RSS

Ο … ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΙ ΕΓΩ …

29 Απρ.
– Λοιπόν ;… τί νομίζετε ότι έχετε γιατρέ μου ;… (μου χαμογέλασε με ένα πολύ συμπαθητικό – ομολογουμένως – χαμόγελο … Χαριτωμένος … Λίγο παχουλός και με ντεμοντέ γυαλάκια , αλλά … χαριτωμένος)
– … Ξέρω κι εγώ ;… τώρα εσείς είστε ο «γιατρός» … Γι αυτό ήρθα . Για να μου πείτε εσείς , τι έχω … (Απότομα , με είχε αμολήσει , μέσα σε ένα «λούκι» … αμηχανίας) .
– Δεν σας ρώτησα «τί έχετε ;» , αλλά «τί νομίζετε ότι έχετε ;» … Ήμουν σαφής … Λοιπόν ;… Συνέχιζε να χαμογελάει καθώς έπλενε τα χέρια του στο μικρό λαβομάνο του εξεταστήριου της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου … Μόλις τα είχε περάσει (για τα … παχουλά χεράκια του μιλάω) … πόντο πόντο πάνω από όλο σχεδόν το … κορμάκι μου …. Και …επειδή σας έχω συνηθίσει σε άλλου είδους περιγραφές … μην πάει το μυαλό σας αλλού … Φιλώ Σταυρό , πως το … «πασπάτεμα» του εν είδει … Σιάτσου να πω ; εν είδει μαθήματος Γιόγκα , να πω ;… ουδεμία «άλλη» αίσθηση δεν μου προκάλεσε , πλην κάποιων κατά στιγμές , φριχτών πόνων , που με οδηγούσαν σε … βογγητά , ουδεμία σχέση έχοντα με οτιδήποτε πονηρό περάσει από το ήδη πονηρό μυαλουδάκι σας .
– Χμμμμ … τί να πω ;… (το βιολί μου εγώ) … Να πω , ότι … νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με μια νέα δισκοκήλη … Αυτό , νομίζω ότι έχω … (Είχα ήδη πάρει το γνωστό μου εκείνο υφάκι του στυλ … «σιγά μη σε … ξεγελάσω νεαρέ μου … Έχω ξεγελάσει εγώ … άντρες και άντρες … Εσύ θα μου ξεφύγεις ;» )
– Μη μου λέτε …. ψεμματάκια εμένα ! Μην με … υποτιμάτε τόσο πολύ … Έχω ακούσει ψεμματάκια εγώ από γυναίκες  τόσα … που έμαθα να τα αναγνωρίζω στο πιτσ-φυτίλι …(βρε , τον μπαγάσα , … λες να διάβαζε τις σκέψεις μου ; )
– Ok , ok …. Θαρρώ πως έχω ένα είδος … καρκίνου … (Αυτός , συνέχιζε να χαμογελάει το ίδιο ζεστά … Καλέ … αυτός , σκέφτηκα , είναι μάλλον ένα είδος σαδιστή , που να βράσω τα μεταπτυχιακά του στην Αμερική -γελάει με τον φόβο μου- … Έτσι μου έρχεται να πατήσω μια τσιρίδα – γιατί πάντα με τσιρίδα λόγω πόνου σηκώνομαι από την καρέκλα τις τελευταίες ημέρες – , να σηκωθώ και να του φράξω μια με το μπαστούνι μου στο κεφάλι … – Νευροχειρουργός είναι … θα ξέρει πώς να το ξαναφτιάξει – και να φωνάξω και τον σύζυγο , που δεν ξέρω ποιά … ευγένεια , τον έκανε να μείνει έξω από το εξεταστήριο , και να του φράξω κι αυτουνού μια με το μπαστούνι … έτσι επειδή μου φταίει κι αυτός … επειδή όλοι και όλα μου φταίνε … Επειδή , όλα και όλοι ΣΟΥ φταίνε , όταν πονάς και φοβάσαι … Ωστόσο ΔΕΝ έκανα τίποτα από όλα αυτά , αλλά απόμεινα να τον κοιτάω και να απολαμβάνω ένα παράξενο και αρτιγέννητο αίσθημα ανακούφισης και εμπιστοσύνης , που μου προκαλούσε το … παχουλό χεράκι του που σερνόταν απαλά πάνω στο μάγουλο μου , χωρίς βέβαια να μπορώ να προσδιορίσω αν ήταν χάδι , ή απλά σκούπιζε τα δάκρυά μου … Τώρα , που το ξανασκέφτομαι ψυχραιμότερα , θαρρώ , πως ήταν και τα δύο … Τελικά , ΜΟΝΟ με χάδι πρέπει να … στεγνώνεις τα δάκρυα των ανθρώπων … )
– Όχι , γιατρέ μου …  λάθος νομίζετε … Δεν πάσχετε από ένα είδος καρκίνου , που σωστά κατάλαβα από το ύφος και την χροιά της φωνής σας ότι … νομίζετε πως έχετε . Πάσχετε από κάτι ….ακόμα χειρότερο …. για σας . Και λέω χειρότερο , γιατί ξέρω , έχω πληροφορηθεί , πως έχετε τέτοιο χαρακτήρα , που θα μπορούσατε να … χλευάσετε και να το παίξετε «υπεράνω»  και να τον περιφρονήσετε , ακόμη – ακόμη και να τον νικήσετε έναν καρκίνο , αλλά με τίποτα , δεν θα το … «φάτε» εύκολα , αυτό που θα σας πω ότι έχετε … Το οποίο είναι (… μπούρου , μπούρου … ένα σωρό ιατρικοί όροι και καταστάσεις και ξανά μπλα μπλα και μπούρου , μπούρου) κάτι που απλά είναι … «Νόσος Φθοράς» … Γιατί , όπως πολύ καλά ξέρετε συνάδελφε , ότι ο χρόνος όπως περνάει από πάνω μας , αφήνει κουσούρια … μας κάνει να … γερνάμε (Είχε σταματήσει να χαϊδεύει το μάγουλό μου , ίσως γιατί δεν ανέβλυζαν πια δάκρυα . Είχα αρχίσει και να ψιλοχαμογελάω κιόλας …  Όχι , όχι γιατί χαιρόμουν και τόσο με την προοπτική ενός νοσήματος φθοράς -τίποτε δεν μπορεί να με κάνει να παραδεχτώ εύκολα τις λάθος σκέψεις , που μπορεί να κάνω στην ζωή μου- , αλλά γιατί αναλογιζόμουν , πώς … με ποιον τρόπο , είναι δυνατόν αυτά τα … παχουλά χεράκια , να κάνουν τόσο λεπτεπίλεπτους νευροχειρουργικούς  χειρισμούς , όταν χειρουργούν πάνω στους λεπτεπίλεπτους ανθρώπινους νευρώνες … Όμως , δεν του το είπα … Θα εύρισκα αργότερα έναν τρόπο για να τον … εκδικηθώ … Για την ώρα , του έσκασα ένα … φιλί  …  Στο μάγουλο , βρε … έλεος πια … τί θα κάνω με σας τους πονηρόμυαλους , που έμπλεξα ;  )
—————————————————————–
– Καλά , έχεις τρελή πλάκα … Ακούς εκεί , να φιλήσεις τον γιατρό … Κατακοκκίνησε ο έρμος … Θα τον πειράζουν όλη μέρα οι άτιμες οι νοσοκόμες … (μου είπε λίγο αργότερα ο σύζυγος , σπρώχνοντας το αναπηρικό καροτσάκι που καθόμουν , σε έναν απ’ τους ανόητα φτιαγμένους – κατά την κρίση μου πάντοτε – απέραντους διαδρομους  , του Νοσοκομείου) .
– Πιο … προσεκτικά σπρώχνε … Με πονάς … (χαμογελούσα … Ούτως ή άλλως , δεν μπορούσε να το δεί ότι χαμογελούσα … Μόνο την πλάτη μου έβλεπε) .
– Αχ , Θεέ μου ! … Τί θα κάνω με σένα ;… Ως πότε θα ζω για να σε … σπρώχνω ;
– Σκάσε και … σπρώχνε …
………………………………………………………..
Τελικά , λατρεύω τους άντρες που διαθέτουν … χιούμορ .
Για τον άντρα μου το λέω , αυτό .
Επίσης , λατρεύω τους γιατρούς , που (άσχετα με την ειδικότητα τους) ξέρουν να ψυχολογούν τον ασθενή τους .
Για τον … παχουλό Νευροχειρουργό μου , το λέω αυτό .
—————————————————————-



 

Ετικέτες: , , , ,

51 responses to “Ο … ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΙ ΕΓΩ …

  1. Lilith

    Απρίλιος 29 , 2010 at 23:24

    Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από τον άντρα με χιούμορ και δεν υπάρχει χειρότερο από τον άντρα χωρίς χιούμορ! 🙂
    Σε καταλαβαίνω πάντως…
    Κι’ εγώ θα τον φιλούσα αν μου έλεγε ότι πάσχω ΜΟΝΟ από Νόσο Φθοράς!
    Ίσως όχι μπροστά στις νοσοκόμες…
    Χαχαχαχαχαχααα!!!

    Ελπίζω να είσαι καλύτερα τώρα…

    Φιλιά πολλά!

    ΥΓ: Δεν παίζεσαι στις περιγραφές! 🙂

     
    • silia

      Μαΐου 3 , 2010 at 10:33

      @ Lilith
      Το χιούμορ , είναι μεγάλη αρετή (προσόν) είτε για άντρα πρόκειται , είτε για γυναίκα .
      Το να … φιλήσεις γιατρό χωρίς την παρουσία νοσοκόμων … εμπεριέχεται στα αδικήματα της μοιχείας . Έτσι λένε . Γι αυτό , πρόσεχε …
      —————————————
      Είμαι ελαφρώς , καλύτερα .
      Φιλιά .

       
  2. faros

    Απρίλιος 30 , 2010 at 07:04

    Lilith: Όλοι (ναι, ναι, ΟΛΟΙ) οι άντρες έχουν χιούμορ …
    Οι … λοιποί, απλά, δεν είναι …

    Silia μας, που λες, το 2006 ήταν η χρονιά που συνταξιοδοτήθηκα !
    Αρκετούς μήνες πριν – και μέχρι την τελική ημερομηνία υποβολής της αίτησης σύνταξης – γινόταν συζήτηση από όλους του στυλ «καλά πως θα βγούμε στην σύνταξη, αφού πρέπει να γράψουμε στην αίτηση ως λόγο (που επικαλούμαστε) «λόγω γήρατος» !

    Που λες (ξανά το λέω αυτό, μου αρέσει), όταν ήρθε η ώρα, το «λόγω γήρατος» το έγραψα με πιο μεγάλα γράμματα !!!
    Ναι ναι … δεν με τρομάζει καθόλου να πω την αλήθεια!
    Και ήξερα και τι σημαίνει αυτό …
    Και ήξερα και τους «νόμους της φθοράς» …
    Και … κάθε μέρα που περνάει … αυτό φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα …

    Ένα μόνο λέω: Δεν θα το βάλω κάτω !
    Πονάω ; Στα … σκασίλα μου …
    Ζαλάδες ; Τα … (γ)ίδια …
    Πίεση ; Σταμάτησα να την … μετράω (χάπια ναι)
    Δεν πίνω ;;; Έχει και … λεμονάδες !!!!

    Απ΄την άλλη:
    – Βόλτες …
    – Διαδηλώσεις … (ουφ το είπα!!!!!!!!!!)
    – Μπλογκινγκ
    – Παρέες … φιλίες … κουλουπου … κουλουπου … !!!

    ΟΧΙ ΡΕ ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΕ ΧΡΟΝΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΛΥΓΙΣΕΙΣ !

    Θερμότατη Καλημέρα !

     
    • silia

      Μαΐου 3 , 2010 at 10:41

      @ faros
      Όμορφο σχόλιο . Μου άρεσε , ιδίως το : «ΟΧΙ ΡΕ ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΕ ΧΡΟΝΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΛΥΓΙΣΕΙΣ !» …
      Θέλω να πω όμως ότι ο … Πόνος , λυγίζει … Τσακίζει , πολλές φορές . Είμαι και λίγο περισσσότερο απ’ το κανονικό γκρινιάρα … Ε , λίγο θέλει ο άνθρωπος να … αποδιοργανωθεί ;… Και να σκεφθείς ότι αφιέρωσα και ξόδεψα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου στην καταπολέμηση του Πόνου …
      ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΑΥΤΟ ;;;
      Τέλος πάντων , μη δίνεις και πολλή σημασία στις γκρίνιες μου . Άλλωστε τώρα , είμαι κάπως , καλύτερα .

       
  3. mamma

    Απρίλιος 30 , 2010 at 08:31

    Γιατρέ μου, αν βρείτε τον τρόπο να αντιμετωπίσετε το καταραμένο γήρας θα ήθελα να το καταγράψετε και να μου εγχειρίσετε τα γραμμένα.

     
    • silia

      Μαΐου 3 , 2010 at 11:50

      @ mamma
      Ο ΜΟΝΟΣ τρόπος να αντιμετωπίσεις το γήρας (φτου κακά στο στόμα μου) , αλλά να αντιμετωπίσεις και … πάσαν νόσον και πάσαν μ@λ@κία (δεν το λέω εγώ αυτό το περί μ@λ@κίας … η Βίβλος το λέει) , είναι αυτό :

      … αλλά μην τα ψάχνεις (προς ώρας) γλυκειά μου . «ΑΥΤΟ» , δεν είναι για τα … μέτρα σου (για την ώρα , είπαμε) … Ξαναγίνε πρώτα , από «ολοστρόγγυλη» (εσύ το είπες … μην θυμώνεις) … «σανίδα» (που πιστεύω ότι ήσουν) και μετά … ασχολήσου και με την … «πανάκεια» του καταραμένου γήρατος .
      Φιλάκια .

       
  4. amelinia

    Απρίλιος 30 , 2010 at 08:41

    Καλή μου Σίλια όλα περαστικά να’ναι. Γερή και δυνατή να είσαι και πάλι σύντομα!

    Καλά σε κατάλαβε ο γιατρός και όμορφα σου συμπεριφέρθηκε.

    Τελικά όταν είσαι γιατρός και σου συμβεί κάτι φοβάσαι πιο πολύ από μας τους κοινούς θνητούς γιατί ξέρεις από πρώτο χέρι όλες τις πιθανότητες.

    Φιλιά και όμορφο ΣΚ! 🙂

     
    • silia

      Μαΐου 3 , 2010 at 21:33

      @ amelinia
      Ειλικρινά , δεν ξέρω αν το «να ξέρεις» είναι χειρότερο από το «να αγνοείς» , σ’ αυτές τις περιπτώσεις . Δεν είμαι σίγουρη , από πού ακριβώς απορρέει ο φόβος …
      Φοβάμαι κάτι , που δεν ξέρω τι είναι , πως θα εξελιχθεί , ποιος είναι ο κατάλληλος να με κάνει καλά , ποιες άλλες παράμετροι μπαίνουν στην μέση κλπ … ή φοβάμαι κάτι που ξέρω πολύ καλά και τι είναι και πως θα εξελιχθεί ;…
      Κάποτε παλιά , όταν ακόμη ήμουν φοιτήτρια , επειδή δεν είχαμε … σάλιο από λεφτά , περνούσαμε πολύν καιρό συζητώντας και φιλοσοφώντας . Τότε λοιπόν μου έθεσαν την ερώτηση : «Τι είναι ο Φόβος ; Γνώση , ή άγνοια ;»…
      Απάντηση , δεν έδωσα ακόμα .
      Φιλιά και αγάπη .

       
  5. espectador

    Απρίλιος 30 , 2010 at 08:46

    Πολυ ωραιος …σκελετος παρεπιμ…φτου!
    Καλα δεν καταλαβα….τον φιλησες γιατι σου ειπε οτι γερνας? Δεν ειμαστε καλα… Πρωτη φορα το ακουω αυτο να συμβαινει σε γυναικα. Τελος παντων ολοι εχουν τις ιδιαιτεροτητες τους 🙂
    Τις προαλλες ηλθε μια ανηψια της γυναικας μου, περιπου 40αρα και με ταραξε στα «θειο και θειο». Βρε σταματα της λεω…τιποτα αυτη. Πρωτη φορα το επαθα αυτο. Εχω και αλλα ανηψια αλλα με…κατανοηση. Εσυ που εισαι και γιατρος αντι να μας δινεις κουραγιο. Τεσπαν. Αυτο το ατιμο το κορμι εκει που λες…παει παπαλα….νατο, νατο πετιεται! Τωρα με την αιτηση που υπεβαλλες αλλαζεις σελιδα μαζι με την Ελλαδα, μονο που αυτη, οχι απο φθορα, αλλα απο…διαφθορα τα τιναζει απ οτι φαινεται. Εσυ εχεις δρομο μπροστα σου ακομη…με μπολικα ερωτικα λουλουδια δεξια και αριστερα (δεν το απεφυγα το λυρικο μου). Ευχομαι τα καλυτερα.

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 18:28

      @ espectador
      Τί «φτου» ;… Τί φτύνετε καλέ espectador ; «φτου» , γιατί μπλεχτήκατε με το όντως στρυφνό … «παρ’επιπτόντως» , ή γιατί μείνατε … ενεός και άφωνος μπρος στην υπέροχη … πλάτη μου ;
      Θα σας ομολογήσω την αλήθεια : Δεν είναι ακριβώς δική μου … Της δίδυμης (πανομοιότυπης) αδερφής μου είναι και … δεν είναι πρόσφατη … Προ 3μήνου … την έβγαλα .
      Και … αυτό με την ανηψιά σας , δεν είναι τίποτα μπροστά σ’ αυτό που έπαθα εγώ , που πήρα την εγγονή της ξαδέρφης μου και την πήγα σε πλαζ κάπως κοσμική (όχι στις ερημιές της Μαρώνειας , που συχνάζω) και με τάραξε το σκασμένο στο «γιαγιάααα , δες αυτό και γιαγιάααα δες με πως κολυμπάω , και γιαγιάαα ,θέλω παγωτό» … Κι εγώ έκανα νοήματα στους νεαρούς που με κοίταζαν χαμογελώντας , ότι τάχα μου το παιδάκι είναι … προβληματικό και δυσπροσάρμοστο …
      Κάνω προσπάθεια για πλάκα , γιατί έχω μια μαυρίλα …Άστα …
      Όσο για το «λυρικό» σου , ένα έχω να πω :
      Όταν το ρίχνεις στο … «λυρικό» , γίνεσαι … πιο όμορφος .

       
  6. angie2

    Απρίλιος 30 , 2010 at 09:08

    Η άποψή μου για το χρόνο, το γήρας, τις ασθένειες και γενικώς τις δυσκολίες είναι ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ εποχή, κατάσταση ή στιγμή κατά την οποία μπορούμε να «αποφανθούμε» ότι ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ είναι πλέον ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΧΡΗΣΙΜΟΣ, ΜΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ, ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ. Εκτός αν το αποφασίσει ο ίδιος! …ή αν τον εγκαταλείψει το μυαλό του. Τότε είναι απλώς απών και μάλιστα (πάλι κατά την άποψή μου) όχι πάντα. Και να ξέρεις αυτά τα λέει κάποια που κάποτε προτίμησε να είναι «απούσα» και άχρηστη παρά να αγωνιστεί… αλλά επιβίωσε και αποφάσισε -πάση θυσία- να μην ξαναβρεθεί σε αυτήν την κατάσταση. Οι δυνατότητες επιλογής πια είναι… η εξής μία: ΑΓΩΝΑΣ …ενάντια στον εαυτό μας κυρίως. Αγώνας για να ορίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο την κατάσταση και όχι να μας ορίσει αυτή. Όσο μπορούμε.

    Θα συμφωνήσω με τον αγαπητό σύντροφο «φάρο». Έχουμε πάντα εναλλακτικές. Όσο είμαστε παρόντες φυσικά. Κι εσύ, Silia μου, ΟΦΕΙΛΕΙΣ να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου μαζί μας. ΟΦΕΙΛΕΙΣ να «τσιγκλάς» τον σύζυγο και να παίρνεις τις περιποιημένες απαντήσεις που σου πρέπουν, που αρμόζουν σε κάθε περίπτωση. ΟΦΕΙΛΕΙΣ να στηρίζεις τα παλικάρια σου, να τα καμαρώνεις και να μοιράζεσαι μαζί τους τις μεγάλες ή μικρές χαρές. Έτσι κι αλλιώς όλα με το μυαλό τα κάνουμε (για σκέψου, ποια δύναμη σε ορίζει όλα αυτά τα χρόνια, πώς έχεις σταθεί; Ε, νομίζω, ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ, επειδή έτσι το αποφάσισες!)

    Όλα αυτά βέβαια… έξω από τον χορό!
    Γιατί τους πόνους σου θα τους υπομείνεις μόνη εσύ! Τον εκφυλισμό θα τον διαπιστώνεις εσύ… κι αυτό είναι το πραγματικά δύσκολο κομμάτι της υπόθεσης. Στην πραγματικότητα δεν νομίζω ότι μας τρομάζουν οι αρρώστειες, αλλά η ενδεχομένως κακή ποιότητα της ζωής που ακολουθεί. Και εγώ θα σου δικαιολογούσα τα «μούτρα», τα νεύρα, την κατάθλιψη (αλί σε σένα σύζυγε…!), αλλά προτιμώ να σε βλέπω αγωνίστρια. Όχι, όχι απέναντι στην αρρώστεια (μη λέμε και π…ριές, όταν πονάμε, όλοι κότες είμαστε), αλλά στη ζωή, στο blog, σε ό,τι σου αρέσει εσένα.

    Ουφ πια, μου τη δίνει να κάνω την έξυπνη και δυστυχώς δυσκολεύομαι να το κόψω, αλλά ξέρεις ότι το κάνω από αγάπη.

    Εύχομαι να έχεις όλο το κουράγιο που θα χρειαστείς και για αυτήν την περιπέτεια και να μην πάρεις τίποτα ως δεδομένο. Αν είσαι σήμερα στο κρεββάτι, δεν σημαίνει ότι θα είσαι έτσι και αύριο. Ακόμη κι αν στο διαβεβαιώνει το… «συνάφι» σου, εσύ να μην το βάλεις ποτέ κάτω! Άντε, και εγώ θα κάνω αυτό που σας χρωστάω από το 2001! Σύντομα, όσο πιο σύντομα μπορέσω (…χωρίς σχόλια, κύριε σύζυγε της Silia…!).

    Πολλά φιλιά και σε σένα και σε όλη την όμορφη διαδικτυακή παρέα σου, που ελπίζω ότι με συγχωρεί για την πολυλογία μου. Ώρες ώρες δεν μπορώ να αντισταθώ… Καλημέρα σε όλους!

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 22:46

      @ angie2
      Αχ , φλύαρη angie2 … Όλα όσα είπες υπέροχα , αλλά εγώ θα μείνω σ’ αυτό που απ’ την ώρα που το διάβασα , τριβελλίζει το μυαλό μου :
      «Στην πραγματικότητα δεν νομίζω ότι μας τρομάζουν οι αρρώστειες, αλλά η ενδεχομένως κακή ποιότητα της ζωής που ακολουθεί» .
      Όχι πως με εξέπληξε γιατί δεν το είχα σκεφτεί μέχρι τώρα . Αλλά γιατί το κρατούσα στο υποσυνείδητο , μη θέλοντας να το παραδεχτώ .
      Σ’ ευχαριστώ , που μου το … «ξέθαψες» … (Σαν «ζόμπι» , ένα πράμμα) .
      Καλό σου βράδυ «χείμμαρε» μου .

       
  7. angie2

    Απρίλιος 30 , 2010 at 09:12

    εε, μη με κράξετε, σας υπόσχομαι ότι στα μελλοντικά μου σχόλια θα είμαι πιο σύντομη και πιο «ελαφριά»… και πάλι καλημέρα σας!

     
  8. Βιολιστής στη στέγη

    Απρίλιος 30 , 2010 at 14:13

    Ενα έχω να δηλώσω γιατρέ μου:
    Λατρεύω τους γιατρούς που, επιτέλους,, αποδεικνύονται κάποτε, αδαείς κι’ ευάλωτοι!
    (Πιστεύω στο χιούμορ σου, γιατρέ μου! Αρα, δεν κινδυνεύω να παρεξηγηθώ μ’ αυτό το «αδαείς», έτσι;)

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 22:54

      @ Βιολιστής στη στέγη
      Όχι μόνο , δεν κινδυνεύεις να παρεξηγηθείς με το “αδαείς” , αλλά ίσα ίσα που το λατρεύω κιόλας , αυτό που είπες .
      Για πολλά χρόνια στην ενεργό επαγγελματική ζωή μου το αγαπημένο μου τσιτάτο προς τους ανθρώπους που θα αναλάμβανα και μου κάναν διάφορες ερωτήσεις , ήταν το :
      Μην εμπιστεύεσαι ποτέ τον γιατρό , που προσπαθεί να σε πείσει ότι τα ξέρει όλα … Στην Ιατρική , δεν ισχύει πάντα το 1+1=2 , ούτε το … 100% … Εμπιστέψου τον γιατρό που κάποτε μπορεί να σου πει «δεν έχω ιδέα , αλλά θα το προσπαθήσω» …
      ———————–
      Χώρια που μου έκανες το Νο 1 … αγαπημένο μου κοπλιμέντο :
      «Πιστεύω στο χιούμορ σου, γιατρέ μου!»
      ——————
      Φιλιά .

       
  9. faros

    Μαΐου 1 , 2010 at 07:16

    Θερμή Καλημέρα !

    Καλή Αγωνιστική Κόκκινη Πρωτομαγιά !

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 22:55

      @ faros
      Πάει κι αυτή …
      Πέρασε και φέτος , ήταν «μαύρη» .

       
  10. faros

    Μαΐου 2 , 2010 at 06:11

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

    Όμορφες μέρες … να τις χαρούμε … όπως και να ΄χει !
    Στο χέρι μας είναι !

     
  11. Αρης

    Μαΐου 2 , 2010 at 19:43

    Καλη μου φίλη,

    Καλο μηνα περασα να ευχηθω και να δηλώσω εστω κι ετσι την σιωπηρή παρουσία μου.

    Αρης

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 22:57

      @ Αρης
      Μου έδωσες μεγάλη χαρά , φίλε Άρη , που πέρασες από εδώ και πάλι .
      Τις ευχές μου .

       
  12. Mr e.

    Μαΐου 2 , 2010 at 22:05

    […]- Όχι , γιατρέ μου … λάθος νομίζετε … Δεν πάσχετε από ένα είδος καρκίνου […] Από όλο σου το κείμενο κρατώ αυτές τις «μαγικές λέξεις» αλλά και τις ακόμα μαγικότερες … “Νόσος Φθοράς”…
    Ναι Άννα μαγικές λέξεις… Σκέψου ότι η ζωή μας έδωσε το προνόμιο να μας «φθείρει» ο χρόνος… Μας έκανε ένα δώρο που δεν ήταν/είναι ποτέ και για κανένα μας αυτονόητο… Μας έφτασε να ζούμε τα «ψιλορεταρίσματα της μηχανής μας» αφού όμως για πολλά χρόνια μας επέτρεπε να «ρίχνουμε τα .. γκάζια» μας…
    Αγαπήσαμε, χορέψαμε σέικ και μποσανοβα και ταγκό και μπλουζ και γιαγκα και… Κάναμε καριέρα, παντρευτήκαμε κάναμε οικογένεια… Βγήκαμε σε σύνταξη (ε και ?)
    ΖΗΣΑΜΕ !
    ΖΟΥΜΕ ακόμα ! Και που «ρετάρει» λίγο το «μηχανάκι» μας τι έγινε ? Ένα καλό service σ΄ ένα «γιατράκο με απαλά χεράκια» που να ξέρει να μας μιλά στην ψυχή και να σκουπίζει τα δάκρυά μας (να είναι καλά και η… χημεία με τα θαυματά της) και κοιτάμε πάλι μπροστά…
    Είμαστε τυχεροί που αρρωστήσαμε από τη… «νόσο της φθοράς»… Πολλοί, πάρα πολλοί δεν τα κατάφεραν…
    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ αγαπητή Άννα

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 23:38

      @ Mr e.
      Πολύ όμορφη κουβέντα το «Σκέψου ότι η ζωή μας έδωσε το προνόμιο να μας «φθείρει» ο χρόνος…»
      Ο άνθρωπος όμως φίλε μου , είναι … αχάριστο ζώον , και γκρινιάζει και κλαυθμηρίζει και μοιρολατρεί … Και μόνον όταν φτάνει μπροστά στο πραγματικό κακό (που ας μην αποφεύγουμε να το ονοματίσουμε) , στο Θάνατο , τότε μετανοιώνει που δεν έδειξε την ευγνωμοσύνη του στην Ζωή .
      Ναι , είναι πανέμορφο να ζεις … Είναι το μόνο καλό που μας συμβαίνει … Σε όσους «συμβαίνει» .
      Καλό μήνα και σε σένα καλέ μου .

       
  13. atheofobos

    Μαΐου 3 , 2010 at 00:38

    Όσοι γιατροί έχουν πραγματικά καρκίνο καταφέρνουν υποσυνείδητα να ξεγελάσουν τον εαυτό τους ότι κάτι άλλο τους συμβαίνει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ακτινολόγος που έβλεπε την δική του α/α θώρακος με καρκίνο πνεύμονος, πίστευε ότι είναι ΤΒ και έλεγε το αμίμητο:
    Άν δεν ήταν δική μου θα έλεγα ότι είναι καρκίνος!

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 23:40

      @ atheofobos
      Α , ρε Αθεόφοβε … τον Θεό σου δεν έχεις …
      Μέσα στο μυαλό μας είσαι …
      Μήπως , είσαι γιατρός ;
      Φιλιά .

       
  14. faros

    Μαΐου 3 , 2010 at 06:39

    Καλημέρα … Καλή Βδομάδα …

     
  15. faros

    Μαΐου 4 , 2010 at 12:26

    Καλή … Καλημέρα !

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:47

      @ faros
      Καλημέρες Φάρε μου … Και σε σένα , αλλά και σε όλους τους συνανθρώπους μας … Όσο γίνεται …

       
  16. Liakada

    Μαΐου 4 , 2010 at 12:44

    Αν καταλαβα καλα σου ειπε οτι.. γερνας ..Κι εσυ τον φιλησες! Ατιμη γυναικα! Βρε γιτι δεν του ειπες ..
    Δεν θα γερασουμε ποτε κουφαλα νεκροθαφτη?
    Θαθελα να σου πω πολλα .. αλλα οχι απο δω!
    Θα στα πω ..που θα μου παει..
    Θα στα πω λαιβ!
    Σε φιλω και σου ευχομαι να εισαι πολυ καλυτερα ωστοσο ..

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:45

      @ Liakada
      Βρε , τί ερωτήσεις , είναι αυτές ;…
      Την σήμερον ημέρα Λιακάδα μου , έτσι και … καβαντζάρεις τα … 50 , ότι αρσενικό βρίσκεις (κάτω από τα 50) και έχεις και … ΠΡΟΣΧΗΜΑ … τράβα του κι ένα φιλί …
      Ποτέ δεν ξέρεις .
      ——————————
      Είμαι καλύτερα και θα γίνω ακόμα πιο καλά , όταν θα αρχίσω να βγαίνω και έξω .

       
  17. marianaonice

    Μαΐου 4 , 2010 at 14:22

    Kατ’ αρχάς εύχομαι να έχουν περάσει όλα τώρα και να είσαι γερή και δυνατή, νέα και ωραία!!!
    Κάποτε ένας συνάδελφός μου, (από τους ωραίους άνδρες) που γνωριζόμαστε από παιδιά, (μη πάει το μυαλό σου στο πονηρό… αδελφικοί φίλοι) νεαροί τότε επαγγελματίες στην ίδια επαρχία, όταν τον είδα μετά από 20 χρόνια και πάλι στην Αθήνα, μου λέει, σε απάντηση αυτού που του είπα εγώ, ότι δεν άλλαξε σχεδόν καθόλου από τότε…
    «Αχ Μαριάνιξ (έτσι με φώναζε – είχε και έχει χιούμορ) κάποτε είμασταν νέοι και ωραίοι, τώρα είμαστε μόνον ωραίοι και κάποτε θα έχουμε μόνον …ωραία ψυχή!» χαχαχαχα!!! Πέθανα στα γέλια!

    Μη το βάζεις κάτω!
    Η επιθυμία να είσαι όμορφος και ακμαίος ακόμη κι όταν γερνάς δεν είναι ματαιοδοξία, είναι τέχνη!!!
    Και εμείς την έχουμε!!
    Απόδειξη ότι κυκλοφορούμε εδώ @μέσα..
    Φιλιάαα!
    :)))
    Υ.Γ. και σ’ ευχαριστώ που μου το αφιέρωσες… για τα γενέθλιά μου, ήταν απόλυτα ταιριαστό….
    😉

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:40

      @ marianaonice
      Ευτυχώς έχουν περάσει πολλά .
      Δυστυχώς δεν έχουν περάσει όλα … Φερ’ ειπείν , δεν είμαι ακόμα τελείως γερή και δυνατή , ίσως … όχι και πολύ νέα (αν και γι αυτό το τελευταίο , δεν φταίει η δισκοκήλη) , αλλά είμαι σαφώς … ωραία … Τί «ωραία» , δηλαδή ;… Ωραιοτάτη .
      Ωραίο το τσιτάτο του φίλου σου … Θα το κάνω και δικό μου τσιτάτο . Και μια και έγινε λόγος για τον …ωραίο παιδικό σου φίλο , στείλε μου σε παρακαλώ τον αριθμό του κινητού του … Να του πω ένα «μπράβο» , βρε αδελφέ …
      Όσο για την αφιέρωση , σου αξίζουν … περισσότερα .
      Φιλιά .

       
  18. Mr e.

    Μαΐου 4 , 2010 at 21:23

    Μακάρι να είσαι καλά γιατί, είναι αλήθεια, ότι με αυτό σου το ποστ μας…προβλημάτισες λίγο….
    Φιλιά.

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:20

      @ Mr e.
      Είμαι καλύτερα στο … σώμα …
      Στην ψυχή , βάρυνα πολύ .
      Φιλιά κι από μένα .

       
  19. faros

    Μαΐου 5 , 2010 at 08:08

    Καλημέρα γιατρέ !
    Χαιρετισμούς στον … γιατρό !

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:27

      @ faros
      Αν όταν λες «Χαιρετισμούς στον … γιατρό» εννοείς τον παχουλό νευροχειρουργό , … , προχθές του τηλεφώνησα (για την υγεία μου βρε) και στο τέλος του είπα : «Χαιρετισμούς από τον Φάρο της Αλεξ/πολης κι εκείνος , χαμήλωσε την φωνή του και με ρώτησε συνομωτικά : «Το ραντεβού μας Σίλια θα είναι στον Φάρο ;… Εντάξει , αλλά λίγο αργούτσικα … Να έχει πέσει σκοταδάκι … γιατί , τί είναι η Αλεξανδρούπολη ;… μια τρύπα είναι …»
      Αυτάααα.

       
      • faros

        Μαΐου 8 , 2010 at 07:32

        Είναι δυνατόν να σκέφτηκες έτσι για μένα ;;;;;;;;;; 😀

        Όχι, εννοούσα τον … αδύνατο … 😀

        Όχι (επίσης) δεν είναι μια … «τρύπα» η Αλεξανδρούπολη – ούτε … δύο ούτε … τρεις … !!! 😀

        Έχεις, φαίνεται, καιρό να μας επισκεφτείς ! 😀

         
      • silia

        Μαΐου 9 , 2010 at 23:11

        @ faros
        Αν όταν λες «αδύνατο» , εννοείς τον επί 40 χρόνια (βρε , μήπως είμαι μαζόχα ; ) σύντροφο της ζωής μου , θα σε απογοητεύσω , γιατί κι αυτός ο γιατρός , … παχουλούτσικος είναι … Γιατροί , παιδί μου … Τί να περιμένεις … καπιτάλες …

        Όσο για την «τρύπα» που λέω , εννοώ , πως είναι μια μικρή σχετικά πόλη , που κάθε πονηρό , είναι πολύ εύκολο να … βγει στο «φως» .
        Άντε … φιλάκια .

         
  20. faros

    Μαΐου 6 , 2010 at 08:21

    Καλημέρα … κι όπως είπε … κάποιος … κάπου …

    Με θλίψη και οργή …
    Και αποφασιστικότητα, λέω εγώ !

    Εχτός από τον εχθρό «χρόνο» κι άλλοι προσπαθούν να μας λυγίσουν …
    Κανέναν δεν θα αφήσουμε να το πετύχει !

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:21

      @ faros
      Μακάρι να γίνει έτσι .

       
      • faros

        Μαΐου 8 , 2010 at 07:33

        Έτσι θα γίνει, γιατί έτσι … θέλουμε !

        Ααααααααα ! 😀

         
  21. kanali

    Μαΐου 7 , 2010 at 03:04

    σε έχει φοβηθεί το μάτι μου εσένα…

    ήσουν μέσα με τον γιατρό που με τα χοντρά του (τάχα μου τάχα μου) χεράκια που «…Μόλις τα είχε περάσει (για τα … παχουλά χεράκια του μιλάω) … πόντο πόντο πάνω από όλο σχεδόν το … κορμάκι μου…» και ο καλός σου απ’ έξω;;;;;

    τς τς τς

    τι άλλο θα σκεφτείς για να κορέσεις την άσβεστη δίψα σου; τι θα πεις στον εξομολογητή σου; και καλά, εσύ θα τα πεις, αυτός πως θα αντιδράσει;

    -Σιλια : Είμαι ένα φτωχό και αθώο κορίτσι που η μοίρα έχει παίξει πολλά παιχνίδια σε βάρος μου…

    τα υπόλοιπα στο αυθεντικό έργο
    «Ζυστίν ή τα βάσανα της αρετής»
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD_%CE%AE_%CF%84%CE%B1_%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B1%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%AE%CF%82#.CE.A0.CE.BB.CE.BF.CE.BA.CE.AE

    Περαστικά

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:16

      @ kanali
      …. και … δεν έχεις δει τίποτα ακόμα …
      ‘Οσο για τον «καλό» μου , που ήταν απ’ έξω , … ήταν δική του επιλογή . Γιατρός είναι κι αυτός , και γνωρίζει πολύ καλά , ότι στους διαδρόμους των Νοσοκομείων , κυκλοφορούν ένα τσούρμο … νεαρές νοσοκόμες … (τώρα που το ξανασκέφτομαι … φούντωσα) .
      Στον … εξομολογητή μου θα πω τα … πάνω – πάνω και χωρίς λεπτομέρειες , γιατί είναι και γέρος άνθρωπος και τον λυπάμαι … Ρωτάς , πώς θα αντιδράσει αυτός … Είναι πολύ απλό … Θα μου γυρέψει τον αριθμό κινητού ….
      ———————————–
      Για το λινκ που παραθέτεις ,… αγριεύτηκα … Αγριεύτηκα με εκείνο το αμίμητο : «Πολύ σύντομα, η Ιουστίνη (Ζυστίν) γίνεται συνεσταλμένη και μελαγχολική, και τελικά χτυπιέται από έναν κεραυνό και σκοτώνεται ακαριαίως» … Μη χειρότερα Θεέ μου … Εκτός που είμαι σε φάση που ολοένα και πιο συνεσταλμένη και μελαγχολική γίνομαι … συννέφιασε κιόλας … και περιμένουμε ανοιξιάτικη μπόρα .
      =======================
      Σ’ ευχαριστώ που μου έγραψες κάτι διασκεδαστικό .

       
  22. faros

    Μαΐου 7 , 2010 at 06:45

    Καλημερούδια … καλά !

     
  23. Liakada

    Μαΐου 7 , 2010 at 17:57

    Μια καλησπερα .. και μια σκεψη αφημενη εδω γι σενα..μαζι με πολλα περαστικα.
    φιλια!
    Θα τα πουμε!

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2010 at 20:18

      @ Liakada
      Λατρεύω τις … ανέμελα κι αφρόντιστα , αφημένες θετικές σκέψεις …

       
  24. faros

    Μαΐου 8 , 2010 at 07:43

    Μια Θερμή Καλημέρα και ένα εξ΄ίσου Θερμό Σαββατοκύριακο – έστω και … νοερά !!! 😀 😀 😀

    Ξέρεις (σαν γιατρίνα), αν πονάει το ρημάδι το σώμα μας, θέλει κάποια ρημαδοφάρμακα, αν όμως πονάει η ψυχή μας ΕΝΑ είναι το φάρμακο !
    Αναπολούμαι τις όμορφες στιγμές που περάσαμε, «ρίχνουμε» το μυαλό μας στα μέλη της οικογένειάς μας (επίσης στις όμορφες στιγμές τους), νιώθουμε υπερήφανοι γι αυτά που πετύχαμε – μόνοι μας, χωρίς … βοήθειες κλπ. -, αισθανόμαστε (αν θέλεις το κάνουμε και με το … ζόρι αυτό) … αισθήματα για τον άνθρωπό μας, τελικά λέμε μέσα μας «ρε τι ωραίο το μπλογκινγκ, βρήκαμε ένα σωρό άγνωστους Φίλους να περνάμε όμορφα και ξέγνοιαστα» και … ω του θαύματος!

    Έφυγε και πήγε μακρυά κάθε ψυχικός ή … πνευματικός πόνος !

    Έ ;;;

    Ετσι μπράβο !
    Χαμογέλασε !

    Ουφ, την έκανα και σήμερα την … καλή μου πράξη !
    Πάμε σιγά – σιγά … καφενείο !!!

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 23:46

      @ faros
      Μακάρι να ήταν όλα , τόσο απλά …
      Πάντως , … χαμογέλασα .
      Χαμογέλασα μ’ αυτό που είπες για … το καφενείο .
      Σε φιλώ γλυκά στην μούρη .
      ——————————
      ΥΓ. Μήπως , πρέπει να μάθω να παίζω πρέφα ;

       
  25. faros

    Μαΐου 9 , 2010 at 08:29

    Καλημέρα – σκέτη … απλά Κυριακάτικη … να μάθεις !!! 😀

     
  26. Ελένη

    Μαΐου 9 , 2010 at 13:41

    μόνο που δίνω αίμα για check up τρομάζω και … σκέφτομαι, τι θα μου βρούνε άραγε… και όταν ακούω όλα καλά, νιώθω ένα μεγάλο συναίσθημα ανακούφισης , που με κάνει να νιώθω όμως και μεγάλη ντροπή για τους ανθρώπους που έχουν προβλήματα…

     
  27. Ελένη

    Μαΐου 9 , 2010 at 13:44

    Και για να δεις τι… είδους βλήμα είμαι σου υπόγραψα στο προηγούμενο σχόλιο με λάθος την διεύθυνση της ιστοσελίδας μου… lol

     
    • silia

      Μαΐου 9 , 2010 at 23:48

      @ Ελένη
      Ελένη , καλώς ήρθες στα μέρη μου .
      Πέρασα λίγο από το μπλογκ σου και μου άρεσε πολύ .
      Δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερα του … νοικοκυριού (που λένε) , αλλά οι συνταγές μαγειρικής , με μαγεύουν .
      Θα τα λέμε .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: