RSS

ΤΟ … ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ

24 Δεκ.
.
Θέλω να σας προειδοποιήσω , ότι το περιεχόμενο αυτής της ανάρτησης , είναι λίγο … σκληρό …
Όμως και τί δεν είναι πια σκληρό στις μέρες μας ;… Οι καρδιές , τα οικονομικά μέτρα , οι τιμωρίες , οι συμπεριφορές αυτών που θέλουν να φύγουν , οι αποφάσεις των Μεγάλων , οι τακτικές που πρέπει να ακολουθήσουμε για να μας έρθει η … ανάκαμψη ,…. η ζωή γενικά …
Ακόμα και τα … Χριστούγεννα , σκληρά είναι για κάποιους … Για κάποιους σαν … το αγοράκι με τα σπίρτα …
…………………………………………………………
Εδώ που τα λέμε , δεν ήταν και πολύ … μικρό αγοράκι … 15άρης , ίσως και λίγο παραπάνω , αλλά κακοζωισμένος και μικροσκοπικός , δεν τον έκανες πάνω από 11 … Ούτε και πουλούσε ακριβώς … και μόνο σπίρτα . Πουλούσε και χαρτομάντηλα , αναπτήρες , μπουκαλάκια με νερό , μικροαντικείμενα … Καθάριζε και τα παρμπρίζ των αυτοκινήτων ,  που σταματούσαν στο φανάρι . Ήταν το καμάρι του «θείου» Συριάνωβ , γιατί έφερνε το καλύτερο μεροκάματο πάντα … Είχε τον τρόπο του … Θέλεις το χαμόγελο του , θέλεις εκείνο το υφάκι (ας το πούμε) … αξιοπρέπειας , θέλεις εκείνο το … εξαρθρωμένο και από τον ώμο και από τον αγκώνα , τελείως στραβό , δεξί του χέρι (του το είχαν … εξαρθρώσει πολύ παλιά … ούτε σχεδόν που το θυμόταν πια)… ίσως και όλα αυτά μαζί , να έκαναν το μικρό αγόρι να μην του αρνείται σχεδόν κανένας την … ταρίφα , που ανήρχετο σε … 50 cents … Μέχρι και πάνω από 50 ευρώ , παρέδινε ο μικρός στο «αφεντικό» κάθε βράδυ … Δεν έκρυβε τίποτα , γι αυτό κι ο Συριάνωφ τον αγαπούσε … Τού ‘δινε φαγητό κάθε βράδυ , δεν τον χτυπούσε (καμιά σφαλιάρα μόνο , κι εκείνο πού και που) και δεν τον «πείραζε» ποτέ … άλλωστε το «αφεντικό» , προτιμούσε πάντα τα κορίτσια της «συμμορίας» του … Τού’ δινε και κανένα τσιγάρο τα βράδια πριν τον ύπνο , κι αν και όταν αραιά και που , του … «καθόταν» και η Λιμπίνκα (η «γυναίκα» του αδερφού του) , έ , τότε ήταν μές τη χαρά και του έδινε του μικρού και λίγη «φούντα» να καπνίσει … «Το μαυράκι , μάγκα μου θα σε κάνει άντρα σιγά – σιγά … κι αν συνεχίσεις να είσαι καλός και τίμιος με τον «θείο» σου , θα σε μάθω κάποτε να … γαμάς και γυναίκες … Όταν μεγαλώσεις όμως … τώρα είσαι μικρός ακόμα … είσαι μόνο για … δουλειά» ….. Κι ακόμη , όταν τις Κυριακές που δεν «δούλευαν» στα φανάρια , αλλά την στήναν όλο το βράδυ , έξω από τα «σκυλάδικα»  για το … «χοντρό» μεροκάματο (μέχρι και 30 ευρώ) , κοίταζε ο «θείος» να τον πασάρει σε καλοντυμένους χοντρούληδες μεσόκοπους κυριλέδες , και όχι σε τίποτα βρωμιάρηδες αληταράδες με άγρια γούστα , που χτυπούσαν κιόλας και βρίζαν και όλοι οι μικροί …τους φοβόντουσαν … Γιατί ο «θείος» Συριάνωβ , τον αγαπούσε τον μικρό … και τον φρόντιζε …

.
Παραμονή Χριστούγεννα, αργά το μεσημέρι και ο κόσμος είχε αρχίσει να αραιώνει από το κέντρο . Το κρύο έτσουζε  Το αγοράκι , έπιασε τον εαυτό του να …γυρεύει Εκείνη … Ήθελε να την δει …
Εκείνη , περνούσε καθημερινά γύρω στο μεσημέρι από το «φανάρι» του . Μεγαλούτσικη … γύρω στα 50 , βλέμμα λαμπερό , διεισδυτικό , χαμόγελο ζεστό , ακαταμάχητο … Φαινόταν απ’ τους ανθρώπους με οικονομική άνεση … Το αυτοκίνητο , πάντα γεμάτο από πεταμένα περιοδικά και βιβλία (ο μικρός πάντα έρριχνε κλεφτές ματιές στο εσωτερικό των σταματημένων αυτοκινήτων) … Είχε μάθει να την περιμένει . Αν τον ρωτούσες , δεν ήξερε … δεν θα μπορούσε να σου πει το «γιατί» … Όχι … δεν του θύμιζε την μάνα του , γιατί δεν είχε καμιά ανάμνηση από την μάνα του . Ούτε τίποτε ερωτικό του ξυπνούσε , γιατί δεν είχε καμία … γνώση του τί μπορεί να είναι ο έρωτας (αυτά που τού’ φτιαχναν οι «κυριλέδες» τα Σαββατόβραδα , σίγουρα δεν ήταν … έρωτας … Αλλιώς τα ονομάτιζε ο «θείος» ) … Απλά , είχε μάθει να την περιμένει … Ήθελε να την βλέπει …
Στην αρχή όταν πρωτοπλησίασε το αμάξι της , του είχε κάνει ένα αρνητικό νεύμα , αλλά αμέσως μετά , ο μικρός είχε νοιώσει το βλέμμα της να «καρφώνεται» πάνω σ’ εκείνο το …. σπαρακτικό δις-εξαρθρωμένο δεξί του χέρι … και άνοιξε το παράθυρο . Πέταξε στο διπλανό κάθισμα το πακέτο με τα χαρτομάντηλα και τούδωσε ένα ευρώ . Βλέποντας την κίνηση του αγοριού για να βρει ρέστα μέσα από την τσέπη του , τού’ κανε νόημα να το κρατήσει και γκάζωσε μπροστά , γιατί στο μεταξύ , είχε ανάψει και το πράσινο . Την επόμενη φορά , αφού του άφησε ένα δίευρω , αρνήθηκε να πάρει τον αναπτήρα που της πρότεινε και στην διαμαρτυρία του ότι θα τον μάλλωνε ο «θείος Συριάνωβ» , το ρώτησε «ποιός ;» και όταν το αγόρι τούδειξε με μια μικρή κίνηση του κεφαλιού το αφεντικό με το μπουκάλι το ούζο στο χέρι , στο απέναντι φαστφουντάδικο ,  σαν νάχασε το όμορφο χαμόγελό της και του απάντησε «πρόβλημά σου» … και ξαναγκάζωσε . Κάπως έτσι συνέχισαν , σχεδόν κάθε μεσημέρι , με το ποσό να αυξάνεται σταδιακά (έφτασε το δεκάευρω) και την άρνηση να παραλάβει το φτηνό του εμπόρευμα … συνεχή . Το αγόρι φοβούμενο μήπως και ο «θείος» πιστέψει πως μπορεί να τα έβαζε στην τσέπη του , τα μαρτύρησε όλα αυτά στον Συριάνωβ και του παρέδιδε όλα τα λεφτά … Εκείνος , χαϊδεύοντας το βλογιοκομμένο του μούτρο , και σφίγγοντας την μύτη του παιδιού ανάμεσα στα δάχτυλά του , μουρμούρισε συλλογισμένος :
– Πρόσεχε παλιοπουστράκο … Αν σου γυρέψει τίποτα … χαμουρέματα και έρωτες … να την στείλεις σε μένα … Έχει ο «θείος» μου και άντρες , να της πεις … Και πρόσεχε … αν σου πει τίποτα για Αστυνομίες και Εισαγγελέα , να της πεις πως … δεν της παν οι χαρακιές στα μούτρα , και νά’ ρθεις αμέσως να μου το πεις …
…. και αφήνοντας την μύτη του αγοριού από την μέγγενη των δαχτύλων του , το άφησε να κλάψει με την ησυχία του …
.
Παραμονή Χριστούγεννα … Το κρύο έτσουζε …
Την περίμενε …
Όλοι κάτι περιμένουμε τέτοιες ώρες … Το φανταράκι μας , που παίρνει την άδεια των γιορτών , τον φοιτητή μας που σπουδάζει μακριά , εκείνον που αγαπάμε και πήρε το τελευταίο τραίνο για την πατρίδα , κάποιον προδότη που πιστεύουμε πως θα το μετανοιώσει μέρες που είναι και θα ξαναγυρίσει κοντά μας , την … Τύχη μας που μπορεί να γυρίσει , την βοήθεια που όλο τον χρόνο περιμέναμε άδικα , μιά αύξηση , μια δικαίωση , ένα χάδι … ένα βλέμμα … ένα δώρο … τον ίδιο τον Χριστό , ίσως …
Ε , ο μικρός μας ήρωας … το παιδί των φαναριών , περίμενε Εκείνη … Περίμενε να την δει , να του χαμογελάσει , να της χαμογελάσει κι αυτός και … να της πει , ή να της δώσει να καταλάβει πως σήμερα … Χριστούγεννα σχεδόν , θα της πρόσφερε κάτι και θα κρατούσε για πάρτη του ό, τι θα τούδινε … γιατί πίστευε πως μόνο αυτό (το να κρατήσει για πάρτη του ό, τι θα τού’ δινε) θα την έκανε ευτυχισμένη …
Κι Εκείνη αργούσε … και το κρύο , έτσουζε …
…………………………………
Όταν είδε το αυτοκίνητο της να πλησιάζει , είχε πια σχεδόν σκοτεινιάσει κι αυτός σχεδόν είχε παγώσει . Αγνόησε δύο αυτοκίνητα ήδη σταματημένα στο φανάρι «του» και έτρεξε προς το μέρος της . Της χαμογέλασε πλατιά την ώρα που κατέβαζε το τζάμι του παραθύρου της και της πρότεινε ένα κουτί σπίρτα . Εκείνη ήταν … σκυθρωπή … σαν λυπημένη … Πήρε το κουτί με τα σπίρτα και με κινήσεις ιεροτελεστίας , το έβαλε στην μέσα τσέπη του πανωφοριού της … κοντά στο μέρος της καρδιάς … Ύστερα , έβγαλε απ’ εκεί ένα χαρτάκι και του τό ‘ βαλε στην τσέπη του μπουφάν του λέγοντας :
– Είναι το τηλέφωνο και η διεύθυνση κάποιου , που θα σε βοηθήσει να γυρίσεις στην πατρίδα σου … Είναι φίλος μου μην φοβάσαι … Μην πεις του Βούλγαρου , τίποτα … Μόνο πήγαινε να βρεις αυτόν τον φίλο … Θα σε περιμένει … Πάρε κι αυτό , για τις πρώτες ώρες …μέρες … και δείξε το του … πες του «μου τό’ δωσε η κυρία των φαναριών» … γράφει επάνω το όνομα μου …
… και του έβαλε στην παγωμένη χούφτα , ένα … μωβ 500άρικο …
…………………………………..
Τα μάτια του παιδιού διαστάλθηκαν επικίνδυνα … αφύσικα πολύ , κοιτάζοντας το μωβ χαρτονόμισμα …
Πράσινο … Κάποιος κόρναρε εκνευρισμένα από πίσω της , κι Εκείνη … γκάζωσε …
………………………………….
Ξημέρωμα Χριστούγεννα ανήμερα , βρήκαν παγωμένο και πεταμένο στο πάρκινγκ του διπλανού super-market , το κουφαράκι του αγοριού με … «ανοιγμένο» το λαρύγγι … Στις τσέπες του βρήκαν μερικά κέρματα μόνο …
– Τί παράξενο χαμόγελο … -είπε ο ιατροδικάστής που το εξέτασε- … Αν δεν ήταν αυτή η άγρια σφαγή , θα μπορούσα να πω , πως πέθανε στον ύπνο του την ώρα που έβλεπε ένα όμορφο όνειρο …
——————————————
Ο Βούλγαρος και η  ομάδα των μικρών … «εργατών» του , δεν ξαναφάνηκε στην περιοχή …
Το φανάρι εκείνο και τα γύρω φανάρια της περιοχής , τα … κατέλαβαν σχεδόν αμέσως , μια ομάδα … μικρών Πακιστανών …
===============================
«… πλήθος Αγγέλων ψάλλουσι
το Δόξα εν Υψίστοις …»
.

.
Χαρούμενα Χριστούγεννα , φίλοι μου …

 
63 Σχόλια

Posted by στο Δεκέμβριος 24 , 2009 in Χρόνια Πολλά, διηγήσεις

 

Ετικέτες: , , , ,

63 responses to “ΤΟ … ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ

  1. glaykidarling

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 07:18

    …για όλα τα παιδιά…που δεν υπήρξαν ποτέ παιδιά…
    τι να πω τώρα;
    το κείμενο σου τα λέει όλα….
    χριστούγεννα με φουλ συναίσθημα σας ευχομαι!τίποτα αλλο….

     
    • silia

      Δεκέμβριος 26 , 2009 at 13:43

      @ glaykidarling
      Δυστυχώς , το κείμενο μου , δεν τα λέει όλα … Δεν μπορεί να τα πει όλα … Υπάρχει τόση δυστυχία σ’ αυτά τα παιδιά , αλλά ακόμη και στα παιδιά , που «υπήρξαν» παιδιά και δυστυχήσαν … (ορφάνεια , πόλεμος , αρρώστια κλπ)
      ———————————–
      Υπέροχη ευχή , αυτή για το φουλ συναίσθημα … για όλους μας .
      Μακάρι .

       
  2. Niko_lios

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 10:28

    Πραγματικα συγκινητικό.Οτι πρεπει για χριστουγεννα.Καλες γιορτες Αννα.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 26 , 2009 at 13:44

      @ Niko_lios
      Η Συγκίνηση , είναι ένα υγιές συναίσθημα και χαίρομαι , αν σε έκανα να το νοιώσεις .
      Καλές γιορτές και σε σένα Νικόλα .

       
  3. Γιωργος

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 10:59

    κυρα-δασκάλα αυτή τη φορά δεν με αιφνιδιάσατε,δεν περίμενα κάτι διαφορετικό απο σάς μέρες που είναι,ισα-ισα ένα μικρό δάκρυ κατάφερε να ξεφύγει….έτσι είναι η πουτ…η ζωή γεμάτη δυστυχία γύρω μας να μάς υπενθυμίζει πως δεν είναι όλα αγγελικά πλασμένα και δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίσοι.Τέλος πάντων θα ήθελα να σας ευχηθώ σε σας και την οικογένεια σας καλές γιορτές με υγεία και καλό απολυτήριο στον «μαρκόνι»!!!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 27 , 2009 at 01:10

      @ Γιωργος
      Όχι Γιωργο μου … δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίσοι … Ούτε γεννιούνται (όπως λένε) με ίσες ευκαιρίες . Υπάρχουν άνθρωποι Α , Β , Γ , κλπ … διαλογής … Δυστυχώς , είτε μας αρέσει να το ακούμε , είτε όχι .
      Όσο για τον “μαρκόνι” μου , άκου (μια που νοιάζεσαι γι αυτόν … και με συγκινείς) , πως πέρασε τα Χριστούγεννα του :
      Βρισκόταν σε υπηρεσία σε ορεινό Φυλάκιο της περιοχής , για δεύτερη εβδομάδα και θα κατέβαινε για τα Χριστούγεννα στο Τάγμα του στην πόλη , αλλά … έφαγε τριήμερη κράτηση , γιατί έκλεψε για λίγη ώρα το στικάκι του φορητού Internet , από τον συστρατιώτη του … Μουσταφά Μ . και πιάστηκε να σερφάρει στον υπολογιστή του φυλακιου (έχουν υπολογιστή , αλλά δεν έχουν Internet) … Το ζητούσε επίμονα από τον συστρατιώτη του , αλλά εκείνος του το αρνιόταν …. έτσι κι εκείνος το … «δανείστηκε» για λίγο και τιμωρήθηκε με το να μείνει μέχρι και την Δευτέρα στο φυλάκιο , πάνω στο βουνό …
      Στην ερώτησή μας «γιατί το έκανε αυτό» , απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια :
      – Ήθελα να διαβάσω το Χριστουγεννιάτικο ποστ της μαμάς … Πάντα κάτι καλό γράφει τέτοιες μέρες και δεν ήθελα να το διαβάσω μπαγιάτικο» …
      Ο “μαρκόνι” μου φίλε Γιώργο , έγινε «κλεφτρόνι» για να «διαβάσει» την … μαμά του και … με έκανε … πολύ περήφανη …
      Χαλάλι του η … «στενή» …
      ———————————
      Σου εύχομαι καλές γιορτές .

       
  4. faros

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 11:40

    Ξέρεις, ούτε εμένα, αλλά, πιστεύω και σε κανένα άλλον επισκέφτη σου, δεν θα παραξένευε, αν μαθαίναμε ποια ήταν η κυρία που … γκάζωνε … που βρήκε το φίλο … που έδωσε το μωβ …

    Και πόσο μελαγχολικό είναι το θέαμα είτε στα φανάρια, είτε στα μαγαζιά, είτε στους δρόμους … με όλα αυτά τα … «ανήψια» και τις … «ανηψιές» …

    Πως να με σκεφτείς πόσο υποκριτικό τελικά είναι να «γιορτάζουμε» κάθε φορά τη γέννηση του Θεανθρώπου που ήρθε να σώσει τον κόσμο …
    Τον κόσμο που, ως φαίνεται, σ΄αυτόν δεν ανήκουν τα «παιδιά των φαναριών» …

    Εγώ, πάντως, κρατάω μέσα μου σφιχτά, «την κυρία που στα φανάρια … γκάζωνε» και επειδή πιστεύω ότι – ευτυχώς – υπάρχουν πολλές σαν κι αυτήν (μεταξύ μας, πιστεύω ότι υπάρχουν και άντρες όμοιοί της) εύχομαι μέσα απ΄τη καρδιά μου:
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ !
    ΥΓΕΙΑ !
    ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ !
    ΑΓΑΠΗ !

    ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 27 , 2009 at 01:42

      @ faros
      Ξέρεις φίλε μου , κάποιες ιστορίες , έχουν κάποιους πυρήνες και κομμάτια πραγματικότητας , αλλά διαμορφώνονται και με στοιχεία επιπρόσθετα … λογοτεχνική αδεία …
      Έτσι λοιπόν , αν πάρουμε αυτό σαν αρχή , μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ , ακριβώς , «ποιά ήταν η κυρία που … γκάζωνε … που βρήκε το φίλο … που έδωσε το μωβ …»
      Σημασία όμως δεν έχει αυτό . Σημασία , και μάλιστα μεγάλη (ήταν και ο λόγος , που έγραψα αυτή την ανάρτηση) , έχει αυτό που μόλις είπες για την … υποκρισία των ανθρώπων.
      Όσο για την τελευταία σου παράγραφο , και βέβαια υπάρχουν και άντρες όμοιοί της … Οι άνθρωποι Φάρε μου δεν χωρίζονται σε … άντρες και γυναίκες … Χωρίζονται σε καλούς και όχι καλούς … ανθρώπους . Αρσενικούς και θηλυκούς … αλλά πάντα … «ανθρώπους» .
      —————————–
      Τις καλύτερες μου ευχές

       
  5. Κούκος

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 13:47

    «Εάν αυτός ο κόσμος δημιουργήθηκε από ένα Θεό δεν θα ήθελα να είμαι αυτός ο Θεός. Η δυστυχία αυτού του κόσμου θα μου ράγιζε την καρδιά».
    Σοπενχάουερ.

    Καλά Χριστούγεννα!!!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 27 , 2009 at 01:50

      @ Κούκος
      «Θά’ θελα να γινόμουν για μόνο μια μέρα … Θεός , για να μπορέσω να αλλάξω όλα τα .. λάθη του» …
      Ανώνυμος σε γκράφιτι .
      ————————————
      Καλές γιορτές Κούκε μου .
      Να είσαι , πάντα καλά .

       
  6. DaisyCrazy

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 14:21

    Αχ Σίλια μου αυτές είναι αλήθειες που όλοι μας αποφεύγουμε αλλά υπάρχουν γύρω μας καθημερινά αμέτρητες. Κι ίσως αυτός ο μικρούλης να λυτρώθηκε με το θάνατο, ίσως άλλοι σαν κι αυτόν που επιβιώνουν να πονάνε βαθύτερα. Ίσως λέω γιατί σίγουρα δε γνωρίζω.
    Καλά Χριστούγεννα σε σένα και την οικογένεια σου καλή μου Σίλια.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 28 , 2009 at 16:40

      @ DaisyCrazy
      Αμέτρητες , δεν θα πει τίποτα … Να ήταν μόνο τα παιδιά των φαναριών και των «συμμοριών» των διαφόρων ξενόφερτων , αλλά και δικών μας … Μαφιών ;… καλά θα ήταν . Αλλά είναι και οι «αλήθειες» των παιδιών του Καρκίνου , του AIDS , του πολέμου , της πείνας , του trafficking , της ορφάνειας , της δουλείας , της «εξαφάνισης» για αρπαγή οργάνων …
      Χριστέ μου !… Δεν τα βλέπεις όλα αυτά ;…
      Αμέτρητες καλή μου DaisyCrazy , ακριβώς όπως το λες … «Αμέτρητες» …
      Όσο για το αν ο θάνατος είναι η λύτρωση , δεν ξέρω ούτε εγώ … Όμως προσωπική (αυστηρά) γνώμη είναι , πως όσον αφορά τα παιδιά , η λύση-λύτρωση , δεν πρέπει να είναι ο θάνατος … Η ζωή ΑΝΗΚΕΙ στα παιδιά και δεν μπορούμε να τα «λυτρώνουμε» με τον αντίποδα της ζωής . Λύσεις πιστεύω , πως υπάρχουν … Καρδιά και κοινωνικοπολιτική βούληση , δεν υπάρχουν , για να εφαρμοσθούν (οι λύσεις) …
      Μεγάλο και ζόρικο θέμα , ανοίξαμε …
      Καλές γιορτές .

       
  7. Βιολιστής στη στέγη

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 19:11

    Αννιτσκα…
    Γι’άλλη μιά φορά «γράφεις» μές στη ψυχή μου…
    Οριοθετείς αριστοτεχνικά και λιτά το «μαύρο» και το «χρυσό» των ημερών…
    Τουλάχιστον, έτσι το είδα εγώ…
    Καλές Γιορτές νά έχεις!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 30 , 2009 at 00:01

      @ Βιολιστής στη στέγη
      Γλυκειά μου Βιολίστρια :
      Στον τόπο μου συνηθίζουν να λένε την εξής παροιμία : «Δανεικά είναι τα καρύδια» … Τί σημαίνει αυτό ;… Σημαίνει πως κι εσύ , το ίδιο πράγμα έκανες … «Έγραψες» μέσα στην ψυχή μου και επόμενο ήταν να προσπαθήσω να «γράψω» κι εγώ μέσα στην ψυχή σου … Σου το χρωστούσα … Χαίρομαι που λες ότι τα κατάφερα .
      Σ’ ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο και αντεύχομαι τα καλύτερα για τον νέο χρόνο .

       
  8. Liakada

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 23:26

    δοξα εν υψιστοις τυφλος! Καλα κανω εγω μου φαινεται και πιστευω μονο στον ανθρωπο!
    Σου ευχομαι , Χαρουμενα Χριστουγεννα Σίλια μου .. ..
    μαζι με αυτους που αγαπας ..

    Νομίζω μπορω να σου αφησω εδω ενα Χριστουγεννιατικο δωρακι .. σετακι με το ποστ σου ..
    http://www.slideboom.com/presentations/35955/So-this-is-Christmas

     
    • silia

      Δεκέμβριος 30 , 2009 at 00:06

      @ Liakada
      Αυτό το «δοξα εν υψιστοις τυφλος! » , που έγραψες με έκανε και ξαναθυμήθηκα το προπέρσινο αφιέρωμά μου στα Χριστούγεννα :
      https://silia.wordpress.com/2007/12/26 (ΑΚΟΥΣ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ; )
      Ευχαριστώ για όλα . Για τις ευχές … για το «δωράκι» … για όλα …
      Καλή χρονιά .

       
  9. magissa kirki

    Δεκέμβριος 24 , 2009 at 23:39

    Ανατρίχιασα πανάθεμά σε! :p
    Σου εύχομαι καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά με υγεία, ευτυχία και μόνο happy ends στη ζωή σου!
    Πολλά φιλιά!!!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 30 , 2009 at 00:42

      @ magissa kirki
      Όλοι μας κατά καιρούς έχουμε έρθει σε (οπτική τουλάχιστον) επαφή με παρόμοιες ιστορίες … Συνήθως , τις αφήνουμε στο υποσυνείδητο μας , … έτσι για να προστατεύσουμε το «μέσα» μας … Σοκαριζόμαστε , όταν κάποιος τρίτος , μας τις θυμίζει (για το «ανατρίχιασα» το λέω αυτό .
      Τις καλύτερες μου ευχές για τον καινούριο χρόνο .

       
  10. kanali

    Δεκέμβριος 25 , 2009 at 03:50

    Πότε θα τα δω όλα αυτά τα όμορφα, μαζεμένα σε ένα βιβλίο;

     
    • silia

      Δεκέμβριος 30 , 2009 at 00:43

      @ kanali
      Σύντομα Καναλιώτη μου … Πολύ σύντομα πιστεύω .
      Τις ευχές μου .

       
      • kanali

        Δεκέμβριος 30 , 2009 at 03:55

        Σύντομα!!!
        Να μια ευχή, μέρες που είναι!
        Φιλιά

         
      • silia

        Δεκέμβριος 31 , 2009 at 01:17

        @ kanali
        Πρώτα η … συνταξιοδότηση μου …
        Πρώτα θα σταματήσω να δουλεύω και μετά θα … εκδοθώ …

         
  11. amelinia

    Δεκέμβριος 25 , 2009 at 06:19

    Σίλια μου ευτυχώς που υπάρχεις κι εσύ να μας θυμίζεις και την άλλη πλευρά της κοινωνίας μας.
    Χαίρομαι που υπάρχουν Άνθρωποι σαν τη κυρία της ιστορίας που νοιάζονται και προσπαθούν αντίθετα με μας που απλά προσπερνάμε.
    Με συγκίνησες κι απόψε.

    Καλά Χριστούγεννα καλή μου Σίλια κι εύχομαι το παιδάκι της ιστορίας σαν ένας ολόφωτος άγγελος να προστατεύει όλους όσους έχουν παιδική καρδιά σαν τη δική σου.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 30 , 2009 at 00:53

      @ amelinia
      Ω , σ’ ευχαριστώ πολύ για τον καλό σου λόγο , αλλά θαρρώ , πως πολλά πράγματα μας χτυπούν τα «καμπανάκια» γύρω μας , μας θυμίζουν δηλ. την «άλλη πλευρά της κοινωνίας μας» … Αρκεί να έχεις
      «Πάντα ανοιχτά , πάντ’ άγρυπνα , τα μάτια της ψυχής σου» … που λέει και ο εθνικός μας ποιητής (Δ. Σολωμός) . Να νοιάζεσαι δηλ. για όλα τα όμορφα αλλά και τα «δεινά» αυτού του κόσμου .
      Καλές γιορτές και σε σένα …
      Είσαι τόσο καλός άνθρωπος … Αυτό έχω καταλάβει εγώ .

       
  12. faros

    Δεκέμβριος 25 , 2009 at 10:29

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 26 , 2009 at 19:06

      @ faros
      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και σε σένα Φάρε μου και σ’ όλους όσους αγαπάς και νοιάζεσαι .

       
  13. Νερένια

    Δεκέμβριος 25 , 2009 at 13:30

    Συγκινητικό κείμενο καθόλου μακριά απ’ τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν πολλά παιδιά (αν όχι όλα) των φαναριών στη χώρα μας και αλλού.

    Κρίμα μόνο που πράξεις σαν της κυρίας της ιστορίας δεν λύνουν το πρόβλημα. Ωστόσο μακάρι να ήταν περισσότεροι οι άνθρωποι που της μοιάζουν.

    Χρόνια καλά, με υγεία και την ευαισθησία μας σε εγρήγορση.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 26 , 2009 at 19:05

      @ Νερένια
      Με … πληγώνουν τα Χριστούγεννα … Πάντα με πλήγωναν .
      Θέλησα να γράψω κάτι σκληρό , έτσι , σαν αντίδραση , σε όλον αυτόν τον χρυσοκόκκινο στολισμό , στην διαφήμιση του καταναλωτισμού , στην υποκρισία των μεγάλων … Έτσι μου βγήκε αυτό το κείμενο , που πιστεύω , ότι «έγδαρε» λιγάκι τις ψυχές μας … (εμένα πάντως , μου την έγδαρε) .
      Δεν ξέρω … δεν μπορώ με σιγουριά να πω , ποιες πράξεις , ποιών ανθρώπων , μπορούν να λύσουν το πρόβλημα … Ειλικρινά , νοιώθω σαν … χαμένη πάνω σ’ αυτό .
      ———————————-
      Πανέμορφη η ευχή σου :
      «Χρόνια καλά, με υγεία και την ευαισθησία μας σε εγρήγορση» .

       
  14. Παυσικραίπαλος

    Δεκέμβριος 25 , 2009 at 23:06

    Νομίζω ότι ο «Κούκος» με αυτήν την τόσο γεμάτη ανθρώπινο λυγμό ρήση του Σοπενχάουερ, τα είπε όλα για το υπέρχο κείμενό σου…

    Τις θερμότερες ευχές μου γι’ αυτές τις μέρες και ας αρχίσουμε να προσπαθούμε αυτές οι μέρες να γίνουν πραγματικά άγιες!…

     
    • silia

      Δεκέμβριος 26 , 2009 at 18:56

      @ Παυσικραίπαλος
      Λένε πως ο Σοπενχάουερ , είναι ο «υμνητής» της απαισιοδοξίας … και τον απορρίπτουν … Ωστόσο , πιστεύω πως θέλει πολύ γερό στομάχι , για να ανεχθείς και να «χωνέψεις» κάποια πράγματα , που συμβαίνουν στις μέρες μας … ακόμα .
      ———————————–
      Και … είναι πολύ δύσκολο , αυτό το «…να προσπαθούμε αυτές οι μέρες να γίνουν πραγματικά άγιες» , αλλά αξίζει τον κόπο να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις και να το προσπαθήσουμε .
      Χρόνια πολλά .

       
  15. AMANTA

    Δεκέμβριος 26 , 2009 at 10:12

    Τι «Χαρούμενα Χριστούγεννα» μας εύχεσαι αγαπητή Σίλια… έτσι κι αλλιώς είναι καταθλιπτικά.
    Μετά απ την ανάρτησή σου όμως θα χαίρομαι ακόμα περισσότερο τα παιδιά μου που είναι κοντά μου μόνο τις μεγάλες γιορτές.
    Ας είχαν νόημα οι ευχές, να μην ξανα ακούσουμε για αγοράκια και κοριτσάκια με τα σπίρτα.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 30 , 2009 at 13:44

      @ AMANTA
      Εντελώς πικραμένη και με μία (ομολογώ) δηκτική διάθεση την ξεστόμισα την ευχή μου , για «Χαρούμενα Χριστούγεννα» .
      Να τα χαίρεσαι τα παιδιά σου , έστω κι αν τα έχεις μόνο τις μεγάλες γιορτές . Κι εγώ κάπως έτσι ζω τα τελευταία (πολλά) χρόνια …. Εμείς τουλάχιστον … τα έχουμε … υπάρχουν … κι εμείς υπάρχουμε γι αυτά .
      Όσο για το «να μην ξανα ακούσουμε για αγοράκια και κοριτσάκια με τα σπίρτα» , αν από ευχή γίνει πραγματικότητητα , τότε πιστεύω , πως θα είναι το πιο μεγάλο και ίσως το πιο σπουδαίο θαύμα , μετά την Γέννηση του Θεού … (Διάβασε κι εσύ , αν μπορείς το : https://silia.wordpress.com/2007/12/26 (ΑΚΟΥΣ ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ ; )
      Την αγάπη μου .

       
  16. RIKH MATALLIOTAKI

    Δεκέμβριος 27 , 2009 at 00:18

    Συγκλονιστικο!

    Πρώτη φορα παρακολουθω κειμενο σου, αλλά συγκλονιστηκα
    Μια απορία ομως
    Ειναι ιστορία αληθινη ή;;;;
    Οτι κι αν ειναι πάντως, αποδιδει την πραγματικότητα οσο τιποτα αλλο
    Να προσθέσω κι εγώ την άποψη του Κουκου-“Εάν αυτός ο κόσμος δημιουργήθηκε από ένα Θεό δεν θα ήθελα να είμαι αυτός ο Θεός. Η δυστυχία αυτού του κόσμου θα μου ράγιζε την καρδιά”.-
    καθως επίσης ότι συμφωνω απόλυτα μαζι σου ως προς το «Με … πληγώνουν τα Χριστούγεννα … Πάντα με πλήγωναν .’

    Τι να σου πω τωρα;
    Καλες γιορτες;
    Μπα , δεν νομιζω να σε αντιπροσωπευει

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 00:42

      @ RIKH MATALLIOTAKI
      Καλώς ήρθες , στον χώρο μου καλή μου .
      Αν είναι αληθινή η ιστορία ;…
      ……………………………………….
      Αληθινή είναι .
      ………………………………………..
      Πίκρα ….
      ———————————-
      Την ειλικρινή μου αγάπη .

       
  17. faros

    Δεκέμβριος 27 , 2009 at 09:40

    Θερμή Καλημέρα, Άνθρωπε ! 😀

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 00:43

      @ faros
      Μου θύμισες τον Θανάση Βέγγο στην περίφημη ατάκα του :
      – Καλέ μου άνθρωπε …
      —————————
      Καληνύχτα .

       
  18. faros

    Δεκέμβριος 28 , 2009 at 08:53

    Καλημέρα, Καλή Βδομάδα !

     
  19. Lilith

    Δεκέμβριος 28 , 2009 at 16:00

    Πώς να μη χαμογελάει…
    Λυτρώθηκε!
    Όπως και το κοριτσάκι εδώ
    .
    Ο θάνατος είναι πιο σπλαχνικός από τους ανθρώπους.

    Χρόνια Πολλά Silia.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 00:55

      @ Lilith
      Το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» , μου προκαλούσε πάντα (σαν παιδί) , μια αβάσταχτη θλίψη … έως πόνο ψυχικό , θα μπορούσα να πω . Ίσως ήταν και η αιτία , που δεν τα πήγαινα και πολύ καλά με τα Χριστούγεννα . Δες εδώ (περίπτωση 2) :
      https://silia.wordpress.com/2008/11/01
      ——————————————–
      Και …
      … αξίζει μεγάλης συζήτησης αυτό το «Ο θάνατος είναι πιο σπλαχνικός από τους ανθρώπους» … Ειλικρινά , αν και ζω χρόνια τώρα πολύ κοντά στον θάνατο , δεν ξέρω τί να πω …
      Χρόνια πολλά και σε σένα Lilith .

       
  20. Mr e.

    Δεκέμβριος 28 , 2009 at 17:14

    Είναι αυτή η θλίψη στα μάτια τους… που βγαίνει από τα βάθη της κουρασμένης τους ψυχούλας… Είναι το παράπονο που ζωγραφίζεται πάνω στο βλέμμα τους… γιατί δεν γνώρισαν τη γλυκιά αγκαλιά της μανούλας… δεν γνώρισαν το στοργικό χάδι του πατέρα… δεν έπαιξαν με άλλα παιδάκια … δεν έκαναν φίλους… Γνώρισαν πριν καλά καλά αντικρύσουν το φως του ήλιου την εγκατάλειψη… την εκμετάλλευση… τη φτώχεια και την ανέχεια… Μπήκαν στη ζωή από τη «λάθος πόρτα» … κι έπεσαν στο στόμα του πεινασμένου θεριού … (…πολλὰ τὰ δεινὰ κοὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει…)
    Με συγκινήσατε βαθύτατα με το συναισθηματορεαλιστικό τρόπο που γράψατε τη χριστουγεννιάτικη ιστορία σας… Μπορεί να γίνατε αιτία να γίνω και λίγο καλύτερος άνθρωπος…
    ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑ – ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 01:14

      @ Mr e.
      Το έγραψα και κάπου , παραπάνω , πως … η Συγκίνηση είναι ένα απόλυτα υγιές συναίσθημα , και νοιώθω χαρά , καθώς αναλογίζομαι ότι σας το προκάλεσα …
      Όμως για το να γίνεται (έστω και) λίγο καλύτερος άνθρωπος κάποιος , το θεωρώ πολύ σπουδαίο πράγμα και τον εαυτό μου πολύ «φτωχό» για να καταφέρει κάτι τέτοιο …
      Όπως και να έχει όμως , σας ευχαριστώ έστω και για την σκέψη .
      Τις ευχές μου .

       
  21. ελευθερια

    Δεκέμβριος 28 , 2009 at 21:02

    Αννα μου χρονια πολλα και ευχες για ενα καλυτερο κοσμο, που δεν ερχεται αλλα τον περιμενουμε.Επειδη ξερω οτι πισω απ’ολους αυτους τους ανθρωπους των φαναριων υπαρχει ενας νταβατζης , με ασχημη συμπεριφορα,δεν ξερω αν πρεπει να δινω ή οχι.Εχω πιασει πολλες φορες τον εαυτο μου να με ρωταει????? Ποιος τα παιρνει τωρα?? Ο λοι αυτοι τελειωνοντας καποια στιγμη που θα κουρνιασουν και πως ?Ομως λαμπακια εχουμε παντου εκτος απο την ψυχη μας.Λιγο φως και αγαπη.Φιλακια καλη μου.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 01:05

      @ ελευθερια
      Ούτε κι εγώ , ξέρω , ή είμαι σίγουρη αν … πρέπει να δίνω …
      Η γυναίκα της ιστορίας μας , θαρρώ ότι με το μωβ 500άρικο , (κατά κάποιο τρόπο) τον … δολοφόνησε τον μικρό των φαναριών …
      ———————————-
      Σου εύχομαι μια … ψυχή , γεμάτη λαμπάκια .
      Φιλάκια κι από μένα .

       
  22. faros

    Δεκέμβριος 30 , 2009 at 08:51

    Καλημερούδια !

     
  23. vasilis

    Δεκέμβριος 30 , 2009 at 13:57

    Σκληρό πράγματι! Καλές γιορτές Αννα με το καλό ο νέος Χρόνος!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 01:01

      @ vasilis
      Καλές γιορτές και σε σένα Βασίλη .
      Καλή χρονιά και χρόνια σου πολλά .
      Σου εύχομαι , να μην συναντήσεις τίποτε σκληρό , στην νέα χρονιά ….
      Φτάνει ως εδώ .
      Φιλιά .

       
  24. stelios

    Δεκέμβριος 30 , 2009 at 15:17

    Εύχομαι μια χρονιά λιγότερο σκληρή!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 00:58

      @ stelios
      Χαίρομαι πολύ για την … όμορφη ευχή σου και σε ευχαριστώ ….’Ομως πιο πολύ χα’ιρομαι που σε ξαναβλέπω εδώ , Όμορφε .
      Και τις δικές μου τις ευχές και τα φιλιά μου .

       
      • stelios

        Δεκέμβριος 31 , 2009 at 10:15

        Εδώ είμαι. Απλώς δεν φαίνομαι πάντα.

        Φιλιά!

         
  25. Αρης

    Δεκέμβριος 31 , 2009 at 01:40

    Πράγματι το περιεχόμενο αυτης της ανάρτησης ειναι πολύ σκληρό….. οσο σκληρή δυστυχως ειναι η καθημερινότητα μα και η ιδια η ζωή….

    Ευχομαι με τον καινούργιο χρόνο να ανατήλει και λίγη ελπίδα για ολα αυτα τα πλάσματα που εμεις οι ιδιοι εχουμε βάλει στο περιθώριο της ζωής….

    Λίγο χαμόγελο και περισσότερη ανθρωπιά…

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

    Αρης

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 19:59

      @ Αρης
      Σας … προειδοποίησα Άρη μου για το «σκληρό» της ανάρτησης .
      Αλλά , είπαμε : Τί δεν είναι πια σκληρό στις μέρες μας ; …
      Ας ευχηθούμε να … μαλακώσουν οι καρδιές όλου του κόσμου , φέτος .
      Την ειλικρινή μου αγάπη .

       
  26. Orelia

    Δεκέμβριος 31 , 2009 at 08:57

    καλημέρα

    η δύναμη του σαν του νερού που κυλά στα ποτάμια
    ρέουσα κι αναμφίβολη

    αν είχες αξιολόγηση κειμένου θα ψήφιζα συναρπαστικό όπως συναρπαστική αποδεικνύεται η αλήθεια της ζωής
    σκληρά συναρπαστική εν προκειμένω

    καλή χρονιά σε όσους συναντηθήκανε κάποτε εκεί σε κάποια φανάρια…

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 21:18

      @ Orelia
      Σ’ ευχαριστώ γλυκειά Orelia .
      Διάλεξα να κλείσω αυτή τη χρονιά , απαντώντας στο σχόλιο σου … Δεν ξέρω το γιατί … Ίσως αυτή η λέξη … «συναρπαστικό» … Ίσως γιατί μου άρεσε πολύ αυτό που είπες … Ίσως γιατί μιλάει μέσα μου το … ένστικτο , και μου λέει , πολύ όμορφα πράγματα για σένα .
      Τις πιο θερμές μου ευχές , για ένα καλύτερο αύριο .
      Καλή χρονιά .

       
  27. faros

    Δεκέμβριος 31 , 2009 at 09:34

    Καλημέρα, να τα πούμε ;;;

    Ο Αϊ Βασίλης που έρχεται
    και δεν μας … καταδέχεται
    δώρα θα φέρει και σε μας
    αυτά που θες κι αγαπάς !

    Και είτε είν΄από τη Καισαρεία
    είτε απ΄το μαγαζάκι στη … γωνία
    εμείς θα τα πάρουμε κι αυτά
    με μεγάλη μας χαρά !

    Χρόνια Πολλά !

    Και του Χρονου !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 19:56

      @ faros
      Κ.α.τ.α.π.λ.η.κ.τ.ι.κ.ά. κάλαντα !…
      Τόσο όμορφα , που μου έρχεται να σου δώσω το πιο σπουδαίο και πλούσιο … «μπαξίσι» , που πιθανόν να επιθυμείς :
      Την υπόσχεση , ότι στις επόμενες εκλογές η ψήφος μου θα είναι κόκκινη … Και όταν λέω «κόκκινη» , εννοώ … κατακόκκινη …
      Φιλιά και ευχές , για μια ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ .

       
  28. Γιωργος

    Δεκέμβριος 31 , 2009 at 09:48

    κυρίαααααααααα ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!!!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 21:11

      @ Γιωργος
      Γιωργάκη παιδί μου , απ’ την καρδιά μου μέσα , σου ευχομαι τα καλύτερα για την νέα χρονιά .
      Κι ακόμη εύχομαι ναγίνεις το καλύτερο μαθητούδι της τάξης .
      Φιλιά πολλά .
      Αγάπη αμέτρητη .

       
    • silia

      Δεκέμβριος 31 , 2009 at 21:14

      @ «To τέρας της αμάθειας»
      Μια απ’ τις πολύ καλές φίλες της μπλογκόσφαιρας , μου εύχεται καλή χρονιά , με ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια της γενιάς μου … αλλά και από τα πιο όμορφα … ever .
      Ευχαριστώ , γλυκό μου Τέρας .

       
  29. faros

    Ιανουαρίου 1 , 2010 at 11:21

    Ξέρεις ότι τα άρθρα σου, γεμίζουν κάθε φορά τη ψυχή μας, με όμορφα (ακόμα κι όταν πραγματεύεσαι δύσκολα θέματα) συναισθήματα, ανεβάζουν τη διάθεσή μας, δημιουργούν … φαντασιώσεις, τέλος πάντων μας έχουν γίνει α-πα-ραί-τη-τα !
    (ακριβώς, όμως)

    Μέσα από τη καρδιά μου εύχομαι το 2010, να μεγαλώσει τη διάθεσή σου να μας κρατάς συντροφιά με την εκπληκτική γραφή σου !

    Καλή Χρονιά, Άννα μας, Προσωπική και Οικογενειακή Ευτυχία, όλες σου οι επιθυμίες να πραγματοποιηθούν !

    υ.γ.: όλα τα παραπάνω σου τα ευχόμαστε από κοινού με τη … φάραινα !
    υ.γ.: πολύ το χάρηκα που σου αρέσαν τα κάλαντά μου – επιβεβαίωση της … δεινής μου ποιητικής ικανότητας (μετριοφροσύνη;;; τι είναι αυτό ;;;)! 😀
    εντάξει, εντάξει και το … άλλο με χαροποίησε! 😀

    Θερμή, Γιορτινή, Καλημέρα !

     
  30. exoaptonkyklo

    Ιανουαρίου 1 , 2010 at 12:16

    Kαλημερα. Ευχομαι καλη χρονια γεματη υγεια, χαρα, δημιουργικοτητα και αισιοδοξια για το μελλον.

     
  31. oaggelosmou

    Ιανουαρίου 1 , 2010 at 19:05

    Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά.
    Ο κόσμος ίσως και να μην αλλάζει, αλλάζουν όμως τα μάτια που τον βλέπουν… Κάθε φορά που χαμογελάμε στη θαλπωρή του σπιτιού μας κάπου εκεί έξω ένα παιδί κλαίει… Η δική μου ευχή είναι να μπορέσουν να το ακούσουν όλοι.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: