RSS

Η ΑΧΑΡΙΣΤΗ ΚΑΙ Η … «ΤΣΊΤΑ» ΤΟΥ ΤΑΡΖΑΝ …

29 Αυγ.
Θα σας διηγηθώ , όσο πιο σύντομα μπορώ , μια ιστορία , που αποτελεί κλασσική περίπτωση , αχαριστίας .
Ο πατέρας μου ήταν πολύ ψηλός και πολύ αδύνατος … Ήταν ο πιο αδύνατος άνθρωπος που είχα γνωρίσει ως τότε . Αδύνατος , ψηλός , και φοβερά ευγενικός με τους ανθρώπους  . … Και αλτρουιστής … Ένας πραγματικός ιππότης , με άλλα λόγια .
Αρχές του ‘70 στην Θεσ/νίκη , πάμε σε έναν γάμο στην Παναγία Δεξιά , δίπλα στην Καμάρα . Μια πολύ μεγάλη σκάλα οδηγεί από το φαρδύ πλακόστρωτο πεζοδρόμιο της Καμάρας , μέσα στον Ναό . Στο επάνω – επάνω σκαλί μια πολύ χοντρή κυρία με πλάτη προς εμάς που βρισκόμαστε στο πρώτο κάτω-κάτω σκαλί , χάνει την ισορροπία της και … πέφτει πρός τα πίσω . Ο μπαμπάς μου σαν αίλουρος , τρέχει ανεβαίνοντας δυο-δυο τα σκαλιά , και την προλαβαίνει , πριν σκάσει σαν καρπούζι κάτω … Η χοντρή κυρία , τον παίρνει παραμάζωμα και καταλήγουν και οι δυο μπροστά στην σκάλα , ο μπαμπάς μου από κάτω απ’ την ευτραφή κυρία (με 4 σπασμένα πλευρά , όπως αποδείχτηκε αργότερα) κι εκείνη παντελώς σώα … Σηκώνεται (η ευτραφής κυρία) και …τον λούζει στην κυριολεξία με ένα υβρεολόγιο -παράπονο … γιατί ήταν … «ανίκανος»  λέει , να την συγκρατήσει για να μην πέσουν …. Στην αμήχανη και δειλή αντίδρασή του και παράπονο ότι … τον καταπλάκωσε και πονάει , δέχτηκε και το περίφημο :
– Τί θες να πεις βρε …Τσίτα (Τσίτα = η μαϊμού του Ταρζάν … για όσους θυμούνται) ;;;… Ότι πέφτοντας , σε σημάδεψα κιόλας ;;;
————————————————————-
Χάλασε όλο το κέφι μας , για τον γάμο …

AXARISTH

 

Ετικέτες: , , , ,

60 responses to “Η ΑΧΑΡΙΣΤΗ ΚΑΙ Η … «ΤΣΊΤΑ» ΤΟΥ ΤΑΡΖΑΝ …

  1. faros

    Αύγουστος 30 , 2009 at 00:34

    Την Καλημέρα μου !

    Τι περίμενες δηλαδή …
    Σε Παναγία … δεξιά πήγατε … 😆

    Τι αναπολήσεις έχεις βρε Άννα μας …

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 18:28

      @ faros
      Δηλαδή … δεν το κατάλαβα αυτό … Αν πηγαίναμε σε … Παναγία Αριστερή (δες τί καλά που τα ταίριαξαν οι παππάδες και δεν υπάρχει Παναγία Αριστερή…. Αλήθεια , αριστερός παππάς , υπάρχει ; … ) … τί θα γινόταν ;… Μήπως θα έπεφτε ο μπαμπάς μου πάνω σε μια χοντρή κυρία ;…
      Όσο για την ερώτηση σου , θα ξαναπώ το αγαπημένο μου τσιτάτο :
      «Παρελθόν , δεν είναι ό, τι έζησες , αλλά ό, τι θυμάσαι» .
      Καλό σου μήνα …
      Χε χε … σε πρόλαβα …

       
      • faros

        Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 20:00

        Φυσικά και με πρόλαβες …
        Πήγα μιαν μονοήμερη εκδρομή …
        (τι, μόνο συ θα κάνεις διακοπές ;;; ) 😆

         
  2. kitsosmitsos

    Αύγουστος 30 , 2009 at 11:13

    Έπρεπε να την αφήσει να πέσει και μετά να γελάτε και από πάνω. Τέτοια χρειάζονται σε ορισμένους.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 18:30

      @ kitsosmitsos
      Ο μπαμπάς μου , ήταν αδύνατον να την αφήσει να πέσει … ό, τι κι αν συνέβαινε . Ήταν , χωρίς υπερβολή , ένα είδος … Δον Κιχώτη .
      Και μια και μου το θύμησες , ομολογώ , πως όταν βλέπω κάποιον να παραπατάει και να πέφτει (ιδίως γυναίκα … άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου) , με πιάνουν τα γέλια .

       
  3. anepidoti

    Αύγουστος 30 , 2009 at 17:41

    μη μου πεις πως σε ενέπνευσε η…κατρακύλα μου….χαχαχααα! ευτυχώς μόνη μου έπεσα κι ευτυχώς ούτε τσίτα, ούτε ταρζάν!
    καλό βράδυ!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 18:40

      @ anepidoti
      Όχι , το διάβασα το ποστ της κατρακύλας σου (Θεέ μου βοήθα με να μη χαχανίσω , με τον πόνο της anepidotis … βλέπε απάντηση στο σχόλιο του kitsosmitsos) , μετά . Απλά είδα την εικόνα της ανάρτησης μου και θυμήθηκα το περιστατικό .
      Όπως και να έχει το θέμα , περαστικά και να προσέχεις …
      Κι εγώ έπεσα φαρδιά πλατιά τον Χειμώνα στον δρόμο , και με βοήθησε να σηκωθώ , ένας ευειδής νεαρός … Βλέπεις , έχουν και οι … πτώσεις , τα καλά τους . Το ότι ο νεαρός με κόπο κρατιόταν να μην χαχανίσει , το … αντιπαρέρχομαι .

       
  4. Μάνος

    Αύγουστος 30 , 2009 at 17:51

    Στην υγειά της αχάαριστης που δεν άξιζε τόσο…
    Που λέει και ο λαϊκός βάρδος!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 18:59

      @ Μάνος

      .
      Τελικά , ο στίχος αυτός , έγινε … ατάκα (που λέει και το you-tube)

       
  5. So_Far

    Αύγουστος 30 , 2009 at 19:02

    Γουρούνι με πιστοποιητικό η κυρία !

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 19:03

      @ So_Far
      Τί σου φταίνε τα καημένα τα … γουρουνάκια και τα βρίζεις , παρομοιάζοντάς τα με την ανάγωγη «κυρία» ; … Μήπως γιατί έφεραν την … Γρίππη στον πλανήτη ;
      Αλήθεια , πως βγήκε αυτό το να ονομάζουμε δηλ. τους ανάγωγους … «γουρούνια» ;

       
  6. zinaa kapa

    Αύγουστος 30 , 2009 at 19:25

    και μην χειροτερα!!!!! χαχαχαχα οντος ΑΧΑΡΙΣΤΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 01:14

      @ zinaa kapa
      Α , καλά το λες … Τα χειρότερα θα ήταν να τον ερωτευθεί (γιατί ήταν και πολύ … ερωτεύσιμος άνθρωπος) και να τον … κυνηγάει σε όλες τις εκκλησίες (με σκαλιά) της Θεσσαλονίκης , να …πέφτει επάνω του … Χαλκομανία θα καταντούσε σε λίγο καιρό .

       
  7. lampidona

    Αύγουστος 30 , 2009 at 20:23

    Απιστευτη η κυρια:))
    H ευγενια ειναι ενα χαρισμα ? που σπανιζει !
    Ειμαι περιεργη η μαμα σας πως αντεδρασε?
    Την καλησπερα μου.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 01:05

      @ lampidona
      Η Ευγένεια , είναι μια από τις σπουδαιότερες Αρετές … όπως και η Ευγνωμοσύνη . Και ξέρεις … Ό, τι είναι πολύτιμο , σπανίζει κιόλας .
      Η μητέρα μου , δεν ήταν παρούσα , γιατί πάντα ήταν απασχολημένη με κάτι . Ο μπαμπάς μου ήταν επί των κοινωνικών και πολιτιστικών , πάντα μαζί μου , ενώ η μαμά μου ασχολιόταν πάντα για τον επιούσιο …
      Ωστόσο , όταν της το διηγηθήκαμε , τον φρόντισε με ενδιαφέρον και προσοχή (ήταν νοσοκόμα) και σε κάποια γκρίνια μου του στυλ «κοίτα τί του έκανε η κακούργα … θα πονάει πολύ τώρα» μου απάντησε :
      – Θα πονούσε περισσότερο αν αδιαφορούσε και δεν προσπαθούσε να την βοηθήσει .
      —————————————
      Ξέρεις καλή μου φίλη , υπήρξα πολύ τυχερός άνθρωπος στη ζωή μου και η μεγάλη μου τύχη , ήταν … οι γονείς μου .
      Σε φιλώ .

       
  8. mamma

    Αύγουστος 30 , 2009 at 21:11

    Απίστευτο! Μερικοί άνθρωποι είναι κορυφαίοι στη γαϊδουριά!

    Ποιός σε πείραξε και θυμήθηκες αυτή την ιστορία;

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 01:27

      @ mamma
      Αχ , mamma … Τό’πιασες στον αέρα το … ενδόμυχο … και υποσυνείδητο συναίσθημα μου …
      Πολλοί με πειράζουν τώρα τελευταία , αλλά δεν είναι ο μόνος λόγος που με έκανε να θυμηθώ αυτή την ιστορία . Ο πατέρας μου ήταν , γενικά , ένας … αξέχαστος άνθρωπος .

       
  9. faros

    Αύγουστος 31 , 2009 at 07:05

    Καλημέρα και Καλή Βδομάδα !

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 01:29

      @ faros
      Καλη μερα και σε σένα …. και καλό μήνα . Είπαμε ..
      ——————————-
      Ημερήσια εκδρομή , στο … φαράγγι του Φονιά ;

       
      • faros

        Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 08:19

        … στη Βάθρα του Φονιά !
        υ.γ. και καλό τσιπουράκι στην «γέφυρα του φονιά» μαγαζάκι ωραίο …

         
  10. Dorothea

    Αύγουστος 31 , 2009 at 08:19

    δεν μπειράζει που αυτή ήταν αχάριστη κι αναίσθητη προφανώς. ο πατέρας σου συμπεριφέρθηκε ωραία κι αυτό έχει σημασία.
    καλή σου μέρα Σίλια μου!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 10:08

      @ Dorothea
      Eίναι πολύ σπουδαίο αυτό που λες … Να μην μεμψιμοιρούμε , αλλά να μένουμε κολλημένοι στα καλά που συμβαίνουν γύρω μας … Γιατί συμβαίνουν και καλά … που συνήθως τα αγνοούμε .

       
  11. GB

    Αύγουστος 31 , 2009 at 08:45

    Δες και την εύθυμη πλευρά,
    και «μη βοηθήσεις αν άδολα δεν στο ζητήσουνε»

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 10:11

      @ GB
      Την βλέπω και την εύθυμη πλευρά . Την είχα δει και από τότε … Μετά την πρώτη ψυχρολουσία , χρόνια γελούσαμε με τον μπαμπά , όταν το θυμόμασταν .

       
  12. Global Greek

    Αύγουστος 31 , 2009 at 13:09

    χαχαχαχα, γέλασα με τον πόνο του πατέρα σου και με συγχωρείς:-))) καλώς σε βρήκα και χαιρετισμούς απο το Σουλτανάτο του Ομάν:-))

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 10:28

      @ Global Greek
      Μη ζητάς συγγνώμη . Κι εγώ (και οι περισσότεροι) γελάμε με τους ανθρώπους που πέφτουν και γελάμε βεβαίως και με τους Δον-Κιχώτες αυτού του κόσμου (…όσοι έχουν απομείνει) .
      Χαίρομαι πολύ που κάνω φίλους από τόσο μακρινά μέρη .
      Καλώς ήρθες .

       
  13. Marina

    Αύγουστος 31 , 2009 at 17:57

    Α! Την κάργια, αντί να τον ευχαριστήσει που δεν την άφησε να σκάσει κάτω, αντί να τον πάει στο νοσοκομείο που ως ιππότης, τσακίστηκε αυτός, τον έβρισε και απο πάνω.
    Τι σκατόσκοσμος!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 10:25

      @ Marina
      Ε , λοιπόν , μ’ αυτό το «Τι σκατόσκοσμος!» που είπες , θυμήθηκα την υπ’εροχη Μαλβίνα . Ας την απολαύσουμε :

      Φιλιά .

       
  14. Αρης

    Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 00:19

    Σκέψου και να τον ειχε βαλει σημάδι τι ζημιά θα του έκανε του ανθρώπου.

    Καλο σου μήνα

    Αρης

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 10:32

      @ Αρης
      Σφαίρα … ντουμ-ντουμ …
      Καλό μήνα και σε σένα .

       
  15. amelinia

    Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 06:55

    προφανώς η αναισθησία σε όλο της το μεγαλείο. μα τι ήθελε επιτέλους να γίνει χαλί να τον πατήσει; τς τς τς
    η τρέλα κι η αχαριστία δεν πάει στα βουνά!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 10:35

      @ amelinia
      Μπορεί να γύρευε τον … ήρωά της … Τον Superman της … Ξέρω κι εγώ ;… Μπορεί να ήταν ή να το έβλεπε ως Λόϊς-Λέϊν της Θεσσαλονίκης του ’70 … Μπορεί να μην ήταν απλά αχάριστη , αλλά … φαντασιόπληκτη …

       
  16. Lilith

    Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 09:52

    «No good deed goes unpunished» καλή μου Silia!
    Νομίζω ο πατέρας σου το έμαθε με τον τρόπο που το μαθαίνουμε όλοι. 🙂

    Φιλιά και καλό μήνα!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 11:22

      @ Lilith
      Το έμαθε , αλλά δεν παραδειγματίστηκε … Παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του , ένας ευγενικός ιππότης … ακόμη και στο … βαθύ Alzheimer , ιππότης ήταν …
      https://silia.wordpress.com/2007/06/18 (Η ΒΑΛΙΤΣΑ) .

       
  17. Liakada

    Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 14:50

    Φταίει ο μπαμπας σου! Επρεπε να γίνει μαξιλαράκι να μη χτυπήσει η ευτραφης μπουμπού! Ρε εχουμε τρελλαθει εντελώς?
    Θαθελα νά ‘μουν από καμμιά γωνια να την εβλεπα που εσκασε κάτω!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 20:03

      @ Liakada
      Τί «μαξιλαράκι» …. ; Όλο κοκκαλάκια ήταν ο καημένος .
      Θυμήθηκα τί λέι ο Σοφοκλής στην τραγωδία του «Αίας» για την αγνωμοσύνη :
      «Εκείνος που λησμονεί , ή αγνοεί τον ευεργέτη του , δεν μπορεί να θεωρείται πλέον … άνθρωπος»
      ——————————–
      Μάλλον … έχουμε τρελλαθεί εντελώς .

       
      • Liakada

        Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 20:07

        Σίλια μου θα σου απάνταγα με το γνωστό ανέκδοτο με τον Aρβανίτη και αυτον που τον εσωσε από τον πνιγμό, αλλά είναι ακατάλληλο !
        Αν θες στο λέω ιδιαιτερως!
        Φιλια ;D

         
      • silia

        Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 23:47

        @ Liakada
        Πολύ θα μου άρεσε να το ακούσω (το ανέκδοτο) , γιατί δεν το γνωρίζω . Αλλά γιατί ιδιαιτέρως ;… Μεγάλα παιδάκια είμαστε όλοι , θαρρώ …
        Έστω … ιδιαιτέρως .
        Φιλιά κι από μένα .

         
  18. μούργος

    Σεπτεμβρίου 1 , 2009 at 23:18

    Σιλια αυτο που εκανε ο πατερας σου δεν ηταν ιπποτισμος.
    αποστολη αυτοκτονιας ηταν.
    (μα ποιος τρελλος-μαλλον,μονο ο πατερας σου- τρεχει πισω απο μια φαλαινα που γερνει αβεβαια προς τα πισω. ειναι μαθηματικα βεβαιο πως θα σου ερθει πανω σου).
    η σκηνη παντως παρα την ατυχη εκβαση για τον πατερα σου και την γαδουρια της φαλαινας ειναι για σκασει καποιος στα γελια.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 20:16

      @ μούργος
      Θέλεις να πεις , πως όταν βλέπουμε μια … χοντρή κυρία να γέρνει επικίνδυνα προς τα πίσω , πρέπει να διασκορπιζόμαστε σε κατάσταση πανικού , ολόγυρα για να γλυτώσουμε από την … βόμβα που απειλεί τα κεφάλια μας ;… Θαρρώ πως ο μπαμπάς μου , δεν θα το έκανε ποτέ … Το είχε καλύτερο να γίνει χαλκομανία , παρά να προδώσει τις αρχές του … ιπποτισμού .
      Η σκηνή και βέβαια αν την δεις από την αστεία της πλευρά , είναι ξεκαρδιστική . Φαντάσου την σε ασπρόμαυρη έκδοση και γρήγορη κίνηση …. Θερινό σινεμά , σαγιονάρα , εμπριμέ τσίτι , σπόρια σε χάρτινο χωνάκι , γκαζόζα με μπίλλια για πώμα , γέλια δυνατά … κι όλα μαζί αυτά , κάτω από ένα … τεράστιο χαμογελαστό Ελληνικό καλοκαιριάτικο φεγγάρι …
      Όμορφα …
      ————————-
      Φθινοπώριασε ;… Ούτε που το κατάλαβα .
      Καλό μήνα .

       
  19. faros

    Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 08:20

    Καλημέρααααααααα !

     
  20. Thalia

    Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 10:28

    Πολλά τα κιλά, πού να χωρέσει η ευαισθησία;
    Πάντως, ξέρεις κάτι Αννιτσκα; Η χοντρή κυρία, μπορεί και να μη ζεί πιά. Η αχαριστία είναι όμως αθάνατη….
    Καλό μήνα, καλή μου!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 23:30

      @ Thalia
      Κι όμως ξέρω κάποιους πολύ αδύνατους , πολύ λεπτούς στο σώμα αλλά καθόλου λεπτούς στους τρόπους , ανθρώπους , αναίσθητους και αγνώμονες .
      ————————-
      Λατρεύω να με αποκαλούν «Άννιτσκα» … Έτσι όπως με φώναζε ο μπαμπάς μου με εκείνη την τραγουδιστή φωνή του …
      Σ’ ευχαριστώ .

       
  21. Γιωργος

    Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 20:08

    Κρατω το τελευταιο αφου διαβασα με προσοχη τις θεσεις ολων,η αχαριστια ειναι «αθανατη» και το αντιθετο της τοσο σπανιο πια!!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 2 , 2009 at 23:43

      @ Γιωργος
      Η Αχαριστία , είναι η … ηγεμονίδα , όλων των κακιών , όπως η Ευγνωμοσύνη , είναι η ηγεμονίδα όλων των Αρετών … Και δυστυχώς θα ζει πάντα μαζί μας , ανάμεσα μας … Εμείς θα γερνάμε και θα «φεύγουμε» κι αυτή θα μένει …
      Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον , να κάνουμε λιγότερο σπάνια την Ευγνωμοσύνη .
      ————————————
      Χαίρομαι ιδιαίτερα Γιώργο , που σε συναντώ και εδώ στο μπλογκ .
      Ο χώρος των μπλογκ , είναι ό, τι αγαπώ πιο πολύ από το Διαδίκτυο .
      Μου αρέσει να μιλάω μαζί σου και ακόμα περισσότερο αν αυτό γίνεται μέσα στο μπλογκ .
      Τα λέμε .

       
  22. faros

    Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 08:50

    Καλημέρα και καλή … προεκλογική περίοδο !

    υ.γ. ουφ, πρέπει να διακόψουμε και τις διακοπές μας !!! :mrgreen:

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 09:31

      @ faros
      …………………………………………………………………………………………………………………………………………….
      Όλα αυτά τα αποσιωπητικά , … βρισιές είναι , που απλά τις λέω από μέσα μου , γιατί είναι τόσο άσχημες , που αν τις έλεγα φωναχτά , μπορεί να έφτανα στο έσχατο σημείο , να ντρεπόμουν κι εγώ η ίδια …
      Τόσο … «γαμώτο» , έχω μέσα μου σήμερα .
      ————————————
      Τέλος πάντων … Φιλάκια Φάρε .

       
  23. Γιωργος

    Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 09:11

    Καλημερα,φαρε δεσ το σαν ευκαρια να πανε αυτοι (οι πολιτικοι) για μονιμες «διακοπες»!!Αννα ο μικρος σου τι κανει;ορκιστηκε;

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 09:35

      @ Γιωργος
      Ορκίστηκε , πήρε και την πρώτη του άδεια (που την πέρασε μακριά μας , γιατί δεν πρόφταινε να ανέβει) και ξαναγύρισε μέσα , για να περιμένει την πρώτη του μετάθεση .
      Μια χαρά μου φαίνεται .

       
  24. faros

    Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 17:48

    Έχω ένα πολύ ωραίο … ηρεμιστικό, να στο στείλω ;;;

    Το στέλνω … κι αν θες … πάρτο … ! 😀 😀 😀

    Ψήφος στο ΚΚΕ !

    υ.γ. δες ΄μένα !

    Αν κατάλαβα καλά, εύχομαι καλή θητεία στον υιό !

     
  25. faros

    Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 17:49

    Αγαπητέ φίλε Γιώργο, αυτό παλεύω χρόνια τώρα !
    Να στείλω πολλούς πολλούς σε μόνιμες … διακοπές … (σπίτι τους) … 😆

    Τους χαιρετισμούς μου !

     
  26. magissa kirki

    Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 18:21

    Χαχαχα εγώ θα το ονόμαζα «Αχορταστία». Η ευτραφής (άκου «χοντρή», δεν ντρέπεστε ρατσιστές ουουου! :p) κυρία στην πραγματικότητα εκνευρίστηκε που ο μπαμπάς σου δεν κρατούσε burger με διπλή κόκα-κόλα…ξέρεις πόσες μέρες έμεινε νηστική για να της μπαίνει το XXXXXL; Με το «δίκιο» της! 😀

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 4 , 2009 at 17:21

      @ magissa kirki
      Και μετά λες εμένα … ρατσίστρια … Αυτά τα 5 Χ δίπλα στο L τί είναι ; … Αυτό κι αν είναι ρατσισμός απέναντι στους … τέλος πάντων … παχύσαρκους , παχουλούς , παχουλοκομψούς , εύσωμους , ευτραφείς , υπέρβαρους , αφράτους , στρουμπουλούς , κρεατωμένους , τετράπαχους ….
      ΔΕΝ ΕΙΠΑ «χοντρούς» …. ΕΙΠΑ ;;;
      ———————————-
      Καλώς ήρθες , σου είπα ;

       
  27. Αρης

    Σεπτεμβρίου 3 , 2009 at 20:44

    Σφαίρα … ντουμ-ντουμ ! ! !

    Να υποθέσω οτι ασχολεισαι με το κυνήγι για να ξέρεις την σφαίρα ντουμ-ντουμ ;;;

    Οχι πως ασχολουμαι εγω, μα την ειχα ακουσει οταν ημουνα παιδι απο τον πατερα μου που κυνηγούσε και μουχει μεινει.

    Αρης

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 4 , 2009 at 17:44

      @ Αρης
      Όχι , καμία σχέση δεν έχω (ούτε είχα ποτέ) με το κυνήγι .
      Τίς σφαίρες ντουμ-ντουμ , τις άκουσα για πρώτη φορά εδώ :

      και μετά ρώτησα και έμαθα τί ακριβώς είναι …
      Άρη μου ,επέτρεψε μου να πω κάτι που αν και δεν έχει σχέση με το θέμα του ποστ μου , εντούτοις μια που έγινε λόγος , θέλω να το πω :
      Λατρεύω τον Νικόλα Άσιμο … Την φωνή του , την έμπνευση του , την εικόνα του (αυτή την αποστεωμένη βιβλική φιγούρα … αυτά τα μάτια που σε κοιτάζουν με ένα «γιατί» ) , την φιλοσοφία του (ναι , ναι … την φιλοσοφία του) , την μουσική του , τους στίχους του , ακόμη και την … αυτοχειρία του …
      Σε παρακαλώ Άρη , άκουσέ τον προσεκτικά … Άκου τί λέει και πως το λέει … Άκου κι αυτό :

      … και πες μου αν μετά από αυτό , μπορείς να μην δακρύσεις , ή αν μπορείς , μετά από αυτό , να ανοίξεις τηλεόραση και να ακούσεις … ειδήσεις .
      Καλό βραδάκι .

       
      • Αρης

        Σεπτεμβρίου 4 , 2009 at 21:58

        Σιλια σ ευχαριστω για τα ομορφα ακούσματα του Ασιμου που μου παρέθεσες….
        Η φιλοσοφία του και η γλώσσα του ειναι τόσο διαχρονικές και εντονες που δυσκολα μπορει καποιος να μην τα θαυμασει.
        Εδω θα δεις σε μια παλαιότερη ανάρτησή μου ενα μικρό απόσπασμα απο το «Αναζητώντας Κροκανθρώπους» , το εργο που εγραψε το 1981 και το μοιρασε σε φίλους απο χερι σε χερι σε ελαχιστα αντίτυπα.

        Αρης

         
  28. faros

    Σεπτεμβρίου 4 , 2009 at 08:16

    Καλημερούδια !

     
    • Γιωργος

      Σεπτεμβρίου 4 , 2009 at 10:49

      στην ιστοσελιδα του Φαρου μια αληθινη παλια αλλα επικαιρη ιστορια.

       
  29. Το τέρας της "αμάθειας"

    Σεπτεμβρίου 4 , 2009 at 20:20

    ΑΧ(ΑΑΑ…)ΡΡΡΙΣΤΗ

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 4 , 2009 at 21:14

      @ Το τέρας της «αμάθειας»
      Α χα χα χα χα χα χα χα χα !!!!….
      Απίστευτο !!!!…
      Νά’ σαι καλά .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: