RSS

Η ΖΩΗ , ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ …

28 Μάι.
Γνωρίζετε την … θεωρία του Χάους ;
Λένε , πως το πέταγμα μιας πεταλούδας εδώ , μπορεί να προκαλέσει έναν καταστροφικό τυφώνα στην Κίνα …. Όλα είναι αλληλένδετα και …. μοιραία ….Το κάθε τί που συμβαίνει , προκαλεί όλα τα άλλα που συμβαίνουν , κι αν αυτό το κάτι , δεν … συμβεί , όλα τα άλλα που θα συμβούν , θα είναι διαφορετικά ….
Δεν είναι παραλλήρημα όλα αυτά , ούτε … “τα έχω κοπανήσει” … Απλά θέλω να σας  πω το εξής :
Όλοι μας κάποτε , τουλάχιστον για μια φορά στη ζωή μας , βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι , όπου πρέπει να επιλέξουμε προς τα πού θα πάμε … Δεξιά ή αριστερά ;… Επάνω ή κάτω ;… Μόνοι , ή με συντροφιά ;… αλλά βασικά , εκεί όπου μας «τραβάει» η καρδιά μας , ή εκεί όπου ΠΡΕΠΕΙ ;…
Σαν όλους λοιπόν , όταν κάποτε βρέθηκα σε τέτοιο «σταυροδρόμι-δίλημμα» , επέλεξα τον δρόμο του ΠΡΕΠΕΙ … του ΔΕΟΝΤΟΣ .
Ξέρω πολύ καλά , ότι δεν θα μάθω ποτέ πως θα ήταν η ζωή μου αν διάλεγα τον άλλο δρόμο …. και ακόμη , ξέρω πολύ καλά , ότι ο δρόμος του “ΔΕΟΝΤΟΣ” , που διάλεξα , δεν με απογοήτευσε (μέσα από την καρδιά μου στο λέω αυτό) .
Κάποτε κάποιος φίλος ακούγοντας τις … εσωτερικές φωνές μου , μου είπε : “Είναι και λίγο βλακεία να σκέφτεσαι τους δρόμους που ΔΕΝ επέλεξες,” . Τότε λοιπόν , του απάντησα (από καρδιάς επίσης) , πως ναι μεν μπορεί να με δέρνει και λίγο η … παρελθοντολαγνεία , αλλά είμαι πολύ καλά προσαρμοσμένη στην πραγματικότητα , και δεν ζω με … φαντάσματα . Και όσο και αν με βάρυναν τα χρόνια , συνεχίζω να κάνω όνειρα και σχέδια για το μέλλον .
Η Ζωή είναι εδώ …
Ζώ , σημαίνει ότι μου συμβαίνει κάτι …. ΤΩΡΑ .
.

 

Ετικέτες: , , , ,

50 responses to “Η ΖΩΗ , ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ …

  1. angie2

    Μαΐου 28 , 2010 at 23:47

    …»εκεί όπου μας “τραβάει” η καρδιά μας , ή εκεί όπου ΠΡΕΠΕΙ ;»…

    Ακόμη και μετά από μεγαλή ταλαιπωρία δεν ξέρω αν αυτός ο διαχωρισμός υφίσταται (να με συμπαθάτε…).

    Πώς μπορεί να ΠΡΕΠΕΙ κάτι που μας εξασφαλίζει ένα «άρρωστο» μέλλον (για να μη μιλήσω και για το αρρωστημένο παρόν).
    Και πώς είναι δυνατόν η καρδιά ΜΑΣ να μας τραβάει εκεί που δεν πρέπει;
    Όλα πρέπουν. Ξέρετε πότε; (λέω εγώ δηλαδή…)Όταν είμαστε ικανοί να διασφαλίσουμε τον εαυτό μας. Να στεκόμαστε στα πόδια μας, να μένουμε όρθιοι, υγιείς -απ’ όλες τις απόψεις. Να σεβόμαστε το είναι μας, να διασώζουμε την αξιοπρέπειά μας, το ήθος μας. Να έχουμε ήθος. Να είμαστε ΕΜΕΙΣ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ …χωρίς εγωισμό, μόνο με αίσθηση ευθύνης. Να ορίζουμε. Να επιλέγουμε. Προσεκτικά, ώριμα, με πάθος, με γνώση, με σεβασμό, με περηφάνεια, υπεύθυνα… σαν να μας παρακολουθεί αδιάκοπα ένα μικρό παιδί.

    Δεν μετανοιώνω… όσα νόμιζα ότι ΠΡΕΠΟΥΝ ήταν τελικά αυτά που μου έλεγε τότε η καρδιά μου να κάνω. Ας είναι… θα προσέχω περισσότερο…

    Silia μου, βάζω στοίχημα ότι κάθε φορά που βρέθηκες σε σταυροδρόμι και διάλεξες το δρόμο που ΕΠΡΕΠΕ, παθιάστηκες περισσότερο… τι λες να σημαίνει αυτό;

    Θα μείνω στο:

    «Η Ζωή είναι εδώ …
    Ζώ , σημαίνει ότι μου συμβαίνει κάτι …. ΤΩΡΑ .»

    …και θα φροντίσω να μου συμβαίνει πάντα κάτι! Σ’ ευχαριστώ. Ήταν μία μοναχική νύχτα… μέχρι που ΣΥΝΕΒΗ μία ακόμη ανάρτησή σου!! Φιλιά.

     
    • silia

      Μαΐου 29 , 2010 at 22:38

      @ angie2
      Αχ μικρή … σοφή φλύαρη … Τι σχόλιο-ομορφιά είναι αυτό ;…
      Το ΠΡΕΠΕΙ δεν εξυπακούεται πάντα ότι μας εξασφαλίζει ένα άρρωστο μέλλον , ούτε ότι η καρδιά μας πάντα επιλέγει από … ατταβισμό τα «υγιή» … Έπειτα πρέπει να ξέρεις πως αυτά που θέλει η καρδιά μας , ιδίως όταν μας «δέρνει» η … ορμονική θύελλα της νεότητας , είναι πολλές φορές ρευστά και ευμετάβλητα , και έτσι δεν είναι σίγουρο ότι το μέλλον μας είναι εξασφαλισμένο καλό ή κακό όταν για πηδάλιο στην ζωή μας έχουμε το «ό, τι θέλει η καρδιά» .
      Από την άλλη μεριά , πάλι το ΔΕΟΝ , ούτε κι αυτό εξασφαλίζει την ευτυχία … Ούτε καν την σιγουριά …
      Άστα , μικρή μου … Μπερδεμένα πράγματα .
      Σου επιτρέπω και … σε προτρέπω , μικρή αγαπημένη μου γλωσσού , να διαβάσεις αυτό :
      https://silia.wordpress.com/2008/01/31 (ΝΑΚΟΙΜΗΘΩ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ)

       
      • angie2

        Μαΐου 30 , 2010 at 12:14

        Είναι όντως ρευστά όλα… συμφωνώ. Είναι πλέον αρχή μου αυτό. Ήταν και παλιότερα. Τίποτα δεν μας εξασφαλίζει απόλυτα το επιθυμητό ή μη αποτέλεσμα ή την ευτυχία… φυσικά συμφωνώ! Όντως μπέρδεμα!

        Έχω πια μετακινήσει το κέντρο βάρους στο να φροντίζω να αισθάνομαι καλά (όσο γίνεται) τη στιγμή που παίρνω κάθε μου απόφαση. Προσπαθώ να «αφουγκράζομαι» τον εαυτό μου πρώτα. Έτσι νιώθω πιο σίγουρη και για τις επιλογές που κάνω είτε με το μυαλό μου είτε με την καρδιά μου. Έτσι είμαι τουλάχιστον πιο γνήσια και ξεκάθαρη στους άλλους. Να μην αφήνω ερωτηματικά στους …Λευτέρηδες (από το post που με παραπέμπεις).

        Εξαιρετικό εκείνο το post! Οδυνηρότατο! Και -έτσι για να ξέρεις- είμαι σίγουρη ότι θα έκανα το ίδιο με σένα. Οι λόγοι ποικίλλουν…

        Α! …και οφείλω να σας πω ότι λυπάμαι που άργησα να μπω στην παρέα σας. Νομίζω ότι θα επέστρεφα συντομότερα στον εαυτό μου, που είχα χάσει…

        Καλημέρα!!

         
      • silia

        Μαΐου 30 , 2010 at 18:52

        @ angie2
        «Νομίζω ότι θα επέστρεφα συντομότερα στον εαυτό μου, που είχα χάσει…»
        ——————————-
        Δε βαριέσαι … Είσαι τόσο νέα … Έχεις τόσο καιρό μπροστά σου , να βρεις όλους τους … «εαυτούς» που έχασες , ξέχασες , έθαψες , θρήνησες , απέφυγες , … αρνήθηκες …
        Μπορείς ,… έχεις την πολυτέλεια του Χρόνου … να αναθεωρήσεις .
        Φιλάκια .

         
  2. Ελένη

    Μαΐου 29 , 2010 at 01:13

    Κάτι παρόμοιο ισχύει και για μένα… κάποιες φορές το είναι μου «ανοίγει» κάποιες κλειστές πόρτες του παρελθόντος μου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είμαι ευτυχισμένη με την σημερινή μου επιλογή…

     
    • silia

      Μαΐου 29 , 2010 at 22:41

      @ Ελένη
      Μην κρατάς αιώνια σφαλιστές κάποιες πόρτες … Ανοιγόκλεινε τες κατά καιρούς … Είναι μάθημα ζωής .
      «Επέστρεφε» που λέει και ο Καβάφης και ρίχνε ξανά ματιές πίσω απ’ τις πόρτες που κάποτε έκλεισες .

       
  3. kanali

    Μαΐου 29 , 2010 at 05:23

    Ρεμάλι, όπως είναι ο Νοσφεράτος σήμερα, θα ήσουν και εσύ, αν διάλεγες το άλλο μονοπάτι (για να καταλάβεις εγώ μικρός έπνιξα στην κούνια μου δύο φίδια).

    😆

     
    • silia

      Μαΐου 29 , 2010 at 22:49

      @ kanali
      Παραλλήρημα μεγαλείου έχετε καλέ μου φίλε … Ή στην καλύτερη των περιπτώσεων , φαντασιώσεις …. μυθολογικού χαρακτήρα …
      ‘Οπως και να έχει το θέμα , μην σας ανησυχεί ιδιαίτερα … Άλλοι … νομίζουν ότι είναι ο … Μέγας Ναπολέων …
      ———————————
      Τον Νοσφεράτο όμως , γιατί τον … κακολογείτε και τον διαβάλλετε ;… Τί κακό έκανε για να αξίζει τέτοιον χαρακτηρισμό (ρεμάλι) ;…
      Εμένα … συμπαθητικούλης μου φάνηκε ….
      Και θα πηγαίνω και στο «σπίτι» του , που … να σκάσεις !

       
      • kanali

        Μαΐου 30 , 2010 at 00:20

        🙂

         
      • kanali

        Μαΐου 30 , 2010 at 00:29

        Ήσουνα τι ήσουνα μια παξιμαδοκλέφτρα
        τώρα που σε πήρα εγώ γυρεύεις σούρτα φέρτα

        😆

         
      • silia

        Μαΐου 30 , 2010 at 18:56

        @ kanali
        Καναλιώτη μου με … εκθέτεις μ’ αυτά τα άσματα …
        Θα τα ακούσει και κανένας … πονηρίδης και θα μου ρίξει κανέναν … αφορισμό …
        Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που με παρεξηγούν και με αφορίζουν .

         
  4. Marina

    Μαΐου 29 , 2010 at 09:01

    Μου αρέσει που σε ταλανίζει το «τι θα έκανα αν δεν ακολουθούσα…αυτό το δρόμο». Ολοι οσοι βρίσκονται σε σταυροδρόμια, τα ίδια με εσένα αναρωτιωτούνται, έχουν τις ίδιες αναζητήσεις, ιδίως εκείνοι που δεν τους «βγήκαν» καλές οι επιλογές τους..
    Δεν «θεωρώ βλακεία» να σκέφτεσαι εκείνα που δεν διάλεξες..προσπαθείς να παίρνεις θέση στο «τι θα γινόταν αν» ανέφικτο, ναί. Ομως τα όνειρα μας δημιουργούν ώθηση για να κάνουμε επιλογές στο σήμερα. Που δεν έχει ηλικία.
    Καλό σβκ με μπόλικες αναζητήσεις..

     
    • silia

      Μαΐου 30 , 2010 at 18:48

      @ Marina
      Κι εμένα μου αρέσει (όπως πολύ σωστά κατάλαβες) να ταλανίζομαι με κάτι τέτοια . Όμως όχι … δεν θα μπορούσες να με χαρακτηρίσεις … «μαζόχα» … όχι προς Θεού . Ξέρω πάντα πού πατάω και θα το ξέρω και στο μέλλον … εκτός κι αν με πλακώσει κανένα Alzheimer …
      Είναι ασκήσεις του Νου αυτές … Μαθαίνεις πως να ζεις καλύτερα … ή μάλλον … σωστότερα .
      —————————
      Το Σαββατοκύριακο μου ήταν αρκετά καλό .
      Thanks για την ευχή .

       
  5. faros

    Μαΐου 29 , 2010 at 09:23

    Δεν σε φοβάιμαι εσένα …
    Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις …

    Για τη Ζωή !
    Για σένα …
    Για τους γύρω σου …

    Μόνο, να, πίστεψε λίγο πιο πολύ στον Εαυτό σου !

    Καλημέρα και Καλό Σαββατοκύριακο !

     
    • silia

      Μαΐου 29 , 2010 at 22:40

      @ faros
      Ξέρω πάντα (σχεδόν) τι πρέπει να κάνω για τους γύρω μου , όμως δεν ξέρω (πάντα) τι πρέπει να κάνω για τον εαυτό μου … Το δεύτερο είναι πιο δύσκολο απ’ ό, τι φαίνεται .
      Φιλιά .

       
  6. An-Lu

    Μαΐου 29 , 2010 at 15:01

    Ακριβως αυτο.Τωρα!

     
    • silia

      Μαΐου 29 , 2010 at 22:39

      @ An-Lu
      Άδραξε την … στιγμή .
      ———————–
      Σ’ ευχαριστώ για τις όμορφες εικόνες , που μου στέλνεις .

       
  7. olvios

    Μαΐου 29 , 2010 at 20:44

    Έχουμε και λέμε
    Τέλειωσες
    με το καθήκον της διαιώνισης του είδους
    με τον χρόνο που χρωστούσες για τις σπουδές σου
    με την εξασφάλιση (?) ασφάλισης και εισοδήματος
    με το σπίτι στο χωριό, σπίτι στην πόλη (πισίνα ?)
    με το πρωινό του …….καθήκοντος
    με τις περίεργες προσδοκίες της νιότης
    με τις ασπρόμαυρες … απόψεις
    με τον *ομφαλό* της … γης
    με ……..

    όμως
    δεν έχεις υποψιαστεί την νοητική ηλικία που πρέπει ικανοποιείς

    http://flashfabrica.com/f_learning/brain/brain.html

    και την βιολογική ηλικία που πρέπει να διαχειριστείς

    http://flashfabrica.com/f_learning/brain2/brain02.html

    τα καλύτερα είναι …. Μπροστά
    και έχεις και την *υποδομή* να τα …. ξεκοκαλίσεις.

     
    • silia

      Μαΐου 30 , 2010 at 00:33

      @ olvios
      Τέλειωσα με το καθήκον της διαιώνισης του είδους και θαρρώ ότι τώρα είναι καιρός πια και κάποιοι άλλοι … να κάνουν το καθήκον τους (πολύ με «καίει» αυτό) .
      —————————-
      «με την εξασφάλιση (?) ασφάλισης και εισοδήματος»
      Το ερωτηματικό , τό έβαλες σε λάθος θέση … Γιατί , σαν γιατρός , συντεχνιακά , πάντα θα βρίσκω κάποιον συνάδελφο να ασχολείται με την υγεία μου (λέω εγώ τώρα … ) , αλλά το θέμα της εξασφάλισης του εισοδήματος … παίζεται .
      —————————–
      «…σπίτι στην πόλη (πισίνα ?) … Δεν είμαστε με τα καλά μας … Πισίνα ;;; … να τρέχω να την κάνω «παραλλαγή» και «απόκρυψη» , που λένε και στον Στρατό , και να αγχώνομαι ;… με τίποτα … Παλιοξεφτίλες .
      Το «με το πρωινό του …….καθήκοντος» , ομολογώ , ότι δεν το κατάλαβα … Τί είναι το «πρωινό του …….καθήκοντος» ; … Μήπως ήθελες να πεις «το καθήκον του πρωινού» ;… Γιατί έτσι … κάπου πάει το μυαλό μου .
      ——————————–
      Σ’ ευχαριστώ για τα Κινέζικα τεστάκια …
      Σ’ ευχαριστώ … ιδιαίτερα .
      Ξέρεις … Στα όμορφα όνειρα μου , πάντα υπάρχει ένας … Κινέζος …

       
  8. ΑΜΑΝΤΑ

    Μαΐου 29 , 2010 at 21:07

    Δεν μετάνιωσα για τίποτα απ’ όσα έκανα…
    …όμως μετάνιωσα για μερικά που δεν έκανα.
    Οχι γιατί ήθελα να έπερνε άλλο δρόμο η ζωή μου, αλλά αναρωτιέμαι μήπως θα γινόταν πιο «πλούσια»;

     
    • silia

      Μαΐου 30 , 2010 at 00:13

      @ ΑΜΑΝΤΑ
      Χμμμμ … Εξαρτάται τί εννοείς με τον όρο «πλούσια» .
      —————————
      Ανήκεις στην υψηλόβαθμη και «αριστοκρατική» κάστα , εκείνων των ανθρώπων , που … δεν μετάνοιωσαν για τίποτα από όσα έκαναν …
      Ενδιαφέρον .

       
  9. kanali

    Μαΐου 29 , 2010 at 22:03

    αφιερωμένο στην συνταξιούχο

    http://kanali.wordpress.com/2010/05/29/grandmam_crisis/

     
    • silia

      Μαΐου 29 , 2010 at 22:37

      @ kanali
      Εντάξει … Ένα ψιλοχαρτζιλίκι , θα τους το χορηγήσω … Αλλά όχι και πολλά . Πρέπει να μου περισσεύουν για … καλλυντικά , γιατί πολύ μου αρέσει να βάφομαι όταν βγαίνω έξω … Ξέρεις … Λίγο make-up , λίγο κραγιονάκι και ελαφριά ροζ σκιά στα μάτια … Το τσιγάρο είναι για … ξεκάρφωμα … Το παίζω «μοιραία γυναίκα» …

      ———————————-
      Α , να μου χαθείς ! Αφιέρωση που βρήκες να μου κάνεις !
      Φιλιά .

       
      • kanali

        Μαΐου 30 , 2010 at 00:22

        Όχι σε σένα καλή μου. Στην συνταξιούχο… 😉

         
  10. faros

    Μαΐου 29 , 2010 at 23:37

    Μια απορία …

    Έχεις καμιά σχέση με τις … ασχημομούρες γριέντζες αυτές ;;;;;;;;;;;;;;;;;

    Μπαααααααααα !!!!!!!!!!!

     
    • silia

      Μαΐου 30 , 2010 at 00:10

      @ faros
      ΟΥΔΕΜΙΑ !!!…
      Απλά , προσπαθώ να απομακρύνω λίγο τους θαυμαστές μου , που γίνονται πολύ … πιεστικοί .
      —————————
      Προσπαθώ να την σπάσω και στον Καναλιώτη , που εκτός που με θεωρεί … γριά (άκουσον – άκουσον) , μου κάνει και χαλάστρα σε κάποιους νέους θαυμαστές μου .

       
  11. faros

    Μαΐου 30 , 2010 at 07:03

    Ουουουουουουουφφφφφφφφφφφφ !!!

    Είπα κι εγώ …

    Γύρισε η καρδιά μου στη θέση της !
    (Μη σου πω … που είχε … πάει)

    Που λες, …Μιας και … ξημέρωσε Κυριακή (και σχόλη, πλέον, ΕΓΙΝΕ η Βδομάδα όλη :D), να διηγηθώ μια ιστορία απ΄τα … παλιά !
    Φαντάρος ήμουν … (μη ρωτάς πότε) και ως τηλεφωνητής που ήμουν, είχα πολλά … τυχερά !
    Κοινώς … πατσούρες (έτσι λέγαμε τις συζητήσεις που κάναμε με τα «γκομενάκια» που μας … «πέφταν» !!!
    Μια απ΄αυτές, που λες (ξανά, μανά), μου «πέφτει» μια πατσούρα, μα μια πατσούρα, άλλο να σου λέω και άλλο να την … άκουγες !!!
    Φωνή που θα την ζήλευε η … Μούσχουρη, η … Μαντόνα, η … Γκάγκα !!!
    Που λες (τρίτη και … φαρμακερή) … φαγώθηκα να την γνωρίσω.
    Μου έλεγε αυτή: Μην το θέλεις, αυτό, μην παρασύρεσαι από την φωνή, άμα με δεις θα … τρέχεις !!!
    Σιγά μην την πιστέψω εγώ. Θεά την έκανε να έρθει στην πύλη να γνωριστούμε …
    Και ήρθε …
    Κι ακόμη … τρέχω …
    Για να καταλάβεις, οι γριέντζες των λινκς, είναι … καρακουκλάρες !!!!!!!!!

    υ.γ. τι άσχετο … αυτό μου ήρθε … αυτό σου λέω … μπααααααα !

    Θερμή Καλημέρα ! 😀

     
    • silia

      Μαΐου 30 , 2010 at 18:58

      @ faros
      Ααααα , πονηρέ «μαρκόνη» … Την πάτησες , ε ;…
      Καημένο φανταράκι μου !

       
      • faros

        Μαΐου 30 , 2010 at 19:13

        Ε, εντάξει, δεν το λές και ότι την … πάτησα !!!

        Απλά, μου έγινε μάθημα για το … μέλλον !!!

        Και … πρόσεχα !!!!! 😀

         
  12. πρεσβύωψ

    Μαΐου 30 , 2010 at 08:02

    O Σαββόπουλος το έχει γράψει πριν λίγα χρόνια.
    ….έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις
    με ποιους θα πας και ποιους θ΄αφήσεις…
    O Καβάφης νωρίτερα το είπε με το περίφημο
    che fece…il gran rifiuto.
    Μου άρεσε πολύ η κατάληξη του post.
    H ζωή είναι εδώ.
    Ζωή σημαίνει ότι μου συμβαίνει κάτι …..ΤΩΡΑ.
    Να τολμήσω να συμπληρώσω το χιλιοειπωμένο
    CARPE DIEM;
    Kαλή Κυριακή σε όλους.

     
    • silia

      Μαΐου 30 , 2010 at 19:30

      @πρεσβύωψ
      Αχ φίλε μου Πρεσβύωπα … Πόση ομορφιά στους στίχους του Αλεξανδρινού ποιητή …
      Τόση ομορφιά , που η ανάρτηση μου , φαντάζει σαν μια προστυχιά …
      Σ’ ευχαριστώ (και θαρρώ και πολλοί άλλοι) που μας τους θύμησες .
      .

       
  13. kanali

    Μαΐου 30 , 2010 at 13:50

    @πρεσβύωψ να συμπληρώσω στους προβληματισμούς σου, το αιώνιο ερώτημα «υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο;«

     
    • πρεσβύωψ

      Μαΐου 30 , 2010 at 18:20

      Kanali
      Ευχαριστώ πολύ……….

       
  14. Liakada

    Μαΐου 30 , 2010 at 18:24

    .έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις
    με ποιους θα πας και ποιους θ΄αφήσεις…

    δεν ξερω να σου πω με ποιους να πας ή ποιους να αφησεις!
    Το μονο που τολμω να σου ψιθυρισω … ειναι » ακου τη φωνουλα μεσα σου και οτι κι αν ακολουθησεις μονο τη Σιλια μην ξεχασεις …στην ακρουλα..
    Φιλια, Πολλα.

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2010 at 00:43

      @ Liakada
      Χα …. πολλές φορές την Σίλια την ξέχασα σε κάτι στροφές , σε κάτι γωνιές , σε κάτι ερημιές …
      Αλλά , έννοια σου και μη γανιάζεις …
      Πάντα … επέστρεφα , την τελευταία στιγμή , (λίγο πριν «χαθεί» στην απελπισία της) και την ξανάπαιρνα μαζί μου στα «ροβολήματα» , στις «βόλτες» , στα «ταξίδια» .
      Φιλιά κι από εμένα .

       
  15. Mr e.

    Μαΐου 30 , 2010 at 20:28

    «…Ζώ , σημαίνει ότι μου συμβαίνει κάτι …. ΤΩΡΑ …» και να προσθέσω αγαπητή Αννα ότι για να πει κανείς ότι ζει πραγματικά πρέπει και να αντιλαμβάνεται το… τώρα συμβαίνον… Τότε πράγματι… ζει… Εμείς οι… νεαροί/ές (sic) εξηντάρηδες ευτυχώς το έχουμε αυτό το προνόμιο… ΖΟΥΜΕ !
    _____________
    ΄Οσο για το δρόμο που κάποια στιγμή όλοι μας ακουλουθήσαμε απορίπτοντας έναν άλλο … άστο αυτό θα το συζητήσουμε σε μια … άλλη ζωή… όταν όλοι μας θα κληθούμε ξανά να λύσουμε το ίδιο δίλημμα… Σημασία έχει ο δρόμος που «ανηφορίσαμε» να μας έδωσε/δίνει περισσότερα δάκρυα χαράς παρά λύπης… Καλό σου βράδυ ΦΙΛΗ !

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2010 at 00:52

      @ Mr e.
      Από την ώρα που διάβασα αυτό το σχόλιο σου , σκέφτομαι το ίδιο πράγμα :
      Πραγματικά , υπάρχουν άνθρωποι , που πορεύονται σ’ αυτή τη ζωή , χωρίς να αντιλαμβάνονται , ή να κατανοούν , αυτό που τους συμβαίνει την συγκεκριμένη στιγμή …. Απορροφημένοι από τα σχέδια αντίδρασης , εκδίκησης , προγραμματισμού , ανταπόδοσης … και άλλα τέτοια , … χάνουν την στιγμη … Χάνουν την Ζωή τους …
      Και εκτός από αυτό , σκέφτομαι και κάτι άλλο , που ίσως ακουστεί σαν … άσχετο , αλλά , δεν είναι .
      Εδώ και λίγο καιρό , κάθε πρωί που ξυπνώ , νοιώθω ένα είδος … ευγνωμοσύνης … που ξύπνησα … Που ζω .
      ——————————-
      «Νεαρέ» μου , σου στέλνω την αγάπη μου .

       
      • Mr e.

        Ιουνίου 1 , 2010 at 15:57

        Ευχαριστώ πολύ καλή μου φίλη…
        Καλή σου μέρα. Φιλιά.
        «Νεαρός…»

         
      • silia

        Ιουνίου 1 , 2010 at 17:46

        @ Mr e.
        Συ … είπας .
        Τελικά , κάτι μικροπράγματα , είναι αυτά που μου φτιάχνουν το κέφι .

         
  16. faros

    Μαΐου 31 , 2010 at 07:29

    Καλημέρα, Καλή Βδομάδα – Ζώντας κάθε της στιγμή !

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2010 at 01:06

      @ faros
      Καλημέρα και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !
      Χα χα … σε πρόλαβα αυτή τη φορά .

       
  17. DaisyCrazy

    Μαΐου 31 , 2010 at 13:10

    Σίλια μου καλά κάνεις κι έχεις στόχους για το μέλλον. Αλλά όπως πολύ σοφά λες κι εσύ
    Η Ζωή είναι εδώ …
    Ζώ , σημαίνει ότι μου συμβαίνει κάτι …. ΤΩΡΑ ..

    Τώρα μου’ρθε κι αυτό που είπε ο Καζαντζάκης:
    Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος.
    Γιατί οι προσδοκίες μας συχνά είναι λόγος να υποδουλωθούμε, να απογοητευτούμε, να βασανιστούμε χωρίς λόγο.
    Ενώ αν δεν περιμένουμε τίποτα τότε όλα μπορούμε να τα δεχτούμε σαν δώρο 🙂

    Όπως και να το δούμε πάντως εγώ πιστεύω ότι είτε μας αρέσει είτε όχι μόνο το παρόν έχουμε. Άρα ας προσπαθούμε να κάνουμε όμορφο το κάθε λεπτό.

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2010 at 00:55

      @ DaisyCrazy
      Σωστά , καλή μου φίλη …
      Όμως δεν πρέπει να καταργήσουμε τα όνειρα , τα σχέδια , τις προσδοκίες … Με … ρέγουλα όμως … Να μην επιτρέψουμε να μας στερήσουν το «τώρα» .

       
  18. Βιολιστής στη στέγη

    Μαΐου 31 , 2010 at 14:02

    Μιά υπέροχη γυναίκα, που θαυμάζω απεριόριστα, η Ελένη Γλυκάτζη-Αρβελέρ, είπε κάτι που με σημάδεψε… Κάτι εξ’ ίσου απλό και σημαντικό σαν αυτό που λές εσύ στην ανάρτησή σου…
    Είπε: «Αν με ρώταγε ένας νέος, ποιό μονοπάτι πρέπει να διαλέξει στη ζωή, θα του απαντούσα σίγουρα ΟΧΙ ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ! »
    Το ανεξιχνίαστο, το αμφίβολο, το άγνωστο και το παρθένο είναι πάντα προτιμότερο απο το «σίγουρο», τη «πεπατημένη» και το «βόλεμα»…
    Τουλάχιστον, μπορεί να κρύβει αληθινή ελπίδα μέσα του…
    Αυτό που πραγματικά ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ….

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2010 at 01:03

      @ Βιολιστής στη στέγη
      Πολύτιμη , πανάκριβη Ελπίδα …
      το μόνο «κουπί» , που μπορεί να αλλάξει ρότα στην άχαρη ζωή σου και να σε βοηθήσει να βρεις λιμάνια …
      Σπουδαία συμβουλή προς έναν νέο άνθρωπο …

       
  19. faros

    Μαΐου 31 , 2010 at 17:02

    Βιολιστή, μου επιτρέπεις μια προσθήκη ;;;

    Η (μεγάλη αλήθεια) Αρβελέρ, εννούσε ότι το «μονοπάτι από το οποίο ερχόμαστε, το ξέρουμε, ΔΕΝ είναι το σωστό, άρα εσύ (εσείς) διαλέξτε άλλο …

    Καλησπέρα (δύσκολη, αλήθεια) !

     
  20. faros

    Ιουνίου 1 , 2010 at 07:02

    Άντε καλά … με πρόλαβες και συ μια φορά …
    (χάρηκα γι αυτό)

    Καλημέρα … Καλό Μήνα … Καλό Καλοκαίρι !

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2010 at 17:43

      @ faros
      Μμμμ ναι … Καλοκαιράκι (και τυπικά) από σήμερα …
      Φέτος το καλοκαίρι Φάρε , τελειώσανε τα ψέμματα … Δεν μου την γλυτώνεις … Θα έρθω , έστω και … κολυμπώντας στην Σαμοθράκη …
      Ετοίμασε μου μια πολυτελή σουίτα με ημιδιατροφή και τζακούζι …
      Τουλάχιστον .

       
  21. Lena

    Ιουνίου 1 , 2010 at 14:14

    Με τρομάζουν τα σταυροδρόμια, αλλά αναπόφευκτα, συχνά πυκνά, μπροστά μου είναι. Πάντα είμαι με το ένα πόδι στο «πρέπει» και το άλλο στο «θέλω».
    Πάντα με σπρώχνει η λογική και επιλέγω το «πρέπει» για λόγους που έχουν να κάνουν με τους άλλους, μόνο.
    Λέω, δε μετανοιώνω…
    Λέω…δε μετανοιώνω(;)

    Καλησπέρα και καλό μήνα 🙂

     
    • silia

      Ιουνίου 1 , 2010 at 17:40

      @ Lena
      «…Πάντα είμαι με το ένα πόδι στο “πρέπει” και το άλλο στο “θέλω”…»
      ——————————-
      Αυτό σημαίνει πως είσαι πάντα … «ζωντανη» .

      —————————————————–
      Και … ξέρεις ακόμα κάτι ; Ξέρεις γιατί μου αρέσει τόσο πολύ το blogging ;… Γιατί μας ελευθερώνει από στυλιζαρισμένες τακτικές και μας κάνει να λέμε την … κρυμμένη αλήθεια , βάζοντας … ερωτηματικά σε κάποιες κουβέντες μας … όπως πχ «Λέω, δε μετανοιώνω… – Λέω…δε μετανοιώνω (; )» .
      Καλό μήνα γλυκειά μου .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: