» … που πρέπει να τα καπνίζεις …
      Ας ξαναθυμηθούμε πάλι το http://kkmoiris.yooblog.gr/2009/05/31/142/ (τα δέκα καλύτερα τσιγάρα στον κόσμο) .

       
  4. Τζίνα

    Ιουνίου 29 , 2009 at 09:25

    Το έχω κόψει εδώ και πέντε χρόνια κι όταν κανα δυό φορές ζήτησα απ’την παρέα (δεν το εννοούσα) ένα τσιγάρο, τους είδα ν’αγριεύει το μάτι τους.
    Το παίρνουν προσωπικά;.. σέβονται αυτόν που κατάφερε να απεξαρτηθεί;… τί να πω;… δεν ξέρω 🙂

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2009 at 23:54

      @ Τζίνα
      Ούτε κι εγώ ξέρω …
      Ίσως να είναι σεβασμός …
      Ίσως να είναι αγάπη .
      Πάντως δεν είναι από κακή πρόθεση .

       
  5. Καναλιώτης

    Ιουνίου 29 , 2009 at 12:14

    …Δεν έπινε!
    …δεν κάπνιζε!

    Πέθανε υγιής!!!

     
    • silia

      Ιουνίου 29 , 2009 at 17:00

      @ Καναλιώτης
      Ήθελε όμως … Και να πίνει και να καπνίζει …
      Αν μη τι άλλο , επιθυμούσε να έχει και ένα … άλλοθι για τον χαμό της ζωής , που τόσο αγαπούσε .
      Φιλιά .

       
      • Καναλιώτης

        Ιουνίου 29 , 2009 at 21:23

        Δεν το έγραψα για τον μπαμπά σου και δεν είναι δικό μου.

        «Δεν κάπνιζε, δεν έπινε, πέθανε …υγιέστατος»
        το είπε ο Αλέκος Σακελλάριος

         
  6. faros

    Ιουνίου 29 , 2009 at 12:59

    Λίγο πολύ τα είπε στο πρώτο σχόλιο ο Καναλιώτης … τα σοβαρά εννοώ !
    Εγώ, θα σου πω, τα άλλα !

    1. Μπράβο σου που δεν ζήτησες τσιγάρο από άλλη παρέα …
    2. Μπράβο σου που δεν αγόρασες πακέτο στο αεροδρόμιο …
    3. Όχι μπράβο που έκλαψες …
    4. Δεν είδα (και να με συγχωρείς) καμία … λύτρωση …
    5. Ξέρεις, εγώ νομίζω, ότι δεν χρειάζεται να ξεφεύγουμε από τις τύψεις μας … για ό,τι νομίζουμε ότι κάναμε στραβά και … για ό,τι πράγματι κάναμε στραβά !

    Τώρα μια παρατήρηση :
    Τις δυο ιστορίες που μας διηγήθηκες, αν τις … επεξεργαστείς λίγο … συγγραφικά εννοώ … θα γίνει ένα βιβλίο που σε δυο βδομάδες θα γίνει μπεστ σέλερ – έτσι δεν το λένε ;

    υ.γ. μεταξύ μας … καλά και να … πάθεις … (έπαθες) !!!

    Καλημέρα και σου εύχομαι μια ξεχωριστή καινούργια βδομάδα !

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 00:17

      @ faros
      Κι εγώ πιστεύω , πως δεν πρέπει να ξεφεύγουμε οριστικά και μόνιμα από τις τύψεις μας . Αρκεί να μην γίνεται αυτό τροχοπέδη για την πνευματική μας ανέλιξη … Με άλλα λόγια να μην «κολλάμε» εκεί και σταματάμε τις δημιουργικές μας πορείες . (Ο άνθρωπος , πάντα πρέπει να εξελίσσεται προς το καλύτερο) .
      Σ’ ευχαριστώ για τα «μπράβο» σου , αν και πιστεύω ότι έπρεπε να μου πεις «μπράβο» και για το κλάμα μου …. Γιατί αξίζει να κλαίμε στον χαμό , ή την νοσταλγία των ωραίων Ιδεών …. Και ο Έρωτας , είναι κι αυτός μια ωραία Ιδέα .
      ————————————
      Το βιβλίο μου (μάλλον τα βιβλία μου … 2 είναι) είναι έτοιμο προς έκδοση … Μόνο ο …. χρηματοδότης μου λείπει … Και όσο πάει τα οικονομικά μου στενεύουν , πανάθεμά τα .
      ———————————-
      Το Υ.Γ. σου , δεν το κατάλαβα …
      ————————————-
      Ωραία ευχή για την καινούρια εβδομάδα … Μου χρειάζεται , γιατί αυτή που πέρασε ήταν … merde … дерьмо , πως αλλιώς να στο πω ;…

       
  7. Θεία Λένα

    Ιουνίου 29 , 2009 at 13:01


    Τίποτ’ άλλο.

     
    • silia

      Ιουνίου 29 , 2009 at 17:03

      @ Θεία Λένα
      Σ’ ευχαριστώ «θεία» .
      Τόσο αισθαντικό …
      Τόσο όμορφο …

       
  8. exoaptonkyklo

    Ιουνίου 29 , 2009 at 14:26

    Eιπα πως θα σε επισκεφτω ξανα και το ‘κανα. Ευτυχως! Τι εξομολογηση ηταν αυτη! Τι συναισθημα! Τι γραψιμο! Ποσο το εζησα αυτο το δακρυ! Τι να προσθεσω τωρα? Ποσο σε θαυμαζω για τον αγωνα σου και το νικηφορο αποτελεσμα κι ας κοντεψες να γλιστρησεις? Αλλα και ποιος δε θα παθαινε το ιδιο? Ποσο πολυ ταυτιστηκα με το χειμαρο των συναισθηματων ?
    Οχι δε θα πω τιποτα αλλο. Μονο πως ειμαι πολυ ευτυχης που σε ξαναεπισκεφτηκα.Μονο αυτο.

    Τα σεβη μου.

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 15:23

      @ exoaptonkyklo
      Αν αφαιρέσεις , απομακρύνεις , ή δεν βάλεις καθόλου το συναίσθημα …. από και στην ζωή σου , η ζωή σου θα μοιάζει με την αποστειρωμένη τροφή των αστροναυτών σε χάπια … που μπορεί μεν να σε κρατούν ζωντανό , αλλά … απλά , σε κρατούν ζωντανό … Τίποτε άλλο .
      Να έρχεσαι … Μπορεί να κάνεις τον εαυτό σου ευτυχισμένο , αλλά (με το να έρχεσαι) , κάνεις και κάτι ακόμα … Κάνεις ευτυχισμένη κι εμένα .
      Φιλιά .

       
  9. ελευθερία

    Ιουνίου 29 , 2009 at 16:30

    Ήμουν μαζί σου, στον Νιόνιο, είδα και εγώ τα δάκρυά σου, σε είδα που ζήτησες τσιγάρο, είδα την κοπέλα που σου έδωσε, που μιλήσατε, που στο πήρε πίσω… Σχεδόν με πάτησες όταν βγήκες έξω… Στο ταξί δεν σε ακολούθησα, σε άφησα μόνη σου, ‘ηθελες να είσαι μόνη σου, το σεβάστηκα… Σεβάστηκα τα κοματιασμένα αγάλματα στα μάτια σου, και τα ναυάγια στο βυθό σου…—- (Πάλι δεν έχει καμιά σχέση το τσιγάρο -για μένα- αλλά όλο εκείνο το ξέσπασμα, τα δάκρυα ,οι αναμνήσεις… Ζεις, βιώνεις τα πάντα με ένταση, έτσι όπως της πρέπει της ζωής. Εγώ μαζί σου ,έτοιμη να ξαναταξιδέψω όπως τώρα, όπως πριν…)

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 15:28

      @ ελευθερία
      Πολύ όμορφο σχόλιο Ελευθερία …
      Αν όλοι μας σεβόμασταν τις μνήμες , τα δάκρυα , τους πόνους και τους πόθους των συνανθρώπων μας , θα ζούσαμε σε κόσμο ιδανικό .
      Και κάτι ακόμα .
      Αν δεν ζεις με ένταση , είναι σχεδόν , σαν να μην ζεις …

       
  10. giorgia_is_coming_to_town

    Ιουνίου 29 , 2009 at 17:33

    Απίθανο όπως πάντα 🙂

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 00:19

      @ giorgia_is_coming_to_town
      Χαίρομαι , που σου άρεσε .
      Καλό βράδυ .

       
  11. Μάνος

    Ιουνίου 29 , 2009 at 19:20

    Ιστοριά μου αμαρτία μου δηλαδή…

    Δεν έχω καπνίσει ποτέ στη ζωή μου, αλλά όπως αναφέρεται και σε προηγούμενο σχόλιο, το’ζησα το δάκρυ σου ρε παιδί μου.

    ΥΓ. Νόμιζα ότι πετάχτηκε ξαφνικά ο Νιόνιος και σου πήρε το τσιγάρο 🙂

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 00:40

      @ Μάνος
      Αχ … Ο Νιόνιος , ήταν αυτός , που … μου έβαλε στο στόμα το τσιγάρο …. δηλαδή μου γέννησε την επιθυμία … Όχι και να μου το πάρει …
      Αλήθεια , θά’ θελα να τον ρωτήσω … Αν ήταν στην θέση της κοπελιάς , θα μου το βουτούσε από το στόμα ;…
      Ε Νιόνιο ;…
      (εντάξει … είμαι λίγο … φαντασιόπληκτη)

       
  12. Γλαρένια

    Ιουνίου 29 , 2009 at 23:12

    Μαγική η πένα σου, σε τέτοιο βαθμό που…. σα να μύρισα τον καπνό του ζευγαριού πιο πίσω…

    ΕΠΤΑ χρόνια το έχω κόψει, ούτε αισθάνομαι πως κάτι μου λείπει.΄Ολα στο μυαλό μας είναι

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 00:24

      @ Γλαρένια
      Πόσο όμορφα λόγια … Πόσο χαίρομαι , όταν κάτι που λέω (γράφω) , δημιουργεί στον άλλο , εικόνες , χώρους , στιγμές , ακούσματα … μυρουδιές .
      Αγκαλιές κι από μένα .

       
  13. αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Ιουνίου 29 , 2009 at 23:17

    Όχι , όχι αγαπητή…
    αυτο δεν ήταν τιμωρία.
    Ίσως μια μικρή επίπληξη.
    ΄.
    Πάντως υπάρχουν δυο θεωρίες – και στάσεις ζωής.
    Η μία λέει να μάθουμε να ζούμε με τα πάθη μας.

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 00:35

      @ αλέξανδρος ανδρουλάκης
      Τί θα πρότεινες εσύ για τιμωρία ;…
      —————————————–
      Όσο για την δεύτερη παράγραφο σου … εμένα , μου αρέσει αυτή η στάση ζωής που αναφέρεις (το ότι δηλ. πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τα πάθη μας … Η «άλλη» ποιά είναι ;

       
  14. marianaonice

    Ιουνίου 30 , 2009 at 01:27

    Με καθήλωσες άλλη μια φορά Αννίτσκα!!

    Εκπληκτικό!!
    :)))

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 00:29

      @ marianaonice
      Εγώ , συγγνώμη , αλλά θα πω , κάτι … άσχετο :
      Δίνουμε ένα ραντεβού στην Μυτιλήνη ;… Όχι τώρα μεσοκαλόκαιρο … Το Φθινόπωρο …
      ———————————–
      Αχ αυτό το «Αννιτσκα» ,… Νά’ ξερες πόσο το αγαπώ …

       
  15. faros

    Ιουνίου 30 , 2009 at 12:28

    Καλημέρα σας !

     
  16. marianaonice

    Ιουλίου 1 , 2009 at 00:35

    Από 13 Αυγούστου μέχρι 4 Σεπτεμβρίου θα είμαι εκεί!!
    Μια απόφαση χρειάζεσαι για να γίνει το ραντεβού μας!!
    :)))

    Το Αννίτσκα το ένοιωσα ότι το αγαπάς!!
    :)))

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 16:58

      @ marianaonice
      Θα το προσπαθήσω , αν και το βλέπω πολύ δύσκολο , μεσούντος του Καλοκαιριού .
      Αν θα τα καταφέρω , θα σε ειδοποιήσω με mail .
      🙂

       
  17. faros

    Ιουλίου 1 , 2009 at 07:49

    Μια θερμή Καλημέρα και πολλές ευχές για Καλό (και καθαρό επιτέλους) Μήνα !

    υ.γ. σήμερα έπρεπε να το αναρτησεις … να είναι και μιαν αφορμή για τους επισκέφτες σου να το κόψουν … όσοι ακόμα, δυστυχώς, καπνίζουν …

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 17:13

      @ faros
      Καλά Φάρε … είσαι σοβαρός ;… Πιστεύεις τις «παπαριές» του Αβραμό , ότι και τάχαμου θα «καθαρίσουμε» από το τσιγάρο ;… Έτσι καθαρίζουν οι άνθρωποι από τις βρωμιές και τα λάθη τους ;… (διάβασε σε παρακαλώ την απάντηση μου στο σχόλιο της @ sofiascomments …. Αλλά καλύτερα , ας το επαναλάβω … είναι από τα καλύτερα συνθήματά μου) :
      «Παιδεία , μας χρειάζεται , Εμπιστοσύνη στην Αρχή , Εντιμότητα της Αρχής , ειλικρινής Ενημέρωση και Καλλιέργεια … Η Απαγόρευση , έχω την εντύπωση , πως θα γραφεί στα …παλαιότερα των υποδημάτων μας» .
      Άλλωστε , προτιμώ να είμαι … παθητική καπνίστρια , παρά να γίνω … ρουφιάνα , ή να θαυμάζω και να περιμένω από τους ρουφιάνους …. Γιατί , εκεί στηρίζεται η Απαγόρευση … Στην ρουφιανιά .
      Όσο για το ΥΓ σου , έχω κάτι άλλο , που ναι μεν το έχω ξαναγράψει , αλλά το αγαπώ πολύ και θαρρώ πως κι αυτό ταιριάζει στην σημερινή μέρα … αλλά και στην αυριανή και στην μεθαυριανή … Πάλι για τσιγάρο μιλάει …. αλλά είναι παρμένο από την εποχή , που κάπνιζα .
      https://silia.wordpress.com/2008/01/25/to-xeri-pou-fovomoun-a (ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΦΟΒΟΜΟΥΝ μέρος Α’ ) και
      https://silia.wordpress.com/2008/01/26/ (ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΦΟΒΟΜΟΥΝ μερος Β’ )

       
  18. kopoloso

    Ιουλίου 1 , 2009 at 10:50

    Αυτή η ιστορία, αγαπητή silia, κατέβηκε σαν τη βαθιά ατέλειωτη τζούρα του πρώτου, μετά από χρόνια, τσιγάρου.
    Καλό μήνα.

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 15:15

      @ kopoloso
      Πω πω … τί ωραία , αυτή η βαθιά ατέλειωτη τζούρα … Φθάνει η απόλαυση , μέχρι τα … νύχια των ποδιών σου …
      Με κολάζετε μαιτρ … και θα ξαναρχίσω το τσιγάρο …
      Με την ευκαιρία ρίξε μια ματιά στο
      https://silia.wordpress.com/2008/01/25/to-xeri-pou-fovomoun-a (ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΦΟΒΟΜΟΥΝ μέρος Α’ ) και
      https://silia.wordpress.com/2008/01/26/ (ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΦΟΒΟΜΟΥΝ μερος Β’ )

       
      • kopoloso

        Ιουλίου 2 , 2009 at 12:18

        Περίεργο το πώς, μερικές από τις πιο ωραίες ιστορίες μας, ξετυλίγονται γύρω από την καύτρα ενός τσιγάρου. Δεν είναι;
        🙂

         
  19. Καναλιώτης

    Ιουλίου 1 , 2009 at 12:48

    Απο 31 Ιουλίου απαγορεύεται το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους σύμφωνα με το διάταγμα!!!

    Δες εδώ :
    http://efhbos.wordpress.com/2009/07/01/no_smoking_amalia/

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2009 at 17:22

      @ Καναλιώτης
      Α χα χα χα χα !!!… Καναλιώτη μου , προς στιγμή , νόμισα πως ήδη άρχισε η …. «χαλάρωση των αυστηρών μέτρων» (μια κακιά λέξη , ήθελα να γράψω αντί για το «χαλάρωση των αυστηρών μέτρων» , αλλά τέλος πάντων , μας διαβάζουν και μικρά παιδιά) , με την αναβολή για ένα μήνα , της εφαρμογής των …
      Ωραία … πολύ όμορφη η ανάρτηση , αλλά την είχα ήδη διαβάσει … Ευκαιρία όμως για όλους τους άλλους να την διαβάσουν … Πολύ όμορφη .

       
  20. marianaonice

    Ιουλίου 1 , 2009 at 17:15

    ΟΚ Σίλλια!

    Αν όχι το κανονίζουμε κάποια άλλη εποχή έστω και ένα τετραήμερο!
    Φιλιά!
    :)))

     
  21. faros

    Ιουλίου 2 , 2009 at 12:31

    Το υ.γ. (που δεν κατάλαβες) ένα αστείο ήταν για την άρνηση της κοπέλας να σου δώσει τσιγάρο !

    Κύτα, σήλια μας, πες με αιθεροβάμωνα, ρομαντικό, αφελή, κορόϊδο, ευκολόπιστο και τόσα άλλα, … αλλά … please μην με λες ασόβαρο !
    Πιστεύω ότι είμαι πολύ σοβαρός, πάρα πολύ σοβαρός όταν λέω ότι ναι πιστεύω ότι θα κοπεί το τσιγάρο έτσι …
    Ο ρημαδοέλληνας … δυστυχώς … βούρδουλα θέλει …
    Ποια παιδεία μου λες και άλλα τέτοια …
    Στο κάτω κάτω της γραφής η γενιά μου μεγάλωσε με ΠΟΛΥ παιδεία, κατηχητικά και τα ρέστα και είδες που τη φέραμε την Ελλάδα !
    Να μην πω που …

    Συγνώμη για το ύφος !
    Με το θάρρος !

    Μια πολύ θερμή Καλημέρα !

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: