RSS

ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙΑ (μία … άποψη…)

07 Ιολ.
 
Η γιαγιαΛενιώ η Γραμμούσταινα στα 87 της χρόνια , αξιώθηκε να πάει ταξίδι μακρινό και για πρώτη φορά στη ζωή της να δει την … θάλασσα .
Καλοκαίρι του 1974 , λίγο πριν την Μεταπολίτευση . Βλαχοχώρια της Πίνδου …
Συγκεκριμμένα , ο εγγονός της συχωρεμένης της αδερφής της , ο Σάκης (που δεν «έβγαινε» από το Αθανάσιος -Θανάσης-Θανασάκης-Σάκης , αλλά από το Αρσάκης) , γεωπόνος στο επάγγελμα , παντρεμένος με τρία παιδιά και κάτοικος Θεσσαλονίκης , φεύγοντας από το χωριό , μετά από ολιγοήμερες διακοπές με την οικογένεια του , κατάφερε και πήρε την γιαγιαθειά του μαζί για κάποιες ημέρες . Στην διάρκεια αυτού του ταξιδιού , η γιαγιαΛενιώ , βρέθηκε και στην παραλία της Περαίας και αντίκρυσε για πρώτη (και τελευταία) φορά στη ζωή της την περίφημη … θάλασσα , πράγμα που δεν είχε αξιωθεί , καμιά από τις φίλες και συγγένισσες της , στο χωριό … εκεί πάνω στην Πίνδο .
Με την επιστροφή της στα … πάτρια , έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος από τον θηλυκό φιλικό της περίγυρο … Όλες οι ηλικιωμένες φίλες της την περιτριγύρισαν με μια και μοναδική απορία :
– Μαρή θεοσκουντηγμένη (που αξιώθηκε την Χάρη) , πε μας … πως είναι μαρή η … θάλασσα :
– Ε , τώρα … Τί να σας λέω ;… (έκανε και την δύσκολη) … Η θάλασσα , είναι ένα … πολύ νερό !
– Ε , πόσο πολύ ;;;
– Ίσα και με … εφτά γκιόλες … (μεγάλες λακκούβες που μάζευαν νερό για το πότισμα των γιδοπροβάτων) .
– Τόσο πολύ ;
– Τόσο … μπορεί κι ακόμα πιο πολύ … Εμένα όμως δεν μ’ άρεσε καθόλ’ η θάλασσα …
– Γιατί μαρή ; τί κακό είχε ;
– Να … ήταν και κατ’ κουρίτσια … ντιπ χαμένα και ντιπ … γκόλιαβα (γυμνά) , μόν’ με το συντρόφι (το βρακί) και γκλιούνταν (κυλιόντουσαν) μεσ’ στα χώματα σαν τις γρούνες (γουρούνες) , μια τα πίπκα , μια τα’ νάσκλα (μια μπρούμιτα και μια ανάσκελα) … Και ‘γω πάγαινα σαπάν τους (από πάνω τους) και τσ’ μούντζωνα ναααα με τα δυομ’ τα χέργια . Κι ο Σακ’ ς (ο Σάκης) με χούγιαζε «Μη θειάκα (θεία) μουντζών’ς τα κουρίτσια , θα ‘θμώκουν (θα θυμώσουν)» … «Μα γιέ’μ , δεν τηράς τί φτιάνουν , που γκλιούνται μες στα χώματα ;… Μήτε τ’ Τζάρα η γομάρα (η γαϊδούρα) που είναι και τρελλή δεν φκιάν’ έτσ’ …» … «Μα θειάκα , δεν είναι χώματα … άμμος είναι . Και τα κουρίτσια φτιάνουν … ηλιοθεραπεία» … «Τί  είν’ τούτο το … «ηλιοθεραπεία»  γιε’μ ; που πρέπ’ να του φτιάνουν και με το συντρόφι μόνο ;» … «Για να … μαυρίσουν θειά απ’ τουν ήλιο» … «Ούιιιιι μοίρα’ μ κακιά … Πάει ου κόσμους … χάλασε ντιπ για ντιπ … Γι αυτό βρέχει συνέχεια και χαλάν τα αμπέλια (το χωριό ήταν καθαρά οινοπαραγωγό) . Μας χαστουκάει ο Θεός . Εμείς μια ζωή στ’ αμπέλι με το φακιόλι (το μαντήλι) μέχρι χαμηλά στα μάτια , μην και μας ιδεί ου ήλιος και μας μαυρίσ’ και δαύτα τα χαμένα να … μαυρίσουν  ‘λόσωμα … Ούιιιι … Ντιπ καλά δεν πέρασα … Ντιπ δεν μ’  άρεσε η θάλασσα» …
 

Ετικέτες: , , ,

39 responses to “ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙΑ (μία … άποψη…)

  1. faros

    Ιουλίου 7 , 2010 at 07:27

    Πω πω … από τότε … από το 1974 … εκεί στη Θεσσαλονίκη, είχαν … χαλάσει τα … κουρίτσια ;;;;;;;;;

    Γιατί εκείνα τα χρόνια, στις δικές μας παραλίες, οι κοπελιές μας, τα … φόραγαν όλα !!!!!!!!!

    Μη σου πω ότι και ΣΗΜΕΡΑ, έτσι ακριβώς γίνεται !

    Καλημέρα … καλή !

     
    • silia

      Ιουλίου 9 , 2010 at 20:23

      @ faros
      Αχ Φάρε … Πού ζεις καημένε μου …
      Τί άτυχος που είσαι …
      Τουλάχιστον , παρηγορήσου με το γεγονός , ότι γλύτωσες τα … ματάκια σου από το … βγάλσιμο .

       
      • faros

        Ιουλίου 10 , 2010 at 19:52

        Γιατί, άτυχος ;;;;;;;;;;

         
      • silia

        Ιουλίου 11 , 2010 at 18:30

        @ faros
        Καλά … άστο …
        Αν δεν την καταλαβαίνεις την «ατυχία» σου , είσαι … δυό φορές άτυχος .

         
  2. Lilith

    Ιουλίου 7 , 2010 at 11:40

    Πόσο σχετικά είναι όλα…
    Υποθέτω ότι μέχρι να φτάσουμε εμείς στην ηλικία της (λέμε τώρα…), θα έχει κάνει φτερά και το… συντρόφι από τις παραλίες! 😆

    Φιλιά πολλά!

     
    • silia

      Ιουλίου 9 , 2010 at 20:28

      @ Lilith
      Όταν τον Φλεβάρη του 1974 , ανέβηκα στα Ηπειρώτικα βουνά , και άκουγα τους ντόπιους να μιλάνε , νόμισα πως όταν λέγανε την λέξη «συντρόφι» , εννοούσανε τον σύντροφό τους (τον άντρα ή την γυναίκα τους) … Μέχρι που είχα παραξηγήσει μια 70άρα χήρα , και νόμιζα ότι είχε γκόμενο … Έκανα πολύ καιρό μέχρι να το καταλάβω .
      Μα Lilith μου , είδες τί ωραία μεταφορική γλώσσα χρησιμοποιούν ;.

       
  3. bernardina

    Ιουλίου 7 , 2010 at 12:57

    Το πρόβλημα είναι πως το… συντρόφι είχε χαθεί για ένα διάστημα και τα κορμιά (θεϊκά σαν αυτό της φωτο ή μη) παραδίδονταν

     
  4. bernardina

    Ιουλίου 7 , 2010 at 13:03

    καλέ τι λαιμαργία του μπλόγκερ είναι αυτή; Άρπαξε το μισογραμμένο σχόλιό μου και το δημοσίευσε πριν καν προλάβω να το ολοκληρώσω, δεν είμαστε καλά!!!

    Έλεγα λοιπόν (πριν μας διακόψουν, χεχε) ότι το… συντρόφι είχε χαθεί μαζεί με τις βυζότσεπες για ένα διάστημα, και τα κορμιά (θεϊκά σαν αυτό της φωτογραφίας ή μη) παραδίδονταν ελεύθερα και ωραία στο χάδι του νερού, της άμμου, του ήλιου και του μπάτη, όμως φαίνεται πως τελικά ή τα… χρηστά ήθη επανέκαμψαν δριμύτερα ή η μανία του σινιέ μπανιερού εκδικήθηκε αγρίως, οπότε ακόμα και το πασέ τόπλες είναι πια… επαναστατική πράξη.
    Άσε και που ο ήλιος δεν ήταν αυτός που ήταν κάποτε…
    Αχ, μύρισε φυκιάδα και νοστάλγησα βρε Άννα μου…

     
    • silia

      Ιουλίου 9 , 2010 at 23:16

      @ bernardina
      Να βράσω τις μόδες , που επανέρχονται …
      Αχ , τα παλιά καλά μας χρόνια του τόπλες …
      lefkoma13

       
  5. Νικος.

    Ιουλίου 7 , 2010 at 13:09

    @faros
    τι τις πέρασες τις σαλονικιες? Προοδευτικές απο κούνια!
    @ lilith
    το συντροφι ειναι σδη ξεπερασμένο 🙂

    @silia,
    γέλασα και με τη γιαγιά αλλά και με το τραγούδι !

     
    • silia

      Ιουλίου 9 , 2010 at 23:18

      @ Νικος.
      το τραγούδι , είναι από έναν πολυαγαπημένο τραγουδιστή της γενιάς μου …
      Θέμης Ανδρεάδης …. και πάσης Ελλάδος , που λένε .
      Φιλιά Νίκο .

       
  6. amelinia

    Ιουλίου 7 , 2010 at 17:34

    Α την καημένη τη θεία Λένιω να πάθει τέτοιο χουνέρι στη θάλασσα 😆

    Πολύ μ’άρεσε η ιστορία της. Σκέψου να μην έχει δει ποτέ της θάλασσα και τη μοναδική φορά να δει τις γυμνόστηθες! Σοκ!

    Τι ωραίο και ταιριαστό τραγουδάκι μας έβαλες Σίλια μου 🙂

    Να’σαι καλά!

     
    • silia

      Ιουλίου 9 , 2010 at 23:23

      @ amelinia
      Καθόλου χουνέρι δεν έπαθε η παμπόνηρη γραία … Πιστεύω ότι όλα τα έλεγε για να κάνει πλάκα και … φιγούρα στις υπόλοιπες .
      Δεν μπορείς να φανταστείς amelinia μου , πόσο πονηρές … έως πρόστυχες ήταν οι γραίες εκεί πάνω και εκείνη την μακρυνή εποχή … Όχι τόσο οι γέροντες όσο οι γριές .
      Τώρα που τα λέμε αυτά , ξαναθυμάμαι ένα σωρό ιστορίες (πονηροϊστορίες) με τα … ώριμα θηλυκά του χωριού και με πιάνουν τα γέλια …
      Θα τις γράψω μία -μία … στο υπόσχομαι .

       
      • amelinia

        Ιουλίου 10 , 2010 at 13:48

        Ώστε πονηρές οι γραίες? 😆
        Να μας γράψεις τις ιστορίες σου Σίλια μου, τις αγαπώ πολύ. Ειδικά αυτές απ’τα παλιά που συνήθως τις συνοδεύεις και με φωτογραφίες είναι οι αγαπημένες μου!

        υγ. δεν μου βγαίνει η σύνταξη αυτού του σχολίου αλλά νομίζω το πιάνεις το νόημα… ε; 🙂

         
      • silia

        Ιουλίου 11 , 2010 at 18:36

        @ amelinia
        Θα τις γράψω , έννοια σου …
        Μου έρχονται ένα – ένα στο μυαλό .
        Και με την ευκαιρία , μια που έγραψες περί … «σεξονοσοκομειακές» υποθέσεις , σου έχω (μου την θύμησες) … «γραιοσεξοϊστορία» από εκείνη την εποχή , που θα πέσεις από τα γέλια . Αν και κάποιες ιστορίες , έχουν μεγαλύτερο γούστο , όταν τις διηγείσαι , με το στόμα , παρά με την γραφή … Ωστόσο , θα το προσπαθήσω .
        Μόνο κάνε υπομονή , γιατί είναι καλοκαιράκι , και οι ρυθμοί (γενικά) , πέφτουν .\Φιλάκια .

         
  7. faros

    Ιουλίου 7 , 2010 at 20:09

    Νικος: Είναι δείγμα … προοδευτικότητας ή ας πούμε «γυναικεία απελευθέρωση» να βγάζουν σε … κοινή θέα το «σύστημα πρώτης ανθρώπινης διατροφής» ;;;;;;;;;;;;;;;;;

    Εγώ δεν το βλέπω έτσι … 😀
    Πειράζει ;;;;;; 😀 😀

     
    • bernardina

      Ιουλίου 8 , 2010 at 11:46

      Φάρε,
      Δεν πειράζει καθόλου, ο καθείς και η άποψή του.

      Η αλήθεια είναι πως αν βλέπει κανείς τη γυναίκα μόνο ως αμελκτικό ζώο γένους θηλυκού και το στήθος της μόνο ως μαστάρια για άρμεγμα ναι, είναι κάπως άκομψο.
      Αν πάλι βλέπει το ανθρώπινο σώμα ως λαμπρό δημιούργημα -της φύσης ή του θεού, ανάλογα με τις πεποιθήσεις του- που του πρέπει η ελευθερία και οι ηδονές της, τότε….

      Με το συμπάθειο δηλαδή. Και την καλημέρα μου από καρδιάς 😀

       
    • silia

      Ιουλίου 9 , 2010 at 20:35

      @ faros
      Εσύ , έτσι όπως το βλέπεις , το μυαλό σου στο … bebelac πάει ;…
      Με το χέρι στην καρδιά , να μου απαντήσεις …
      ………………………….
      ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ … ΕΙΠΑ !!!

       
      • faros

        Ιουλίου 10 , 2010 at 19:53

        Εγώ πάντα με το χέρι στην καρδιά σχολιάζω … απορώ πως δεν το κατάλαβες ακόμα !

        Όμως, στο ερώτημά σου, δεν θα απαντήσω, γιατί δεν κατάλαβα που κολλάει το … bebelac !!!!!!!!!!!!

         
      • silia

        Ιουλίου 11 , 2010 at 18:38

        @ faros
        Άστο κι αυτό …
        Είσαι … ανεπίδεκτος μαθήσεως …. Αγγλικών .

         
  8. An-Lu

    Ιουλίου 7 , 2010 at 20:31

    Απιθανουά!

     
    • silia

      Ιουλίου 9 , 2010 at 20:31

      @ An-Lu
      Γαλλικά μιλάνε στο … Μπακού ;
      Με την ευκαιρία , χίλια ευχαριστώ για τα χνουδωτά σου «δωράκια» .
      Τα λατρεύω τα γατιά .

       
  9. DaisyCrazy

    Ιουλίου 8 , 2010 at 15:20

    To καλοκαίρι κι η θάλασσα πάνε μαζί, χερί με χέρι που λέει και το τραγουδάκι.

    Αυτή η θεια πως ζούσε τόσο καιρό χωρίς θάλασσα; Πάλι καλά που έστω και μια φορά την είδε 🙂

     
    • silia

      Ιουλίου 11 , 2010 at 18:51

      @ DaisyCrazy
      Εκείνα τα χρόνια , σ’ εκείνον τον τόπο , για τις γριές … και όχι μόνο , αλλά και για όλες τις γυναίκες , το καλοκαιράκι , πήγαινε μαζί με τις δουλειές στα αμπέλια και στα κοπάδια , και όχι με τις διακοπές στην θάλασσα , ή όπου αλλού .
      Άλλοι καιροί …
      Άλλοι άνθρωποι …
      Τα τελευταία χρόνια , που πήγα και τους ξαναεπισκέφτηκα , καλοκαίρι καιρό , όλοι (και οι γυναίκες , όλων των ηλικιών) ασχολιόντουσαν με τον τουρισμό , … Με τις πανσιόν , τα καγιάκ , τα SUV , τα mountain bikes , τις καταβάσεις του ποταμού (Rafting) και …. άλλα τέτοια , που μπορεί να γέμισαν τις τσέπες τους , αλλά άδειασαν την ψυχή τους , από την πραγματική ομορφιά …
      Δεν ζει δυστυχώς ΚΑΜΙΑ από εκείνες τις γριές της περιοχής , του 1974 , ώστε να μας το επιβεβαιώσει …
      Δυστυχώς .

       
  10. faros

    Ιουλίου 8 , 2010 at 18:01

    bernardina: Να με συγχωρείς, αλλά δεν κατάλαβα αυτό το «που του πρέπει η ελευθερία και οι ηδονές της, τότε….» !

    Εννοείς το … «ομαδικό οφθαλμόλουτρο», το … «αφού είναι όμορφη, ανήκει σε … όλους», το «δικό της είναι το σώμα, το κάνει ό,τι θέλει» ;;;

    Αυτά, η άποψή μου είναι, είναι επιχειρήματα των απανταχού νταβατζήδων που βγάζουν λεφτά από το λευκό εμπόριο !!!

    υ.γ. κι αυτά που λέω για τις γυναίκες εν πολλοίς και ανάλογα ισχύουν ΚΑΙ για τους άντρες !

    Καλησπέρα σας !

     
    • bernardina

      Ιουλίου 11 , 2010 at 16:11

      Επιχείρημα του νταβατζή το «δικό της είναι το σώμα ό,τι θέλει το κάνει»;;;
      Εγώ νόμιζα οτι το επιχείρημά του είναι «δικό μου είναι το σώμα της ο,τι θέλω το κάνω»!!!
      Πώς κατάφερες να συσχετίσεις την ελευθερία και την ηδονή με το εμπόριο λευκής σαρκός; Ειλικρινά έχω μείνει άφωνη… Νόμιζα ότι τα χωρίζει απύθμενη άβυσσος!

       
      • silia

        Ιουλίου 29 , 2010 at 11:51

        @ bernardina
        Άστο bernardina μου … Χρόνια του τα λέω αυτά , αλλά … αγύριστο κεφάλι .
        Αλλά καλό παιδί … Θα μεγαλώσει και θα στρώσει …

         
  11. Liakada

    Ιουλίου 9 , 2010 at 19:09

    Δεν θα σχολιασω …γιατι κι εγω ηλιοθεραπιζομαι εντονως … τελευταια χιχιχι αλλα σας σκεφτομαι και καπου καπου …
    Ομορφο ποστ! Σκετη απολαυση!
    Φιλααακια

     
    • silia

      Ιουλίου 11 , 2010 at 19:01

      @ Liakada
      Στείλε μας φωτο σου στην παραλία με … μαγιώ …
      Όχι τίποτε άλλο δηλαδή , αλλά για να κάνουμε συγκρίσεις … εποχιακές …
      Καλά να περνάς …
      Στα Χανιά , έχω αφήσει ένα κομμάτι από την καρδιά μου …
      Σίγουρα θα το δεις να πλανιέται ερωτευμένο πάντα , εκεί … γύρω από το Συντριβάνι και στο παλιό Λιμάνι …

      «Εις τα Χανιά ‘ναι ‘να νερό μέσα στο σαντριβάνι κι απου ‘χει πόνο εις την καρδιά να πα να πιεί να γιάνει..

      «Θα κατεβώ στο Φόδελε να πάω να βρω το Γκρέκο
      να μου το κάνει ζωγραφιά, πάντα μου να το βλέπω. (το σαντριβάνι)»

       
      • Liakada

        Ιουλίου 26 , 2010 at 11:38

        Σιλια μου, δεν στελνω φωτο με μαγιω βρε.. (ποιο μαγιω?) ;D
        Aσε που το δικο μου coppertone ειναι σαφως ετσι κι αλλοιως πιο εντονο απο το δικο της!

         
      • silia

        Ιουλίου 27 , 2010 at 00:52

        @ Liakada
        Ε , … στείλε χωρίς μαγιώ …
        Σιγά πια … και τί θα γίνει ;… μεταξύ μας τώρα , μια χαρούμενη παρέα είμαστε . Κοντεύουμε να συγγενέψουμε .
        Φιλιά , πολλά-πολλά .

         
  12. Velvet2

    Ιουλίου 10 , 2010 at 14:46

    Έχεις δίκιο για τις γιαγιές
    εκεί στα απάτητα βουνά και τις χαράδρες
    Που δεν ήταν τόσο απάτητες
    Πάντως προτιμώ τ΄αγνα σχόλια μια τέτοιας γιαγιάς Λενιως
    Από τα αρρωστημενα των σεξουαλικά καταπιεσμένων

    Επέστρεψα αρκετά χρόνια πίσω
    με την ιστοριουλα σου
    θυμήθηκα την γιαγιά μου
    τοτε που τις χουγιαζε (φωναζε) (ειδες ξερω κι εγω ) όταν έβλεπε ημίγυμνες στην τηλεόραση

    Όμορφη αφήγηση
    Καλές βουτιές και μακριά από αδηφάγα μάτια, Σιλια

     
    • silia

      Ιουλίου 11 , 2010 at 19:24

      @ Velvet2
      Κι εγώ το ίδιο προτιμώ .
      Και ξέρεις , καμιά γριά εκεί πάνω (τότε) και κανείς γέρος , (πιστεύω) , δεν ήταν σεξουαλικά καταπιεσμένος … Γενικά κανείς τους δεν ήταν καταπιεσμένος από τίποτα … Κι ας τους βάραινε το (νωπό ακόμα) αίμα του Εμφυλίου και η «μπότα» της Χούντας …
      Ήταν οι πιο … «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ» άνθρωποι , που γνώρισα ποτέ μου … Γι αυτό και δεν τους ξεχνώ … Γι αυτό κάποιοι σημάδεψαν την ζωή μου .
      https://silia.wordpress.com/2007/07/10 (Mακρόνησος)
      https://silia.wordpress.com/2009/03/07/ (Το βιβλίο της Πανάγιως)
      ————————————-
      Καλή η ευχή σου για καλές βουτιές και σ’ ευχαριστώ , αλλά γιατί … «μακριά από αδηφάγα μάτια» ;;;… Εμείς οι … κάπως μεσήλικες (λέμε τώρα) ένα «κρα» το κάνουμε , μπας και μας πέσει κανένα … «αδηφάγο μάτι» .
      Φιλιά δροσερά .

       
  13. glaykidarling

    Ιουλίου 12 , 2010 at 17:28

    Το επιμύθιο είναι δηλαδή να προσέχουμε τον ήλιο το καλοκαίρι?:)
    { Εμείς μια ζωή στ’ αμπέλι με το φακιόλι (το μαντήλι) μέχρι χαμηλά στα μάτια , μην και μας ιδεί ου ήλιος και μας μαυρίσ’ και δαύτα τα χαμένα να … μαυρίσουν ‘λόσωμα … Ούιιιι … Ντιπ καλά δεν πέρασα … }

    καλό καλοκαίρι ατελείωτη μούρη!
    Να περάσεις υπέροχα!φιλιά!

     
    • silia

      Ιουλίου 29 , 2010 at 11:43

      @ glaykidarling
      Όχι … το επιμύθιο είναι ότι κάποιοι (μπορεί να) μας βλέπουν σαν … «τις γρούνες (γουρούνες) , που γκλιούνται (κυλιούνται) μεσ’ στα χώματα μια τα πίπκα , μια τα’ νάσκλα (μια μπρούμιτα και μια ανάσκελα» ) …
      Πέρα από την πλάκα , ο ήλιος ΔΕΝ κάνει πάντα καλό . Να προσέχεις .
      Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού .

       
  14. Liakada

    Ιουλίου 28 , 2010 at 09:31

    Σιλια μου αν εσυ εχεις αφησει κοματι απο την καρδια σου εγω εχω αφησει κοματι απο τη σαρκα μου!Οχι μην ανησυχεις δεν με δαγκωσε κανεις!

    Οσο για τη φωτογραφια … μιλαμε για.. σκουρο μαυρο! λολ
    Μη να αγνωρισιμη …

     
    • silia

      Ιουλίου 29 , 2010 at 11:48

      @ Liakada
      Μπα … τί έγινε ;… Χολοκυστεκτομή έκανες στα Χανιά ; (κομμάτι σάρκας … εμένα αυτό μου θυμίζει … λόγω επιτηδεύματος , βλέπεις) .
      ——————————–
      Και μη σε νοιάζει διόλου ότι το χρώμα σου έγινε σκούρο μαύρο . Εγώ προσωπικά , δεν είμαι … ρατσίστρια (… εντελώς) .
      Καλά να περνάς , όπου κι αν βρίσκεσαι .

       
  15. Liakada

    Ιουλίου 31 , 2010 at 12:08

    Τοι κομματι απο τη σαρκα μου που εχω αφησει εκει
    ειναι.. ολοσωμο Σιλια μου! 😀
    Oυτε εγω ειμαι ρατσιστρια .. αυτοι ειναι.. μαυροι!
    Και με το χρωμα δεν εχω κανενα προβλημα …
    η μυρωδια ομως δεν παλευεται ..
    Φιλακια ..
    Υγ Ειμαι στη «βαση μου … διακοπες ανεβληθησαν επ αοριστον λογω δουλειας …και παω να σκασω…

     
    • silia

      Ιουλίου 31 , 2010 at 15:49

      @ Liakada
      Χμμμμ … κάτι τέτοιο κι εγώ … «γδύθηκα» το σώμα μου ολόκληρο και το άφησα εκεί … και κράτησα το άλλο … γιατί έχουμε κι άλλο σώμα κάτω απ’ αυτό που γδυνόμαστε … Κάτι σαν τα φίδια , που αλλάζουν δέρμα και … συνεχίζουν .
      Ακαταλαβίστικα , έως παράξενα , όλα αυτά … ε ;
      Μην τα δίνεις και πολλή σημασία … Καυτό το Καλοκαίρι , και το μυαλό μπερδεύεται …

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: