RSS

… στις κορυφογραμμές της Πίνδου … 25η Μαρτίου 1974

25 Μαρ.
Εντάξει … Η Πίνδος , δεν … «δένει» και τόσο με την Εθνεγερσία της 25ης Μαρτίου … Αλλά , τί να κάνουμε ;… Εγώ αυτήν έχω και γι αυτήν θα σας μιλήσω φέτος σαν αφιέρωμα στην ημέρα .
Και όπως … είθισται σ’ αυτό το ιστολόγιο , θα σας μιλήσω για το αγαπημένο μου θέμα … Τον υπέροχο Εαυτό μου και τις … δεξιότητες του . Συγκεκριμένα θα σας μιλήσω για το … σκηνογραφικό μου ντεμπούτο σε … επίσημη θεατρική παράσταση .
«Ανέβηκα» για πρώτη φορά στο χωριό (όπου θα έκανα το Αγροτικό μου) , αρχές του Φλεβάρη του ’74 και το πρώτο που αντιλήφθηκα ήταν , ότι αν δεν … οργανωνόμουν , θα … πέθαινα από το κρύο (παιδί αστικής οικογένειας) , την πείνα (καλομαθημένο μοναχοπαίδι , που δεν είχε μάθει ούτε γάλα να ζεσταίνει , μέχρι τότε) και την … μοναξιά . Για το κρύο , γρήγορα βρήκα σαν λύση του γείτονες μου , που με ιδιαίτερη προθυμία μου κουβαλούσαν και μου «στέγνωναν» τα ξύλα , με προμήθευαν με καλής ποιότητας δαδί , και μου άναβαν και την ξυλόσομπα το πρωί φροντίζοντας την φωτιά της και για όσο έλειπα σε δουλειές ή σε χαβαλέ (που ήταν και το πιο συνηθισμένο) . Για το φαγητό , … μια από τα ίδια … Απλά δηλαδή δεχόμουν τις προσκλήσεις για το μεσημεριανό γεύμα και το βράδυ παίζοντας … πρέφα στο καφενείο , επειδή με άφηναν πάντα να κερδίζω , μου κερνούσαν και τα πρώτα τσίπουρα με μεζέ … (τα δεύτερα τα κερνούσα εγώ , και πάει λέγοντας) . Για την παρέα … είχα τον Λευτέρη , τον δάσκαλο του χωριού , κι αυτό , γιατί ήμασταν οι μόνοι … νεολαίοι κάτοικοι του χωριού  (αμέσως μετά από εμάς , ήσαν τα 23 παιδάκια του μονοθέσιου , 6τάξιου όμως Δημοτικού Σχολείου) . Όπως ήταν φυσικό , ο Λευτέρης … με ερωτεύθηκε μέσα στην πρώτη εβδομάδα της συναναστροφής  μας και αυτό ήταν βέβαια ένα κάποιο εμπόδιο στην ομαλή εξέλιξη της … παρέας μας , αλλά προκειμένου να πεθάνουμε και οι δυό από … πλήξη , το βάλαμε το πρόβλημα στην μπάντα και συνεχίσαμε την παρέα μας . Εγώ δεν είχα πολλή δουλειά (όλοι ήσαν σχετικά υγιείς σε εκείνο το υψόμετρο) σε αντίθεση με τον Λευτέρη , που είχε (πολλή δουλειά) … 23 παιδάκια απ’ όλες τις τάξεις του Δημοτικού συν τις δυο νήπιες ξαδέρφες , που όλη την ημέρα έκλαιγαν έξω από το σχολείο , μέχρι που αναγκάστηκε να τις βάλει στην σχολική δύναμη κι αυτές . Άρχισα να πηγαίνω καθημερινά στο σχολείο , βασικά για να απασχολώ τις μικρές (κάτι σαν … νηπιαγωγός ένα πράμμα) , αλλά κατέληξα να γίνω η δεύτερη δασκάλα του χωριού . Το καθημερινό 6ωρο , έγινε 8ωρο και δεκάωρο καμιά φορά γιατί τα μικρά διψούσαν για τα … «μοντέρνα» μαθήματα που τους δίδασκα , δηλαδή , Αγγλικά (μάλιστα) , διάσπαση του ατόμου (εκλαϊκευμένη) πρώτες βοήθειες , αστρονομία , πως να γράφουν επιστολές και άλλα έγγραφα , σολ-φέζ , πινγκ-πονγκ , ζωγραφική … Αυτό το τελευταίο , ήταν και η αιτία , της πρώτης μου σκηνογραφικής δουλειάς .
Πλησίαζε η γιορτή της 25ης Μαρτίου και τα παιδιά γύρευαν… γιορτή και μάλιστα θέατρο (είχα φροντίσει να τους το διδάξω το θέατρο στα … αυτοσχέδια απογευματινά φροντιστήρια ) . Είχαν τις στολές (απ’ τις γιαγιάδες και παπούδες) , είχαν τα … όπλα (εντάξει … δεν ήσαν καριοφύλλια , αλλά ήσαν όπλα) , είχαν διάθεση … είχαν περιέργεια … είχαν φιλοδοξίες και θεατρικές ματαιοδοξίες , αλλά … Αλλά , δεν είχαν … σκηνικά .
Εντάξει … Δεν χρειάστηκα και πολλά παρακάλια από τους μικρούς επίδοξους ηθοποιούς . Άλλωστε με γαργαλούσε κι εμένα ο … θεατρόφιλος μου οίστρος … Μια ασθενική διαμαρτυρία του δάσκαλου («μη ρε Άννα , θα είναι μπελάς» ) την αντιπαρήλθα και έτσι πιάσαμε όλοι δουλειά . Ο Λευτέρης βρήκε τα …»θεατρικά έργα» , τα σκετς , και τις εικόνες που θα παρουσίαζαν και ανέλαβε και την σκηνοθεσία . Μοίρασε ρόλους (καλά … εκεί έγινε το κάτσε καλά από καυγάδες και μαλλιοτράβηγμα και αναγκάστηκα πολλές φορές να απειλήσω με αποχώριση για να πάψουν) και εγώ , ανέλαβα τα …»σκηνικά» .
– Θα με βοηθήσετε , όμως , μάγκες … (είπα … και επί δύο εβδομάδες … ζωγραφίζαμε , μέχρι αργά το βράδυ … )
Τα σκηνικά , ήσαν όλα κι όλα  …τέσσερα .
Το πρώτο παρίστανε το εσωτερικό ενός φτωχικού αγροτικού σπιτιού , με το τζάκι του , με τις γκαζόλαμπες , τα πορτρέτα των μουστακαλήδων προγόνων στον τοίχο , τα αγριολούλουδα στο βάζο και το εικονοστάσι με το καντήλι του (τα παιδιά γύρεψαν να κρεμάσουμε αληθινό αναμμένο καντήλι , αλλά τους τρόμαξα με το ότι κινδύνευε το … σκηνικό από φωτιά , και έτσι … έβγαλαν τον σκασμό) .
Το δεύτερο , παρίστανε μια πλαγιά βουνού , με τα χορτάρια , τα λουλούδια , τα συννεφάκια , τον γαλανό ουρανό και … έναν οβελία να ξεροψήνεται σε μια γωνιά , γιατί ο Γιώργος του Ηλία , που ο μπαμπάς του «έλειπε» χρόνια σε ταξίδι (εξορία στην Γυάρο ήταν) δήλωσε πολύ σοβαρά , ότι όλοι εκείνη την εποχή , ήσαν … κατσικοκλέφτες και δεν θέλησα να του χαλάσω χατήρι του … «ορφανού»
Το τρίτο , παρίστανε … εσωτερικό Εκκλησίας (ήτανε βλέπετε και ο Ευαγγελισμός στην μέση) με τα καντήλια και τα εικονίσματα και την Αγία Τράπεζα  και με βιτρώ (! ) παράθυρα που έμπαζαν μέσα τον ήλιο … Η Φροσούλα όμως του Μάρκου , έσπειρε ζιζάνια , πως η εκκλησία , έπρεπε να είναι … Εβραίικη και λάθος βάλαμε Σταυρούς και Δισκοπότηρα (μού’ ρθε να ξεραθώ στο γέλιο όταν αντιλήφθηκα το λάθος μου) , αλλά ο δάσκαλος (που τα είχε ψιλοβαρεθεί όλα αυτά) , την κατακεραύνωσε με το περίφημο «Η Παναγία , δεν είναι … Εβραία ασεβέστατη … αυτό δα μας έλειπε …»  , ζωγράφισα κι εγώ μια … επτάφωτη λυχνία , πάνω στην Αγία Τράπεζα και η υπόθεση έληξε , με λίγα κλάμματα βέβαια της Φροσούλας , αλλά … ποιός της έδινε σημασία …
Το τέταρτο , ήταν μια αναπαράσταση του … κρυφού σχολειού … Ήταν και το πιο εύκολο γιατί ήτανε τόσο … σκοτεινό , που τελείωσε γρήγορα … Στην εύλογη απορία των μικρών «Παπά , δεν θα βάλεις ;»  αντέταξα το περίφημο «Να πείτε του παπά-Βλάση να έρθει να καθήσει για λίγο ακίνητος» , αλλά τα παιδιά που δεν τον χώνευαν γιατί όλο τους επιφόρτιζε με αγγαρίες , το μετάνοιωσαν και έστρεξαν να … μην φαίνεται ο παπάς μέσα στο μαύρο σκοτάδι , παρά μόνο το βιβλίο που κρατούσε .
Μια … αναιμική πρόταση , να κάνουμε και σκηνικό – καράβι , για να βάλουμε και σκηνές με τον Κανάρη και την Μπουμπουλίνα , έπεσε στο κενό γιατί θεώρησα πως ήταν πολύ δύσκολο να ζωγραφίσω καράβια … Είπα και μια δικαιολογία , πως δεν έχουμε κάποιο σκετς με θαλάσσιους ήρωες του ’21 … αγριοκοίταξα και τον δάσκαλο , μην αμολήσει καμιά εξυπνάδα και έτσι … «κλείσαμε» στα 4 (τέσσερα) .
Μια χαρά θα ήταν …
……………………………………..
Η γιορτή τελικά , είχε μεγάλη επιτυχία . Αν εξαιρέσεις κάποιους μικροκαυγάδες , ψιλοζήλειες , και πισωμαχαιρώματα (από τους γονείς των μικρών «καλλιτεχνών» μας) , όλα τα άλλα κύλησαν αίσια και με τον σχετικό ενθουσιασμό , που ταιριάζει και με την ημέρα) . Τα «σκηνικά» , είχαν την τιμητική τους και όλοι , μα όλοι , σχολίασαν , πως σ’ αυτά οφειλόταν η πιό μεγάλη επιτυχία , που είχε η σχολική γιορτή … ever …
Στο τέλος βγάλαμε και όλοι μαζεμένοι μια αναμνηστική της γιορτής φωτογραφία :
… και συνοδέψαμε τον Γιαννούλη του Μένιου , που τραγούδησε τό :
… τόσο όμορφα πάνω στην Βυζαντινή κλίμακα , που ακόμα κι ο στριμμένος ο παπα-Βλάσης βλαστήμησε , που είχε ξεχάσει να πάρει μαζί του το … θυμιατό («… ω, ρε ζαγάρια , σαν σε Θεία Λειτουργία , τραγουδάτε» ) .
===========================================
Η επόμενη φωτογραφία , είναι από το σχολείο του χωριού , (όπου και έγινε η γιορτή εκείνη) , … όπως είναι σήμερα …

Όμορφη … δε λέω , αλλά … Αλλά , εκείνη η μικρή σκηνή-εξέδρα στο προαύλιο για ποιήματα και εκφωνήσεις λόγων … πόσο φτωχή και «φτηνή» μου φάνηκε … Χωρίς σκηνικά , χωρίς «χρώμα» ,  χωρίς παλμό , γιατί … ΔΕΝ χρησιμοποιείται πια από παιδιά … γιατί ΔΕΝ υπάρχουν πια παιδιά στο σχολείο του χωριού … Υπάρχει μόνο … χειμερινός τουρισμός , και πανσιόν , και ταβέρνες , και SUV για … «Πίνδου ανάβασις» , και mountain-bicycle , και καγιάκ στο ποτάμι και μια … ΜΕΓΑΛΗ … πολύ μεγάλη απαξίωση κάθε γνήσιου και παλιού και αθώου και …
……………………………………………
… Όσο για το τί απέγιναν τα «σκηνικά» που ζωγραφίσαμε για την γιορτή της 25ης Μαρτίου του 1974 , θα σας το πω μια άλλη φορά , σε ένα άλλο ποστ , γιατί ήδη , με έχουν πάρει τα … «ζουμιά» και εκτός που χαλάω τα παροιμιώδους ομορφιάς , υπέροχα μάτια μου , κινδυνεύω και από καμιά … ηλεκτροπληξία , έτσι όπως κλαίω , πάνω από ένα πληκτρολόγιο …
.
.
.
Χρόνια μας πολλά .

 

Ετικέτες: , , ,

30 responses to “… στις κορυφογραμμές της Πίνδου … 25η Μαρτίου 1974

  1. faros

    Μαρτίου 25 , 2010 at 13:33

    Ωραίες αναμνήσεις …
    Πιστεύω να καμαρώνεις … αν δεν ήσουν εσύ, πιστεύω ο Λευτέρης δεν θα κατάφερνε να κάνει θεατρικό … και το χωριό θα έχανε !

    Πράγματι, Χρόνια Πολλά !

     
    • silia

      Μαρτίου 25 , 2010 at 22:48

      @ faros
      Και βέβαια καμαρώνω .
      Αν και πιστεύω ότι ο Λευτέρης θα έκανε … παράσταση , αλλά όχι τόσο όμορφη …
      Όσο τους θυμάμαι όλους … Όλα εκείνα να λάμποντα μάτια … τα αναψοκοκκινισμένα μάγουλα … 40άρηδες και … 50άρηδες τώρα … Άραγε την θυμούνται την παράσταση ;…

       
  2. πρεσβύωψ

    Μαρτίου 25 , 2010 at 22:17

    Διαβάζοντας το κείμενο, αισθάνθηκα ότι ήμουν ένα απο τα παιδιά του σχολείου και βίωνα κάθε στιγμή της γιορτής. Ισως επειδή 6 χρόνια νωρίτερα, χωρίς σκηνικά, στη πλατεία του χωριού μου ήμουν ένας απ’ τους οπλαρχηγούς του 21….
    Χρόνια πολλά!!

     
    • silia

      Μαρτίου 25 , 2010 at 22:58

      @ πρεσβύωψ
      Πόσο χαίρομαι , που έγινε το γραπτό μου αιτία να … ταξιδέψεις τόσο όμορφο ταξίδι …
      ————————————–
      Α , … χωρίς σκηνικά καλέ μου ;
      … Τί να κάνουμε ; Δεν μπορούσα να βρίσκομαι ανά πάσα στιγμή σε όλη την Επικράτεια , να φτιάχνω σκηνικά …
      Χρόνια πολλά και σε σένα .

       
  3. mr e.

    Μαρτίου 26 , 2010 at 00:46

    A βρε Αννα. Κατάφερες να μου υγράνεις τα μάτια και πάλι… Με πήγες τόσο πίσω. Τότε που ως… Παπαφλέσσας κατατρόπωσα τον Ιμπραήμ πασά στην αυλή του τριθέσιου εξατάξιου Δημοτικού σχολείου του χωριού μου… Ας είναι ελαφρό το χώμα που σκεπάζει την κυρά_Ελένη τη δασκάλα που ήταν η ψυχή της όλης ιστορίας. Αυτή διανομέας ρόλων, σκηνοθέτης, σκηνογράφος, υποβολέας… ταξιθέτις…. Κάτι σαν… Σήλια να πούμε…. Μας έμαθε να σεβόμαστε να διαβάζουμε να γράφουμε να χορεύουμε να τραγουδάμε…
    126 παιδιά και τρείς δάσκαλοι στην εποχή μου… Το σχολείο μια «πολιτεία» που έσφυζε από ζωή. Σήμερα ένα άδειο πέτρινο «κουφάρι» χωρίς φωνές, χωρίς παιχνίδια χωρίς χαρές… Άδειο όπως τόσα και τόσα σχολεία της ρημαγμένης από την εσωτερική μετανάστευση Ελληνικής υπαίθρου… Το κουδούνι του δεν θα ξαναχτυπήσει ποτέ πια…

     
    • silia

      Μαρτίου 26 , 2010 at 22:31

      @ mr e.
      Πόσο χαίρομαι μ’ αυτό που λες … το ότι δηλαδή , γίνομαι αιτία να ταξιδεύεις … προς τα πίσω . Ξέρεις , αυτές τις ημέρες , διάβασα κάπου δεν θυμάμαι που ακριβώς , ένα τσιτάτο «Ταξίδευε … ταξίδευε σε άλλες χώρες , τόπους , γνώριζε τον κόσμο μσας , αλλά … προς Θεού , μην ταξιδεύεις προς τα πίσω … προς το παρελθόν…»
      Λοιπόν έχει άδικο , μεγάλο άδικο , αυτός που το έγραψε . Το να ταξιδεύω εγώ τουλάχιστον στο παρελθόν , μου κάνει υπερβολικό καλό και απ ‘ο, τι καταλαβαίνω διαβάζοντας το σχόλιο σου , κάνει καλό και σε σένα .
      Αν μη τι άλλο , κρατάμε υγρά και κατ’ επέκταση , φωτεινά , τα μάτια μας … Λίγο το έχεις ;
      Αλλά , ήθελα να σε διορθώσω σε κάτι : Στην συγκεκριμένη θεατρική παράσταση , είχα αναλάβει ΜΟΝΟ την σκηνογραφία ( ε, και λίγο … επιρρεασμό του σκηνοθέτη) . Απόλυτη ευθύνη παράστασης , είχα αναλάβει πολύ … παλιότερα , στην απαλών ονύχων ηλικία , τότε στις αρχές του ’60 … Διάβασε αν έχεις καιρό :
      https://silia.wordpress.com/2009/01/28
      https://silia.wordpress.com/2009/01/29
      https://silia.wordpress.com/2009/01/30
      ————————————————
      ΥΓ. Είμαι σε ανάρρωση . Ευχαριστώ για τις ευχές .

       
      • mr e.

        Μαρτίου 27 , 2010 at 00:16

        Σε διάβασα μικρό … «άλιεν» … Τρελάθηκα στα γέλια… Ο αυτοσαρκασμός και το χιούμορ σου αξεπέραστο. Χαρακτηριστικά και τα δυο ανθρώπου που αξίζει… Εσύ τα έχεις σε υπερθετικό βαθμό…
        Στα κόκκινα γράμματα του τρίτου ποστ έβαλες μια άλλη σφραγίδα. Τέτοια που μόνο εσύ ξέρεις να βάζεις…
        Περαστικά σου γλυκιά μου.

         
  4. faros

    Μαρτίου 26 , 2010 at 08:23

    Είμαι σίγουρος ότι την θυμούνται …

    Θερμή Καλημέρα !

     
    • silia

      Μαρτίου 27 , 2010 at 01:42

      @ faros
      Μακάρι να είναι έτσι όπως το λες .
      Καλό ξημέρωμα .

       
  5. DaisyCrazy

    Μαρτίου 26 , 2010 at 10:00

    Αχ Αννούλα μας ρομαντική και γλυκιά. Τι ομορφες αναμνήσεις δημιουργήσατε εκείνη τη μέρα για σας αλλά προ παντών για τα αθώα παιδικά ματάκια. Αν τα ρωτήσεις αυτά τα παιδιά πάω στοίχημα ότι όλα θα θυμούνται κάτι από αυτή τη γιορτή γιατί έγινε με αγάπη και μεράκι από σένα και το δάσκαλο.

    Έχεις δίκιο για το πως είναι σήμερα το σχολείο. Φαίνεται όμορφο αισθητικά.. αλλά πόσο όμορφο μπορεί να είναι ένα σχολείο χωρίς παιδιά; Είναι δυστυχώς η μοιρα των περισσότερων σχολείων στα μικρά χωριά. Ας όψεται η αστυφυλία.

    Χρόνια μας πολλά και καλό ΣΚ!
    Πολλά φιλιά!

     
    • silia

      Μαρτίου 27 , 2010 at 01:53

      @ DaisyCrazy
      Πρόσεξε καλή μου φίλη , μια που μιλάς για την σημερινή φωτογραφία του σχολείου … Πρόσεξε την … «προστυχιά» της … διακοσμητικής μπασκέτας … Είναι ΜΟΝΟ ΜΙΑ … άλλη δεν έχει … Και είναι και «φυτρωμένη» μέσα στα πέτρινα πλακάκια …
      Τότε , την εποχής της παράστασης για την γιορτή της 25ης Μαρτίου , δεν υπήρχαν πλακάκια … Χώμα μόνο , όπου γδέρνανε τα γόνατα και σκόνη και χιόνι πολύ τον Χειμώνα … Ούτε μπασκέτα υπήρχε … Ούτε το τί είναι το μπάσκετ ήξεραν , αυτό όμως , δεν τους έκανε λιγότερο ευτυχισμένους …
      Λες να την θυμούνται την παράσταση ;…
      Τί καλά , να την θυμούνται !…

       
      • DaisyCrazy

        Μαρτίου 29 , 2010 at 07:42

        Μα ναι σου λέω τη θυμούνται. Ίσως μάλιστα να είναι κι απ’τις πιο γλυκές αναμνήσεις των σχολικών τους χρόνων 🙂

         
  6. apon

    Μαρτίου 26 , 2010 at 12:42

    Κακως τον ξαποστειλες τον Λευτερη, σιγουρα θα τον αρπαξε καμια αλλη.

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2010 at 17:04

      @ apon
      Αχ , θείε … θείε …
      Έχεις «εσωτερική ματιά» που μοιάζει με καλοακονισμένο νυστέρι … Σαν λέιζερ , που διεισδύει κάτω από τους επίπαγους των πληγών , κάτω από το μακιγιάζ της μνήμης , κάτω από τις … προσθετικές «σιλικόνης» και «τεχνητού δέρματος» πάνω στις … ουλές …
      Μπράβο «θείε ! .. Δεν ξέρω τί επαγγέλεσαι , αλλά θα μπορούσες να διαπρέψεις , σαν … Ανατόμος …
      …ψυχής βέβαια …
      ———————————-
      Και βέβαια τον άρπαξε κάποια άλλη τον Λευτέρη .
      Ήταν και ομορφόπαιδο .
      ———————————-
      Την μεγάλη μου εκτίμηση .

       
  7. faros

    Μαρτίου 27 , 2010 at 08:33

    Καλημέρα, Καλό Σαββατοκύριακο !

     
  8. faros

    Μαρτίου 28 , 2010 at 08:48

    … καλημερούδια … !

     
  9. faros

    Μαρτίου 29 , 2010 at 06:18

    Καλημέρα και Καλή (Μεγάλη) Βδομάδα !

    υ.γ. περαστικά σου !

     
  10. Liakada

    Μαρτίου 29 , 2010 at 10:29

    Σιλια μου , παναθεμασε παλι με βουρκωσες…Η αφηγηση σου μου εφερε στο νου την περισυνη 25 η Μαρτιου σε ενα αντιστιχο ορεινο χωριο της Πελοποννησου ΄που η καταθεση του δαφνινου στεφανιου και η γιορτουλα των παιδιων εγινε μπροστα στο Ηρωων με τον δασκαλο , τρια παιδακια κι εμας που μεναμε στο διπλα εξοχικο …
    Η διαφορα ήταν οτι εκει παραδιπλα υπηρχαν 4 μπασκετες στο προαυλιο του σχολείου … ! Πως να επαιζαν ανα δυο?
    Το σχολειο φετος εκλεισε … και μετετραπει σε πινακοθηκη! Τα λεφτα για τη μετατροπή ήταν απο δωρεα ομογενων της Αμερικης! Παραληλα με την πινακοθηξη εφτιαξαν και 2 γηπεδα τεννις στη μεση του πουθενα! Να παιζει ποιος αναρωτιεμαι . Μονιμοι κατοικοι στο χωριο 40! κι αυτοι ανω των 80 ηλικιακά !

    Υγ Αν μπορεις στείλε μου στο xeimwniatikh.liakada@gmail.com καποιο τηλεφωνο σου .. Θελω να σε ρωτησω κατι σχετικα με αυτα που μου ειπες στο τελευταιο σχολειο σου … για το ενδο…..΄)

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2010 at 17:11

      @ Liakada
      Χα !… Τώρα να τους δω , που οι «Ράμπο» του οικονομικού σκέλους του Γιωργάκη , θα ξαμοληθούν και θα αεροφωτογραφούν πισίνες και γήπεδα τέννις , για να τα έχουν σαν τεκμήρια φοροδιαφυγής , τί θα τα κάνουν τα ΔΥΟ !!! γήπεδα τέννις στο χωριουδάκι … Χώρια που θα ανέβη και το δικό σας … τεκμήριο . Ακούς εκεί , εξοχικό σε γειτονιά με γήπεδα τέννις …
      …………………………………..
      Με την ευκαιρία , ξαναθυμήθηκα εκείνο το αμίμητο https://silia.wordpress.com/2008/03/15
      (ΠΑΜΕ … ΤΕΝΝΙΣ ; )

       
      • Liakada

        Απρίλιος 9 , 2010 at 15:15

        Μακάρι να του ρίξουν φόρο του χαζοματανάστη που το δώρισε στην κοινότητα! Γιατί μαζί με αυτό τους χάρισε και ένα καμπαναριό με ενσωματωμένο ρολόι ! ( να ακούνε λέει οι δεκα γέροι του χωριού την ωρα και να πηγαίνουν στα χωράφια!) Ο παπάς μαζί με τον καντηλαναύτη αποφάσισαν και συνέδεσαν την ηλεκτρονική καμπάνα με το ρολόι! Σημειωτεόν 6 από τους 10 παπούδες είναι κουφοί , ο ένας είναι κουτσός και οι άλλοι τρεις πάνω απο 87! Οι μόνοι που ακούμε την καμπάνα -ρολόι είμαστε εμεις οταν πατάμε εκεί!
        Μεταξύ μας παλιότερα εκοβα το σκοινι αλλά τωρα τι δολιοφθορά να κάνω η » χριστιανή»? Καμαρώνει ο Μετανάστης! Αλλά που θα μου πάει! Σκέφτομαι σαν ανοίξει λίγο ο καιρός και πάω κάτω να τον καλέσω για μια παρτίδα τέννις!

        Υγ τον πετυχα τις προάλλες στο ζου ταβλι και του τα εχωσα εν μερη αλλα δεν πειστηκε μάλλον!

         
      • silia

        Απρίλιος 11 , 2010 at 18:16

        @ liakada
        Αυτό με την … ηλεκτρονική καμπάνα , μοιάζει με την … «μοναχική» μπασκέτα , την «φυτρωμένη , μέσα στις πέτρες και στο τσιμέντο , του «δικού μου» χωριού …
        Μια … χλεύη , ένα φτύσιμο στα μούτρα του γνήσιου και της ομορφιάς. …
        Τί να πεις …
        ΥΓ. By the way … που λένε και οι μορφωμένοι : Τί ακριβώς είναι το … ζου ταβλι ;

         
  11. faros

    Μαρτίου 30 , 2010 at 13:06

    Γεια και χαρά σου !

     
  12. faros

    Μαρτίου 31 , 2010 at 07:04

    Μας λείπεις …
    Ελπίζω όλα να είναι καλά !

    Καλημέρα σου !

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2010 at 17:14

      @ faros
      Φάρε μου , σ’ ευχαριστώ για όλους τους χαιρετισμούς και τις ευχές σου .
      Μην ανησυχείς . Όλα καλά είναι με μένα .
      Απλά , μια ψιλοαρρώστια και οι δουλειές για το Πάσχα … Ξέρεις … παιδιά , μουσαφίρια , δουλειά στο Νοσοκομείο (ακόμα) …
      Σ’ ευχαριστώ που νοιάζεσαι .
      Καλό σου απόγευμα .

       
  13. Liakada

    Απρίλιος 9 , 2010 at 15:19

    Κάπως έτσι χαθηκα κι εγω.. Κατάφερα όμως και βρήκα ( σημερα πια) το δρόμο της επιστροφής…!
    Σκέφτομαι οτι για φέτος μπορεί να είναι πολύ αργά για να ευχηθώ Καλή Πασχαλιά ! Αλλά για του χρόνου είναι αρκετά νωρίς!
    Εύχομαι η ψιλοαρρώστια να έχει υποχωρήσει πλήρως!
    Φιλιά!

     
    • silia

      Απρίλιος 11 , 2010 at 18:19

      @ Liakada
      Αρκεί που βρήκες τον δρόμο …
      Άντε , και του χρόνου καλύτερα .
      —————————————
      Η συγκεκριμένη ψιλοαρρώστια , υποχώρησε , σχεδόν εξαφανίστηκε . Αλλά έννοια σου . Έχω εγώ ολόκληρη παρακαταθήκη από …. ψιλοαρρώστιες για να … πορεύομαι .
      Φιλιά .

       
  14. Αγγελος

    Μαΐου 30 , 2010 at 12:31

    Εξυπνότατη η Φροσούλα του Μάρκου, και μπράβο της. Αλλά κι ο δάσκαλος, θράσος που τό’χε, να της πει πως η Παναγία δεν ήταν Εβραία!

     
  15. silia

    Μαΐου 30 , 2010 at 13:24

    @ Αγγελος
    Ο δάσκαλος , εκείνα τα χρόνια και για εκείνα τα μέρη , ήταν ο αδιαφιλονίκητος … Σοφός και αρχηγός των πάντων … Κάτι σαν τον Τσάρο πασών των Ρωσιών , ένα πράμμα …
    Ποιός τολμούσε να τον αμφισβητήσει …
    Όσο για την εξυπνάδα της Φροσούλας , ένα έχω να πω : Εκεί επάνω , συνάντησα τα πιο έξυπνα και πραγματικά ανήσυχα (με εσωτερικές ανησυχίες) παιδιά , όλης μου της μέχρι τώρα ζωής … Τα παιδιά εκεί , τότε , πραγματικά «ψαχνόντουσαν» , και διψούσαν να μάθουν την ζωή … τον κόσμο …
    Αχ Φροσούλα μου … Πόσο σε είχε πληγώσει το (τρυφερό , όμως) μάλλωμα του δασκάλου σου …
    Θα πλησιάζεις τα 50 τώρα … καιπιστεύω πως θα το θυμάσαι …

     
  16. erimos

    Νοέμβριος 17 , 2010 at 19:56

    Εκείνα τα παιδιά ,δίπλα στο λήμα «ευτυχία»θα πρέπει να τοποθετούν αυτήν
    τη θεατρική παράσταση όταν θα θέλουν να δώσουν το νόημα και το περιεχόμενο αυτής της λέξης. Ελπίζω ότι τουλάχιστον τα περισσότερα θα τη
    θυμούνται,και καμιά φορά να χαμογελούν με τις δυσκολίες της ζωής.

     
    • silia

      Νοέμβριος 17 , 2010 at 22:38

      @ erimos
      Κι εγώ , το ίδιο ελπίζω …
      Ακόμα όμως κι αν δεν το θυμούνται τώρα , πιστεύω , πως θα έρθει και γι αυτούς η … εποχή των αναμνήσεων … όπως ήρθε και για μέα , και τότε θα τα θυμούνται όλα και θα τα νοσταλγούν .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: