RSS

Ο ΒΑΤΡΑΧΟΣ … ΚΙ ΕΓΩ

28 Ιον.
Αφιερωμένο , εξαιρετικά στον νεόκοπο φίλο μου  Dralion
———————————————————————–
Όχι αγάπες μου … Δεν πρόκειται να σας διηγηθώ κάποια γαργαλιστική ιστορία , από το πικάντικο παρελθόν μου , του είδους :  «… και καθώς έσμιξαν τα χείλια μας , εκείνος ξαφνικά , από σιχαμένο … αμφίβιο , μεταμορφώθηκε σε ένα γοητευτικό αρσενικό , με γκρίζους κροτάφους , θεληματικό πηγούνι , γραμμωμένους κοιλιακούς … σκληρό ανδρισμό (λέγε με … ΒΙΤΑΜ) , καταθέσεις σε Ελβετικές Τράπεζες (είχε τα κονέξια του και πρόλαβε την «κρίση» ) , μητέρα κωφάλαλη και ένα τεράστιο (ποιός είπε πως το … μέγεθος δεν έχει σημασία ; ) μπριγιάν σε μονόπετρο , στην μέσα τσέπη του bleu noir μονόπετου Cavalli του … εκεί πάνω από την σκληρή (σαν τον … αντρισμό του) καρδιά του , που έστρεξε να μαλακώσει (η καρδιά του , βρε … όχι ο αντρισμός του) μόνο και μόνο επειδή εγώ , έστρεξα να τον φιλήσω , όταν ήταν ακόμα … αμφίβιο …
.

———————————
Τί έλεγα ;;;…
Α, ναι …
Έλεγα για την ιστορία , που είχα κι εγώ κάποτε με κάποιον … βάτραχο …
Όχι ό, τι κι ό, τι βάτραχο … αλλά original βάτραχο και … μεγάλον μάλιστα (επιμένω και θα επιμένω μια ζωή , στο :  «ποιός είπε πως το … μέγεθος δεν έχει σημασία ;» )
Πάμε λοιπόν :
Πρώιμα φοιτητικά μου χρόνια . 1967 ή ‘68 (δεν θυμάμαι ακριβώς) Ιατρική Σχολή Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου  Θεσσαλονίκης , πρώτο έτος της Σχολής , εργαστήριο Φυσιολογίας .
Μέσα σε μια τεράστια γυάλα βρίσκονται καμιά 30αριά μεγάλα μαύρα βατράχια . Αυτός που μας κάνει το μάθημα , βουτάει το χέρι στην γυάλα , παίρνει έναν βάτραχο , με ένα ψαλίδι τον … αποκεφαλίζει και τον αφήνει πάνω στον πάγκο … Ο βάτραχος , συνεχίζει να κοάζει , να χτυπιέται και να κάνει μικρά άλματα … Το μάθημα , λέγεται : Μελέτη του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος … Αμέσως μετά , καλεί έναν έναν τους φοιτητές , να κάνουμε το ίδιο (για να το εμπεδώσουμε , ή για να μας σπάσει τον τσαμπουκά , ή για να μας εξοικειώσει με την φρίκη … για κάτι , που τέλος πάντων , δεν κατάλαβα ποτέ μου) . Σηκώνονται οι πρώτοι και ενώ καταλαβαίνω έντρομη , ότι έρχεται η σειρά μου , μαζεύω όλο μου το κουράγιο , σηκώνομαι όρθια και :
– Συγγνώμη , εγώ μπορώ να … μην το κάνω αυτό ;
– Όχι δεν μπορείς … Είναι υποχρεωτικό .
– Τόχω καλύτερο να τον … φιλήσω , παρά να τον αποκεφαλίσω .
– Εδώ δεσποινίς μου , δεν ήρθατε για να φιλιόσαστε , αλλά για να μάθετε Ιατρική .
– Και είναι υποχρεωτικό να αποκεφαλίσω τον βάτραχο , για να μάθω την Ιατρική ;
– Ασφαλώς …
– Τότε συγγνώμη και πάλι … αλλά … προτιμώ , να γίνω … μοδίστρα … (Με την μοδιστρική με … απειλούσε πάντα η μάνα μου σαν επαγγελματική προοπτική , αν δεν επέλεγα το διάβασμα)
… Άνοιξα την πόρτα και έφυγα , εν μέσω ιαχών θριάμβου .
Φυσικά πήρα έναν … θριαμβευτικό ΑΣΣΟ σαν βαθμολογία στο Εργαστήριο , αλλά μου επέτρεψαν να το ξαναπαρακολουθήσω στο τέλος της χρονιάς … Πάντως βάτραχο … ΔΕΝ αποκεφάλισα .
ΚΑΙ την Ιατρική την έμαθα , ΚΑΙ την φρίκη την έφαγα με το κουτάλι και  εξοικειώθηκα μαζί της , ΚΑΙ με τον  θάνατο προσαρμόστηκα , ΚΑΙ … ο τσαμπουκάς μου , δεν έσπασε (ακόμα και μέχρι τώρα , που πέρασα  και την … στρογγυλοποίηση των … 60) .
Αμέ …..
.

—————————-
Τί τραβάμε κι εμείς οι … “χορεύτριες” … του ΕΣΥ …
Ή μάλλον … «τί τραβούσαμε» ….
 

Ετικέτες: , , ,

48 responses to “Ο ΒΑΤΡΑΧΟΣ … ΚΙ ΕΓΩ

  1. πρεσβύωψ

    Ιουνίου 28 , 2010 at 23:08

    Στα 15 ανακάλυψα το κυνήγι. Με 2 φίλους σκεπάζαμε νωρίς το βράδυ πηγάδια με ένα δίχτυ, πετούσαμε 2-3 πέτρες στο νερό, και αμέσως απο τις τρύπες των τοιχωμάτων του πηγαδιού. έβγαιναν τρομαγμένα σπουργίτια, έμπλεκαν στο δίχτυ, τα έπνιγαν οι φίλοι μου, τα ξεπουπουλιάζαμε και πηγαίναμε στο σπίτι μου- η μαμά συνήθως απούσα- και με αυγά στο τηγάνι ομολογώ ήταν υπέροχα….
    Ξαφνικά οι φίλοι μου ανακαλύπτουν ότι ενώ συμμετείχα στην όλη διαδικασία, απέφευγα συστηματικά να τα πνίγω. Ενα βράδυ με ανάγκασαν να πνίξω ένα. Σαράντα χρόνια μετά, έχω ακόμα την αίσθηση της αφής του τελευταίου ρίγους του σπουργιτιού…..Είναι αυτονόητο ότι δεν κυνήγησα απο τότε. Σε καταλαβαίνω απόλυτα.

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2010 at 00:32

      @ πρεσβύωψ
      Αχά !… καλέ μου φίλε … Μου θύμησες άλλη μια ιστορία απ’ την νιότη μου , τότε που κατέβαινα μαζί με την παρέα τον Βενέτικο ποταμό , ψαρεύοντας μπριάνες και εγώ , αντί να μαζεύω στο τσουβάλι τα ψάρια που μου πετούσαν οι εντός του ποταμού ερασιτέχνες ψαράδες , τα ξαναπετούσα πίσω στο νερό και εισέπρατα κάτι ανομολόγητες βρισιές και απειλές ότι ήταν η τελευταία φορά που με έπαιρναν μαζί τους , αλλά … πάλι σαν ερχόταν η ώρα , πάλι με κουβαλούσαν μαζί τους , γιατί μου είχαν αδυναμία και μ’ αγαπούσαν αληθινά …
      Αχ… τί θυμήθηκα τώρα … Θα το κάνω ξεχωριστό ποστ αυτό , κάποτε .
      —————————-
      Εσύ στα 15 , ανακάλυψες το κυνήγι , εγώ στα 25 , το ψάρεμα (κυριολεκτικά μιλάω … μην με παρεξηγείτε) .

       
  2. Dralion

    Ιουνίου 28 , 2010 at 23:57

    Κανενας δεν ευχεται να αρρωστησει.
    Αλλα αν καποτε αρρωστησω, θα ηθελα να με θεραπευσει καποια/ος σαν εσενα.

    (και για να μην μεινουμε μονο στα σοβαρα)
    Τωρα που το ξανασκεφτομαι με την θεραπεια μου, ανακαλυπτω οτι δεν ξερω την ειδικοτητα σου. Ελπιζω να μην εισαι γυναικολογος 😉

    Υ.Γ. Για το μεγεθος (του μπριγιαν μονοπετρου) δεν θα ηθελα να τοποθετηθω δημοσια – διοτι εχω καποιες δυσκολιες.
    Οικονομικες εννοω. 😉

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2010 at 01:02

      @ Dralion
      Καλώς τον … καλώς όρισες στα μέρη μου .
      Σου εύχομαι να … μην αρρωστήσεις ποτέ . Αλλά κούφια η ώρα έτσι και αρρωστήσεις , δυστυχώς δεν μπορώ με άμεσο τρόπο να σε θεραπεύσω κι αυτό γιατί δεν ασκώ μια κλινική ειδικότητα …
      Ωστόσο μπορώ να σταθώ πλάϊ σου , όσο κάποιοι άλλοι θα επιχειρούν να σε θεραπεύσουν για να σε φροντίζω , να σε νοιάζομαι , να σε … ταξιδεύω σε χαρούμενα «τριπάκια» και να σου χρωματίζω τα όνειρά σου … Κι αυτό , γιατί :

      (διπλό κλικ πάνω στο λινκ για να το διαβάσεις εύκολα)
      —————————————
      Υ.Γ. Εντάξει … δεν θα σε πιέσω να τοποθετηθείς με οποιονδήποτε τρόπο πάνω στο θέμα «μέγεθος» (του μονόπετρου) , γιατί σέβομαι υπερβολικά τα οικονομικά ζόρια που μπορεί να κουβαλάει κάποιος …
      Αν και … ένα … κ@..λοσφίξιμο , γενικώς με το θέμα «μέγεθος» , γιατί νομίζω ότι σε … ταλανίζει ;…
      ————————————–
      Ok …. τον πληθυντικό , όπως βλέπεις τον έκοψα , άρα κι εσύ οφείλεις να μην παρεξηγήσεις τα «πειράγματα» μου .

       
  3. DaisyCrazy

    Ιουνίου 29 , 2010 at 07:24

    Ήμουν σίγουρη απ’την αρχή της ιστορίας ότι δε θα τον αποκεφάλιζες το βάτραχο 🙂

    Κι ορίστε που πέρασες το μάθημα χωρίς αυτή την αχρείαστη θυσία. Μπράβο σου που δε φοβήθηκες και βρήκες τον τρόπο. Πάντα υπάρχει τρόπος όταν ημαστε πρόθυμοι να τον ψάξουμε και να ρισκάρουμε.

    Απ’ ότι θυμάμαι απ’τις ταινίες πάντως βάζουν μαθητές λυκείου να αποκεφαλίσουν βατράχια στην Αμερική. Πάντα αναρωτιόμουνα το λόγο κι ακόμα δεν τον βρήκα, μάλλον γιατί δεν υπάρχει.

    Όσο για τον τσαμπουκά σου… τέτοιου είδους τσαμπουκά όλοι κι όλες μας θέλουμε ν’αποκτήσουμε! Σε θαυμάζω που λες τα πράγματα με το όνομα τους και δε φοβάσαι.

    Πολλά φιλιά Αννούσκα 🙂

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2010 at 01:05

      @ DaisyCrazy
      Το αν φοβήθηκα , η καρδούλα μου το ξέρει … Ξέρεις Daisy μου εκείνα τα χρόνια , το να αποβληθείς από εργαστήριο ή να χάσεις χρονιά , (που ήταν πανεύκολο … τα διηγούμαι καμιά φορά τώρα στα παιδιά μου και δεν με πιστεύουν … νομίζουν πως κάνω κάποιο είδος πλάκας) σήμαινε ότι μπορεί και να … τις αποχαιρετούσες τις σπουδές γιατί τότε … ακροβατούσαμε ανάμεσα στην πείνα και στον πόθο για το Πανεπιστήμιο …
      Ωστόσο , ναι … παρ’ όλη την … στριμόκωλη κατάσταση που βίωνα , ο τσαμπουκάς … τσαμπουκάς . Και όχι μόνον τότε , αλλά αυτός ο έρωτας για τον τσαμπουκά , με ακολούθησε σε όλη την ζωή μου και δεν με έχει εγκαταλείψει ακόμα και τώρα … μόνο που να … απλά γέρασε κι αυτός μαζί μου . Ξέρεις πόσες φορές αυτός ο «έρωτας» (για τον τσαμπουκά μιλάμε πάντα) , με έφερε σε δύσκολη θέση , με στρίμωξε , με κέρασε «χαστούκια» , με γονάτισε , με έκανε να κλάψω ;… Πολλές … Αλλά δεν με εγκατέλειψε ποτέ … Ούτε κι εγώ τον άφησα ποτέ μου και αφού «γεράσαμε» μαζί , λέω και να ….
      Τέλος πάντων … Παρασύρθηκα .
      Φιλιά κι από εμένα .

       
      • DaisyCrazy

        Ιουνίου 30 , 2010 at 06:23

        Λες και να… μας τον μεταδώσεις; Να μας δώσεις κι εμάς λίγο; Γιατί υπάρχουν στιγμές στη ζωή που όλοι κι όλες τον χρειαζόμαστε τον τσαμπουκά.

        Κι αυτό που έκανες είναι ακόμα πιο παρακινδυνευμένο κι άρα πιο τολμηρό απ’ ότι φαντάστηκα στην αρχή, αφού κινδύνευες να χάσεις το όνειρο σου να γίνεις γιατρός μ’αυτό που έκανες.

         
      • silia

        Ιουνίου 30 , 2010 at 23:44

        @ DaisyCrazy
        «Λες και να… μας τον μεταδώσεις;»
        —————————-
        Όχι , δεν ήθελα να πω ακριβώς αυτό , αλλά άστο καλύτερα …. Καταθλιπτικές σκέψεις μιας γυναίκας που σήμερα ήταν η τελευταία της ημέρα στη δουλειά … Από αύριο … συνταξιούχος … Θα μου πεις «τί σχέση έχει;» … Ε , μπορεί να μην έχει σχέση , αλλά αυτή η «τομή» στη ζωή μου , μου βγάζει μια … θλίψη .
        Την ειλικρινή μου αγάπη .

         
  4. faros

    Ιουνίου 29 , 2010 at 08:28

    Γεια σα ρε Άννα μας μάγκισσα ! 😀

    Πάντως, εγώ, νομίζω, ότι έχασε και η … μοδιστρική !!! 😀 😀 😀

    Επίσης, με κάτι τέτοιες περιπτώσεις σαν την δική σου, γέμισε ο τόπος … βατράχια !!! 😆

    Καλημέρα και καλή απ… εεε .συγνώμη, σκέτη Καλημέρα !

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2010 at 23:48

      @ faros
      Αν μ’ αυτό το «Πάντως, εγώ, νομίζω, ότι έχασε και η … μοδιστρική !!!» , θέλεις να πεις πως με ό, τι κι αν καταπιανόμουν θα το έκανα καλά , θέλω να σου δώδω ένα τεράστιο φιλί ευχαριστίας … γιατί το επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά … λατρεύω τα κοπλιμέντα .
      Το άλλο πάλι με το «γέμισε ο τόπος … βατράχια» ομολογώ , ότι δεν το κατάλαβα .

       
      • faros

        Ιουλίου 1 , 2010 at 08:50

        Δεν πειράζει … 😀

         
  5. glaykidarling

    Ιουνίου 29 , 2010 at 10:03

    αν αρχίσουμε να αποκεφαλίζουμε και τους βατράχους[τους εν δυνάμει δηλαδή πρίγκηπες]
    ΖΗΤΩ ΠΟΥ ΚΑΗΚΑΜΕ!:)
    [Πάντως αν είχες ασχοληθεί με τη μοδιστρική..θα με είχες σίγουρη πελάτισσα:)]

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2010 at 22:58

      @ glaykidarling
      «Πάντως αν είχες ασχοληθεί με τη μοδιστρική..θα με είχες σίγουρη πελάτισσα»
      ————————————
      Θες να πεις ότι θα ήμουν μια επιτυχημένη μοδίστρα ;…
      Σαν πολύ όμορφο κοπλιμέντο , μου ακούστηκε αυτό .

       
      • glaykidarling

        Ιουλίου 1 , 2010 at 19:05

        ….θα ήθελα να ήσουν και γιατρός μου και φίλη μου και συγγενής μου…και μοδίστρα μου…η ευαισθησία και η καλλιεργεια αγαπητή μου Σήλια κρίνονται απαραίτητες σε όποιον ρόλο και να παίζεις σε αυτή τη ρημαδοζωή 🙂

         
      • silia

        Ιουλίου 1 , 2010 at 23:58

        @ glaykidarling
        Φοβερά όμορφος λόγος , για … την αφεντιά μου .
        Σ’ ευχαριστώ .

         
  6. Lilith

    Ιουνίου 29 , 2010 at 13:07

    Το ξέρετε ότι τα βατράχια είναι είδος προς εξαφάνιση;
    Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το εξής:
    Γιατί έπρεπε να αποκεφαλίσετε όλοι από έναν βάτραχο για να δείτε τη διαδικασία; Μία φορά νομίζω ήταν αρκετή. Αν δηλαδή πρέπει οπωσδήποτε να δεχτώ ότι πρέπει να αποκεφαλιστεί οποιοσδήποτε βάτραχος…
    Μπράβο σου που δεν δέχτηκες να το κάνεις!
    Χίλιες φορές μοδίστρα!
    Προτιμότερο!
    Δεν το συζητάμε!!!

    Φιλιά!!!

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2010 at 22:54

      @ Lilith
      «Γιατί έπρεπε να αποκεφαλίσετε όλοι από έναν βάτραχο για να δείτε τη διαδικασία; »
      ————————————-
      Έλα μου ντε !… Ούτε κι εγώ το κατάλαβα ποτέ μου .
      Από τη άλλη μεριά , πρόσεξε … έχουν περάσει 43 χρόνια και ακόμα το θυμάμαι . Και κάθε φορά που αναφέρομαι ή ακούω να αναφέρονται στο ΑΝΣ (Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα) … το θυμάμαι … και δεν θα το ξεχάσω ποτέ .
      Και να εξηγούμαστε … Δεν αρνήθηκα να το κάνω από … ζωοφιλία καθαρή (ήταν και αυτό , αλλά όχι μόνον αυτό) . Βασικά μου γύριζαν τα άντερα , να πιάσω έναν βάτραχο και να του κάνω διάφορα … Τον … σιχαινόμουν αφόρητα , πως να το πω …
      Κάτι σαν … πριγκηποπούλα κι εγώ ένα πράμμα ….
      Φιλιά πολλά .

       
      • Lilith

        Ιουλίου 1 , 2010 at 14:03

        Δεν ξέρω αν επηρεάστηκα από το ποστ σου, αλλά χθες το βράδυ έβλεπα έναν τεράστιο, σκουρόχρωμο και αηδιαστικό βάτραχο στον ύπνο μου!
        Άσε που άνοιξε το στόμα του και μου πέταξε (από μεγάλη απόσταση) ένα υγρό το οποίο μου έκαψε το μπράτσο!
        Σε παρακαλώ να μην επαναληφθεί ανάρτηση με το ίδιο θέμα γιατί μου προκαλείς έντονα… ψυχολογικά προβλήματα! 😆 😆 😆

        Φιλιά και καλό μήνα!

         
      • silia

        Ιουλίου 1 , 2010 at 17:32

        @ Lilith
        Τώρα .. τί να σου πω … Αυτό με το … μπράτσο με μπέρδεψε εντελώς … Μου χάλασε τον ειρμό … Όχι τίποτα αλλο δηλαδή , αλλά έτοιμη σου την είχα την ερμηνεία του ονείρου με τον βάτραχο … http://ονειροκριτησ.gidi.gr/βάτραχος/
        Ώστε … ΚΑΙ τεράστιος , ΚΑΙ σκουρόχρωμος , ΚΑΙ αηδιαστικός , και σου πέταξε ένα … υγρό από μεγάλη απόσταση …ΚΑΙ σου έκαψε το … Να !… αυτό το «μπράτσο» , είναι που μου χαλάει την συνταγή …
        Να τρως ελαφρά το βράδυ και να μην σκεπάζεσαι με βαριές κουβέρτες … Καλοκαίριασε βρε , πια …
        Καλό μήνα .

         
  7. kanali

    Ιουνίου 29 , 2010 at 16:11

    βρεκεκέξ κουάξ κουάξ

     
    • silia

      Ιουνίου 30 , 2010 at 01:08

      @ kanali
      Δεν το βλέπω να στέκεται και πολύ καλά το κεφάλι σου στους ώμους σου Καναλιώτη μου … Σαν Λουδοβίκος ΙΣΤ , ένα πράμμα να πω ;… σαν Μαρία Αντουανέτα , να πω ;… Μπρρρρ…. Ανατρίχιασα …
      Εκτός κι αν … απλά γυρεύεις κι εσύ ένα … φιλάκι …
      ————————-
      Κρυπτο-πρίγκηψ , Καναλιώτη μου , ε ;…

       
  8. Mr e.

    Ιουνίου 30 , 2010 at 22:14

    Καλησπέρα Άννα
    Σε ότι αφορά το… αυτόνομο νευρικό σύστημα… δεν ξέρω αν έπρεπε η όχι να αποκεφαλιστεί ο βάτραχος για να το εμπεδώσετε… Τέλος πάντων, σε μια τέτοια περίπτωση η «ψυχή» το … βάτραχου σε ποιό κομμάτι … «κρύβεται» ? στο …κορμί που έχει την καρδιά ή στο κεφάλι που έχει το … μυαλό… ? Ως γιατρός μπορεί ίσως και να ξέρεις… Ισχύουν τα περί του αυτόνομου νευρικού συστήματος για την ψυχή ?
    ——————
    Σε ότι αφορά το … μέγεθος του… «μονόπετρου» θυμίζω τη ρήση της… γιαγιάς που παρακολουθώντας τις εγγονές της να μιλάνε για το μήκος του μανικιού που είναι στη μόδα δείχνοντας στον πήχη των χεριών τους σχετικά, και παρερμηνεύοντας (λόγω βαρηκοίας) την κουβπέντα τους είπε, χαμογελώντας πονηρα, το περίφημο… «ντούρο νάναι (το μονόπετρο, για να μη … παρεξηγηθώ…) και τα άλλα διορθώνονται…

    Καλή σου νύχτα. Φιλιά.

    Τους χαιρετισμούς μου στον κοντοπατριώτη μου …

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2010 at 16:35

      @ Mr e.
      Χωρίς να θέλω να επαινέσω το … εκπαιδευτικό σύστημα στα Ανώτατα Ιδρύματα της ηρωικής δεκαετίας του ’60 , ομολογώ , ότι πιστεύω πως η … «θυσία» του βάτραχου , δεν πήγε στράφι . Έβαλε τα ισχυροτατα θεμέλια της γνώσης , περί του ΑΝΣ (είπαμε τί ακριβώς σημαίνει αυτό) . Γνώσεις , που λόγω αυτής της υπέρτατης θυσίας του αμφίβιου φίλου μας , έμειναν στερεωμένες γερά στα κατά τα άλλα … κούφια νεανικά κεφαλάκια μας , και βοηθούν στην θεραπεία των ασθενών μας , χρόνια και χρόνια μετά … (Βρε … πως τα λέω η ρημάδα ;… Έτσι μού’ ρχεται να πάω να δώσω διάλεξη για το πως μπορούμε να επιτύχουμε την … αναστήλωση του ΕΣΥ , χρησιμοποιώντας απλά υλικά , όπως … βατράχια , θυσίες , αποκεφαλισμούς , τσαμπουκάδες , μοδιστρική , ανέκδοτα με κουφές γριές , και υπερμεγέθη … μονόπετρα (όχι τί νόμιζες πως θα έλεγα ; ) … Μαριλίζα !… Φώφη !… σού’ ρχομαι …
      —————————–
      Του τά’ δωσα τα φιλιά και μου είπε «και τα δικά μου … και τα δικά μου» , με ένα χαμόγελο , θαρρείς τον φίλησε η Ντούβλη …
      Αχ παλιολλαδίτικη μασονία …

       
  9. bernardina

    Ιουλίου 1 , 2010 at 07:46

    Πόσο χαίρομαι που θα σου ευχηθώ για πρώτη φορά καλημέρα και καλό μήνα! Και μάλιστα με μια τέτοια αφορμή. Δεν ξέρω αν τα βατράχια όλου του κόσμου σε ευγνωμωνούν και σε έχουν ανακηρύξει εθνική ηρωίδα τους, εγώ πάντως στεναχωριέμαι που σε ανακάλυψα τόσο αργά, τώρα που βγαίνεις στη σύνταξη. Δεν πειράζει όμως, θα με αποζημιώσεις ως μπλόγκερ!
    Για δες βρε παιδί μου, δύο γιατρούς γνώρισα μέσα στο τελευταίο δεκαήμερο, και οι δύο αναισθησιολόγοι, και οι δύο ένα κομμάτι μάλαμα! Τυχαίο; Δε νομίζω!!!
    Φιλιά Σίλια
    Οι βατραχοπούλες και οι πρίγκιπες σε χαιρετούν!

    😀

    Υγ. Κι όπως έχω πει αλλού, το μέγεθος μετράει μόνο όταν δεν μετρούν τα υπόλοιπα 😉

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2010 at 23:47

      @ bernardina
      Να δεις , πόσο χαίρομαι εγώ , που σε βλέπω μέσα στο «σπιτικό» μου .
      Όλοι οι άνθρωποι που περνούν από εδώ , μου δίνουν χαρά . Κάποιοι , μου προξενουν και ένα αίσθημα τιμής . Είσαι από αυτούς . Άνθρωπος που έγραψε κάτι σαν … αυτό (Αναζήτηση) , είναι τιμή για το ιστολόγιο μου .
      Τώρα , όσον αφορά τους Αναισθησιολόγους , η μακρόχρονη πορεία μου μέσα από τις γειτονιές και τα μονοπάτια τους , μου έμαθε πως χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες . Α) Τους κρυόκωλους , σπασίκλες υπερεπιστήμονες , με την έντονη … οσφυοκαμψία απέναντι στους Χειρουργούς (λόγω του ότι οι χειρουργοί είναι στην ουσία οι «πελάτες» μας) , άτομα ανοργασμικά , χωρίς ελεύθερο χρόνο , χωρίς χιούμορ , … τα επονομαζόμενα και … «φυτά των χειρουργείων» και … Β) Τα λεγόμενα «χρυσά λαρυγγοσκόπια» , άνθρωποι ελεύθεροι , ανεξάρτητοι , με φαντασία , με χιούμορ , με τσαμπουκά , χωρίς πολλά λεφτά με σταθερές και πρακτικές γνώσεις , που κάνουν την ζωή όλων ευκολότερη , με ήθος και με σταθερές αρχές τις οποίες δεν παραβαίνουν για καμιά γνωριμία , φιλία , εξάρτηση και προπαντός , για κανένα … ευρώπουλο … ούτε για όλα τα ευρώπουλα του κόσμου …
      Τα 35 χρόνια , που έζησα μέσα στους κόλπους τους , προσπάθησα με νύχια και με δόντια , να πράττω και να συμπεριφέρομαι έτσι , ώστε η κοινή συνείδηση , να με κατατάξει στους … δεύτερους .
      Όσο πάλι , για το υστερόγραφο σου … συμφωνώ απόλυτα , (αλλά ρίχνω και ένα … υποδεκάμετρο στην τσάντα , όταν βγαίνω … βόλτα) .
      Φιλιά .

       
      • bernardina

        Ιουλίου 2 , 2010 at 12:24

        Όχι δα και τιμή 😳 Πάψε βρε και με κάνεις και κοκκινίζω! Τιμή για έναν άνθρωπο σαν εμένα είναι τα λόγια ενός ανθρώπου όπως εσύ!
        Ναι, ναι, ακριβώς όπως περιγράφεις τη δεύτερη κατηγορία! Για τέτοια κομμάτια μάλαμα συζητάμε. Και αισθάνομαι πολύ προνομιούχα που γνώρισα τον ένα από κοντά, μαζί με τη συμβία του, την άπαιχτη demetrat (http://miadomatadenferneitinanoixi.blogspot.com/) αλλά κι εσένα, έστω και έτσι.
        Υπόσχομαι να περνώ από το «σπιτικό» σου όσο πιο συχνά μου επιτρέπει ο πιεσμένος χρόνος μου γιατί κάτι τέτοια λημέρια είναι όαση…
        Και σου εύχομαι τώρα που βγήκες στη σύνταξη να χαρείς τα πάντα όσο περισσότερο μπορείς.

         
  10. faros

    Ιουλίου 1 , 2010 at 08:51

    Καλημέρα, Καλό Μήνα !

     
    • silia

      Ιουλίου 1 , 2010 at 23:54

      @ faros
      Καλό μήνα και σε σένα .
      Για μένα , η μέρα αυτή (σήμερα) , έχει μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία , γιατί και τυπικά από σήμερα , είμαι … συνταξιούχος .

       
      • faros

        Ιουλίου 2 , 2010 at 07:45

        Καλοφάγωτα … ό,τι πάρεις τελικά … 😆 😆 😆

        … και Καλημερούδια … καλά !

         
  11. zouri1

    Ιουλίου 1 , 2010 at 19:06

    τελειο!!!

     
  12. Lilith

    Ιουλίου 2 , 2010 at 11:59

    Χαχαχαχαχαχαχαχααα!!!
    Thanks for the tip! 😆
    Άσε… μην προσπαθείς να εξηγήσεις τα όνειρά μου…
    Ούτε ο αγαπητός Σίγκμουντ δεν θα τα κατάφερνε!
    Χαχαχαχα!!!

     
    • silia

      Ιουλίου 2 , 2010 at 20:29

      @ Lilith
      Κρίμα που δεν μ’ αφήνεις να … εξηγήσω τα όνειρα σου … , Γιατί είπα τώρα με την πετσοκομένη συνταξη να βγάλουμε κανένα ευρουλάκι εφαρμόζοντας στην πράξη το υψηλό ταλέντο μου … στην ονειρομαντεία , κρυσταλλομαντεία , κοκκαλομαντεία , καφεμαντεία , χειρομαντεία , καθώς και … στην λευκή , και ποικιλλόχρωμη (η … μαύρη αποκλείεται … δεν μου πάει το χρώμα) … Μαγεία … Ήτοι : Πως να τον φέρουμε πίσω (στην αγκαλιά σας , βρε) , πως να τον εκδικηθούμε , πως να εκδικηθούμε την σκορδόπιστη που μας τον έκλεψε , πως να πάρει το ντάμπλ η ομαδάρα μας , πώς να μας «γράψει» το κτηματάκι στη Βάρη η κακούργα πεθερά , πως να σπάσει το πόδι του αυτός ο χαμένος της ΣΔΟΕ , που οδεύει ντογρού προς το μαγαζί μας … και άλλα τέτοια Χριστιανικά και χρήσιμα της … καθημερινότητας …
      —————————————
      Με την ευκαιρία , αν σου αρέσει αυτό το είδος του διαβάσματος (αν και δεν ενδείκνυται για … Καλοκαίρι) διάβασε αυτό :
      to oneiro
      Άντε και καλά μπάνια

       
  13. faros

    Ιουλίου 3 , 2010 at 07:31

    Τα … κουκιά τα βλέπεις ;;;;;;
    Τα … ρουβίθια ;;;;;
    Το … ιντερνετ ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
    Κάνε μαντείες μέσω διαδικτύου να τα … ΄κονομήσεις χοντρά !!!!! 😀 😀 😀 😀 😀

    Καλημέρα και πολλές πολλές ευχές για ένα Καλό Σαββατοκύριακο !

     
    • silia

      Ιουλίου 3 , 2010 at 23:08

      @ faros
      Αυτά , (τα όσπρια) είναι για τους … φτωχούς .
      Εγώ , είμαι μάντισσα περιωπής και ανωτάτου επιπέδου … Να σκεφθείς ότι η Τζούλια , εμένα συμβουλεύεται πότε να πάει στο Μουσείο και σε ποιό Μουσείο να πάει και με ποιόν να πάει … Αν ταιριάζει το κάρμα της με το κάρμα του μουσείου , αν πρέπει να φοράει βρακί και τί χρώμα ταιριάζει με την ατμόσφαιρα του κάθε Μουσείου , και άλλα τέτοια ζόρικα , που μόνο μια μάντις περιωπής μπορεί να απαντήσει …
      Όχι λοιπόν ρεβύθια και κουκιά … Αλλά φιλέ μινιόν και καπνιστό σολωμό .
      Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα και σε όλους τους δικούς σου .

       
  14. Velvet2

    Ιουλίου 3 , 2010 at 14:16

    Τελικά νομίζω ότι είμαι τυχερός
    που δεν γεννήθηκα γυναίκα
    Ευτυχώς δηλαδή
    Γιατί θα ήμουνα καταδικασμένος
    να συναντώ συνέχεια όλο βάτραχους
    και ασχημόπαπα
    Τουλάχιστον ο καλός Θεούλης
    που σίγουρα είναι γένους αρσενικού
    μας ευλόγησε να συναντούμε
    μόνο πανέμορφες πριγκίπισσες
    τριγύρω μας

    Καλό μήνα Σιλια

     
    • silia

      Ιουλίου 3 , 2010 at 23:22

      @ Velvet2
      Καλέ μου Velvet , είσαι εύπιστος και έχεις επιρρεαστεί βαθιά από τα χαζά αγγλοσαξωνικής προέλευσης παραμύθια .
      Δεν είναι πάντα έτσι τα πράγματα . Δεν βρίσκουν πάντα οι γυναίκες μπροστά τους βατράχια … Βρίσκουν και … κανονικούς άντρες καμιά φορά , αλλά έτσι και τους φιλήσουν μερικές φορές (όρα … «γάμος» ), μετετρέπονται (αυτές , όχι οι άντρες) μετά από λίγο καιρό , σε … ελάφια
      Όσο για τα αρσενικά , δεν συναντούν πάντα πανέμορφες πριγκίπισσες , αλλά κάποιες φορές και … άσχημες Σταχτοπούτες , που έτσι και τις φιλήσεις , θα γίνουν χαλί να τις πατήσεις … Αλλά τα αρσενικά , πού μυαλό να φιλήσουν και καμιά άσχημη Σταχτοπούτα ….
      ——————————
      Να έρχεσθε Velvet , … Μου αρέσετε .

       
  15. μούργος

    Ιουλίου 3 , 2010 at 19:29

    δεν ειμαι καλα! [καθολου καλα] 😕
    γιατι αυτο το κειμενο το ξερω; [ποιες μεταφυσικες δυναμεις εχουν μπει μεσα μου και δεν με αφηνουν ησυχο;]
    ωρες ειναι να αρχισω να λεω και τον καφε!
    Σιλια μου, πες μου οτι το εχεις ξαναανεβασει αυτο το κειμενο [αλλιως ανοιγω παραυτα γραφειο συμβουλευτικης αστρολογιας, καφεμαντειας κλπ]

     
  16. silia

    Ιουλίου 3 , 2010 at 19:52

    @ μούργος
    Α χα χα χα χα !…. καλέ μου Μούργο … Τώρα πια είμαι σίγουρη πως είσαι ένας … νεαρός και όχι ένας ξεμωραμένος παλιόγερος με άνοια , Alzheimer , και απανωτά εγκεφαλικά , όπως διατείνονται κάποιοι εδώ μέσα (όνομα δεν λέω , γιατί είμαι μια … κυρία εγώ) . Το ότι δεν θυμάσαι ακριβώς από πού θυμάσαι αυτό το κείμενο , οφείλεται στην φουρτούνα του τελευταίου καιρού και στο «κουπί» που τραβάς με την μετακόμιση …
    Όχι , δεν το έχω ξανανεβάσει αυτό το κείμενο σαν ποστ , αλλά σαν … σχόλιο στο μπλογκ σου στο «Ένας πρίγκηπας (; ) στα λασπόνερα» .
    —————————————–
    Πάντως αισθάνομαι ιδιαίτερη … ευφορία μ’ αυτό το γεγονός , γιατί τώρα πια είμαι σίγουρη πως ο φίλος μου ο Μούργος είναι ένας … νεαρός … Το διότι , θα σου το αναλύσω διεξοδικά στο mail που σου στέλνω , όπου (μέσα στο mail) σου εσωκλείω το … σταθερό μου , το κινητό μου , την πλήρη μου διεύθυνση , ύψος (μεγάλο) , βάρος (μικρό) , διαστάσεις (στήθος -μέση-περιφέρεια) , άφθονες φωτογραφίες μου με μαγιώ (μπικίνι του … θανάτου , βέβαια) και … χωρίς μαγιώ (με φόρεμα , βρε) , καθώς και … εκατοντάδες (χιλιάδες θα έβαζα , αλλά δεν είμαι καμιά … υπερβολική εγώ) συστατικές επιστολές θαυμασμού και αιώνιας αφοσίωσης , από … επώνυμους θαυμαστές της … ομορφιάς μου .
    ————————————
    Α χα χα χα χα χα χα!!!!…
    Έλεγα κι εγώ :
    – Πού είναι βρε ο Μούργος , να θυμηθεί τα … βατράχια ;
    Φιλιά .
    Καλή ευκολία σε ό, τι ετοιμάζεις .

     
  17. μούργος

    Ιουλίου 3 , 2010 at 22:28

    ουφφφφφφ!!!!
    [μολις κερδισα τουλαχιστον 50 ευρω απο επισκεψη σε γιατρο]
    το ειχα ξεχασει τελειως αλλα θυμομουν πολυ καλα το κειμενο [τι ειναι ο μουργος; -πως λεμε ο ανθρωπος – . Ενα τιποτα.]
    υ.γ.
    1. αυτη η σιγουρια θα σε φαει! 😆 [για το νεαρο της ηλικιας μου].
    Ψαξε και κρατα το μικροτερο καλαθι που θα βρεις!
    2. σχολιαζομαι στο μπλογκ σου ως ξεμωραμενος σκατογερος; 😯 [δεν ειμαι πιπινι αλλα οχι και ετσι].
    Ονομα του αθλιου συκοφαντη μη πεις, το αβαταρ περιεγραψε!
    3. ανεξαρτητα απο τα τρεξιματα μου παντως η μνημη μου ειναι αστα να πανε!
    .
    ευχαριστω για τις ευχες σου Σιλια! 🙂

     
    • silia

      Ιουλίου 5 , 2010 at 18:00

      @ μούργος
      Αχ Μούργο , Μούργο … θα σε μαλώσω . Πάλι σε γιατρούς φτηνιάρηδες του ΙΚΑ τρέχεις για την υγειά σου … Γιατί πως να χαρακτηρίσω μια ιατρική αμοιβή των 50 ευρώ ;… ψιχία … πασατέμπος … γυφτιές … Να μου πεις , ένα … πεντακοσάρικο , μάλιστα … Να πω , μάλιστα , ο Μούργος φροντίζει την εύθραυστη υγεία του σωστά …
      Το εν λόγω avatar , είναι εκείνο το μυστήριο με έναν τύπο , που … μουντζώνει και με τα δύο χέρια το άπειρο … Και όταν λέω «…όπως διατείνονται κάποιοι εδώ μέσα» δεν εννοώ αυστηρά το μπλογκ μου , αλλά γενικά την μπλογκόσφαιρα .
      Και … η μνήμη σου είναι μια χαρά … Μην κρίνεις δυσμενώς τον εαυτό σου … Άσε τους άλλους να το κάνουν … Έχει πιο πολύ γούστο , χώρια που …. το κάνουν και καλύτερα .
      ———————————
      Τ ί ;… δεν είσαι πιπίνι ;… τώρα με χάλασες λίγο .

       
  18. faros

    Ιουλίου 4 , 2010 at 18:24

    Βατράχια … πρίγκιπες … πριγκίπισσες … τίποτα σε … σταχτοπούτα … σε τρία … γουρουνάκια δεν έχει το μενού ;;;;;;;;
    Η καλύτερη μαγεία, λέει, είναι σε … χαβιάρι !!!
    Πως λέμε … μαύρη μαγεία ;;;;;;;;; 😆
    Ενα τέτοιο πράμα !!!!! 😀

    Καλησπέρα !

     
    • silia

      Ιουλίου 4 , 2010 at 21:49

      @ faros
      Έχει Φάρε μου το μενου … πως δεν έχει … και γουρουνάκια και Σταχτοπούτες και απ’ όλα έχει ο μπαξές .
      Χαρισμένο σε σένα από μένα , με όλη μου την αγάπη :

       
  19. faros

    Ιουλίου 5 , 2010 at 07:49

    Δεν μπορείς να φανταστείς πόση (παθολογική θα την έλεγα) αγάπη είχα και έχω ακόμα στα παραμύθια …

    Οπότε, όπως ίσως ήδη το κατάλαβες, μου έφτιαξες το πρωϊνό !

    Καλημέρα Θερμή, να είσαι καλά !

     
    • silia

      Ιουλίου 7 , 2010 at 17:30

      @ faros
      Σου … έφτιαξα το πρωινό ;;;…
      Ούτε που το κατάλαβα …
      Αλλά , πού είσαι ;… Η ειδικότητα μου , είναι τα … dinners …
      Να σου φτιάξω εγώ δείπνο … να γλύφεις και τα δάχτυλα των ποδιών σου …

      Έλααααα , σε πειράζω . Μου βγαίνει αυτό το πείραγμα πολύ , όταν σφίγγουν οι ζέστες .
      Καλημέρα … δροσερή .

       
  20. faros

    Ιουλίου 6 , 2010 at 06:38

    Καλημέραααααααααααα !

     
  21. DaisyCrazy

    Ιουλίου 7 , 2010 at 17:02

    Κάθε τέλος και μια νέα αρχή Αννούσκα μου 🙂

     
    • silia

      Ιουλίου 7 , 2010 at 17:48

      @ DaisyCrazy

      Φιλιά και πολλή-πολλή αγάπη , από την φίλη σου την Silia που στέκεται μπροστά σε μια νέα … αφετηρία .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: