RSS

21 ΜΑΡΤΗ … μια ακόμα ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ …

20 Μαρ.

Τον Βέργο , τον γνώρισα την Άνοιξη του 1974 . 35 χρόνων , και με μυαλό 7χρονου παιδιού , είχε τόσο ενθουσιασμό μέσα του , που ήθελες δεν ήθελες στον διοχέτευε και σε σένα ….  Τον είχε επιφορτίσει ο Κοινοτάρχης του όμορου με το Αγροτικό Ιατρείο μου , χωριού , να  … φροντίζει να περνάω καλά , κάθε Τετάρτη που επισκεπτόμουν το χωριό τους για τακτικό ιατρείο . Αναβε την ξυλόσομπα από νωρίς , καθάριζε τον χώρο του Κοινοτικού Γραφείου (εκεί στεγάζονταν το ιατρείο του χωριού) , έφτιαχνε καφέδες και μου τους σέρβιρε μαζί με κομμάτια από τσουκνιδόπιτα ή  «γκουμούλια» (τοπικό γλυκό με σιμιγδάλι και πετιμέζι) … που όταν κάποτε τον ρώτησα «Πού τα βρίσκεις όλα αυτά βρε Βέργο ;» , πήρα την χαμογελαστή και αφοπλιστική απάντηση : «Τα κλέβω από του Μπαρμπα-τσέλιγκα» ….
Ο Βέργος  όμως , έκανε (για μένα) και πράγματα … δικής του έμπνευσης , χωρίς δηλαδή να τον έχει επιφορτίσει , υποχρεώσει , ή συμβουλέψει κανείς . Όπως πχ , να έρχεται μαζί μου όπου κι αν πήγαινα μέσα στο χωριό του , στα σπίτια πχ για να δω κανέναν άρρωστο , στο σπίτι του Μπαρμπα-τσέλιγκα όπου μου έκαναν και το μεσημεριανό τραπέζι η οικογένεια του … τοπικού άρχοντα , ή στο καφενείο του χωριού όπου περιμένοντας το τοπικό λεωφορείο που θα με ξαναγύριζε στην βάση μου , έπινα και κανένα «διπλοβγαλμένο»  τσίπουρο , με μεζέ … καυτερά στραγάλια . Ερχόταν το κατόπι μου , ελαφρά σκυμένος και κρατώντας πάντα την άκρη απ’ το πανωφόρι μου, που το άφηνε μόνο όταν καθόμουν σε καρέκλα , ή εξέταζα άρρωστο .
– Ρε Βέργο , γιατί έρχεσαι όπου πάω το κατόπι μου  (τον ρώτησα κάποτε)
– Για να σε προσέχω , μη σε γαυγίσει κανένα ζαγάρι , μη σε φάει καμιά ξεστρατισμένη … αρκούδα , ή μη σε γ@…ει  κανένας … λωλοβουρλισμένος παλαλός …
– ‘Εχει και τέτοιους το χωριό ; (τον πείραζα)
– Αμ πως δεν έχει … Απ’ όλα τα «φρούτα» έχει το χωριό μας … Μην τηράς που εγώ είμαι μυαλωμένος και σ’ αγαπάω και μια μέρα , όταν θα μεγαλώσω θα σε παντρευτώ …
– Μα … είμαι ήδη αρραβωνιασμένη (του αντιγύριζα γελώντας)
– Μη χαλιέσαι … Όλοι κάνουμε λάθη . Όταν θα μεγαλώσεις , θα του δώσεις δρόμο . Κι αν δεν φύγει , δεν πειράζει … Θα … τον παντρευτώ κι αυτόν . Αφού τον αγαπάς , μάλλον θά’ ναι καλός άνθρωπος …
Εκείνο όμως που μ’ έκανε κυριολεκτικά να τον λατρεύω , ήταν το ότι κάθε Τετάρτη που ανέβαινα στο χωριό του , έβγαινε έξω απ’ το χωριό και σκαρφάλωνε σε έναν βράχο απ’ όπου είχε περίοπτη θέα και μόλις αντιλαμβανόταν το αυτοσχέδιο τοπικό λεωφορείο (φορτηγό ήταν που το μετέτρεψαν με τέντες και ξύλινους πάγκους σε λεωφορείο) να ανηφορίζει αγκομαχώντας μέσα στις σκόνες , ή τις λάσπες , ή τα χιόνια προς το χωριό , κουβαλώντας τον … πολύτιμο «γιατρό» , έτρεχε (όσο μπορούσε να τρέξει , γιατί ήταν και λίγο βραδυκίνητος) στο Κοινοτικό Γραφείο όπου και θα κατέλυα και έβαζε μπρος το γραμμόφωνο να παίζει στην διαπασών από τα τεράστια μεγάφωνα τα «σκαρφαλωμένα» στα πλατάνια της πλατείας του χωριού το :
.
Ο Βέργος είχε γεννηθεί πριν 35 χρόνια , με την χρωματοσωμική ανωμαλία «Τρισωμία του 21» , ή Σύνδρομο Down , ή … όπως  απλά (και αδόκιμα) την λέμε  Μογγολοειδή Ιδιωτεία . Ήταν δηλαδή ένα «Μογγολάκι» , με πνευματική ανάπτυξη 7χρονου παιδιού , ορφανός (οι γονείς του , μετανάστες στην Γερμανία , είχαν σκοτωθεί πριν πολλά χρόνια στα ξένα) και μεγάλωνε στα χέρια γηραιών συγγενισσών .
Το Φθινόπωρο του ’74 , αμέσως μετά την Μεταπολίτευση , εκμεταλλευόμενη έναν νεόκοπο Νόμο για συνταξιοδότηση αναπήρων , κατάφερα (μέχρι και … ραντεβού με τον Νομίατρο που με γούσταρε , βγήκα – μη σας πάει το μυαλό σε τίποτα … άγρια πράγματα … το ραντεβού ένα γεύμα συνοδευόμενο και από καφέ ήταν, προκειμένου να το πετύχω) να … τον βγάλω ανάπηρο και να πάρει την σύνταξη των … 200 δραχμών μηνιαίως .
7  χρόνια μετά , έμαθα ότι βαρέθηκε να παίρνει την (σχεδόν παράνομη) αναπηρική του σύνταξη και αποφάσισε να καταγεί στην … χορεία των Αγγέλων , εκεί δηλαδή που δικαιωματικά , ανήκε πάντα .
Σαν αιτία θανάτου , αναγράφηκε στο πιστοποιητικό του , η … «καρδιακή … ανεπάρκεια» …
Δεν το χώνεψα ποτέ μου … Ανεπαρκής η καρδούλα του Βέργου ;… Αν είναι δυνατόν !…
======================================
Πριν λίγες ημέρες διαβάζοντας στο «Χαμομηλάκι» , ότι η 21η του Μάρτη , είναι η Παγκόσμια ημέρα η αφιερωμένη στο σύνδρομο Down , αποφάσισα να γράψω αυτό το ποστ …
Χθες , έμαθα πως η 21η Μάρτη , είναι επίσης η Παγκόσμια ημέρα κατά του Ρατσισμού …(«Δεν πειράζει» , είπα … «εγώ θα γράψω για τον Βέργο , το «μογγολάκι»  ) .
Καθώς το έγραφα , κάποιος , μου θύμισε πως η 21η του Μάρτη , είναι η Παγκόσμια ημέρα της Ποίησης και μου τόνισε με έναν ελαφρό σαρκασμό :
– Τί γράφεις βρε Σίλια ;… μπα στο καλό σου … Κανονικά έπρεπε γι αυτή την ημέρα , να γράψεις ένα … ποίημα .
– Μα , ποίημα έγραψα , (απάντησα )… Ποίημα για κάποιον που θα αγαπάω πάντα .
 

Ετικέτες: , , ,

47 responses to “21 ΜΑΡΤΗ … μια ακόμα ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ …

  1. Lilith

    Μαρτίου 21 , 2010 at 01:49

    Σίλιά μου, κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσεις να με κάνεις να κλαίω όμως…
    Αν είχα ένα μπουκάλι τσίπουρο τώρα, θα το’ πινα στην υγειά του Βέργου!
    Να’ σαι καλά παλληκάρι μου όπου κι αν είσαι!
    Κέρδισε ο Ουρανός και χάσαμε εμείς…
    Έζησα σκηνικό από βιβλίο του Καζαντζάκη με το κείμενό σου σήμερα, Σίλια!

    Σ’ ευχαριστώ!
    Στην υγειά του Βέργου και της ποίησης!

     
    • silia

      Μαρτίου 21 , 2010 at 20:19

      @ Lilith
      Και … γιατί να το κάνω ;… (το να σε κάνω να σταματήσεις να κλαις) … Δεν είναι καθόλου … υγιεινό . Μην ξεχνάς , πως το κλάμα , είναι σαν το … κατούρημα . Το κρατάς … το κρατάς και στο τέλος το αμολάς (γιατί αν δεν το αμολήσεις , κινδυνεύεις από … νεφρική ανεπάρκεια …
      Εγώ σ’ ευχαριστώ που με διαβάζεις και σχολιάζεις θετικά .
      Και … στην υγειά την δική σου (в вашем здоровье)

       
      • Lilith

        Μαρτίου 22 , 2010 at 02:04

        Υποθέτω ότι αν δεν κλαις κινδυνεύεις να πάθεις… ψυχική ανεπάρκεια!
        Έχεις δίκιο…
        Μόνο που… με βλέπουν οι άνθρωποι να κλαίω ξαφνικά εκεί που κάθομαι και αναστατώνονται!
        Χαχαχαχαχαχααα

         
  2. πρεσβύωψ

    Μαρτίου 21 , 2010 at 07:26

    Καλημέρα καλή Κυριακή.
    Ευχαριστώ…

     
    • silia

      Μαρτίου 21 , 2010 at 20:20

      @ πρεσβύωψ
      Εγώ σ’ ευχαριστώ καλέ μου φίλε .
      Αντεύχομαι .

       
  3. μαριάννα

    Μαρτίου 21 , 2010 at 09:52

    Συγκινητικό το αφιέρωμά σου Αννούλα! Ποίηση είναι αυτό ακριβώς. Ευαισθησία και συναίσθημα…
    Να ‘ναι καλά τα παιδιά του κόσμου, άσπρα, κίτρινα μαυράκια με σύνδρομα ή χωρίς, με σύνορα ή χωρίς και να τ’ αφήσουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια!

    Καλή Άνοιξη! Πραγματικά και συμβολικά…

     
    • silia

      Μαρτίου 21 , 2010 at 20:32

      @ μαριάννα
      Το είπα και άλλοτε , το είπα και αλλού , πως … η Συγκίνηση , είναι ένα υγιές και σπουδαίο συναίσθημα και επομένως , πολύ χαίρομαι που χαρακτηρίζεις μ’ αυτόν τον επιθετικό προσδιορισμό (συγκινητικό) το αφιέρωμα μου .
      Να είναι όντως καλά , όλα τα παιδιά του κόσμου (αυτό αποτελεί κομμάτι από την καθημερινή μου προσευχή) .
      Από σήμερα η μέρα μεγαλώνει ακόμα πιο πολύ και η νύχτα γίνεται μικρότερη … Ας ευχηθούμε υπέρ της μεταφορικής έννοιας αυτής της πρότασης .
      Τα φιλιά μου .

       
  4. Mr e

    Μαρτίου 21 , 2010 at 10:26

    Καλημέρα, καλή εβδομάδα.
    Έχεις βρε Άννα μας μια ικανότητα να μας βάζεις στις ιστορίες σου… Μια ικανότητα να μας γεννάς συναισθήματα… Να μας φέρνεις στο νου ιστορίες ξεχασμένες…
    Ποιός δεν συνάντησε στη ζωή του ένα Βέργο ? Ποιός δεν συγκινήθηκε με την αθωότητά τους, την αγνότητά τους, την αφιλοκερδή αγάπη τους…
    Αγροτική γιατρός ? Σε ορεινό χωριό? Κάτι μου θυμίζεις… http://mstre.wordpress.com/2010/03/20/o-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%82-%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%82/
    Νάσαι καλά Άννα μας να μας θυμίζεις πως είμαστε «άνθρωποι» και πως μόνο ως «άνθρωποι» έχουμε κάποια αξία…

     
    • silia

      Μαρτίου 23 , 2010 at 02:44

      @ Mr e
      Την διάβασα την ιστορία σου πριν μέρες … και συγκινήθηκα ιδιαίτερα . Απλά δεν σχολιάζω γρήγορα γενικά , και ειδικά τις τελευταίες ημέρες , που είμαι και άρρωστη .
      Όμορφο , αυτό που είπες , πως …»πως μόνο ως «άνθρωποι» έχουμε κάποια αξία…»
      Ορεινό … ναι … Πολύ ορεινό . Πίνδος …. Αξέχαστη .

       
      • mr e.

        Μαρτίου 23 , 2010 at 11:20

        Καλή σου μέρα και περαστικά καλή μου. Σε περιμένουμε με αγάπη. Φιλιά.

         
  5. sissa ben dahir

    Μαρτίου 21 , 2010 at 12:49

    Ήρθα απ’ το φατσοβιβλίο Άννα και βρήκα ένα δυνατό ποστ που συγκινεί. Νάσαι καλά και να μη χάσεις τη μνήμη σου. Ευχή που ίσως τη χρειάζεσαι.

     
    • silia

      Μαρτίου 23 , 2010 at 02:40

      @ sissa ben dahir
      Να που για μια ακόμα φορά το facebook αποδεικνύεται χρήσιμο και ευχάριστο . Μου έφερε εσένα στον αγαπημένο μου χώρο . Στο ιστολόγιο .
      Καλώς ήρθες και σ’ ευχαριστώ για τον καλό σου λόγο .
      Και ξέρεις … Ακόμα και Alzheimer να πάθω (κούφια η ώρα) πάλι την μνήμη αυτή , δεν θα την χάσω . Στο Alzheimer , έχεις απώλεια της … πρόσφατης μνήμης και όχι της απώτερης … Θυμάμαι πάντα τον πατέρα μου , που και σε βαθειά άνοια , μπορούσε και με … παραμύθιαζε με τις νεανικές του ιστορίες .

       
  6. faros

    Μαρτίου 21 , 2010 at 12:59

    Σοβαρά τώρα θέλεις να σχολιάσω … ;;;

    Δεν γίνεται …
    Κλαίω …

    Αν ποτέ συναντηθούμε, θα ήθελα να γίνει κάτω από τους ήχους αυτού του τραγουδιού …
    Το αξίζεις !

    Δεν ήταν αφιέρωμα αυτό ρε σίλια μας …
    Μπράβο !

     
    • silia

      Μαρτίου 23 , 2010 at 12:17

      @ faros
      Όχι καλέ μου , δεν θέλω , σώνει και καλά να σχολιάσεις . Εμένα προσωπικά και «καλημέρα» που μου λες , μου φτάνει για να φτιάξει η μέρα μου .
      Και … χαίρομαι ιδιαίτερα , που σου προκαλώ υγιή συναισθήματα (πχ. συγκίνηση) .
      και κάτι άλλο : Το κλάμα (το από ειλικρινή και γνήσια συγκίνηση) κάνει καλό . Καθαρίζει τα μάτια , καθαρίζει την καρδιά μας από τα διάφορα θολά κατακάθια , που μας προκαλεί η καθημερινότητα , ή μας προκαλούν οι άλλοι , φίλοι ή όχι , ηθελημένα , ή άθελά τους .
      =======================
      Και … α, καλά που το θυμήθηκα :
      Είναι φοβερά … εξιταριστικό , να συναντηθούμε υπό τους ήχους του …Ηπειρώτικου κλαρίνου … Αλλά να το ξέρεις , αυτό θα συμβεί (με κλαρίνα ή όχι) , μόνο αν το θελήσεις εσύ . Κι αυτό γιατί εσύ ξέρεις (περίπου) και ποια είμαι , και που ζω και που εργάζομαι , και είναι πανεύκολο να εμφανιστείς μια μέρα μπροστά μου και να μου πεις «Γειά σου Σίλια , είμαι ο Φάρος , και ήρθα επιτέλους να γνωρίσω και από κοντά την … παροιμιώδη ομορφιά σου» … Ενώ εγώ το μόνο που ξέρω από σένα , είναι πως σε λένε Φάρο και μου είναι αδύνατον να έρθω Αλεξανδρούπολη , να σταθώ κάτω από τον φάρο της (τί όμορφος που είναι , όμως … ε ; ) και να φωνάζω : «Φάρε , Φάρε , είσαι εδώ ;» …. Θα με πάρει η «μαρίδα» των νεαρών που κυκλοφορούνε εκεί γύρω , στο ψιλό και αυτό , δεν είναι ό , τι το καλύτερο για μένα .
      Σε φιλώ γλυκά στην μούρη (διαδικτυακά , … μην παρεξηγηθούμε κιόλας) .

       
      • faros

        Μαρτίου 23 , 2010 at 18:52

        Καλά, σκέφτομαι τη … σκηνή, έχει και ωραίο συντριβάνι εκεί δίπλα, και … απογειώνομαι !!!

        Σοβαρά τώρα, εμένα πολύ με … εξιτάρει αυτή η ανωνυμία … ή αν θέλεις η … προσμονή … για μια σειρά ανθρώπους που «γνωριστήκαμε» στο διαδίκτυο …

        Και ανάμεσα σ΄αυτούς … έ … έχεις μια ξεχωριστή θέση …

        Να είσαι καλά !

         
  7. Aldebaran

    Μαρτίου 21 , 2010 at 16:47

    Μ’ αυτήν σου την ανάρτηση, καλή μου Silia, τις τίμησες δεόντως και τις τρεις «ημέρες»… Και την ημέρα για το σύνδρο Down, και την ημέρα κατά του ρατσισμού και την ημέρα της ποίησης…
    Νάσαι πάντα καλά…

     
    • silia

      Μαρτίου 23 , 2010 at 20:28

      @ Aldebaran
      Σ’ ευχαριστώ Aldebaran , για τα καλά σου λόγια .
      Αλήθεια , γιατί στριμώχτηκαν τόσες αφιερώσεις μέσα σε μια ημέρα ;… Τελικά , έχει μεγάλο σουξέ , φαίνεται η Εαρινή Ισημερία … Έχει την … μαγεία της … ελκύει .
      (Ειδικά , για το σύνδρο Down , λένε πως επιλέχθηκε επειδή πρόκειται για … τρίτο 3ο χρωμόσωμα στο Νο 21 των χρωμοσωμάτων … Τρισωμία του 21 , λέγεται) .

       
  8. faros

    Μαρτίου 22 , 2010 at 07:59

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ !

     
  9. glaykidarling

    Μαρτίου 22 , 2010 at 08:05

    ρε συ Σηλια…
    μα τω θεώ
    σε ζηλευω!
    Για τις εμπειρίες σου!
    Και σε θαυμάζω…γιατί η θυμοσοφία…δεν συγκρίνεται ουτε με όλα τα βιβλία του κόσμου!

     
    • silia

      Μαρτίου 23 , 2010 at 20:33

      @ glaykidarling
      Καθόλου να μη με ζηλεύεις … Όταν θα φτάσεις τα χρόνια μου , να είσαι σίγουρη , πως θα διαθέτεις τις ίδιες εμπειρίες … Ολοι οι άνθρωποι όταν μεγαλώσουν , έχουν βιώσει εμπειρίες . Αρκεί να έχουν το χάρισμα , να τις αξιολογούν , να τις θυμούνται , να τις αρχειθετούν και να τις … εκμεταλλεύονται …
      Κι εσύ (είμαι σίγουρη) πως … το έχεις το χάρισμα αυτό .

       
  10. amelinia

    Μαρτίου 22 , 2010 at 12:30

    Όντως ποίημα για τον Βέργο έγραψες Σίλια μου. Τι όμορφη εικόνα αυτή που περίγραψες όταν σε περίμενε στο βουναλάκι για να ‘ρθεις με το λεωφορειο-φορτηγό 🙂

    Χθες ήταν και η παγκόσμια μέρα ύπνου… Αχ και πολύ τον χρειάζομαι τον άτιμο…

    Καλημέρα και καλή βδομάδα!

     
    • silia

      Μαρτίου 23 , 2010 at 21:01

      @ amelinia
      Δεν την περιέγραψα εγώ σαν όμορφη . Ήταν μια απ’ τις πιο όμορφες τοποθεσίες , που είδα στην ζωή μου … Όμορφη , Χειμώνα , Καλκαίρι … Δεν ξέρω … Ίσως να ήταν η ηλικία μου … τα χρόνια εκείνα … οι συνθήκες … η παρουσία άλλων όμορφων πραγμάτων … Δεν ξέρω ειλικρινά . Πάντως ήταν πανέμορφη γωνιά …

      ————————————-
      Παγκόσμια μέρα ύπνου ;… Άντε πάλι …
      Να δω πότε θα κάνω αφιέρωμα στον Ύπνο , που κάπου το έταξα κι ακόμα να το κάνω …
      Φιλάκια .

       
  11. hamomilaki

    Μαρτίου 22 , 2010 at 20:31

    Anna-Silia,
    έγραψες ένα Ποίημα
    Κατά του ρατσισμού και
    Υπέρ των ειδικών Ανθρώπων

    να είσαι καλά Anna-Silia που έβαλες στην καρδιά μας τον Βέργο

     
    • silia

      Μαρτίου 23 , 2010 at 21:02

      @ hamomilaki
      Εσύ μου έβαλες την ιδέα και για μια ακόμα φορά σ’ ευχαριστώ , γι αυτό

       
  12. atheofobos

    Μαρτίου 23 , 2010 at 02:26

    Όλα αυτά τα παιδιά αν έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό είναι πως είναι ιδιαίτερα αγαπησιάρικα και το περιέγραψες αυτό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

     
    • silia

      Μαρτίου 25 , 2010 at 13:19

      @ atheofobos
      Thanks atheofobos , φίλε μου .
      Έχεις απόλυτο δίκιο . Φοβερά αξιαγάπητα . Γνώρισα κάμποσα τέτοια παιδιά στη ζωή μου και ήταν όλα ένα προς ένα λατρεμμένα .

       
  13. faros

    Μαρτίου 23 , 2010 at 09:09

    Πολύ Καλημέρα !

     
  14. museum

    Μαρτίου 23 , 2010 at 13:13

    Θέλει κότσια σήμερα να μπορέσει κάποιος να αγαπήσει και να αγκαλιάσει αυτούς τους ανθρώπους. Έχω ακούσει λόγια, ανέξοδα συχνά χωρίς όμως να συνοδεύονται από συνεχή έργα για ανθρώπους με κινησιακά ή νοητικά προβλήματα. Πόσους εγκαταλελειμμένους και μοναχικούς τέτοιους ανθρώπους βλέπουμε γύρω μας;

    Μπράβο σου και για το post αλλά και για το ότι τον αγκάλιασες και έδειξες τα γνήσια αισθήματα σου!

    Καλημέρα και φιλιά!

     
    • silia

      Μαρτίου 25 , 2010 at 13:24

      @ museum
      Είναι υπέροχα αυτά τα παιδιά , όπως είπα και παραπάνω , αλλά όλα έχουν την ομορφιά τους , όσο … ζουν οι γονείς τους … Μετά , αρχίζει το δράμα … Καμιά «Πολιτεία» , δεν μπορεί να κάνει το σωστό , γι αυτούς τους ανθρώπους . ΚΑΜΙΑ , δυστυχώς … Δεν ξέρω τί φταίει , αλλά έτσι θαρρώ ότι είναι τα πράγματα .
      Σ’ ευχαριστώ museum , για τον πάντα καλό σου λόγο .
      (… και … πρέπει να σου πω , ότι … μου λείπεις) .

       
  15. μούργος

    Μαρτίου 23 , 2010 at 19:55

    ! [τι να γραψω, βαρετος θα γινω]
    [αυτο που μου αρεσει στα ποστ σου παντως ειναι η ανθρωπια που βγαζουν]

     
    • silia

      Μαρτίου 25 , 2010 at 19:49

      @ μούργος
      Γιατί πιστεύεις ότι γράφοντας κάτι πολύ επαινετικό για μένα όπως πχ. το «αυτο που μου αρεσει στα ποστ σου παντως ειναι η ανθρωπια που βγαζουν» , μπορεί να γίνεις … βαρετός ;…

      Ασχετο : Αυτό που μου αρέσει στα σχόλια σου , είναι βασικά … τα σχόλια σου …
      Α ! … ναι … και το avatar σου …

       
  16. Κ.Κ.Μοίρης

    Μαρτίου 23 , 2010 at 22:47

    !!!!!!!!!

     
    • silia

      Μαρτίου 25 , 2010 at 19:51

      @ Κ.Κ.Μοίρης
      Ω !…. ελάτε καλέ μου Κ.Κ.Μοίρη !… Τί φλυαρία είναι αυτή ;… Από το πρωί , … γλώσσα δεν βάλατε μέσα …
      ———————————
      Τί κάθομαι και γράφω Χριστέ μου , η … αστόχαστη …

       
  17. faros

    Μαρτίου 24 , 2010 at 08:25

    Μια Πολύ Θερμή Καλημέρα !

     
  18. mamma

    Μαρτίου 24 , 2010 at 12:14

    Καλημέρα Άννα. Υπέροχο κείμενο.

    υγ. εύχομαι να είσαι καλά

     
    • silia

      Μαρτίου 25 , 2010 at 19:54

      @ mamma
      Γειά σου και σε σένα , υπέροχη mamma .
      Αρκετά καλά είμαι πια … Ήμουν λίγο άρρωστη τελευταία .
      Φιλιά στα … αρσενικά της ζωής σου … (και είναι και πολλά , ζωή νά έχουν… )

       
  19. AMANTA

    Μαρτίου 24 , 2010 at 19:34

    Εκτός απ’ τη μεγάλη συγκίνηση μου δημιουργήθηκαν και ορισμένες σκέψεις. Αναρωτιέμαι, αφού διευκρινίσω ότι είμαι υπέρ των αμβλώσεων, μήπως η διακοπή της κύησης σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ένα είδος ρατσισμού; Γιατί στον Καιάδα πριν καν γεννηθούνε. Η ιστορία σου δείχνει οτι είναι χρήσιμοι στον εαυτό τους και στους άλλους. Προβληματισμός που μου δημιουργήθηκε διαβάζοντας την υπέροχη ανάρτησή σου.
    ΥΓ. Παρακαλώ σβήσε το προηγούμενο, δεν ξερω πως να το κανω εγω

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2010 at 20:39

      @ AMANTA
      Μεγάλο θέμα και φοβερά «επώδυνο» ξεκινάς…
      Είναι αδύνατον να το προχωρήσουμε (πολύ δε περισσότερο να το λύσουμε) μέσα στις δυνατότητες που μας δίνει το … ιστολόγιο .
      Θα πω μόνον την προσωπική μου άποψη στο θέμα των αμβλώσεων σε τέτοια περιστατικά , (όπου ειρήσθω εν παρόδω , μόνο τα τελευταία χρόνια , έχουμε δυνατότητα να διαγιγνώσκουμε) .
      Είμαι υπέρ …
      Και όχι γιατί είμαι ρατσίστρια .
      Επέτρεψέ μου να μην συνεχίσω . Είναι φοβερά επώδυνο .
      Τα φιλιά μου .

       
  20. faros

    Μαρτίου 25 , 2010 at 08:53

    Πολύ πολύ Καλημέρα και Χρόνια Πολλά !

     
  21. loupasg@otene.gr

    Μαρτίου 25 , 2010 at 11:24

    δεν ξέρω τι να πώ…..είχαμε κι εμείς στη γειτονιά τον Στέλιο και απορούσαμε γιατι εμείς χρόνο με τον χρόνο μεγαλώναμε κι ο Στέλιος έμενε ίδιος…..περάσαν πολλά χρόνια για να το συνειδητοποιήσουμε κι ο καημενούλης είχε ηδη «φύγει»,με κάνατε πάλι κουρέλι και δεν είμαι και στα καλύτερα μου τον τελευταίο καιρό.

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2010 at 20:43

      @loupasg@otene.gr
      Υπάρχουν πολλά τέτοια παιδιά , Γιώργο .
      Παλιότερα , δεν υπήρχε διαγνωστική μέθοδος , και έτσι το αντιλαμβανόντουσαν με την γέννηση .
      Έτσι , πιστεύω , ότι κάθε γειτονιά , έχει κι από ένα τέτοιο «παιδί» . Όλοι λίγο πολύ έχουμε έρθει σε επαφή με κάποιον «Στέλιο» ή «Στέλλα» …
      ———————————-
      Δεν ήταν στις προθέσεις μου να σε στεναχωρήσω .
      Την αγάπη μου .

       
  22. nick takolas

    Μαρτίου 30 , 2010 at 04:22

    To δικαίωμα στη ζωή, Άννα, ξέρουμε, είναι απόλυτο και ίσως πολύχρωμο!

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2010 at 20:47

      @ nick takolas
      Καλώς ήρθες nick .
      Συμφωνώ .

       
  23. Spy

    Απρίλιος 29 , 2010 at 20:00

    Το κείμενό σας ήταν υπέροχα ευαίσθητο και συγκινητικό, και διαβάζοντας και όλα τα σχόλια σας λέω πως εγώ προσωπικά το θεωρώ κατόρθωμα αυτό, για μας τους αναγνώστες. Είναι σπάνιο πλέον να μπορούν να σε συγκινήσουν αυτά που πληκτρολόγησαν κάποια δάχτυλα κάποιου ανθρώπου σε κάποιο βλογ.

    Ίσως εγώ να έχω κι έναν λόγο παραπάνω:
    βλέπετε, η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου (ίσως ακόμα και στο ίδιο επίπεδο με αυτήν που έχω για την κόρη μου), είναι αυτή που έχω για τον Βάκη, τον μικρότερο αδερφό μου, ετών 37 σήμερα, παιδί με σύνδρομο Down, μάτια και ψυχή αγγέλου, χαμόγελο λυτρωτικό και καρδιά που χωράει όλον τον κόσμο…

    Να ‘στε καλά που μου θυμήσατε πόσο πολύ ανάγκη μας έχουν αυτοί οι άνθρωποι, και πόσο πολύτιμοι είναι και για τη δική μας ζωή κι ας μην το νιώθουν όλοι αυτό!

    Καλησπέρα σας.

     
    • silia

      Μαΐου 10 , 2010 at 12:19

      @ Spy
      Καλώς ήρθες Κατάσκοπε . Χαίρομαι που σε βλέπω εδώ .
      Αλλά χαίρομαι ακόμα παραπάνω , όταν ακούω να μου μιλούν με τόση αγάπη γι αυτά τα παιδιά .
      Να είσαι καλά .

       
  24. Λιακαδα ©

    Νοέμβριος 18 , 2012 at 13:40

    Περιμένεις να σου σχολιάσω ? Δεν γίνεται.. Με εκανες και βουρκωσα πανάθεμα σε , με αυτό που μας χάρισες Κυριακάτικα! Σ αγαπώ, παλιοφιλενάδα..

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: