RSS

ΥΠΟΖΩΗ …

21 Οκτ.
la8e1
.
Αν για κάτι μετάνοιωσα στη ζωή μου , είναι κάποιες στιγμές , κάποια λεπτά , ώρες … μέρες … που άφησα να κυλήσουν , έτσι … στον βρόντο  …
ακίνητη ,
αγέλαστη ,
αμίλητη ,
αδάκρυτη ,
ανέραστη ,
με κλεισμένα τα “αυτιά” και τα “μάτια” της ψυχής ,
με  χαμηλωμένες τις κεραίες ,
με κατεβασμένους τους «διακόπτες» …
Χωρίς ενδιαφέροντα , χωρίς απόψεις , χωρίς γνώμη , χωρίς ιδεολογία , χωρίς φρόνημα …
Με αδιαφορία  , με άγνοια , με ψυχρότητα , με απόσταση , με εγωιστική μακαριότητα , με απαξίωση προσοχής …
Με … φόβο …
Με σκέψεις όπως «Τί με μέλει εμένα ;» , «ούτε κρύο ούτε ζέστη» , «Δεν δίνω δυάρα» , «Δεν ιδρώνει το αυτί μου» , «Άσε τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα» , «Σκασίλα μου» ,»Σκοτίστηκα» …
Με τάσεις να «Κάθομαι στα αυγά μου» , «Ας μη φυτρώνω εκεί που δεν με σπέρνουν» , «Όσο λιγότερο φαίνεσαι και ακούγεσαι , τόσο καλύτερα περνάς» , «Η περιέργεια σκοτώνει την γάτα» , «Εμού θανόντος , γαία πυρί μιχθήτω» …
Υποζωή … Απλά να υπάρχεις … Μόνο να αναπνέεις… σαν να έχεις πεθάνει , αλλά να μην το έχεις καταλάβει …
Υποζωή … σαν να γλιστράς , μέσα σε μια πηχτή , γλοιώδη , σιχαμένη λιπαρή … γαλήνη … Την γαλήνη και την ασφάλεια του “τίποτα” ….
Κι όλα αυτά , γιατί η Ζωή , είναι πολύ μικρή και σύντομη για να την ξοδιάζεις λέγοντας … «Αύριο … αύριο θα ζήσω…»
Αν για κάτι μετάνοιωσα στη ζωή μου , είναι για τα κομμάτια ζωής , που άφησα να «δουλεύουν» στο … ρελαντί .
 

34 responses to “ΥΠΟΖΩΗ …

  1. faros

    Οκτώβριος 21 , 2009 at 17:25

    Μα … για ποιον (ποιαν) μιλάς ;;;;;;;;

    Υπάρχουν (σήμερα) τέτοια άτομα ;;;

    Μόνο κάτι παράξενοι «τύποι» στις τιβί !!!

    Καλησπέρα !

     
    • silia

      Οκτώβριος 22 , 2009 at 19:06

      @ faros
      Μα … για μένα μιλάω φίλε μου … Για μένα την ίδια … Τον εαυτό μου … πως το λένε …
      Άλλωστε σε πρώτο Ενικό μιλάω … Γιατί ρωτάς ;

       
      • faros

        Οκτώβριος 22 , 2009 at 22:03

        Τι γιατί ρωτάω, δεν φαίνεται το «γιατί» από τις παρακάτω φράσεις ;;;

        ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΕΣΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΑΤΟΜΟ !

        ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ !

         
      • silia

        Οκτώβριος 24 , 2009 at 20:59

        @ faros
        Κι όμως φίλε μου … Κι όμως …
        Ξέρεις Φάρε , δεν υπάρχουν τέλειοι άνθρωποι … Υπάρχουν καλοί , κακοί , και λιγότερο καλοί ή κακοί …
        Πάντως , για να μην «ρίχνω» και τον εαυτό μου , είμαι καλύτερη από κάποιους , που με τίποτα δεν παραδέχονται ότι αμάρτησαν , ή ότι έσφαλαν .
        Η παραδοχή του λαθους , μπορεί να μην σε … αποποινικοποιεί , αλλά τουλάχιστον σε κάνει καλύτερο άνθρωπο και σε κάνει να τα βρίσκεις καλύτερα με τον … εαυτό σου .

         
  2. Magissa Kirki

    Οκτώβριος 21 , 2009 at 17:26

    Αυτό πες το ξανά, πες το ξανά, πες το μου ακόμα μια φορά.
    Περισσότερο μετανιώνω για το ρελαντί παρά για τα τσίτα γκάζια όταν έκανα λάθη.
    Ρίσκο, τόλμη και θάρρος.
    Αν δεν το σκάσεις από τη φωλιά ποτέ δεν θα μάθεις αν είσαι καλός στο πέταγμα!
    Φιλιά!!!

     
    • silia

      Οκτώβριος 22 , 2009 at 19:10

      @ Magissa Kirki
      Έτσι μπράβο … Τσίτα γκάζια , κόντρα πάνω στην κόντρα , στην διαπασών τα γούφερ και παίρνουμε τις «στροφές» με … τις μπάντες …
      Αξίζει …
      Πίστεψε με .

       
  3. An-Lu

    Οκτώβριος 21 , 2009 at 20:11

    Καμιά φορά χρειάζεται και το ρελαντί…για να πάρουμε δυνάμεις 😉

     
    • silia

      Οκτώβριος 22 , 2009 at 19:40

      @ An-Lu
      Δίκιο έχεις …
      Κι εσύ έχεις δίκιο , αλλά κι εγώ έχω . Κι αυτό γιατί η έννοια του «Λάθε βιώσας» (υποζωή) , έχει άλλοτε , άλλη σημασία . Άλλοτε είναι κολακεία ή έπαινος , και άλλοτε ρετσινιά ή κατηγόρια . Κι αυτό γιατί η επικρατούσα ερμηνεία του “λάθε βιώσας” περιγράφει τον περίπου λαθρόβιο άνθρωπο που κρύβει τις σκέψεις του και τις ενέργειές του, τον άνθρωπο που κινείται στο περιθώριο της δράσης και των γεγονότων, που ζει στο απυρόβλητο και του αρέσει το ετερόφωτο πεδίο μιας έως και παρασιτικής ζωής …. ‘Ομως υπάρχει και η άλλη ερμηνεία της υπέροχης αυτής Επικούρειας φράσης . Σε ελεύθερη διατύπωση το “λάθε βιώσας”, το “Ζήσε κρυφά” σημαίνει: Ζήσε απαρατήρητος, ζήσε ανεπιτήρητος, χωρίς κανέναν δυνάστη ή αφεντικό πάνω απ’ το κεφάλι σου, καθώς και χωρίς κανέναν δούλο ή υπηρέτη από κάτω σου. Ζήσε με μπούσουλα την προσωπική σου ολοκλήρωση. Δώσε ακριβή λογαριασμό και φανερώσου με συνέπεια, πριν από όλα, στον εαυτό σου . Κι ακόμα, τήρησε τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού χώρου. Φυλάξου από τις επιθέσεις φιλίας, και βεβαίως μην τις μετέρχεσαι και συ, αναγνωρίζοντας ότι όσο ευχάριστες (ή άλλο τι) μπορεί να είναι σε όσους τις ασκούν άλλο τόσο δυσάρεστες μπορεί να είναι σε όσους τις υφίστανται.
      ———————————-
      Πόσο πολλά μπορούμε να πούμε … Θα μπορούσαμε να μιλάμε , με τις μέρες .
      ———————————-
      Ευχαριστώ για τις φωτογραφίες .

       
  4. mamma

    Οκτώβριος 21 , 2009 at 20:47

    Χωρίς ανάπαυλα θα το κάψεις το μηχάνημα… όλα χρειάζονται 🙂

     
    • silia

      Οκτώβριος 22 , 2009 at 19:56

      @ mamma
      Κι εσύ , γλυκειά mamma , έχεις δίκιο …
      Γιατί δεν πρέπει ουτε το περίφημο «Μέτρον άριστον» , να ξεχνάμε .
      Έχεις δίκιο στο «θα το κάψεις το μηχάνημα» …
      Και … δεύτερο «μηχάνημα» … δεν έχει .
      .
      .
      Φιλιά .

       
  5. faros

    Οκτώβριος 22 , 2009 at 08:05

    Δεν πήρα απάντηση …
    Κάτι … υποψιάζομαι !

    Καλημέραααααααααααα !

     
    • silia

      Οκτώβριος 22 , 2009 at 20:00

      @ faros
      Τί υποψιάζεσαι δηλαδή , επειδή δεν πήρες απάντηση ;;;
      Μήπως ότι … έκλεισα το μπλογκ και έφυγα για να πάω να … αρραβωνιαστώ ;… Σωστά το υποψιάστηκες .
      Φιλάκιαααααααα !

       
      • faros

        Οκτώβριος 22 , 2009 at 22:04

        😆 😆 😆 😆 😆

         
  6. Lilith

    Οκτώβριος 22 , 2009 at 17:33

    Παρόλο που, αυτή τη στιγμή, στην άκρη της γλώσσας μου το ‘χω να πω κάτι κυνικό για τη ζωή και τις στιγμές της, έχω την εντύπωση ότι σε καμιά 25αριά χρόνια, θα γράφω κι’ εγώ ένα παρόμοιο κείμενο. Γιατί έχω πολλές στιγμές που «μυρίζουν» υποζωή. Προς το παρόν δεν με πειράζει όμως, γιατί έχω βάλει τον κυνισμό και την απαισιοδοξία μου ασπίδα.
    Βέβαια, κάποια στιγμή υποχωρούν και τα τείχη και οι ασπίδες και βρίσκεσαι face to face με την αλήθεια.
    Και θα ‘ναι πολύ άσχημη! Είμαι σίγουρη. 🙂

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:34

      @ Lilith
      Επέτρεψέ μου μία συμβουλή :
      Μην μιλάς με κυνισμό και απαξίωση για την Ζωή … Όσο κι αν πονάνε οι «σφαλιάρες» της …
      Να την αγαπάς … Όπως και η μάνα , αγαπάει σιωπηλά τον νεαρό της έφηβο , που βλαστημάει και κάνει φασαρίες και ζημιές , όλη μέρα .
      Να την αγαπάς …
      Αυτή είναι … Δεν έχει άλλη …

       
  7. faros

    Οκτώβριος 23 , 2009 at 07:35

    Καλή, Καλημέρα !

     
  8. Γιωργος

    Οκτώβριος 23 , 2009 at 08:54

    Σάς ζηλεύω που το καταφέρατε εστω και για κάποιες στιγμές,μακάρι να μπορούσα να το εφαρμόσω,να γίνω αδιάφορος,να απομακρυνθώ,να κλειστώ για λίγο στο καβούκι μου,να τους «γράψω» όλους κι όλα μπας και αλλάξει κάτι…….χλωμό το βλέπω,δεν μου πάει, δεν τόχω, μακάρι αλλά…….

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:31

      @ Γιωργος
      Να και το αντίθετο …
      Αυτό που θεωρώ εγώ σφάλμα , εσείς φίλε μου , το θεωρείται προτέρημα …
      Κι αυτό , γιατί το «νοιάζομαι» ενδιαφέρομαι» , συμμετέχω» , «αγωνίζομαι» , «επεμβαίνω» , «πολεμώ» , … είναι ζόρικα και … πονούν φίλε μου …
      Γι αυτό .
      Και … άκουσε με … Μην το παλεύεις … Όταν το «νοιάξιμο» , είναι γνήσιο , δεν αλλάζει , με τίποτα …
      Με τίποτα , λέμε .

       
  9. αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Οκτώβριος 24 , 2009 at 09:36

    Όσοι ζουν πραγματικά μια … υποζωή, δεν έχουν συνείδηση τέτοιων στιγμών που περιγράφεις.
    Ποιοί όμως μπορεί να έχουν συνείδηση τέτοιων στιγμών;…

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:24

      @ αλέξανδρος ανδρουλάκης
      Αυτοί που μόνο κατά καιρούς (και όχι κατ’ εξακολούθησιν) , ζουν τέτοιο είδος ζωής (υποζωής)
      Το «λάθε βιώσας» , με την κακή του έννοια , μπορεί να είναι τρόπος ζωής , αλλά μπορεί να είναι και … περιστασιακό .

       
  10. stixakias

    Οκτώβριος 24 , 2009 at 17:22

    Αχ και να ήταν -ήμασταν;- όλοι αυτοί υπό-εξαφάνιση…

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:21

      @ stixakias
      Θα … άδειαζε ο κόσμος …
      Δυστυχώς , όλοι κατά καιρούς περιπίπτουμε στο συγκεκριμμένο αμάρτημα .

       
  11. ελευθερια

    Οκτώβριος 24 , 2009 at 22:29

    Γυριζω πισω αναπολω και θυμωνω και γω για το ρελαντι,αλλα δυστυχως αυτο το καταλαβαινουμε λιγο αργα.Βλεπεις η πειρα και η γνωση ερχεται μετα απο εμπειριες και λαθη πολλα.Φιλια

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:18

      @ ελευθερια
      Ναι .. λίγο αργά … έχεις δίκιο . Και έρχεται η πείρα και η γνώση , σαν … αντίτιμο στον καταρράκτη , τις αρθρίτιδες , τις ανεπάρκειες εφ’ όλης της ύλης , των γηρατειών …
      Ας είναι …

       
  12. info press

    Οκτώβριος 25 , 2009 at 16:17

    Τώρα μόλις σε ανακαλύψαμε από τον φίλο Paradise Lost και θα σε διαβάζουμε.

    Τα λες πολύ όμορφα, καλό blogging.

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:36

      @ info press
      Σας επισκέφθηκα , βρήκα το μπλογκ σας ενδιαφέρον , και υπόσχομαι να σας διαβάζω κι εγώ .
      Ευχαριστώ .

       
  13. Κ.Κ.Μοίρης

    Οκτώβριος 25 , 2009 at 18:14

    μια χαρά τα λέτε

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:40

      @ Κ.Κ.Μοίρης
      Σας ευχαριστώ φίλε μου .
      Εκείνο που μου αρέσει , είναι ότι κάποιοι με … διαβάζουν .
      Εκείνο όμως που μου αρέσει , πάρα πολύ , … είναι ότι με διαβάζουν κάποιοι , σαν κι εσάς .

       
  14. faros

    Οκτώβριος 26 , 2009 at 13:02

    Γεια χαρά !

     
  15. faros

    Οκτώβριος 27 , 2009 at 13:51

    Χαίρε(σ)ται !

     
    • silia

      Οκτώβριος 27 , 2009 at 21:41

      @ faros
      Γειά σου Φάρε μου .

       
  16. Θεία Λένα

    Οκτώβριος 31 , 2009 at 16:10

    Καλησπέρα. Επίτρεψέ μου να διαφωνήσω. Το ρελαντί είναι απαράιτητο..για να φρενάρεις. Να ξαποσταίνεις κάτω απο τη βαλανιδιά πρίν ξανα-κινήσεις την ανηφόρα της ζωής.
    Να λές «δεν μου καίγεται καρφί» πρίν πάρεις θέση για το επομενο θέμα που πάντα προκύπτει.
    Ετσι, εκεί που λές ότι ήταν «υποζωή» θα έλεγα ότι πέρναγες περιόδους «προ-θέρμανσης»

     
    • silia

      Οκτώβριος 31 , 2009 at 16:59

      @ Θεία Λένα
      Έχεις δίκιο Θεία Λένα … Απόλυτο δίκιο .
      Γι αυτό κι εγώ , αναθεωρώ και δηλώνω πως … «Αν για κάτι μετάνοιωσα στη ζωή μου , είναι κάποιες στιγμές , κάποια λεπτά , ώρες … μέρες … που άφησα να κυλήσουν , εν μέσω Υποζωής , χωρίς να το εκλάβω και να το εκμεταλλευτώ σαν να ήταν περίοδοι προ-θέρμανσης και συλλογής δυνάμεων , για το επόμενο θέμα Ζωής , που θα προκύψει»
      Φιλιά και ευχές να είσαι πάντα καλά .

       
  17. museum

    Νοέμβριος 2 , 2009 at 15:11

    Ένα κάλεσμα ζωής μου ακούγεται το κείμενό σου, από τα πιο αισιόδοξά σου post. Σε μένα ερμηνεύεται ακόμα να μη στενοχωριέμαι για τίποτα κακό – ώστε να χρειάζομαι την αποστασιοποίηση και τον κυνισμό για να τα αντιμετωπίσω. Υπό αυτή την έννοια θέλω να ‘υπο-ζω’ για πράγματα άσχημα, ανούσια, ανώφελα, ενοχλητικά και να γίνομαι ακόμα και αναίσθητος για αυτά. Δεν το έχω καταφέρει μα χρειάζεται να το προσπαθήσω κι άλλο. Για να μου μείνει ελεύθερο το πεδίο να κυνηγάω και να βιώνω τα όμορφα πράγματα.

    Φιλιά και καλημέρα!

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: