RSS

Η ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ … ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΜΑΣ …

16 Σεπτ.
ek8esi
.
Ξεκίνημα της Τρίτης Δημοτικού καληώρα τέτοιες μέρες …
Η Τρίτη Δημοτικού στα χρόνια τα δικά μου, είχε μια … επισημότητα και μια ιδιαίτερη σοβαρότητα . Εκείνα τα …παλιά χρόνια …. Ήταν η τάξη , η χρονιά , όπου θα γράφαμε την πρώτη μας Έκθεση . Έτσι λοιπόν ήρθε και για μένα εκείνη η ώρα …
Η πρώτη μου Έκθεση , είχε για τίτλο «Η Σημαία μας» . Το θέμα , όχι γνωστό από την προηγούμενη , άρα δεν υπήρχε περίπτωση προετοιμασίας .
Γράφω ό, τι ήταν να γράψω και καταλήγω με τον … δοξαστικό επίλογο : “Η Σημαία μας , είναι τόσο μα τόσο σπουδαία , που οι φαντάροι μας , την βάζουν πάντα , … μπροστά”
Δεν με πείραξε τόσο η σφαλιάρα που έφαγα από την Κυρία (γιατί εκείνα τα χρόνια οι δασκάλες βαρούσαν ακόμα) , αλλά η μάνα μου , που έσκασε στα γέλια , όταν της το παραπονέθηκα , πως και γιατί … «η Κυρία , με βάρεσε πάλι…»
Η ιστορία, όμως με την Σημαία … έχει και τραγικότερη (κωμικοτραγικότερη) συνέχεια …. Η μάνα μου δεν φτάνει που ξεράθηκε στα γέλια με το που το άκουσε , άρχισε να το διαδίδει και στις φιλενάδες της και όπου το ανέφερε , έπεφτε το γέλιο της αρκούδας …. μέχρι που αναγκάστηκα να ρωτήσω τον πατέρα μου , (όχι που τον είχα για πιο σοβαρό , αλλά με παραξένεψε το γεγονός , ότι η μαμά μου χασκογελούσε μόνο με τις φιλενάδες της ) να μου πει , μήπως και ήξερε την αιτία της γενικής θυμηδίας που προκαλούσαν τα περί της Σημαίας γραφόμενά μου …. Φαντάζομαι ότι κατέβαλε γιγάντια προσπάθεια για να μη χαχανίσει και μου εδήλωσε πολύ αυστηρά , ότι θα μου απαντήσει , όταν …. τελειώσω το Γυμνάσιο ….
Στα 18 μου (6τάξιο το Γυμνάσιο) τοποθετούσε την κατάλληλη ηλικία για …. σεξουαλική διαπαιδαγώγηση .
.
φανταροι
.
Και … όχι … δεν έπαθα κανένα παιδοψυχολογικό πρόβλημα , ούτε από την άρνηση του πατέρα μου να με διαπαιδαγωγήσει , ούτε από τον περίγελω της μάνας μου και την φαιδρότητα που αντιμετώπισε την παιδική μου αφέλεια , ούτε από την … σφαλιάρα της «Κυρίας» … Μια χαρά μεγάλωσα και και μια χαρά άνθρωπος έγινα (κατά γενική ομολογία) … Εντάξει … το μαθητικό ξύλο που γενικά έφαγα , μου άφησε κάποια … μικροκουσούρια , όπως το να καταλήξω … να μην μιλάω Ρωσικά , που ήταν η μητρική μου γλώσσα , αλλά αυτό , είναι μια άλλη ιστορία , που θα σας την διηγηθώ , μια άλλη φορά .
========================================
Αυτή την ιστορία την θυμήθηκα και την έγραψα , για δυό λόγους :
Πρώτον , γιατί ο Σεπτέμβρης , είναι ο μήνας που επειδή ανοίγουν τα σχολεία , μου έρχονται θύμησες από τα μαθητικά μου χρόνια και …
Δεύτερον , γιατί σήμερα , έκλεισε ήδη ένας μήνας , που το … «μωρό μου» … (ο μικρός μου ο γιός , βρε… ) , είναι … φανταράκι .
 

Ετικέτες: , , , ,

39 responses to “Η ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ … ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΜΑΣ …

  1. faros

    Σεπτεμβρίου 16 , 2009 at 22:57

    Να μεταφέρεις στον υιό σου τις ευχές μας για καλή θητεία και αν θέλεις ρώτα τον για τη σημαία …
    Γιατί ούτε γω κατάλαβα και το ξύλο που έφαγες από την δασκάλα και την θυμηδία της μητέρας σου πολύ δε περισσότερο την συμπεριφορά του πατέρα σου.
    Πολύ σωστά το έγραψες για την τρίτη δημοτικού !
    Θα μπορούσες να το γράψεις και τώρα !

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 09:34

      @ faros
      Και βέβαια , πολύ καλά το έγραψα για 8 χρονών παιδάκι … Οι «παλιοί» όμως , ήταν πονηροί και με … παρεξήγησαν .
      Όσο για την σφαλιάρα από την … «Κυρία» , τί ακριβώς δεν κατάλαβες ;… Πρέπει να το ξέρεις πολύ καλά , πως εκείνη την εποχή μάζευαν σφαλιάρες τα παιδιά των φτωχών , των «ανώνυμων» , των … ξένων … Κι εγώ , ήμουν «απ’ όλα» .
      Όσο για την Σημαία , ΔΕΝ τον ρωτώ τον μικρό , πού την βάζει , γιατί είναι κομμάτι σέρτικος , και θα αρπάξω καμιά απάντηση … ζόρικη , που θα μου χαλάσει την μέρα .
      Καλημέρα Φάρε .

       
  2. μαριάννα

    Σεπτεμβρίου 16 , 2009 at 23:52

    Καλή θητεία να έχει το παλικάρι σου! Γρήγορα να το έχεις όπου εκείνο θέλει!
    Αλλά κι εγώ δεν κατάλαβα γιατί σε χτύπησε η δασκάλα και τί ήταν αυτό που πήρε «αλλιώς». Αντί για τη λέξη «μπροστά» είχες γράψει κάτι άλλο;

    Καλησπέρες!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 09:45

      @ μαριάννα
      Γρήγορα θα βρίσκεται εκεί που θέλει ο μικρός φαντάρος , γιατί εκτός που είμαστε … άγρια παραμεθόριος , … μειώθηκε και η θητεία … Μια ανάσα (σχεδόν) έγινε .
      Και η δασκάλα , δεν θα με χτυπούσε παίρνοντας
      «αλλιώς» τα γραφόμενα μου , αν ο μπαμπάς μου ήταν αντί για ράφτης …. πχ, καπνέμπορος και προπαντός , αν δεν ήταν «Ο Ρώσος» … Μη ξεχνάς , πως η ιστορία , διαδραματίζεται σε μια μικρή επαρχιώτικη πόλη του Βορρά , μεσούσης της 10ετίας του ’50 (τότε , που οι «εχθροί» της Πατρίδας , κατέβαιναν όλοι από τον …. ερυθρό Βορρά …. Έτσι λοιπόν , το «μπροστά» που έγραψα , ήταν , εντελώς kinky , και τα kinky τότε , επέσυραν την τιμωρία της σφαλιάρας … Έτσι για να εκτονώνεται και το … σεξουαλικό κομπλεξάρισμα της κάθε «Κυρίας» .
      Φιλιά Μαριάννα .

       
  3. Magissa Kirki

    Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 00:06

    Δεν κατάλαβα τίποτα περί σημαίας, αλλά εύχομαι ο γιος σου να περάσει όσο το δυνατον πιο ανώδυνη θητεία και να έχει μόνο καλά να θυμάται! 🙂

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 21:24

      @ Magissa Kirki
      Γιατί Μάγισσα μου δεν κατάλαβες τίποτα ;… Είναι απλό : Οι μεγάλοι πάντα είχαν (και έχουν)την πονηριά τους και μια απέραντη … σοβαροφάνεια και υποκρισία που κάποτε κατέρρεε από την αφέλεια και την αθωότητα των παιδιών.
      ευχαριστώ για τις ευχές , για το μικρό μου φανταράκι .

       
  4. Νικος

    Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 08:31

    Ευχομαι ο γιόκας σου να βαζει πάντα μπροστά τη σημαία! 😉

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 21:43

      @ Νικος
      Για την … Σημαία μιλάμε πάντα , ε ;…
      Όχι τίποτε άλλο δηλαδή , μην αρπάξουμε καμιά σφαλιάρα , από οποιονδήποτε είναι έτοιμος να μας … παρεξηγήσει …
      Φιλιά , Νικόλα .

       
  5. Γιωργος

    Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 09:02

    Προφανως πεσατε θυμα παρεξηγησης απο την δασκαλα,υποθετω οτι εννοουσατε μπροστα κυριολεκτικα και ισως η δασκαλα να το πηρε ως σεξουαλικο υποννοουμενο,για τον γιο σας τα εχουμε πει και απο αλλου(μεχρι σημειου παρεξηγησης)ευχομαι καλη συνεχεια………..περνα γρηγορα ο χρονος!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 21:58

      @ Γιωργος
      Και βέβαια έπεσα θύμα παρεξήγησης …
      και να σκεφτείς ότι , μέχρι να φάω την επίπληξη , την σφαλιάρα και την θυμηδία των δικών μου , πίστευα πως ο επίλογος που είχα διαλέξει για να «κλείσω» το περί Σημαίας , …πόνημα μου , ήταν το …. καλυτερότερό μου . Μέχρι που … θαύμαζα τον εαυτό μου για το ότι το είχε σκεφτεί και το είχε διατυπώσει … Κούνια που με κούναγε …. Πού να ξέρω τότε , πως δούλευε το πονηρό μυαλό των μεγάλων …
      Σ’ ευχαριστώ για μια ακόμη φορά για τις ευχές σου για το φανταράκι μου . Σήμερα , τον είδα για πρώτη φορά , μετά την κατάταξη του , πριν ένα μήνα . Ήρθε μόλις σήμερα για να υπηρετήσει στην …. παραμεθόριο , δηλαδή …. δίπλα στο σπίτι του .
      Και κάτι άλλο :
      Οι παρεξηγήσεις , είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο , που υπήρχε , υπάρχει και θα υπάρχει εσαεί … Ιδίως , οι … διαδικτυακές , όπου ο ηλεκτρονικός , απρόσωπος εν πολλοίς Λόγος , κάνει τις παρεξηγήσεις ευκολότερες … Και εδώ , θα ήθελα να σου πω κάτι που μα την Πίστη μου , είναι απόλυτα ειλικρινές :
      Μπορεί η διαδικτυακή μας φιλία και επαφή , να μην μετράει πολύ καιρό , αλλά για μένα είναι από τις πολύ ενδιαφέρουσες και αγαπητές … Ένστικτο , φίλε Γιώργο … Ένστικτο , που πολύ λίγες φορές με «πρόδωσε» στην μέχρι τώρα ζωή μου , που ειρήσθω εν παρόδω , είναι και … μεγάλη (… η ζωή μου , βρε … αμέσως να με … παρεξηγήσετε… )

       
  6. Νερένια

    Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 10:00

    Ρε παιδιά, που δεν καταλάβατε, δείτε τη φωτογραφία της παρέλασης… Πού στηρίζεται το κοντάρι της σημαίας;

    Κάτι τέτοια κάναν οι δάσκαλοι εκείνα τα χρόνια και το πιο πιθανό συναίσθημα που τρέφαν γι’ αυτούς τα παιδιά ήταν ο φόβος που εκείνοι κακώς ερμήνευαν ως σεβασμό.

    Καλή θητεία στον υιό!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 19 , 2009 at 21:00

      @ Νερένια
      Νερένια μου , θαρρώ πως έκανες λάθος … συλλογισμό . Προς το πονηρό βέβαια , αλλά ο συλλογισμός σου δεν συμπίπτει με εκείνον της «Κυρίας» και της παρέας της μαμάς μου … Ωστόσο , κρίνεσαι επιεικώς , γιατί τουλάχιστον … «έπιασες παλμό» …
      ————————–
      Όσο για τον σεβασμό , θέλω να πω κάτι , που το επανέλαβα και παλιότερα , αλλού :
      – Το ρήμα «σέβομαι» δεν έχει Προστακτική στο β’ πρόσωπο . Δηλ. δεν μπορούμε να πούμε σε κάποιον «σεβάσου με» … Τον σεβασμό , οφείλουμε να τον εμπνέουμε .
      Η αλήθεια είναι πως τον καιρό εκείνον , φοβόμασταν τους δασκάλους …. Όμως οι … άξιοι σεβασμού δάσκαλοι … (γιατί υπήρχαν … πάντα υπήρχαν οι άξιοι σεβασμού δάσκαλοι) , έπαιρναν πάντα το … τίμημα τους από τους μικρούς , αλλά και τους μεγαλύτερους μαθητές .

       
  7. faros

    Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 13:05

    Ρε Νερένια, κυτάω την φωτό και την ξανακυτάω …
    Που το βάζουν δηλαδή το κοντάρι ;;;
    Εσύ που το βλέπεις να το βάζουν ;;;
    Υπάρχει μια σχετική ζώνη με θέση, στο ύψος του αφαλού !
    Εσείς τι νομίζετε έχουν οι φαντάροι στον … αφαλό ;;;
    Μπααααααααααα

    υ.γ. τα ίδια ισχύουν και για σένα Σήλια μας …

    Καλημέρα πέέέέρα ως πέρα !

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 19 , 2009 at 22:08

      @ faros
      Θαρρώ πως η κατάσταση … έχει ξεφύγει …
      Φάρε μου , σταμάτα να βάζεις τόσα ερωτηματικά σε ερωτήσεις του είδους : «Που το βάζουν το κοντάρι» ή «Εσύ που το βλέπεις να το βάζουν» , … γιατί η κατάσταση της αγρίας πονηρίας των … ενηλίκων , έχει ξεφύγει και είναι πια … ανεξέλγκτη .
      ———————————–
      Άσχετο : Όταν λέμε «στο ύψος του αφαλού» , εννοούμε … «σταυρόνημα … just … αφαλός ;… Ή λίγο πάνω , λίγο κάτω ;…. Για γίνε λίγο πιο σαφής .
      Και …. Ιδέα δεν έχω , τί έχουν οι φαντάροι στον αφαλό … Να ρωτήσω τον μικρό μου τον φαντάρο ; ή θα με κράξει ;
      Φιλιά .

       
  8. anomia

    Σεπτεμβρίου 17 , 2009 at 13:08

    Κοίταξε Σίλια, τη σφαλιάρα την άρπαξες για λόγο που φαίνεται σοβαρός (η σημαία). Εγώ, ας πούμε, την άρπαξα όταν έγραψα ότι κάθε κοτέτσι χρειάζεται ένα κόκκορα για να γίνονται τα αυγά.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 00:01

      @ anomia
      Καλή μου φίλη : … Ο δικός μου λόγος , μπορεί να φαίνεται σοβαρός , αλλά μπροστά στον δικό σου που … ΕΙΝΑΙ σοβαρός , ο δικός μου ωχριά ….
      Δεν είναι σοβαρός λόγος για σφαλιάρα , όταν η δασκάλα σου αντιλαμβάνεται πως τζάμπα δίδασκε έναν ολόκληρο χρόνο , Βιολογία ;…. (ως γνωστόν , τα αυγά , γίνονται και … χωρίς κόκκορα …. ΜΕ κόκκορα , γίνονται τα …. ΝΟΣΤΙΜΑ αυγά) .

       
  9. faros

    Σεπτεμβρίου 18 , 2009 at 08:17

    Καλημέρα σας !

     
  10. Γιωργος

    Σεπτεμβρίου 18 , 2009 at 10:16

    Δεν εχω λογους να μην σας πιστεψω αν και εχω προδοθει πλειστες φορες ,για το ενστικτο μιλαμε παντα,και τις περισσοτερες με οδυνηρα αποτελεσματα.Τελος παντων ,ειναι και δικη μου μεγαλη χαρα να «συζητουμε»,κανεις δεν εχασε ποτε απο τον διαλογο η και τον αντιλογο ακομη,να ειστε καλα και ευχαριστω για τον χρονο σας…….τα λεμε!!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 00:17

      @ Γιωργος
      😳
      Το να συζητώ με τους ανθρώπους , είναι ό, τι αγαπώ .
      Και … θα σου πω και κάτι , που ίσως ακουστεί και σαν … άσχετο :
      Ο άνθρωπος , που εκτιμάει και σέβεται τον χρόνο των άλλων … («…και ευχαριστω για τον χρονο σας» ) , είναι … καλός άνθρωπος .
      Δεν το λέω εγώ … Το είπε πριν αρκετά χρόνια , ο Δρ Σκοτ Πεκ ένας σπουδαίος γιατρός ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας , που αξίζει να τον διαβάσει κανείς .
      Τα λέμε …

       
  11. amelinia

    Σεπτεμβρίου 18 , 2009 at 12:55

    είναι απογοητευτικό κι εκνευριστικό πως αντιδρούν τα ενήλικα μυαλά σε μια αθώα παιδική κουβέντα. μιλώ για την «Κυρία» όχι για τους γονείς σου που απλά σου έξαψαν την περιέργεια.
    πάντως δεν είμαι υπερ του ξύλου καθόλου, ίσως γιατί έφαγα πολύ στη ζωή μου και ειλικρινά δεν μπορώ να δω να με έχει ωφελήσει ΠΟΥΘΕΝΑ! αντίθετα μου άφησε αναμνήσεις κι εμπειρίες που δε θα με πείραζε να ξεχνούσα μια για πάντα.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 00:56

      @ amelinia
      Σαφώς και το ξύλο , δεν ωφελεί πουθενά . Δεν είναι όμως σίγουρο , πως θα σε βλάψει μακροχρόνια . Μπορεί να σε βλάψει , να σε κάνει πχ. έναν άνθρωπο σκληρό που θα χτυπήσει κι αυτός κάποτε , αλλά δεν είναι σίγουρο … ούτε συμβαίνει πάντα …
      Κάποιες φορές , πάλι , άνθρωποι που έφαγαν ξύλο , ενθυμούμενοι τον πόνο και την συντριβή που ένοιωσαν και αναλογιζόμενοι τον πόνο που μπορεί να προκαλέσουν , ίσως και να γίνονται καλύτεροι άνθρωποι , συγκρατώντας τον θυμό τους και βάζοντας το μυαλό τους στην διαδικασία του επανεξετάζειν συαισθήματα , όπως η οργή και η φιλαυτία .
      Δεν θέλω με τίποτα να πω , πως το ξύλο , μπορεί να κάνει καλό στους ανθρώπους … Αλλά μια σκέψη είναι κι αυτή .

       
  12. Z.

    Σεπτεμβρίου 18 , 2009 at 15:54

    Όχι παίζουμε…Τι σόι δάσκαλοι θάμασταν αν δεν είχαμε και πέντε καντάρια σοβαροφάνειας, να μπορούμε να μοιράζουμε σφαλιάρες στον «πάσα εις».
    Είδες όμως πως βοήθησε να γίνεις καλός άνθρωπος!
    Τα φιλιά μου στ΄Αστέρι σου.
    Καλό Σεπτέμβρη.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 23:16

      @ Z.
      Κάτι τέτοια μας … φάγανε :
      Η σοβαροφάνεια , αντί της σοβαρότητας .
      Η σεμνοτυφία , αντί της σεμνότητας .
      Η ηθικολογία , αντί της ηθικής .
      ———————————-
      Η σφαλιάρες που μάζεψα σαν παιδί , μπορεί να μην μου έκαναν καλό , αλλά δεν μπορώ να πω πως … με κατάστρεψαν και σαν προσωπικότητα …
      Ευχαριστώ κι εγώ και το «Αστέρι» μου , για τα φιλιά (σαφώς καλύτερα από σφαλιάρες) και ανταποδίδουμε .

       
  13. sofiascomments

    Σεπτεμβρίου 18 , 2009 at 18:45

    Αγαπητή Σίλια,
    δεν κατάλαβα το γιατί της σφαλιάρας, ούτε γιατί γελούσαν και οι άλλοι. Αν και διάβασα τα σχόλια και πάλι δεν…..
    Εγώ πάλι έχω φάει πολύ ξύλο και δικαίως και αδίκως.
    Καληνύχτα

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 23:19

      @ sofiascomments
      Το πήραν όλοι (οι μεγάλοι) , από την πονηρή του την σκοπιά . Ε, καλά … η δασκάλα , ασκούσε και … εξουσία …
      —————————–
      Τελικά , όλοι σαν παιδιά , μάλλον , το φάγαμε το ξύλο μας …
      Καλό σου βράδυ .

       
  14. ελευθερία

    Σεπτεμβρίου 19 , 2009 at 18:49

    Πόσο σε απογοήτευσαν μικρό τριτάκι, με όλες αυτές τις παρεξηγήσεις!!! Πόσα αθώα είναι τα παιδιά, και τι πονηροί που γίνονται οι μεγάλοι! Καλή θητεία στο γιόκα σου.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 23:22

      @ ελευθερία
      Και με απογοήτευσαν , και με «έσπρωξαν» στην … πονηρία .
      Δε βαριέσαι … Όταν είσαι τόσο νέος … έχεις και μεγάλες αντοχές .
      Ευχαριστώ για τις ευχές για το μικρό μου φανταράκι . Ήδη ήρθε κοντά μας … Παραμεθόριος …

       
  15. faros

    Σεπτεμβρίου 19 , 2009 at 23:09

    Δεν υπάρχει τίποτα λίγο πιο πάνω ή λίγο πιο κάτω από το … just … 😀

    Σε … σας ;;;;;;;

    ΄σπέρααααααα !

    υ.γ. αρκετά πιο πάνω και αρκετά πιο κάτω … κάτι … γίνεται !!!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 21 , 2009 at 23:16

      @ faros
      To «λίγο πιο πάνω» , «λίγο πιο κάτω» , «αρκετά πιο πάνω» και «αρκετά πιο κάτω» , είναι έννοιες … σχετικές , και άκρως … υποκειμενικές . \
      ——————————–
      Καλό βράδυ .

       
  16. faros

    Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 08:09

    Μια θερμή αγωνιστική καλημέρα !

     
  17. ritsmas

    Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 17:07

    Να πω καλή δυναμη εγώ στο φανταράκι… Το άλλο είναι πράγματι ανέκδοτο και ωραίο ανέκδοτο. Και φυσικά μια χαρά έγινες κατά γενική και ειδική ομολογία και το αποδεικνύεις συχνά. Καλημερες από Αθήνα. Δεν μπαινω συχνά γιατί εχω ζόρια γενικώς..

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 21 , 2009 at 23:18

      @ ritsmas
      Μπορεί να μην μπαίνεις συχνά , αλλά όταν μπαίνεις , ακόμη και με την σκέψη σου , αφήνεις την … αύρα σου … Κι αυτό είναι υπέροχο , πίστεψέ με .
      Ευχαριστώ για τις ευχές για το φανταράκι , και αντεύχομαι , να … περάσουν γρήγορα και ανώδυνα τα ζόρια .

       
  18. Marina

    Σεπτεμβρίου 20 , 2009 at 20:52

    Δεν κατάλαβα γιατί να βγαζει η κάθε δασκάλα κακία, κοροϊδία, χψ δυσάρεστα συναισθήματα πρός ένα κοριτσάκι μεταναστών που ήταν και μελετηρό, θα μου πείς έτσι ήταν τότε.. χάλια.
    Ούτε κατάλαβα το αστείο, αντίθετα δίκιο σου δίνω γιατί βέβαια οι φαντάροι μπροστά τους κρατάνε τη σημαία, δεν την φοράνε στη πλάτη. Τώρα που στηρίζεται το κοντάρι της σημαίας θα έλεγα ότι είναι περασμένο στη ζώνη τους.
    Γιατί γελάγανε οι δικοί σου..είμαι φαίνεται μπούφος και δεν τόπιασα.

    Ο στρατός δεν είναι το καλύτερο για το οποιοδήποτε φανταράκι, να εύχεσαι μόνο να περάσει γρήγορα ο καιρός

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 21 , 2009 at 23:32

      @ Marina
      Δεν κατάλαβες το «γιατί να βγαζει η κάθε δασκάλα κακία κλπ…κλπ» γιατί είσαι πολύ νέα ακόμη … Οι εποχές εκείνες ήταν ζόρικες .
      Όσο για το αστείο , για να το καταλάβεις , πρέπει να εστιάσεις όχι στο «που κρατάνε την σημαία» αλλά στο … «που την βάζουν» . Και ξέρεις ;…. όταν έγραφα «οι φαντάροι μας , την βάζουν πάντα μπροστά» , δεν προσδιόριζα «την Σημαία» … Έτσι αόριστα , το άφηνα να … εννοείται … Οπότε το βρήκαν αστείο , κάποιοι μεγάλοι … Και … πρόστυχο , κάποιοι άλλοι .
      … Και έλεος … Όταν δεν καταλαβαίνουμε ένα κακόγουστο κατά βάση αστείο , δεν σημαίνει ότι είμαστε και … μπούφοι .
      Αναρωτιέμαι (παίρνοντας λαβή , απ’ αυτό το τελευταίο) … Υπάρχει κάτι , με το οποίο να γελάνε ΟΛΟΙ οι άνθρωποι ; … Παλιοί , νέοι , άντρες , γυναίκες , γέροι , παιδιά , μορφωμένοι , αμόρφωτοι , καλλιεργημένοι ή μη , …ανέμελοι ή παιδεμένοι ;…
      Θαρρώ , πως όχι …
      ——————————
      Τελικά , έχω την εντύπωση , ότι μέχρι τώρα , ο μικρός , αρκετά καλά τον πήρε τον Στρατό .

       
  19. Καναλιώτης

    Σεπτεμβρίου 21 , 2009 at 01:58

    Ώστε στην Τρίτη Δημοτικού έγραψες το πρώτο σου ποστ;
    Αν υπήρχαν blogs τότε, πρώτο θα ήταν για ένα μήνα!!!!

    Εδώ μερικές φωτογραφίες δείχνουν την σωστή θέση της σημαίας. Πάντα …μπροστά, φαντάροι και μη φαντάροι.

    Καλό κουράγιο στον «μικρό».

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 21 , 2009 at 23:38

      @ Καναλιώτης
      Όχι , τί νόμισες ;… Ποιός θαρρείς πως εφεύρε τα … blogs ;… Επειδή δεν καμαρώνω για δαύτο ;…
      Άπαιχτες οι φωτο … Αν και η δεύτερη , δεν «βγαίνει» .
      —————————-
      Ευχαριστώ για την ευχή , περί κουράγιου .
      Και στα … δικά σας .

       
      • Καναλιώτης

        Σεπτεμβρίου 22 , 2009 at 02:40

        Απο εδώ βλέπω και τη δεύτερη. Σαν τις άλλες και αυτή. Δεν έχει σημασία αν την βλέπεις. Δες δύο φορές μια απο τις άλλες, το ίδιο είναι. 🙂

        ~~~~~~~~~~

        …στα δικά μας…
        έχουμε σειρά 🙂

         
  20. Ρίκη

    Σεπτεμβρίου 21 , 2009 at 21:06

    οι παιδικές μαθητικές αναμνήσεις

    είναι πιστεύω απο τους πιο μεγάλους

    θησαυρους που κουβαλούμε….

    Εύχομαι

    Καλός πολίτης για το καμάρι σου

     
  21. faros

    Σεπτεμβρίου 22 , 2009 at 09:11

    Καλημέρα … αγωνιστικά … δυνατά !

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: